نمایه_۲۳ | #אינדקס_23
בכל ערב בשעה 23:00، צעד אחד מעבר לחדשות
هر شب ساعت ۲۳، یک قدم فراتر از خبر
در نمایه ۲۳ امشب: 🔺نتانیاهو علیه هاآرتص؛ پرونده هشدار پیش از ۷ اکتبر به دادگاه میرود!
بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، اعلام کرده است که علیه روزنامه هاآرتص و شلومو الدار، یکی از نویسندگان گزارشی که مدعی هشدار محمد بنزاید، رئیس امارات، پیش از حمله ۷ اکتبر ۲۰۲۳ شده است، شکایت افترا مطرح خواهد کرد. هاآرتص در گزارشی بر اساس کتاب جدید الدار و روث یووال مدعی شده بود که بنزاید حدود ۱۰ روز پیش از حمله، در یک تماس ۴۵ دقیقهای به نتانیاهو درباره برنامه یحیی سنوار برای انجام یک عملیات بزرگ هشدار داده بود. نتانیاهو این روایت را دروغ مطلق خوانده و میگوید اساساً چنین تماسی میان او و رئیس امارات در هفتههای منتهی به ۷ اکتبر وجود نداشته است.
اهمیت این پرونده در آن است که هاآرتص صرفاً از وجود یک هشدار سخن نمیگوید، بلکه مدعی است نتانیاهو پس از دریافت آن، هشدار را به مقامات ارشد امنیتی و نظامی منتقل نکرده و تهدید را جدی نگرفته است. در مقابل، نتانیاهو میگوید هیچ تماس یا هشداری در کار نبوده است. با این حال، یک منبع اماراتی آشنا با موضوع، وقوع تماس میان بنزاید و نتانیاهو را به تایمز اسرائیل تأیید کرده است هرچند امارات رسماً درباره محتوای این گزارش اظهارنظر نکرده است. بنابراین، در شرایط فعلی باید میان وقوع تماس و محتوای هشدار ادعایی تفکیک قائل شد و روایت هاآرتص را هنوز بهعنوان یک ادعای مورد مناقشه در نظر گرفت.
واکنش نتانیاهو نیز به خودی خود اهمیت سیاسی دارد. او این گزارش را اقدامی با انگیزه سیاسی و بخشی از کارزار انتخاباتی مخالفان توصیف کرده و علاوه بر طرح شکایت، خواستار بررسی کیفری این موضوع شده است. هاآرتص نیز همچنان بر گزارش خود پافشاری میکند.
این مناقشه در حالی رخ میدهد که انتخابات پارلمانی اسرائیل در ۲۷ اکتبر برگزار میشود و مسئولیت نتانیاهو در قبال شکست امنیتی ۷ اکتبر به یکی از محورهای اصلی رقابت سیاسی تبدیل شده است.
به این ترتیب، پروندهای که ابتدا یک ادعای رسانهای درباره وقایع پیش از حمله بود، اکنون به تقابل میان نخستوزیر، رسانه، مخالفان سیاسی و افکار عمومی درباره مسئولیت ۷ اکتبر تبدیل شده است.
پرسش اساسی اکنون این است که اگر گزارش هاآرتص نادرست است، آیا فرایند حقوقی میتواند ادعای مطرحشده را بهطور قطعی روشن کند و اگر بخشهای اصلی آن تأیید شود، مسئولیت سیاسی نتانیاهو تا کجا امتداد خواهد یافت؟
در حالت نخست، نتانیاهو میتواند از این پرونده برای اثبات سیاسیبودن اتهامات مخالفان استفاده کند اما در حالت دوم، مسئله از یک شکست اطلاعاتی و نظامی به پرسشی درباره تصمیمگیری نخستوزیر پیش از حمله تبدیل خواهد شد.
در فاصله کمتر از دو ماه تا انتخابات، همین تفاوت میتواند برای آینده سیاسی نتانیاهو و جایگاه لیکود تعیینکننده باشد.
☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.
🆑 @Israel_Index
בכל ערב בשעה 23:00، צעד אחד מעבר לחדשות
هر شب ساعت ۲۳، یک قدم فراتر از خبر
در نمایه ۲۳ امشب: 🔺نتانیاهو علیه هاآرتص؛ پرونده هشدار پیش از ۷ اکتبر به دادگاه میرود!
بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، اعلام کرده است که علیه روزنامه هاآرتص و شلومو الدار، یکی از نویسندگان گزارشی که مدعی هشدار محمد بنزاید، رئیس امارات، پیش از حمله ۷ اکتبر ۲۰۲۳ شده است، شکایت افترا مطرح خواهد کرد. هاآرتص در گزارشی بر اساس کتاب جدید الدار و روث یووال مدعی شده بود که بنزاید حدود ۱۰ روز پیش از حمله، در یک تماس ۴۵ دقیقهای به نتانیاهو درباره برنامه یحیی سنوار برای انجام یک عملیات بزرگ هشدار داده بود. نتانیاهو این روایت را دروغ مطلق خوانده و میگوید اساساً چنین تماسی میان او و رئیس امارات در هفتههای منتهی به ۷ اکتبر وجود نداشته است.
اهمیت این پرونده در آن است که هاآرتص صرفاً از وجود یک هشدار سخن نمیگوید، بلکه مدعی است نتانیاهو پس از دریافت آن، هشدار را به مقامات ارشد امنیتی و نظامی منتقل نکرده و تهدید را جدی نگرفته است. در مقابل، نتانیاهو میگوید هیچ تماس یا هشداری در کار نبوده است. با این حال، یک منبع اماراتی آشنا با موضوع، وقوع تماس میان بنزاید و نتانیاهو را به تایمز اسرائیل تأیید کرده است هرچند امارات رسماً درباره محتوای این گزارش اظهارنظر نکرده است. بنابراین، در شرایط فعلی باید میان وقوع تماس و محتوای هشدار ادعایی تفکیک قائل شد و روایت هاآرتص را هنوز بهعنوان یک ادعای مورد مناقشه در نظر گرفت.
واکنش نتانیاهو نیز به خودی خود اهمیت سیاسی دارد. او این گزارش را اقدامی با انگیزه سیاسی و بخشی از کارزار انتخاباتی مخالفان توصیف کرده و علاوه بر طرح شکایت، خواستار بررسی کیفری این موضوع شده است. هاآرتص نیز همچنان بر گزارش خود پافشاری میکند.
این مناقشه در حالی رخ میدهد که انتخابات پارلمانی اسرائیل در ۲۷ اکتبر برگزار میشود و مسئولیت نتانیاهو در قبال شکست امنیتی ۷ اکتبر به یکی از محورهای اصلی رقابت سیاسی تبدیل شده است.
به این ترتیب، پروندهای که ابتدا یک ادعای رسانهای درباره وقایع پیش از حمله بود، اکنون به تقابل میان نخستوزیر، رسانه، مخالفان سیاسی و افکار عمومی درباره مسئولیت ۷ اکتبر تبدیل شده است.
پرسش اساسی اکنون این است که اگر گزارش هاآرتص نادرست است، آیا فرایند حقوقی میتواند ادعای مطرحشده را بهطور قطعی روشن کند و اگر بخشهای اصلی آن تأیید شود، مسئولیت سیاسی نتانیاهو تا کجا امتداد خواهد یافت؟
در حالت نخست، نتانیاهو میتواند از این پرونده برای اثبات سیاسیبودن اتهامات مخالفان استفاده کند اما در حالت دوم، مسئله از یک شکست اطلاعاتی و نظامی به پرسشی درباره تصمیمگیری نخستوزیر پیش از حمله تبدیل خواهد شد.
در فاصله کمتر از دو ماه تا انتخابات، همین تفاوت میتواند برای آینده سیاسی نتانیاهو و جایگاه لیکود تعیینکننده باشد.
☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.
🆑 @Israel_Index
🎥 ویدئوهایی که پس از حمله سنگین اسرائیل به ارتفاعات علی الطاهر منتشر شدهاند. در یکی از این ویدئوها، ارتش اسرائیل فیلمی را با دوربین خود ضبط و منتشر کرده است.
☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.
🆑 @Israel_Index
☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.
🆑 @Israel_Index
👏1
Forwarded from News Archives
🗞 مروری بر صفحهی نخست روزنامههای صبح امروز اسرائیل
جمعه ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۶
📆۲۰ شهریورماه ۱۴۰۵
#جروزالم_پست امروز ابتکار جالبی انجام داده و یک صفحه خالی منتشر کرده است و در آن نوشته الهامبخشی تو از یک صفحه سفید آغاز میشود.
هاآرتص وارد تشدید جنگ با بانیامین نتانیاهو شده و در تیتر نخست خود مطلب مفصلی را منتشر کرده و استدلال کرده که نتانیاهو پس از عملکرد فاجعهبارش در حمله ۷ اکتبر دچار وحشت و دستپاچگی و دیوانگی کامل شده است. از طرفی دیگر، سارا نتانیاهو، همسر نخستوزیر، نیز مدعی شده که یائیر گولان از حمله ۷ اکتبر مطلع بوده است و گولان هم در واکنش از سارا شکایت کرده است. هاآرتص همچنین به نظرسنجیهای انتخاباتی پرداخته و از رقابت شانه به شانه گادی آیزنکوت و بنیامین نتانیاهو خبر میدهد.
☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.
🆑 @Israel_Index
جمعه ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۶
📆۲۰ شهریورماه ۱۴۰۵
#جروزالم_پست امروز ابتکار جالبی انجام داده و یک صفحه خالی منتشر کرده است و در آن نوشته الهامبخشی تو از یک صفحه سفید آغاز میشود.
هاآرتص وارد تشدید جنگ با بانیامین نتانیاهو شده و در تیتر نخست خود مطلب مفصلی را منتشر کرده و استدلال کرده که نتانیاهو پس از عملکرد فاجعهبارش در حمله ۷ اکتبر دچار وحشت و دستپاچگی و دیوانگی کامل شده است. از طرفی دیگر، سارا نتانیاهو، همسر نخستوزیر، نیز مدعی شده که یائیر گولان از حمله ۷ اکتبر مطلع بوده است و گولان هم در واکنش از سارا شکایت کرده است. هاآرتص همچنین به نظرسنجیهای انتخاباتی پرداخته و از رقابت شانه به شانه گادی آیزنکوت و بنیامین نتانیاهو خبر میدهد.
☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.
🆑 @Israel_Index
📊 آخرین نظرسنجیهای انتخاباتی در اسرائیل چه میگویند؟
نخستین نظرسنجی پس از نهاییشدن فهرستها؛ آیزنکوت در صدر قرار دارد اما بدون اکثریت است.
هر سه نظرسنجی شبکههای کان، ۱۲ و ۱۳، حزب یاشار به رهبری گادی آیزنکوت را در صدر قرار میدهند؛ اما هیچیک از دو اردوگاه به ۶۱ کرسی نمیرسند.
کان: ۵۲–۵۲
شبکه ۱۲: آیزنکوت ۵۷–۵۲
شبکه ۱۳ ۵۳–۵۳
احزاب عرب نیز بسته به نظرسنجی ۱۱ تا ۱۴ کرسی دارند.
آبی و سفید زیر حد نصاب است و لیکود نیز در دو نظرسنجی اخیر کاهش کرسی داشته است.
آیزنکوت برای تشکیل دولت همچنان به حمایت احزاب عرب نیاز دارد.
☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.
🆑 @Israel_Index
نخستین نظرسنجی پس از نهاییشدن فهرستها؛ آیزنکوت در صدر قرار دارد اما بدون اکثریت است.
هر سه نظرسنجی شبکههای کان، ۱۲ و ۱۳، حزب یاشار به رهبری گادی آیزنکوت را در صدر قرار میدهند؛ اما هیچیک از دو اردوگاه به ۶۱ کرسی نمیرسند.
کان: ۵۲–۵۲
شبکه ۱۲: آیزنکوت ۵۷–۵۲
شبکه ۱۳ ۵۳–۵۳
احزاب عرب نیز بسته به نظرسنجی ۱۱ تا ۱۴ کرسی دارند.
آبی و سفید زیر حد نصاب است و لیکود نیز در دو نظرسنجی اخیر کاهش کرسی داشته است.
آیزنکوت برای تشکیل دولت همچنان به حمایت احزاب عرب نیاز دارد.
☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.
🆑 @Israel_Index
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 اسرائیل به دنبال ایجاد یک نیروی زمینی بزرگ و قدرتمند
بزالئل اسموتریچ:
ما به یک نیروی زمینی بزرگتر نیاز داریم. و من به شما میگویم، برنامههایی برای تقویت قابل توجه نیروها وجود دارد، از جمله اضافه کردن واحدهای بیشتر.
ما به طور چشمگیری ارتش را گسترش میدهیم.
☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.
🆑 @Israel_Index
بزالئل اسموتریچ:
ما به یک نیروی زمینی بزرگتر نیاز داریم. و من به شما میگویم، برنامههایی برای تقویت قابل توجه نیروها وجود دارد، از جمله اضافه کردن واحدهای بیشتر.
ما به طور چشمگیری ارتش را گسترش میدهیم.
☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.
🆑 @Israel_Index
👏1
#نمایه_۲۳ | #אינדקס_23
בכל ערב בשעה 23:00، צעד אחד מעבר לחדשות
هر شب ساعت ۲۳، یک قدم فراتر از خبر
در نمایه ۲۳ امشب: 🔺انهدام تأسیسات علی الطاهر: اسرائیل چگونه دکترین جنگ با حزبالله را تغییر میدهد؟
آیا اسرائیل پس از ۷ اکتبر به این نتیجه رسیده که برتری هوایی بدون کنترل زمین کافی نیست؟
چرا ارتشی که سالها بر فناوری و قدرت هوایی تکیه داشت، دوباره به نیروی زمینی بزرگتر نیاز پیدا کرده است؟
تحلیل کامل در «نمایه ۲۳»
نمایه ۲۳ تحلیل شبانهی نمایه اسرائیل است؛ برای اینکه ببینیم امروز در اسرائیل چه گذشت، پشت این اتفاق چه زمینهای وجود دارد، بازیگران چه میخواهند و این تحولات چه معنایی برای ایران و منطقه دارند.
منبع، زمینه، معنا؛ هر شب ساعت ۲۳
اگر میخواهید اسرائیل را فراتر از تیترهای خبری بفهمید، نمایه ۲۳ را از دست ندهید و آن را برای کسی بفرستید که به سیاست و تحولات اسرائیل علاقه دارد.
☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.
🆑 @Israel_Index
בכל ערב בשעה 23:00، צעד אחד מעבר לחדשות
هر شب ساعت ۲۳، یک قدم فراتر از خبر
در نمایه ۲۳ امشب: 🔺انهدام تأسیسات علی الطاهر: اسرائیل چگونه دکترین جنگ با حزبالله را تغییر میدهد؟
آیا اسرائیل پس از ۷ اکتبر به این نتیجه رسیده که برتری هوایی بدون کنترل زمین کافی نیست؟
چرا ارتشی که سالها بر فناوری و قدرت هوایی تکیه داشت، دوباره به نیروی زمینی بزرگتر نیاز پیدا کرده است؟
تحلیل کامل در «نمایه ۲۳»
نمایه ۲۳ تحلیل شبانهی نمایه اسرائیل است؛ برای اینکه ببینیم امروز در اسرائیل چه گذشت، پشت این اتفاق چه زمینهای وجود دارد، بازیگران چه میخواهند و این تحولات چه معنایی برای ایران و منطقه دارند.
منبع، زمینه، معنا؛ هر شب ساعت ۲۳
اگر میخواهید اسرائیل را فراتر از تیترهای خبری بفهمید، نمایه ۲۳ را از دست ندهید و آن را برای کسی بفرستید که به سیاست و تحولات اسرائیل علاقه دارد.
☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.
🆑 @Israel_Index
#نمایه_۲۳ | #אינדקס_23
בכל ערב בשעה 23:00، צעד אחד מעבר לחדשות
هر شب ساعت ۲۳، یک قدم فراتر از خبر
نمایه ۲۳ | 🔺علیالطاهر؛ آیا اسرائیل دوباره به اهمیت زمین بازگشته است؟
آیا اسرائیل پس از دههها اتکا به برتری هوایی، اطلاعات و آتش دورایستا، به این نتیجه رسیده است که پیروزی در جنگ با دشمنانی مانند حزبالله بدون کنترل فیزیکی زمین امکانپذیر نیست؟
عملیات اخیر اسرائیل در ارتفاعات علیالطاهر در جنوب لبنان را نمیتوان صرفاً یک عملیات مهندسی برای انهدام تونلهای حزبالله دانست. ارتش اسرائیل اعلام کرده است که پس از هفتهها عملیات، کنترل عملیاتی ارتفاعات را در سطح زمین و زیر زمین به دست آورده و سپس یک شبکه زیرزمینی بیش از ۲ کیلومتر را منهدم کرده است. این شبکه به گفته ارتش شامل مرکز فرماندهی یگان بدر حزبالله، انبارهای تسلیحات، محل استقرار نیروها، دهها موشک و پهپاد، موشکهای ضدزره و مقادیر زیادی مواد منفجره بوده است. ارتفاعات علیالطاهر حدود ۱۵ کیلومتر با مرز اسرائیل فاصله دارد و از نظر جغرافیایی بر بخشهایی از جنوب لبنان و مسیرهای عملیاتی پیرامون آن اشراف دارد. اهمیت عملیات نیز زمانی بیشتر میشود که اسرائیل اعلام کرده نیروهایش در منطقه باقی خواهند ماند تا از بازگشت حزبالله و بازسازی زیرساخت نظامی آن جلوگیری کنند.
اهمیت این عملیات را باید در تاریخ تحول دکترین نظامی اسرائیل فهمید. پیش از جنگ ۱۹۶۷، اسرائیل با سه محدودیت اساسی مواجه بود: عمق استراتژیک اندک، مرزهای طولانی و آسیبپذیر و محدودیت نسبی در نیروی انسانی. بنابراین، دکترین کلاسیک بر هشدار زودهنگام، بسیج سریع نیروهای ذخیره، انتقال سریع جنگ به سرزمین دشمن و دستیابی به پیروزی پیش از تبدیلشدن جنگ به یک نبرد فرسایشی استوار شد. در این مدل، نیروی زمینی همچنان اهمیت محوری داشت، اما نیروی هوایی وظیفه داشت با ایجاد برتری هوایی، شرایط لازم را برای مانور سریع نیروهای زمینی فراهم کند. بنابراین، از همان ابتدا مسئله اصلی جایگزینی نیروی هوایی با نیروی زمینی نبود؛ بلکه ترکیب برتری هوایی و مانور زمینی برای جبران ضعف ژئوگرافیک اسرائیل بود.
جنگ ششروزه ۱۹۶۷ نقطه عطف این الگو بود. اسرائیل در ۵ ژوئن عملیات موکد را آغاز کرد و نیروی هوایی آن در موج نخست بخش بزرگی از نیروی هوایی مصر را در پایگاههایش منهدم کرد؛ سپس حملات علیه سوریه، اردن و عراق نیز گسترش یافت. بر اساس برخی برآوردهای تاریخی، اسرائیل در مجموع حدود ۴۵۲ هواپیمای عربی را در جریان جنگ منهدم کرد و در مقابل ۴۶ هواپیمای خود را از دست داد. نتیجه این عملیات فقط کسب برتری هوایی نبود؛ برتری هوایی امکان مانور سریع زرهی و پیادهنظام اسرائیل در سینا، کرانه باختری و بلندیهای جولان را فراهم کرد. در واقع، درس مهم ۱۹۶۷ این نبود که هواپیما میتواند جای تانک و پیادهنظام را بگیرد؛ بلکه این بود که برتری هوایی میتواند هزینه و ریسک عملیات زمینی را بهشدت کاهش دهد.
این تجربه برای چند دهه بر تفکر نظامی اسرائیل اثر گذاشت. جنگ ۱۹۷۳ اما محدودیتهای این مدل را آشکار کرد. حمله غافلگیرانه مصر و سوریه نشان داد که حتی برتری کیفی و قدرت هوایی نیز نمیتواند جایگزین هشدار، بسیج و استقرار نیروی زمینی شود. پس از آن، اسرائیل همچنان بر نیروی هوایی و اطلاعات سرمایهگذاری کرد، اما ارتش زرهی و نیروهای ذخیره نیز بخش مهمی از ساختار دفاعی باقی ماندند. جنگ ۱۹۸۲ لبنان نیز نشان داد که مانور زمینی میتواند در برابر نیروهای منظم موفق باشد، اما وقتی مأموریت نظامی به کنترل طولانیمدت یک فضای پیچیده و مقابله با بازیگران غیردولتی تبدیل شود، برتری کلاسیک اسرائیل الزاماً به پیروزی سیاسی منجر نمیشود.
تحول مهمتر در دهههای بعد رخ داد. کاهش تهدید جنگ کلاسیک میان ارتشهای عربی، تجربه طولانی عملیات در کرانه باختری و غزه، رشد فناوریهای اطلاعاتی و ظهور تسلیحات دقیق، اسرائیل را به سمت مدل ارتش کوچکتر، شبکهمحور و متکی بر اطلاعات و آتش دقیق سوق داد. پس از جنگ دوم لبنان در سال ۲۰۰۶ این گرایش حتی بیشتر مورد انتقاد قرار گرفت. در آن جنگ ۳۴ روزه، نیروی هوایی اسرائیل حجم عظیمی از اهداف را مورد حمله قرار داد، اما نتیجه نهایی نشان داد که تخریب زیرساختها از هوا لزوماً به معنای تحمیل شکست راهبردی بر حزبالله نیست. مطالعات نظامی درباره جنگ ۲۰۰۶ نیز به اتکای بیش از حد ارتش اسرائیل بر قدرت هوایی و فناوری، همزمان با تضعیف نسبی آمادگی نیروهای زمینی، اشاره کردهاند.
ادامه در پست زیر
👇👇👇👇
https://t.me/Israel_Index/140
בכל ערב בשעה 23:00، צעד אחד מעבר לחדשות
هر شب ساعت ۲۳، یک قدم فراتر از خبر
نمایه ۲۳ | 🔺علیالطاهر؛ آیا اسرائیل دوباره به اهمیت زمین بازگشته است؟
آیا اسرائیل پس از دههها اتکا به برتری هوایی، اطلاعات و آتش دورایستا، به این نتیجه رسیده است که پیروزی در جنگ با دشمنانی مانند حزبالله بدون کنترل فیزیکی زمین امکانپذیر نیست؟
عملیات اخیر اسرائیل در ارتفاعات علیالطاهر در جنوب لبنان را نمیتوان صرفاً یک عملیات مهندسی برای انهدام تونلهای حزبالله دانست. ارتش اسرائیل اعلام کرده است که پس از هفتهها عملیات، کنترل عملیاتی ارتفاعات را در سطح زمین و زیر زمین به دست آورده و سپس یک شبکه زیرزمینی بیش از ۲ کیلومتر را منهدم کرده است. این شبکه به گفته ارتش شامل مرکز فرماندهی یگان بدر حزبالله، انبارهای تسلیحات، محل استقرار نیروها، دهها موشک و پهپاد، موشکهای ضدزره و مقادیر زیادی مواد منفجره بوده است. ارتفاعات علیالطاهر حدود ۱۵ کیلومتر با مرز اسرائیل فاصله دارد و از نظر جغرافیایی بر بخشهایی از جنوب لبنان و مسیرهای عملیاتی پیرامون آن اشراف دارد. اهمیت عملیات نیز زمانی بیشتر میشود که اسرائیل اعلام کرده نیروهایش در منطقه باقی خواهند ماند تا از بازگشت حزبالله و بازسازی زیرساخت نظامی آن جلوگیری کنند.
اهمیت این عملیات را باید در تاریخ تحول دکترین نظامی اسرائیل فهمید. پیش از جنگ ۱۹۶۷، اسرائیل با سه محدودیت اساسی مواجه بود: عمق استراتژیک اندک، مرزهای طولانی و آسیبپذیر و محدودیت نسبی در نیروی انسانی. بنابراین، دکترین کلاسیک بر هشدار زودهنگام، بسیج سریع نیروهای ذخیره، انتقال سریع جنگ به سرزمین دشمن و دستیابی به پیروزی پیش از تبدیلشدن جنگ به یک نبرد فرسایشی استوار شد. در این مدل، نیروی زمینی همچنان اهمیت محوری داشت، اما نیروی هوایی وظیفه داشت با ایجاد برتری هوایی، شرایط لازم را برای مانور سریع نیروهای زمینی فراهم کند. بنابراین، از همان ابتدا مسئله اصلی جایگزینی نیروی هوایی با نیروی زمینی نبود؛ بلکه ترکیب برتری هوایی و مانور زمینی برای جبران ضعف ژئوگرافیک اسرائیل بود.
جنگ ششروزه ۱۹۶۷ نقطه عطف این الگو بود. اسرائیل در ۵ ژوئن عملیات موکد را آغاز کرد و نیروی هوایی آن در موج نخست بخش بزرگی از نیروی هوایی مصر را در پایگاههایش منهدم کرد؛ سپس حملات علیه سوریه، اردن و عراق نیز گسترش یافت. بر اساس برخی برآوردهای تاریخی، اسرائیل در مجموع حدود ۴۵۲ هواپیمای عربی را در جریان جنگ منهدم کرد و در مقابل ۴۶ هواپیمای خود را از دست داد. نتیجه این عملیات فقط کسب برتری هوایی نبود؛ برتری هوایی امکان مانور سریع زرهی و پیادهنظام اسرائیل در سینا، کرانه باختری و بلندیهای جولان را فراهم کرد. در واقع، درس مهم ۱۹۶۷ این نبود که هواپیما میتواند جای تانک و پیادهنظام را بگیرد؛ بلکه این بود که برتری هوایی میتواند هزینه و ریسک عملیات زمینی را بهشدت کاهش دهد.
این تجربه برای چند دهه بر تفکر نظامی اسرائیل اثر گذاشت. جنگ ۱۹۷۳ اما محدودیتهای این مدل را آشکار کرد. حمله غافلگیرانه مصر و سوریه نشان داد که حتی برتری کیفی و قدرت هوایی نیز نمیتواند جایگزین هشدار، بسیج و استقرار نیروی زمینی شود. پس از آن، اسرائیل همچنان بر نیروی هوایی و اطلاعات سرمایهگذاری کرد، اما ارتش زرهی و نیروهای ذخیره نیز بخش مهمی از ساختار دفاعی باقی ماندند. جنگ ۱۹۸۲ لبنان نیز نشان داد که مانور زمینی میتواند در برابر نیروهای منظم موفق باشد، اما وقتی مأموریت نظامی به کنترل طولانیمدت یک فضای پیچیده و مقابله با بازیگران غیردولتی تبدیل شود، برتری کلاسیک اسرائیل الزاماً به پیروزی سیاسی منجر نمیشود.
تحول مهمتر در دهههای بعد رخ داد. کاهش تهدید جنگ کلاسیک میان ارتشهای عربی، تجربه طولانی عملیات در کرانه باختری و غزه، رشد فناوریهای اطلاعاتی و ظهور تسلیحات دقیق، اسرائیل را به سمت مدل ارتش کوچکتر، شبکهمحور و متکی بر اطلاعات و آتش دقیق سوق داد. پس از جنگ دوم لبنان در سال ۲۰۰۶ این گرایش حتی بیشتر مورد انتقاد قرار گرفت. در آن جنگ ۳۴ روزه، نیروی هوایی اسرائیل حجم عظیمی از اهداف را مورد حمله قرار داد، اما نتیجه نهایی نشان داد که تخریب زیرساختها از هوا لزوماً به معنای تحمیل شکست راهبردی بر حزبالله نیست. مطالعات نظامی درباره جنگ ۲۰۰۶ نیز به اتکای بیش از حد ارتش اسرائیل بر قدرت هوایی و فناوری، همزمان با تضعیف نسبی آمادگی نیروهای زمینی، اشاره کردهاند.
ادامه در پست زیر
👇👇👇👇
https://t.me/Israel_Index/140
پس از ۲۰۰۶، اسرائیل برای حل این مشکل به سمت چیزی حرکت کرد که بعدها در ادبیات نظامی اسرائیل به مفهوم دکترین پیروزی نزدیک شد: افزایش چشمگیر ظرفیت اطلاعاتی، ایجاد بانک گسترده اهداف، ترکیب اطلاعات لحظهای با آتش دقیق و توانایی واردکردن ضربات بسیار سریع به شبکه فرماندهی و تسلیحات دشمن. در سالهای بعد، این مدل بهویژه در عملیات علیه حزبالله توسعه یافت. طبق گزارش فایننشال تایمز، بانک اهداف اسرائیل که در آغاز جنگ ۲۰۰۶ بسیار محدود بود، در سالهای بعد به هزاران هدف از پیش شناساییشده رسید. این تحول به اسرائیل اجازه داد در عملیاتهای بعدی، قدرت هوایی را بسیار مؤثرتر از گذشته با اطلاعات و آتش دقیق ترکیب کند.
اما ۷ اکتبر ۲۰۲۳ یک مسئله بنیادی را دوباره به مرکز توجه بازگرداند: قدرت هوایی و اطلاعاتی نمیتوانند بهتنهایی زمین را کنترل کنند. اسرائیل برای مقابله با حماس و سپس حزبالله مجبور شد حجم قابل توجهی از نیروهای زمینی را وارد عملیات کند؛ زیرا نابودی تونل، پاکسازی مناطق، کنترل ارتفاعات، کشف انبارهای زیرزمینی و جلوگیری از بازگشت نیروهای دشمن مستلزم حضور فیزیکی است. در چنین شرایطی، مفهوم قدرت نظامی از توانایی واردکردن ضربه به توانایی حفظ کنترل بر محیط عملیاتی تغییر میکند. این تفاوت برای جنگ با حزبالله بسیار مهم است، زیرا بخش قابل توجهی از توان آن در زیر زمین، در مناطق روستایی و در شبکهای از مواضع دفاعی پراکنده شده است.
از این منظر، علیالطاهر نمونهای بسیار روشن از منطق جدید عملیات اسرائیل است. اسرائیل ابتدا منطقهای مرتفع و دارای ارزش عملیاتی را در اختیار میگیرد، سپس شبکه زیرزمینی را شناسایی و پاکسازی میکند، زیرساخت فرماندهی و تسلیحات را منهدم میسازد و در نهایت اعلام میکند که قصد دارد حضور خود را برای جلوگیری از بازسازی توان حزبالله حفظ کند. حتی گزارش شده است که انفجار انهدام این مجموعه توسط سازمان زمینشناسی آمریکا بهصورت یک لرزه با بزرگی ۴.۱ ثبت شده است. بنابراین، مسئله صرفاً انهدام یک تونل نیست؛ مسئله تغییر وضعیت نظامی یک قطعه از زمین و جلوگیری از بازتولید قدرت دشمن در همان محیط است.
در نتیجه، علیالطاهر را میتوان در امتداد یک تحول بزرگتر در دکترین اسرائیل قرار داد. در ۱۹۶۷، اسرائیل نشان داد که چگونه برتری هوایی میتواند راه را برای مانور زمینی باز کند؛ در دهههای بعد، فناوری، اطلاعات و آتش دقیق وزن بیشتری پیدا کردند؛ در ۲۰۰۶ مشخص شد که قدرت هوایی بهتنهایی برای شکست یک سازمان مسلحِ عمیقاً ریشهدار کافی نیست؛ و پس از ۷ اکتبر، ضرورت کنترل زمین، نیروهای ذخیره، مانور زمینی و عملیات چندجبههای دوباره برجسته شده است. بنابراین، تحول احتمالی امروز را نباید بازگشت از نیروی هوایی به نیروی زمینی دانست. تحول مهمتر، حرکت از مدل برتری هوایی و فناوریمحور به مدل ترکیبیتری است که در آن قدرت هوایی، اطلاعات، آتش دقیق و نیروی زمینی برای دستیابی به یک هدف واحد یعنی نابودی توان دشمن و جلوگیری از بازسازی آن در یک فضای جغرافیایی مشخص به کار گرفته میشوند.
از همین منظر، پرسش اصلی درباره علیالطاهر این نیست که آیا اسرائیل یک تونل دو کیلومتری را منهدم کرده است؛ پرسش این است که آیا اسرائیل پس از تجربه ۷ اکتبر و جنگهای چندجبههای به این نتیجه رسیده که بازدارندگی و ضربه از راه دور دیگر کافی نیست و برای جلوگیری از بازسازی دشمن، باید زمین را نیز در اختیار داشته باشد؟ اگر پاسخ مثبت باشد، علیالطاهر میتواند بیش از یک عملیات تاکتیکی باشد؛ میتواند نشانهای از بازگشت کنترل سرزمینی و ظرفیت جنگ زمینی به مرکز دکترین عملیاتی اسرائیل باشد.
☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.
🆑 @Israel_Index
اما ۷ اکتبر ۲۰۲۳ یک مسئله بنیادی را دوباره به مرکز توجه بازگرداند: قدرت هوایی و اطلاعاتی نمیتوانند بهتنهایی زمین را کنترل کنند. اسرائیل برای مقابله با حماس و سپس حزبالله مجبور شد حجم قابل توجهی از نیروهای زمینی را وارد عملیات کند؛ زیرا نابودی تونل، پاکسازی مناطق، کنترل ارتفاعات، کشف انبارهای زیرزمینی و جلوگیری از بازگشت نیروهای دشمن مستلزم حضور فیزیکی است. در چنین شرایطی، مفهوم قدرت نظامی از توانایی واردکردن ضربه به توانایی حفظ کنترل بر محیط عملیاتی تغییر میکند. این تفاوت برای جنگ با حزبالله بسیار مهم است، زیرا بخش قابل توجهی از توان آن در زیر زمین، در مناطق روستایی و در شبکهای از مواضع دفاعی پراکنده شده است.
از این منظر، علیالطاهر نمونهای بسیار روشن از منطق جدید عملیات اسرائیل است. اسرائیل ابتدا منطقهای مرتفع و دارای ارزش عملیاتی را در اختیار میگیرد، سپس شبکه زیرزمینی را شناسایی و پاکسازی میکند، زیرساخت فرماندهی و تسلیحات را منهدم میسازد و در نهایت اعلام میکند که قصد دارد حضور خود را برای جلوگیری از بازسازی توان حزبالله حفظ کند. حتی گزارش شده است که انفجار انهدام این مجموعه توسط سازمان زمینشناسی آمریکا بهصورت یک لرزه با بزرگی ۴.۱ ثبت شده است. بنابراین، مسئله صرفاً انهدام یک تونل نیست؛ مسئله تغییر وضعیت نظامی یک قطعه از زمین و جلوگیری از بازتولید قدرت دشمن در همان محیط است.
در نتیجه، علیالطاهر را میتوان در امتداد یک تحول بزرگتر در دکترین اسرائیل قرار داد. در ۱۹۶۷، اسرائیل نشان داد که چگونه برتری هوایی میتواند راه را برای مانور زمینی باز کند؛ در دهههای بعد، فناوری، اطلاعات و آتش دقیق وزن بیشتری پیدا کردند؛ در ۲۰۰۶ مشخص شد که قدرت هوایی بهتنهایی برای شکست یک سازمان مسلحِ عمیقاً ریشهدار کافی نیست؛ و پس از ۷ اکتبر، ضرورت کنترل زمین، نیروهای ذخیره، مانور زمینی و عملیات چندجبههای دوباره برجسته شده است. بنابراین، تحول احتمالی امروز را نباید بازگشت از نیروی هوایی به نیروی زمینی دانست. تحول مهمتر، حرکت از مدل برتری هوایی و فناوریمحور به مدل ترکیبیتری است که در آن قدرت هوایی، اطلاعات، آتش دقیق و نیروی زمینی برای دستیابی به یک هدف واحد یعنی نابودی توان دشمن و جلوگیری از بازسازی آن در یک فضای جغرافیایی مشخص به کار گرفته میشوند.
از همین منظر، پرسش اصلی درباره علیالطاهر این نیست که آیا اسرائیل یک تونل دو کیلومتری را منهدم کرده است؛ پرسش این است که آیا اسرائیل پس از تجربه ۷ اکتبر و جنگهای چندجبههای به این نتیجه رسیده که بازدارندگی و ضربه از راه دور دیگر کافی نیست و برای جلوگیری از بازسازی دشمن، باید زمین را نیز در اختیار داشته باشد؟ اگر پاسخ مثبت باشد، علیالطاهر میتواند بیش از یک عملیات تاکتیکی باشد؛ میتواند نشانهای از بازگشت کنترل سرزمینی و ظرفیت جنگ زمینی به مرکز دکترین عملیاتی اسرائیل باشد.
☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.
🆑 @Israel_Index
🔺آیا اسرائیل به جنگ حوثیها میپیوندد؟ نتانیاهو پیشنهاد ائتلاف عربی ـ اسرائیلی را مطرح کرد
بر اساس گزارش روزنامه لبنانی الاخبار به نقل از منابع دیپلماتیک آمریکایی، بنیامین نتانیاهو پیشنهاد کرده است اسرائیل برای مقابله با پیشروی حوثیهای یمن، به کشورهای عربی کمک نظامی و پشتیبانی ارائه دهد و حتی در عملیات علیه این گروه مشارکت کند. این گزارش در حالی منتشر شده که حوثیها اخیراً در امتداد ساحل دریای سرخ پیشروی کرده و به منطقه راهبردی بابالمندب نزدیک شدهاند.
https://www.ndtvprofit.com/world/israel-arab-states-to-join-hands-for-houthi-offensive-netanyahu-makes-offer-report-12034658/
☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.
🆑 @Israel_Index
بر اساس گزارش روزنامه لبنانی الاخبار به نقل از منابع دیپلماتیک آمریکایی، بنیامین نتانیاهو پیشنهاد کرده است اسرائیل برای مقابله با پیشروی حوثیهای یمن، به کشورهای عربی کمک نظامی و پشتیبانی ارائه دهد و حتی در عملیات علیه این گروه مشارکت کند. این گزارش در حالی منتشر شده که حوثیها اخیراً در امتداد ساحل دریای سرخ پیشروی کرده و به منطقه راهبردی بابالمندب نزدیک شدهاند.
https://www.ndtvprofit.com/world/israel-arab-states-to-join-hands-for-houthi-offensive-netanyahu-makes-offer-report-12034658/
☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.
🆑 @Israel_Index
www.ndtvprofit.com
Israel, Arab States To Join Hands For Houthi Offensive? Netanyahu Makes Offer: Report
Israel may join a broader regional campaign against Houthis as the Iran-backed group expands its presence near the Bab al-Mandab Strait, report says.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 حوثیها بابالمندب را تهدید میکنند؛ اسرائیل برای حملات موشکی از یمن آماده میشود؟
ההסלמה בתימן - והדריכות בישראל: צה"ל עוקב אחר ההתפתחויות
به گزارش کانال ۱۳ اسرائیل با نگرانی تحولات یمن را دنبال میکند. پس از گزارشها درباره تسلط شورشیان حوثی بر تنگه بابالمندب و حمله به خط لوله نفت عربستان، ارتش اسرائیل خود را برای احتمال شلیک موشکهای بالستیک و پهپاد از یمن به سوی اسرائیل آماده کرده است.
ادامه در پست بعدی
☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.
🆑 @Israel_Index
ההסלמה בתימן - והדריכות בישראל: צה"ל עוקב אחר ההתפתחויות
به گزارش کانال ۱۳ اسرائیل با نگرانی تحولات یمن را دنبال میکند. پس از گزارشها درباره تسلط شورشیان حوثی بر تنگه بابالمندب و حمله به خط لوله نفت عربستان، ارتش اسرائیل خود را برای احتمال شلیک موشکهای بالستیک و پهپاد از یمن به سوی اسرائیل آماده کرده است.
ادامه در پست بعدی
☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.
🆑 @Israel_Index
👍1
🔺حوثیها بابالمندب را تهدید میکنند؛ اسرائیل برای حملات موشکی از یمن آماده میشود؟
اسرائیل با نگرانی تحولات یمن را دنبال میکند. پس از گزارشها درباره تسلط شورشیان حوثی بر تنگه بابالمندب و حمله به خط لوله نفت عربستان، ارتش اسرائیل خود را برای احتمال شلیک موشکهای بالستیک و پهپاد از یمن به سوی اسرائیل آماده کرده است.
مهمترین نگرانی ارتش اسرائیل، افزایش توان حوثیها برای حمله به کشتیها از امتداد سواحل یمن و استفاده از موشکهای ضدزره علیه شناورهاست؛ اقدامی که میتواند بر کشتیرانی و تجارت جهانی اثر بگذارد.
مقامهای اسرائیلی همچنین نگراناند که تشدید درگیریها در یمن به بحران بزرگتر میان آمریکا و ایران در تنگه هرمز نیز سرایت کند. در همین چارچوب، ارتش اسرائیل احتمال حملات مستقیم موشکی و پهپادی حوثیها به خاک اسرائیل را نیز در محاسبات خود قرار داده است.
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در واکنش به حمله به خط لوله نفت عربستان گفت معتقد است حوثیها نمیخواهند با آمریکا وارد جنگ شوند. او همچنین گفت احتمال میدهد ایران پشت این حمله باشد و در اشاره به روابطش با محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان، تأکید کرد که روابط دو کشور خوب است و اوضاع حل خواهد شد.
در همین حال، یک منبع که با شبکه اماراتی العربیه گفتوگو کرده، مدعی شد ترامپ به بن سلمان گفته است آمریکا در زمینه اطلاعاتی و شناسایی و انتخاب اهداف حوثیها در یمن به عربستان کمک خواهد کرد.
به گفته همین منبع، ترامپ و بن سلمان طی روزهای اخیر چند بار درباره تشدید تنشها گفتوگو کردهاند. همزمان، دریاسالار برد کوپر، فرمانده سنتکام، به عربستان سفر کرده و قرار است با مقامهای نظامی و دولتی این کشور درباره هماهنگی میان دو طرف مذاکره کند.
المونیتور نیز گزارش داده است که دستکم ۱۶۰ نیروی نظامی آمریکایی طی هفتههای اخیر در عربستان مستقر شدهاند و در هماهنگیهای اطلاعاتی و عملیاتی مشارکت دارند. بر اساس این گزارش، این همکاری پس از آن افزایش یافت که مشخص شد سپاه پاسداران حمایت خود از حوثیها را افزایش داده و آنها را به تشدید حملات علیه عربستان سوق داده است.
در روزهای اخیر، درگیری میان حوثیهای مورد حمایت ایران و عربستان سعودی که از دولت یمن پشتیبانی میکند، افزایش یافته است؛ بحرانی که اکنون به یکی از جبهههای مهمتر در درگیری منطقهای بر سر ایران تبدیل شده و میتواند امنیت عرضه جهانی انرژی را تحت تأثیر قرار دهد.
روز پنجشنبه، خط لوله راهبردی شرق – غرب عربستان در چند نقطه هدف حمله قرار گرفت. وزارت انرژی عربستان پس از این حادثه اعلام کرد خط لوله بهعنوان یک اقدام احتیاطی بهطور موقت بسته شده است.
عربستان همان روز اعلام کرد پهپادهای مهاجم از عراق شلیک شدهاند. یک روز بعد، دولت عراق نیز اعلام کرد تحقیقات اولیه نشان میدهد این پهپادها از جنوبشرقی این کشور، در استان میسان و نزدیک مرز ایران، پرتاب شدهاند؛ منطقهای که محل فعالیت گروههای شبهنظامی شیعه مورد حمایت ایران است.
با این حال، تا این لحظه این حمله رسماً به هیچ کشور، گروه یا سازمانی نسبت داده نشده است.
اکنون یک نگرانی بزرگ در حال شکلگیری است: اگر حوثیها همزمان فشار بر کشتیرانی در بابالمندب و حملات دوربرد را افزایش دهند، آیا بحران یمن به جبههای تازه در رویارویی منطقهای با ایران تبدیل خواهد شد؟
☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.
🆑 @Israel_Index
اسرائیل با نگرانی تحولات یمن را دنبال میکند. پس از گزارشها درباره تسلط شورشیان حوثی بر تنگه بابالمندب و حمله به خط لوله نفت عربستان، ارتش اسرائیل خود را برای احتمال شلیک موشکهای بالستیک و پهپاد از یمن به سوی اسرائیل آماده کرده است.
مهمترین نگرانی ارتش اسرائیل، افزایش توان حوثیها برای حمله به کشتیها از امتداد سواحل یمن و استفاده از موشکهای ضدزره علیه شناورهاست؛ اقدامی که میتواند بر کشتیرانی و تجارت جهانی اثر بگذارد.
مقامهای اسرائیلی همچنین نگراناند که تشدید درگیریها در یمن به بحران بزرگتر میان آمریکا و ایران در تنگه هرمز نیز سرایت کند. در همین چارچوب، ارتش اسرائیل احتمال حملات مستقیم موشکی و پهپادی حوثیها به خاک اسرائیل را نیز در محاسبات خود قرار داده است.
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در واکنش به حمله به خط لوله نفت عربستان گفت معتقد است حوثیها نمیخواهند با آمریکا وارد جنگ شوند. او همچنین گفت احتمال میدهد ایران پشت این حمله باشد و در اشاره به روابطش با محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان، تأکید کرد که روابط دو کشور خوب است و اوضاع حل خواهد شد.
در همین حال، یک منبع که با شبکه اماراتی العربیه گفتوگو کرده، مدعی شد ترامپ به بن سلمان گفته است آمریکا در زمینه اطلاعاتی و شناسایی و انتخاب اهداف حوثیها در یمن به عربستان کمک خواهد کرد.
به گفته همین منبع، ترامپ و بن سلمان طی روزهای اخیر چند بار درباره تشدید تنشها گفتوگو کردهاند. همزمان، دریاسالار برد کوپر، فرمانده سنتکام، به عربستان سفر کرده و قرار است با مقامهای نظامی و دولتی این کشور درباره هماهنگی میان دو طرف مذاکره کند.
المونیتور نیز گزارش داده است که دستکم ۱۶۰ نیروی نظامی آمریکایی طی هفتههای اخیر در عربستان مستقر شدهاند و در هماهنگیهای اطلاعاتی و عملیاتی مشارکت دارند. بر اساس این گزارش، این همکاری پس از آن افزایش یافت که مشخص شد سپاه پاسداران حمایت خود از حوثیها را افزایش داده و آنها را به تشدید حملات علیه عربستان سوق داده است.
در روزهای اخیر، درگیری میان حوثیهای مورد حمایت ایران و عربستان سعودی که از دولت یمن پشتیبانی میکند، افزایش یافته است؛ بحرانی که اکنون به یکی از جبهههای مهمتر در درگیری منطقهای بر سر ایران تبدیل شده و میتواند امنیت عرضه جهانی انرژی را تحت تأثیر قرار دهد.
روز پنجشنبه، خط لوله راهبردی شرق – غرب عربستان در چند نقطه هدف حمله قرار گرفت. وزارت انرژی عربستان پس از این حادثه اعلام کرد خط لوله بهعنوان یک اقدام احتیاطی بهطور موقت بسته شده است.
عربستان همان روز اعلام کرد پهپادهای مهاجم از عراق شلیک شدهاند. یک روز بعد، دولت عراق نیز اعلام کرد تحقیقات اولیه نشان میدهد این پهپادها از جنوبشرقی این کشور، در استان میسان و نزدیک مرز ایران، پرتاب شدهاند؛ منطقهای که محل فعالیت گروههای شبهنظامی شیعه مورد حمایت ایران است.
با این حال، تا این لحظه این حمله رسماً به هیچ کشور، گروه یا سازمانی نسبت داده نشده است.
اکنون یک نگرانی بزرگ در حال شکلگیری است: اگر حوثیها همزمان فشار بر کشتیرانی در بابالمندب و حملات دوربرد را افزایش دهند، آیا بحران یمن به جبههای تازه در رویارویی منطقهای با ایران تبدیل خواهد شد؟
☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.
🆑 @Israel_Index
רשת 13
ההסלמה בתימן – והדריכות בישראל: צה"ל עוקב אחר ההתפתחויות | חדשות 13
אחרי ההשתלטות של המורדים החות'ים על מצר באב-אל מנדב, והדיווחים על תקיפת צינור הנפט הסעודי, בצה"ל נערכים גם לאפשרות של שיגורי טילים בליסטיים וכטב"מים מתימן לעבר ישראל - ולהשפעה גם על ההסלמה בין ארה"ב לאיראן במצר הורמוז
#نمایه_۲۳ | #אינדקס_23
בכל ערב בשעה 23:00، צעד אחד מעבר לחדשות
هر شب ساعت ۲۳، یک قدم فراتر از خبر
در نمایه ۲۳ امشب: 🔺از غزه تا هرمز؛ وقتی جغرافیای جنگ از اسرائیل بزرگتر میشود!
آیا اسرائیل مانند سابق قادر به تعیین هزینههای جنگ و میدانهای جدید است؟
تحلیل کامل در «نمایه ۲۳»
نمایه ۲۳ تحلیل شبانهی نمایه اسرائیل است؛ برای اینکه ببینیم امروز در اسرائیل چه گذشت، پشت این اتفاق چه زمینهای وجود دارد، بازیگران چه میخواهند و این تحولات چه معنایی برای ایران و منطقه دارند.
منبع، زمینه، معنا؛ هر شب ساعت ۲۳
اگر میخواهید اسرائیل را فراتر از تیترهای خبری بفهمید، نمایه ۲۳ را از دست ندهید و آن را برای کسی بفرستید که به سیاست و تحولات اسرائیل علاقه دارد.
☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.
🆑 @Israel_Index
בכל ערב בשעה 23:00، צעד אחד מעבר לחדשות
هر شب ساعت ۲۳، یک قدم فراتر از خبر
در نمایه ۲۳ امشب: 🔺از غزه تا هرمز؛ وقتی جغرافیای جنگ از اسرائیل بزرگتر میشود!
آیا اسرائیل مانند سابق قادر به تعیین هزینههای جنگ و میدانهای جدید است؟
تحلیل کامل در «نمایه ۲۳»
نمایه ۲۳ تحلیل شبانهی نمایه اسرائیل است؛ برای اینکه ببینیم امروز در اسرائیل چه گذشت، پشت این اتفاق چه زمینهای وجود دارد، بازیگران چه میخواهند و این تحولات چه معنایی برای ایران و منطقه دارند.
منبع، زمینه، معنا؛ هر شب ساعت ۲۳
اگر میخواهید اسرائیل را فراتر از تیترهای خبری بفهمید، نمایه ۲۳ را از دست ندهید و آن را برای کسی بفرستید که به سیاست و تحولات اسرائیل علاقه دارد.
☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.
🆑 @Israel_Index
#نمایه_۲۳ | #אינדקס_23
בכל ערב בשעה 23:00، צעד אחד מעבר לחדשות
هر شب ساعت ۲۳، یک قدم فراتر از خبر
نمایه ۲۳ |🔺از غزه تا هرمز؛ وقتی جغرافیای جنگ از اسرائیل بزرگتر میشود
⚠️این نمایه شامل ۳ صفحه است که میتوانید در ادامه هر صفحه پیشین، صفحه بعدی را بخوانید.
جنگهای خاورمیانه معمولاً در جایی آغاز میشوند و در جای دیگری معنای واقعی خود را آشکار میکنند. امروز، در نزدیکی جزیره قشم، یک کشتی تجاری ایرانی هدف اصابت پرتابه قرار گرفت؛ یک نفر کشته و چهار نفر زخمی شدند. عامل حمله هنوز بهطور مستقل مشخص نشده است، هرچند ایران آن را به یک «دشمن تروریستی» نسبت داده است. در همان روز، حوثیهای یمن مسئولیت حملات موشکی و پهپادی تازه علیه عربستان را بر عهده گرفتند آن هم در شرایطی که پیشروی سریع آنها در امتداد ساحل دریای سرخ، از تصرف موکا تا رسیدن به مناطق راهبردی نزدیک بابالمندب، نگرانیها درباره امنیت دومین گلوگاه بزرگ دریایی منطقه را افزایش داده است.
در نگاه اول، اینها مجموعهای از بحرانهای جداگانه به نظر میرسند: غزه یک جنگ دارد، لبنان مسئلهای دیگر است، ایران و آمریکا درگیرند، هرمز ناامن شده، حوثیها به عربستان حمله میکنند و دریای سرخ دوباره به صحنه رقابت نظامی تبدیل شده است. اما شاید مهمترین اشتباه در فهم وضعیت کنونی همین باشد که هنوز برای هر بحران یک نقشه جداگانه بکشیم. خاورمیانه امروز لزوماً وارد یک جنگ واحد نشده است، اما جنگهای آن دیگر بهسادگی از یکدیگر جداشدنی نیستند.
برای اسرائیل، این تمایز اهمیت اساسی دارد. مسئله تلآویو دیگر صرفاً این نیست که در چند جبهه میجنگد. اسرائیل دهههاست با مفهوم جنگ چندجبههای زندگی میکند؛ از غزه و لبنان گرفته تا سوریه و ایران. آنچه اکنون تغییر کرده، تعداد جبههها نیست، بلکه جغرافیای تولید هزینههای جنگ است. هزینهای که زمانی عمدتاً در مرزهای اسرائیل و سرزمینهای فلسطینی تولید میشد، اکنون در تنگه هرمز، دریای سرخ، زیرساختهای انرژی عربستان و بازار جهانی نفت نیز تولید میشود؛ میدانهایی که اسرائیل در آنها یک بازیگر مهم است، اما بازیگر تعیینکننده نیست.
برای فهم این تحول باید ابتدا یک روایت ساده اما گمراهکننده را کنار بگذاریم: اینکه همه چیز از غزه آغاز شد و سپس جنگ به سایر نقاط منطقه سرایت کرد. جنگ غزه، که پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ وارد مرحلهای ویرانگر شد، بدون تردید یکی از مهمترین محرکهای بازآرایی منطقهای بود. حملات حوثیها به کشتیرانی در دریای سرخ نیز در ابتدا خود را با جنگ غزه پیوند میداد. اما آنچه امروز در هرمز، خلیج فارس و یمن رخ میدهد، دیگر صرفاً امتداد خطی جنگ غزه نیست. جنگ مستقیم آمریکا و اسرائیل با ایران، که اکنون شش ماه از آغاز آن میگذرد، یک سطح مستقل و جدید از منازعه ایجاد کرده است. چنین سطحی که منطق خود را دارد، پیامدهایش از میدانهای نظامی فراتر رفته و مستقیماً به امنیت انرژی و تجارت جهانی رسیده است.
این همان نقطهای است که دو نام جغرافیایی اهمیت فوقالعاده پیدا میکنند: هرمز و بابالمندب. هرمز در شرق و بابالمندب در جنوب غربی شبهجزیره عربستان قرار دارند، اما بحران امروز این دو را در یک معادله راهبردی قرار داده است. پیش از جنگ، حدود یکپنجم نفت جهان از تنگه هرمز عبور میکرد. اکنون تردد در این مسیر بهشدت مختل شده و مذاکرات برای ایجاد سازوکار عبور امن هنوز به توافق عملی و پایدار نرسیده است. همزمان، حوثیها پس از تصرف موکا در ساحل دریای سرخ، به مناطق راهبردی نزدیک بابالمندب پیشروی کردهاند و گزارش رویترز از رسیدن آنها به جزیره پریم و مناطق نزدیک دهانه این آبراه حکایت دارد.
با این حال، در تحلیل این وضعیت باید از اغراق پرهیز کنیم. حوثیها هنوز کنترل کامل بابالمندب را در اختیار ندارند و چنین ادعایی با وضعیت میدانی سازگار نیست. اما کنترل کامل یک تنگه تنها راه ایجاد بحران نیست. در اقتصاد جهانی، گاهی توان تهدید به اندازه کنترل اهمیت پیدا میکند. اگر یک بازیگر بتواند ریسک عبور از یک مسیر را به اندازه کافی افزایش دهد، شرکتهای کشتیرانی مسیرهای خود را تغییر میدهند، حق بیمه افزایش مییابد، زمان حملونقل طولانیتر میشود و قیمت انرژی پیش از آنکه یک تنگه رسماً بسته شود، واکنش نشان میدهد. بنابراین مسئله اصلی در بابالمندب این نیست که آیا حوثیها فردا پرچم خود را بر تمام آبراه برافراشتهاند یا نه مسئله این است که پیشروی آنها ظرفیت تهدید یک مسیر حیاتی را افزایش داده است.
ادامه در صفحه دوم 👇👇👇👇
https://t.me/Israel_Index/146
בכל ערב בשעה 23:00، צעד אחד מעבר לחדשות
هر شب ساعت ۲۳، یک قدم فراتر از خبر
نمایه ۲۳ |🔺از غزه تا هرمز؛ وقتی جغرافیای جنگ از اسرائیل بزرگتر میشود
⚠️این نمایه شامل ۳ صفحه است که میتوانید در ادامه هر صفحه پیشین، صفحه بعدی را بخوانید.
جنگهای خاورمیانه معمولاً در جایی آغاز میشوند و در جای دیگری معنای واقعی خود را آشکار میکنند. امروز، در نزدیکی جزیره قشم، یک کشتی تجاری ایرانی هدف اصابت پرتابه قرار گرفت؛ یک نفر کشته و چهار نفر زخمی شدند. عامل حمله هنوز بهطور مستقل مشخص نشده است، هرچند ایران آن را به یک «دشمن تروریستی» نسبت داده است. در همان روز، حوثیهای یمن مسئولیت حملات موشکی و پهپادی تازه علیه عربستان را بر عهده گرفتند آن هم در شرایطی که پیشروی سریع آنها در امتداد ساحل دریای سرخ، از تصرف موکا تا رسیدن به مناطق راهبردی نزدیک بابالمندب، نگرانیها درباره امنیت دومین گلوگاه بزرگ دریایی منطقه را افزایش داده است.
در نگاه اول، اینها مجموعهای از بحرانهای جداگانه به نظر میرسند: غزه یک جنگ دارد، لبنان مسئلهای دیگر است، ایران و آمریکا درگیرند، هرمز ناامن شده، حوثیها به عربستان حمله میکنند و دریای سرخ دوباره به صحنه رقابت نظامی تبدیل شده است. اما شاید مهمترین اشتباه در فهم وضعیت کنونی همین باشد که هنوز برای هر بحران یک نقشه جداگانه بکشیم. خاورمیانه امروز لزوماً وارد یک جنگ واحد نشده است، اما جنگهای آن دیگر بهسادگی از یکدیگر جداشدنی نیستند.
برای اسرائیل، این تمایز اهمیت اساسی دارد. مسئله تلآویو دیگر صرفاً این نیست که در چند جبهه میجنگد. اسرائیل دهههاست با مفهوم جنگ چندجبههای زندگی میکند؛ از غزه و لبنان گرفته تا سوریه و ایران. آنچه اکنون تغییر کرده، تعداد جبههها نیست، بلکه جغرافیای تولید هزینههای جنگ است. هزینهای که زمانی عمدتاً در مرزهای اسرائیل و سرزمینهای فلسطینی تولید میشد، اکنون در تنگه هرمز، دریای سرخ، زیرساختهای انرژی عربستان و بازار جهانی نفت نیز تولید میشود؛ میدانهایی که اسرائیل در آنها یک بازیگر مهم است، اما بازیگر تعیینکننده نیست.
برای فهم این تحول باید ابتدا یک روایت ساده اما گمراهکننده را کنار بگذاریم: اینکه همه چیز از غزه آغاز شد و سپس جنگ به سایر نقاط منطقه سرایت کرد. جنگ غزه، که پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ وارد مرحلهای ویرانگر شد، بدون تردید یکی از مهمترین محرکهای بازآرایی منطقهای بود. حملات حوثیها به کشتیرانی در دریای سرخ نیز در ابتدا خود را با جنگ غزه پیوند میداد. اما آنچه امروز در هرمز، خلیج فارس و یمن رخ میدهد، دیگر صرفاً امتداد خطی جنگ غزه نیست. جنگ مستقیم آمریکا و اسرائیل با ایران، که اکنون شش ماه از آغاز آن میگذرد، یک سطح مستقل و جدید از منازعه ایجاد کرده است. چنین سطحی که منطق خود را دارد، پیامدهایش از میدانهای نظامی فراتر رفته و مستقیماً به امنیت انرژی و تجارت جهانی رسیده است.
این همان نقطهای است که دو نام جغرافیایی اهمیت فوقالعاده پیدا میکنند: هرمز و بابالمندب. هرمز در شرق و بابالمندب در جنوب غربی شبهجزیره عربستان قرار دارند، اما بحران امروز این دو را در یک معادله راهبردی قرار داده است. پیش از جنگ، حدود یکپنجم نفت جهان از تنگه هرمز عبور میکرد. اکنون تردد در این مسیر بهشدت مختل شده و مذاکرات برای ایجاد سازوکار عبور امن هنوز به توافق عملی و پایدار نرسیده است. همزمان، حوثیها پس از تصرف موکا در ساحل دریای سرخ، به مناطق راهبردی نزدیک بابالمندب پیشروی کردهاند و گزارش رویترز از رسیدن آنها به جزیره پریم و مناطق نزدیک دهانه این آبراه حکایت دارد.
با این حال، در تحلیل این وضعیت باید از اغراق پرهیز کنیم. حوثیها هنوز کنترل کامل بابالمندب را در اختیار ندارند و چنین ادعایی با وضعیت میدانی سازگار نیست. اما کنترل کامل یک تنگه تنها راه ایجاد بحران نیست. در اقتصاد جهانی، گاهی توان تهدید به اندازه کنترل اهمیت پیدا میکند. اگر یک بازیگر بتواند ریسک عبور از یک مسیر را به اندازه کافی افزایش دهد، شرکتهای کشتیرانی مسیرهای خود را تغییر میدهند، حق بیمه افزایش مییابد، زمان حملونقل طولانیتر میشود و قیمت انرژی پیش از آنکه یک تنگه رسماً بسته شود، واکنش نشان میدهد. بنابراین مسئله اصلی در بابالمندب این نیست که آیا حوثیها فردا پرچم خود را بر تمام آبراه برافراشتهاند یا نه مسئله این است که پیشروی آنها ظرفیت تهدید یک مسیر حیاتی را افزایش داده است.
ادامه در صفحه دوم 👇👇👇👇
https://t.me/Israel_Index/146
اهمیت این تحول زمانی بیشتر میشود که عربستان را وارد معادله کنیم. ریاض در بحران کنونی صرفاً یک کشور نگران نیست؛ هم یک بازیگر امنیتی است، هم هدف حملات قرار گرفته و هم بزرگترین صادرکننده نفت جهان است. وقتی هرمز ناامن شود، مسیرهای صادراتی عربستان از دریای سرخ اهمیت بیشتری پیدا میکنند. اما در حال حاضر همان مسیر جایگزین نیز با پیشروی حوثیها و افزایش تهدید در بابالمندب تحت فشار قرار گرفته است. حملات اخیر به عربستان حتی به زیرساختهای انتقال نفت آسیب زده و ریاض ناچار شده یکی از خطوط اصلی خود را موقتاً متوقف کند. به همین جهت مهمترین مسئله در حال حاضر نباید این باشد که اگر تنگه هرمز در عبور نفت دچار اختلال شد نفت باید از کجا عبور کند بلکه پرسش دشوارتر این است که اگر مسیرهای جایگزین نیز آسیبپذیر شوند، شبکه انرژی چگونه خود را بازتنظیم خواهد کرد؟
این دقیقاً همان تغییری است که اسرائیل را با یک مسئله راهبردی جدید روبهرو میکند. تلآویو ممکن است همچنان در غزه بازیگر اصلی نظامی باشد و در لبنان نیز یکی از بازیگران اصلی تعیینکننده آینده ترتیبات امنیتی جنوب این کشور باقی بماند، اما در هرمز معادله در اختیار اسرائیل نیست. ایران، آمریکا، کشورهای خلیج فارس و بازیگران تجاری بینالمللی در آنجا نقش دارند. در بابالمندب نیز اسرائیل تنها یکی از بازیگران محیطی بسیار بزرگتر است. این نقطه حوثیها، عربستان، نیروهای یمنی، آمریکا و کشورهای ساحلی دریای سرخ هر یک بخشی از معادله را تشکیل میدهند.
به بیان دیگر، اسرائیل هنوز توانایی قابلتوجهی برای اعمال قدرت دارد، اما دیگر نمیتواند بهتنهایی محل تولید هزینههای جنگ را تعیین کند. این تفاوت ظریفی است، اما درک آن برای فهم بحران امروز ضروری است. یک کشور ممکن است در میدان نظامی دست بالا را داشته باشد، اما اگر هزینههای جنگ در میدانهایی تولید شوند که خارج از کنترل مستقیم آن قرار داشته باشند، قدرت نظامی بهتنهایی برای کنترل کل بحران کافی نخواهد بود. افزایش قیمت نفت، اختلال در تجارت جهانی و آسیبپذیری زیرساختهای انرژی عربستان نمونههایی از هزینههایی هستند که جنگ را از میدان نبرد خارج و به اقتصاد جهانی منتقل میکنند. قیمت نفت اکنون دوباره از ۱۰۰ دلار در هر بشکه عبور کرده و بحران هرمز و دریای سرخ به یکی از عوامل اصلی این جهش تبدیل شده است.
در این میان، آمریکا نیز بازیگری است که نمیتوان آن را در حاشیه تحلیل قرار داد. واشنگتن صرفاً متحد اسرائیل نیست بلکه در جنگ با ایران خود یک طرف مستقیم منازعه است. همین مسئله ساختار بحران را پیچیدهتر میکند. تصمیمی در واشنگتن میتواند به پاسخ ایران منجر شود؛ پاسخ ایران میتواند به هرمز منتقل شود؛ اختلال در هرمز میتواند فشار بر بازار انرژی را افزایش دهد؛ و افزایش فشار بر مسیرهای انرژی میتواند اهمیت بابالمندب و دریای سرخ را چند برابر کند. این یک زنجیره خطی نیست، بلکه شبکهای از واکنشهاست که در آن هر بازیگر تلاش میکند فشار را به نقطهای منتقل کند که برای طرف مقابل هزینه بیشتری ایجاد کند.
نقش ایران نیز در این چارچوب نیازمند بازنگری است. برای سالها، یکی از ویژگیهای اصلی راهبرد منطقهای تهران استفاده از شبکه نیروهای همسو بود که عبارت بودن از؛ حزبالله در لبنان، گروههای مسلح در عراق و حوثیها در یمن. شایان ذکر است که بحران کنونی نشان میدهد که فشار غیرمستقیم دیگر تنها لایه این معماری نیست. تقابل مستقیم موشکی، فشار دریایی و استفاده از ظرفیت نیروهای همسو اکنون در کنار هم قرار گرفتهاند. این به معنای آن نیست که ایران کنترل کامل و مکانیکی بر همه بازیگران همسو دارد یا هر عملیات آنها مستقیماً از تهران دستور میگیرد؛ چنین تصویری با واقعیت پیچیده روابط منطقهای سازگار نیست. اما گزارشهای رویترز از منابع یمنی، ایرانی و منطقهای نشان میدهد که پیشروی اخیر حوثیها با افزایش حمایت و راهنمایی ایران همراه بوده است. بنابراین شاید دقیقترین توصیف این باشد که ایران از راهبرد فشار شبکهای عبور نکرده، بلکه فشار مستقیم را به لایه مهمتری از معماری جنگ و بازدارندگی خود افزوده است.
لبنان نیز در این میان تنها یک جبهه نظامی نیست. حتی اگر سطح درگیری کاهش یابد، مسئله اصلی باقی میماند: نظم امنیتی جنوب لبنان چگونه باید بازسازی شود؟ حضور نیروهای بینالمللی، توان ارتش لبنان و وضعیت حزبالله، همگی بخشی از مسئلهای هستند که پاسخ آن هنوز روشن نیست. بنابراین اسرائیل در شمال فقط با پرسش جنگ یا صلح روبهرو نیست بلکه با مسئله دشوارتر چه نظم امنیتی پس از جنگی میتواند دوام بیاورد؟ مواجه است. این نوع مسئله با حملات هوایی یا عملیات نظامی بهتنهایی حل نمیشود.
ادامه در صفحه سوم 👇👇👇👇
https://t.me/Israel_Index/147
این دقیقاً همان تغییری است که اسرائیل را با یک مسئله راهبردی جدید روبهرو میکند. تلآویو ممکن است همچنان در غزه بازیگر اصلی نظامی باشد و در لبنان نیز یکی از بازیگران اصلی تعیینکننده آینده ترتیبات امنیتی جنوب این کشور باقی بماند، اما در هرمز معادله در اختیار اسرائیل نیست. ایران، آمریکا، کشورهای خلیج فارس و بازیگران تجاری بینالمللی در آنجا نقش دارند. در بابالمندب نیز اسرائیل تنها یکی از بازیگران محیطی بسیار بزرگتر است. این نقطه حوثیها، عربستان، نیروهای یمنی، آمریکا و کشورهای ساحلی دریای سرخ هر یک بخشی از معادله را تشکیل میدهند.
به بیان دیگر، اسرائیل هنوز توانایی قابلتوجهی برای اعمال قدرت دارد، اما دیگر نمیتواند بهتنهایی محل تولید هزینههای جنگ را تعیین کند. این تفاوت ظریفی است، اما درک آن برای فهم بحران امروز ضروری است. یک کشور ممکن است در میدان نظامی دست بالا را داشته باشد، اما اگر هزینههای جنگ در میدانهایی تولید شوند که خارج از کنترل مستقیم آن قرار داشته باشند، قدرت نظامی بهتنهایی برای کنترل کل بحران کافی نخواهد بود. افزایش قیمت نفت، اختلال در تجارت جهانی و آسیبپذیری زیرساختهای انرژی عربستان نمونههایی از هزینههایی هستند که جنگ را از میدان نبرد خارج و به اقتصاد جهانی منتقل میکنند. قیمت نفت اکنون دوباره از ۱۰۰ دلار در هر بشکه عبور کرده و بحران هرمز و دریای سرخ به یکی از عوامل اصلی این جهش تبدیل شده است.
در این میان، آمریکا نیز بازیگری است که نمیتوان آن را در حاشیه تحلیل قرار داد. واشنگتن صرفاً متحد اسرائیل نیست بلکه در جنگ با ایران خود یک طرف مستقیم منازعه است. همین مسئله ساختار بحران را پیچیدهتر میکند. تصمیمی در واشنگتن میتواند به پاسخ ایران منجر شود؛ پاسخ ایران میتواند به هرمز منتقل شود؛ اختلال در هرمز میتواند فشار بر بازار انرژی را افزایش دهد؛ و افزایش فشار بر مسیرهای انرژی میتواند اهمیت بابالمندب و دریای سرخ را چند برابر کند. این یک زنجیره خطی نیست، بلکه شبکهای از واکنشهاست که در آن هر بازیگر تلاش میکند فشار را به نقطهای منتقل کند که برای طرف مقابل هزینه بیشتری ایجاد کند.
نقش ایران نیز در این چارچوب نیازمند بازنگری است. برای سالها، یکی از ویژگیهای اصلی راهبرد منطقهای تهران استفاده از شبکه نیروهای همسو بود که عبارت بودن از؛ حزبالله در لبنان، گروههای مسلح در عراق و حوثیها در یمن. شایان ذکر است که بحران کنونی نشان میدهد که فشار غیرمستقیم دیگر تنها لایه این معماری نیست. تقابل مستقیم موشکی، فشار دریایی و استفاده از ظرفیت نیروهای همسو اکنون در کنار هم قرار گرفتهاند. این به معنای آن نیست که ایران کنترل کامل و مکانیکی بر همه بازیگران همسو دارد یا هر عملیات آنها مستقیماً از تهران دستور میگیرد؛ چنین تصویری با واقعیت پیچیده روابط منطقهای سازگار نیست. اما گزارشهای رویترز از منابع یمنی، ایرانی و منطقهای نشان میدهد که پیشروی اخیر حوثیها با افزایش حمایت و راهنمایی ایران همراه بوده است. بنابراین شاید دقیقترین توصیف این باشد که ایران از راهبرد فشار شبکهای عبور نکرده، بلکه فشار مستقیم را به لایه مهمتری از معماری جنگ و بازدارندگی خود افزوده است.
لبنان نیز در این میان تنها یک جبهه نظامی نیست. حتی اگر سطح درگیری کاهش یابد، مسئله اصلی باقی میماند: نظم امنیتی جنوب لبنان چگونه باید بازسازی شود؟ حضور نیروهای بینالمللی، توان ارتش لبنان و وضعیت حزبالله، همگی بخشی از مسئلهای هستند که پاسخ آن هنوز روشن نیست. بنابراین اسرائیل در شمال فقط با پرسش جنگ یا صلح روبهرو نیست بلکه با مسئله دشوارتر چه نظم امنیتی پس از جنگی میتواند دوام بیاورد؟ مواجه است. این نوع مسئله با حملات هوایی یا عملیات نظامی بهتنهایی حل نمیشود.
ادامه در صفحه سوم 👇👇👇👇
https://t.me/Israel_Index/147
و در داخل اسرائیل نیز جنگ هزینهای دارد که روی هیچ نقشه نظامی دیده نمیشود. جنگ طولانیمدت فقط به موشک و هواپیما نیاز ندارد. چنین جنگی نیازمند انسجام سیاسی، ظرفیت تصمیمگیری، اقتصاد، نیروی انسانی و اعتماد عمومی نیز میباشد. این مسئله برای اسرائیل در شرایطی اهمیت بیشتری پیدا میکند که سیاست داخلی آن نیز با رقابتهای شدید و شکافهای سیاسی روبهروست. در چنین شرایطی، هر گسترش جدید جنگ فقط یک مسئله نظامی نیست و میتواند یک مسئله برای ظرفیت سیاسی دولت نیز باشد.
بنابراین شاید امروز زود باشد که بگوییم اسرائیل کنترل جنگ را از دست داده است. چنین نتیجهگیریای بیش از آنکه تحلیل باشد، اغراق خواهد بود. اسرائیل همچنان یکی از قدرتمندترین بازیگران نظامی منطقه است و در برخی جبههها ابتکار عمل قابلتوجهی دارد. اما گفتن اینکه تلآویو همچنان میتواند جغرافیای کل بحران را تعیین کند نیز دیگر با واقعیت امروز سازگار نیست.
آنچه در حال شکلگیری است، چیزی میان این دو است: یک سامانه جنگی چندلایه که در آن غزه همچنان میسوزد، لبنان هنوز مسئله امنیتی حلنشده دارد، ایران و آمریکا درگیر جنگی مستقیمتر هستند، هرمز به یک متغیر فعال بحران تبدیل شده، حوثیها فشار بر دریای سرخ را افزایش دادهاند و عربستان همزمان به بازیگر و هدف تبدیل شده است. بازار جهانی نفت نیز هزینه این همه را به بیرون از خاورمیانه منتقل میکند.
شاید به همین دلیل، پرسش اصلی برای اسرائیل دیگر این نباشد که در چند جبهه میجنگد. پرسش مهمتر این است که در چند میدان دیگر، بازیگران دیگر میتوانند هزینه این جنگ را تولید کنند؟
این تفاوت کوچکی نیست زیرا در جنگهای منطقهای، همیشه قدرتمندترین ارتش، تعیینکننده همه نتایج نیست. قدرت نظامی میتواند یک دشمن را هدف قرار دهد، اما نمیتواند بهتنهایی قیمت نفت را کنترل کند، امنیت همه خطوط کشتیرانی را تضمین کند، آینده جنوب لبنان را طراحی کند یا مانع از آن شود که یک بحران در نقطهای دورتر به هزینهای سیاسی و اقتصادی در داخل کشور تبدیل شود.
شاید مهمترین تحول امروز خاورمیانه همین باشد که جغرافیای جنگ از مرزهای اسرائیل بزرگتر شده است. اما مسئله حتی از این نیز فراتر میرود. جغرافیای تولید هزینههای جنگ نیز اکنون از کنترل تلآویو بزرگتر شده است.
و این شاید همان پرسشی باشد که باید در نمایه امشب در برابر اسرائیل گذاشت:
آیا تلآویو هنوز میتواند جغرافیای جنگ را تعیین کند؟ یا جنگ اکنون وارد مرحلهای شده که جغرافیای آن، بیش از گذشته، خود را بر تصمیمات تلآویو تحمیل میکند؟
☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.
🆑 @Israel_Index
بنابراین شاید امروز زود باشد که بگوییم اسرائیل کنترل جنگ را از دست داده است. چنین نتیجهگیریای بیش از آنکه تحلیل باشد، اغراق خواهد بود. اسرائیل همچنان یکی از قدرتمندترین بازیگران نظامی منطقه است و در برخی جبههها ابتکار عمل قابلتوجهی دارد. اما گفتن اینکه تلآویو همچنان میتواند جغرافیای کل بحران را تعیین کند نیز دیگر با واقعیت امروز سازگار نیست.
آنچه در حال شکلگیری است، چیزی میان این دو است: یک سامانه جنگی چندلایه که در آن غزه همچنان میسوزد، لبنان هنوز مسئله امنیتی حلنشده دارد، ایران و آمریکا درگیر جنگی مستقیمتر هستند، هرمز به یک متغیر فعال بحران تبدیل شده، حوثیها فشار بر دریای سرخ را افزایش دادهاند و عربستان همزمان به بازیگر و هدف تبدیل شده است. بازار جهانی نفت نیز هزینه این همه را به بیرون از خاورمیانه منتقل میکند.
شاید به همین دلیل، پرسش اصلی برای اسرائیل دیگر این نباشد که در چند جبهه میجنگد. پرسش مهمتر این است که در چند میدان دیگر، بازیگران دیگر میتوانند هزینه این جنگ را تولید کنند؟
این تفاوت کوچکی نیست زیرا در جنگهای منطقهای، همیشه قدرتمندترین ارتش، تعیینکننده همه نتایج نیست. قدرت نظامی میتواند یک دشمن را هدف قرار دهد، اما نمیتواند بهتنهایی قیمت نفت را کنترل کند، امنیت همه خطوط کشتیرانی را تضمین کند، آینده جنوب لبنان را طراحی کند یا مانع از آن شود که یک بحران در نقطهای دورتر به هزینهای سیاسی و اقتصادی در داخل کشور تبدیل شود.
شاید مهمترین تحول امروز خاورمیانه همین باشد که جغرافیای جنگ از مرزهای اسرائیل بزرگتر شده است. اما مسئله حتی از این نیز فراتر میرود. جغرافیای تولید هزینههای جنگ نیز اکنون از کنترل تلآویو بزرگتر شده است.
و این شاید همان پرسشی باشد که باید در نمایه امشب در برابر اسرائیل گذاشت:
آیا تلآویو هنوز میتواند جغرافیای جنگ را تعیین کند؟ یا جنگ اکنون وارد مرحلهای شده که جغرافیای آن، بیش از گذشته، خود را بر تصمیمات تلآویو تحمیل میکند؟
☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.
🆑 @Israel_Index
🗞 مروری بر صفحهی نخست روزنامههای صبح امروز اسرائیل
📆 دوشنبه ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۶
📆۲۳ شهریورماه ۱۴۰۵
#جروزالم_ریپورت با تیتر نبرد پای صندوق رأی مینویسد انتخابات پیش روی اسرائیل میتواند مشخص کند که این کشور مسیر کنونی خود را ادامه خواهد داد یا راهی تازه در پیش میگیرد.
#جروزالم_پست در گزارشی به حمله به خطوط نفتی عربستان پرداخته و مینویسد این حمله قدرت نیروهای نیابتی ایران را آشکار میکند. این روزنامه در خبری دیگر گزارش داده است که گفتگوهای اسرائیل و لبنان که قرار بود در رم برگزار شود، در وانشگتن دی سی برگزار میشود. فشار آمریکا به اسرائیل در مورد جنگ غزه پس از حمله نافرجم به قطر از زبان جرد کوشنر خبر دیگر این روزنامه است.
#هاآرتص به انفجار خطوط لوله نفتی عربستان پرداخته و مینویسد ترامپ سعودیها را تنها گذاشت. این روزنامه همچنین از سه شنبه فاجعه بار برای نتانیاهو خبر میدهد که نظرسنجیها نتانیاهو عقب افتاد، بسته تحریمی بریتانیا علیه شهرکهای اسرائیلی اعلام شد و فاش شدن هشدار محمد بن زاید قبل از حمله ۷ اکتبر به نتانیاهو بود.
☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.
🆑 @Israel_Index
📆 دوشنبه ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۶
📆۲۳ شهریورماه ۱۴۰۵
#جروزالم_ریپورت با تیتر نبرد پای صندوق رأی مینویسد انتخابات پیش روی اسرائیل میتواند مشخص کند که این کشور مسیر کنونی خود را ادامه خواهد داد یا راهی تازه در پیش میگیرد.
#جروزالم_پست در گزارشی به حمله به خطوط نفتی عربستان پرداخته و مینویسد این حمله قدرت نیروهای نیابتی ایران را آشکار میکند. این روزنامه در خبری دیگر گزارش داده است که گفتگوهای اسرائیل و لبنان که قرار بود در رم برگزار شود، در وانشگتن دی سی برگزار میشود. فشار آمریکا به اسرائیل در مورد جنگ غزه پس از حمله نافرجم به قطر از زبان جرد کوشنر خبر دیگر این روزنامه است.
#هاآرتص به انفجار خطوط لوله نفتی عربستان پرداخته و مینویسد ترامپ سعودیها را تنها گذاشت. این روزنامه همچنین از سه شنبه فاجعه بار برای نتانیاهو خبر میدهد که نظرسنجیها نتانیاهو عقب افتاد، بسته تحریمی بریتانیا علیه شهرکهای اسرائیلی اعلام شد و فاش شدن هشدار محمد بن زاید قبل از حمله ۷ اکتبر به نتانیاهو بود.
☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.
🆑 @Israel_Index
🔺سهشنبه فاجعهبار برای نتانیاهو؛ پس چرا نقشه انتخاباتی تقریباً تغییر نکرد؟
سهشنبه میتوانست یکی از بدترین روزهای انتخاباتی بنیامین نتانیاهو در سالهای اخیر باشد؛ اما برخلاف انتظار، آسیب سیاسی واردشده به نخستوزیر در نظرسنجیها بسیار محدود باقی ماند.
نخست، احزاب ائتلاف باید فهرستهای نهایی نامزدهای خود را ثبت میکردند و نتانیاهو نتوانست برخی بازیگران کلیدی سیاسی را به ائتلافهایی که برای بیشینه کردن آرای اردوگاه او در انتخابات آینده لازم میدانست، متقاعد کند.
سپس بریتانیا از اعمال یک بسته شدید تحریمی علیه صادرات و فعالیتهای اقتصادی مرتبط با شهرکهای اسرائیلی در کرانه باختری خبر داد. بریتانیا در این مسیر تنها نیست و شمار کشورهایی که به چنین سیاستی پیوستهاند به ۱۲ کشور رسیده است.
نتانیاهو باید سالها پیش میدانست که چنین فشاری در راه است. اما او نخستوزیر اسرائیل بود و میتوانست، برای نمونه، با برخورد جدی و واقعی با خشونت اسرائیلیها علیه فلسطینیان در کرانه باختری، زمینه اعمال این تحریمها را کاهش دهد؛ خشونتی که در خارج از اسرائیل نیز بهوضوح دیده میشد.
این استدلال که چنین اقدامی هیچ فایدهای نداشت، چون کشورهای غربی در هر صورت ضد اسرائیل هستند، با واقعیت تاریخی این کشورها سازگار نیست زیرا بسیاری از آنها دههها از متحدان اصلی اسرائیل بودهاند.
همچنین این ادعا که کشورهای غربی خشونت فلسطینیان علیه اسرائیلیها را نادیده میگیرند، کافی نیست. اسرائیل طرفی است که در این سرزمین کنترل را در دست دارد و مسئول اجرای قانون است. بنابراین خشونت فلسطینیان باید با اقدامات قانونی و ترجیحاً مدنی و برابر علیه مظنونان اسرائیلی و فلسطینی پاسخ داده شود، نه با اعدامهای فوری توسط ارتش، حملات انتقامجویانه یا خشونت شبهنظامیان شهرکنشین وابسته به ارتش اسرائیل.
اما بمب اصلی همان روز منفجر شد.
هاآرتص روز سهشنبه گزارش تحقیقی مهمی از شلومی الدار، روزنامهنگار باسابقه و شناختهشده اسرائیلی، به همراه روث یووال منتشر کرد که بر اساس آن محمد بن زاید، رئیسجمهور امارات متحده عربی، حدود ۱۰ روز پیش از حمله ۷ اکتبر شخصاً با نتانیاهو تماس گرفته و درباره احتمال حملهای مشابه هشدار داده بود.
این گزارش روایت نتانیاهو برای افکار عمومی را که میگفت کسی او را یک یا دو ساعت پیش از حمله حماس بیدار نکرد، بهشدت زیر سؤال میبرد.
بر اساس این گزارش، نخستوزیر نه یک بار، بلکه بارها و هفتهها و ماهها پیش از حمله هشدار دریافت کرده بود، اما اقدامی مؤثر انجام نداد.
پیش از انتشار این گزارش، میشد تصور کرد که هشدارهای پیشین کلی و فرضی بودهاند. اما اگر گزارش هاآرتص درست باشد، تماس مشخص یک متحد خارجی درباره برنامهای قریبالوقوع از سوی حماس در غزه، موضوع را به سطحی کاملاً متفاوت میبرد.
این میتواند یک مدرک بسیار مهم علیه روایت دفاعی نتانیاهو باشد.
و با این حال، در نقشه انتخاباتی چه اتفاقی افتاد؟ تقریباً هیچ.
انتظار میرفت پس از نهایی شدن فهرستهای انتخاباتی و انتشار این گزارش، تصویر سیاسی اسرائیل تغییر محسوسی کند. اما فعلاً پاسخ نه پیروزی نتانیاهو است و نه شکست او؛ بلکه این است که با وجود این همه ضربه، جغرافیای انتخاباتی اسرائیل تغییر چندانی نکرده است.
این تناقضی است که گزارش هاآرتص بر آن تأکید میکند. ممکن است یک نخستوزیر با یکی از سنگینترین مجموعه اتهامها و ناکامیهای سیاسی، امنیتی و دیپلماتیک سالهای اخیر روبهرو باشد، اما این فشارها الزاماً به انتقال سریع آرای رأیدهندگان منجر نشود.
☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.
🆑 @Israel_Index
سهشنبه میتوانست یکی از بدترین روزهای انتخاباتی بنیامین نتانیاهو در سالهای اخیر باشد؛ اما برخلاف انتظار، آسیب سیاسی واردشده به نخستوزیر در نظرسنجیها بسیار محدود باقی ماند.
نخست، احزاب ائتلاف باید فهرستهای نهایی نامزدهای خود را ثبت میکردند و نتانیاهو نتوانست برخی بازیگران کلیدی سیاسی را به ائتلافهایی که برای بیشینه کردن آرای اردوگاه او در انتخابات آینده لازم میدانست، متقاعد کند.
سپس بریتانیا از اعمال یک بسته شدید تحریمی علیه صادرات و فعالیتهای اقتصادی مرتبط با شهرکهای اسرائیلی در کرانه باختری خبر داد. بریتانیا در این مسیر تنها نیست و شمار کشورهایی که به چنین سیاستی پیوستهاند به ۱۲ کشور رسیده است.
نتانیاهو باید سالها پیش میدانست که چنین فشاری در راه است. اما او نخستوزیر اسرائیل بود و میتوانست، برای نمونه، با برخورد جدی و واقعی با خشونت اسرائیلیها علیه فلسطینیان در کرانه باختری، زمینه اعمال این تحریمها را کاهش دهد؛ خشونتی که در خارج از اسرائیل نیز بهوضوح دیده میشد.
این استدلال که چنین اقدامی هیچ فایدهای نداشت، چون کشورهای غربی در هر صورت ضد اسرائیل هستند، با واقعیت تاریخی این کشورها سازگار نیست زیرا بسیاری از آنها دههها از متحدان اصلی اسرائیل بودهاند.
همچنین این ادعا که کشورهای غربی خشونت فلسطینیان علیه اسرائیلیها را نادیده میگیرند، کافی نیست. اسرائیل طرفی است که در این سرزمین کنترل را در دست دارد و مسئول اجرای قانون است. بنابراین خشونت فلسطینیان باید با اقدامات قانونی و ترجیحاً مدنی و برابر علیه مظنونان اسرائیلی و فلسطینی پاسخ داده شود، نه با اعدامهای فوری توسط ارتش، حملات انتقامجویانه یا خشونت شبهنظامیان شهرکنشین وابسته به ارتش اسرائیل.
اما بمب اصلی همان روز منفجر شد.
هاآرتص روز سهشنبه گزارش تحقیقی مهمی از شلومی الدار، روزنامهنگار باسابقه و شناختهشده اسرائیلی، به همراه روث یووال منتشر کرد که بر اساس آن محمد بن زاید، رئیسجمهور امارات متحده عربی، حدود ۱۰ روز پیش از حمله ۷ اکتبر شخصاً با نتانیاهو تماس گرفته و درباره احتمال حملهای مشابه هشدار داده بود.
این گزارش روایت نتانیاهو برای افکار عمومی را که میگفت کسی او را یک یا دو ساعت پیش از حمله حماس بیدار نکرد، بهشدت زیر سؤال میبرد.
بر اساس این گزارش، نخستوزیر نه یک بار، بلکه بارها و هفتهها و ماهها پیش از حمله هشدار دریافت کرده بود، اما اقدامی مؤثر انجام نداد.
پیش از انتشار این گزارش، میشد تصور کرد که هشدارهای پیشین کلی و فرضی بودهاند. اما اگر گزارش هاآرتص درست باشد، تماس مشخص یک متحد خارجی درباره برنامهای قریبالوقوع از سوی حماس در غزه، موضوع را به سطحی کاملاً متفاوت میبرد.
این میتواند یک مدرک بسیار مهم علیه روایت دفاعی نتانیاهو باشد.
و با این حال، در نقشه انتخاباتی چه اتفاقی افتاد؟ تقریباً هیچ.
انتظار میرفت پس از نهایی شدن فهرستهای انتخاباتی و انتشار این گزارش، تصویر سیاسی اسرائیل تغییر محسوسی کند. اما فعلاً پاسخ نه پیروزی نتانیاهو است و نه شکست او؛ بلکه این است که با وجود این همه ضربه، جغرافیای انتخاباتی اسرائیل تغییر چندانی نکرده است.
این تناقضی است که گزارش هاآرتص بر آن تأکید میکند. ممکن است یک نخستوزیر با یکی از سنگینترین مجموعه اتهامها و ناکامیهای سیاسی، امنیتی و دیپلماتیک سالهای اخیر روبهرو باشد، اما این فشارها الزاماً به انتقال سریع آرای رأیدهندگان منجر نشود.
☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.
🆑 @Israel_Index