⚫️ استادِ شاگردپرور
در نکوداشتِ یاد و نامِ استاد دکتر سیروس برادران شکوهی
✍️ مقصودعلی صادقی، دانشیار تاریخِ دانشگاه تربیت مدرس تهران
دکتر [سیروس] برادران شکوهی، استاد فرزانه گروه تاریخ دانشگاه تبریز، ۲۱ اسفند ۱۴۰۳ [خورشیدی] روی در نقاب خاک کشید و شاگردان و دوستان خود را در اندوه فروبرد. از نیمۀ دهه هفتاد و در دورۀ دکتری تاریخ دانشگاه تبریز افتخار شاگردی ایشان را پیدا کردم. او به راستی دانش و اخلاق را بههم آمیخته بود. بیشتر مطالعات و تدریس ایشان در حوزۀ تاریخ معاصر ایران، به ويژه تاریخ مشروطه بود. در همین زمینه در تاریخِ روزنامهها و جراید، تسلطش ستودنی بود. در تاریخ معاصر آذربایجان، بهویژه تبریز، اطلاعاتی گرانبها داشت و همه اينها را در چارچوب تاریخ ایران و عشق به میهن میدید. در کار آموزش دانشجویان دلسوز و پیگیر بود. سختگیریهای بهجای خود را داشت. به آسانی از درس و تکلیف دانشجویان عبور نمیکرد. در عین حال بهشدت مهربان و احساسی بود. کار و سرنوشت دانشجو را پس از فراغت از تحصیل هم پیگیری میکرد. تا واپسین روزهای زندگی پیوند خود با بسیاری از شاگردان دیرین را حفظ کرده و مراقب کار و بار آنها بود. از هیچ راهنمایی و تشویقی برای پیشبرد کار آنان فروگذار نمیکرد. از این جهت او به راستی استادی "شاگردپرور" بود. خصوصیتی که شوربختانه در میان بسیاری از استادان امروز، مغفول و مفقود است.
روانش شاد و در آرامش ابدی؛ یاد و نامش گرامی
#یادها
@IranDel_Channel
💢
⚫️ استادِ شاگردپرور
در نکوداشتِ یاد و نامِ استاد دکتر سیروس برادران شکوهی
✍️ مقصودعلی صادقی، دانشیار تاریخِ دانشگاه تربیت مدرس تهران
دکتر [سیروس] برادران شکوهی، استاد فرزانه گروه تاریخ دانشگاه تبریز، ۲۱ اسفند ۱۴۰۳ [خورشیدی] روی در نقاب خاک کشید و شاگردان و دوستان خود را در اندوه فروبرد. از نیمۀ دهه هفتاد و در دورۀ دکتری تاریخ دانشگاه تبریز افتخار شاگردی ایشان را پیدا کردم. او به راستی دانش و اخلاق را بههم آمیخته بود. بیشتر مطالعات و تدریس ایشان در حوزۀ تاریخ معاصر ایران، به ويژه تاریخ مشروطه بود. در همین زمینه در تاریخِ روزنامهها و جراید، تسلطش ستودنی بود. در تاریخ معاصر آذربایجان، بهویژه تبریز، اطلاعاتی گرانبها داشت و همه اينها را در چارچوب تاریخ ایران و عشق به میهن میدید. در کار آموزش دانشجویان دلسوز و پیگیر بود. سختگیریهای بهجای خود را داشت. به آسانی از درس و تکلیف دانشجویان عبور نمیکرد. در عین حال بهشدت مهربان و احساسی بود. کار و سرنوشت دانشجو را پس از فراغت از تحصیل هم پیگیری میکرد. تا واپسین روزهای زندگی پیوند خود با بسیاری از شاگردان دیرین را حفظ کرده و مراقب کار و بار آنها بود. از هیچ راهنمایی و تشویقی برای پیشبرد کار آنان فروگذار نمیکرد. از این جهت او به راستی استادی "شاگردپرور" بود. خصوصیتی که شوربختانه در میان بسیاری از استادان امروز، مغفول و مفقود است.
روانش شاد و در آرامش ابدی؛ یاد و نامش گرامی
#یادها
@IranDel_Channel
💢
👍34👎2
ایراندل | IranDel
🔴 کارگاه شاهنامهخوانی تبریز (بصورت برخط و مجازی) نشست صد و بیست و دوم زمان: چهارشنبه ۱۵ اسفند ماه ۱۴۰۳ خورشیدی، ساعتِ بیست سخنران: احمد بستانی، دکترای فلسفۀ سیاسی آموزگار: جواد رنجبر درخشیلر، دکترای علوم سیاسی و شاهنامهپژوه شاهنامهخوان: سامره…
🔴 کارگاه شاهنامهخوانی تبریز (بصورت برخط و مجازی)
نشست صد و بیست و سوم
زمان:
چهارشنبه ۲۲ اسفند ماه ۱۴۰۳ خورشیدی، ساعتِ بیست
سخنران: زاگرس زند، دکترای تاریخ و شاهنامهپژوه
آموزگار: جواد رنجبر درخشیلر، دکترای علوم سیاسی و شاهنامهپژوه
شاهنامهخوان: مهتاب حاجی محمدی
با همکاری:
انجمن علمی مطالعات صلح ایران
خانۀ اندیشمندان علوم انسانی
خِرَدسرای فردوسی
بنیاد فردوسی توس
کانون شاهنامۀ فردوسی توس
باشگاه شاهنامهپژوهان
رادیو شاهنامه
انجمن دوستداران شاهنامۀ البرز (اشا)
انجمن افراز
🔴 کارگاه شاهنامهخوانی تبریز، بصورت مجازی و برخط، در بسترِ «گوگلمیت» برگزار خواهد شد.
برای ورود به کارگاه، روز چهارشنبه ۲۲ اسفند ماه ۱۴۰۳ خورشیدی، ساعت ۲۰ از «اینجا» وارد شوید.
#اطلاع_رسانی
@IranDel_Channel
💢
🔴 کارگاه شاهنامهخوانی تبریز (بصورت برخط و مجازی)
نشست صد و بیست و سوم
زمان:
چهارشنبه ۲۲ اسفند ماه ۱۴۰۳ خورشیدی، ساعتِ بیست
سخنران: زاگرس زند، دکترای تاریخ و شاهنامهپژوه
آموزگار: جواد رنجبر درخشیلر، دکترای علوم سیاسی و شاهنامهپژوه
شاهنامهخوان: مهتاب حاجی محمدی
با همکاری:
انجمن علمی مطالعات صلح ایران
خانۀ اندیشمندان علوم انسانی
خِرَدسرای فردوسی
بنیاد فردوسی توس
کانون شاهنامۀ فردوسی توس
باشگاه شاهنامهپژوهان
رادیو شاهنامه
انجمن دوستداران شاهنامۀ البرز (اشا)
انجمن افراز
🔴 کارگاه شاهنامهخوانی تبریز، بصورت مجازی و برخط، در بسترِ «گوگلمیت» برگزار خواهد شد.
برای ورود به کارگاه، روز چهارشنبه ۲۲ اسفند ماه ۱۴۰۳ خورشیدی، ساعت ۲۰ از «اینجا» وارد شوید.
#اطلاع_رسانی
@IranDel_Channel
💢
👍29👎2
🔴 انتقاد شدید احسان هوشمند به سخنان استاندار آذربایجان شرقی:
«حرفهای بیپایه درباره مسائل حساس قومی زبانی را متوقف کنید»
احسان هوشمند، ایرانشناس و پژوهشگر حوزۀ اقوام در واکنش به سخنان اخیر بهرام سرمست، استاندار آذربایجان شرقی دربارۀ پیوند مذهبی نه زبانی این منطقه با ایران، خواستار آموزشِ تاریخِ ایران و وطندوستی مبتنی بر دانش به دولتمردان شد.
احسان هوشمند به انصاف نیوز گفت: آقای [بهرام] سرمست، استاندار آذربایجان شرقی در یک سخنرانی گفته است آذربایجان نه به اعتبار زبان که به اعتبار مذهب با ایران پیوند پیدا کرده است. این سخنان آقای استاندار در "خوشبینانهترین" حالت نشان از کمتوجهی، کمبود اطلاعات و دانش و بیاعتنایی ایشان نسبت به ریشههای تاریخی مناسبات اجتماعی و تمدنی شهروندان ایران است.
ایشان تمام هویتِ تاریخیِ اهالی آذربایجان از جمله سنتهای ریشهدار هویتی چون نوروز و سنتهای همراه نوروز و دیگر عناصر همراه نوروز و نیز دگردیسیهای زبانی این منطقه را نادیده گرفته و حتی وجوه معماری مشترک ایرانیان را نیز به فراموشی سپرده است و چنین بیمحابا سخنان ضدِّ تاریخی بر زبان راندهاند.
احسان هوشمند پس از طرح این پرسش که «آیا سنت نفوذ شاهنامه و شاهنامهخوانی در آذربایجان پدیدۀ جدیدی است؟» افزود: آقای استاندار در همین گزاره خطاهای چنان بزرگی دارند که از یک دانشآموز دبیرستانی هم انتظار اینهمه خطا در جملهای چندکلمهای نمیرود.
او گفت: اگر بخواهیم بنیادهای هویتی ایران را تنها بر اساس مذهب تشیع تحلیل کنیم، اساساً بخش بزرگی از تاریخ ایران را نمیتوانیم تحلیل کنیم و باید بگوییم ایران از وقتی که شیعه در آن گسترش یافت در صحنۀ تاریخ ظاهر شده است! مگر آقای استاندار متوجه نیستند که مذهب شیعه کمتر از ۵۰۰ سال است که در تمام ایران گسترش پیدا کرده. مذهب شیعه در برخی مناطق کشور، تاریخ به مراتب کمتری دارد و تنها از دورۀ شاه اسماعیل صفوی است که مناطق مهمی از آذربایجان و سپس باقی مناطق ایران به این مذهب گرایش یافت.
این کارشناس افزود: آیا استاندار آذربایجان شرقی اعتقاد و باور دارد که پیش از گرایشِ مردم آذربایجان به تشیع، این منطقه جزئی از ایران نبوده و با بقیۀ کشور، پیوندهای فرهنگی و اجتماعی و مذهبی عمیق و سترگی نداشته است.
احسان هوشمند به نقلِ یک روایت تاریخی معتبر پرداخت و گفت: این روایت در چند منبع مهمِ تاریخی تکرار شده که عمر بن خطاب، خلیفۀ دوم در ماجرای فتح ایران با هرمزان، که پیش از آن در خوزستان، قدرت را در دست داشت و به سپاه اسلام پیوسته و به مدینه رفته بود، مشورت کرده است. عمر پس از شکست سپاه ایران در نهاوند، برای ادامۀ مسیر در امپراتوری ایران، هرمزان را خطاب قرار میدهد و از او میپرسد «رای تو چیست؟ از فارس آغاز کنم یا اصفهان یا آذربایجان؟» جواب هرمزان بسیار جالب است و من فکر میکنم اگر استاندار آذربایجان شرقی این روایت را شنیده بودند، چنین حرف بیپایه، سخیف و ضدِّ انسجام و اتحاد ملّی و بیاعتنا به هزاران سال درهمتنیدگی ملت بزرگ و تاریخی ایران را بر زبان نمیآوردند. هرمزان میگوید: «فارس و آذربایجان، دو بال است و اصفهان سر. اگر یکی از این دو بال را قطع کنی، بال دیگر بر جای باشد. اما اگر سر را قطع کنی، هر دو بال بیفتد. پس، از سر آغاز کن.»
او ادامه داد: این نکته مهمی است که بیش از ۱۳۰۰ سال پیش، هرمزان مانند هر ایرانی دیگری میدانسته که آذربایجان و اصفهان و فارس، بخشی از اندامِ تنومندِ ایران بزرگ هستند. یعنی پیوندهای جایجای ایران ارگانیک است. آن زمان نه از شیعه که از اسلام هم در خاک ایران خبری نبود اما آذربایجان مانند اصفهان و مانند فارس، بخشی از این خاک و تمدن محسوب میشد.
این کارشناس افزود: حتی شخصی چون سیدجعفر پیشهوری که در اواخر عمر توسط روسها به بازی گرفته شد و فریب خورد نیز همین استدلال را دارد و میگوید نسبت ایران با آذربایجان مانند دست و بدن است. بدن یعنی ایران بدون دست هم زنده میماند اما دست بدون بدن، حیاتی نخواهد داشت.
احسان هوشمند به وجود اسناد و آمارههای بیشمار از پیوندهای غیرمذهبی و مذهبی آذربایجان با دیگر ایرانیان اشاره کرد و گفت: اگر آقای استاندار حوصله کنند و به مقبرهالشعرای تبریز و گورستان سرخاب سری بزنند، میبینند که چه بسیار نویسندگان و شاعران بزرگ پارسیسرای در اینجا دفن شدهاند. چرا شاعران و نویسندگان نه تنها از اهالی آذربایجان بلکه از سراسر ایران به تبریز میآمدند؟
🔴 دنبالۀ گفتوگو را در بخشِ «مشاهدۀ فوری» بخوانید:
👇👇
@IranDel_Channel
💢
🔴 انتقاد شدید احسان هوشمند به سخنان استاندار آذربایجان شرقی:
«حرفهای بیپایه درباره مسائل حساس قومی زبانی را متوقف کنید»
احسان هوشمند، ایرانشناس و پژوهشگر حوزۀ اقوام در واکنش به سخنان اخیر بهرام سرمست، استاندار آذربایجان شرقی دربارۀ پیوند مذهبی نه زبانی این منطقه با ایران، خواستار آموزشِ تاریخِ ایران و وطندوستی مبتنی بر دانش به دولتمردان شد.
احسان هوشمند به انصاف نیوز گفت: آقای [بهرام] سرمست، استاندار آذربایجان شرقی در یک سخنرانی گفته است آذربایجان نه به اعتبار زبان که به اعتبار مذهب با ایران پیوند پیدا کرده است. این سخنان آقای استاندار در "خوشبینانهترین" حالت نشان از کمتوجهی، کمبود اطلاعات و دانش و بیاعتنایی ایشان نسبت به ریشههای تاریخی مناسبات اجتماعی و تمدنی شهروندان ایران است.
ایشان تمام هویتِ تاریخیِ اهالی آذربایجان از جمله سنتهای ریشهدار هویتی چون نوروز و سنتهای همراه نوروز و دیگر عناصر همراه نوروز و نیز دگردیسیهای زبانی این منطقه را نادیده گرفته و حتی وجوه معماری مشترک ایرانیان را نیز به فراموشی سپرده است و چنین بیمحابا سخنان ضدِّ تاریخی بر زبان راندهاند.
احسان هوشمند پس از طرح این پرسش که «آیا سنت نفوذ شاهنامه و شاهنامهخوانی در آذربایجان پدیدۀ جدیدی است؟» افزود: آقای استاندار در همین گزاره خطاهای چنان بزرگی دارند که از یک دانشآموز دبیرستانی هم انتظار اینهمه خطا در جملهای چندکلمهای نمیرود.
او گفت: اگر بخواهیم بنیادهای هویتی ایران را تنها بر اساس مذهب تشیع تحلیل کنیم، اساساً بخش بزرگی از تاریخ ایران را نمیتوانیم تحلیل کنیم و باید بگوییم ایران از وقتی که شیعه در آن گسترش یافت در صحنۀ تاریخ ظاهر شده است! مگر آقای استاندار متوجه نیستند که مذهب شیعه کمتر از ۵۰۰ سال است که در تمام ایران گسترش پیدا کرده. مذهب شیعه در برخی مناطق کشور، تاریخ به مراتب کمتری دارد و تنها از دورۀ شاه اسماعیل صفوی است که مناطق مهمی از آذربایجان و سپس باقی مناطق ایران به این مذهب گرایش یافت.
این کارشناس افزود: آیا استاندار آذربایجان شرقی اعتقاد و باور دارد که پیش از گرایشِ مردم آذربایجان به تشیع، این منطقه جزئی از ایران نبوده و با بقیۀ کشور، پیوندهای فرهنگی و اجتماعی و مذهبی عمیق و سترگی نداشته است.
احسان هوشمند به نقلِ یک روایت تاریخی معتبر پرداخت و گفت: این روایت در چند منبع مهمِ تاریخی تکرار شده که عمر بن خطاب، خلیفۀ دوم در ماجرای فتح ایران با هرمزان، که پیش از آن در خوزستان، قدرت را در دست داشت و به سپاه اسلام پیوسته و به مدینه رفته بود، مشورت کرده است. عمر پس از شکست سپاه ایران در نهاوند، برای ادامۀ مسیر در امپراتوری ایران، هرمزان را خطاب قرار میدهد و از او میپرسد «رای تو چیست؟ از فارس آغاز کنم یا اصفهان یا آذربایجان؟» جواب هرمزان بسیار جالب است و من فکر میکنم اگر استاندار آذربایجان شرقی این روایت را شنیده بودند، چنین حرف بیپایه، سخیف و ضدِّ انسجام و اتحاد ملّی و بیاعتنا به هزاران سال درهمتنیدگی ملت بزرگ و تاریخی ایران را بر زبان نمیآوردند. هرمزان میگوید: «فارس و آذربایجان، دو بال است و اصفهان سر. اگر یکی از این دو بال را قطع کنی، بال دیگر بر جای باشد. اما اگر سر را قطع کنی، هر دو بال بیفتد. پس، از سر آغاز کن.»
او ادامه داد: این نکته مهمی است که بیش از ۱۳۰۰ سال پیش، هرمزان مانند هر ایرانی دیگری میدانسته که آذربایجان و اصفهان و فارس، بخشی از اندامِ تنومندِ ایران بزرگ هستند. یعنی پیوندهای جایجای ایران ارگانیک است. آن زمان نه از شیعه که از اسلام هم در خاک ایران خبری نبود اما آذربایجان مانند اصفهان و مانند فارس، بخشی از این خاک و تمدن محسوب میشد.
این کارشناس افزود: حتی شخصی چون سیدجعفر پیشهوری که در اواخر عمر توسط روسها به بازی گرفته شد و فریب خورد نیز همین استدلال را دارد و میگوید نسبت ایران با آذربایجان مانند دست و بدن است. بدن یعنی ایران بدون دست هم زنده میماند اما دست بدون بدن، حیاتی نخواهد داشت.
احسان هوشمند به وجود اسناد و آمارههای بیشمار از پیوندهای غیرمذهبی و مذهبی آذربایجان با دیگر ایرانیان اشاره کرد و گفت: اگر آقای استاندار حوصله کنند و به مقبرهالشعرای تبریز و گورستان سرخاب سری بزنند، میبینند که چه بسیار نویسندگان و شاعران بزرگ پارسیسرای در اینجا دفن شدهاند. چرا شاعران و نویسندگان نه تنها از اهالی آذربایجان بلکه از سراسر ایران به تبریز میآمدند؟
🔴 دنبالۀ گفتوگو را در بخشِ «مشاهدۀ فوری» بخوانید:
👇👇
@IranDel_Channel
💢
Telegraph
ایراندل | IranDel
🔴 انتقاد شدید احسان هوشمند به سخنان استاندار آذربایجان شرقی: «حرفهای بیپایه درباره مسائل حساس قومی زبانی را متوقف کنید» احسان هوشمند، ایرانشناس و پژوهشگر حوزۀ اقوام در واکنش به سخنان اخیر بهرام سرمست، استاندار آذربایجان شرقی دربارۀ پیوند مذهبی نه زبانی…
👍57👎2
🔴 جواد رنجبر درخشیلر شاهنامهپژوه تبریزی با نوشتن یادداشتی، هشدار داد:
وحدتِ ملّی، اساس است / بازی با آتشِ تجزیه، تفنن نیست!
گزیدههایی از یادداشتِ جواد رنجبر درخشیلر:
● وحدتِ ملّی، اساس است.
● دولت و سیاست در ایران جز بر پایۀ وحدتِ ملی، سامان نمییابد.
● جایگزینِ وحدت ملّی، جنگِ داخلی و فروپاشی است.
● وحدتِ ملّی، همگرایی تمام ملت بر مبنای فرهنگِ ایرانی صورتبندی شده در زبان پارسی است.
● وحدتِ ملّی مبنای توسعه و شکوفایی است و بیتردید، مخالف آن، افول و انحطاط است.
● دشمنان منطقهای و جهانی، وحدتِ ملّی ایرانیان را به درستی عاملِ قدرتِ آن میدانند و بر اساس واقعگرایی در روابط بینالملل به مقابله با آن برمیخیزند.
● نمونههای فراوانی از تخریب وحدتِ ملّی در ایران وجود دارد از جمله: تحقیر زبانِ پارسی، تحقیر متنهای کهن پارسی، شایعات بیاساس دربارۀ تبعیضهای قومی، برجسته کردن لباسهای قومی که نسبتی با تجدد ندارد و… و همه اینها در نظامی گفتاری با کلیدواژۀ «اقوام» پیش میرود.
● گاه تصور میشود تخریب یا نادیده گرفتنِ وحدتِ ملّی، روشی برای مقابله با بحرانها یا امکانی برای رشدِ بخشهای مختلف کشور است.
● بخشی از تخریبهای وحدت ملّی از نفوذیهاست.
● تجزیهطلبان پیاده نظام و ستون پنجم دشمنان در داخلِ ایران هستند. مماشات با آنها دقیقاً مشابه مماشات با خائنان در زمانِ جنگ است. نفوذیها معمولاً چهرههایی آشنا و زبانی همدل و روشهای سخت پیچیده دارند. آنها به جدا کردنِ ملّت مشغولاند و دستمایۀ اصلیشان زبانها و لباسهای محلّی است.
● نفوذیها، ایرانپرستان را عاملِ تجزیۀ ایران معرفی میکنند و ایراندوستی را تضعیفِ وحدت ملّی!
● وحدتِ ملّی در ایران، امری تاریخی و فرهنگی و اندیشهای و بسیار پیچیده و رازآلود است و رابطهای مستقیم با دانشِ زمانه دارد. هر چه دانش زمانه افول کند وحدت ملّی ایرانی هم متزلزل خواهد شد.
● تخریبِ وحدتِ ملّی، جبرانپذیر نیست. در طول تاریخ آنچه ایران را از مهلکهها نجات داده وحدتِ ملّی، بوده است، در این مقطع خاصِّ تاریخی، برخلاف سایر دورهها وحدتِ ملّی که اساس است، تخریب میشود. بنابراین جبران این شکستِ تاریخی، مقدور نخواهد بود. تخریب وحدتِ ملّی، آنجا به مهلکه تبدیل میشود که توسط فکرهای منحط توجیه میشود. توجیه تخریبِ وحدتِ ملّی، با بهانههایی همچون مدرن بودن، خواستِ عمومی یا روندهای جهانی، انحطاط به معنای واقعی است. ایرانیان ملّتی هستند با روح واحد. وقتی این روح شرحه شرحه شود به سختی درمان میشود. روح پارهپارۀ ایرانیان مقدمۀ محوِ ایران از نقشۀ جهان است.
🔴 این یادداشت را در بخشِ «مشاهدۀ فوری» بخوانید:
👇👇
@IranDel_Channel
💢
🔴 جواد رنجبر درخشیلر شاهنامهپژوه تبریزی با نوشتن یادداشتی، هشدار داد:
وحدتِ ملّی، اساس است / بازی با آتشِ تجزیه، تفنن نیست!
گزیدههایی از یادداشتِ جواد رنجبر درخشیلر:
● وحدتِ ملّی، اساس است.
● دولت و سیاست در ایران جز بر پایۀ وحدتِ ملی، سامان نمییابد.
● جایگزینِ وحدت ملّی، جنگِ داخلی و فروپاشی است.
● وحدتِ ملّی، همگرایی تمام ملت بر مبنای فرهنگِ ایرانی صورتبندی شده در زبان پارسی است.
● وحدتِ ملّی مبنای توسعه و شکوفایی است و بیتردید، مخالف آن، افول و انحطاط است.
● دشمنان منطقهای و جهانی، وحدتِ ملّی ایرانیان را به درستی عاملِ قدرتِ آن میدانند و بر اساس واقعگرایی در روابط بینالملل به مقابله با آن برمیخیزند.
● نمونههای فراوانی از تخریب وحدتِ ملّی در ایران وجود دارد از جمله: تحقیر زبانِ پارسی، تحقیر متنهای کهن پارسی، شایعات بیاساس دربارۀ تبعیضهای قومی، برجسته کردن لباسهای قومی که نسبتی با تجدد ندارد و… و همه اینها در نظامی گفتاری با کلیدواژۀ «اقوام» پیش میرود.
● گاه تصور میشود تخریب یا نادیده گرفتنِ وحدتِ ملّی، روشی برای مقابله با بحرانها یا امکانی برای رشدِ بخشهای مختلف کشور است.
● بخشی از تخریبهای وحدت ملّی از نفوذیهاست.
● تجزیهطلبان پیاده نظام و ستون پنجم دشمنان در داخلِ ایران هستند. مماشات با آنها دقیقاً مشابه مماشات با خائنان در زمانِ جنگ است. نفوذیها معمولاً چهرههایی آشنا و زبانی همدل و روشهای سخت پیچیده دارند. آنها به جدا کردنِ ملّت مشغولاند و دستمایۀ اصلیشان زبانها و لباسهای محلّی است.
● نفوذیها، ایرانپرستان را عاملِ تجزیۀ ایران معرفی میکنند و ایراندوستی را تضعیفِ وحدت ملّی!
● وحدتِ ملّی در ایران، امری تاریخی و فرهنگی و اندیشهای و بسیار پیچیده و رازآلود است و رابطهای مستقیم با دانشِ زمانه دارد. هر چه دانش زمانه افول کند وحدت ملّی ایرانی هم متزلزل خواهد شد.
● تخریبِ وحدتِ ملّی، جبرانپذیر نیست. در طول تاریخ آنچه ایران را از مهلکهها نجات داده وحدتِ ملّی، بوده است، در این مقطع خاصِّ تاریخی، برخلاف سایر دورهها وحدتِ ملّی که اساس است، تخریب میشود. بنابراین جبران این شکستِ تاریخی، مقدور نخواهد بود. تخریب وحدتِ ملّی، آنجا به مهلکه تبدیل میشود که توسط فکرهای منحط توجیه میشود. توجیه تخریبِ وحدتِ ملّی، با بهانههایی همچون مدرن بودن، خواستِ عمومی یا روندهای جهانی، انحطاط به معنای واقعی است. ایرانیان ملّتی هستند با روح واحد. وقتی این روح شرحه شرحه شود به سختی درمان میشود. روح پارهپارۀ ایرانیان مقدمۀ محوِ ایران از نقشۀ جهان است.
🔴 این یادداشت را در بخشِ «مشاهدۀ فوری» بخوانید:
👇👇
@IranDel_Channel
💢
Telegraph
ایراندل | IranDel
🔴 بازی با آتشِ تجزیه، تفنّن نیست! ✍️ جواد رنجبر درخشیلر، دکترای علوم سیاسی وحدتِ ملّی، اساس است. دولت و سیاست در ایران جز بر پایۀ وحدتِ ملی، سامان نمییابد. تردیدی نیست که جایگزینِ وحدت ملّی، جنگِ داخلی و فروپاشی است. بر این اساس پرسشی مهم که باید…
👍54👎3
ایراندل | IranDel
🔴 انتقاد شدید احسان هوشمند به سخنان استاندار آذربایجان شرقی: «حرفهای بیپایه درباره مسائل حساس قومی زبانی را متوقف کنید» احسان هوشمند، ایرانشناس و پژوهشگر حوزۀ اقوام در واکنش به سخنان اخیر بهرام سرمست، استاندار آذربایجان شرقی دربارۀ پیوند مذهبی نه زبانی…
🔴 همنوایی با ارکستر شبانهروزی پانها
✍️ منوچهر جوکار، دکترای زبان و ادبیات فارسی و عضو هیئت علمی دانشگاه شهید چمران اهواز
در ادامۀ تلاشهای شبانهروزی پانها برای زدودن زبان فارسی از همۀ عرصههای مناطق خود، دیروز استاندار آذربایجان شرقی، آقای بهرام سرمست بدون لکنت و آشکارا گفته که: تنها پیوند مردم آذربایجان با ایران پیوند مذهبی و تشیع است!!!! من اول گمان کردم این سخن را یکی از کارگزاران جمهوری باکو یا دولت ترکیه و یا حتی یکی از کارشناسان شبکۀ بیبیسی و ویاوای گفته، بعد دیدم نه خیر، از زبان استاندار دولت ایران درآمده!!! واحیرتا!
امروز هم آقای شهرام دبیری، معاون پارلمانی دولت با افتخار و ذوقزدگی از دستور رییسجمهور برای تدریس زبانهای قومی و محلی سخن گفت!!!
۱- آقای استاندار یا نمیداند و یا تظاهر به بیاطلاعی میکند که سخن او اول از همه جفای نابخشودنی است در حق مردم بزرگ و فرزانۀ آذربایجان که سهمِ سترگی در شکوفایی تاریخ پر برگ و بارِ سرزمینِ ایرانِ عزیز دارند و هر خردمند منصفی میداند که این سهم تنها از رهگذر دین و مذهب مشترک، به دست نیامده است. ایشان نمیداند یا نمیخواهد بداند که مردمان همۀ مناطق و استانهای ایران با هر زبان و گویش و خرده فرهنگی، نه فقط به لحاظ دین و مذهب بلکه در تاریخ و فرهنگ و افتخارات و شکستها و پیروزیها و آثار ادبی و هنری و باستانی و .. قرنهاست بر سر یک سفره زیستهاند و به اندازۀ همدیگر در همۀ داشتهها و افتخارات تاریخی و فرهنگی و ادبی و علمی این کشور سهیم اند و در کامیابیها و ناکامیهایش شریک. واقعاً از این آشکارتر میشود تیشه به بنیان وحدت کشور و همبستگی مردم ایران زد که آقای استاندار زده است؟ مگر انیران صهیونیستی و سرویسهای جاسوسی شرق و غرب و انبوه رسانههای ماهوارهای و بسترهای مجازیشأن جز این را تبلیغ میکنند که: ایران کشوری چندقومی و چند مذهبی است و مقصودشان هم این است که اختلافات و تفاوتهای ایرانیان بیشتر از اشتراکاتشان است پس باید هرکس به دنبال زبان و فرهنگ خودش باشد؟؟
۲- تصمیم اعلام شده از زبان معاون پارلمانی رییسجمهور برای تدریس زبانهای قومی و محلی نیز در این روزهای نیمهتعطیل پایانِ سال در همراهی کامل با نواهای وحدتشکن و بنیانبرانداز پانها و تجزیهطلبان است و آگاهانه در روزهایی اعلام میشود که بیشتر ادارات و سازمانها نیمهتعطیل و مردم در تب و تاب نوروز و رمضاناند!! و احتمالاً بازخورد چندانی به زعم مطرحکنندگانش نخواهد داشت!
۳- من ناامید از مسئولان دولتی و حاکمیتی، روی سخنم اینک با نخبگانی است که دل در گرو ایران و یک پارچگی ملّی مردمانش دارند؛ بزرگانی همچون استاد دکتر محمدعلی موحد تبریزی، استاد دکتر ژاله آموزگار آذربایجانی، استاد دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی، استاد دکتر حسن انوری آذربایجانی، استاد دکتر توفیق سبحانی تبریزی، استاد دکتر میرجلالالدین کزازی کرمانشاهی، استاد دکتر محمد جعفر یاحقی خراسانی و دیگر بزرگان و نامآوران ایران بزرگ. به داد ایران و زبان فارسی برسید. هم اکنون هم دیر شده است. پیش از آنکه دیرتر شود کاری کنید.
۲۲ اسفند ۱۴۰۳ خورشیدی
@IranDel_Channel
💢
🔴 همنوایی با ارکستر شبانهروزی پانها
✍️ منوچهر جوکار، دکترای زبان و ادبیات فارسی و عضو هیئت علمی دانشگاه شهید چمران اهواز
در ادامۀ تلاشهای شبانهروزی پانها برای زدودن زبان فارسی از همۀ عرصههای مناطق خود، دیروز استاندار آذربایجان شرقی، آقای بهرام سرمست بدون لکنت و آشکارا گفته که: تنها پیوند مردم آذربایجان با ایران پیوند مذهبی و تشیع است!!!! من اول گمان کردم این سخن را یکی از کارگزاران جمهوری باکو یا دولت ترکیه و یا حتی یکی از کارشناسان شبکۀ بیبیسی و ویاوای گفته، بعد دیدم نه خیر، از زبان استاندار دولت ایران درآمده!!! واحیرتا!
امروز هم آقای شهرام دبیری، معاون پارلمانی دولت با افتخار و ذوقزدگی از دستور رییسجمهور برای تدریس زبانهای قومی و محلی سخن گفت!!!
۱- آقای استاندار یا نمیداند و یا تظاهر به بیاطلاعی میکند که سخن او اول از همه جفای نابخشودنی است در حق مردم بزرگ و فرزانۀ آذربایجان که سهمِ سترگی در شکوفایی تاریخ پر برگ و بارِ سرزمینِ ایرانِ عزیز دارند و هر خردمند منصفی میداند که این سهم تنها از رهگذر دین و مذهب مشترک، به دست نیامده است. ایشان نمیداند یا نمیخواهد بداند که مردمان همۀ مناطق و استانهای ایران با هر زبان و گویش و خرده فرهنگی، نه فقط به لحاظ دین و مذهب بلکه در تاریخ و فرهنگ و افتخارات و شکستها و پیروزیها و آثار ادبی و هنری و باستانی و .. قرنهاست بر سر یک سفره زیستهاند و به اندازۀ همدیگر در همۀ داشتهها و افتخارات تاریخی و فرهنگی و ادبی و علمی این کشور سهیم اند و در کامیابیها و ناکامیهایش شریک. واقعاً از این آشکارتر میشود تیشه به بنیان وحدت کشور و همبستگی مردم ایران زد که آقای استاندار زده است؟ مگر انیران صهیونیستی و سرویسهای جاسوسی شرق و غرب و انبوه رسانههای ماهوارهای و بسترهای مجازیشأن جز این را تبلیغ میکنند که: ایران کشوری چندقومی و چند مذهبی است و مقصودشان هم این است که اختلافات و تفاوتهای ایرانیان بیشتر از اشتراکاتشان است پس باید هرکس به دنبال زبان و فرهنگ خودش باشد؟؟
۲- تصمیم اعلام شده از زبان معاون پارلمانی رییسجمهور برای تدریس زبانهای قومی و محلی نیز در این روزهای نیمهتعطیل پایانِ سال در همراهی کامل با نواهای وحدتشکن و بنیانبرانداز پانها و تجزیهطلبان است و آگاهانه در روزهایی اعلام میشود که بیشتر ادارات و سازمانها نیمهتعطیل و مردم در تب و تاب نوروز و رمضاناند!! و احتمالاً بازخورد چندانی به زعم مطرحکنندگانش نخواهد داشت!
۳- من ناامید از مسئولان دولتی و حاکمیتی، روی سخنم اینک با نخبگانی است که دل در گرو ایران و یک پارچگی ملّی مردمانش دارند؛ بزرگانی همچون استاد دکتر محمدعلی موحد تبریزی، استاد دکتر ژاله آموزگار آذربایجانی، استاد دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی، استاد دکتر حسن انوری آذربایجانی، استاد دکتر توفیق سبحانی تبریزی، استاد دکتر میرجلالالدین کزازی کرمانشاهی، استاد دکتر محمد جعفر یاحقی خراسانی و دیگر بزرگان و نامآوران ایران بزرگ. به داد ایران و زبان فارسی برسید. هم اکنون هم دیر شده است. پیش از آنکه دیرتر شود کاری کنید.
۲۲ اسفند ۱۴۰۳ خورشیدی
@IranDel_Channel
💢
Telegram
ایراندل | IranDel
همه عالم تن است و ایران دل ❤️
این کانال دغدغهاش، ایران است و گردانندۀ آن، یک شهروند ایرانی آذربایجانی
[ بازنشر یک یادداشت، توییت، ویدئو و یا یک صوت به معنی تأیید کل محتوا و تمام مواضع صاحب آن محتوا نیست و هدف صرفاً بازتاب دادن یک نگاه و اندیشه است.]
این کانال دغدغهاش، ایران است و گردانندۀ آن، یک شهروند ایرانی آذربایجانی
[ بازنشر یک یادداشت، توییت، ویدئو و یا یک صوت به معنی تأیید کل محتوا و تمام مواضع صاحب آن محتوا نیست و هدف صرفاً بازتاب دادن یک نگاه و اندیشه است.]
👍57👎3
ایراندل | IranDel
🔴 صدای گویای زبان فارسی تنها صدای به جای مانده از استادِ استادانِ زبان و ادبیات فارسی، زندهیاد بدیعالزمان فروزانفر، استاد دانشگاه تهران، دربارۀ شرحِ احوالِ مولانا جلالالدین محمد بلخی و سرایش مثنوی از اینجا بشنوید. @IranDel_Channel 💢
Telegram
ایراندل + | + IranDel
@IranDel_Channel
💢
💢
🎙 نشستِ پرسش و پاسخ؛
پرسشهای کوتاه از زندهیاد استاد بدیعالزمان فروزانفر دربارۀ مولانا جلالالدین بلخی
🔴 پوشۀ صوتی را از «اینجا» بشنوید.
@IranDel_Channel
💢
🎙 نشستِ پرسش و پاسخ؛
پرسشهای کوتاه از زندهیاد استاد بدیعالزمان فروزانفر دربارۀ مولانا جلالالدین بلخی
🔴 پوشۀ صوتی را از «اینجا» بشنوید.
@IranDel_Channel
💢
👍20👎2
Forwarded from ایراندل | IranDel
🔴 نبوغ یک مؤسس
✍️ بابک مینا
اگر کورش بزرگ، دولت هخامنشی را بنیان گذاشت و از این رهگذر میتوانیم بگوییم ایران را به معنای واقعی تأسیس کرد، رضاشاه، ایران مدرن را بنیان گذاشت و دولتِ ملی ایران را تأسیس کرد. رضاشاه همان نقشی را برای ایران در دورانِ مدرن ایفاء کرد که کورش بزرگ در دوران باستان و اسماعیل صفوی در دوران اسلامی ایفاء کردند.
رضاشاه از جهان قدیم میآيد، «یک مرد ایرانی سنتی» است و همین مرد ایرانی سنتی، کوششی خستگیناپذیر میکند برای تجدید حیات ایران. مثلاً هنگامی که حس میکند لازم است زنان وارد جامعه شوند، این «مرد سنتی ایرانی» درنگ نمیکند.
رضاشاه این نبوغ را داشت که دریابد مردِ سیاست باید در خدمت هدفی والا باشد و آن هدف، خدمت به میهن است. این نبوغ را داشت که دریابد باید تأسیس کند و برای تأسیس باید برجستگان کشور را گرد هم آورد. تأسیس یعنی خانهای در این جهان ساختن، یعنی کوشش برای سکونت یک ملت، یعنی بنیان نهادن نهادهای اولیهای که حیات یک ملت به آنها وابسته است.
رضاشاه نبوغ یک مؤسس را داشت. با تمام خطاهایی که در اواخر دوران کارش داشت، نبوغ و فضلیت میهندوستانهاش باعث شد به سوی محمدعلی فروغی مغضوب برود و سکان کشور را به او بسپرد. این یعنی آنچه مهم است «ایران» است و نه اختلافات سیاسی من و تو.
🔴 پینوشت:
بازنشرِ یک یادداشت به معنای تأیید کل محتوای آن و تأیید تمام مواضع نویسنده یادداشت نیست.
@IranDel_Channel
💢
🔴 نبوغ یک مؤسس
✍️ بابک مینا
اگر کورش بزرگ، دولت هخامنشی را بنیان گذاشت و از این رهگذر میتوانیم بگوییم ایران را به معنای واقعی تأسیس کرد، رضاشاه، ایران مدرن را بنیان گذاشت و دولتِ ملی ایران را تأسیس کرد. رضاشاه همان نقشی را برای ایران در دورانِ مدرن ایفاء کرد که کورش بزرگ در دوران باستان و اسماعیل صفوی در دوران اسلامی ایفاء کردند.
رضاشاه از جهان قدیم میآيد، «یک مرد ایرانی سنتی» است و همین مرد ایرانی سنتی، کوششی خستگیناپذیر میکند برای تجدید حیات ایران. مثلاً هنگامی که حس میکند لازم است زنان وارد جامعه شوند، این «مرد سنتی ایرانی» درنگ نمیکند.
رضاشاه این نبوغ را داشت که دریابد مردِ سیاست باید در خدمت هدفی والا باشد و آن هدف، خدمت به میهن است. این نبوغ را داشت که دریابد باید تأسیس کند و برای تأسیس باید برجستگان کشور را گرد هم آورد. تأسیس یعنی خانهای در این جهان ساختن، یعنی کوشش برای سکونت یک ملت، یعنی بنیان نهادن نهادهای اولیهای که حیات یک ملت به آنها وابسته است.
رضاشاه نبوغ یک مؤسس را داشت. با تمام خطاهایی که در اواخر دوران کارش داشت، نبوغ و فضلیت میهندوستانهاش باعث شد به سوی محمدعلی فروغی مغضوب برود و سکان کشور را به او بسپرد. این یعنی آنچه مهم است «ایران» است و نه اختلافات سیاسی من و تو.
🔴 پینوشت:
بازنشرِ یک یادداشت به معنای تأیید کل محتوای آن و تأیید تمام مواضع نویسنده یادداشت نیست.
@IranDel_Channel
💢
👍46👎9
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 نوروز را بهتر بشناسیم | محمد بیانی، دکترای ادبیات حماسی از دانشگاه فردوسی مشهد، شرح میدهد
نوروز را از منظرِ اساطیر و باورهای کُهن ایرانی، بهتر بشناسیم
(بخش نخست)
@IranDel_Channel
💢
نوروز را از منظرِ اساطیر و باورهای کُهن ایرانی، بهتر بشناسیم
(بخش نخست)
@IranDel_Channel
💢
👍34👎3
Forwarded from ایراندل | IranDel
🔴 برشی از کتابِ
«ایران؛ برآمدن رضاخان، برافتادن قاجار و نقش انگلیسیها»
✍ به قلم سیروس غنی
هنگام حملۀ روس و انگلیس [در شهریور ماه ۱۳۲۰ خورشیدی] حکومتی مرکزی و قدرتمند، آزاد از دستکاری قدرتهای خارجی، آزاد از هرگونه گردنکشی عشیرهای و نفوذ ناروای مذهبی، بر ایران فرمان میراند، حکومتی که ایران نظیرش را در ۱۴۰ سال گذشتۀ تاریخ خود به چشم ندیده بود.
ساختار مالی کشور استوار بود و گامهای نخست صنعتی شدن برداشته شده بود. سیر قهقراییِ ظاهراً عجین در رگ و پی زندگی ایران، در ظرف پانزده سال از میان رفته بود و نهادهایی به وجود آمده بود که پنجاه سال فقط حرفش زده شده بود اما قدمی به سوی آن برداشته نشده بود.
وجود مراکز متعدد قدرت، ویژگی دوران پیش از پهلوی بود. رضاشاه سرکردگان و گروههای قدیمی را از بین برد، نهادهای نوین به وجود آورد و شالودۀ فعالیتهای فزایندۀ اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی دولت را ریخت. مکتب و مسلکی جدید خاصه شکل تازهای ملیگرایی پیافکند و در واقع دولت ملی امروزی ایران را بنیان نهاد.
رضاشاه، فیلسوفشاهِ افلاطونی نبود، و مسلماً نقایص بسیار داشت، ولی بیگمان پدرِ ایرانِ نوین و معمار تاریخِ قرنِ بیستمِ کشور ما بود.
🔴 بُنمایه:
«ایران؛ برآمدن رضاخان، برافتادن قاجار و نقش انگلیسیها»، سیروس غنی، ترجمۀ حسن کامشاد، انتشارات نیلوفر، ص ۴۲۷ و ۴۲۸
@IranDel_Channel
💢
🔴 برشی از کتابِ
«ایران؛ برآمدن رضاخان، برافتادن قاجار و نقش انگلیسیها»
✍ به قلم سیروس غنی
هنگام حملۀ روس و انگلیس [در شهریور ماه ۱۳۲۰ خورشیدی] حکومتی مرکزی و قدرتمند، آزاد از دستکاری قدرتهای خارجی، آزاد از هرگونه گردنکشی عشیرهای و نفوذ ناروای مذهبی، بر ایران فرمان میراند، حکومتی که ایران نظیرش را در ۱۴۰ سال گذشتۀ تاریخ خود به چشم ندیده بود.
ساختار مالی کشور استوار بود و گامهای نخست صنعتی شدن برداشته شده بود. سیر قهقراییِ ظاهراً عجین در رگ و پی زندگی ایران، در ظرف پانزده سال از میان رفته بود و نهادهایی به وجود آمده بود که پنجاه سال فقط حرفش زده شده بود اما قدمی به سوی آن برداشته نشده بود.
وجود مراکز متعدد قدرت، ویژگی دوران پیش از پهلوی بود. رضاشاه سرکردگان و گروههای قدیمی را از بین برد، نهادهای نوین به وجود آورد و شالودۀ فعالیتهای فزایندۀ اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی دولت را ریخت. مکتب و مسلکی جدید خاصه شکل تازهای ملیگرایی پیافکند و در واقع دولت ملی امروزی ایران را بنیان نهاد.
رضاشاه، فیلسوفشاهِ افلاطونی نبود، و مسلماً نقایص بسیار داشت، ولی بیگمان پدرِ ایرانِ نوین و معمار تاریخِ قرنِ بیستمِ کشور ما بود.
🔴 بُنمایه:
«ایران؛ برآمدن رضاخان، برافتادن قاجار و نقش انگلیسیها»، سیروس غنی، ترجمۀ حسن کامشاد، انتشارات نیلوفر، ص ۴۲۷ و ۴۲۸
@IranDel_Channel
💢
Telegram
ایراندل | IranDel
🔴 عنوان کتاب:
"ایران؛ برآمدن رضاخان، برافتادن قاجار و نقش انگلیسیها"، سیروس غنی، ترجمۀ حسن کامشاد، انتشارات نیلوفر
@IranDel_Channel
💢
🔴 عنوان کتاب:
"ایران؛ برآمدن رضاخان، برافتادن قاجار و نقش انگلیسیها"، سیروس غنی، ترجمۀ حسن کامشاد، انتشارات نیلوفر
@IranDel_Channel
💢
👍35👎5
ایراندل | IranDel
🔴 انتقاد شدید احسان هوشمند به سخنان استاندار آذربایجان شرقی: «حرفهای بیپایه درباره مسائل حساس قومی زبانی را متوقف کنید» احسان هوشمند، ایرانشناس و پژوهشگر حوزۀ اقوام در واکنش به سخنان اخیر بهرام سرمست، استاندار آذربایجان شرقی دربارۀ پیوند مذهبی نه زبانی…
🔴 سخنان استاندار، بیپایه نیست!
✍️ جواد رنجبر درخشیلر، دکترای علوم سیاسی و شاهنامهپژوه تبریزی
استاد احسان هوشمند، چنان دقیق و بیتعارف، پاسخ یکی از عاملانِ حکومتی را که آذربایجانهای شرقی و غربی را جدا از زبان پارسی تلقی کرده بود، دادهاند که جای بحثی نمیماند و تنها باید سپاس گذاشت.
اما نکتهای در صورتبندیِ استاد هوشمند وجود دارد که قابل توجه بیشتر است.
ایشان گفتهاند: "سخنان استاندار بیپایه است."
این گزاره درست است، اگر پایه را حداقل خِرد و دانش و آگاهی از تاریخ و فرهنگ ایران و تاریخ و فرهنگِ آذربایجان بدانیم، اما بیپایه نامیدن این سخنان، نوعی تبرئه این افراد است. نوعی تخفیف مسئاله است که چون نمیدانند غلط میکنند.
به نظرم سخنان آن فرد، عمداً یا سهواً، پایهای استوار در صورتبندیهای پانتُرکیستی دارد. دقیقاً همان حرفهایی است که وامبری و بعدها باقراُف و آلت دست آنها، پیشهوری خائن، گفت و اکنون در سازمانهای اطلاعاتی ترکیه و باکو به صورت دستورالعملهایی مشخص و روشن ارایه میشود و در رسانههای بدنام و بدوی و مبتذل باکو، تبلیغ و ترویج میشود.
پانترکیسمِ تجزیهطلب، گزارههای شناختهشدهای را در نظامی گفتاری که دالِّ مرکزی آن ایرانستیزی است صورتبندی میکند. در این نظام گفتاری به هر روی و طریق، باید پیوندهای شهرهای آذربایجان با مفهومِ عمیقِ فرهنگی و سیاسی و اندیشهای ایران، گسسته شود؛ به ویژه پیوندهای زبانی.
این گزارهها در سخنان برخی سیاستمداران در دهههای گذشته بیتعارف و پردهپوشی آمده و تقریباً در حال عادی شدن است. این عادی سازی دقیقاً تجزیهی گفتمانی است و مقدمهی تجزیهی سیاسی.
نادیده گرفتن مبانی عمدی یا تصادفی این گزارهها که دقیقاً پانترکیسم است، نوعی پوشش و حمایت برای این افراد فراهم میآورد. باید به صراحت گفت که تبعات این سخنان جز تجزیهی ایران به نفعِ "صهیونیسم" نیست. گوینده یا حرفش را پس میگیرد و یا شناخته میشود.
در ده سال گذشته پانترکیسم چون حشرهای به دانشگاهها و بنیادهای به ظاهر علمی و فرهنگی در تبریز خزیده و خود را بازتولید کرده است. مماشات با تجزیهطلبان در سطوحِ مختلف فکری و رفتاری جز فریب خود و حمایت از آنها نیست.
حال باید دید استانداری که چنین نگرشی خطرناک دارد عزل میشود یا نه؟ در میزان خطرناکی این افکار میتوان از راه مقایسه چنین گفت که انگار یکی از مدیران وزرات بهداشت واکسن را نفی کند. یا درمان را بیهوده بپندارد. با این فرد چه باید کرد؟
@IranDel_Channel
💢
🔴 سخنان استاندار، بیپایه نیست!
✍️ جواد رنجبر درخشیلر، دکترای علوم سیاسی و شاهنامهپژوه تبریزی
استاد احسان هوشمند، چنان دقیق و بیتعارف، پاسخ یکی از عاملانِ حکومتی را که آذربایجانهای شرقی و غربی را جدا از زبان پارسی تلقی کرده بود، دادهاند که جای بحثی نمیماند و تنها باید سپاس گذاشت.
اما نکتهای در صورتبندیِ استاد هوشمند وجود دارد که قابل توجه بیشتر است.
ایشان گفتهاند: "سخنان استاندار بیپایه است."
این گزاره درست است، اگر پایه را حداقل خِرد و دانش و آگاهی از تاریخ و فرهنگ ایران و تاریخ و فرهنگِ آذربایجان بدانیم، اما بیپایه نامیدن این سخنان، نوعی تبرئه این افراد است. نوعی تخفیف مسئاله است که چون نمیدانند غلط میکنند.
به نظرم سخنان آن فرد، عمداً یا سهواً، پایهای استوار در صورتبندیهای پانتُرکیستی دارد. دقیقاً همان حرفهایی است که وامبری و بعدها باقراُف و آلت دست آنها، پیشهوری خائن، گفت و اکنون در سازمانهای اطلاعاتی ترکیه و باکو به صورت دستورالعملهایی مشخص و روشن ارایه میشود و در رسانههای بدنام و بدوی و مبتذل باکو، تبلیغ و ترویج میشود.
پانترکیسمِ تجزیهطلب، گزارههای شناختهشدهای را در نظامی گفتاری که دالِّ مرکزی آن ایرانستیزی است صورتبندی میکند. در این نظام گفتاری به هر روی و طریق، باید پیوندهای شهرهای آذربایجان با مفهومِ عمیقِ فرهنگی و سیاسی و اندیشهای ایران، گسسته شود؛ به ویژه پیوندهای زبانی.
این گزارهها در سخنان برخی سیاستمداران در دهههای گذشته بیتعارف و پردهپوشی آمده و تقریباً در حال عادی شدن است. این عادی سازی دقیقاً تجزیهی گفتمانی است و مقدمهی تجزیهی سیاسی.
نادیده گرفتن مبانی عمدی یا تصادفی این گزارهها که دقیقاً پانترکیسم است، نوعی پوشش و حمایت برای این افراد فراهم میآورد. باید به صراحت گفت که تبعات این سخنان جز تجزیهی ایران به نفعِ "صهیونیسم" نیست. گوینده یا حرفش را پس میگیرد و یا شناخته میشود.
در ده سال گذشته پانترکیسم چون حشرهای به دانشگاهها و بنیادهای به ظاهر علمی و فرهنگی در تبریز خزیده و خود را بازتولید کرده است. مماشات با تجزیهطلبان در سطوحِ مختلف فکری و رفتاری جز فریب خود و حمایت از آنها نیست.
حال باید دید استانداری که چنین نگرشی خطرناک دارد عزل میشود یا نه؟ در میزان خطرناکی این افکار میتوان از راه مقایسه چنین گفت که انگار یکی از مدیران وزرات بهداشت واکسن را نفی کند. یا درمان را بیهوده بپندارد. با این فرد چه باید کرد؟
@IranDel_Channel
💢
Telegram
ایراندل | IranDel
🔴 انتقاد شدید احسان هوشمند به سخنان استاندار آذربایجان شرقی:
«حرفهای بیپایه درباره مسائل حساس قومی زبانی را متوقف کنید»
احسان هوشمند، ایرانشناس و پژوهشگر حوزۀ اقوام در واکنش به سخنان اخیر بهرام سرمست، استاندار آذربایجان شرقی دربارۀ پیوند مذهبی نه زبانی…
🔴 انتقاد شدید احسان هوشمند به سخنان استاندار آذربایجان شرقی:
«حرفهای بیپایه درباره مسائل حساس قومی زبانی را متوقف کنید»
احسان هوشمند، ایرانشناس و پژوهشگر حوزۀ اقوام در واکنش به سخنان اخیر بهرام سرمست، استاندار آذربایجان شرقی دربارۀ پیوند مذهبی نه زبانی…
👍54👎3
Forwarded from ایراندل | IranDel
🔴 چرا فردوسی سی سال از عمر خود را صرف سرودن شاهنامه و پراکندن پیام آن در میان ایرانیان کرده است؟
✍️ باقر پرهام
چرا فردوسی سی سال از عمر خود را صرف سرودنِ شاهنامه و پراکندن پیام آن در میان ایرانیان کرده است؟ در پاسخ باید گفت درست به همین ملاحظات، او از یکسو میدید که روح ملی ایران، پس از چهارصد سال خمودگی و خودگمکردگی در قالب برآمدنِ خاندانهای ایرانی و تأسیس شهریاریهایی که نیمنگاهی به خِردِ سیاسی در گذشتههای دور داشتند، جان تازهای گرفته است. از سوی دیگر شاهد بود که خطرِ بازگشت به وضعی که در گذشته عاملِ فسادِ شهریاری شده بود همچنان وجود دارد. میدید در بغداد خلیفهای نشسته است که مدعی حاکمیتِ برتر بر سرزمین ایران هم هست.
او در سن پنجاه و هشت سالگی در گرماگرم کار بر روی شاهنامه میدید که گیتی هنوز به چه روالی است به همین دلیل امیدوار بود شاید بتواند آن حکمتِ ملی را دوباره زنده کند و نشان دهد که مصلحت کشورداری یک چیز است و مصلحتِ خِرد و دین به عنوانِ مراجعِ قانونگذاری وجدانِ اخلاقی فرد، چیزی دیگر.
اما محمود غزنوی که با همهی قدرتِ خویش، همچنان منشورِ مشروعیت از همان خلیفهی بغداد میگرفت چگونه میتوانست، این پیام فردوسی را به گوش جان بشنود یا جامعهای که آلودهی اندیشههای نیهیلیستی صوفیانه بود و به سیاست هم به دیدهی درویشمآبی مینگریست چگونه ممکن بود در سخن فردوسی، هستهی درست و عقلانی یک حکمتِ سیاسی را ببیند، نه رمز و رازهای صوفیانه را همه در ذمِّ قدرت و تشویق به روی برگرداندن از آن؟!
اگر سخن فردوسی، هنوز بر دل ما مینشیند، چه دلیلی جز این میتواند داشته باشد که آن الگوی شهریاری او، هیچگاه در ایران تحقق نیافته و روح ملی، همچنان در جستوجوی آن است؟ پس آن امیدی که فردوسی به بازگشت به حکمت ملی و بازیافتن مبانی خِرد سیاسی در ایران داشت، هنوز به قوت خود باقی است و بنابراین می توان گفت که عمرِ کارکردهای اجتماعیِ شاهنامه، هنوز به سر نرسیده است.
اگر ما ایرانیان دریابیم که شهریاری یا کشورداری امری وراء مصالح یک فرد یک طایفه یک قبیله یا یک طبقه است و گوهری عام دارد؛ اگر دریابیم که لازمه کار شهریاری این نیست که با شریعتمداری در آمیزد و تناقضهای حاصل از این آمیختگی را - خدای ناکرده - به نفع شریعت و به ضرر کشور، حل کند؛ اگر دریابیم که گوهر شهریاری، برآیندِ روندِ رشدِ آزادانهی جامعه مدنی است؛ میتوان یقین داشت که آزادهمَردِ طوس، هزار سال پس از مرگ، پاداش شایستهای را که محمود غزنوی از وی دریغ داشت، سرانجام به دست آورده است.
🔴 پینوشت:
آنچه در بالا آمد، برشی از کتابِ «با نگاه فردوسی؛ مبانی نقد خِردِ سیاسی»، نوشتهی باقر پرهام (نشر مرکز) بود.
🔴 بیست و پنجم اسفند ماه، سالروزِ پایان سرایش شاهنامه حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی، گرامی باد.
#مناسبتها | #معرفی_کتاب
@IranDel_Channel
💢
🔴 چرا فردوسی سی سال از عمر خود را صرف سرودن شاهنامه و پراکندن پیام آن در میان ایرانیان کرده است؟
✍️ باقر پرهام
چرا فردوسی سی سال از عمر خود را صرف سرودنِ شاهنامه و پراکندن پیام آن در میان ایرانیان کرده است؟ در پاسخ باید گفت درست به همین ملاحظات، او از یکسو میدید که روح ملی ایران، پس از چهارصد سال خمودگی و خودگمکردگی در قالب برآمدنِ خاندانهای ایرانی و تأسیس شهریاریهایی که نیمنگاهی به خِردِ سیاسی در گذشتههای دور داشتند، جان تازهای گرفته است. از سوی دیگر شاهد بود که خطرِ بازگشت به وضعی که در گذشته عاملِ فسادِ شهریاری شده بود همچنان وجود دارد. میدید در بغداد خلیفهای نشسته است که مدعی حاکمیتِ برتر بر سرزمین ایران هم هست.
او در سن پنجاه و هشت سالگی در گرماگرم کار بر روی شاهنامه میدید که گیتی هنوز به چه روالی است به همین دلیل امیدوار بود شاید بتواند آن حکمتِ ملی را دوباره زنده کند و نشان دهد که مصلحت کشورداری یک چیز است و مصلحتِ خِرد و دین به عنوانِ مراجعِ قانونگذاری وجدانِ اخلاقی فرد، چیزی دیگر.
اما محمود غزنوی که با همهی قدرتِ خویش، همچنان منشورِ مشروعیت از همان خلیفهی بغداد میگرفت چگونه میتوانست، این پیام فردوسی را به گوش جان بشنود یا جامعهای که آلودهی اندیشههای نیهیلیستی صوفیانه بود و به سیاست هم به دیدهی درویشمآبی مینگریست چگونه ممکن بود در سخن فردوسی، هستهی درست و عقلانی یک حکمتِ سیاسی را ببیند، نه رمز و رازهای صوفیانه را همه در ذمِّ قدرت و تشویق به روی برگرداندن از آن؟!
اگر سخن فردوسی، هنوز بر دل ما مینشیند، چه دلیلی جز این میتواند داشته باشد که آن الگوی شهریاری او، هیچگاه در ایران تحقق نیافته و روح ملی، همچنان در جستوجوی آن است؟ پس آن امیدی که فردوسی به بازگشت به حکمت ملی و بازیافتن مبانی خِرد سیاسی در ایران داشت، هنوز به قوت خود باقی است و بنابراین می توان گفت که عمرِ کارکردهای اجتماعیِ شاهنامه، هنوز به سر نرسیده است.
اگر ما ایرانیان دریابیم که شهریاری یا کشورداری امری وراء مصالح یک فرد یک طایفه یک قبیله یا یک طبقه است و گوهری عام دارد؛ اگر دریابیم که لازمه کار شهریاری این نیست که با شریعتمداری در آمیزد و تناقضهای حاصل از این آمیختگی را - خدای ناکرده - به نفع شریعت و به ضرر کشور، حل کند؛ اگر دریابیم که گوهر شهریاری، برآیندِ روندِ رشدِ آزادانهی جامعه مدنی است؛ میتوان یقین داشت که آزادهمَردِ طوس، هزار سال پس از مرگ، پاداش شایستهای را که محمود غزنوی از وی دریغ داشت، سرانجام به دست آورده است.
🔴 پینوشت:
آنچه در بالا آمد، برشی از کتابِ «با نگاه فردوسی؛ مبانی نقد خِردِ سیاسی»، نوشتهی باقر پرهام (نشر مرکز) بود.
🔴 بیست و پنجم اسفند ماه، سالروزِ پایان سرایش شاهنامه حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی، گرامی باد.
#مناسبتها | #معرفی_کتاب
@IranDel_Channel
💢
👍38👎2
Forwarded from ایراندل | IranDel
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔴 به بهانۀ ۲۵ اسفند، زادروزِ پروین اعتصامی، اختر چرخِ ادبِ ایران
رخشنده اعتصامی معروف به پروین اعتصامی (زاده ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ در تبریز - درگذشته ۱۵ فروردین ۱۳۲۰ در تهران) شاعرِ ایرانی است که از او با عنوان «مشهورترین شاعر زن ایران» یاد میشود. پروین از کودکی فارسی، انگلیسی و عربی را نزد پدرش آموخت و از همان کودکی سرودن شعر را آغاز کرد.
او در سال ۱۲۹۱ هنگامی که ۶ سال بیشتر نداشت به همراه خانوادهاش از تبریز به تهران مهاجرت کرد. به همین خاطر پروین از کودکی با مشروطهخواهان و چهرههای فرهنگی آشنا شد و ادبیات را در کنار پدر و از استادانی چون دهخدا و ملکالشعرای بهار آموخت.
پروین اعتصامی از پایهگذاران سبک شعر مناظرهای است و در زمان حیاتش مجموعهای از شعرهایش را در قالبهایی مانند مناظره، مثنوی، قطعه و قصیده در قالب دیوان اشعار به چاپ رساند. او مدتی نیز در کتابخانهی دانشسرای عالی، به شغل کتابداری مشغول بود و بعد از آن قبل از دومین نوبت چاپ دیوان اشعارش، بر اثر بیماری حصبه درگذشت و در حرم فاطمه معصومه به خاک سپرده شد.
#مناسبتها
@IranDel_Channel
💢
رخشنده اعتصامی معروف به پروین اعتصامی (زاده ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ در تبریز - درگذشته ۱۵ فروردین ۱۳۲۰ در تهران) شاعرِ ایرانی است که از او با عنوان «مشهورترین شاعر زن ایران» یاد میشود. پروین از کودکی فارسی، انگلیسی و عربی را نزد پدرش آموخت و از همان کودکی سرودن شعر را آغاز کرد.
او در سال ۱۲۹۱ هنگامی که ۶ سال بیشتر نداشت به همراه خانوادهاش از تبریز به تهران مهاجرت کرد. به همین خاطر پروین از کودکی با مشروطهخواهان و چهرههای فرهنگی آشنا شد و ادبیات را در کنار پدر و از استادانی چون دهخدا و ملکالشعرای بهار آموخت.
پروین اعتصامی از پایهگذاران سبک شعر مناظرهای است و در زمان حیاتش مجموعهای از شعرهایش را در قالبهایی مانند مناظره، مثنوی، قطعه و قصیده در قالب دیوان اشعار به چاپ رساند. او مدتی نیز در کتابخانهی دانشسرای عالی، به شغل کتابداری مشغول بود و بعد از آن قبل از دومین نوبت چاپ دیوان اشعارش، بر اثر بیماری حصبه درگذشت و در حرم فاطمه معصومه به خاک سپرده شد.
#مناسبتها
@IranDel_Channel
💢
👍31👎2
🔴 آقا مهدیِ ایران
✍️ آرش رئیسینژاد نوشت:
چهل سال پیش در چنین روزی، سردار ایران، مهدی باکری رفت تا سربازانِ وطن را در عملیات بدر نجات دهد. رفت ولی بازنگشت، همچو برادرش، حمید باکری.
رفتند که پیکرش را بیابند، آنان نیز برنگشتند.
دو برادر، دو سردارِ بیپیکر؛ همه رفتند و بازنگشتند تا ایران بماند؛ و ایران ماند!
#یاشاسین_ایران
همت، باکری و اسکندری که در برابر عراق ایستادند؛
برادران بایندر که در برابر بریتانیا و روس ایستادند؛
خان محمد استاجلو که در برابر عثمانی ایستاد؛
رستم فرخزاد که در برابر اعراب ایستاد؛
آریوبرزن که در برابر اسکندر ایستاد؛
میانشان تفاوتی است؟ خیر؛
چرا که دفاع از ایران و ایرانیان، اوجب واجبات است!
@IranDel_Channel
💢
🔴 آقا مهدیِ ایران
✍️ آرش رئیسینژاد نوشت:
چهل سال پیش در چنین روزی، سردار ایران، مهدی باکری رفت تا سربازانِ وطن را در عملیات بدر نجات دهد. رفت ولی بازنگشت، همچو برادرش، حمید باکری.
رفتند که پیکرش را بیابند، آنان نیز برنگشتند.
دو برادر، دو سردارِ بیپیکر؛ همه رفتند و بازنگشتند تا ایران بماند؛ و ایران ماند!
#یاشاسین_ایران
همت، باکری و اسکندری که در برابر عراق ایستادند؛
برادران بایندر که در برابر بریتانیا و روس ایستادند؛
خان محمد استاجلو که در برابر عثمانی ایستاد؛
رستم فرخزاد که در برابر اعراب ایستاد؛
آریوبرزن که در برابر اسکندر ایستاد؛
میانشان تفاوتی است؟ خیر؛
چرا که دفاع از ایران و ایرانیان، اوجب واجبات است!
@IranDel_Channel
💢
👍72👎2
Forwarded from ایراندل | IranDel
🔴 نوروزخوانی و بهاریهها
زِ کوی یار میآید نسیمِ بادِ نوروزی
از این باد اَر مَدد خواهی، چراغِ دل برافروزی
چو گل گَر خُردهای داری، خدا را صرفِ عِشرت کن
که قارون را غلطها داد، سودای زراندوزی
زِ جام گل، دگر بلبل، چنان مستِ مِی لعل است
که زد بر چرخِ فیروزه، صفیرِ تخت فیروزی
به صحرا رو که از دامن، غبارِ غم بیفشانی
به گلزار آی، کز بلبل، غزل گفتن بیاموزی
چو امکان خُلود ای دل در این فیروزهایوان نیست
مجالِ عیش فرصتدان، به فیروزی و بهروزی
طریقِ کام بخشی چیست؟ تَرکِ کام خود کردن
کلاهِ سروری آن است کَز این تَرک بردوزی
سخن در پرده میگویم، چو گل از غنچه بیرون آی
که بیش از پنج روزی نیست، حکم میر نوروزی
ندانم نوحهی قُمری به طرف جویباران چیست
مگر او نیز همچون من، غمی دارد شبانروزی
میای دارم چو جان صافی، و صوفی میکند عیبش
خدایا هیچ عاقل را مبادا بختِ بد روزی
جدا شد یار شیرینت، کنون تنها نشین ای شمع
که حُکم آسمان این است اگر سازی و گر سوزی
به عُجْبِ علم نتوان شد ز اسباب طَرب محروم
بیا ساقی که جاهل را هَنیتر میرسد روزی
می اندر مجلس آصف به نوروزِ جلالی نوش
که بخشد جُرعه جامَت، جهان را سازِ نوروزی
نه حافظ میکند تنها دعای خواجه تورانشاه
زِ مدح آصفی خواهد جهان، عیدی و نوروزی
جنابش پارسایان راست، محراب دل و دیده
جَبینش صبحخیزان راست روز فتح و فیروزی
✍️ حافظ شیرازی
🔴 ویدئوی پیوست، مربوط به اجرای زندهی استاد محمدرضا شجریان با همراهی داریوش پیرنیاکان (نوازنده تار) ، جمشید عندلیبی (نوازنده نی) و مرتضی اعیان (نوازنده تنبک) میباشد.
@IranDel_Channel
💢
🔴 نوروزخوانی و بهاریهها
زِ کوی یار میآید نسیمِ بادِ نوروزی
از این باد اَر مَدد خواهی، چراغِ دل برافروزی
چو گل گَر خُردهای داری، خدا را صرفِ عِشرت کن
که قارون را غلطها داد، سودای زراندوزی
زِ جام گل، دگر بلبل، چنان مستِ مِی لعل است
که زد بر چرخِ فیروزه، صفیرِ تخت فیروزی
به صحرا رو که از دامن، غبارِ غم بیفشانی
به گلزار آی، کز بلبل، غزل گفتن بیاموزی
چو امکان خُلود ای دل در این فیروزهایوان نیست
مجالِ عیش فرصتدان، به فیروزی و بهروزی
طریقِ کام بخشی چیست؟ تَرکِ کام خود کردن
کلاهِ سروری آن است کَز این تَرک بردوزی
سخن در پرده میگویم، چو گل از غنچه بیرون آی
که بیش از پنج روزی نیست، حکم میر نوروزی
ندانم نوحهی قُمری به طرف جویباران چیست
مگر او نیز همچون من، غمی دارد شبانروزی
میای دارم چو جان صافی، و صوفی میکند عیبش
خدایا هیچ عاقل را مبادا بختِ بد روزی
جدا شد یار شیرینت، کنون تنها نشین ای شمع
که حُکم آسمان این است اگر سازی و گر سوزی
به عُجْبِ علم نتوان شد ز اسباب طَرب محروم
بیا ساقی که جاهل را هَنیتر میرسد روزی
می اندر مجلس آصف به نوروزِ جلالی نوش
که بخشد جُرعه جامَت، جهان را سازِ نوروزی
نه حافظ میکند تنها دعای خواجه تورانشاه
زِ مدح آصفی خواهد جهان، عیدی و نوروزی
جنابش پارسایان راست، محراب دل و دیده
جَبینش صبحخیزان راست روز فتح و فیروزی
✍️ حافظ شیرازی
🔴 ویدئوی پیوست، مربوط به اجرای زندهی استاد محمدرضا شجریان با همراهی داریوش پیرنیاکان (نوازنده تار) ، جمشید عندلیبی (نوازنده نی) و مرتضی اعیان (نوازنده تنبک) میباشد.
@IranDel_Channel
💢
Telegram
attach 📎
👍25👎2
🔴 نوروزِ پیروز
✍️ آرسام محمودی (تبریزی)
نوروز، مهمترین گواه است بر این مدّعا که ایران، فارغ از اینکه یک دولت - ملت و یک واحد سیاسی کهن است صاحب یک حوزۀ تمدنی است که میتواند در بُعد جهانی اثرگذار باشد.
شمار کشورهایی که چنین خصوصیتی دارند به انگشتان دو دست نمیرسد. علتِ عداوت اصحابِ ایدئولوژی با نوروز هم همین است. چند سال پیش یکی از همینها به سنن و رسوم نوروز تاخته بود؛ چون به زعم او نوروز دارای ویژگی تکرار است و تکرار ضدِّ انقلابی و مورد علاقۀ فاشیستها و محافظهکاران است. یکی دیگر در بیبیسی فارسی، نوروز را سنتی زیانبار و خطرناک خوانده بود؛ چون اعتقاد داشت نوروز به شکل خشونتبار به عربزبانهای ایران تحمیل شده است!
نوروز در زمانی حکومت خلفای عربزبان عباسی بر ایران در دربار عباسی و سرزمینهای عربزبان گرامی داشته میشد. این یعنی ادعای تحمیلی بودن نوروز بر عربزبانها در دوران معاصر به قدری مضحک است که مخاطب باید به عقل مدعی شک کند. داستان برگزاری نوروز هم بهسان تاریخ ایران، پرفراز و نشیب است؛ تکراری نیست و از قضا اگر تحمیلی هم در کار بوده باشد بر ممنوعیت نوروز بوده و نه برگزاری آن.
نوروز پیش از اسلام به سرزمینهای شمال آفریقا راه پیدا کرده بود. مصریان پیش از اسلام، نوروز را برگزار میکردند و بسیاری از سنتهای نوروزِ ایرانی در نوروزِ مصری (قبطی) نیز مرسوم بوده که یکی از آنها انتخاب امیر نوروز بوده است.
پس از اسلام نیز حراست ایرانیان از نوروز و زنده نگاه داشتن آن به عنوان یکی از رسوم باستانی و نیاکانی، نوروز را به میان عربزبانها بُرد و وارد ادبیات عرب کرد تا جایی که در عربی از واژۀ نوروز، فعل هم مشتق شد. برای مثال قاضی نعمان مغربی از فقهای اسماعیلی، اهل قیروان (واقع در تونسِ امروزی) حدیثی نقل کرده که در آن آمده است: نَیِرزوا اِن قَدَرْتُم كلِّ يوم (معنی: در صورت توان هر روز را نوروز کنید.)
قلقشندی، ادیب مصری قرن هشتم نوشته که نور در نوروز آفریده شده و آغاز زمان نیز از این روز است.
بسیاری از ادبای عباسی، اشعار نوروزیه به زبان عربی دارند. متنبّی، شاعر عربزبان در تهنیت نوروز میگوید از آنجا که شهریاران فارس، نوروز را گرامی میدارند دیگر ایام سال به نوروز حسادت میورزند.
ابن معتز، شاعر عصر عباسی که فرزند المعتز بالله، خليفه عباسی هم بوده در شعری خطاب به محبوبش خود را به نوروز تشبیه میکند:
كيف ابتهاجُك بالنيروز یا اَملی
فكلُّ مافيه يَحْكيني و اَحْكيه
فنارُه مثل نار الشوق في كبدى
و ماؤُه کتوالي دَمْعتي فيه
(معنی شادمانی تو در نوروز چگونه است؟
من و نوروز به سان یکدگریم! آتش آن چونان آتش دل من و ریزش آبِ آن همچو ریزش اشکهای من است.)
نوروز در زمان حکومت فاطمیون همچنان در مصر برگزار میشد. مقریزی مورخ مصری در ذكر وقایع سال ۳۶۳ هجری نقل کرده که المعز لدین الله، (خلیفۀ فاطمی مصر و تونس) برافروختن آتش و پاشیدن آب را در نوروز منع کرد اما در سال بعد آبپاشی و آتشافروزی فزونی یافت.
مقدسی، جغرافیدان عرب سدۀ چهارم در احسن التقاسیم آورده که مردم عدن در ایام نوروز قبههایی میسازند و آنها را همراه با نواختن طبلها به نزد بازرگانان و مباشران میگردانند.
چنان که گفته شد واقعیت این است که نوروز، نمایندۀ فرهنگی ایران است که بر خلاف دروغهای اصحاب ایدئولوژی، نه تحمیلی است و نه تکراری.
اما یکی از خصوصیات جشنها و رسوم ایرانی این است که لجبازی و عناد با آن نتیجۀ عکس میدهد. اگر المعز لدين الله، حاکم فاطمی مصر آتش افروختن و آب پاشیدن در نوروز را منع کرد به نوشتۀ مقریزی سال بعدش آتشافروزی و آبپاشی فزونی یافت. در دوران معاصر هم فاشیستهای پانترک و پانعرب در ترکیه و عراق جشن نوروز را به دلیل هراس از کُردهای ایرانیتبار قدغن کرده بودند. چرا که ماهیتِ ایرانی نوروز مانعی برای سیاستهای فاشیستی بود که ترکیه و عراق برای ملتسازی جعلی و تُرکسازی و عربسازیِ کُردزبانها در پیش گرفته بودند.
روسها و کمونیستها هم که از ماهیت ایرانی این جشن و از ارتباط میان مردم ایرانیتبارِ آسیای میانه و منطقه اران و شروان با مردم ایران وحشت داشتند، علیه نوروز محدودیتهای سفت و سختی وضع کرده بودند.
شوروی کمونیست و عراقِ بعثی هر دو متلاشی شدند. ترکیه هم ناچار در برابر فرهنگ ایرانی و نوروز زانو زد و تسلیم شد و پس از دههها ممنوعیت در نهایت کُردزبانها توانستند نوروز را در ترکیه برگزار کنند. امروز نوروز هم توسط کُردزبانهای ایرانیتبار در عراق و ترکیه برگزار میشود هم از سوی فارسیزبانان آسیای میانه و هم بدست ایرانیتباران، قفقاز، اران و شروان.
به بیان دیگر کمونیسم، پانعربیسم و پانترکیسم هر سه از نوروز شکست خوردند. این همان نوروزِ پیروز است.
🔴 بُنمایه:
صفحۀ اینستاگرام نویسنده با اندکی تلخیص
@IranDel_Channel
💢
🔴 نوروزِ پیروز
✍️ آرسام محمودی (تبریزی)
نوروز، مهمترین گواه است بر این مدّعا که ایران، فارغ از اینکه یک دولت - ملت و یک واحد سیاسی کهن است صاحب یک حوزۀ تمدنی است که میتواند در بُعد جهانی اثرگذار باشد.
شمار کشورهایی که چنین خصوصیتی دارند به انگشتان دو دست نمیرسد. علتِ عداوت اصحابِ ایدئولوژی با نوروز هم همین است. چند سال پیش یکی از همینها به سنن و رسوم نوروز تاخته بود؛ چون به زعم او نوروز دارای ویژگی تکرار است و تکرار ضدِّ انقلابی و مورد علاقۀ فاشیستها و محافظهکاران است. یکی دیگر در بیبیسی فارسی، نوروز را سنتی زیانبار و خطرناک خوانده بود؛ چون اعتقاد داشت نوروز به شکل خشونتبار به عربزبانهای ایران تحمیل شده است!
نوروز در زمانی حکومت خلفای عربزبان عباسی بر ایران در دربار عباسی و سرزمینهای عربزبان گرامی داشته میشد. این یعنی ادعای تحمیلی بودن نوروز بر عربزبانها در دوران معاصر به قدری مضحک است که مخاطب باید به عقل مدعی شک کند. داستان برگزاری نوروز هم بهسان تاریخ ایران، پرفراز و نشیب است؛ تکراری نیست و از قضا اگر تحمیلی هم در کار بوده باشد بر ممنوعیت نوروز بوده و نه برگزاری آن.
نوروز پیش از اسلام به سرزمینهای شمال آفریقا راه پیدا کرده بود. مصریان پیش از اسلام، نوروز را برگزار میکردند و بسیاری از سنتهای نوروزِ ایرانی در نوروزِ مصری (قبطی) نیز مرسوم بوده که یکی از آنها انتخاب امیر نوروز بوده است.
پس از اسلام نیز حراست ایرانیان از نوروز و زنده نگاه داشتن آن به عنوان یکی از رسوم باستانی و نیاکانی، نوروز را به میان عربزبانها بُرد و وارد ادبیات عرب کرد تا جایی که در عربی از واژۀ نوروز، فعل هم مشتق شد. برای مثال قاضی نعمان مغربی از فقهای اسماعیلی، اهل قیروان (واقع در تونسِ امروزی) حدیثی نقل کرده که در آن آمده است: نَیِرزوا اِن قَدَرْتُم كلِّ يوم (معنی: در صورت توان هر روز را نوروز کنید.)
قلقشندی، ادیب مصری قرن هشتم نوشته که نور در نوروز آفریده شده و آغاز زمان نیز از این روز است.
بسیاری از ادبای عباسی، اشعار نوروزیه به زبان عربی دارند. متنبّی، شاعر عربزبان در تهنیت نوروز میگوید از آنجا که شهریاران فارس، نوروز را گرامی میدارند دیگر ایام سال به نوروز حسادت میورزند.
ابن معتز، شاعر عصر عباسی که فرزند المعتز بالله، خليفه عباسی هم بوده در شعری خطاب به محبوبش خود را به نوروز تشبیه میکند:
كيف ابتهاجُك بالنيروز یا اَملی
فكلُّ مافيه يَحْكيني و اَحْكيه
فنارُه مثل نار الشوق في كبدى
و ماؤُه کتوالي دَمْعتي فيه
(معنی شادمانی تو در نوروز چگونه است؟
من و نوروز به سان یکدگریم! آتش آن چونان آتش دل من و ریزش آبِ آن همچو ریزش اشکهای من است.)
نوروز در زمان حکومت فاطمیون همچنان در مصر برگزار میشد. مقریزی مورخ مصری در ذكر وقایع سال ۳۶۳ هجری نقل کرده که المعز لدین الله، (خلیفۀ فاطمی مصر و تونس) برافروختن آتش و پاشیدن آب را در نوروز منع کرد اما در سال بعد آبپاشی و آتشافروزی فزونی یافت.
مقدسی، جغرافیدان عرب سدۀ چهارم در احسن التقاسیم آورده که مردم عدن در ایام نوروز قبههایی میسازند و آنها را همراه با نواختن طبلها به نزد بازرگانان و مباشران میگردانند.
چنان که گفته شد واقعیت این است که نوروز، نمایندۀ فرهنگی ایران است که بر خلاف دروغهای اصحاب ایدئولوژی، نه تحمیلی است و نه تکراری.
اما یکی از خصوصیات جشنها و رسوم ایرانی این است که لجبازی و عناد با آن نتیجۀ عکس میدهد. اگر المعز لدين الله، حاکم فاطمی مصر آتش افروختن و آب پاشیدن در نوروز را منع کرد به نوشتۀ مقریزی سال بعدش آتشافروزی و آبپاشی فزونی یافت. در دوران معاصر هم فاشیستهای پانترک و پانعرب در ترکیه و عراق جشن نوروز را به دلیل هراس از کُردهای ایرانیتبار قدغن کرده بودند. چرا که ماهیتِ ایرانی نوروز مانعی برای سیاستهای فاشیستی بود که ترکیه و عراق برای ملتسازی جعلی و تُرکسازی و عربسازیِ کُردزبانها در پیش گرفته بودند.
روسها و کمونیستها هم که از ماهیت ایرانی این جشن و از ارتباط میان مردم ایرانیتبارِ آسیای میانه و منطقه اران و شروان با مردم ایران وحشت داشتند، علیه نوروز محدودیتهای سفت و سختی وضع کرده بودند.
شوروی کمونیست و عراقِ بعثی هر دو متلاشی شدند. ترکیه هم ناچار در برابر فرهنگ ایرانی و نوروز زانو زد و تسلیم شد و پس از دههها ممنوعیت در نهایت کُردزبانها توانستند نوروز را در ترکیه برگزار کنند. امروز نوروز هم توسط کُردزبانهای ایرانیتبار در عراق و ترکیه برگزار میشود هم از سوی فارسیزبانان آسیای میانه و هم بدست ایرانیتباران، قفقاز، اران و شروان.
به بیان دیگر کمونیسم، پانعربیسم و پانترکیسم هر سه از نوروز شکست خوردند. این همان نوروزِ پیروز است.
🔴 بُنمایه:
صفحۀ اینستاگرام نویسنده با اندکی تلخیص
@IranDel_Channel
💢
Telegram
ایراندل | IranDel
همه عالم تن است و ایران دل ❤️
این کانال دغدغهاش، ایران است و گردانندۀ آن، یک شهروند ایرانی آذربایجانی
[ بازنشر یک یادداشت، توییت، ویدئو و یا یک صوت به معنی تأیید کل محتوا و تمام مواضع صاحب آن محتوا نیست و هدف صرفاً بازتاب دادن یک نگاه و اندیشه است.]
این کانال دغدغهاش، ایران است و گردانندۀ آن، یک شهروند ایرانی آذربایجانی
[ بازنشر یک یادداشت، توییت، ویدئو و یا یک صوت به معنی تأیید کل محتوا و تمام مواضع صاحب آن محتوا نیست و هدف صرفاً بازتاب دادن یک نگاه و اندیشه است.]
👍39👎4
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 هشتادمین سالروز تولد بانو حمیرا؛ صدایی که تا یک قرن دیگر تکرار نمیشود
هشتاد سال پیش در چنین روزی، بیستوششم اسفند سال ۱۳۲۳ خورشیدی، در تهران دختری به دنیا آمد که خانواده نام پروانه را برایش انتخاب کردند. اما کمتر از دو دهه پس از تولد، با نام هنری «حمیرا» به یکی از شاخصترین و بیهمتاترین پدیدههای موسیقی ایران تبدیل شد.
حمیرا یکی از معدود هنرمندان موسیقی ایران است که استادان نامی از قدرت و احساس صدایش تمجید کردهاند. به گفته علی تجویدی، صدای حمیرا در گستره آلتو است و در عین حال، قابلیت سوپرانو از ابتدا تا بم را دارد. غلامحسین بنان صدای حمیرا را «ملکوتی و سحرآمیز» توصیف کرد و معتقد بود که حتی یک قرن دیگر نیز صدایی مشابه به صدای حمیرا پیدا نخواهد شد.
#مناسبتها | #یادها
@IranDel_Channel
💢
هشتاد سال پیش در چنین روزی، بیستوششم اسفند سال ۱۳۲۳ خورشیدی، در تهران دختری به دنیا آمد که خانواده نام پروانه را برایش انتخاب کردند. اما کمتر از دو دهه پس از تولد، با نام هنری «حمیرا» به یکی از شاخصترین و بیهمتاترین پدیدههای موسیقی ایران تبدیل شد.
حمیرا یکی از معدود هنرمندان موسیقی ایران است که استادان نامی از قدرت و احساس صدایش تمجید کردهاند. به گفته علی تجویدی، صدای حمیرا در گستره آلتو است و در عین حال، قابلیت سوپرانو از ابتدا تا بم را دارد. غلامحسین بنان صدای حمیرا را «ملکوتی و سحرآمیز» توصیف کرد و معتقد بود که حتی یک قرن دیگر نیز صدایی مشابه به صدای حمیرا پیدا نخواهد شد.
#مناسبتها | #یادها
@IranDel_Channel
💢
👍41👎5