ایران پانوراما
1.73K subscribers
2.09K photos
29 videos
25 files
56 links
«نگاه ۳۶۰ درجه‌ای به جهان از ایران»
ادمین: Fatima_Sayyahi@
Download Telegram
🌐 تداوم وضع موجود؛ ریسکی فاجعه‌بار برای آمریکا

🔹 جنگ فرسایشی با ایران، ضعف‌های ساختاری ارتش آمریکا و محدودیت‌های ادعای برتری مطلق نظامی واشنگتن را آشکار کرده است. حملات مداوم به پایگاه‌های آمریکا و زیرساخت‌های کشورهای منطقه نیز اعتماد متحدان خلیج فارس به چتر امنیتی واشنگتن را تضعیف کرده و آنها را به سمت ترتیبات دفاعی و امنیتی جدید سوق داده است.

🔹 مهم‌ترین مشکل آمریکا، فرسایش سریع ذخایر تسلیحاتی است. بر اساس گزارش فارن پالیسی، ارتش آمریکا طی ماه‌های اخیر بیش از ۱۵۰۰ موشک رهگیر پاتریوت مصرف کرده و تنها حدود ۱۷۰۰ فروند در ذخایر باقی مانده است. هم‌زمان، نزدیک به ۸۰ درصد ذخایر رهگیرهای تاد مصرف شده و ذخایر موشک‌های دوربرد و بخشی از پهپادهای گران‌قیمت نیز به‌شدت کاهش یافته است.

🔹 این وضعیت نشان می‌دهد تسلیحات پیشرفته آمریکا برای مقابله با حملات کم‌هزینه و فرسایشی، با محدودیت‌های جدی روبه‌رو هستند. طولانی شدن جنگ نه‌تنها هزینه‌های نظامی و لجستیکی واشنگتن را افزایش داده، بلکه توان آن برای واکنش سریع در بحران‌های دیگر را نیز کاهش می‌دهد.

📍 Foreign Policy
🔘 @iranpanorama
👍1
💢 تهدیدهای ترامپ علیه عمان؛ وقتی «اولتیماتوم» دیگر اثر ندارد

🔸 زمینه:

دونالد ترامپ عمان را تهدید کرده است که اگر در مسیر تلاش‌های آمریکا برای بازگشایی تنگه هرمز مانع ایجاد کند، با حمله نظامی روبه‌رو خواهد شد. اما سابقه تهدیدهای ترامپ در جنگ ایران نشان می‌دهد بسیاری از اولتیماتوم‌های او، بدون اجرای حمله یا دستیابی به خواسته اعلام‌شده، کنار گذاشته شده‌اند.

🔸تحلیل:

ترامپ طی ماه‌های گذشته چندین بار برای ایران ضرب‌الاجل تعیین و تهدید به حمله کرده، اما هر بار با استناد به امید دستیابی به توافق از اجرای تهدید عقب نشسته است. حتی تهدید او برای پاسخ به حملات علیه کشتی‌ها در هرمز نیز تاکنون به اقدام مشابهی علیه زیرساخت‌های ایران منجر نشده است. این الگو می‌تواند اعتبار تهدیدهای جدید واشنگتن را کاهش دهد؛ به‌ویژه آنکه تهران نیز بارها در برابر این تهدیدها کوتاه نیامده است. از سوی دیگر، کاهش ذخایر مهمات آمریکا، گزینه‌های نظامی ترامپ را محدودتر کرده است.

🔸جمع‌بندی:

مسئله فقط تهدید عمان نیست؛ مشکل اصلی، فرسایش اعتبار تهدیدهای آمریکاست. ترامپ زمانی خود باراک اوباما را به‌دلیل تعیین «خط قرمز» بدون اجرای آن سرزنش می‌کرد و می‌گفت آمریکا دیگر تهدید توخالی نمی‌کند. اکنون، به روایت این تحلیل، سیاست ایران ترامپ بیش از هر زمان دیگری به همین الگوی «تهدید بدون اقدام» شبیه شده است.

📍CNN
@iranpanorama
2👍1
🌐 آخرین ارزیابی‌ها از پرونده هسته‌ای ایران

🔹 فرسایش محور مقاومت و ناکامی بخشی از ابزارهای متعارف بازدارندگی، بحث تغییر دکترین هسته‌ای ایران را دوباره مطرح کرده است. برخی چهره‌های سیاسی و نظامی معتقدند تهران برای جلوگیری از تکرار حملات و افزایش هزینه تهدیدهای موجودیتی، باید از سیاست «آستانه هسته‌ای» عبور کرده و به سمت ساخت سلاح حرکت کند.

🔹 با این حال، مخالفان این دیدگاه معتقدند دستیابی به بمب اتم به‌تنهایی تضمین‌کننده بقای حکومت نیست. تجربه کشورهایی که دارای سلاح هسته‌ای هستند نشان می‌دهد این توانایی لزوماً مانع حملات متعارف، جنگ سایبری یا تهدیدهای نامتقارن نمی‌شود. همچنین حرکت آشکار به سمت ساخت بمب می‌تواند خطر حمله پیش‌دستانه آمریکا و اسرائیل را افزایش دهد.

🔹 در این میان، تنگه هرمز به‌عنوان یک اهرم بازدارندگی نامتقارن اهمیت بیشتری پیدا کرده است. بر اساس این تحلیل، کنترل این گذرگاه حیاتی و تأثیرگذاری بر بازار جهانی انرژی می‌تواند برای تهران اهرمی ایجاد کند که حتی بدون ورود به مرحله ساخت سلاح هسته‌ای، هزینه‌های سنگینی به رقبای منطقه‌ای و قدرت‌های خارجی تحمیل کند.

📍 INSS 🔘 @iranpanorama
👍1
🌐 کارنامه فاجعه‌بار ترامپ در خاورمیانه

🔹 تحولات ماه‌های اخیر، ضعف سیاسی و راهبردی دولت آمریکا را آشکار کرده است. خاورمیانه بار دیگر به آزمونی برای سیاست خارجی واشنگتن تبدیل شده و عملکرد ترامپ بیش از آنکه نشانه قدرت باشد، با تصمیم‌های متناقض و محاسبات نادرست همراه بوده است.

🔹 یکی از مهم‌ترین نمونه‌ها، جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران است که به‌جای نمایش قدرت آمریکا، به بحران در تنگه هرمز و در نهایت عقب‌نشینی واشنگتن و توافق با تهران منجر شد. فشار کشورهای عرب خلیج فارس و نگرانی درباره کاهش ذخایر تسلیحاتی آمریکا از عواملی است که ترامپ را از تهدید به ازسرگیری عملیات نظامی دور کرد.

🔹 این عقب‌نشینی، اعتماد به آمریکا به‌عنوان ضامن امنیت منطقه را کاهش داده است. حرکت عربستان، پاکستان و ترکیه به سمت یک توافق دفاعی سه‌جانبه نیز از نشانه‌ای از کاهش اتکا به چتر امنیتی سنتی واشنگتن است.

📍 Le Monde
🔘 @iranpanorama
👍1
📝 تولد دکترین نبرد مستقیم؛ چرا مهار ایران پس از دو جنگ ناکام ماند؟

🔸 به نوشته The Dispatch، تجربه جنگ‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ در کنار سابقه جنگ ایران و عراق، در تهران این باور را تقویت کرده که هدف واشنگتن صرفاً محدود کردن برنامه هسته‌ای یا موشکی نیست، بلکه فشارها در نهایت متوجه بقای نظام سیاسی ایران است.

🔸 از این منظر، حملات نظامی و فشار اقتصادی نه‌تنها ایران را به تسلیم نزدیک نکرده، بلکه بی‌اعتمادی تهران به آمریکا و تردید درباره امکان دستیابی به توافق پایدار را عمیق‌تر کرده است.

🔸 این تحلیل می‌گوید تهران اکنون بیش از گذشته به این نتیجه رسیده که دیپلماسی ابزاری برای مدیریت خطر است، نه لزوماً مسیر آشتی با واشنگتن.

🔸 در همین چارچوب، دکترین بازدارندگی ایران نیز در حال تغییر است؛ تهران از اتکای بیشتر به نیروهای نیابتی فاصله گرفته و آمادگی برای تقابل مستقیم با اسرائیل و آمریکا را افزایش داده است.

🔸 موشک‌ها، پهپادها و تنگه هرمز اکنون بخش مهمی از ابزارهای بازدارندگی مستقیم ایران محسوب می‌شوند؛ هدف این راهبرد، پیروزی در یک جنگ کلاسیک نیست، بلکه افزایش هزینه هرگونه تشدید درگیری است.

🔸 نویسنده معتقد است ایران در کنار نمایش قدرت نظامی، به سمت ترکیبی از «تهدید و دیپلماسی» حرکت خواهد کرد؛ یعنی حفظ توان پاسخ نظامی در کنار تلاش برای توسعه روابط اقتصادی و امنیتی با کشورهای منطقه.

🔸 از سوی دیگر، جنگ و تردید درباره میزان تعهدات امنیتی آمریکا، برخی کشورهای عربی خلیج فارس را به سمت کاهش وابستگی انحصاری به واشنگتن و حفظ کانال‌های ارتباطی با تهران سوق داده است.

🔸 بر اساس این تحلیل، فشار بیشتر آمریکا و تسلیح گسترده‌تر متحدان منطقه‌ای لزوماً محاسبات تهران را تغییر نمی‌دهد و حتی ممکن است بی‌اعتمادی موجود را تشدید کند.

🔸 در نهایت، The Dispatch استدلال می‌کند که چهار دهه فشار نتوانسته اراده سیاسی ایران را درهم بشکند و معماری امنیتی جدید منطقه بدون پذیرش این واقعیت شکل نخواهد گرفت.

🔸 بنابراین، دیپلماسی منطقه‌ای و ایجاد سازوکارهای امنیتی جدید از نگاه این تحلیل، تنها مسیر واقع‌بینانه برای جلوگیری از تبدیل تقابل مستقیم ایران، آمریکا و اسرائیل به چرخه‌ای از جنگ‌های مداوم است.

✏️ @iranpanorama
👍1
💢سیاست خارجی وارونه ترامپ

🔸زمینه:

سیاست خارجی ترامپ بیش از گذشته به الگویی متناقض شبیه شده است: تهدید و فشار علیه متحدان سنتی آمریکا و همزمان نزدیک‌شدن به رهبران کشورهایی که واشنگتن سال‌ها آنها را تهدیدی برای امنیت خود می‌دانست. ترامپ اخیراً عمان، کانادا و کره‌جنوبی را هدف تهدید یا فشار قرار داده و در مقابل، بار دیگر از کیم جونگ‌اون، رهبر کره‌شمالی، تمجید کرده است.

🔸تحلیل:

اوج این تناقض در تهدید ترامپ علیه عمان دیده می‌شود؛ کشوری که یکی از کانال‌های مهم دیپلماسی آمریکا در خاورمیانه بوده است. همزمان، ترامپ روابط خود با کیم را گرم توصیف می‌کند؛ هرچند کره‌شمالی نه‌تنها سلاح‌های هسته‌ای خود را کنار نگذاشته، بلکه زرادخانه‌اش را گسترش داده است. از سوی دیگر، تهدید علیه کانادا و کاهش حمایت نظامی از کره‌جنوبی، نگرانی متحدان آمریکا درباره قابل‌اعتمادبودن واشنگتن را افزایش داده است.

🔸جمع‌بندی:

مسئله فقط لحن تند ترامپ نیست؛ تغییر در منطق روابط آمریکا با جهان است. متحدان سنتی دیگر نمی‌توانند مطمئن باشند حمایت واشنگتن همیشگی است و دشمنان آمریکا نیز ممکن است بدون تغییر رفتارشان، از امتیاز نزدیکی به ترامپ برخوردار شوند. به تعبیر یکی از دیپلمات‌های پیشین آمریکا، این وضعیت تصویری از یک «جهان وارونه» ساخته است.

📍NYT
@iranpanorama
👍21
🔶 توماس فریدمن | جنگ ایران نشان داد معادله قدرت نظامی در حال تغییر است

🔸 فریدمن معتقد است جنگ آمریکا و ایران نشان داد بازیگران کوچک‌تر می‌توانند با موشک‌های دقیق، پهپادها، اطلاعات و فناوری‌های کم‌هزینه، خسارت‌های قابل‌توجهی به قدرت‌های نظامی بزرگ‌تر وارد کنند؛ تحولی که او آن را «فیزیک جدید جنگ» می‌نامد.

🔸 به باور او، این تغییر فقط به ایران محدود نیست و در جنگ روسیه و اوکراین و همچنین رویارویی‌های اسرائیل با حزب‌الله، حماس و انصارالله نیز دیده می‌شود.

🔸 فریدمن جنگ ایران را نمونه‌ای از این تحول می‌داند و می‌گوید تهران، با وجود آسیب‌های نظامی و اقتصادی، توانست با استفاده از موشک‌ها و پهپادهای خود فشارهایی ایجاد کند که تنگه هرمز را به یکی از اهرم‌های مهم در معادلات جنگ و مذاکرات تبدیل کرد.

🔸 او با استناد به دیدگاه جان آرکیلا می‌نویسد که جنگ‌های گذشته بیشتر بر پایه «جرم و انرژی» تعیین می‌شدند، اما امروز «اطلاعات» اهمیت بیشتری پیدا کرده؛ یعنی توانایی جمع‌آوری و پردازش سریع اطلاعات و تبدیل آن به حمله‌ای دقیق و کم‌هزینه می‌تواند بخشی از برتری سنتی قدرت‌های بزرگ را خنثی کند.

☑️ Panorama Insight
🔘 @iranpanorama
👍2
🌐 اروپا، در فهرست اهداف احتمالی تهران

🔹 تهران در صورت گسترش درگیری از سوی آمریکا یا حمله مجدد به زیرساخت‌های ایران، گزینه‌هایی برای هدف قرار دادن تأسیسات و منافع نظامی آمریکا در جنوب و جنوب‌شرق اروپا را بررسی کرده است.

🔹 بلغارستان و قبرس، به‌دلیل استفاده یا ارتباط پایگاه‌های نظامی آنها با عملیات آمریکا، در میان گزینه‌های احتمالی مطرح شده‌اند.

🔹 ایران در صورت تشدید تنش ممکن است گزینه‌هایی برای هدف قرار دادن زیرساخت‌های ارتباطی در منطقه هرمز را نیز بررسی کند. حمله به یک پایگاه آمریکایی در اردن نشان داد ایران توانایی اجرای حملات دوربرد و دقیق را دارد و پیام آن می‌تواند این باشد که در صورت گسترش جنگ، منافع آمریکا در اروپا نیز از پیامدهای درگیری مصون نخواهند بود.

🔹 با این حال، یک پژوهشگر مؤسسه RUSI خطر حملات موشکی ایران به اهداف آمریکایی در اروپا را «واقعی اما از نظر عملیاتی محدود» ارزیابی کرده است.

📍 Financial Times
🔘 @iranpanorama
👍1
📝 گزارش واشنگتن‌تایمز | «بازنگری در دکترین هسته‌ای آمریکا»؛ پنتاگون چگونه برای جنگ هسته‌ای محدود آماده می‌شود؟

🔸 پنتاگون در حال بازنگری طرح‌های استفاده از سلاح هسته‌ای است تا رئیس‌جمهور آمریکا و فرماندهان نظامی در صورت استفاده محدود روسیه یا چین از سلاح هسته‌ای، گزینه‌های بیشتری برای واکنش داشته باشند.

🔸 هدف اصلی این بازنگری جلوگیری از تبدیل یک درگیری منطقه‌ای محدود به جنگی هسته‌ای و خارج از کنترل است؛ موضوعی که می‌تواند در سناریوهایی مانند بحران تایوان یا جنگ روسیه و اوکراین مطرح شود.

🔸 کولبی، معاون وزیر جنگ آمریکا در امور سیاست‌گذاری، می‌گوید واشنگتن نمی‌خواهد در چنین شرایطی تنها میان «عدم پاسخ» و یک حمله هسته‌ای راهبردی گسترده مجبور به انتخاب باشد.

🔸 بر همین اساس، مفهوم «پاسخ انعطاف‌پذیر» در حال تقویت است؛ رویکردی که ترکیبی از توانمندی‌های متعارف، سلاح‌های هسته‌ای تاکتیکی و سلاح‌های هسته‌ای راهبردی را در اختیار رئیس‌جمهور قرار می‌دهد.

🔸 نگرانی اصلی آمریکا این است که روسیه یا چین تصور کنند واشنگتن از ترس تشدید جنگ، در برابر استفاده محدود از سلاح هسته‌ای واکنش نشان نخواهد داد؛ محاسبه‌ای که می‌تواند احتمال استفاده از این تسلیحات را افزایش دهد.

🔸 چین و روسیه نسبت به آمریکا زرادخانه بزرگ‌تری از سلاح‌های هسته‌ای کم‌توان در اختیار دارند و همین مسئله واشنگتن را به دنبال کردن گزینه‌های متنوع‌تر برای حفظ بازدارندگی سوق داده است.

🔸 با این حال، کولبی تأکید کرده که هدف این بازنگری افزایش احتمال استفاده از سلاح هسته‌ای نیست، بلکه ایجاد گزینه‌هایی برای کنترل و مدیریت تشدید درگیری است.

🔸 این بازنگری در شرایطی انجام می‌شود که آمریکا هم‌زمان در حال نوسازی «سه‌گانه هسته‌ای» خود شامل موشک‌های بالستیک قاره‌پیما، بمب‌افکن‌های راهبردی و موشک‌های زیردریایی‌پرتاب است.

🔸 در زرادخانه آمریکا نیز تسلیحات هسته‌ای کم‌توان‌تری مانند کلاهک W76-2 با قدرت حدود ۸ کیلوتن و بمب B61-12 با قدرت قابل تنظیم وجود دارد که برای سناریوهای مختلف در نظر گرفته شده‌اند.

🔸 چین در این میان نگرانی ویژه‌ای برای واشنگتن ایجاد کرده است. پکن طی سال‌های اخیر به‌سرعت توان هسته‌ای خود را توسعه داده و بیش از ۳۰۰ سایت جدید مرتبط با موشک‌های بالستیک قاره‌پیما ایجاد کرده است.

🔸 آمریکا همچنین تلاش می‌کند بازدارندگی گسترده خود را برای متحدانی مانند ژاپن، کره جنوبی و اعضای ناتو حفظ کند و هم‌زمان با گسترش سلاح هسته‌ای مستقل این کشورها مخالفت می‌کند.

🔸 واشنگتن در کنار تقویت توان هسته‌ای، خواهان ازسرگیری مذاکرات کنترل تسلیحات با روسیه و چین است؛ اما جنگ اوکراین و بی‌میلی چین به مذاکرات جدی هسته‌ای، این مسیر را دشوار کرده است.

🔸 در نهایت، مسئله اصلی برای آمریکا یک تناقض راهبردی است: چگونه تهدید هسته‌ای را معتبرتر کند، بدون آنکه استفاده از سلاح هسته‌ای را آسان‌تر یا محتمل‌تر سازد؟

🔸 به این ترتیب، دکترین جدید آمریکا تلاش می‌کند میان بازدارندگی و کنترل تشدید تعادل ایجاد کند؛ اما هرچه گزینه‌های هسته‌ای محدودتر و «قابل استفاده‌تر» شوند، خطر اشتباه محاسباتی و تبدیل یک جنگ منطقه‌ای به بحرانی هسته‌ای نیز افزایش می‌یابد.

✏️ @iranpanorama
👍2
💢 پشت پرده سیاست جدید ترامپ درباره ایران

🔸زمینه:

دونالد ترامپ این هفته از آغاز یک «روز اقتصادی» علیه ایران و عملیات «خردکننده» برای فلج‌کردن اقتصاد این کشور سخن گفت؛ کارزاری متشکل از تحریم‌ها، محاصره دریایی و فشارهای اقتصادی که پس از ماه‌ها جنگ، اقتصاد ایران را بیش از گذشته تحت فشار قرار داده است.

🔸تحلیل:

اما پیام مهم‌تر واشنگتن در تهدیدهای اقتصادی نهفته است: ترامپ ظاهراً نمی‌خواهد دوباره وارد جنگ تمام‌عیار با ایران شود. اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، نیز احتمال ازسرگیری درگیری‌های گسترده را پایین دانسته و گفته بازار نفت نباید از اقدامات جدید واشنگتن نگران باشد. این موضع نشان می‌دهد آمریکا تلاش دارد بدون بازگشت به بمباران، تهران را وادار به عقب‌نشینی کند.

مشکل اینجاست که ایران نیز همین پیام را دریافت می‌کند. از نگاه تحلیلگران، عقب‌نشینی مکرر ترامپ از تهدیدهای نظامی می‌تواند تهران را به این نتیجه برساند که واشنگتن از تشدید جنگ پرهیز دارد؛ وضعیتی که ممکن است انگیزه ایران برای افزایش فشار یا حتی اقدام نظامی را بیشتر کند.

🔸جمع‌بندی:

ترامپ اکنون میان دو گزینه گرفتار شده است: جنگی که نمی‌خواهد دوباره آغاز کند و فشار اقتصادی که شاید اهرم کافی برای تسلیم ایران نداشته باشد. با نزدیک‌شدن انتخابات میان‌دوره‌ای و افزایش هزینه‌های اقتصادی جنگ، فضای مانور او نیز محدودتر می‌شود.

📍NYT
@iranpanorama
👍31
🌐 جنگی با مدیریت یک مجری تلویزیونی

🔹 جنگ کنونی آمریکا با ایران تکرار همان خطاهایی است که واشنگتن در ویتنام مرتکب شد؛ اهداف مبهم و متغیر، تصمیم‌گیری پشت درهای بسته، کنار گذاشتن کارشناسان و منتقدان و اتکا به برتری فناوری و قدرت آتش، بدون داشتن تصویر روشنی از پیروزی یا راه خروج.

🔹 ساختار تصمیم‌گیری دولت ترامپ نیز با بحران کمبود تجربه و تخصص مواجه است. حضور چهره‌هایی با سابقه محدود در مدیریت نظامی و امنیتی در سمت‌های کلیدی، در کنار غرور و اعتمادبه‌نفس بیش از حد رئیس‌جمهور، آمریکا را به سمت تصمیم‌هایی سوق داده که گزینه‌های عقب‌نشینی را هر روز محدودتر می‌کند.

🔹 پیامد این رویکرد، فرسایش توان نظامی و ذخایر تسلیحاتی آمریکا و ایجاد فشار بر سایر جبهه‌های امنیتی این کشور عنوان شده است. در همین حال، ایران نیز از ماه‌های درگیری برای کسب تجربه رزمی، شناسایی نقاط ضعف نیروهای آمریکایی و تقویت توان مقابله با آنها استفاده کرده است.

📍 Foreign Policy
🔘 @iranpanorama
🌐 «روز صفر» اقتصاد ایران؛ فشار جدید ترامپ تا کجا می‌تواند تهران را تحت فشار قرار دهد؟

🔹 دور جدید فشار اقتصادی آمریکا بر ایران با هدف تشدید محدودیت‌های مالی، ارزی و تجاری دنبال می‌شود. واشنگتن تلاش دارد با افزایش فشار بر کشورها و شرکت‌هایی که با تهران معامله می‌کنند، درآمدهای نفتی و دسترسی ایران به شبکه مالی بین‌المللی را محدود کند.

🔹 بخش مهم این سیاست، استفاده از تحریم‌های ثانویه است؛ یعنی کشورها و شرکت‌های ثالث نیز در صورت ادامه همکاری با ایران ممکن است با محدودیت‌های مالی آمریکا مواجه شوند. این مسئله می‌تواند کشورهایی مانند چین، ترکیه و عراق را در موقعیت دشوارتری قرار دهد و هزینه تجارت با ایران را افزایش دهد.

🔹تجربه سال‌های گذشته نشان داده است که اقتصاد ایران توانایی قابل‌توجهی برای سازگاری با تحریم‌ها دارد. استفاده از شبکه‌های تجاری جایگزین، شرکت‌های واسطه و ناوگان‌های موسوم به «سایه» برای صادرات نفت، بخشی از ابزارهای تهران است. موفقیت راهبرد جدید واشنگتن تا حد زیادی به میزان همراهی قدرت‌هایی مانند چین و توان آمریکا در انسداد مسیرهای غیررسمی تجارت ایران بستگی خواهد داشت.

📍 BBC
🔘 @iranpanorama
📝 گزارش نیوزویک | «پنج شرط تهران برای پایان جنگ»؛ پیروزی مطلق ایران چه شکلی خواهد داشت؟

🔸 بر اساس تحلیلی که نیوزویک منتشر کرده، در صورت دستیابی تهران به یک پیروزی راهبردی در جنگ، هدف صرفاً پایان درگیری نخواهد بود؛ بلکه ایران می‌تواند به دنبال بازتعریف موازنه امنیتی و کاهش حضور مستقیم آمریکا در منطقه باشد.

🔸 ۱. پایان حضور نظامی آمریکا در منطقه: خروج نیروها و تجهیزات نظامی آمریکا از پیرامون ایران و آب‌های خلیج فارس، یکی از مهم‌ترین خواسته‌های مورد بحث است؛ به‌ویژه پس از آنکه آسیب‌پذیری برخی پایگاه‌های آمریکا در برابر حملات موشکی و پهپادی آشکار شده است.

🔸 در این چارچوب، پرداخت غرامت برای خسارت‌های واردشده به زیرساخت‌ها و تأسیسات ایران نیز می‌تواند بخشی از توافق نهایی باشد؛ موضوعی که در صورت پذیرش، هزینه سنگینی برای واشنگتن و متحدان منطقه‌ای آن ایجاد خواهد کرد.

🔸 ۲. تثبیت موقعیت ایران در تنگه هرمز: هرمز مهم‌ترین اهرم اقتصادی تهران در این سناریو محسوب می‌شود. کنترل و نظارت بیشتر ایران بر عبور و مرور کشتی‌ها می‌تواند قدرت چانه‌زنی تهران را در برابر آمریکا و بازار جهانی انرژی افزایش دهد.

🔸 افزایش قیمت نفت و فشار ناشی از اختلال در صادرات انرژی نیز می‌تواند هزینه سیاسی و اقتصادی جنگ را برای دولت آمریکا افزایش دهد؛ به‌خصوص در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره.

🔸 ۳. تثبیت حق غنی‌سازی و لغو تحریم‌ها: یکی دیگر از محورهای اصلی، حفظ ظرفیت غنی‌سازی اورانیوم در داخل ایران در کنار لغو تحریم‌های اقتصادی است؛ یعنی توافقی که محدودیت‌های هسته‌ای را بدون حذف کامل ظرفیت داخلی ایران تحمیل نکند.

🔸 ۴. تغییر محاسبات امنیتی کشورهای منطقه: کاهش اعتماد کشورهای حوزهٔ خلیج فارس به تضمین‌های امنیتی آمریکا می‌تواند آنها را به سمت ترتیبات امنیتی مستقل‌تر و همکاری مستقیم‌تر با ایران سوق دهد.

🔸 در چنین شرایطی، کشورهایی مانند عربستان و امارات ممکن است به این نتیجه برسند که اتکا به یک قدرت خارجی به‌تنهایی برای تأمین امنیت منطقه کافی نیست و باید روابط خود را متنوع‌تر کنند.

🔸 ۵. تغییر دکترین بازدارندگی ایران: در این سناریو، تهران از الگوی صرفاً واکنشی فاصله گرفته و بازدارندگی خود را بر پاسخ مستقیم، توان موشکی و پهپادی و هدف قرار دادن پایگاه‌های آمریکا در منطقه استوار می‌کند.

🔸 نتیجه چنین رویکردی این است که هرگونه حمله جدید علیه ایران باید با در نظر گرفتن هزینه‌های فوری و گسترده آن برای نیروها و پایگاه‌های آمریکا در منطقه محاسبه شود.

🔸 در مجموع، تصویری که نیوزویک از «پیروزی مطلق ایران» ترسیم می‌کند، بیش از آنکه به تصرف سرزمین یا شکست نظامی آمریکا محدود باشد، به تغییر قواعد امنیتی منطقه مربوط است: کاهش حضور آمریکا، افزایش نقش ایران در هرمز، حفظ ظرفیت هسته‌ای، لغو تحریم‌ها و شکل‌گیری ترتیبات امنیتی منطقه‌ای مستقل‌تر.

🔸 با این حال، این موارد را باید به‌عنوان سناریو و اهداف احتمالی مطرح‌شده در تحلیل نیوزویک در نظر گرفت، نه لزوماً شروط رسمی و اعلام‌شده دولت ایران برای پایان جنگ.

✏️ @iranpanorama
2
💢 چین چگونه شوک نفتی ایران را خنثی کرد؟

🔸زمینه:

کاهش شدید واردات نفت چین پس از آغاز جنگ ایران، یکی از عوامل مهم پایین ماندن قیمت نفت در بازار جهانی بوده است؛ اتفاقی که به مهار تورم و کاهش فشار بر اقتصاد جهانی کمک کرده است. بر اساس گزارش وال‌استریت ژورنال، واردات نفت چین نزدیک به ۵۰ درصد کاهش یافته؛ اما این کشور برخلاف انتظار توانسته بدون بحران جدی انرژی، این شوک را پشت سر بگذارد.

🔸تحلیل:

این اتفاق در نگاه نخست عجیب است؛ چین یکی از بزرگ‌ترین مصرف‌کنندگان نفت جهان است و کاهش تقریباً نصف وارداتش باید فشار سنگینی بر اقتصاد این کشور ایجاد می‌کرد. اما پکن طی سال‌های گذشته راهبردی بلندمدت برای خودکفایی و افزایش امنیت انرژی دنبال کرده است. همین آمادگی باعث شده کاهش واردات نفت، دست‌کم تاکنون، به بحران تبدیل نشود.

از سوی دیگر، کاهش تقاضای چین به معنای فشار کمتر بر بازار جهانی نفت است. در شرایطی که جنگ ایران مسیر عرضه انرژی را با اختلال مواجه کرده، افت مصرف چین بخشی از این شوک را جذب کرده و مانع جهش شدید قیمت‌ها شده است.

🔸جمع‌بندی:

چین با کاهش نزدیک به نصف واردات نفت، نه‌تنها توانسته فشار جنگ ایران بر اقتصاد خود را مدیریت کند، بلکه ناخواسته به ضربه‌گیر بازار جهانی نفت تبدیل شده است؛ عاملی که می‌تواند توضیح دهد چرا قیمت نفت برخلاف ابعاد بحران، آن‌طور که انتظار می‌رفت جهش نکرده است.

📍WSJ
@iranpanorama
👍2
🌐 جنگ ایران، آسمان خاورمیانه را فلج کرد

🔹 حملات متقابل از اواخر فوریه ۲۰۲۶، آسمان خاورمیانه و فرودگاه‌های مهمی مانند دبی، ابوظبی، کویت و بحرین را با بحران جدی مواجه کرده و محدودیت‌های پروازی، چشم‌انداز مالی شرکت‌های هواپیمایی منطقه را به‌شدت تغییر داده است؛ به‌طوری که سود خالص ۷.۲ میلیارد دلاری پیش‌بینی‌شده برای سال ۲۰۲۵، اکنون به زیان خالص ۴.۳ میلیارد دلاری در سال ۲۰۲۶ تبدیل شده است.

🔹 شرکت‌های بزرگی مانند امارات، اتحاد و قطر ایرویز بخشی از پروازهای خود را از سر گرفته‌اند، اما با ظرفیت پایین‌تر فعالیت می‌کنند. در مقابل، بسیاری از شرکت‌های اروپایی و آسیایی بازگشت به منطقه را به تعویق انداخته‌اند و هشدارهای ایمنی درباره پرواز بر فراز کشورهای خلیج فارس، انزوای هوایی منطقه را تشدید کرده است.

🔹 افزایش قیمت سوخت جت، هزینه‌های سنگین ناشی از تغییر مسیر و کاهش تقاضا، فشار مضاعفی بر شرکت‌های هواپیمایی وارد کرده است. تداوم جنگ نشان داده که ریسک ژئوپلیتیکی از این پس به یکی از عوامل دائمی در سرمایه‌گذاری‌های هوانوردی و فرودگاهی خاورمیانه تبدیل خواهد شد.

📍 Middle East Eye
🔘 @iranpanorama
📝 گزارش رسانه‌های غربی | ۷۵ روز تا انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا؛ سنگرهای جمهوری‌خواهان در حال لرزیدن

🔸 در ۳ نوامبر، آمریکایی‌ها برای انتخابات میان‌دوره‌ای پای صندوق‌های رأی می‌روند؛ انتخاباتی که می‌تواند ترکیب کنگره را تغییر دهد و ادامه دوره دوم ریاست‌جمهوری ترامپ را تحت تأثیر قرار دهد. نام ترامپ روی برگه رأی نیست، اما انتخابات عملاً به‌عنوان رفراندومی درباره عملکرد او دیده می‌شود.

🔸 در مجلس نمایندگان، هر ۴۳۵ کرسی در معرض انتخابات است و جمهوری‌خواهان با اکثریتی شکننده وارد رقابت می‌شوند. دموکرات‌ها برای بازپس‌گیری مجلس به کسب خالص حدود ۳ کرسی نیاز دارند.

🔸 در سنا، جمهوری‌خواهان ۵۳ کرسی در برابر ۴۷ کرسی دموکرات‌ها دارند. دموکرات‌ها برای کنترل سنا به کسب خالص ۴ کرسی نیازمندند؛ زیرا در صورت تساوی ۵۰-۵۰، جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور، رأی تعیین‌کننده خواهد داشت.

🔸 یکی از مهم‌ترین نشانه‌های تغییر فضای انتخاباتی، بازطبقه‌بندی رقابت‌های سنا در آیووا و تگزاس است. گزارش «کُک پولیتیکال» این دو رقابت را از «متمایل به جمهوری‌خواهان» به «رقابتی و برابر» تغییر داده؛ با وجود آنکه ترامپ در انتخابات ۲۰۲۴ در هر دو ایالت با اختلافی دو رقمی پیروز شده بود.

🔸 در آیووا، جمهوری‌خواه اشلی هینسن با دموکرات جاش تورک رقابت می‌کند و در تگزاس، کن پکستون جمهوری‌خواه با جیمز تالاریکو دموکرات روبه‌رو است. نزدیک شدن این دو رقابت، از گسترش میدان رقابت دموکرات‌ها حکایت دارد.

🔸 با این حال، مسیر دموکرات‌ها برای تصاحب سنا همچنان دشوار است. آنها ابتدا باید از کرسی‌های فعلی خود دفاع کنند، سپس در ایالت‌هایی مانند مین و کارولینای شمالی پیروز شوند و در ادامه به سراغ ایالت‌های متمایل به ترامپ مانند آلاسکا، آیووا، اوهایو و تگزاس بروند.

🔸 در میشیگان نیز رقابتی نزدیک میان دموکرات عبدال‌السید و جمهوری‌خواه مایک راجرز شکل گرفته است. نظرسنجی‌ها متناقض‌اند و برخی از آنها برتری جزئی یکی از دو نامزد را نشان می‌دهند؛ به همین دلیل رقابت در حال حاضر کاملاً باز ارزیابی می‌شود.

🔸 کارولینای شمالی نیز برای دموکرات‌ها اهمیت زیادی دارد. آنها روی فرماندار سابق، روی کوپر، حساب کرده‌اند که در چند نظرسنجی از جمهوری‌خواه مایکل واتلی جلو افتاده است.

🔸 در اوهایو نیز بازگشت دموکرات شرود براون رقابت را جدی کرده است. در کنار آن، نشانه‌هایی از رقابت در ایالت‌های بسیار جمهوری‌خواه مانند آرکانزاس و آیداهو نیز توجه تحلیلگران را جلب کرده است.

🔸 با این حال، برخی تحلیلگران جمهوری‌خواه هشدار می‌دهند که نظرسنجی‌های تابستانی معمولاً عملکرد دموکرات‌ها را بیش از اندازه واقعی برآورد می‌کنند و هنوز نمی‌توان تغییر قطعی موازنه را اعلام کرد.

🔸 اقتصاد و هزینه زندگی مهم‌ترین مسئله انتخاباتی به نظر می‌رسد. قیمت سوخت، تورم، مالیات‌ها، تعرفه‌های تجاری و پیامدهای اقتصادی جنگ با ایران از جمله موضوعاتی هستند که مستقیماً بر رأی‌دهندگان آمریکایی اثر می‌گذارند.

🔸 کاهش محبوبیت ترامپ، نگرانی درباره قیمت بنزین و تورم می‌تواند به دموکرات‌ها در ایالت‌های کلیدی کمک کند. برخی کارشناسان حتی شانس دموکرات‌ها برای بازپس‌گیری سنا را به حدود ۵۰-۵۰ نزدیک می‌دانند؛ هرچند مسیر انتخاباتی آنها همچنان دشوار است.

🔸 نامزدهای جمهوری‌خواه نیز با یک معضل سیاسی روبه‌رو هستند: از یک سو باید وفاداری خود به ترامپ را نشان دهند و از سوی دیگر نمی‌توانند نارضایتی رأی‌دهندگان از هزینه‌های زندگی را نادیده بگیرند؛ در حالی که ترامپ همچنان بر مطلوب بودن وضعیت اقتصاد تأکید دارد.

🔸 نتیجه انتخابات فقط به تعداد کرسی‌ها محدود نمی‌شود. نیویورک‌تایمز این انتخابات را در چارچوب نگرانی‌های گسترده‌تر درباره وضعیت دموکراسی آمریکا در دوره دوم ترامپ بررسی می‌کند و نسبت به تلاش برای تغییر قواعد انتخاباتی به نفع حزب حاکم هشدار داده است.

🔸 از جمله نگرانی‌های مطرح‌شده، فشار بر ایالت‌های جمهوری‌خواه برای تغییر نقشه حوزه‌های انتخاباتی، دشوارتر شدن رأی‌دهی برای برخی رأی‌دهندگان و احتمال ایجاد مناقشه بر سر اعتبار نتایج انتخابات است.

🔸 برخی کارشناسان همچنین نگران تکرار سناریوهایی مشابه پس از انتخابات ۲۰۲۰ هستند؛ یعنی تلاش برای زیر سؤال بردن نتایج، فشار بر قانون‌گذاران یا ایجاد مانع در روند تأیید نتایج و انتقال قدرت.

🔸 در مجموع، انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر می‌تواند به نخستین آزمون بزرگ انتخاباتی ترامپ در دوره دوم تبدیل شود. اگر جمهوری‌خواهان کنترل خود بر کنگره را از دست بدهند، توانایی رئیس‌جمهور برای پیشبرد برنامه‌های داخلی و خارجی‌اش به‌شدت محدود خواهد شد.

✏️ @iranpanorama
💢 جنگ تجاری ترامپ و کانادا در سفره مردم آمریکا

🔸زمینه:

پس از ماه‌ها تهدید و عقب‌نشینی، جنگ تجاری آمریکا و کانادا وارد مرحله تازه‌ای شده است. تعرفه‌های جدید ۵۰ درصدی آمریکا از شنبه اجرایی شد و کانادا نیز تهدید کرد متقابلاً تعرفه وضع خواهد کرد؛ اقدامی که می‌تواند دو اقتصاد آمریکای شمالی را وارد چرخه‌ای از اقدامات تلافی‌جویانه کند.

🔸تحلیل:

مشکل اصلی برای آمریکا این است که تعرفه‌ها در نهایت نوعی مالیات بر واردات هستند و بخشی از هزینه آنها می‌تواند به واردکنندگان و مصرف‌کنندگان آمریکایی منتقل شود. بنابراین اگر کانادا پاسخ دهد و واشنگتن نیز تعرفه‌های بیشتری اعمال کند، فشار تازه‌ای بر اقتصادی وارد می‌شود که همین حالا با قیمت‌های بالا دست‌وپنجه نرم می‌کند.

از سوی دیگر، مسئله فقط افزایش قیمت نیست؛ بی‌ثباتی سیاست تجاری نیز به یک هزینه اقتصادی تبدیل شده است. تعرفه‌های ترامپ بارها افزایش و کاهش یافته و همین تغییرات مداوم، بازارها و کسب‌وکارها را با نااطمینانی روبه‌رو کرده است.

🔸جمع‌بندی:

ترامپ با هدف فشار بر کانادا، ممکن است بخشی از هزینه جنگ تجاری را به داخل آمریکا منتقل کند. اگر این درگیری تشدید شود، نتیجه فقط اختلاف با یک متحد نزدیک نخواهد بود؛ بلکه می‌تواند به شوک تازه‌ای برای مصرف‌کنندگان و کسب‌وکارهای آمریکایی تبدیل شود.

📍 NYT
@iranpanorama
2
💢 ایران راهبرد جنگی آمریکا را تغییر داد

🔸زمینه:

جنگ ایران کمبود موشک‌های رهگیر آمریکا را آشکار کرده و هم‌زمان تقاضا برای سلاح‌های ارزان‌تر مقابله با پهپادها را بالا برده است. شرکت آمریکایی Powerus برای پاسخ به این نیاز، تولید رهگیرهای «Guardian» را در امارات آغاز کرده و قصد دارد شبکه تولید خود را تا اواسط ۲۰۲۷ به ۱۵ هزار رهگیر در ماه برساند.

🔸تحلیل:
این مدل حدود ۵ هزار دلار قیمت دارد و برای مقابله با پهپادهای متوسطی مانند شاهد طراحی شده است؛ یعنی سلاحی بسیار ارزان‌تر از سامانه‌هایی مانند PAC-3 که میلیون‌ها دلار قیمت دارند. همین اختلاف هزینه اهمیت زیادی دارد؛ امارات پیش‌تر از رهگیرهای چندمیلیون‌دلاری برای سرنگونی پهپادهای حدود ۴۰ هزار دلاری استفاده می‌کرد.

مدل Powerus نیز در حال تغییر صنعت دفاعی است: به‌جای تولید متمرکز در آمریکا و ارسال سلاح، قطعات و فناوری به کارخانه‌های محلی منتقل می‌شود تا رهگیرها نزدیک میدان جنگ ساخته شوند. شرکت تاکنون ظرفیت تولید حدود ۳ هزار فروند در ماه دارد و قراردادی تا سقف ۹۰ میلیون دلار نیز با نیروی هوایی آمریکا امضا کرده است.

🔸جمع‌بندی:

جنگ ایران فقط کمبود مهمات را نشان نداده؛ بلکه اقتصاد جنگ را هم تغییر داده است. سلاح‌های ساده‌تر و ارزان‌تر، تولید محلی و همکاری با کارخانه‌های منطقه‌ای حالا به بخشی از مدل جدید صنایع دفاعی تبدیل شده‌اند.

📍 NYT
@iranpanorama
2
🌐 مسیر پلوتونیومی تهران؛ ذخیره‌ای نادیده‌گرفته‌شده در مناقشه هسته‌ای ایران

🔹 در حالی که توجه جهانی عمدتاً بر ذخایر اورانیوم غنی‌شده ایران متمرکز است، یک تحلیل در هیل هشدار می‌دهد که سوخت مصرف‌شده نیروگاه بوشهر نیز از نظر بالقوه حائز اهمیت است. بر اساس این تحلیل، بیش از ۲۱۰ تن سوخت مصرف‌شده در بوشهر، حاوی مقدار قابل‌توجهی پلوتونیوم است که در صورت بازفرآوری می‌تواند از نظر تئوریک مواد لازم برای تعداد زیادی سلاح هسته‌ای فراهم کند.

🔹 نگرانی اصلی، نه استفاده فوری از این مواد، بلکه امکان بازفرآوری مخفیانه و محدود شدن نظارت بین‌المللی عنوان شده است. استخراج پلوتونیوم از سوخت مصرف‌شده به فرایند شیمیایی پیچیده و تأسیسات تخصصی نیاز دارد و صرف وجود پلوتونیوم در بوشهر به معنای داشتن سلاح هسته‌ای نیست.

🔹 بر همین اساس، پیشنهاد اصلی تحلیل، تقویت نظارت برخط و دائمی آژانس انرژی اتمی بر بوشهر و تعیین سازوکاری برای بازگرداندن سوخت مصرف‌شده به خارج از ایران است. از نگاه نویسنده، نحوه حل این مسئله در هر توافق آینده میان تهران و واشنگتن می‌تواند بر محاسبات هسته‌ای سایر کشورهای خاورمیانه نیز اثر بگذارد.

📍 Hill
🔘 @iranpanorama
📝 تحلیل‌های عبری| «منع راهبردی»؛ آیا ترکیه در حال تغییر دکترین امنیتی اسرائیل است؟

🔸 حمله اسرائیل به فرودگاه ابوالظهور در شمال سوریه را نمی‌توان صرفاً پیامی به دمشق یا اقدامی برای جلوگیری از استقرار ترکیه دانست؛ این حمله بخشی از بحثی گسترده‌تر درباره تغییر دکترین امنیتی اسرائیل است: جلوگیری از شکل‌گیری تهدید، پیش از آنکه کامل شود.

🔸 دکترین سنتی اسرائیل بر چهار پایه بازدارندگی، هشدار، پیروزی و دفاع استوار بود. اما از سال ۲۰۲۳، ایده افزودن «منع راهبردی» به این ارکان جدی‌تر شده است؛ یعنی نابودی یک تهدید راهبردی پیش از آنکه توانایی لازم برای ضربه‌زدن را پیدا کند.

🔸 جنگ با ایران این منطق را تقویت کرد. اسرائیل که سال‌ها برای کند کردن نفوذ ایران در منطقه از راهبرد «جنگ بین جنگ‌ها» استفاده می‌کرد، اکنون به سمت هدف قرار دادن مستقیم ظرفیت‌های بالقوه تهدیدکننده حرکت کرده است.

🔸 حمله به ابوالظهور یک گام فراتر بود؛ زیرا اسرائیل ادعا نکرده که ترکیه در آستانه حمله به این کشور بوده است. گزارش‌های عبری می‌گویند نگرانی اصلی، احتمال استقرار رادار و سامانه‌های پدافندی ترکیه در سوریه و محدود شدن آزادی عمل نیروی هوایی اسرائیل بوده است.

🔸 به همین دلیل، اسرائیل پیش از تکمیل استقرار این تجهیزات، باندهای فرودگاه را هدف قرار داد تا از انتقال تجهیزات و نیروهای بیشتر جلوگیری کند. این اقدام بیشتر به مفهوم «منع راهبردی» شباهت دارد تا یک حمله پیش‌دستانه کلاسیک.

🔸 با این حال، اسرائیل هنوز ترکیه را در جایگاه ایران قرار نمی‌دهد. مقام‌ها و تحلیلگران اسرائیلی ترکیه را همچنان «رقیب، نه دشمن»توصیف می‌کنند؛ اما هشدار می‌دهند که این وضعیت می‌تواند به‌سرعت تغییر کند.

🔸 نگرانی دیگر، تبدیل ترکیه به یک محور منطقه‌ای جدید است. برخی کارشناسان اسرائیلی نسبت به بزرگ‌نمایی تهدید ترکیه هشدار داده‌اند و معتقدند تبدیل هر رقیب بالقوه به «دشمن قطعی» می‌تواند خود به عامل تشدید تنش تبدیل شود.

🔸 در داخل ساختار امنیتی اسرائیل نیز درباره حمله به ابوالظهور اختلاف وجود داشته است. گزارش‌ها حاکی است ارتش ترجیح می‌داد عملیات با کمترین سر و صدا انجام شود، اما برخی مقام‌های سیاسی با برجسته کردن آن، خطر تبدیل یک اقدام محدود به بحران بزرگ‌تر را افزایش داده‌اند.

🔸 ترکیه نیز تلاش کرده فضای انکار و کنترل تنش را حفظ کند و اعلام کرده بود حمله اسرائیل به سوریه بوده، نه حمله مستقیم به ترکیه. همین مسئله فعلاً از تبدیل رویارویی به یک بحران مستقیم جلوگیری کرده است.

🔸 سوریه اکنون مهم‌ترین نقطه اصطکاک اسرائیل و ترکیه است. هر دو کشور در فضای عملیاتی نزدیک به یکدیگر فعالیت می‌کنند و آمریکا نیز درباره خطر تبدیل یک حادثه محدود به درگیری مستقیم هشدار داده و به دنبال ایجاد سازوکار کاهش برخورد میان اسرائیل، ترکیه و سوریه است.

🔸 شرق مدیترانه نیز می‌تواند به عرصه دوم رقابت تبدیل شود؛ حضور دریایی ترکیه افزایش یافته و دو طرف تحرکات یکدیگر را زیر نظر دارند، هرچند تاکنون این رقابت به درگیری مستقیم نرسیده است.

🔸 قبرس در حال حاضر سناریویی دورتر و کم‌احتمال‌تر است. برخی رسانه‌ها از احتمال درگیری بر سر شمال قبرس سخن گفته‌اند، اما هیچ مدرک رسمی از وجود تصمیم یا طرح اسرائیلی برای حمله به اهداف ترکیه در قبرس وجود ندارد.

🔸 از سوی دیگر، توان نظامی ترکیه نیز مسئله مهمی است. این کشور ناوگان دریایی بسیار بزرگ‌تری از اسرائیل دارد و در شرایطی که ارتش اسرائیل هم‌زمان درگیر ایران، حزب‌الله، حماس، سوریه و یمن است، باز کردن یک جبهه جدید می‌تواند فشار قابل‌توجهی بر ظرفیت نظامی اسرائیل وارد کند.

🔸 در مجموع، حمله به ابوالظهور به معنای آغاز جنگ اسرائیل و ترکیه نیست؛ اما نشان می‌دهد مفهوم «منع راهبردی» در اسرائیل در حال گسترش است: از نابودی تهدیدهای موجود به تلاش برای جلوگیری از شکل‌گیری توانمندی‌های رقبای بالقوه.

🔸 پرسش اصلی این است که این دکترین واقعاً باعث کاهش تهدیدها می‌شود یا برعکس، هر توانمندی جدید و هر رقیب منطقه‌ای را به دلیلی برای اقدام نظامی پیشگیرانه تبدیل می‌کند؛ مسیری که می‌تواند به جای کاهش جنگ‌ها، دامنه درگیری‌های منطقه‌ای را گسترده‌تر کند.

✏️ @iranpanorama