🔺سه‌شنبه فاجعه‌بار برای نتانیاهو؛ پس چرا نقشه انتخاباتی تقریباً تغییر نکرد؟

سه‌شنبه می‌توانست یکی از بدترین روزهای انتخاباتی بنیامین نتانیاهو در سال‌های اخیر باشد؛ اما برخلاف انتظار، آسیب سیاسی واردشده به نخست‌وزیر در نظرسنجی‌ها بسیار محدود باقی ماند.

نخست، احزاب ائتلاف باید فهرست‌های نهایی نامزدهای خود را ثبت می‌کردند و نتانیاهو نتوانست برخی بازیگران کلیدی سیاسی را به ائتلاف‌هایی که برای بیشینه کردن آرای اردوگاه او در انتخابات آینده لازم می‌دانست، متقاعد کند.

سپس بریتانیا از اعمال یک بسته شدید تحریمی علیه صادرات و فعالیت‌های اقتصادی مرتبط با شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری خبر داد. بریتانیا در این مسیر تنها نیست و شمار کشورهایی که به چنین سیاستی پیوسته‌اند به ۱۲ کشور رسیده است.

نتانیاهو باید سال‌ها پیش می‌دانست که چنین فشاری در راه است. اما او نخست‌وزیر اسرائیل بود و می‌توانست، برای نمونه، با برخورد جدی و واقعی با خشونت اسرائیلی‌ها علیه فلسطینیان در کرانه باختری، زمینه اعمال این تحریم‌ها را کاهش دهد؛ خشونتی که در خارج از اسرائیل نیز به‌وضوح دیده می‌شد.

این استدلال که چنین اقدامی هیچ فایده‌ای نداشت، چون کشورهای غربی در هر صورت ضد اسرائیل هستند، با واقعیت تاریخی این کشورها سازگار نیست زیرا بسیاری از آن‌ها دهه‌ها از متحدان اصلی اسرائیل بوده‌اند.

همچنین این ادعا که کشورهای غربی خشونت فلسطینیان علیه اسرائیلی‌ها را نادیده می‌گیرند، کافی نیست. اسرائیل طرفی است که در این سرزمین کنترل را در دست دارد و مسئول اجرای قانون است. بنابراین خشونت فلسطینیان باید با اقدامات قانونی و ترجیحاً مدنی و برابر علیه مظنونان اسرائیلی و فلسطینی پاسخ داده شود، نه با اعدام‌های فوری توسط ارتش، حملات انتقام‌جویانه یا خشونت شبه‌نظامیان شهرک‌نشین وابسته به ارتش اسرائیل.

اما بمب اصلی همان روز منفجر شد.

هاآرتص روز سه‌شنبه گزارش تحقیقی مهمی از شلومی الدار، روزنامه‌نگار باسابقه و شناخته‌شده اسرائیلی، به همراه روث یووال منتشر کرد که بر اساس آن محمد بن زاید، رئیس‌جمهور امارات متحده عربی، حدود ۱۰ روز پیش از حمله ۷ اکتبر شخصاً با نتانیاهو تماس گرفته و درباره احتمال حمله‌ای مشابه هشدار داده بود.

این گزارش روایت نتانیاهو برای افکار عمومی را که می‌گفت کسی او را یک یا دو ساعت پیش از حمله حماس بیدار نکرد، به‌شدت زیر سؤال می‌برد.

بر اساس این گزارش، نخست‌وزیر نه یک بار، بلکه بارها و هفته‌ها و ماه‌ها پیش از حمله هشدار دریافت کرده بود، اما اقدامی مؤثر انجام نداد.

پیش از انتشار این گزارش، می‌شد تصور کرد که هشدارهای پیشین کلی و فرضی بوده‌اند. اما اگر گزارش هاآرتص درست باشد، تماس مشخص یک متحد خارجی درباره برنامه‌ای قریب‌الوقوع از سوی حماس در غزه، موضوع را به سطحی کاملاً متفاوت می‌برد.

این می‌تواند یک مدرک بسیار مهم علیه روایت دفاعی نتانیاهو باشد.

و با این حال، در نقشه انتخاباتی چه اتفاقی افتاد؟ تقریباً هیچ.

انتظار می‌رفت پس از نهایی شدن فهرست‌های انتخاباتی و انتشار این گزارش، تصویر سیاسی اسرائیل تغییر محسوسی کند. اما فعلاً پاسخ نه پیروزی نتانیاهو است و نه شکست او؛ بلکه این است که با وجود این همه ضربه، جغرافیای انتخاباتی اسرائیل تغییر چندانی نکرده است.

این تناقضی است که گزارش هاآرتص بر آن تأکید می‌کند. ممکن است یک نخست‌وزیر با یکی از سنگین‌ترین مجموعه اتهام‌ها و ناکامی‌های سیاسی، امنیتی و دیپلماتیک سال‌های اخیر روبه‌رو باشد، اما این فشارها الزاماً به انتقال سریع آرای رأی‌دهندگان منجر نشود.

☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.

🆑 @Israel_Index

🔺کوشنر؛ حمله نافرجام اسرائیل به قطر به اهرم فشار آمریکا برای توافق غزه تبدیل شد

جرد کوشنر، فرستاده ویژه آمریکا در امور صلح، از حمله اسرائیل به قطر در سال گذشته به‌شدت انتقاد کرد، اما هم‌زمان فاش کرد که دولت دونالد ترامپ از پیامدهای دیپلماتیک این حمله برای افزایش فشار بر اسرائیل و سوق دادن آن به سمت توافقی درباره غزه استفاده کرده است.

کوشنر که داماد ترامپ، مشاور ویژه او و یکی از چهره‌های کلیدی دولت آمریکا در دیپلماسی مرتبط با غزه است، در یک کنفرانس در کی‌یف، عملیات اسرائیل در دوحه را صریحاً محکوم کرد.

او گفت حمله اسرائیل به دوحه اقدامی بسیار بد بود و از نظر نظامی نیز موفقیت‌آمیز نبود؛ حمله‌ای که به گفته او باعث شد اسرائیل در سطح بین‌المللی بیش از پیش منزوی شود.

اما از نگاه واشنگتن، همین بحران به یک فرصت دیپلماتیک تبدیل شد.

کوشنر گفت دولت ترامپ از شرایط ایجادشده پس از حمله استفاده کرد تا اسرائیل را به سمت توافقی درباره غزه سوق دهد که به گفته او، اسرائیلی‌ها اکنون از نتیجه آن رضایت دارند.

او توضیح داد که مقام‌های اسرائیلی در ابتدا با فشار آمریکا برای پذیرش این مسیر چندان راحت نبودند، اما در نهایت نتیجه به گفته او برای اسرائیل و مردم غزه مثبت از آب درآمده است.

کوشنر مدعی شد که اکنون یک ساختار حکومتی جدید قرار است در غزه مستقر شود و با پیشرفت روند خلع سلاح، مسئولیت اداره این منطقه را به‌زودی بر عهده خواهد گرفت.

به گفته او، این ساختار جدید پس از پیشرفت در روند غیرنظامی‌سازی و خلع سلاح، به‌تدریج کنترل غزه را در دست خواهد گرفت.

اظهارات کوشنر تصویری کم‌سابقه از نگاه تیم ترامپ به مسیر منتهی به توافق غزه ارائه می‌دهد. آنچه در زمان وقوع، یکی از جدی‌ترین شکست‌های دیپلماتیک اسرائیل به نظر می‌رسید، از دید واشنگتن به فرصتی تبدیل شد تا دو طرف به سمت توافقی گسترده‌تر حرکت کنند.

با این حال، کوشنر تأکید کرد که پیامدهای حمله دوحه به‌تنهایی برای رسیدن به توافق کافی نبود و پیش از آن، کار گسترده‌ای برای آماده‌سازی زمینه مذاکرات انجام شده بود.

☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.

🆑 @Israel_Index

#نمایه_۲۳ | #אינדקס_23

בכל ערב בשעה 23:00، צעד אחד מעבר לחדשות
هر شب ساعت ۲۳، یک قدم فراتر از خبر

در نمایه ۲۳ امشب: 🔺پیامدهای همکاری‌های اطلاعاتی عربستان و اسرائیل چیست!

آیا چتر اطلاعاتی اسرائیل به خلیج فارس گسترش می‌یابد و دروازه جنوبی ایران تحت رصد تل‌آویو قرار می‌گیرد؟

تحلیل کامل در «نمایه ۲۳»

نمایه ۲۳ تحلیل شبانه‌ی نمایه اسرائیل است؛ برای اینکه ببینیم امروز در اسرائیل چه گذشت، پشت این اتفاق چه زمینه‌ای وجود دارد، بازیگران چه می‌خواهند و این تحولات چه معنایی برای ایران و منطقه دارند.

منبع، زمینه، معنا؛ هر شب ساعت ۲۳

اگر می‌خواهید اسرائیل را فراتر از تیترهای خبری بفهمید، نمایه ۲۳ را از دست ندهید و آن را برای کسی بفرستید که به سیاست و تحولات اسرائیل علاقه دارد.

☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.

🆑 @Israel_Index

בכל ערב בשעה 23:00، צעד אחד מעבר לחדשות
هر شب ساعت ۲۳، یک قدم فراتر از خبر

نمایه ۲۳ |🔺چتر اطلاعاتی اسرائیل به خلیج فارس گسترش می‌یابد

در حالی که حملات اخیر حوثی‌ها به چند نقطه استراتژیک در یمن منجر به سقوط این شهرها شده نگرانی‌ها در عربستان سعودی پیرامون تهدیدهای امنیتی از سوی یمن و نیز شبه نظامیان عراقی نیز افزایش یافته است.

همزمان با پیشروی حوثی‌ها در یمن و سقوط چند نقطه استراتژیک و پیشروی آن‌ها به سوی باب المندب، خطوط و تأسیسات نفتی عربستان نیز هدف حملات پهپادی قرار گرفت. مسئله صرفاً حمله به یک خط لوله نیست. خط لوله شرق – غرب برای عربستان اهمیت راهبردی دارد زیرا امکان انتقال نفت از شرق کشور به ساحل دریای سرخ را فراهم می‌کند و وابستگی صادرات سعودی به تنگه هرمز را کاهش می‌دهد. آسوشیتدپرس گزارش کرده که عربستان در ماه‌های اخیر برای استفاده بیشتر از مسیر دریای سرخ به این خط لوله متکی شده بود و در اوایل ژوئن صادرات نفت از بندر دریای سرخ به بیش از ۵ میلیون بشکه در روز رسیده بود. بنابراین هدف قرار گرفتن این زیرساخت هم‌زمان با تهدید باب‌المندب، به معنای تحت فشار قرار گرفتن دو مسیر جایگزین صادرات انرژی عربستان است.

این دو حادثه نشان می‌دهند که نگرانی‌های امنیتی ریاض در حال افزایش یافتن است و سعودی‌ها به تنهایی قادر به مقابله با این نگرانی‌ها نیستند.

در همین زمینه برخی گزارش‌ها حکایت از این دارند که ریاض از بریتانیا درخواست کمک نموده است و نخست وزیر بریتانیا، اندی برنهام، نیز موافقت کرده است که مشاوران نظامی این کشور جهت کمک به عربستان در دفع تهدیدات پیش رو اعزام شوند. البته لندن تا کنون تعهدات بیشتری را پیرامون کمک به عربستان مطرح نکرده است.

اما مسئله مهم‌تر این است که عربستان و اسرائیل در حالی که هنوز در پیمان ابراهیم قرار ندارند، همپوشانی قابل توجهی در برخی تهدیدهای امنیتی دارند. پیشروی حوثی‌های متحد ایران، شدید فعالیت گروه‌های شبه نظامی در عراق و فعالیت‌های نظامی ایران و نیز درگیری ایران و آمریکا در خلیج فارس و پیامدهای آن بخشی از مشترکات امنیتی دو کشور را تشکیل می‌دهند. تهدید حوثی‌ها، ایران، حملات پهپادی، امنیت دریای سرخ و باب‌المندب از جمله نقاط همپوشانی هستند. با این وجود باید توجه داشته باشیم که اهداف راهبردی دو کشور یکسان نیستند. عربستان اساساً به دنبال حفظ امنیت سرزمینی، زیرساخت انرژی و مسیرهای صادراتی خود است، در حالی که اسرائیل مسئله حوثی‌ها را در چارچوب وسیع‌تر مهار شبکه نیروهای همسو با ایران و امنیت کشتیرانی مرتبط با اسرائیل ارزیابی می‌کند.

در همین راستا، اورشلیم پست امروز گزارشی را منتشر کرد که بر اساس آن ادعا شده است که عربستان و اسرائیل از طریق میانجی‌گری سنتکام گفتگوهایی را پیرامون همکاری اطلاعاتی انجام داده‌اند که هدف آن تقویت عربستان در دفع تهدیدات امنیتی پیش روی این کشور است. هر چند عربستان و سارائیل در حال حاضر فاقد روابط دیپلماتیک رسمی هستند و هنوز عادی‌سازی در روابط این دو کشور محقق نشده است اما هر دو تقریبا در خصوص نگرانی‌های امنیتی تا حدود زیادی همپوشانی دارند.

همین امر سبب شده است دو کشور به فکر تقویت همکاری‌های اطلاعاتی و احتمالا عملیاتی باشند. همکاری‌های اطلاعاتی ریاض – تل‌آویو می‌تواند پیامدهای امنیتی و قابل توجهی بر منطقه خلیج فارس داشته باشد. تا پیش از این اسرائیل روابط خود را با امارات و بحرین در خلیج فارس عادی کرده بود و حضور حدودی در این منطقه داشت. اما پیوندهای اطلاعاتی و امنیتی با بزرگ‌ترین کشور عربی در این منطقه می‌تواند نفوذ اطلاعاتی اسرائیل را در این پهنه آبی ایجاد و تقویت کند.

همکاری‌های اطلاعاتی اسرائیل و ریاض هر چند در حال حاضر با هدف کمک به عربستان در دفع تهدیدهای پیشرو است اما این حضور می‌تواند تهدیدات قابل توجهی را نیز برای ایران به همراه داشته باشد.

اگر همکاری اطلاعاتی اسرائیل و عربستان از سطح تبادل موردی اطلاعات درباره حوثی‌ها فراتر رود و به یک سازوکار پایدار اطلاعاتی تبدیل شود، پیامد بالقوه آن افزایش دسترسی اسرائیل به داده‌های عملیاتی درباره محیط امنیتی دریای سرخ، جنوب عربستان، یمن و مسیرهای منتهی به خلیج فارس خواهد بود. به عبارت دیگر، این احتمال وجود دارد که دروازه ورود ایران به آب‌های آزاد و تجارت جهانی تحت رصد اطلاعاتی اسرائیل قرار بگیرد.

به هر تقدیر وجود تهدیدات مشترک و علاقه‌های امنیتی می‌تواند یک فضای اطلاعاتی و امنیتی را به صورت رسی در مجاورت مرزهای ایران ایجاد کند و با در نظر گرفتن روابط نزدیک جمهوری آذربایجان با اسرائیل در شمال غرب ایران، می‌توان تصور کرد وجود چنین روابطی در جنوب می‌تواند تهدیدات اسرائیل را علیه ایران عینی‌تر و عملیاتی‌تر نماید.

☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.

🆑 @Israel_Index

🔺نشست محرمانه فرماندهان آمریکا، اسرائیل و کشورهای عربی درباره ایران؛ آیا ائتلاف نظامی منطقه‌ای در حال شکل‌گیری است؟

فرماندهان ارشد نظامی آمریکا، اسرائیل و چند کشور عربی هفته گذشته در آلمان در نشستی محرمانه درباره جنگ با ایران و تشدید تنش‌ها در خاورمیانه دیدار کردند؛ نشستی که هیچ‌یک از کشورهای شرکت‌کننده پیشاپیش آن را به‌طور رسمی اعلام نکرده بودند.

به گزارش اَکسیوس، این نشست به ابتکار براد کوپر، فرمانده سنتکام، برگزار شد و نخستین گردهمایی از این نوع پس از آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران در بیش از شش ماه گذشته بود.

در این نشست، رؤسای ستاد ارتش اسرائیل، عربستان سعودی، امارات متحده عربی، بحرین، کویت، قطر، اردن و مصر، در کنار فرمانده سنتکام حضور داشتند.

کوپر به شرکت‌کنندگان اطمینان داد که آمریکا با وجود حملات ایران به پایگاه‌هایش، نیروهای خود را از منطقه خارج نخواهد کرد. او همچنین آنها را در جریان طرح آمریکا برای افزایش تردد کشتی‌ها در تنگه هرمز قرار داد.

بر اساس گفته یک مقام اسرائیلی، ایال زامیر، رئیس ستاد ارتش اسرائیل، نیز گزارشی درباره عملیات ارتش اسرائیل در جبهه‌های مختلف ارائه کرد.

سنتکام اصل برگزاری این نشست را تأیید کرده و اعلام کرده است که فرماندهان ارشد نظامی هشت کشور در یک کنفرانس برنامه‌ریزی‌شده در آلمان درباره راه‌های تقویت همکاری‌های امنیتی در خاورمیانه گفت‌وگو کردند.

اهمیت این نشست در شرایطی بیشتر می‌شود که همکاری امنیتی اسرائیل با کشورهای منطقه پس از امضای توافق‌های ابراهیم میان اسرائیل، امارات و بحرین در سال ۲۰۲۰ افزایش یافته است.

اندکی پس از آن، اسرائیل از حوزه مسئولیت فرماندهی اروپایی آمریکا خارج و به حوزه سنتکام منتقل شد؛ تغییری که امکان همکاری نظامی مستقیم‌تر اسرائیل با کشورهای عربی تحت چتر سنتکام را، به‌ویژه در حوزه دفاع هوایی و موشکی، فراهم کرد.

در جریان جنگ نیز همکاری میان اسرائیل، آمریکا و امارات افزایش یافته است. مقام‌های اسرائیلی می‌گویند اسرائیل سامانه دفاع موشکی گنبد آهنین را همراه با نیروهای عملیاتی خود در امارات مستقر کرده و در زمینه اطلاعات، نظارت و شناسایی نیز به ابوظبی کمک لحظه‌ای ارائه داده است. همکاری‌های اطلاعاتی اسرائیل با دیگر کشورهای عربی منطقه نیز در طول جنگ افزایش یافته است.

اما بخش حساس‌تر ماجرا به تحولات یمن بازمی‌گردد.

این نشست در شرایطی برگزار شد که حوثی‌ها حملات خود علیه عربستان را تشدید کرده، در میدان نبرد پیشروی کرده و کنترل مؤثری بر تنگه باب‌المندب در دریای سرخ به دست آورده‌اند.

یک منبع مطلع به اَکسیوس گفته است اسرائیل و عربستان، با کمک سنتکام، در حال بررسی راه‌هایی هستند که اسرائیل بتواند از عملیات نظامی عربستان علیه حوثی‌ها حمایت کند.

بر اساس این گزارش، یکی از گزینه‌های مورد بحث، ارائه کمک‌های اطلاعاتی، نظارتی و شناسایی از سوی اسرائیل به عربستان است؛ الگویی مشابه حمایتی که اسرائیل پیش‌تر در اختیار امارات قرار داده است.

اگر این همکاری عملیاتی شود، می‌تواند نشانه‌ای مهم از تغییر آرایش امنیتی خاورمیانه باشد؛ جایی که تهدید ایران، حوثی‌ها و ناامنی در مسیرهای حیاتی انرژی، همکاری نظامی اسرائیل با کشورهای عربی را حتی فراتر از چارچوب توافق‌های ابراهیم سوق داده است.

آیا نشست محرمانه آلمان آغاز مرحله‌ای جدید در همکاری نظامی اسرائیل و کشورهای عربی علیه ایران و نیروهای نیابتی آن است؟

☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.

🆑 @Israel_Index

📊 آخرین نظر‌سنجی‌های انتخابات اسرائیل

به جز نظرسنجی کانال ۱۴، در همه نظرسنجی‌ها حزب یشار و گادی آیزنکوت از لیکود پیشی گرفته است.

☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.

🆑 @Israel_Index

#نمایه_۲۳ | #אינדקס_23

בכל ערב בשעה 23:00، צעד אחד מעבר לחדשות
هر شب ساعت ۲۳، یک قدم فراتر از خبر

در نمایه ۲۳ امشب: 🔺استقلال سیاست خارجی آمریکا از اسرائیل: از شعار و لفاظی تا آزمون عملیاتی

ونس در سخنان اخیر خود تأکید کرده است که سیاست خارجی آمریکا از اسرائیل تبعیت نخواهد کرد و برای دولت ایالات متحده، منافع این کشور بالاتر از اولویت دیگری قرار دارد.

آیا سخنان ونس صرفا یک موضوع گفتمانیست یا در صورت تعارض منافع آمریکا با اسرائیل هم کار خواهد کرد؟

تحلیل کامل در «نمایه ۲۳»

نمایه ۲۳ تحلیل شبانه‌ی نمایه اسرائیل است؛ برای اینکه ببینیم امروز در اسرائیل چه گذشت، پشت این اتفاق چه زمینه‌ای وجود دارد، بازیگران چه می‌خواهند و این تحولات چه معنایی برای ایران و منطقه دارند.

منبع، زمینه، معنا؛ هر شب ساعت ۲۳

اگر می‌خواهید اسرائیل را فراتر از تیترهای خبری بفهمید، نمایه ۲۳ را از دست ندهید و آن را برای کسی بفرستید که به سیاست و تحولات اسرائیل علاقه دارد.

☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.

🆑 @Israel_Index

בכל ערב בשעה 23:00، צעד אחד מעבר לחדשות
هر شب ساعت ۲۳، یک قدم فراتر از خبر

نمایه ۲۳ |🔺استقلال سیاست خارجی آمریکا از اسرائیل: از شعار و لفاظی تا آزمون عملیاتی

اظهارات تازه جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، بیش از آنکه صرفاً یک انتقاد از بنیامین نتانیاهو باشد، نشانه تلاش بخشی از دولت ترامپ برای بازتعریف یک اصل قدیمی در سیاست خاورمیانه‌ای واشنگتن است: اسرائیل می‌تواند شریک راهبردی آمریکا باشد، اما نمی‌تواند تعیین‌کننده سیاست خاورمیانه‌ای آمریکا باشد.

ونس در نشست All-In در لس‌آنجلس صراحتاً گفت واشنگتن نمی‌تواند سیاست خاورمیانه‌ای خود را تابع دولت اسرائیل کند. او در عین تأکید بر اهمیت اسرائیل در حوزه فناوری نظامی و تبادل اطلاعات، تصریح کرد که آمریکا در مواردی که منافعش با اسرائیل همسو باشد همکاری خواهد کرد و در موارد اختلاف، مسیر خود را دنبال می‌کند. او حتی رابطه آمریکا و اسرائیل را با ناتو مقایسه کرد: همان‌گونه که عضویت در ناتو به معنای تابع کردن سیاست اروپایی آمریکا از خواست همه اعضای ائتلاف نیست، شراکت با اسرائیل نیز نباید به معنای تابعیت سیاست خاورمیانه‌ای واشنگتن از تل‌آویو باشد.

اهمیت این سخنان در خود عبارت تابع اسرائیل نیست خلاصه نمی‌شود. نکته مهم‌تر، تعریفی است که ونس از رابطه آمریکا و اسرائیل ارائه می‌کند: یک اتحاد مبتنی بر منافع، نه یک رابطه‌ای که در آن منافع دو طرف پیشاپیش یکسان فرض شوند.

این رویکرد البته جدید نیست. ونس در ژوئن نیز تقریباً همین منطق را با صراحت بیان کرده بود؛ او گفت منافع آمریکا و اسرائیل گاهی کاملاً همسو و گاهی متفاوت‌اند و در صورت واگرایی، دولت آمریکا باید منافع مردم آمریکا را در اولویت قرار دهد. تفاوت سخنان تازه او در این است که این بار موضوع را از اختلاف موردی با نتانیاهو فراتر برده و آن را به یک اصل عمومی برای سیاست خارجی آمریکا تبدیل کرده است.

از این منظر، مسئله اصلی در واقع نتانیاهو نیست؛ مسئله حدود استقلال راهبردی واشنگتن است.

دولت ترامپ در ماه‌های گذشته بارها در موقعیتی قرار گرفته که اهداف اسرائیل و اولویت‌های آمریکا الزاماً یکسان نبوده‌اند. مذاکرات با ایران یکی از مهم‌ترین نمونه‌هاست. گزارش‌های منتشرشده در تابستان نشان می‌داد که ونس در درون دولت آمریکا از مسیر دیپلماتیک با ایران دفاع می‌کرد، در حالی که در مورد نحوه مواجهه با ایران و اسرائیل اختلاف دیدگاه‌هایی در میان مقام‌های ارشد دولت وجود داشت. هم‌زمان، ونس در گفت‌وگویی با سی‌بی‌اس گفته بود نتانیاهو در برخی مسائل اشتباه کرده است، اما این اختلاف مانع ادامه همکاری آمریکا و اسرائیل نخواهد شد.

این همان نقطه‌ای است که باید میان اختلاف راهبردی و فروپاشی اتحاد تمایز گذاشت.

اگر اظهارات ونس را نشانه پایان حمایت آمریکا از اسرائیل تلقی کنیم، بخش مهمی از واقعیت موجود را نادیده گرفته‌ایم. واشنگتن همچنان همکاری‌های امنیتی و دفاعی گسترده‌ای با اسرائیل دارد و حتی در شرایطی که مقام‌های آمریکایی از استقلال تصمیم‌گیری خود سخن می‌گویند، دولت ترامپ در حال پیشبرد یک بسته تسلیحاتی حدود ۲.۸ میلیارد دلاری برای اسرائیل است که شامل ده‌ها هزار بمب سنگین می‌شود. وزارت خارجه آمریکا نیز همچنان همکاری‌های دفاعی و امنیتی با شرکای خاورمیانه‌ای را در چارچوب سیاست امنیتی خود دنبال می‌کند.

بنابراین تناقض ظاهری میان سخنان ونس و استمرار همکاری نظامی آمریکا و اسرائیل، در واقع می‌تواند بیانگر منطق جدیدتری باشد: واشنگتن می‌خواهد هم‌زمان دو گزاره را حفظ کند؛ اسرائیل یک شریک مهم امنیتی است و در عین حال، شریک امنیتی نمی‌تواند برای آمریکا تعیین کند که منافع آمریکا چیست.

این تمایز برای فهم سیاست خارجی دولت ترامپ اهمیت زیادی دارد. در چنین چارچوبی، واشنگتن لزوماً به دنبال کاهش ارزش راهبردی اسرائیل نیست؛ بلکه می‌کوشد هزینه‌های تعهد به اسرائیل را با اولویت‌های گسترده‌تر آمریکا هماهنگ کند. خاورمیانه برای آمریکا فقط اسرائیل نیست. ایران، امنیت کشتیرانی، انرژی، روابط با کشورهای عربی، رقابت با چین، حضور نظامی آمریکا و جلوگیری از درگیر شدن طولانی‌مدت نیروهای آمریکایی در جنگ‌های منطقه‌ای نیز بخشی از محاسبه واشنگتن هستند.

از همین‌جا می‌توان اهمیت تشبیه ونس به ناتو را فهمید. پیام او این نیست که آمریکا قصد کنار گذاشتن متحدان خود را دارد؛ بلکه این است که اتحادها ابزار سیاست خارجی‌اند، نه جایگزین سیاست خارجی. این برداشت با جهت‌گیری کلی دولت ترامپ نیز سازگار است؛ دولت آمریکا در اسناد و مواضع رسمی خود بر پیگیری منافع و امنیت مردم آمریکا تأکید کرده است.

با این حال، یک پرسش مهم باقی می‌ماند: آیا این اصل در زمان بحران نیز اجرا خواهد شد؟

ادامه در پست زیر
👇👇👇👇
https://t.me/Israel_Index/164

آزمون واقعی استقلال راهبردی آمریکا زمانی رخ می‌دهد که اقدام اسرائیل مستقیماً با یک اولویت مهم واشنگتن تعارض پیدا کند. بیان اینکه آمریکا در صورت اختلاف مسیر خود را می‌رود، نسبتاً آسان است؛ دشوارتر آن است که این اصل در برابر فشارهای سیاسی داخلی، تعهدات امنیتی، همکاری‌های اطلاعاتی، روابط کنگره با اسرائیل و محاسبات منطقه‌ای نیز حفظ شود.

در اینجا حتی اظهارات اخیر مایک هاکبی، سفیر آمریکا در اسرائیل، اهمیت پیدا می‌کند. هاکبی هم‌زمان بر استحکام رابطه ترامپ و نتانیاهو و تداوم همکاری دو کشور تأکید کرده است. این موضع در ظاهر با سخنان ونس متفاوت است، اما لزوماً متناقض نیست: یک رابطه می‌تواند از نظر سیاسی و امنیتی نزدیک باشد و در عین حال، دو طرف در موضوعات مشخص اختلاف داشته باشند.

به همین دلیل، شاید دقیق‌تر باشد که سخنان ونس را نه اعلام فاصله‌گیری آمریکا از اسرائیل، بلکه اعلام حدود رابطه بدانیم.

آنچه در حال تغییر است، دست‌کم در سطح گفتمان بخشی از دولت ترامپ، تعریف رابطه است. در مدل سنتی، حمایت از اسرائیل اغلب به عنوان یکی از پایه‌های سیاست خاورمیانه‌ای آمریکا در نظر گرفته می‌شد. در قرائتی که ونس ارائه می‌کند، نقطه شروع باید برعکس باشد: ابتدا باید منافع آمریکا تعریف شود و سپس مشخص شود که همکاری با اسرائیل تا کجا با آن منافع سازگار است.

اگر این منطق در تصمیم‌های عملی دولت نیز تثبیت شود، پیامد آن می‌تواند فراتر از روابط واشنگتن و تل‌آویو باشد. در آن صورت، اسرائیل همچنان یکی از مهم‌ترین شرکای آمریکا در خاورمیانه باقی خواهد ماند، اما سیاست آمریکا درباره ایران، جنگ‌های منطقه‌ای، مذاکرات صلح، کشورهای عربی و حضور نظامی آمریکا الزاماً از اولویت‌های دولت اسرائیل تبعیت نخواهد کرد.

در نهایت، اهمیت سخنان ونس نه در این است که آمریکا اسرائیل را کنار گذاشته است؛ شواهد موجود چنین چیزی را نشان نمی‌دهد. اهمیت آن در این است که یک مقام ارشد دولت آمریکا اکنون با صراحت بیشتری می‌گوید میان اتحاد و تبعیت تفاوت وجود دارد.

این شاید مهم‌ترین تحول در رابطه واشنگتن و تل‌آویو نباشد، اما می‌تواند یکی از مهم‌ترین پرسش‌های سیاست خاورمیانه‌ای دولت ترامپ را روشن کند: اسرائیل تا چه اندازه شریک آمریکا خواهد بود و از چه نقطه‌ای به بعد، آمریکا حاضر خواهد بود به شریک خود بگوید که منافع واشنگتن مسیر دیگری را ایجاب می‌کند؟

☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.

🆑 @Israel_Index

🔺ائتلاف تازه در اردوگاه راست اسرائیل؟ لیکود «آتش‌بس» با وینتر را در ازای توافق مازاد آرا با بن‌گویر بررسی می‌کند

طبق گزارش اختصاصی شبکه ۱۳ اسرائیل، پس از هفته‌ها حمله متقابل میان لیکود و عوفر وینتر، اطرافیان بنیامین نتانیاهو در حال بررسی طرحی برای کاهش تنش با وینتر و حزب «عَمخا ییسرائل» هستند. هدف این طرح، فراهم کردن زمینه برای امضای توافق مازاد آرا میان وینتر و حزب «عوتسما یهودیت» به رهبری ایتامار بن‌گویر است تا از هدررفتن آرای جناح راست در صورت باقی ماندن احزاب زیر حد نصاب انتخاباتی جلوگیری شود.

بر اساس این گزارش، طرح مورد بررسی شامل توقف حملات لیکود علیه وینتر و هم‌زمان امضای توافق مازاد آرا میان حزب او و حزب بن‌گویر است. برخی مشاوران نخست‌وزیر از این ابتکار حمایت می‌کنند، اما نتانیاهو در حال حاضر با آن مخالف است.

این موضوع در حالی مطرح شده که پیش‌تر لیکود و وینتر درگیر رویارویی سیاسی و رسانه‌ای شدیدی بودند. وینتر که رئیس حزب «عَمخا ییسرائل» است، تاکنون بر ادامه رقابت مستقل حزبش تأکید کرده است. گزارش‌های پیشین نیز نشان می‌دادند که بن‌گویر یکی از گزینه‌های اصلی برای امضای توافق مازاد آرا با وینتر محسوب می‌شود.

در نظام انتخاباتی اسرائیل، توافق مازاد آرا به دو فهرست اجازه می‌دهد در مرحله تقسیم کرسی‌های باقی‌مانده پس از تخصیص اولیه، عملا به‌عنوان یک واحد محاسبه شوند. البته این سازوکار تنها در صورتی اعمال می‌شود که هر دو فهرست از حد نصاب انتخاباتی عبور کرده باشند.

بنابراین، آنچه فعلا گزارش شده یک توافق قطعی میان وینتر و بن‌گویر نیست، بلکه طرحی است که در اطراف نتانیاهو در حال بررسی است و خود نتانیاهو نیز در این مرحله با آن موافقت نکرده است.

☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.

🆑 @Israel_Index

🔺نبرد چندماهه در جنوب لبنان؛ فرمانده یگان ایگوز چگونه یکی از پیچیده‌ترین مواضع حزب‌الله را تصرف کرد؟

✍️اورشلیم پست

سرهنگ دوم «م»، فرمانده یگان نیروهای ویژه ایگوز ارتش اسرائیل، در مصاحبه‌ای کم‌سابقه با جروزالم پست جزئیات نبرد بر سر ارتفاعات علی طاهر در جنوب لبنان را تشریح کرده و آن را پیچیده‌ترین میدان نبرد ارتش اسرائیل طی سه سال گذشته، از غزه و سوریه تا کرانه باختری و لبنان، توصیف کرده است.

عملیات تصرف این ارتفاعات که در لبه منطقه تحت کنترل ارتش اسرائیل در جنوب لبنان قرار دارد، چند ماه طول کشید. به گفته ارتش اسرائیل، حدود ۵۰ نیروی حزب‌الله در مجموعه‌ای گسترده از تونل‌ها مستقر و در آنجا سنگربندی کرده بودند تا اینکه نیروهای اسرائیلی در ۳ سپتامبر کنترل منطقه را به دست گرفتند.

وی شکست حزب‌الله در علی طاهر را به‌طور کلی یک ضربه مهم به این گروه و ایران، هم از نظر نمادین و هم از منظر فرماندهی و کنترل عملیاتی، دانسته است. بر اساس روایت او، این مجموعه زیرزمینی یکی از مهم‌ترین مراکز حزب‌الله در جنوب لبنان بود و از آنجا عملیات‌های آتشباری کوتاه‌برد و دوربرد علیه نیروهای اسرائیلی و غیرنظامیان شمال اسرائیل هدایت می‌شد.

یکی از مهم‌ترین چالش‌ها، ساختار زیرزمینی گسترده منطقه بود. ارتش اسرائیل اعلام کرده است شبکه تونل‌ها بیش از ۵.۴ کیلومتر امتداد داشت و طی حدود دو دهه با کمک ایران ساخته شده بود. برای تخریب ۱۴ مسیر اصلی این شبکه، نیروهای مهندسی رزمی اسرائیل حدود ۱۱۰۰ تن مواد منفجره به داخل مجموعه منتقل کردند؛ عملیاتی که ارتش اسرائیل آن را با نام رمز «اسکنه شعله‌ها» اجرا کرد.

به گفته فرمانده ایگوز، نیروهایش ابتدا با گروه‌های کوچک وارد منطقه شدند تا مواضع حزب‌الله را محاصره و مسیرهای خروج و پشتیبانی را قطع کنند. سپس گروه‌های شناسایی کوچک‌تر وارد مجموعه زیرزمینی شدند؛ جایی که علاوه بر نیروهای مسلح، راکت‌ها و پهپادها نیز مستقر بودند. برای مقابله با تله‌های انفجاری و شبکه پیچیده زیرزمینی، نیروهای ویژه از فناوری‌های پیشرفته و مهارت‌های میدانی استفاده کردند.

یکی از عناصر مهم عملیات، غافلگیری حزب‌الله بود. ارتش اسرائیل پس از عبور از رود لیتانی، عملیات فریب اجرا کرد تا حزب‌الله تصور کند نیروها قصد عبور از نقطه دیگری را دارند. هم‌زمان یک مسیر مخفی برای دور زدن مواضع دفاعی طی چند روز ایجاد شد. این اقدام به نیروهای اسرائیلی اجازه داد از پشت شبکه دفاعی حزب‌الله به آن نزدیک شوند.

ارتش اسرائیل اعلام کرد کنترل عملیاتی ارتفاعات علی طاهر را در سطح زمین و زیرزمین به دست آورده و زیرساخت زیرزمینی حزب‌الله را منهدم کرده است. رویترز نیز در ۱۰ سپتامبر گزارش داد که اسرائیل این مجموعه را یک مرکز مهم فرماندهی و انبار تسلیحات حزب‌الله می‌داند و اعلام کرده نیروهایش برای جلوگیری از بازگشت این گروه همچنان در منطقه باقی خواهند ماند.

☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.

🆑 @Israel_Index