ایراندل | IranDel
🔴 در آستانۀ هفت اکتبر ✍️ مهدی تدینی بین خوشبین بودن و واقعبین بودن باید واقعبین بود و اگر خوشبینی به واقعبینی آسیب میزند، بیدرنگ باید آن را کنار نهاد. متأسفانه واقعبینی دیگر جایی برای خوشبینی نگذاشته و باید پذیرفت نشانهها از افزایشِ تنش حکایت…
🔴 دکترین هستهای و طنابِ نظامیگرایی
✍️ مهدی تدینی
برخی حرفها را باید به وقتش گفت؛ تا دیر نشده است ــ فردا نهتنها ممکن است دیر باشد، حتی ممکن است سخن گفتن دربارهاش هم ناگزیر ممنوع باشد. جدای از این، عقل حکم میکند شهروند مسئول در برابر خطرهایی که تأملناشده در سیاست مطرح میشود، موضعگیری کند.
در این روزها از راهروهای مجلس تا اینسو و آنسو در رسانهها برخی از «تغییر دکترین هستهای» صحبت میکنند و منظور از این تعبیرِ سنگین احتمالاً به زبان ساده ساختن بمب اتم و حرکت به سوی تسلیحات هستهای است. نفس اینکه کسانی به این سادگی دربارۀ این مسئله حرف میزنند، بدون در نظر گرفتن هزینههای آن برای ایران و مردمش، دلهرهآور است. بیش از بیست سال است برنامهای هستهای که رسماً و زیر نظر نهادهای بینالمللی، «صلحآمیز» نامیده شده است، هزینهای هنگفت به ایران و چند نسل از مردمانش تحمیل کرده است، حال مدعیان تغییر دکترین هستهای بر مبنای چه محاسبۀ فایده و ضرری از حرکت به سمت تسلیحات هستهای دم میزنند؟ مگر این مملکت چقدر توان سرمایهسوزی دارد؟ اصلاً نفس اینکه این نوع نظامیگراییِ مطلقاً یکسونگر میتواند چنین صدای رسایی بیابد، ترسناک است.
هر گونه حرکت به سوی تسلیحات هستهای پیامدهای محاسبهناپذیر، بلندمدت و بسیار خطرناکی میتواند برای ایران و ملتش داشته باشد. بیتعارف ایران یگانه داشتۀ ماست؛ بزرگترین داشتۀ ماست؛ هم پدر و مادر و هم فرزند ماست. نمیتوان تصمیمگیری دربارۀ سرنوشت یگانه داشتهمان را به کسانی واگذار کنیم که سایر تصمیماتشان را دیدهایم. کسانی که دم از تغییر دکترین هستهای میزنند باید دقیق توضیح دهند آیا حساب هزینههایی را که به کشور تحمیل میشود کردهاند؟
از ظواهر امر برمیآید که درگیری با اسرائیل رو به تشدید میرود. و اینطور که پیداست این درگیری به بهترین بهانه تبدیل شده تا کسانی که گویا از اول هم بدشان نمیآمده است کار به اینجا برسد، اینک از ضرورت تغییر دکترین صحبت کنند. ترسم این است که اگر تنش با اسرائیل بالا بگیرد، جوی احساسی و برافروخته ایجاد شود که دیگر نتوان از عقلانیت صحبت کرد؛ دیگر نتوان توسَنی را که عمداً رم داده شده است، آرام کرد.
اما محاسبۀ آنچه رخ خواهد داد، اصلاً سخت نیست، فقط کافی است ذهن را از تلقینات نظامیگرایانه دور نگه داریم، همانگونه که بیست سال پیش میشد حدس زد چه مسیری در انتظار پروندۀ هستهای است. تسلیحات هستهای در دست جمهوری اسلامی همۀ بازیگران دور و نزدیک مرتبط را علیه ایران خواهد کرد. حتی کشورهای دوست، بمب اتم در دست ایران را تحمل نخواهند کرد. همسایگانمان برآشفته خواهند شد و همین همکاری اندک را با ایران قطع خواهند کرد. تصور میکنید حتی روسیه و چین قدرت اتمی ایران را تهدید نمیبینند؟ روسیه از فضای جامعۀ ایران آگاه است و میداند نمیتوان با اطمینان گفت همیشه دولتی روسدوست در ایران در قدرت خواهد بود. ایران و روسیه ممکن است در بلندمدت انواع اختلافات را داشته باشند. پس بمب اتم حتی در نظر روسیه برای ایران میوۀ ممنوعه است. اما در مقابل، روسیه که ایران را رقیب خود در بازار انرژی میداند، اصلاً بدش نمیآید ایران برای همیشه از بازارهای نفت و انرژی حذف شود و حتی به خریدار گاز روسیه بدل شود. پس بهترین گزینه انزوای هر چه بیشتر ایران است و لغزیدن به سمت تغییر دکترین هستهای این خواستۀ روسیه را محقق میکند. چین نیز شرکای پرسودترِ عربستان و امارات را نمیدهد به ما نمیفروشد و در این برآشفتگی علیه ما خواهد بود.
برآشفتگی ترکیه، عربستان و امارات نیز مثل روز روشن است و چهبسا این کشورها را به سمت اسرائیل سوق خواهد داد. همان قدرتهایی نیز که بیش از دو دهه است با برنامۀ هستهای «صلحآمیز» جمهوری اسلامی مشکل داشتهاند، به سوی بدترین سناریوها حرکت خواهند کرد و بعید است دیگر ابزار «وتوی شورای امنیت» نیز بتواند به ایران کمک کند. فقط کارت خوبی خواهد شد، برای امتیاز گرفتن روسیه و چین از آمریکا و اروپا. وقتی همسایگان ترسیده باشند و گزینۀ وتو نیز از کار بیفتد، بدترین سناریوها را در سطح رسمی شورای امنیت میتوان نوشت و اجرا کرد ــ البته لازم نیست به جنگ فکر کنید، به تحریمهایی کمرشکنتر از قبل فکر کنید که در عرض یک دهه بدون جنگ عصارۀ این کشور و مردمش را میکِشد. نظامیگرایی بدترین عزیمتگاه برای برنامهریزی و تضمین آینده و توسعۀ یک کشور است. سر بهروزی مردم قمار نکنید و با طناب نظامیگرایی وارد هیچ چاهی نشوید که برونرفتی ندارد.
🔴 پینوشت:
بازنشر یک یادداشت به معنای تأیید کلِ محتوای آن و تأیید تمام مواضعِ نویسندۀ یادداشت نیست.
@IranDel_Channel
💢
🔴 دکترین هستهای و طنابِ نظامیگرایی
✍️ مهدی تدینی
برخی حرفها را باید به وقتش گفت؛ تا دیر نشده است ــ فردا نهتنها ممکن است دیر باشد، حتی ممکن است سخن گفتن دربارهاش هم ناگزیر ممنوع باشد. جدای از این، عقل حکم میکند شهروند مسئول در برابر خطرهایی که تأملناشده در سیاست مطرح میشود، موضعگیری کند.
در این روزها از راهروهای مجلس تا اینسو و آنسو در رسانهها برخی از «تغییر دکترین هستهای» صحبت میکنند و منظور از این تعبیرِ سنگین احتمالاً به زبان ساده ساختن بمب اتم و حرکت به سوی تسلیحات هستهای است. نفس اینکه کسانی به این سادگی دربارۀ این مسئله حرف میزنند، بدون در نظر گرفتن هزینههای آن برای ایران و مردمش، دلهرهآور است. بیش از بیست سال است برنامهای هستهای که رسماً و زیر نظر نهادهای بینالمللی، «صلحآمیز» نامیده شده است، هزینهای هنگفت به ایران و چند نسل از مردمانش تحمیل کرده است، حال مدعیان تغییر دکترین هستهای بر مبنای چه محاسبۀ فایده و ضرری از حرکت به سمت تسلیحات هستهای دم میزنند؟ مگر این مملکت چقدر توان سرمایهسوزی دارد؟ اصلاً نفس اینکه این نوع نظامیگراییِ مطلقاً یکسونگر میتواند چنین صدای رسایی بیابد، ترسناک است.
هر گونه حرکت به سوی تسلیحات هستهای پیامدهای محاسبهناپذیر، بلندمدت و بسیار خطرناکی میتواند برای ایران و ملتش داشته باشد. بیتعارف ایران یگانه داشتۀ ماست؛ بزرگترین داشتۀ ماست؛ هم پدر و مادر و هم فرزند ماست. نمیتوان تصمیمگیری دربارۀ سرنوشت یگانه داشتهمان را به کسانی واگذار کنیم که سایر تصمیماتشان را دیدهایم. کسانی که دم از تغییر دکترین هستهای میزنند باید دقیق توضیح دهند آیا حساب هزینههایی را که به کشور تحمیل میشود کردهاند؟
از ظواهر امر برمیآید که درگیری با اسرائیل رو به تشدید میرود. و اینطور که پیداست این درگیری به بهترین بهانه تبدیل شده تا کسانی که گویا از اول هم بدشان نمیآمده است کار به اینجا برسد، اینک از ضرورت تغییر دکترین صحبت کنند. ترسم این است که اگر تنش با اسرائیل بالا بگیرد، جوی احساسی و برافروخته ایجاد شود که دیگر نتوان از عقلانیت صحبت کرد؛ دیگر نتوان توسَنی را که عمداً رم داده شده است، آرام کرد.
اما محاسبۀ آنچه رخ خواهد داد، اصلاً سخت نیست، فقط کافی است ذهن را از تلقینات نظامیگرایانه دور نگه داریم، همانگونه که بیست سال پیش میشد حدس زد چه مسیری در انتظار پروندۀ هستهای است. تسلیحات هستهای در دست جمهوری اسلامی همۀ بازیگران دور و نزدیک مرتبط را علیه ایران خواهد کرد. حتی کشورهای دوست، بمب اتم در دست ایران را تحمل نخواهند کرد. همسایگانمان برآشفته خواهند شد و همین همکاری اندک را با ایران قطع خواهند کرد. تصور میکنید حتی روسیه و چین قدرت اتمی ایران را تهدید نمیبینند؟ روسیه از فضای جامعۀ ایران آگاه است و میداند نمیتوان با اطمینان گفت همیشه دولتی روسدوست در ایران در قدرت خواهد بود. ایران و روسیه ممکن است در بلندمدت انواع اختلافات را داشته باشند. پس بمب اتم حتی در نظر روسیه برای ایران میوۀ ممنوعه است. اما در مقابل، روسیه که ایران را رقیب خود در بازار انرژی میداند، اصلاً بدش نمیآید ایران برای همیشه از بازارهای نفت و انرژی حذف شود و حتی به خریدار گاز روسیه بدل شود. پس بهترین گزینه انزوای هر چه بیشتر ایران است و لغزیدن به سمت تغییر دکترین هستهای این خواستۀ روسیه را محقق میکند. چین نیز شرکای پرسودترِ عربستان و امارات را نمیدهد به ما نمیفروشد و در این برآشفتگی علیه ما خواهد بود.
برآشفتگی ترکیه، عربستان و امارات نیز مثل روز روشن است و چهبسا این کشورها را به سمت اسرائیل سوق خواهد داد. همان قدرتهایی نیز که بیش از دو دهه است با برنامۀ هستهای «صلحآمیز» جمهوری اسلامی مشکل داشتهاند، به سوی بدترین سناریوها حرکت خواهند کرد و بعید است دیگر ابزار «وتوی شورای امنیت» نیز بتواند به ایران کمک کند. فقط کارت خوبی خواهد شد، برای امتیاز گرفتن روسیه و چین از آمریکا و اروپا. وقتی همسایگان ترسیده باشند و گزینۀ وتو نیز از کار بیفتد، بدترین سناریوها را در سطح رسمی شورای امنیت میتوان نوشت و اجرا کرد ــ البته لازم نیست به جنگ فکر کنید، به تحریمهایی کمرشکنتر از قبل فکر کنید که در عرض یک دهه بدون جنگ عصارۀ این کشور و مردمش را میکِشد. نظامیگرایی بدترین عزیمتگاه برای برنامهریزی و تضمین آینده و توسعۀ یک کشور است. سر بهروزی مردم قمار نکنید و با طناب نظامیگرایی وارد هیچ چاهی نشوید که برونرفتی ندارد.
🔴 پینوشت:
بازنشر یک یادداشت به معنای تأیید کلِ محتوای آن و تأیید تمام مواضعِ نویسندۀ یادداشت نیست.
@IranDel_Channel
💢
Telegram
ایراندل | IranDel
همه عالم تن است و ایران دل ❤️
این کانال دغدغهاش، ایران است و گردانندۀ آن، یک شهروند ایرانی آذربایجانی
[ بازنشر یک یادداشت، توییت، ویدئو و یا یک صوت به معنی تأیید کل محتوا و تمام مواضع صاحب آن محتوا نیست و هدف صرفاً بازتاب دادن یک نگاه و اندیشه است.]
این کانال دغدغهاش، ایران است و گردانندۀ آن، یک شهروند ایرانی آذربایجانی
[ بازنشر یک یادداشت، توییت، ویدئو و یا یک صوت به معنی تأیید کل محتوا و تمام مواضع صاحب آن محتوا نیست و هدف صرفاً بازتاب دادن یک نگاه و اندیشه است.]
👍23👎10
🔴 انجمن حمایت از بیمارانِ مبتلا به سرطان پژواک - تبریز
نشانی:
تبریز، خیابان جدید ارگ، مابینِ خیابانِ طالقانی و تقاطعِ مقصودیه، انجمن خیریه پژواک
تلفن تماس:
۰۴۱ - ۵۹۳۰
🔴 برای کسب اطلاعات بیشتر به کانال تلگرامِ انجمن مراجعه کنید.
#اطلاع_رسانی
@IranDel_Channel
💢
نشانی:
تبریز، خیابان جدید ارگ، مابینِ خیابانِ طالقانی و تقاطعِ مقصودیه، انجمن خیریه پژواک
تلفن تماس:
۰۴۱ - ۵۹۳۰
🔴 برای کسب اطلاعات بیشتر به کانال تلگرامِ انجمن مراجعه کنید.
#اطلاع_رسانی
@IranDel_Channel
💢
👍15
🔴 هماهنگیِ بزرگ علیه حاکمیتِ ملّی ایران
احتمال تکرارِ تجربۀ جنگِ کانالِ سوئز در ۱۹۵۶
✍️ حمید احمدی، استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران
در حالیکه جمهوری اسلامی، درگیر بحرانهای منطقهای مربوط به جهانِ عرب شده و در نتیجه آن، جهان در انتظار کشمکش بزرگ میان جمهوری اسلامی و اسراییل است، برخی همسایگانِ جنوبی ما که سالهاست مدعی حاکمیت بر جزایر تاریخی ایران در خلیج فارس هستند، از فرصت استفاده کرده و علاوه بر چین و روسیه، اینک به گونهای بیسابقه، حمایت اتحادیه اروپا را در تأیید ادعای خود دربارۀ جزایر ابوموسی، تنب بزرگ و کوچک را بدست اوردهاند. بیگمان این یک اقدامِ حساب شده و تلاش برای مشروع جلوه دادن ادعای امارات عربی متحده، پیش از هرگونه اقدام نظامی برای اشغالِ جزایر ایران یا در گرماگرم درگیری نظامی میان اسراییل و جمهوری اسلامی و یا در پی تضعیفِ توان نظامی ایران بدنبالِ تهاجم نظامی اسراییل به ایران است.
این امر مرا به یاد ماجرای جنگ کانال سوئز در اکتبر ۱۹۵۶ [میلادی] میاندازد که در گرماگرم تهاجم فرانسه و انگلستان به مصر، اسراییل در یک حملۀ غافلگیر کننده از شرق به مواضعِ مصر در کانال سوئز حمله بُرد تا به اهداف از پیش طراحی شدۀ خود دست یابد.
امیدواریم امارات عربی متحده و کشورهای حامی آن، مرتکب چنین اشتباهی نشوند، چون بدون شک در این پروژۀ خود شکست خواهند خورد و روزگارِ ایران همیشه چنان نخواهد بود که آنها آرزویش را دارند. تجربۀ تاریخی نشان داده است که ایران همیشه قفنوسوار از دلِ خاکسترهای ناشی از ویرانیهای گوناگون، دوباره سر بر آورده و در رستاخیزی دوباره، توانِ ملی خود را زنده خواهد کرد.
نیروهای جان برکفِ مسلح ایران باید با هوشیاری تمام، مواظب حرکتهای ایذایی همسایگان پُر ادعای جنوبیمان باشند و به دیپلماسی و سفرهای خوشبینانه و گاه توهمی دولتمردانِ ما در جلب دوستی آنها، دل نبندند.
اجلاس مشترک شورای همکاری خلیج فارس و اتحادیه اروپا و حمایت اتحادیه از ادعاهای امارات بر جزایر ما، آشکارترین نشان نابهنگام بودنِ دیپلماسی دیرهنگامِ دولتمردان و دست اندکاران سیاست خارجی است.
@IranDel_Channel
💢
🔴 هماهنگیِ بزرگ علیه حاکمیتِ ملّی ایران
احتمال تکرارِ تجربۀ جنگِ کانالِ سوئز در ۱۹۵۶
✍️ حمید احمدی، استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران
در حالیکه جمهوری اسلامی، درگیر بحرانهای منطقهای مربوط به جهانِ عرب شده و در نتیجه آن، جهان در انتظار کشمکش بزرگ میان جمهوری اسلامی و اسراییل است، برخی همسایگانِ جنوبی ما که سالهاست مدعی حاکمیت بر جزایر تاریخی ایران در خلیج فارس هستند، از فرصت استفاده کرده و علاوه بر چین و روسیه، اینک به گونهای بیسابقه، حمایت اتحادیه اروپا را در تأیید ادعای خود دربارۀ جزایر ابوموسی، تنب بزرگ و کوچک را بدست اوردهاند. بیگمان این یک اقدامِ حساب شده و تلاش برای مشروع جلوه دادن ادعای امارات عربی متحده، پیش از هرگونه اقدام نظامی برای اشغالِ جزایر ایران یا در گرماگرم درگیری نظامی میان اسراییل و جمهوری اسلامی و یا در پی تضعیفِ توان نظامی ایران بدنبالِ تهاجم نظامی اسراییل به ایران است.
این امر مرا به یاد ماجرای جنگ کانال سوئز در اکتبر ۱۹۵۶ [میلادی] میاندازد که در گرماگرم تهاجم فرانسه و انگلستان به مصر، اسراییل در یک حملۀ غافلگیر کننده از شرق به مواضعِ مصر در کانال سوئز حمله بُرد تا به اهداف از پیش طراحی شدۀ خود دست یابد.
امیدواریم امارات عربی متحده و کشورهای حامی آن، مرتکب چنین اشتباهی نشوند، چون بدون شک در این پروژۀ خود شکست خواهند خورد و روزگارِ ایران همیشه چنان نخواهد بود که آنها آرزویش را دارند. تجربۀ تاریخی نشان داده است که ایران همیشه قفنوسوار از دلِ خاکسترهای ناشی از ویرانیهای گوناگون، دوباره سر بر آورده و در رستاخیزی دوباره، توانِ ملی خود را زنده خواهد کرد.
نیروهای جان برکفِ مسلح ایران باید با هوشیاری تمام، مواظب حرکتهای ایذایی همسایگان پُر ادعای جنوبیمان باشند و به دیپلماسی و سفرهای خوشبینانه و گاه توهمی دولتمردانِ ما در جلب دوستی آنها، دل نبندند.
اجلاس مشترک شورای همکاری خلیج فارس و اتحادیه اروپا و حمایت اتحادیه از ادعاهای امارات بر جزایر ما، آشکارترین نشان نابهنگام بودنِ دیپلماسی دیرهنگامِ دولتمردان و دست اندکاران سیاست خارجی است.
@IranDel_Channel
💢
👍54
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 چه میکنید آقای زنوزی؟
موتورِ تولیدِ نفرت
[ گزارش، محصولی از تارنمای ورزشمدیا ]
🔴 ویدئو را میتوان از طریقِ یوتیوب هم تماشا کرد
🔴 بازنشر یک ویدئو به معنای تأیید کلِّ محتوای آن نیست.
@IranDel_Channel
💢
موتورِ تولیدِ نفرت
[ گزارش، محصولی از تارنمای ورزشمدیا ]
🔴 ویدئو را میتوان از طریقِ یوتیوب هم تماشا کرد
🔴 بازنشر یک ویدئو به معنای تأیید کلِّ محتوای آن نیست.
@IranDel_Channel
💢
👍23👎3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 قسمتی از قطعۀ «تنب» از سوئیت سمفونی خلیج فارس
اجرای ارکستر سمفونیک لندن
آهنگساز و رهبر ارکستر: شهرداد روحانی
شهرداد روحانی، آهنگساز و موسیقیدانِ ایرانی با انتشار ویدئوی بالا نوشت:
جزایر سهگانه، نگینهای درخشانِ خلیج فارس، نماد غرور و صلابت سرزمینمان و هر موجِ خلیج فارس، بازتاب هزاران سال تمدن و فرهنگِ این سرزمینِ کهن
@IranDel_Channel
💢
اجرای ارکستر سمفونیک لندن
آهنگساز و رهبر ارکستر: شهرداد روحانی
شهرداد روحانی، آهنگساز و موسیقیدانِ ایرانی با انتشار ویدئوی بالا نوشت:
جزایر سهگانه، نگینهای درخشانِ خلیج فارس، نماد غرور و صلابت سرزمینمان و هر موجِ خلیج فارس، بازتاب هزاران سال تمدن و فرهنگِ این سرزمینِ کهن
@IranDel_Channel
💢
👍32
🔴 اروپا و جزایر سهگانه
✍️ مهدی تدینی
جنگ روسیه در اوکراین باعث شد ایران خنجر دیگری بخورد. اروپا ایران را در مورد جزایر سهگانه «اشغالگر» خوانده است. درست است که امارات با عصای موسای تجارت و اقتصاد و با بازیهای بُرد - بُرد به خوبی یاد گرفته است کار خود را از پیش برد (کاری که البته هیچ مهارت شگرفی نیست، فقط لازم است ایدئولوژی چپ عقل سلیم را فلج نکرده باشد)، اما این فقره، یعنی این همراهی عجیب اروپا با امارات و غش کردن اروپاییها در آغوش امارات بیشتر پیامد جنگ اوکراین و دوستی خالهخرسۀ روسیه با ایران است تا نتیجۀ مهارت عقلسلیمِ اماراتی. برویم عقبتر...
اوایل سال ۲۰۲۲ ــ زمستان ۱۴۰۰ ــ اولیانوف، نمایندۀ روسیه در مذاکرات هستهای، مَرد پرحرفِ مذاکرات که همیشه دستبهتوئیت بود و بر اساس تعداد بطریها روی میز مذاکرات هستهای خبرهای خوش توئیت میکرد، در توئیتی نوشت «فقط پنج دقیقه تا توافق هستهای با ایران مانده است». درست میگفت! فقط پنج دقیقه مانده بود، منتها این شعرِ او مصرع دومی هم داشت! نگفته بود که رئیسش، پوتین، قصد دارد در دقیقۀ چهارم به اوکراین حمله کند. لشکرهای روسیه وارد خاک اوکراین شدند و اولیانوف هم که دیگر کاری در ژنو نداشت دفتر - دستکش را جمع کرد و کلاً رفت که رفت!
ساعت مذاکرات در همان دقیقۀ چهارم برای همیشه به خواب رفت. در جنگ روسیه و غرب توافق هستهای قطعاً به ضرر روسیه بود، زیرا روسیه میخواست از اهرم انرژی علیه غرب استفاده کند ــ همان تئوری پوچ و بینتیجۀ «زمستان سخت» که روسدوستان در ایران نیز از «راشاتودی» یاد گرفته بودند و تأملنشده تکرار میکرد... وینتر ایز کامینگ! وینتر ایز کامینگ! زمستانها آمدند و رفتند و از انرژی اهرمی برای روسیه درنیامد، اما بازندۀ بازیِ روسیه با کارت انرژی که بود؟ ایران! در حالی که ایران میتوانست دریچۀ امید اروپا باشد، روسیه جلوی مذاکرات را سد کرد و ایران را به بخشی از کابوسِ اوکراین بدل کرد.
این اقدام امروز اروپا را نیز باید یکی دیگر از ترکشهای جنگ اوکراین بدانیم. اگر روسیه در جنگ با اوکراین واقعاً به کمک ایران نیاز دارد، یعنی از این پس نیز فقط برای ایران هزینه دارد! وقتی خود روسیه نمیتواند گلیم خود را در برابر غرب از آب بیرون کشد، چه گلی قرار است سر دیگران بزند؟ کَل اگر طبیب بودی، سر خود دوا نمودی! اروپایی که با مدل اقتصادیِ سوسیال دهه به دهه ضعیفتر، و به جیب مالیاتدهندگانِ اقتصاد «نئولیبرالِ» آمریکا محتاجتر میشود، مجبور شده است برای اوکراین خرج کند. امارات وارد بازی بُرد - بُرد با اروپا میشود، در حالی که روسیه ایران را درون جنگی میکشد که برای اروپا فقط ضرر است. پس باید منتظر ضربههای دیگری از جانبِ اروپا باشیم. اما وقتی خود چین و روسیه که ــ به خیال ما ــ طرف ما هستند پای بیانیهای را امضا میکنند که به نفع امارات است، از اروپا چه انتظاری میرود؟
دولت پزشکیان هم حتی قبل از تشکیل کابینهاش مشخص بود قرار نیست در این معادلات دیپلماتیک تغییری دهد. وزیر خارجه روز اول آب پاک را روی دست همه ریخت و گفت ما با آمریکا مشکل مبنایی داریم. پس مسئله فقط کاستن از هزینههای احتمالی است (اما مگر دولتهای قبل چنین نکردند؟). این دنیا محل بدهبستان است. طرفداران رابطۀ اقتصادی با چین در توجیه چیندوستی خود میگویند: چین دومین اقتصاد دنیاست! یعنی شگفتانگیزترین و البته عصبانیکنندهترین جواب ممکن را میدهند! استدلال کلان ما را خُرد میکنند و یک تکه از آن تحویل خود ما میدهند! اگر ارتباط با دومین اقتصاد بزرگ دنیا مفید است، پس تخریب رابطه با اقتصادهای اول، سوم، چهارم، پنجم، ششم، هفتم، هشتم و نهمِ دنیا مطلقاً ضرر است! اتفاقاً رابطۀ اقتصادی با همان اقتصاد دوم هم زمانی واقعاً مفید است و به بهرهکشی یکطرفه منجر نمیشود که همزمان ایران با سایر قدرتها هم روابط اقتصادی داشته باشد. با هیچ پاککن، با هیچ سمباده و با هیچ اسیدی نمیتوان این اصل را از دفتر واقعیات این جهان پاک کرد! با شعار صخرهها جابجا نمیشوند. با فریاد کوهها نمیگریزند. پس با تبلیغات صداوسیما هم نمیتوان هزینههای بیکران انزوای ایران را انکار کرد.
نفت و گاز ما زیر خاک میماند، استعداد جوانان ما هدر میرود و نخبگان ناامید میشوند، سرمایههایی که باید به شمال خلیج فارس سرازیر شود، به جنوب آن میرود، انواع سرمایه از ایران میگریزد، از صادرکنندۀ گاز به واردکنندۀ آن تبدیل میشویم، مردمی که شصت سال پیش سوار خودروی آمریکایی، آلمانی و ژاپنی بودند، پرایدسوار میشوند، امید به خرید مسکن یکقرنی میشود و کشوری که آیندهدارترین قدرت غرب آسیا به نظر میرسید، در برابر امارات توان دیپلماتیک لازم را برای دفاع از خود ندارد. ادامۀ این راه نیز چیزی مگر سرمایهسوزی در بر ندارد! والسلام!
@IranDel_Channel
💢
🔴 اروپا و جزایر سهگانه
✍️ مهدی تدینی
جنگ روسیه در اوکراین باعث شد ایران خنجر دیگری بخورد. اروپا ایران را در مورد جزایر سهگانه «اشغالگر» خوانده است. درست است که امارات با عصای موسای تجارت و اقتصاد و با بازیهای بُرد - بُرد به خوبی یاد گرفته است کار خود را از پیش برد (کاری که البته هیچ مهارت شگرفی نیست، فقط لازم است ایدئولوژی چپ عقل سلیم را فلج نکرده باشد)، اما این فقره، یعنی این همراهی عجیب اروپا با امارات و غش کردن اروپاییها در آغوش امارات بیشتر پیامد جنگ اوکراین و دوستی خالهخرسۀ روسیه با ایران است تا نتیجۀ مهارت عقلسلیمِ اماراتی. برویم عقبتر...
اوایل سال ۲۰۲۲ ــ زمستان ۱۴۰۰ ــ اولیانوف، نمایندۀ روسیه در مذاکرات هستهای، مَرد پرحرفِ مذاکرات که همیشه دستبهتوئیت بود و بر اساس تعداد بطریها روی میز مذاکرات هستهای خبرهای خوش توئیت میکرد، در توئیتی نوشت «فقط پنج دقیقه تا توافق هستهای با ایران مانده است». درست میگفت! فقط پنج دقیقه مانده بود، منتها این شعرِ او مصرع دومی هم داشت! نگفته بود که رئیسش، پوتین، قصد دارد در دقیقۀ چهارم به اوکراین حمله کند. لشکرهای روسیه وارد خاک اوکراین شدند و اولیانوف هم که دیگر کاری در ژنو نداشت دفتر - دستکش را جمع کرد و کلاً رفت که رفت!
ساعت مذاکرات در همان دقیقۀ چهارم برای همیشه به خواب رفت. در جنگ روسیه و غرب توافق هستهای قطعاً به ضرر روسیه بود، زیرا روسیه میخواست از اهرم انرژی علیه غرب استفاده کند ــ همان تئوری پوچ و بینتیجۀ «زمستان سخت» که روسدوستان در ایران نیز از «راشاتودی» یاد گرفته بودند و تأملنشده تکرار میکرد... وینتر ایز کامینگ! وینتر ایز کامینگ! زمستانها آمدند و رفتند و از انرژی اهرمی برای روسیه درنیامد، اما بازندۀ بازیِ روسیه با کارت انرژی که بود؟ ایران! در حالی که ایران میتوانست دریچۀ امید اروپا باشد، روسیه جلوی مذاکرات را سد کرد و ایران را به بخشی از کابوسِ اوکراین بدل کرد.
این اقدام امروز اروپا را نیز باید یکی دیگر از ترکشهای جنگ اوکراین بدانیم. اگر روسیه در جنگ با اوکراین واقعاً به کمک ایران نیاز دارد، یعنی از این پس نیز فقط برای ایران هزینه دارد! وقتی خود روسیه نمیتواند گلیم خود را در برابر غرب از آب بیرون کشد، چه گلی قرار است سر دیگران بزند؟ کَل اگر طبیب بودی، سر خود دوا نمودی! اروپایی که با مدل اقتصادیِ سوسیال دهه به دهه ضعیفتر، و به جیب مالیاتدهندگانِ اقتصاد «نئولیبرالِ» آمریکا محتاجتر میشود، مجبور شده است برای اوکراین خرج کند. امارات وارد بازی بُرد - بُرد با اروپا میشود، در حالی که روسیه ایران را درون جنگی میکشد که برای اروپا فقط ضرر است. پس باید منتظر ضربههای دیگری از جانبِ اروپا باشیم. اما وقتی خود چین و روسیه که ــ به خیال ما ــ طرف ما هستند پای بیانیهای را امضا میکنند که به نفع امارات است، از اروپا چه انتظاری میرود؟
دولت پزشکیان هم حتی قبل از تشکیل کابینهاش مشخص بود قرار نیست در این معادلات دیپلماتیک تغییری دهد. وزیر خارجه روز اول آب پاک را روی دست همه ریخت و گفت ما با آمریکا مشکل مبنایی داریم. پس مسئله فقط کاستن از هزینههای احتمالی است (اما مگر دولتهای قبل چنین نکردند؟). این دنیا محل بدهبستان است. طرفداران رابطۀ اقتصادی با چین در توجیه چیندوستی خود میگویند: چین دومین اقتصاد دنیاست! یعنی شگفتانگیزترین و البته عصبانیکنندهترین جواب ممکن را میدهند! استدلال کلان ما را خُرد میکنند و یک تکه از آن تحویل خود ما میدهند! اگر ارتباط با دومین اقتصاد بزرگ دنیا مفید است، پس تخریب رابطه با اقتصادهای اول، سوم، چهارم، پنجم، ششم، هفتم، هشتم و نهمِ دنیا مطلقاً ضرر است! اتفاقاً رابطۀ اقتصادی با همان اقتصاد دوم هم زمانی واقعاً مفید است و به بهرهکشی یکطرفه منجر نمیشود که همزمان ایران با سایر قدرتها هم روابط اقتصادی داشته باشد. با هیچ پاککن، با هیچ سمباده و با هیچ اسیدی نمیتوان این اصل را از دفتر واقعیات این جهان پاک کرد! با شعار صخرهها جابجا نمیشوند. با فریاد کوهها نمیگریزند. پس با تبلیغات صداوسیما هم نمیتوان هزینههای بیکران انزوای ایران را انکار کرد.
نفت و گاز ما زیر خاک میماند، استعداد جوانان ما هدر میرود و نخبگان ناامید میشوند، سرمایههایی که باید به شمال خلیج فارس سرازیر شود، به جنوب آن میرود، انواع سرمایه از ایران میگریزد، از صادرکنندۀ گاز به واردکنندۀ آن تبدیل میشویم، مردمی که شصت سال پیش سوار خودروی آمریکایی، آلمانی و ژاپنی بودند، پرایدسوار میشوند، امید به خرید مسکن یکقرنی میشود و کشوری که آیندهدارترین قدرت غرب آسیا به نظر میرسید، در برابر امارات توان دیپلماتیک لازم را برای دفاع از خود ندارد. ادامۀ این راه نیز چیزی مگر سرمایهسوزی در بر ندارد! والسلام!
@IranDel_Channel
💢
Telegram
ایراندل | IranDel
همه عالم تن است و ایران دل ❤️
این کانال دغدغهاش، ایران است و گردانندۀ آن، یک شهروند ایرانی آذربایجانی
[ بازنشر یک یادداشت، توییت، ویدئو و یا یک صوت به معنی تأیید کل محتوا و تمام مواضع صاحب آن محتوا نیست و هدف صرفاً بازتاب دادن یک نگاه و اندیشه است.]
این کانال دغدغهاش، ایران است و گردانندۀ آن، یک شهروند ایرانی آذربایجانی
[ بازنشر یک یادداشت، توییت، ویدئو و یا یک صوت به معنی تأیید کل محتوا و تمام مواضع صاحب آن محتوا نیست و هدف صرفاً بازتاب دادن یک نگاه و اندیشه است.]
👍42👎3
🔴 سخنانِ قالیباف و اعتراضِ تند لبنان!
✍️ صابر گلعنبری
در بحبوحۀ جنگ لبنان، رئیس مجلس شورای اسلامی ایران با روزنامۀ فرانسوی لوفیگارو گفتگوی اختصاصی داشته که بخشی از آن بازتابی منفی در منطقه و به ویژه لبنان پیدا کرده است.
این روزنامه به نقل از قالیباف از اعلام آمادگی تهران برای مذاکره با پاریس در مورد اجرای قطعنامۀ ۱۷۰۱ شورای امنیت دربارۀ لبنان خبر داده است.
این گفته بر لبنان چنان سنگین آمده است که نخستوزیر دولت متشکل از حزبالله و متحدانش را برآشفته و به واکنش سریع واداشته است، تا جایی که از وزیر خارجۀ لبنان خواسته است که کاردار سفارت ایران را احضار و نسبت به این موضع اعتراض کند.
هنوز واکنش تهران روشن نیست، اما بعید نیست روزنامه متهم و اعلام شود که اظهارات قالیباف به درستی نقل نشده است.
نجیب میقاتی، سخنان رئیس مجلس شورای اسلامی ایران را «مداخلۀ آشکار» در امور داخلی لبنان «تلاشی برای تثبیت قیمومت (وصایت) غیر قابل قبول» بر این کشور توصیف کرده و گفته است: «ما به وزیر خارجۀ ایران و رئیس مجلس شورای اسلامی در سفرهای اخیر خود به لبنان ضرورتِ درکِ وضعِ لبنان را اطلاع دادیم؛ به ویژه که لبنان در معرضِ تجاوز بیسابقۀ اسرائیل قرار دارد و ما با همۀ دوستان لبنان از جمله فرانسه در حال فشار بر اسرائیل برای آتشبس هستیم».
میقاتی همچنین تأکید کرده است که مذاکره دربارۀ این قطعنامه صرفاً از جانب کشور لبنان باید انجام شود و نه کشور دیگری و دیگر طرفها جا دارد از آن حمایت کنند.
این سخنان در مصاحبه با لوفیگارو دستمایۀ فشار سنگینی از جانبِ مخالفانِ داخلی بر حزبالله در این جنگ خواهد بود. موضعگیری سریع میقاتی هم از این منظر قابل تأمل است.
@IranDel_Channel
💢
🔴 سخنانِ قالیباف و اعتراضِ تند لبنان!
✍️ صابر گلعنبری
در بحبوحۀ جنگ لبنان، رئیس مجلس شورای اسلامی ایران با روزنامۀ فرانسوی لوفیگارو گفتگوی اختصاصی داشته که بخشی از آن بازتابی منفی در منطقه و به ویژه لبنان پیدا کرده است.
این روزنامه به نقل از قالیباف از اعلام آمادگی تهران برای مذاکره با پاریس در مورد اجرای قطعنامۀ ۱۷۰۱ شورای امنیت دربارۀ لبنان خبر داده است.
این گفته بر لبنان چنان سنگین آمده است که نخستوزیر دولت متشکل از حزبالله و متحدانش را برآشفته و به واکنش سریع واداشته است، تا جایی که از وزیر خارجۀ لبنان خواسته است که کاردار سفارت ایران را احضار و نسبت به این موضع اعتراض کند.
هنوز واکنش تهران روشن نیست، اما بعید نیست روزنامه متهم و اعلام شود که اظهارات قالیباف به درستی نقل نشده است.
نجیب میقاتی، سخنان رئیس مجلس شورای اسلامی ایران را «مداخلۀ آشکار» در امور داخلی لبنان «تلاشی برای تثبیت قیمومت (وصایت) غیر قابل قبول» بر این کشور توصیف کرده و گفته است: «ما به وزیر خارجۀ ایران و رئیس مجلس شورای اسلامی در سفرهای اخیر خود به لبنان ضرورتِ درکِ وضعِ لبنان را اطلاع دادیم؛ به ویژه که لبنان در معرضِ تجاوز بیسابقۀ اسرائیل قرار دارد و ما با همۀ دوستان لبنان از جمله فرانسه در حال فشار بر اسرائیل برای آتشبس هستیم».
میقاتی همچنین تأکید کرده است که مذاکره دربارۀ این قطعنامه صرفاً از جانب کشور لبنان باید انجام شود و نه کشور دیگری و دیگر طرفها جا دارد از آن حمایت کنند.
این سخنان در مصاحبه با لوفیگارو دستمایۀ فشار سنگینی از جانبِ مخالفانِ داخلی بر حزبالله در این جنگ خواهد بود. موضعگیری سریع میقاتی هم از این منظر قابل تأمل است.
@IranDel_Channel
💢
Telegram
ایراندل | IranDel
همه عالم تن است و ایران دل ❤️
این کانال دغدغهاش، ایران است و گردانندۀ آن، یک شهروند ایرانی آذربایجانی
[ بازنشر یک یادداشت، توییت، ویدئو و یا یک صوت به معنی تأیید کل محتوا و تمام مواضع صاحب آن محتوا نیست و هدف صرفاً بازتاب دادن یک نگاه و اندیشه است.]
این کانال دغدغهاش، ایران است و گردانندۀ آن، یک شهروند ایرانی آذربایجانی
[ بازنشر یک یادداشت، توییت، ویدئو و یا یک صوت به معنی تأیید کل محتوا و تمام مواضع صاحب آن محتوا نیست و هدف صرفاً بازتاب دادن یک نگاه و اندیشه است.]
👍16
🔴 مقایسۀ سرود «ای ایران»، با سایر سرودهای ملّی
[به مناسبت هشتادمین سال]
✍️ سالار سیفالدینی
سرود «ای ایران»، علاوه بر ویژگیهای ظاهری، ویژگیهای پنهان نیز دارد که آن را به اثری کمنظیر تبدیل کرده است. در این سروده خبری از «نفرت» از دیگری نیست. با اینکه منطق وجودی آن با دوران اشغال در جنگ دوم گره خورده است؛ اما متن آن از بغض یا داوری نسبت به یک دشمن متعین فراغت دارد. بنابراین مفهوم دشمن در این سرود دربارۀ این دشمن یا آن دشمن نیست، بلکه صرفاً درباره «دشمن» است. باید توجه داشت که همه سرودهای ملّی چنین نیستند. تصویرسازیها یا اشارههای غیرمستقیم به دشمنی معیّن در بسیاری از سرودهای ملی که در حین جنگ یا مقاومت خلق شدهاند، وجود دارد. برای مثال میتوان به سرود «مارسییز» اشاره کرد که رنگی از تحقیر و تهدید دشمن و مناظر خونآلود در متن اصلی دارد. در سرود مارسییز آمده است:
"نعرهٔ این سربازان هراسآور را میشنوی؟
میآیند که به میان شما بتازند،
تا پسران، همسران و دوستانتان را از دم تیغ بگذرانند،
بگذار تا خون پلشت دشمنانمان،
شیارهای دشتهایمان را سیراب سازد".
سرود «ای ایران» فارغ از طبقهبندیهای صنفی، جنسیتی، نژادی و زبانی است. حتی برخلاف سرود «لید در دویچن» و «لند در بِرگ» (سرود آلمان و اتریش) فارغ از ارجاعات مردانه است. اگرچه ستایش و توصیف میهن، مقتضای ذات هر سرود ملّی است؛ اما این ستایش در «ای ایران» با صُور خیال و معانی ادبی به شکلی ظریف و غیرمستقیم گره خورده است و در قیاس با «لید در دویچن» که با ترجیعبند اصلی «آلمان برتر از همه» آغاز و «سرزمین پدری» پایان مییابد، اشارت ظریفتری دارد. در سرود «ویلهلموس» (سرود ملی هلند) نیز مدلولهای نژادی و مذهبی معینی دیده میشود. در بیت اول آن اشاره به «خون ژرمنی» و سپس مسیحیت بازنمود پررنگی دارد.
دیگر ویژگی پنهان سرود «ای ایران» آن است که در متن آن نام هیچ حاکم یا فرومانروایی (مانند ویلیام اورانژ در سرود هلند) دیده نمیشود .حتی هیچ نام خاصی غیر از «ایران» در متن دیده نمیشود. به نظر میرسد به طور کلی هر اُتوریتهای غیر از میهن در این متن به کنار رفته و معنویت آن نیز با کمکگرفتن از «نور ایزدی» تأمین شده است. در این سرود، «انسان ایرانی» نه با حاکمان بلکه با خود سرزمین پیمان میبندد؛ زیرا در طول تاریخ حاکمان میآیند و میروند؛ اما استمرار میهن، نامحسوس ولی ابدی است. حتی تأکید نیرومند بر استقلال و ضدیت با اشغالگری در متن سرود مستتر است؛ اما نامی از آن برده نمیشود تا هدف اصلی یعنی تداوم بقای موجودیت ملّی در رأس باشد. به طور کلی تعلق مکانی در این سرود، ارجحیت دارد و در نهایت این پیام کلی یعنی «آرزوی جاودانگی سرزمین» در آن مستتر است.
🔴 پینوشت:
سرودِ «ای ایران» که آن را سرود ملی غیررسمی ایرانیان میدانند با آهنگی از زندهیاد روحالله خالقی در آواز دشتی و شعری از زندهیاد حسین گلگلاب نخستین بار ۲۷ مهرماه ۱۳۲۳ خورشیدی با صدای استاد غلامحسین بنان در تالار دبستان نظامی گنجهای دانشکدهٔ افسری، در خیابان سپه تهران اجرا شد.
تصویر پیوست، شعر با دستخطِ زندهیاد حسین گلگلاب است.
🔴 برای مطالعه بیشتر به اینجا مراجعه کنید.
@IranDel_Channel
💢
🔴 مقایسۀ سرود «ای ایران»، با سایر سرودهای ملّی
[به مناسبت هشتادمین سال]
✍️ سالار سیفالدینی
سرود «ای ایران»، علاوه بر ویژگیهای ظاهری، ویژگیهای پنهان نیز دارد که آن را به اثری کمنظیر تبدیل کرده است. در این سروده خبری از «نفرت» از دیگری نیست. با اینکه منطق وجودی آن با دوران اشغال در جنگ دوم گره خورده است؛ اما متن آن از بغض یا داوری نسبت به یک دشمن متعین فراغت دارد. بنابراین مفهوم دشمن در این سرود دربارۀ این دشمن یا آن دشمن نیست، بلکه صرفاً درباره «دشمن» است. باید توجه داشت که همه سرودهای ملّی چنین نیستند. تصویرسازیها یا اشارههای غیرمستقیم به دشمنی معیّن در بسیاری از سرودهای ملی که در حین جنگ یا مقاومت خلق شدهاند، وجود دارد. برای مثال میتوان به سرود «مارسییز» اشاره کرد که رنگی از تحقیر و تهدید دشمن و مناظر خونآلود در متن اصلی دارد. در سرود مارسییز آمده است:
"نعرهٔ این سربازان هراسآور را میشنوی؟
میآیند که به میان شما بتازند،
تا پسران، همسران و دوستانتان را از دم تیغ بگذرانند،
بگذار تا خون پلشت دشمنانمان،
شیارهای دشتهایمان را سیراب سازد".
سرود «ای ایران» فارغ از طبقهبندیهای صنفی، جنسیتی، نژادی و زبانی است. حتی برخلاف سرود «لید در دویچن» و «لند در بِرگ» (سرود آلمان و اتریش) فارغ از ارجاعات مردانه است. اگرچه ستایش و توصیف میهن، مقتضای ذات هر سرود ملّی است؛ اما این ستایش در «ای ایران» با صُور خیال و معانی ادبی به شکلی ظریف و غیرمستقیم گره خورده است و در قیاس با «لید در دویچن» که با ترجیعبند اصلی «آلمان برتر از همه» آغاز و «سرزمین پدری» پایان مییابد، اشارت ظریفتری دارد. در سرود «ویلهلموس» (سرود ملی هلند) نیز مدلولهای نژادی و مذهبی معینی دیده میشود. در بیت اول آن اشاره به «خون ژرمنی» و سپس مسیحیت بازنمود پررنگی دارد.
دیگر ویژگی پنهان سرود «ای ایران» آن است که در متن آن نام هیچ حاکم یا فرومانروایی (مانند ویلیام اورانژ در سرود هلند) دیده نمیشود .حتی هیچ نام خاصی غیر از «ایران» در متن دیده نمیشود. به نظر میرسد به طور کلی هر اُتوریتهای غیر از میهن در این متن به کنار رفته و معنویت آن نیز با کمکگرفتن از «نور ایزدی» تأمین شده است. در این سرود، «انسان ایرانی» نه با حاکمان بلکه با خود سرزمین پیمان میبندد؛ زیرا در طول تاریخ حاکمان میآیند و میروند؛ اما استمرار میهن، نامحسوس ولی ابدی است. حتی تأکید نیرومند بر استقلال و ضدیت با اشغالگری در متن سرود مستتر است؛ اما نامی از آن برده نمیشود تا هدف اصلی یعنی تداوم بقای موجودیت ملّی در رأس باشد. به طور کلی تعلق مکانی در این سرود، ارجحیت دارد و در نهایت این پیام کلی یعنی «آرزوی جاودانگی سرزمین» در آن مستتر است.
🔴 پینوشت:
سرودِ «ای ایران» که آن را سرود ملی غیررسمی ایرانیان میدانند با آهنگی از زندهیاد روحالله خالقی در آواز دشتی و شعری از زندهیاد حسین گلگلاب نخستین بار ۲۷ مهرماه ۱۳۲۳ خورشیدی با صدای استاد غلامحسین بنان در تالار دبستان نظامی گنجهای دانشکدهٔ افسری، در خیابان سپه تهران اجرا شد.
تصویر پیوست، شعر با دستخطِ زندهیاد حسین گلگلاب است.
🔴 برای مطالعه بیشتر به اینجا مراجعه کنید.
@IranDel_Channel
💢
👍30👎1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 پیامِ تصویری علیاکبر شکارچی به مناسبتِ نشستِ آیینِ گشایشِ مدرسۀ علی دهباشی
شنبه ۲۸ مهرماه ۱۴۰۳ خورشیدی، آیین گشایشِ مدرسۀ علی دهباشی در روستای ماژین درهشهر ایلام، با حضورِ آموزگاران و دانشآموزان و اعضای هیئت مدیره انجمن حامی آغاز شد. نخستین سخنران، استاد علیاکبر شکارچی، نوازندهٔ کمانچه، آهنگساز و مدرس موسیقی ایرانی، در دو بخش، نخست شاهنامهخوانی و پیامی تصویری به این همایش، ارسال کردند که پخش شد و مورد توجه حضار قرار گرفت.
@IranDel_Channel
💢
شنبه ۲۸ مهرماه ۱۴۰۳ خورشیدی، آیین گشایشِ مدرسۀ علی دهباشی در روستای ماژین درهشهر ایلام، با حضورِ آموزگاران و دانشآموزان و اعضای هیئت مدیره انجمن حامی آغاز شد. نخستین سخنران، استاد علیاکبر شکارچی، نوازندهٔ کمانچه، آهنگساز و مدرس موسیقی ایرانی، در دو بخش، نخست شاهنامهخوانی و پیامی تصویری به این همایش، ارسال کردند که پخش شد و مورد توجه حضار قرار گرفت.
@IranDel_Channel
💢
👍21
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔴 ۲۸ مهر، زادروزِ اسطورۀ ایستادگی و میهندوستی، «ستارخان»
تو سردارِ قلبِ اسیران شدی
تو سوز نفسهای ایران شدی
چه کردی تو با غیرتِ خون خود
تو جان دادی و جانجانان شدی
ستّارخان، سردارِ ملّی ایران:
«من میخواهم هفت دولت، زیر سایۀ بیرقِ ایران باشد.»
#یادها | #مناسبتها
@IranDel_Channel
💢
تو سردارِ قلبِ اسیران شدی
تو سوز نفسهای ایران شدی
چه کردی تو با غیرتِ خون خود
تو جان دادی و جانجانان شدی
ستّارخان، سردارِ ملّی ایران:
«من میخواهم هفت دولت، زیر سایۀ بیرقِ ایران باشد.»
#یادها | #مناسبتها
@IranDel_Channel
💢
👍29
ایراندل | IranDel
🎥 اشکهای استاد ژاله آموزگار هنگامِ زیارتِ آرامگاه رودکی در کشور تاجیکستان @IranDel_Channel 💢
🔴 استاد و رودکی
✍️ جواد رنجبر درخشیلر، شاهنامهپژوه
اشکهای از دل برآمدۀ استاد دکتر ژاله آموزگار در مزارِ رودکی، سخت تکاندهنده و سخت، معنادار است.
بارها فیلم را دیدم و از حسِ خالصاش سرشار شدم. من که استاد را از نزدیک میشناسم، میدانم که ذرهای ناراستی یا اغراق در اشکهای از ته دل برآمدهشان نبود. پس چگونه من با چهار دهه فاصلۀ سنی با استاد، اشکهایشان را معنا کنم؟
دکتر آموزگار، زادۀ خوی [در استان آذربایجان غربی]، تحصیل کردۀ تبریز و پاریس هستند و در تهران زندگی میکنند. چرا اشکهای ایشان در [شهر] پنجکنت [تاجیکستان] روانه میشود و بغضشان گشوده میشود؟
من اشکها را صرفاً عاطفی و هیجانی نمیدانم. اشکها از دردِ فراقی است که بر جهانِ ما نشاندهاند. حسرتی بر گذشتۀ درخشانِ شکوفای روزگارِ رودکی است. بر ایرانِ جدا افتاده از ایران است. مهری است خردمندانه یا خِردی است مهرآمیز بر ایرانِ از دست رفتۀ بزرگ.
فاصلۀ جغرافیاییِ [شهرهای] خوی و پنجکنت بسیار است. فاصلۀ اندیشۀ شمس تبریزی و رودکی هم کم نیست، اما این فاصلهها را مفهومی بزرگ به نام ایرانشهر، چنان به هم آورده که گویی خوی در ورارود است یا پنجکنت در آذربایجان و شمس و رودکی دو برادرند که هر کدام به راهی رفته است، بیآنکه برادری را فرو نهاده باشد.
اشکهای استاد در مزارِ رودکی به ما فهماند که هنوز ایرانشهر زنده است، روحِ رودکی حاضر است و میتوان با آن گذشتۀ باشکوه در این دنیای به همریخته زندگی کرد. فهماند که همهجای ایران سرای من است و فهماند که امید به بازسازیِ ایرانشهر، امیدی واهی نیست.
همه اینها را مدیون استاد آموزگار هستیم. عمرشان دراز.
@IranDel_Channel
💢
🔴 استاد و رودکی
✍️ جواد رنجبر درخشیلر، شاهنامهپژوه
اشکهای از دل برآمدۀ استاد دکتر ژاله آموزگار در مزارِ رودکی، سخت تکاندهنده و سخت، معنادار است.
بارها فیلم را دیدم و از حسِ خالصاش سرشار شدم. من که استاد را از نزدیک میشناسم، میدانم که ذرهای ناراستی یا اغراق در اشکهای از ته دل برآمدهشان نبود. پس چگونه من با چهار دهه فاصلۀ سنی با استاد، اشکهایشان را معنا کنم؟
دکتر آموزگار، زادۀ خوی [در استان آذربایجان غربی]، تحصیل کردۀ تبریز و پاریس هستند و در تهران زندگی میکنند. چرا اشکهای ایشان در [شهر] پنجکنت [تاجیکستان] روانه میشود و بغضشان گشوده میشود؟
من اشکها را صرفاً عاطفی و هیجانی نمیدانم. اشکها از دردِ فراقی است که بر جهانِ ما نشاندهاند. حسرتی بر گذشتۀ درخشانِ شکوفای روزگارِ رودکی است. بر ایرانِ جدا افتاده از ایران است. مهری است خردمندانه یا خِردی است مهرآمیز بر ایرانِ از دست رفتۀ بزرگ.
فاصلۀ جغرافیاییِ [شهرهای] خوی و پنجکنت بسیار است. فاصلۀ اندیشۀ شمس تبریزی و رودکی هم کم نیست، اما این فاصلهها را مفهومی بزرگ به نام ایرانشهر، چنان به هم آورده که گویی خوی در ورارود است یا پنجکنت در آذربایجان و شمس و رودکی دو برادرند که هر کدام به راهی رفته است، بیآنکه برادری را فرو نهاده باشد.
اشکهای استاد در مزارِ رودکی به ما فهماند که هنوز ایرانشهر زنده است، روحِ رودکی حاضر است و میتوان با آن گذشتۀ باشکوه در این دنیای به همریخته زندگی کرد. فهماند که همهجای ایران سرای من است و فهماند که امید به بازسازیِ ایرانشهر، امیدی واهی نیست.
همه اینها را مدیون استاد آموزگار هستیم. عمرشان دراز.
@IranDel_Channel
💢
Telegram
ایراندل | IranDel
🎥 اشکهای استاد ژاله آموزگار هنگامِ زیارتِ آرامگاه رودکی در کشور تاجیکستان
@IranDel_Channel
💢
@IranDel_Channel
💢
👍42
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 بخشی از درسگفتار «تاریخ مشروطه» با تدریس داریوش رحمانیان، استاد تاریخ دانشگاه تهران
ستارخان: «زیر پرچم بیگانه نمیرویم!»
همت ستارخان چون به وطن، یار شد
باقر خانش ز جان یار وفادار شد
در همهجا یار او ایزد ستار شد
این یک سالار شد آن یک سردار شد
@IranDel_Channel
💢
ستارخان: «زیر پرچم بیگانه نمیرویم!»
همت ستارخان چون به وطن، یار شد
باقر خانش ز جان یار وفادار شد
در همهجا یار او ایزد ستار شد
این یک سالار شد آن یک سردار شد
@IranDel_Channel
💢
👍27
🔴 پدیدهای بنام امارات!
✍️ صابر گلعنبری
رئیس امارات یک ماه بعد از سفر به آمریکا به روسیه رفت وبا پوتین دیدار کرد.
وی در آمریکا از بایدن لقب «شریک اصلی دفاعی» گرفت که الزاماتی امنیتی برای واشنگتن در منطقه دارد و در روسیه نیز پوتین از ورود روابط با امارات به فاز «شراکت راهبردی» گفت که رنگوبوی اقتصادی و برگردانی منطقهای دارد.
امارات امروز مقصد نخست سرمایهگذاری روسیه در منطقه است و حجم سرمایهگذاری وتجارت دوجانبه هم ۷ و ۱۱ میلیارد دلار است.
از اتحادیه اروپا هم اخیراً امضایی بیسابقه در مورد جزایر سهگانه [ایرانی] گرفت.
همواره شناخت رایج از امارات معطوف به کلیشه «عملگی» برای آمریکا بوده است؛ اما چنین روایتی حداقل اکنون با شراکت همزمان این کشور با دو خصم - واشنگتن و مسکو - مخدوش است. این چه «مزدوری» است که آقایش اجازه میدهد با دشمنش دمساز شود؟!
واقعیت این که این بازیگری و «جمع میان نقیضین» غالباً محصول افزایشِ عاملیتِ امارات است.
این که امارات عَلَم خصومت با اسلام سیاسی و نزدیکی با اسرائیل را برافراشته، بیشتر مولود نگاه حاکم بر این کشور است و الا قطر و عمان هم متحد آمریکا هستند و سیاست خارجی متفاوتی دارند.
🔴 پینوشت:
بازنشرِ یادداشتی به معنای تأیید کلِّ محتوای آن نیست.
@IranDel_Channel
💢
🔴 پدیدهای بنام امارات!
✍️ صابر گلعنبری
رئیس امارات یک ماه بعد از سفر به آمریکا به روسیه رفت وبا پوتین دیدار کرد.
وی در آمریکا از بایدن لقب «شریک اصلی دفاعی» گرفت که الزاماتی امنیتی برای واشنگتن در منطقه دارد و در روسیه نیز پوتین از ورود روابط با امارات به فاز «شراکت راهبردی» گفت که رنگوبوی اقتصادی و برگردانی منطقهای دارد.
امارات امروز مقصد نخست سرمایهگذاری روسیه در منطقه است و حجم سرمایهگذاری وتجارت دوجانبه هم ۷ و ۱۱ میلیارد دلار است.
از اتحادیه اروپا هم اخیراً امضایی بیسابقه در مورد جزایر سهگانه [ایرانی] گرفت.
همواره شناخت رایج از امارات معطوف به کلیشه «عملگی» برای آمریکا بوده است؛ اما چنین روایتی حداقل اکنون با شراکت همزمان این کشور با دو خصم - واشنگتن و مسکو - مخدوش است. این چه «مزدوری» است که آقایش اجازه میدهد با دشمنش دمساز شود؟!
واقعیت این که این بازیگری و «جمع میان نقیضین» غالباً محصول افزایشِ عاملیتِ امارات است.
این که امارات عَلَم خصومت با اسلام سیاسی و نزدیکی با اسرائیل را برافراشته، بیشتر مولود نگاه حاکم بر این کشور است و الا قطر و عمان هم متحد آمریکا هستند و سیاست خارجی متفاوتی دارند.
🔴 پینوشت:
بازنشرِ یادداشتی به معنای تأیید کلِّ محتوای آن نیست.
@IranDel_Channel
💢
Telegram
ایراندل | IranDel
همه عالم تن است و ایران دل ❤️
این کانال دغدغهاش، ایران است و گردانندۀ آن، یک شهروند ایرانی آذربایجانی
[ بازنشر یک یادداشت، توییت، ویدئو و یا یک صوت به معنی تأیید کل محتوا و تمام مواضع صاحب آن محتوا نیست و هدف صرفاً بازتاب دادن یک نگاه و اندیشه است.]
این کانال دغدغهاش، ایران است و گردانندۀ آن، یک شهروند ایرانی آذربایجانی
[ بازنشر یک یادداشت، توییت، ویدئو و یا یک صوت به معنی تأیید کل محتوا و تمام مواضع صاحب آن محتوا نیست و هدف صرفاً بازتاب دادن یک نگاه و اندیشه است.]
👍11
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 گوشهای از نشستِ هفتگی سعدیخوانی در تبریز با حضور استاد حسین مهرنگ، مدرّسِ برجستۀ زبان و ادبیات فارسی و جمعی از شهروندانِ فرهنگدوستِ تبریز
عزیزی در اقصای تبریز بود
که همواره بیدار و شبخیز بود
سعدی شیرازی
🔴 پینوشت:
ویدئو مربوط به تابستان ۱۴۰۳ خورشیدی است.
@IranDel_Channel
💢
عزیزی در اقصای تبریز بود
که همواره بیدار و شبخیز بود
سعدی شیرازی
🔴 پینوشت:
ویدئو مربوط به تابستان ۱۴۰۳ خورشیدی است.
@IranDel_Channel
💢
👍32👎1
Forwarded from ایراندل | IranDel
Telegram
attach 📎
🔴 یکم آبان، روز بزرگداشتِ ابوالفضل بیهقی، از پیشگامانِ نثر فارسی
ابوالفضل محمد بن حسین بیهقی (۳۸۵ ه.ق در حارثآباد از توابع شهرستان سبزوار و درگذشتهی ۴۷۰ ه.ق در غزنین) مورخ و نویسنده برجستهی ایرانی در دربارِ غزنوی است و آرامگاه او در شهر سبزوار قرار دارد.
شهرت بیهقی بیشتر بخاطر نگارش کتابی معروف به تاریخ بیهقی (تاریخ مسعودی) است که مهمترین منبع تاریخی در مورد دورانِ غزنوی است. او اوایل عمر را در نیشابور به تحصیل دانش اشتغال داشت، سپس به سِمَتِ دبیری، وارد دیوان سلطان محمود غزنوی و حکمرانان بعد از او شد و پس از درگذشت استادش بونصر مشکان به سمت دبیرِ دیوانِ شاهی برگزیده شد.
در روزگار مسعود غزنوی، پسر محمود غزنوی، بیهقی به بالاترین مقام در دیوان، رسید.
بیهقی نوشتن کتاب تاریخ بیهقی را به زبان فارسی در سن چهل و سه سالگی، آغاز کرد و بیست و دو سال از عمر خویش را بر سر نوشتن آن نهاد.
موضوع این کتاب، تاریخی است در سی جلد، ولی از این سی جلد، تنها شش جلد مانده است. جلد نخستِ موجود نیز از میانه آغاز میشود. جناب بیهقی به دلیل نگارش این کتابِ تاریخیِ گرانسنگ به زبان فارسی نو در قرن پنجم هجری، پدر نثر فارسی نیز نامیده میشود. این کتاب علاوه بر ارزشِ تاریخی، ارزشِ ادبی فراوانی نیز دارد و نقشی کمبدیل در تداوم و صیانت فرهنگِ ایرانی و زبانِ ملی ایرانیان یعنی زبانِ فارسی و بویژه نثر فارسی داشته است.
یکی از بخشهای بسیار جذاب و تاثیرگذارِ این کتاب از منظر تاریخی و بویژه از منظر ادبی داستان حسنک وزیر است.
حسنک وزیر، وزیر ایرانیِ دانشمند، مُدبر و کاردانِ دربارِ سلطان محمود غزنوی بود. خلیفهی عباسی بخاطر ظنِّ به شیعهی اسماعیلی بودنِ حسنک وزیر ، از محمود غزنوی خواست که وزیرش را برای اعدام تحویل دهد و سلطان محمود از اینکار اجتناب کرد. بعد مرگ سلطان محمود غزنوی، حسنک وزیر تلاش کرد تا مُحمّد پسر محمود و برادر مسعود به سلطنت برسد که محمد شکست خورد و مسعود، پسر دیگر سلطان محمود به تخت نشست و مسعود برای انتقام، خواستهی خلیفه را اجابت کرده و حسنک وزیر را به دار آویخت.
صحنه به دار آویختن حسنک وزیر که در تاریخ بیهقی آمدهاست بی شک یکی از شاهکارهای نثر قرن پنجم فارسی است و در ویدئوی پیوست، این برشِ فوقالعاده را از تاریخ بیهقی با خوانشِ محمود دولتآبادی، نویسنده معاصر ایرانی، میتوانید بشنوید.
#مناسبتها
@IranDel_Channel
💢
🔴 یکم آبان، روز بزرگداشتِ ابوالفضل بیهقی، از پیشگامانِ نثر فارسی
ابوالفضل محمد بن حسین بیهقی (۳۸۵ ه.ق در حارثآباد از توابع شهرستان سبزوار و درگذشتهی ۴۷۰ ه.ق در غزنین) مورخ و نویسنده برجستهی ایرانی در دربارِ غزنوی است و آرامگاه او در شهر سبزوار قرار دارد.
شهرت بیهقی بیشتر بخاطر نگارش کتابی معروف به تاریخ بیهقی (تاریخ مسعودی) است که مهمترین منبع تاریخی در مورد دورانِ غزنوی است. او اوایل عمر را در نیشابور به تحصیل دانش اشتغال داشت، سپس به سِمَتِ دبیری، وارد دیوان سلطان محمود غزنوی و حکمرانان بعد از او شد و پس از درگذشت استادش بونصر مشکان به سمت دبیرِ دیوانِ شاهی برگزیده شد.
در روزگار مسعود غزنوی، پسر محمود غزنوی، بیهقی به بالاترین مقام در دیوان، رسید.
بیهقی نوشتن کتاب تاریخ بیهقی را به زبان فارسی در سن چهل و سه سالگی، آغاز کرد و بیست و دو سال از عمر خویش را بر سر نوشتن آن نهاد.
موضوع این کتاب، تاریخی است در سی جلد، ولی از این سی جلد، تنها شش جلد مانده است. جلد نخستِ موجود نیز از میانه آغاز میشود. جناب بیهقی به دلیل نگارش این کتابِ تاریخیِ گرانسنگ به زبان فارسی نو در قرن پنجم هجری، پدر نثر فارسی نیز نامیده میشود. این کتاب علاوه بر ارزشِ تاریخی، ارزشِ ادبی فراوانی نیز دارد و نقشی کمبدیل در تداوم و صیانت فرهنگِ ایرانی و زبانِ ملی ایرانیان یعنی زبانِ فارسی و بویژه نثر فارسی داشته است.
یکی از بخشهای بسیار جذاب و تاثیرگذارِ این کتاب از منظر تاریخی و بویژه از منظر ادبی داستان حسنک وزیر است.
حسنک وزیر، وزیر ایرانیِ دانشمند، مُدبر و کاردانِ دربارِ سلطان محمود غزنوی بود. خلیفهی عباسی بخاطر ظنِّ به شیعهی اسماعیلی بودنِ حسنک وزیر ، از محمود غزنوی خواست که وزیرش را برای اعدام تحویل دهد و سلطان محمود از اینکار اجتناب کرد. بعد مرگ سلطان محمود غزنوی، حسنک وزیر تلاش کرد تا مُحمّد پسر محمود و برادر مسعود به سلطنت برسد که محمد شکست خورد و مسعود، پسر دیگر سلطان محمود به تخت نشست و مسعود برای انتقام، خواستهی خلیفه را اجابت کرده و حسنک وزیر را به دار آویخت.
صحنه به دار آویختن حسنک وزیر که در تاریخ بیهقی آمدهاست بی شک یکی از شاهکارهای نثر قرن پنجم فارسی است و در ویدئوی پیوست، این برشِ فوقالعاده را از تاریخ بیهقی با خوانشِ محمود دولتآبادی، نویسنده معاصر ایرانی، میتوانید بشنوید.
#مناسبتها
@IranDel_Channel
💢
👍32
Telegram
attach 📎
🎙 شاهنامه به چه کارِ امروز میآید؟
سخنران:
جواد رنجبر درخشیلر، دکترای علوم سیاسی و شاهنامهپژوه
سخنرانی در تهران، مجموعه فرهنگان پاسداران
چهارشنبه ۲۵ مهر ۱۴۰۳ خورشیدی
@IranDel_Channel
💢
🎙 شاهنامه به چه کارِ امروز میآید؟
سخنران:
جواد رنجبر درخشیلر، دکترای علوم سیاسی و شاهنامهپژوه
سخنرانی در تهران، مجموعه فرهنگان پاسداران
چهارشنبه ۲۵ مهر ۱۴۰۳ خورشیدی
@IranDel_Channel
💢
👍26👎1
🔴 خودفریبی!
✍️ احمد زیدآبادی
سیدعباس عراقچی: "خورشید در حال طلوع از شرق است و حقیقتاً در حال غروب در غرب..."!
اگر منظور از خورشید همین ستارۀ شعلهور منظومۀ شمسی باشد، این خورشید از همان ابتدای آفرینش خود در شرق طلوع و در غرب، غروب کرده است. اما اگر منظور از خورشید "تمدنی جدید" و یا "قدرتی هژمونیک" باشد، فعلاً که چنین خورشیدی در شرق عالم دیده نمیشود! به نظرم این تلقی از نظم جهان، گونهای "خودفریبی" برای فرار از دیدن واقعیت است که متأسفانه وزیر محترم خارجه هم مثل برخی اصولگرایان افراطی در دام آن گرفتار آمده است. اگر واقعاً چنین خورشیدی در حال طلوع از شرق است چرا این خورشید در برابر بحران خانمانسوز خاورمیانه خاموشی و انفعال در پیش گرفته و قادر به هیچ عمل و ابتکاری نیست؟
__
🔴 دربارۀ یادداشت احمد زیدآبادی
✍️ محمد طبیبیان
این یادداشت از آقای احمد زیدآبادی گرانقدر، بسیار متین است. فقط این توهم منحصر به آن آقای وزیر نیست. لینک زیر خلاصهای از تاریخچۀ این ایده را در بردارد.
اولین فردی که نظمِ نوین جهانی را مطرح کرد وودرو ویلسون (رییسجمهور وقت امریکا) بود در پایان جنگ اول جهانی و منظور هم ایجاد اتحادیۀ ملل (بعداً سازمان ملل) بود برای حفظ صلح جهانی.
بعد از جنگ دوم هم همین ایده به ایجاد سازمان ملل و سپس ترتیبات قرار داد برتون وودز و در نتیجه ایجاد بانک جهانی و صندوق بینالملل پول انجامید. اما کماکان فراوانی جنگها و مصیبتهای انسانی به روال متعارف ادامه یافت، فقط قدرتهایی توانستند برای تثیت منافع خود با یکدیگر بیشتر همسازی کنند. بعداً هر مقام حکومتی خودبزرگبین بر اساس آنچه مورد نظر خود او بوده چنین جملاتی را مطرح کرده از جمله خوروشچپف رهبر شوروی و بعداً بسیاری از رهبران جهان سومی از جمله رجب طیب اردوغان و محمود احمدینژاد. اما شاید پر سروصداترین آن ادعای نظم نوین جهانی، توسط پوتینِ روسیه و شی چین است، بعد از ۲۰۱۹ و اعلام پایان دوران استیلای امریکا.
این آقایان هم در همان رؤیا شریک هستند بلکه به حباب آن رؤیا چنگ زدهاند. مطلب بریکس و ایجاد پول بینالمللی جدیدِ جایگزین دلار هم از همین دست است و البته جز خیالی شیرین نیست. مثل قنات حاج میرزا آغاسی برای کسی آب ندارد برای مقنّی، نان دارد. هزینۀ نان را هم نه رندان بلکه خوشخیالها خواهند پرداخت.
برادر جان! نظم جدیدی درکار نیست همان دو کشوری که ادعای رهبری نظم جدید را دارند هم در چرخهای همان نظم قبلی درگیر دست و پا زدن هستند. ای کاش میشد از خواب و خیالپردازی بیدار شد و واقعیتها و تعادلها و ناتعادلهای جهان را دید و سنجید و براساس منافع کشور در ترازوی سنجش قرار داد.
🔴 پینوشت:
بازنشر یک یادداشت به معنای تأیید کل محتوای آن و تأییدِ تمام مواضع نویسندۀ یادداشت نیست.
💢
🔴 خودفریبی!
✍️ احمد زیدآبادی
سیدعباس عراقچی: "خورشید در حال طلوع از شرق است و حقیقتاً در حال غروب در غرب..."!
اگر منظور از خورشید همین ستارۀ شعلهور منظومۀ شمسی باشد، این خورشید از همان ابتدای آفرینش خود در شرق طلوع و در غرب، غروب کرده است. اما اگر منظور از خورشید "تمدنی جدید" و یا "قدرتی هژمونیک" باشد، فعلاً که چنین خورشیدی در شرق عالم دیده نمیشود! به نظرم این تلقی از نظم جهان، گونهای "خودفریبی" برای فرار از دیدن واقعیت است که متأسفانه وزیر محترم خارجه هم مثل برخی اصولگرایان افراطی در دام آن گرفتار آمده است. اگر واقعاً چنین خورشیدی در حال طلوع از شرق است چرا این خورشید در برابر بحران خانمانسوز خاورمیانه خاموشی و انفعال در پیش گرفته و قادر به هیچ عمل و ابتکاری نیست؟
__
🔴 دربارۀ یادداشت احمد زیدآبادی
✍️ محمد طبیبیان
این یادداشت از آقای احمد زیدآبادی گرانقدر، بسیار متین است. فقط این توهم منحصر به آن آقای وزیر نیست. لینک زیر خلاصهای از تاریخچۀ این ایده را در بردارد.
اولین فردی که نظمِ نوین جهانی را مطرح کرد وودرو ویلسون (رییسجمهور وقت امریکا) بود در پایان جنگ اول جهانی و منظور هم ایجاد اتحادیۀ ملل (بعداً سازمان ملل) بود برای حفظ صلح جهانی.
بعد از جنگ دوم هم همین ایده به ایجاد سازمان ملل و سپس ترتیبات قرار داد برتون وودز و در نتیجه ایجاد بانک جهانی و صندوق بینالملل پول انجامید. اما کماکان فراوانی جنگها و مصیبتهای انسانی به روال متعارف ادامه یافت، فقط قدرتهایی توانستند برای تثیت منافع خود با یکدیگر بیشتر همسازی کنند. بعداً هر مقام حکومتی خودبزرگبین بر اساس آنچه مورد نظر خود او بوده چنین جملاتی را مطرح کرده از جمله خوروشچپف رهبر شوروی و بعداً بسیاری از رهبران جهان سومی از جمله رجب طیب اردوغان و محمود احمدینژاد. اما شاید پر سروصداترین آن ادعای نظم نوین جهانی، توسط پوتینِ روسیه و شی چین است، بعد از ۲۰۱۹ و اعلام پایان دوران استیلای امریکا.
این آقایان هم در همان رؤیا شریک هستند بلکه به حباب آن رؤیا چنگ زدهاند. مطلب بریکس و ایجاد پول بینالمللی جدیدِ جایگزین دلار هم از همین دست است و البته جز خیالی شیرین نیست. مثل قنات حاج میرزا آغاسی برای کسی آب ندارد برای مقنّی، نان دارد. هزینۀ نان را هم نه رندان بلکه خوشخیالها خواهند پرداخت.
برادر جان! نظم جدیدی درکار نیست همان دو کشوری که ادعای رهبری نظم جدید را دارند هم در چرخهای همان نظم قبلی درگیر دست و پا زدن هستند. ای کاش میشد از خواب و خیالپردازی بیدار شد و واقعیتها و تعادلها و ناتعادلهای جهان را دید و سنجید و براساس منافع کشور در ترازوی سنجش قرار داد.
🔴 پینوشت:
بازنشر یک یادداشت به معنای تأیید کل محتوای آن و تأییدِ تمام مواضع نویسندۀ یادداشت نیست.
💢
👍22👎6
🔴 یعقوب لیث صفاری، آغازگر رنسانس فرهنگی ایران
✍️ سهند ایرانمهر
امروز [چهارم آبان ماه] زادروز یعقوب لیث صفاری است. رویگرزادهای که طریق عیاری گرفت و پس از آن قدرت گرفت و حکومت صفاریان را بنیان نهاد. هم او بود که زبان فارسی را که پس از حمله اعراب کمرونق شده بود دوباره رونق بخشید و شاعران پارسیگوی را تشویق کرد.
در تاریخ سیستان (تصحیح ملکالشعرای بهار) آمده است: پس از آنکه یعقوب لیث صفاری، در سال ٢۵۱ هجری قمری، خوارج را شکست داد، شاعران به رسم زمانه شعر به عربی در ستایش او سرودند. یعقوب گفت:
همین امر سبب شد که محمد بن وصیف سگزی که برخی او را اول کسی میدانند که به فارسی شعر گفت، در همین زمانه و به لطف حمایت یعقوب به فارسی شعر بسراید. در تاریخ سیستان در این باره آمده است:
سعید نفیسی در این کتاب تاکید میکند که یعقوب لیث با انتخاب زبان فارسی بهعنوان زبان درباری، بهنوعی سرآغاز رنسانس فرهنگی ایران را رقم زد.
@IranDel_Channel
💢
🔴 یعقوب لیث صفاری، آغازگر رنسانس فرهنگی ایران
✍️ سهند ایرانمهر
امروز [چهارم آبان ماه] زادروز یعقوب لیث صفاری است. رویگرزادهای که طریق عیاری گرفت و پس از آن قدرت گرفت و حکومت صفاریان را بنیان نهاد. هم او بود که زبان فارسی را که پس از حمله اعراب کمرونق شده بود دوباره رونق بخشید و شاعران پارسیگوی را تشویق کرد.
در تاریخ سیستان (تصحیح ملکالشعرای بهار) آمده است: پس از آنکه یعقوب لیث صفاری، در سال ٢۵۱ هجری قمری، خوارج را شکست داد، شاعران به رسم زمانه شعر به عربی در ستایش او سرودند. یعقوب گفت:
«چیزی که من اندر نیابم، چرا باید گفت».
همین امر سبب شد که محمد بن وصیف سگزی که برخی او را اول کسی میدانند که به فارسی شعر گفت، در همین زمانه و به لطف حمایت یعقوب به فارسی شعر بسراید. در تاریخ سیستان در این باره آمده است:
«اول شعر پارسی اندر عجم او گفت و پیش از او کسی نگفته بود که تا پارسیان بودند سخن پیش ایشان به رود بازگفتندی بطریق خسروانی و چون عجم بر کنده شدند و عرب آمدند شعر میان ایشان به تازی بود ...»سعید نفیسی در کتاب «تاریخ نظم و نثر در ایران و در زبان فارسی» به نقش یعقوب لیث صفاری در احیای زبان فارسی و تشویق شاعران ایرانی اشاره کرده است و مینویسد:
«یعقوب لیث صفاری از نخستین کسانی بود که پس از اسلام به احیای زبان فارسی علاقه نشان داد. او شاعران ایرانی را تشویق کرد تا به زبان فارسی شعر بسرایند و به این ترتیب نخستین گامها برای رواج ادبیات فارسی در قلمرو او برداشته شد.»
(تاریخ نظم و نثر در ایران و در زبان فارسی، سعید نفیسی، جلد ۱، انتشارات طهوری، چاپ سوم، ۱۳۷۸)
سعید نفیسی در این کتاب تاکید میکند که یعقوب لیث با انتخاب زبان فارسی بهعنوان زبان درباری، بهنوعی سرآغاز رنسانس فرهنگی ایران را رقم زد.
@IranDel_Channel
💢
👍49👎1