🎥 آموزش ضرورتِ احترام به پرچم ایران در کتاب فارسی اول دبستان در دهه‌ی ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ خورشیدی


@IranDel_Channel

💢

.
🔴 انتشار نسخۀ الکترونیک ویراست جدید «دستور خطّ فارسی»

نسخۀ الکترونیک ویراست جدید «دستور خطّ فارسی» منتشر شد.

به گزارش روابط ‌عمومی فرهنگستان زبان و ادب فارسی؛ با گذشت دو دهه از انتشار نخستین نسخۀ «دستور خطّ فارسی»؛ فرهنگستان زبان و ادب فارسی به‌تازگی ویراست جدید این اثر را هم‌زمان با سی‌وسومین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران منتشر کرد و برای سهولت دسترسی به ویراست جدید «دستور خطّ فارسی» نسخۀ الکترونیک آن نیز بر روی وبگاه فرهنگستان زبان و ادب فارسی بارگذاری شد تا پژوهشگران و علاقه‌مندان به زبان فارسی بتوانند از آن استفاده کنند.

در تدوین دستور خطّ فارسی حفظ چهرۀ خطّ فارسی، حفظ استقلال خط، تطابق مکتوب و ملفوظ، فراگیر بودن قاعده، سهولت نوشتن و خواندن، سهولت آموزش قواعد و فاصله‌گذاری در خطّ فارسی مورد توجه فرهنگستان زبان و ادب فارسی بوده است.

ویراست جدید دستور خطّ فارسی در ۸۸ صفحه و با شمارگان ۳هزار نسخه در ادارۀ نشر فرهنگستان زبان و ادب فارسی منتشر شده است.


🔴 برای دسترسی به نسخۀ الکترونیک این کتاب به PDF پیوستی زیر مراجعه کنید.
👇👇

@IranDel_Channel

💢

🔴 گفتگوی خبرگزاری کتاب ایران با کامروز خسروی جاوید درباره کتاب «روابط فرهنگی ایرانیان و ترکان»

[تاریخ گفتگو: آذرماه ۱۳۸۹ خورشیدی]

✍️ خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)

کتاب «روابط فرهنگی ایرانیان و تُرکان» نوشته کامروز خسروی جاوید‌، تلاش دارد تاثیر و تاثرات فرهنگی میان ایران و اقوام تُرک همسایه‌اش را از دوران باستان تا آستانه آغاز حکومت سلجوقیان مورد بررسی قرار دهد.

تاریخ‌‌نگاری فرهنگی و بررسی تاریخ اجتماعی یکی از مهم‌ترین مباحث و شاخه‌های علم تاریخ در عصر مدرن را شکل می‌دهد. یکی از گرایش‌های این تاریخ‌نگاری، بررسی مناسبت‌های اجتماعی میان ملت‌های همسایه و دادوستدهای فرهنگی میان آن‌هاست. روابط فرهنگی میان ایرانیان و تُرکان از اهمیت و گستردگی به سزایی برخوردار است و در این کتاب کوشش شده به شاخص‌ترین وجوه این روابط پرداخته شود. با نویسنده آن درباره اهمیت پرداختن به این موضوع و روند طی شده برای نوشتن کتاب گفتگویی انجام داده‌ایم که در ادامه آن را می‌خوانید.


#معرفی_کتاب

🔴 گفتگو را در قسمتِ "مشاهده فوری" بخوانید:
👇👇

@IranDel_Channel

💢

🎙 «چرا لیبرالیسم؟»

🔴 گفتگوی مهدی تدینی با موسی غنی‌نژاد، اقتصاددان لیبرال


🔴 این گفتگو، بطور زنده در فضای اینستاگرام انجام شده است. صوت این گفتگو را در این فرسته می‌توانید بشنوید.


@IranDel_Channel

💢

.
🔴 همایشِ بزرگداشتِ استاد محمدجواد مشکور در تبریز با حضور فرهنگ‌دوستان و ایران‌دوستانِ تبریزی

✍️ اقتباس از خبرگزاری کتاب ایران

بنیاد ایران‌شناسی شعبه آذربایجان‌شرقی با همکاری انجمن ایرانی تاریخ، شعبه آذربایجان شرقی، همایش بزرگداشت ایران‌شناس، ادیب، اسلام‌پژوه و پژوهشگر تاریخ تبریز،‌ زنده‌یاد دکتر محمدجواد مشکور را برگزار کرد.

در این مراسم کتاب «راوی روزگاران» (مجموعه مقالات اهدایی به دکتر مشکور) که از سوی دکتر سیدسعید میرمحمدصادق گردآوری شده است، رونمایی شد. این همایش روز پنج‌شنبه ۱۵ تیر ماه ۱۴۰۲ خورشیدی در عمارت تاریخی بنیاد ایران‌شناسی آذربایجان‌شرقی (خانه تاریخی شربت‌اوغلی) برگزار شد و در آن، جمع کثیری از محققان و پژوهشگران حوزه‌ی زبان‌شناسی، ایران‌شناسی و تاریخ و ادبیات فارسی و جمعی از شهروندانِ فرهنگ‌دوست و ایران‌دوست تبریزی شرکت کردند.

دکتر ژاله آموزگار - زبان‌شناس برجسته - در پیامی که به این مراسم ارسال کرد، گفت:
خوشحالم که با پیام کوتاهی در محفل گرم دوست‌داران استاد عزیز درگذشته‌ام دکتر محمدجواد مشکور شرکت می‌کنم. شاید من قدیمی‌ترین دانشجوی این استاد نازنین باشم که هنوز می‌توانم قدم‌های آرام و صورت مهربانانه‌اش را وقتی در دانشکده ادبیات تبریز وارد کلاس می‌شد، به یاد بیاورم.

وی افزود: برای من در آن سال‌ها بسیار جذاب بود که استادی هفته‌ای یک بار رنج سفر تهران به تبریز را بر خود هموار می‌کند تا دانسته‌هایش را در اختیار دانشجویان مشتاق و تازه‌نفس قرار دهد. او استادی بود که نجابت و مهربانی ذاتی داشت و با آرامش و تسلط کلاس‌هایش را اداره می‌کرد.


🔴 دنباله گزارش را در قسمتِ "مشاهده فوری" بخوانید:
👇👇


@IranDel_Channel

💢

🔴 پروژه تبدیل جمهوری بادکوبه به اوکراینِ ایران

🔴 بررسی زمینه‌های جدایی و همگرایی تهران و باکو در پی دیدار حسین امیرعبداللهیان و الهام علی‌اف

✍️ داود دشتبانی، دانش‌آموخته دکترای تاریخ و خبرنگار گروه دیپلماسی روزنامه هم‌میهن

طی ماه‌های اخیر بارها مقامات ایرانی از تلاش برای رفع سوءتفاهم‌ها و بهبود روابط تهران و باکو سخن گفته‌اند. اخیراً نیز حسین امیرعبداللهیان، وزیر امور خارجه کشورمان در حاشیه نشست جنبش عدم‌تعهد در باکو، دیداری کوتاه با الهام علی‌اف داشت و ابراز امیدواری کرد که روابط دو کشور در مسیر صحیح حرکت کند؛ موضوعی که مقامات باکویی چندان آن را تایید نمی‌کنند اما علت اصرار ایران برای اصلاح روابط و امتناع باکو چیست؟ آیا موضوعات میان تهران و باکو به‌سرعت و در زمان نزدیک قابل اصلاح است؟ چشم‌انداز این روابط چگونه خواهد بود؟

سیاوش زمانه

محمدامین رسول‌زاده، نخستین رئیس حکومت جمهوری خلق آذربایجان که به غلط، بنیانگذار جمهوری‌ آذربایجان شناخته می‌شود، در یکی از کتاب‌هایش با عنوان «سیاوش زمانه» آن حکومت مستعجل و بدفرجام را به سیاوش، پهلوان اساطیری ایران تشبیه کرده است. تشبیه رسول‌زاده بیانگر دیدگاه او نسبت به موقعیت این حکومت در قبال ایران و عثمانی است. سیاوش، پهلوان ایرانی فرزند کیکاووس، شاه ایران است، اما به واسطه‌ تهمتی وادار به فرار از ایران می‌شود و به افراسیاب پادشاه توران و دشمن ایرانیان پناه می‌برد. افراسیاب ابتدا دخترش فرنگیس را به همسری سیاوش درمی‌آورد و به راهنمایی پیران مشاور خردمند افراسیاب، سیاوش، شهر سیاوش‌گرد را در ختن می‌سازد و روزگار می‌گذراند تا اینکه باز به دسیسه بدخواهان افراسیاب نیز بر سیاوش خشم می‌گیرد و فرمان مرگ او را می‌دهد و سیاوش شاهزاده ایرانی در سرزمین غریب به دست تورانیان کشته می‌شود. رسول‌زاده متولد باکو که در تهران از بنیانگذاران فرقه عامیون (حزب دموکرات) و سردبیر روزنامه ایران‌نو ارگان این حزب بود، در جریان جنگ جهانی اول به‌عنوان نماینده مسلمانان قفقاز برای شرکت در مجلس دوما انتخاب شد اما انقلاب ۱۹۱۷ [میلادی] و فروپاشی امپراطوری تزاری، قفقاز را در بلاتکلیفی و خلأ قدرت رها کرد و فرصتی را فراهم کرد تا آلمان به تحریک گرجی‌ها برای استقلال روی بیاورد و در این میان امپراطوری عثمانی نیز که با شکست‌های متعدد در جبهه اروپایی و آفریقایی، به‌دنبال گسترش قلمروهای آسیایی و دست یافتن به توران بزرگ بود، راه قفقاز را برای خود گشوده دید و با راه‌اندازیِ سپاهِ اردوی اسلام به فرماندهی نوری پاشا، راهی قفقاز شد.


🔴 متن کامل یادداشت را در قسمتِ "مشاهده فوری" بخوانید:
👇👇

@IranDel_Channel

💢

🔴 حمله ناو آمریکایی به هواپیمای ۶۵۵ ایران‌ایر و تأثیر آن در پایان جنگ

✍️ داود دشتبانی، دانش‌آموخته دکترای تاریخ و خبرنگار گروه دیپلماسی روزنامه هم‌میهن

تاریخ روابط ایران و آمریکا به همان اندازه که پرتنش و پرهیاهو بوده، خونبار نیز بوده است. دو کشور بارها به سوی رویارویی نظامی با هم پیش رفته‌اند و حتی به روی هم آتش گشوده‌اند، اما از لبه جنگ پا پس کشیده‌اند و به اخطارهای کوچک اکتفا کرده‌اند؛ اخطارهایی که به قیمت جان صدها نفر تمام شده است. شلیک به پرواز ۶۵۵ ایران‌ایر بر فراز خلیج‌فارس توسط ناو آمریکایی وینسنس در ۱۲ تیر ۱۳۶۷ [خورشیدی] یکی از خونبارترین آنهاست.

رویدادهای ماه‌های آخر جنگ ایران و عراق هیچ‌یک با یکدیگر بی‌ارتباط نیستند؛ حملاتی دیوانه‌وار و خونین که پشت‌سر هم ایران را مورد هدف قرار داد تا ایران در ۲۷ تیر ۱۳۶۷ [خورشیدی] دو روز پیش از یک‌ساله شدن این قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل آن را بپذیرد و به جنگ با عراق پایان دهد. ۲۹ تیر ۱۳۶۶ که قطعنامه الزام‌آور ۵۹۸ برای پایان دادن به جنگ ایران و عراق به تصویب برسد، فقط سه هفته از حمله شیمیایی عراق به شهر سردشت گذشته بود و وقتی ناو آمریکایی وینسنس نیز هواپیمای مسافربری ایران با ۲۹۰ سرنشین را هدف قرار دهد، فقط دو هفته لازم بود تا ایران این قطعنامه را بپذیرد. در فاصله این یک سال خلیج‌فارس پرتنش‌ترین روزهای خود از آغاز جنگ ایران و عراق را از سر گذرانده بود و امنیت مسیر انتقال انرژی در این آبراهه بین‌المللی به‌شدت به خطر افتاده بود. یک سال پایانی جنگ ایران با حملاتی فوق‌العاده برای پذیرش پایان جنگ روبه‌رو شد که حمله به هواپیمای مسافربری ۶۵۵ ایران‌ایر آخرین پیام قاطعی بود که ایران را وادار به پذیرش قطعنامه کرد.

واشنگتن مدعی شد که نیروی دریایی ایالات متحده برای دفاع از خود اقدام کرده است، اما این درست نبود. برخلاف آنچه که پنتاگون ادعا کرد، هواپیما «خارج از مسیر هوایی تجاری تعیین‌شده» حرکت نکرده بود و نه با «سرعت بالا» به سمت یو.اس.اس وینسنس «شیرجه» رفته بود. بنابراین ایالات متحده یک هواپیمای مسافربری غیرنظامی را سرنگون کرد و به‌طور تصادفی سعی کرد آن را پنهان کند. حدود ۶۶ کودک در میان ۲۹۰ سرنشین غیرنظامی پرواز ۶۵۵ ایران‌ایر کشته شدند.



🔴 متن کامل یادداشت را در قسمتِ "مشاهده فوری" بخوانید:
👇👇

@IranDel_Channel

💢

‍ .
🎥 مستندِ یغما خشتمال نیشابوری

[به همراه توضیحات کوتاه و شعرخوانی رشید کاکاوند]

حیدر یَغْما (۲۰ دی ۱۳۰۲ – ۲ اسفند ۱۳۶۶) شاعر ایرانی بود. یغما به سبب شغل اصلی‌اش به «شاعر خشتمال نیشابوری» مشهور است. شغل او خشت‌مالی، در یکی از کوره‌پزخانه‌های نیشابور بود. یغما فاقد سواد دانشگاهی بود اما شعر می‌سرود. بسیاری از اشعار او دیدگاه شخصی وی به جهان است.

یغما در ۲۰ دی ماه ۱۳۰۲ در خانواده‌ای تهیدستی زاده شد. با این که اجداد او اهل خور و بیابانک اصفهان بودند، حیدر فرزند کشور و محمدِ یغما از مهاجران خور و بیابانک اصفهان که دو نسل قبل‌تر از حیدر، به خراسان آمدند و در بازگشت درماندند و هر طائفه‌ای به گوشه‌ای رفت و حیدر بیک (جد مادری حیدر یغما) در سمت صومعه که روستای کوچکی در شمال نیشابور بود، ساکن شد. یغما نیز با توّجه به پیشهٔ خانوادگی، ناگزیر به کار سخت برای به دست آوردن درآمد بود، تا جایی که از رفتن به مدرسه بازماند و تا میانسالی خواندن و نوشتن نمی‌دانست. با این وجود، از دوران کودکی دلبستگی فراوانی به شعر و شعرگویی داشت. او شعرهای شاعرانی همچون فردوسی و داستان‌هایی مانند امیرارسلان نامدار را در کودکی شنیده بود و به خوبی به یاد داشت. او در جوانی به نیشابور کوچ کرد و در ۳۰ سالگی ازدواج کرد و یکی دو سال دیگر خواندن و نوشتن فارسی را آموخت. او به انجمن‌هایی می‌رفت که در آن جا با ادب‌پیشگان و شعرشناسان آشنایی پیدا کرد. آنها با شنیدن شعرهای او که برخاسته از ذوقش، او را در شعر سرایی راهنمایی کردند. او تا میانسالی سواد نداشت و پس از فراگرفتن خواندن و نوشتن هم دست نوشته‌ای پر از غلط‌های املایی داشت. پیشهٔ او در بیشتر دوران زندگی‌اش خشتمالی و بیل زدن بود و در سال‌های واپسین نیز به کشاورزی و کارگری اشتغال داشت. چون از وزن و قافیه چیزی نمی‌دانست شعرهایش ایرادهای بسیاری داشت.

یغما در دوم اسفند ۱۳۶۶ درگذشت. یغما در شادیاخ، میان راه آرامگاه خیام و عطار به خاک سپرده شد و آرامگاهی در آنجا برای او ساخته‌اند.


🔴 مستند را می‌توانید در یوتیوب هم تماشا کنید.


@IranDel_Channel

💢

.
🔴 #توییت_خوانی

✍️ رشته‌توییتی از مجید توکلی درباره‌ی مفهوم دموکراسی و ضرورتِ دموکراسی‌خواهی

دموکراسی را شکل‌یافتگیِ دولتِ مدرن می‌دانند. دولت‌های مدرن که عموماً دولتِ ملی (ملت - دولت) بودند، دموکراسی را ضرورت می‌دیدند. با پیگیریِ ارزش‌های انسان‌گرایانه و عقل‌گرایانه‌ی برآمده از نوزایی (رنسانس) و نوسازی (مُدرنیسم) درنهایت نظام سیاسیِ لیبرال‌دموکراسی در غرب و جهان مسلط شد.

مفهومِ دموکراسی تکوین یافته است و دیگر صرفاً حقِ انتخابِ عمومی و حکومتِ مردم نیست. لیبرال‌ها اصلِ دموکراسی را پاسخ‌گویی می‌دانند و بر برابری سیاسی و مفهوم شهروندی تأکید دارند. چپ‌ها هم آن را برابری اجتماعی (و درنهایت توزیع و برابری اقتصادی) می‌دانند و بر مفهوم مشارکت تأکید دارند.

برخی دموکراسی را روشی برای فهمِ پذیرشِ (رضایتِ) واقعیِ ابرازشده‌ی مردم می‌دانند و اهمیت آن را بنیادین و ساختاری نمی‌دانند. اما برخی نیز با توجه به اهمیت قدرت در دوران جدید و اهمیتِ نظام‌های سیاسی بر سرنوشت مردم از تقدّمِ دموکراسی بر هر امرِ دیگر (حتی اندیشیدن و فلسفه) گفته‌اند.

اولویتِ (تقدمِ) دموکراسی هم به‌معنای ضرورتِ ایجاد یک حکومت خوب برای زندگی خوب است. نفیِ فرهنگ‌گرایی و جامعه‌گرایی است. یعنی تا زمانی که حکومت و ساختار و رفتارِ قدرت تغییر نکند و پاسخگو و کارآمد نشود؛ شرافتمندانه‌زیستن، شادبودن و برخوردارشدنِ همگانی؛ دیریاب، کمیاب و دشوار می‌شود.

لیبرال‌ها معتقدند که بنیادِ جامعه‌ی سالم با برابری سیاسیِ افراد و درواقع شهروندسازی از همه‌ی افراد شکل می‌گیرد و دموکراسی، ضامن و بازتاب‌دهنده‌ی مفهوم شهروندی است. درکنار آن، دموکراسیِ لیبرال، درنهایت در پیِ پاسخگویی قدرت رفت و دولتِ دموکراتیک را دولتِ پاسخگو (مسئولیت‌پذیر) می‌داند.

دموکراسی در اندیشه‌ی لیبرال (درنهایت) به‌معنای پاسخگوییِ قدرت در برابر شهروندان (مستقل) است. این پاسخگویی نیاز به شهروندانی دارد که آزادی بیان و حقِ اعتراض دارند و در فضایی شفاف به پرسش از قدرت بپردازند. برای آن‌ها دموکراسی در پیوند با مفهوم شهروندی و برابریِ سیاسی رشد کرده است.

دموکراسی برای لیبرال‌ها همان پیگیری برنامه‌ی آزادی است و با توجه به موفقیتِ نظام‌های لیبرال‌دموکراسی در جهان، دیگر ماهیتِ تأسیسی و آغازگرانه ندارد. تکوین آن در جهت نظارت بر قدرت و تضمین آزادی‌ها است. در جهت جلوگیری از تهدیدها و خطرات توانمندشدنِ فناورانه‌ی نظارت‌ناپذیرِ قدرت است.

برابریِ سیاسی، نظریه‌ی عدالتِ لیبرال را می‌سازد. فرصت‌های برابر باید در قانون و برای دفاع از همه‌ی آزادی‌ها باشد. حکومت و قانون به شهروندبودن همه باید کمک کنند. حکومت مسئولِ محافظت و توانمندسازی است. قانون توافقِ شهروند و حکومت است. دموکراسی درواقع حاکمیتِ قانون و پاسخگویی است.

دموکراسی در اندیشه‌ی چپ (درنهایت) به‌معنای مشارکت در قدرت است. قدرت، برخورداری را تعیین می‌کند. بنابراین دموکراسی برای برابری اجتماعی و درنهایت برابری اقتصادی براساس مشارکت در نظام اقتصادی است. در اینجا شهروندان مستقل از هم نیستند و دولت باید مقتدر و درنهایت تنها مالک باشد.

سوسیال‌ها (چپ‌ها) مشارکت در قدرت را فقط به‌معنای مشارکت در مزایای قدرت می‌دانند. اما مشکل اینجاست که حکومتی که همه‌ی قدرت و مالکیت را داشته باشد، پاسخگو نیست و لزومی نمی‌بیند که برابری و آزادی را به دیگران بدهد. به‌ویژه که در اندیشه‌ی چپ، فرد عضوی از جمع است و شهروند مستقل نیست.

لیبرال‌دموکراسی تنها شکلِ پایدارِ نظام‌های سیاسی در جهان است. ایده‌ی پایانِ تاریخ در اینجا متولد شد. بهترین‌امکان همیشه هدف و جهت تغییراتِ سیاسیِ مطلوب در هر جامعه (کشور) را تعیین می‌کرد. آرمان‌شهرِ کمونیسم امکان‌پذیر نیست و کمونیسمِ واقعاً موجود هم یک فاجعه‌ی تمام‌عیار بود.

دوران مدرن و اندیشه‌ی مدرن شاید روزی به پایان برسد. تکنولوژی و انسان به چیزی دیگر تبدیل شود که انسانِ مدرن متصور نیست. آن‌زمان شاید ارزش‌هایی جدید و دولت‌هایی جدید برآیند. اما باز خللی در این ایده نیست که لیبرال‌دموکراسی پایانِ تاریخِ (=ایده‌آلِ) نظام‌های سیاسیِ دوران مدرن است.

نظام‌های لیبرال‌دموکراسی خوداصلاح‌اند. احزاب سیاسی چپ و راست در آن می‌توانند، رقابت کنند. برنامه‌های آزادی و عدالت فقط با تضمین آزادی در نظامِ سیاسی ممکن است. برای‌همین سوسیالیسمِ واقعاً موجود، درنهایت با برنامه‌های عدالت (رفاهی) احزاب چپ و میانه در نظام‌های لیبرال محقق شد.



🔴 پی‌نوشت:
انتشار توییتی از یک شخص، به معنی تأييد تمام مواضع آن شخص نیست و هدف اطلاع‌رسانی است.


🔴 ادامه رشته‌توییت را در قسمتِ "مشاهده فوری" بخوانید:
👇👇

@IranDel_Channel

💢

🔴 تضعیف ملی‌گرایی، بزرگترین خطر حکمرانی ناکارآمد!

✍ حبیب رمضانخانی

حمله مسلحانه و تروریستی به پاسگاه زاهدان، همزمان با کمبود و سختی‌های که این روزها مردمان آن خطه با آن دست پنجه نرم می‌کنند، بار دیگر استان سیستان‌وبلوچستان را در کانون خبرها و توجهات قرار داد.

سال‌ها انباشت مشکلات، ناشی از ناکارآمدی و معضلات اقتصادی چون؛ فقر و بیکاری، قاچاق، مواد مخدر و... در کنار مشکلات فراوان زیست‌محیطی چون؛ کمبود شدید آب، خشک شدن زمین‌های کشاورزی، طوفان شن و گرمای وحشتناک و... نارضایتی‌ها شدیدی را در جنوب‌شرق ایران باعث گردیده است که قابل تامل، در گذشته کانون اشتغال در کشاورزی و انبار غله ایران محسوب می‌شد و از باب وطن، نماد و مهد قهرمانان و اسطوره‌های ایران زمین بوده است.

افزون بر این، از دیگر سو، چون حاکمیت و ساختار امکان و راهی برای اعتراض و مطالبه به حق برای مردم نگذاشته و هر نقدی با بدبینی و اتهام نگریسته می‌شود، انباشت این نارضایتی‌ها و عدم امکان رساندن صدای دادخواهی، نهایت خود را از راه‌های دیگری نمود و بروز می‌دهد، که یک مورد آن گرایش‌های قومی و دینی و برجسته کردن تفاوت‌ها در این زمینه است که گاهی با خشونت‌های این‌چنینی مورد سوءاستفاده قرار می‌گیرد.

شوربختانه اینکه، حاکمیت نیز که به‌دنبال دل‌مشغولی مردم برای عدم تمرکز و انسجام فکری و جمعی به سوی مشکلات است، از این تفاوت‌ها و گسستگی‌ها در جهت حکمرانی آسان‌تر بر مردم استقبال می‌کند. غافل از اینکه شاید در کوتاه مدت این اختلاف‌افکنی بین مردم و حکومت به شیوه قاجارها جواب بدهد، ولی در نهایت آنچه آسیب می‌بیند ملی‌گرایی و تضعیف آن است که در بلندمدت می‌تواند حتی به فروپاشی تمدنی ایران منجر شود.

در ضمن این اختلاف‌افکنی‌ها، نهایت باعث سوءاستفاده و کمک به دشمنان ایران چون اسرائیل خواهد شد که برای توجیه بقا و دوام خود تشکیل کشورهای کوچک بر پایه نژاد و قومیت را بسترسازی و دنبال می‌کنند و هم عناصر تجزیه‌طلب و قومیت‌گرا در داخل را تقویت خواهد کرد که حالا با دسترسی گسترده طبقات فرودست به شبکه‌های اجتماعی به مدد نارضایتی و تحریف تاریخ، آن‌ها را تهییج و به عنوان پیاده نظامِ اهداف خود به صف خواهند کرد.

چکیده سخن:
حاکمیت با ناکارآمدی خود و بدتر از آن عدم اجازه و نبود بستری برای نمود اعتراض و مطالبه، نارضایتی‌های مردمی را به سمت و سوی دیگری سوق می‌دهد که یک نمونه آن قومیت‌گرایی و گسستن از ملی‌گرایی می‌باشد. در نتیجه در این فضا حتی تروریست‌ها با اقدامات ضدامنیتی و [ضدِّ] ملی خود، در نگاه مردم گریخته از دامنِ حاکمیت، گاهی به‌عنوان مطالبه‌گر حقوق‌شان نگریسته و مشروع جلوه می‌کنند.


@IranDel_Channel

💢

⚫️ به یاد احمدرضا احمدی
شاعر، نویسنده، نمایشنامه‌نویس و نقاش ایرانی


یاد و نام‌شان در دفتر فرهنگ و هنر ایران، جاوید


احمدرضا احمدی
۳۰ اردیبشهت ۱۳۱۹ خورشیدی
۲۰ تیر ۱۴۰۲ خورشیدی


@IranDel_Channel

💢

🔴 روس‌ها و جزایرِ ایرانی

✍️ احمد زیدآبادی

روس‌ها هم مثل چینی‌ها، در مورد جزایر سه‌گانۀ ایرانی با کشورهای عرب حوزۀ جنوبی خلیج‌ فارس هم‌صدا شدند.

در بیانیۀ مشترک وزیران خارجۀ روسیه و شورای همکاری خلیج‌ فارس، بر ضرورت مذاکرۀ ایران با امارات متحدۀ عربی برای حل و فصل اختلاف بر سر جزایر سه‌گانه و یا ارجاع موضوع به دیوان دادگستری بین‌المللی تأکید شده است.

پیش از این، شی جین پینگ، رئیس جمهور چین نیز بیانیۀ مشابهی با سران شورای همکاری خلیج‌ فارس امضاء کرده بود.

متأسفانه مسئولان ایرانی، با اقتضائات یک سیاست خارجی صحیح و متوازن و تأمین کنندۀ منافع ملی کشور آشنایی ندارند و با پیش گرفتن یک سیاست ضدِّ غربی، مجبور به باج‌دهی به روسیه و چین شده‌اند.

در مقابل، همین کشورهای عرب حوزۀ خلیج فارس که مسئولان ایرانی تا همین چند ماه پیش آنان را به انواع و اقسام حماقت‌ها و خودفروشی‌ها متهم می‌کردند، با درایتی عجیب، روابط خود را با تمام قطب‌های قدرت در جهان متوازن کرده‌اند و از کمک و یاری همۀ آنها در جهت تأمین منافع خود سود می‌جویند.

وزیر خارجۀ روسیه در حالی با وزیران خارجۀ شورای همکاری خلیج فارس در مورد سه جزیرۀ ایرانی موضع واحدی گرفته که یورونیوز گزارش داده است:
"در آستانۀ اجلاس سران ناتو در ویلنیوس، روسیه با ۲۸ فروند پهپاد شاهد ایرانی، پایتخت اوکراین و شهر ادسا را مورد حمله قرار داده است"!

🔴 پی‌نوشت:
بازنشرِ یادداشتی از یک شخص، به معنی تأیید تمام مواضعِ آن شخص نیست.


@IranDel_Channel

💢

🔴 چرا چین و روسیه چنین می‌کنند؟

✍️ یدالله کریمی‌پور

طی یک ماه گذشته جمهوری خلق چین و فدراتیو روسیه بر له امارات و علیه ایران بر سر یک تنش تاریخی و حساس رسماً موضع گرفته‌اند.

این در حالی است که هر دو قدرت بزرگ در شوم‌ترین شرایط ۳۰ ساله اخیر خود به سر می‌برند. یکی به حالت محتضر در اوکراین رو به مرگ است و دیگری در دریای چین و نزدیک جزیره کوچک تایوان، به دست و پا زدن افتاده است.

شگفت آن که جمهوری اسلامی با سخاوت تمام به این دو، تا جایی که توانسته یاری رسانده است. پس چرا بر سر تمامیت سرزمینی و تاریخی ایران، به نفع رقیب شمشیر از رو بسته‌اند؟!
دو تا از ده تا را بازگو می‌کنم:

یک) بیست و دو یا یک؟

منافع چین و روسیه ایجاب نمی‌کند ۲۲ کشور اتحادیه عرب و ۶ ملت - دولت بسیار ثروتمند عرب را به خاطر ایران رها کنند. حکومتشان متشکل از مدیران نحبه و کارکشته و نیز هر دو دارای استراتژی ملی بوده و بر پایه آن تصمیم‌سازی می کنند. آنان آموخته‌اند که بر سر اسبان قوی شرط‌بندی کنند؛

دو) فقط کنعانی

اطلاعات و اخبار چین و روسیه از اندرونی‌ها و مدیران و مکانیسم تصمیم‌سازی در جمهوری‌اسلامی نباید کم باشد. آنان آگاه‌اند و آماده‌اند که بیشینه واکنش و دست و پا زدن ایران به [ناصر] کنعانی [سخنگوی وزارت خارجه] ختم خواهد شد و لاغیر. در غیر این صورت حکومت ایران متوسل به که و چه شود؟ که را دارد؟؛ هم چنین می‌دانند اول و آخر سروکار جمهوری‌اسلامی با خودشان است. مگر نگاه به شرق غیر از این است؟ هلموت فون مولتکه، بزرگ استراتژیست و فیلد مارشال آلمانی گفته است: آبرو و اقتدار هر ملتی به متحدین و همراهان و دوستانش بسته است. کدام متحد؟ کو همراه؟ کجایند دوستان؟ حتی ضرب‌المثل کس نخارد پشت من،‌ جز ناخن و انگشت من هم کم رمق می‌نماید.‌ این داستان سر دراز دارد، ولی همین که می‌گذرد،‌ جای خشنودی است‌.


@IranDel_Channel

💢

🔴 #توییت_خوانی

✍️ رشته‌توییتی از محمدعلی بهمنی‌قاجار، دانش‌آموخته دکترای حقوق بین‌الملل

هرگونه تحرک بیگانگان علیه تمامیت ارضی ایران، چه گزافه‌گویی‌های کویت و عربستان علیه میدان گازی آرش و چه حمایت روسیه از ادعاهای واهی امارات [متحده عربی]، علیه سه جزیره تا ابد ایرانی محکوم است.

جزایر سه‌گانه اولاً ملک طلق ایران هستند و هیچ تردیدی در حاکمیتِ ایران بر آنان نیست.

ثانیاً مالکیتِ ایران بر این جزایر مانند هر نقطه‌ی دیگر خاک ایران قابل ارجاع به دادگاه بین‌المللی نیست.

ثالثاً بر سر خاک‌مان به هیچ‌وجه مذاکره‌ای با هیچ بیگانه‌ای نداشته و نداریم.

سرآخر هم که توافقنامه‌ی ۱۹۷۱ [میلادی] ایران و شارجه درباره جزیره ابوموسی هم صرفاً میان ایران و شیخ‌نشین شارجه است. حتی امارات متحده عربی نیز حق دخالت درباره‌ی موارد مرتبط با این توافقنامه را ندارد،‌ چه برسد به روسیه و سایرین.

@IranDel_Channel

💢

⚫️ یادت خوش آقای احمدرضا احمدی

مرا نکاوید
مرا بکارید
من اکنون بذری درستکار گشته‌ام
مرا بر الوارهای نور ببندید
از انگشتانم برای کودکان، مدادرنگی بسازید
گوش‌هایم را بگذارید
تا در میان گلبرگ‌های صدا پاسداری کنند
چشمانم را گل‌میخ کنید
و بر هر دیواری
که در انتظار یادگاری کودکی‌ست بیاویزید
در سینه‌ام بذر مهر بپاشید
تا کودکانِ خسته از الفبا
در مرغزارهایم بازی کنند

مرا نکاوید
واژه بودم
زنجیر کلمات گشتم
سخنی نوشتم که دیگران
با آرامش بخوانند
من اکنون بذری درستکار گشته‌ام
مرا بکارید
در زمینی استوار جایم دهید
نه در جنگلی که زیر سایه‌ی درختان معیوب باشم
جای من در کنار پنجره‌هاست.

احمدرضا احمدی

@IranDel_Channel

💢

⚫️ آخرین گفتگو با جناب احمدرضا احمدی

مجله‌ی اندیشه‌ی پویا


@IranDel_Channel

💢

✍️ ماهور احمدی، دخترِ احمدرضا احمدی با انتشار تصویر فوق، در سوگ پدرش نوشت:

عاشق ايران بود،‌ يک وطن‌پرستِ واقعی

با هيچ سياستی هرگز بُر نخورد، تفكّر مستقل خودش را داشت و عشقش ايران بود.

نان شعر سياسی را نخورد، اما يكی از سياسی‌ترين شاعران اين خاک بود.

نامش را به هيچ گروه و باندی گره نزد.

شاعر بود، پدرم بود، پسرم بود، شريف بود، مهربان بود، عاشق بود، خالق بود و ايرانی.


@IranDel_Channel

💢

🔴 خیانت روس‌ها و ترکیدن حباب پیمان شانگهای

🔴 روسیه و چین پشیزی برای هم‌پیمان خود در پیمان شانگهای قائل نیستند

✍️ بیژن اشتری

اول هفته را با سخنان گهربار امامان جمعه دربارهٔ «معجزه پیمان شانگهای» شروع کردیم.

امام جمعهٔ تهران: «عضویت ایران در سازمان شانگهای با روی کار آمدن یک سید خدا به دست آمد»؛ امام جمعهٔ اصفهان: «عضویت در شانگهای موفقیت بزرگی بود، آینده از آن ماست»؛ امام جمعهٔ خرم آباد: «شانگهای بزرگترین دستاورد دولت سیزدهم است»؛ امام جمعهٔ خرمشهر: «عضویت ایران در سازمان شانگهای شکستی برای آمریکاست»؛ امام جمعهٔ گناوه: «عضویت ایران در شانگهای باعث وحشت غربی‌ها شده است»؛ امام جمعهٔ ارومیه: «شانگهای ظرفیت بزرگی برای توسعهٔ کشور است».

با همهٔ این اوصاف، هنوز هفته به پایان نرسیده خبر رسید که وزیر خارجهٔ روسیه، عضو قدرتمند‌ پیمان شانگهای، همان عضوی که جمهوری اسلامی همه‌جانبه متحد او در جنگ علیه اوکراین است، در دیدار با وزرای خارجه کشورهای شورای همکاری خلیج فارس به صراحت، طی اطلاعیه‌ای مشترک، مالکیت ایران بر جزایر سه گانه‌اش را زیر سوال برده است. این یعنی ترکیدن حباب «پیمان شانگهای».

این حضراتی که گمان می‌کردند شانگهای سفینه‌النجات نظامشان است امیدوارم حالا متوجه شده باشند که روسیه نه تنها پشیزی برای هم‌پیمان جدید خود در شانگهای ارزش قایل نیست بلکه حاضر است دست دوستی به دشمنان این حکومت بدهد. قبلاً هم جمهوری خلق چین عین همین کار را کرده بود‌ و شما خودتان را به نفهمیدن زده بودید.

ببینیم حالا دربارهٔ روسیه چه می‌کنید.
احتمالاً فردا یا پس‌فردا روسیه یکی از مدیرکل‌های وزارت خارجه‌اش را می‌فرستد تا از دلتان دربیاورد، عین داستان چینی‌ها.

هیچ چیز مثل حوادثی از این دست، جایگاه واقعی یک کشور را در منطقه و جهان نشان نمی‌دهد.
همین بیانیهٔ مشترک روسیه با کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس ثابت کرد که جمهوری اسلامی به یک قدرت درجه دو و سه در منطقه تبدیل شده است.
قدرتی پایین‌تر از بحرین و امارات و کویت حتی.

قدرت داشتن به لاف‌زنی دربارهٔ موشک هایپرسونیک و توقیف نفتکش‌ها و به گروگان گرفتن اتباع خارجی و حتی حمله به پالایشگاه آرامکو و صادرات پهپاد نیست. قدرت یک کشور به توان اقتصادی‌اش، حمایت مردم از حکومتش، سیاست خارجی ثبات‌آفرینش، قدرت نظامی‌اش، آبرو و اعتبار جهانی‌اش و بسیاری از عوامل دیگر مربوط می‌شود.

ایران امروز در ضعیفترین موقعیت ژئوپولتیکی خود به سر می‌برد. نشانه‌هایش هم یکی دو تا نیست. به عنوان یک ایرانی واقعاً متأسفم برای کشورم.


🔴 پی‌نوشت:
بازنشر یادداشتی از یک شخص به معنی تأييد تمام مواضع آن شخص نیست.


@IranDel_Channel

💢