🔴 «آذربایجان چشم پر نور ایران است»
✍️ توصیه و سفارش شاهزاده عباس میرزا نایبالسلطنه به فرزندش فریدون میرزا راجع به مردم آذربایجان در سال ۱۲۴۹ هجری قمری
"فرزندی فریدون میرزا حفظهالله تعالی
امیدوارم سلامت هستید. اولی مژده سلامتی شما بود که خیلی خوشحال شدم. آذربایجان چشم پر نور ایران است و افتخار من. امر است که به خراسان بروم و اگر خدا بخواهد به خانۀ خود، آذربایجان، مراجعت کنم. رضای من از آن فرزند، این است که مرا از خودتان راضی کنید، دعا کنم به شما که راحتیها و خوشیها ببینید. یوسفخان هم همراه من میباشد آسوده باشید. با خدمتگزاران و بیغرضان مشورت کنید و از اشخاص خودپسند دوری کنید در حق عمومِ آذربایجانیها مهربانی کنید که آنها بمنزله اولاد هستند، از هیچ چیز مضایقه نکرده جان مال فدا کردند. باقی را بعداً خواهم نوشت. انشاءالله ۱۲۴۹"
سجع مهر شاهزاده عباس میرزا:
عبده الراجی عباس
@IranDel_Channel
💢
✍️ توصیه و سفارش شاهزاده عباس میرزا نایبالسلطنه به فرزندش فریدون میرزا راجع به مردم آذربایجان در سال ۱۲۴۹ هجری قمری
"فرزندی فریدون میرزا حفظهالله تعالی
امیدوارم سلامت هستید. اولی مژده سلامتی شما بود که خیلی خوشحال شدم. آذربایجان چشم پر نور ایران است و افتخار من. امر است که به خراسان بروم و اگر خدا بخواهد به خانۀ خود، آذربایجان، مراجعت کنم. رضای من از آن فرزند، این است که مرا از خودتان راضی کنید، دعا کنم به شما که راحتیها و خوشیها ببینید. یوسفخان هم همراه من میباشد آسوده باشید. با خدمتگزاران و بیغرضان مشورت کنید و از اشخاص خودپسند دوری کنید در حق عمومِ آذربایجانیها مهربانی کنید که آنها بمنزله اولاد هستند، از هیچ چیز مضایقه نکرده جان مال فدا کردند. باقی را بعداً خواهم نوشت. انشاءالله ۱۲۴۹"
سجع مهر شاهزاده عباس میرزا:
عبده الراجی عباس
@IranDel_Channel
💢
👍35👎3
🔴 تذکری به مسئولانِ دفترِ رئیسجمهور دربارۀ قومگرایی
✍️ احسان هوشمند
درحالیکه حدود ۵۰ روز از برگزاری دور دوم انتخاباتِ ریاستجمهوری و انتخاب دکتر پزشکیان بهعنوان رئیسجمهوری کشور میگذرد، تاکنون تاریخی برای برگزاری مصاحبۀ مطبوعاتی رئیسجمهوری مشخص نشده است و نشست خبری پزشکیان در روز ۱۶ تیرماه [۱۴۰۳ خورشیدی] با روزنامهنگاران و اهالی مطبوعات نیز به دلایلی لغو شد و برگزاری نشست مطبوعاتی رئیسجمهور تاکنون و بدون هیچ توضیحی به تأخیر افتاده است اما با وجود برگزار نشدن نشستِ خبری رئیسجمهوری با اهالی رسانه، روز گذشته فیلم کوتاهی از گفتوگوی ریاستجمهوری با یکی از نیروهای سیاسی در فضای مجازی و در شبکههای ضدِّ ایرانی و تجزیهطلب منتشر شد که در کشورهای همسایه نیز بازتاب درخورتوجهی داشت. این فیلم نه دربارۀ مباحث کلی کشور، بلکه موضوعات قومی مورد توجه مصاحبهشونده بود. قاعدتاً مسئولان دفتر رئیسجمهور و نهاد ریاستجمهوری بیش از شهروندان عادی دربارۀ قومگرایی و مخاطراتِ افراطگرایی قومی و ریشههای قومگرایی و وابستگی قومی به سرویسهای جاسوسی بیگانه، مطلع و آگاه هستند. در مصاحبۀ کوتاهی که روز گذشته انجام شده، مصاحبهگر که از نیروهای سیاسی قومگرای شناختهشده است، میکوشد تا با پرسشِ جهتدار و قومگرایانه، مصاحبهشونده را وارد دامِ قومگرایی کند. مصاحبهشونده با استفاده از زبان و گویش باکو و با استفاده از مفاهیم مدنظر تجزیهطلبان مانند استفاده از مفهوم «ملت» برای یکی از اقوام ارجمند ایرانی، این نکته را به مخاطب القا میکند که رئیسجمهور نیز با کاربست چنین مفهومی برای اقوامِ ایرانی همراه است.
دیری است که سرسپردگانِ شوروی سابق و وابستگان حزب توده و دیگر مارکسیستهای ایرانی کاربست «ملیت و ملت» برای اقوام ایرانی را در بین مارکسیستها رواج دادند و نتیجه گرفتند که «ملت ایران» واژهای نادرست است، بلکه «ایران کشوری کثیرالمله» است. امروز وابستگان به ایدئولوژی قومگرایی در حالی به نفرتپراکنی علیه ملت ایران و تمامیت ارضی مشغول هستند که حضور یکی از چهرههای سیاسی این جریان بهعنوان مصاحبهکننده با مقام نخست اجرائی کشور بسیار معنادار و نشاندهنده از بیدقتی مسئولان نهاد و دفتر ریاستجمهوری است. در این فیلم کوتاه مصاحبهشونده با کاربست مفاهیم غلط و نادرست درباره اقوام ایرانی از واژۀ ملت برای اقوام ایرانی استفاده میکند و چند بار از این مفهوم استفاده میکند، اما مشخص نیست چرا مسئولان دفتر با او به دلیل استفاده از واژههای مجعول و تجزیهطلبانه برخوردی نکردهاند و اجازه دادهاند چنین مفاهیمی طرح و ضبط و سپس رسانهای شود. ملتِ یکپارچۀ ایران متشکل از اقوام ایرانی است، نه ملتهای منفصل و جدا از هم! آیا بناست تجزیهطلبان و افراطیهای قومگرا با استفاده از چنین اقداماتی آنهم در چنین سطحی استفاده از واژهها و مفاهیم تجزیهطلبانه را رسمیت و رواج دهند؟ آیا مسئولان دفتر رئیسجمهور در تنظیم برنامهها و محتواهای طرحشده دقت لازم را مبذول داشتهاند؟ آیا مسئولان دفتر متوجه بودهاند که این فرد با چه هدفی اقدام به چنین کاری کرده است؟
در گفتوگو، مصاحبهگر از رئیسجمهوری درباره موضوع معادن میپرسد. چنین موضوعاتی مسئلهای حساس و مخاطرهانگیز است. قومگرایان افراطی مدعی هستند معدن مس سونگون به شرکت ملی مس ایران در کرمان منتقل میشود و به اصطلاحِ تجزیهطلبان، مس سونگون «غارت» میشود، یعنی انتقال مس به استان دیگری در کشور غارت محسوب میشود. اگر چنین ادعایی درست باشد، شرکت پالایش نفت تبریز هماکنون سهم حدود هفتدرصدی از توان تصفیه نفت خام کل کشور را در دست دارد، پس نفت خوزستان غارت میشود و به تبریز رهسپار میشود. یا گاز خوزستان برای مصرف به پتروشیمی تبریز منتقل میشود، پس آیا انتقال گاز به تبریز نشانی از غارت خوزستان است؟ بیش از ۴۰ درصد آب آشامیدنی تبریز نیز از سد شهید کاظمی بوکان تأمین میشود. آیا انتقال آب بوکان برای مصارف مردم شریف و عزیز تبریز هم غارت محسوب میشود؟ آیا ورود مقامات ارشد کشور به چنین دامهایی به جز ایجاد خلل در وفاق ملی و انسجام ملی کارکرد دیگری دارد؟ آیا به دلیل تراکم کارها غفلتی رخ داده است؟ آیا با چنین استدلالی محلیگرایی افراطی موجب رودررویی ملت ایران نمیشود؟ آیا استمرار چنین رویکرد و جلساتی موجب بسط فعالیتهای قومگرایانه در کشور نمیشود؟ پدیدۀ قومگرایی از ابتدای تولد در کشور به سرویسهای جاسوسی خارجی متصل بوده و بهعنوان ابزار فشار این کشورها عمل کرده است.
🔴 بُنمایه: روزنامۀ شرق، شمارۀ ۵ شهریور ۱۴۰۳ خورشیدی
@IranDel_Channel
💢
🔴 تذکری به مسئولانِ دفترِ رئیسجمهور دربارۀ قومگرایی
✍️ احسان هوشمند
درحالیکه حدود ۵۰ روز از برگزاری دور دوم انتخاباتِ ریاستجمهوری و انتخاب دکتر پزشکیان بهعنوان رئیسجمهوری کشور میگذرد، تاکنون تاریخی برای برگزاری مصاحبۀ مطبوعاتی رئیسجمهوری مشخص نشده است و نشست خبری پزشکیان در روز ۱۶ تیرماه [۱۴۰۳ خورشیدی] با روزنامهنگاران و اهالی مطبوعات نیز به دلایلی لغو شد و برگزاری نشست مطبوعاتی رئیسجمهور تاکنون و بدون هیچ توضیحی به تأخیر افتاده است اما با وجود برگزار نشدن نشستِ خبری رئیسجمهوری با اهالی رسانه، روز گذشته فیلم کوتاهی از گفتوگوی ریاستجمهوری با یکی از نیروهای سیاسی در فضای مجازی و در شبکههای ضدِّ ایرانی و تجزیهطلب منتشر شد که در کشورهای همسایه نیز بازتاب درخورتوجهی داشت. این فیلم نه دربارۀ مباحث کلی کشور، بلکه موضوعات قومی مورد توجه مصاحبهشونده بود. قاعدتاً مسئولان دفتر رئیسجمهور و نهاد ریاستجمهوری بیش از شهروندان عادی دربارۀ قومگرایی و مخاطراتِ افراطگرایی قومی و ریشههای قومگرایی و وابستگی قومی به سرویسهای جاسوسی بیگانه، مطلع و آگاه هستند. در مصاحبۀ کوتاهی که روز گذشته انجام شده، مصاحبهگر که از نیروهای سیاسی قومگرای شناختهشده است، میکوشد تا با پرسشِ جهتدار و قومگرایانه، مصاحبهشونده را وارد دامِ قومگرایی کند. مصاحبهشونده با استفاده از زبان و گویش باکو و با استفاده از مفاهیم مدنظر تجزیهطلبان مانند استفاده از مفهوم «ملت» برای یکی از اقوام ارجمند ایرانی، این نکته را به مخاطب القا میکند که رئیسجمهور نیز با کاربست چنین مفهومی برای اقوامِ ایرانی همراه است.
دیری است که سرسپردگانِ شوروی سابق و وابستگان حزب توده و دیگر مارکسیستهای ایرانی کاربست «ملیت و ملت» برای اقوام ایرانی را در بین مارکسیستها رواج دادند و نتیجه گرفتند که «ملت ایران» واژهای نادرست است، بلکه «ایران کشوری کثیرالمله» است. امروز وابستگان به ایدئولوژی قومگرایی در حالی به نفرتپراکنی علیه ملت ایران و تمامیت ارضی مشغول هستند که حضور یکی از چهرههای سیاسی این جریان بهعنوان مصاحبهکننده با مقام نخست اجرائی کشور بسیار معنادار و نشاندهنده از بیدقتی مسئولان نهاد و دفتر ریاستجمهوری است. در این فیلم کوتاه مصاحبهشونده با کاربست مفاهیم غلط و نادرست درباره اقوام ایرانی از واژۀ ملت برای اقوام ایرانی استفاده میکند و چند بار از این مفهوم استفاده میکند، اما مشخص نیست چرا مسئولان دفتر با او به دلیل استفاده از واژههای مجعول و تجزیهطلبانه برخوردی نکردهاند و اجازه دادهاند چنین مفاهیمی طرح و ضبط و سپس رسانهای شود. ملتِ یکپارچۀ ایران متشکل از اقوام ایرانی است، نه ملتهای منفصل و جدا از هم! آیا بناست تجزیهطلبان و افراطیهای قومگرا با استفاده از چنین اقداماتی آنهم در چنین سطحی استفاده از واژهها و مفاهیم تجزیهطلبانه را رسمیت و رواج دهند؟ آیا مسئولان دفتر رئیسجمهور در تنظیم برنامهها و محتواهای طرحشده دقت لازم را مبذول داشتهاند؟ آیا مسئولان دفتر متوجه بودهاند که این فرد با چه هدفی اقدام به چنین کاری کرده است؟
در گفتوگو، مصاحبهگر از رئیسجمهوری درباره موضوع معادن میپرسد. چنین موضوعاتی مسئلهای حساس و مخاطرهانگیز است. قومگرایان افراطی مدعی هستند معدن مس سونگون به شرکت ملی مس ایران در کرمان منتقل میشود و به اصطلاحِ تجزیهطلبان، مس سونگون «غارت» میشود، یعنی انتقال مس به استان دیگری در کشور غارت محسوب میشود. اگر چنین ادعایی درست باشد، شرکت پالایش نفت تبریز هماکنون سهم حدود هفتدرصدی از توان تصفیه نفت خام کل کشور را در دست دارد، پس نفت خوزستان غارت میشود و به تبریز رهسپار میشود. یا گاز خوزستان برای مصرف به پتروشیمی تبریز منتقل میشود، پس آیا انتقال گاز به تبریز نشانی از غارت خوزستان است؟ بیش از ۴۰ درصد آب آشامیدنی تبریز نیز از سد شهید کاظمی بوکان تأمین میشود. آیا انتقال آب بوکان برای مصارف مردم شریف و عزیز تبریز هم غارت محسوب میشود؟ آیا ورود مقامات ارشد کشور به چنین دامهایی به جز ایجاد خلل در وفاق ملی و انسجام ملی کارکرد دیگری دارد؟ آیا به دلیل تراکم کارها غفلتی رخ داده است؟ آیا با چنین استدلالی محلیگرایی افراطی موجب رودررویی ملت ایران نمیشود؟ آیا استمرار چنین رویکرد و جلساتی موجب بسط فعالیتهای قومگرایانه در کشور نمیشود؟ پدیدۀ قومگرایی از ابتدای تولد در کشور به سرویسهای جاسوسی خارجی متصل بوده و بهعنوان ابزار فشار این کشورها عمل کرده است.
🔴 بُنمایه: روزنامۀ شرق، شمارۀ ۵ شهریور ۱۴۰۳ خورشیدی
@IranDel_Channel
💢
Telegram
ایراندل | IranDel
همه عالم تن است و ایران دل ❤️
این کانال دغدغهاش، ایران است و گردانندۀ آن، یک شهروند ایرانی آذربایجانی
[ بازنشر یک یادداشت، توییت، ویدئو و یا یک صوت به معنی تأیید کل محتوا و تمام مواضع صاحب آن محتوا نیست و هدف صرفاً بازتاب دادن یک نگاه و اندیشه است.]
این کانال دغدغهاش، ایران است و گردانندۀ آن، یک شهروند ایرانی آذربایجانی
[ بازنشر یک یادداشت، توییت، ویدئو و یا یک صوت به معنی تأیید کل محتوا و تمام مواضع صاحب آن محتوا نیست و هدف صرفاً بازتاب دادن یک نگاه و اندیشه است.]
👍63👎8
🔴 سخنی با جناب پزشکیان و مشاوران ایشان
✍🏻 سهند ایرانمهر
بسیاری، از سخنانِ صریح، عامیانه و «آنی» آقای پزشکیان که گاه حتی خارج از پروتکل است، تعبیر به «صداقت» میکنند. نیتخوانی نمیکنم و انصاف حکم میکند که بگویم تا اینجای کار هم چیزی جز این به نظر نمیرسد، اما از خود ایشان و هواداران ایشان میخواهم که متوجه مرز بین «صداقت» با «سادهنگری و اهمال» باشند و مانند برخی دولتهای پیشین منافع ملی را قربانی، منافع موقت خود نکنند و از مسائل مهم، به دلیل عدم آگاهی تاریخی یا شلختگی فکری به راحتی نگذرند.
آقای رشید دانشجویی همان کسی است که چند روز پیش ویدیوی مصاحبه اختصاصی او (با تعابیر معناداری که بر اهل فن پنهان نیست) با آقای پزشکیان منتشر شد. این هم سخنان او (ویدئوی پیوست) کنار آرامگاه «محمد بیریا» وزیر فرهنگ دولت (فرقه دموکرات) پیشهوری که با تصمیم دفتر سیاسی حزب کمونیست شوروی تشکیل و برپا شد تا جایگاه شوروی را در ایران تثبیت و مقدمهای برای تجزیه آن شود (حتی خود پیشهوری چندان دل خوشی از عامل مستقیم باقراُف نداشت و گفته بود که بیریا با اصرار سازمان امنیت شوروی به این سمت گمارده شده است).
از خود جناب پزشکیان و به ویژه مشاورانش میخواهم حالا که ریاستجمهوری ایشان سند ابطالِ دیگری بر مرزبندیهای پوچِ قومگرایانه، و گوشهگوشهی این سرزمین و ساکنانش پارهتن ایران عزیز و همه، فرزندان آن هستند، مرز بسیار دقیق میهندوستی با بیوطنی و بیوتنی را مشمولِ سهلانگاری نکنند و مراقب شیطنتهایی باشند که اتفاقاً روی همین سادهانگاریها امید بسته است، سادهانگاری که در چشم آنهایی که مفهوم «ایران»، لقلقهی موسمی انتخابات و منافع جناحی است با «صداقت» سرهمبندی میشود و با شیدایی راه را بر عقلانیت سیاسیشان میبندد.
🔴 پینوشت:
بازنشرِ یک یادداشت، الزاماً به معنای تأیید کل محتوای آن و تأیید تمام مواضعِ نویسندهی یادداشت نیست.
@IranDel_Channel
💢
🔴 سخنی با جناب پزشکیان و مشاوران ایشان
✍🏻 سهند ایرانمهر
بسیاری، از سخنانِ صریح، عامیانه و «آنی» آقای پزشکیان که گاه حتی خارج از پروتکل است، تعبیر به «صداقت» میکنند. نیتخوانی نمیکنم و انصاف حکم میکند که بگویم تا اینجای کار هم چیزی جز این به نظر نمیرسد، اما از خود ایشان و هواداران ایشان میخواهم که متوجه مرز بین «صداقت» با «سادهنگری و اهمال» باشند و مانند برخی دولتهای پیشین منافع ملی را قربانی، منافع موقت خود نکنند و از مسائل مهم، به دلیل عدم آگاهی تاریخی یا شلختگی فکری به راحتی نگذرند.
آقای رشید دانشجویی همان کسی است که چند روز پیش ویدیوی مصاحبه اختصاصی او (با تعابیر معناداری که بر اهل فن پنهان نیست) با آقای پزشکیان منتشر شد. این هم سخنان او (ویدئوی پیوست) کنار آرامگاه «محمد بیریا» وزیر فرهنگ دولت (فرقه دموکرات) پیشهوری که با تصمیم دفتر سیاسی حزب کمونیست شوروی تشکیل و برپا شد تا جایگاه شوروی را در ایران تثبیت و مقدمهای برای تجزیه آن شود (حتی خود پیشهوری چندان دل خوشی از عامل مستقیم باقراُف نداشت و گفته بود که بیریا با اصرار سازمان امنیت شوروی به این سمت گمارده شده است).
از خود جناب پزشکیان و به ویژه مشاورانش میخواهم حالا که ریاستجمهوری ایشان سند ابطالِ دیگری بر مرزبندیهای پوچِ قومگرایانه، و گوشهگوشهی این سرزمین و ساکنانش پارهتن ایران عزیز و همه، فرزندان آن هستند، مرز بسیار دقیق میهندوستی با بیوطنی و بیوتنی را مشمولِ سهلانگاری نکنند و مراقب شیطنتهایی باشند که اتفاقاً روی همین سادهانگاریها امید بسته است، سادهانگاری که در چشم آنهایی که مفهوم «ایران»، لقلقهی موسمی انتخابات و منافع جناحی است با «صداقت» سرهمبندی میشود و با شیدایی راه را بر عقلانیت سیاسیشان میبندد.
🔴 پینوشت:
بازنشرِ یک یادداشت، الزاماً به معنای تأیید کل محتوای آن و تأیید تمام مواضعِ نویسندهی یادداشت نیست.
@IranDel_Channel
💢
Telegram
attach 📎
👍53👎14
🔴 نزدیکشدن یک شیاد قومگرا به رئیس جمهوری
✍️ یادداشتِ منتشره در حسابِ کاربری «فلات ایران» در شبکۀ ایکس (توییتر پیشین)
«یک نفر پرووکاتور (محرکِ نفرت) به طریقی و خارج از پروتکلِ نهاد ریاست جمهوری خودش را به پزشکیان رسانده و چند دقیقه با او صحبت کرده، پزشکیان سرسری جوابهای کلی داده و البته - شاید - با بیدقتی گفتگو را قطع نکرده است!
گویا معاونتِ ارتباطات و اطلاعرسانی و همینطور معاونتِ سیاسی نهاد ریاستجمهوری، بهیکی از روزنامهنگاران گفته است که گفتگوی اخیر خارج از پروتکل رسمی و بدون اطلاع آنها بوده و تضمین دادهاند که مِنبعد چنین اتفاقی رخ نخواهد داد.
اما مسألۀ اساسی این نیست، مسألۀ افکارِ عمومی، نفوذِ ستونِ پنجم دشمن تا بیخ گوش رئیس جمهوری و تحریکِ افکار و بسیج علیه همۀ اصولِ سیاسی و ارزشهای ملی است. همینگونه است که اطلاعاتِ حساسِ مملکت لو میرود و سر از ناکجا در میآورد.
اکنون، مردم میپرسند چطور یک شیاد ضدِّ امنیتی توانسته است که این مقدار سروصدا ایجاد کند؟ پشتپردۀ ورود او به نهادِ ریاستجمهوری چه کسی بوده و حفاظتِ نهاد، در آن لحظه دقیقاً از چهچیزی حفاظت میکرد؟ و چرا مراقب نبود که یک پرووکاتور نزدیکِ رئیسجمهور نشود؟
پینوشت:
هیچ احدی روی زمین نمیتواند نظام آموزشی ایران را که محصول هزار سال نظم طبیعیِ تاریخ ماست را تغییر دهد؛ این شیاد که سهل است، خود رئیسجمهور هم نمیتواند خللی بر نظمِ هزارسالهی ما وارد کند. پیش از این هم گفته بودیم که بوی کباب آمده، اما خر داغ میکنند.
پیامد این شیطنت، آن بود که موضوع اکنون جنبۀ «امنیتی» هم پیدا کرده و از سوی دیگر اتفاقاً حساسیتِ افکارِ عمومی نسبت به پنهانشدن، پشتِ نقابِ اصل ۱۵ بیشتر شده است. از سوی دیگر جریانِ ملّی، توانست به خوبی با نورانداختن به رفتارِ این شیاد و حامیانش، نشان دهد که هیچ فرقی بین هویتطلب و تجزیهطلب نیست و اصل ۱۵ صرفاً یک بهانه بود.»
#توییت_خوانی
@IranDel_Channel
💢
🔴 نزدیکشدن یک شیاد قومگرا به رئیس جمهوری
✍️ یادداشتِ منتشره در حسابِ کاربری «فلات ایران» در شبکۀ ایکس (توییتر پیشین)
«یک نفر پرووکاتور (محرکِ نفرت) به طریقی و خارج از پروتکلِ نهاد ریاست جمهوری خودش را به پزشکیان رسانده و چند دقیقه با او صحبت کرده، پزشکیان سرسری جوابهای کلی داده و البته - شاید - با بیدقتی گفتگو را قطع نکرده است!
گویا معاونتِ ارتباطات و اطلاعرسانی و همینطور معاونتِ سیاسی نهاد ریاستجمهوری، بهیکی از روزنامهنگاران گفته است که گفتگوی اخیر خارج از پروتکل رسمی و بدون اطلاع آنها بوده و تضمین دادهاند که مِنبعد چنین اتفاقی رخ نخواهد داد.
اما مسألۀ اساسی این نیست، مسألۀ افکارِ عمومی، نفوذِ ستونِ پنجم دشمن تا بیخ گوش رئیس جمهوری و تحریکِ افکار و بسیج علیه همۀ اصولِ سیاسی و ارزشهای ملی است. همینگونه است که اطلاعاتِ حساسِ مملکت لو میرود و سر از ناکجا در میآورد.
اکنون، مردم میپرسند چطور یک شیاد ضدِّ امنیتی توانسته است که این مقدار سروصدا ایجاد کند؟ پشتپردۀ ورود او به نهادِ ریاستجمهوری چه کسی بوده و حفاظتِ نهاد، در آن لحظه دقیقاً از چهچیزی حفاظت میکرد؟ و چرا مراقب نبود که یک پرووکاتور نزدیکِ رئیسجمهور نشود؟
پینوشت:
هیچ احدی روی زمین نمیتواند نظام آموزشی ایران را که محصول هزار سال نظم طبیعیِ تاریخ ماست را تغییر دهد؛ این شیاد که سهل است، خود رئیسجمهور هم نمیتواند خللی بر نظمِ هزارسالهی ما وارد کند. پیش از این هم گفته بودیم که بوی کباب آمده، اما خر داغ میکنند.
پیامد این شیطنت، آن بود که موضوع اکنون جنبۀ «امنیتی» هم پیدا کرده و از سوی دیگر اتفاقاً حساسیتِ افکارِ عمومی نسبت به پنهانشدن، پشتِ نقابِ اصل ۱۵ بیشتر شده است. از سوی دیگر جریانِ ملّی، توانست به خوبی با نورانداختن به رفتارِ این شیاد و حامیانش، نشان دهد که هیچ فرقی بین هویتطلب و تجزیهطلب نیست و اصل ۱۵ صرفاً یک بهانه بود.»
#توییت_خوانی
@IranDel_Channel
💢
👍67👎15
📷 کلاس شاهنامه در انجمن سیمرغ تبریز در روز ۵ شهریور ۱۴۰۳ خورشیدی و تجلیل از جواد رنجبر درخشیلر، شاهنامهپژوه تبریزی
🔴 پینوشت:
خطۀ آذربایجان و بویژه شهر تبریز، از دیرباز کانون توجه و درنگ در شاهنامۀ حکیم فردوسی توسی - حماسۀ ملی ایران - است و ضمن رایج بودن و تداومِ محافل و نشستهای شاهنامهخوانی، کلاسهای تخصصی شاهنامۀ فردوسی هم دایر است. این خطه از ایران، مهدِ شکوفایی و پرورشِ بزرگترین، شاهنامهپژوهان و شاهنامهشناسان ایران نیز است.
در روزگار کنونی در آذربایجان و تبریز، علاوه بر دانشگاهها و بنیادها و مؤسسات دولتی، چندین انجمنِ خصوصی و مردمی، تمرکز ویژهای بر برگزاری کلاسهای تخصصی و نشستهای شاهنامه دارند.
#اطلاع_رسانی
@IranDel_Channel
💢
🔴 پینوشت:
خطۀ آذربایجان و بویژه شهر تبریز، از دیرباز کانون توجه و درنگ در شاهنامۀ حکیم فردوسی توسی - حماسۀ ملی ایران - است و ضمن رایج بودن و تداومِ محافل و نشستهای شاهنامهخوانی، کلاسهای تخصصی شاهنامۀ فردوسی هم دایر است. این خطه از ایران، مهدِ شکوفایی و پرورشِ بزرگترین، شاهنامهپژوهان و شاهنامهشناسان ایران نیز است.
در روزگار کنونی در آذربایجان و تبریز، علاوه بر دانشگاهها و بنیادها و مؤسسات دولتی، چندین انجمنِ خصوصی و مردمی، تمرکز ویژهای بر برگزاری کلاسهای تخصصی و نشستهای شاهنامه دارند.
#اطلاع_رسانی
@IranDel_Channel
💢
👍43👎9
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 پلیس مدارس در ایران برای تشویقِ خانوادهها تا فرزندان بویژه دخترانِ خود را با خیالِ راحت، راهی دبستان و دبیرستان کنند
#مستند
@IranDel_Channel
💢
#مستند
@IranDel_Channel
💢
👍26👎4
ایراندل | IranDel
🔴 تذکری به مسئولانِ دفترِ رئیسجمهور دربارۀ قومگرایی ✍️ احسان هوشمند درحالیکه حدود ۵۰ روز از برگزاری دور دوم انتخاباتِ ریاستجمهوری و انتخاب دکتر پزشکیان بهعنوان رئیسجمهوری کشور میگذرد، تاکنون تاریخی برای برگزاری مصاحبۀ مطبوعاتی رئیسجمهوری مشخص…
🔴 نامی به بزرگی احسان هوشمند
✍️ رضا کدخدازاده، کنشگر مدنی و ملی ارومیهای در شبکه اجتماعی ایکس (توییتر پیشین) نوشت:
در فضای مجازی رسم است وقتی ناجوانمردانه به کسی حمله میشود، دوستدارانش پویشِ «من فلانی هستم» راه میاندازند. در مورد استاد هوشمند، حتی مجازاً هم نمیشود ادعا کرد، من «احسان هوشمند» هستم! انسانی دوستداشتنی، دانشمندی متین، ایرانشناسی خبره و یک وطنپرست واقعی.
#توییت_خوانی
@IranDel_Channel
💢
🔴 نامی به بزرگی احسان هوشمند
✍️ رضا کدخدازاده، کنشگر مدنی و ملی ارومیهای در شبکه اجتماعی ایکس (توییتر پیشین) نوشت:
در فضای مجازی رسم است وقتی ناجوانمردانه به کسی حمله میشود، دوستدارانش پویشِ «من فلانی هستم» راه میاندازند. در مورد استاد هوشمند، حتی مجازاً هم نمیشود ادعا کرد، من «احسان هوشمند» هستم! انسانی دوستداشتنی، دانشمندی متین، ایرانشناسی خبره و یک وطنپرست واقعی.
#توییت_خوانی
@IranDel_Channel
💢
👍40👎5
ایراندل | IranDel
🔴 گزارشِ نشستِ یکصد و سوم از کارگاه شاهنامهخوانی تبریز ✍️ نیما عظیمی از ساعت ۱۷ شنبه، ششم اَمُردادماهِ سال ۱۴۰۳ خورشیدی در محلِ کتابشهر تبریز، نشست یکصد و سوم از کارگاه شاهنامهخوانی تبریز با آموزگاریِ بنیانگذار این کارگاه «جواد رنجبر درخشیلر» برگزار…
🔴 گزارشِ نشستِ یکصد و چهارم از کارگاه شاهنامهخوانی تبریز
✍️ نیما عظیمی
🔴 این گزارش را در بخشِ «مشاهدۀ فوری» بخوانید:
👇👇
@IranDel_Channel
💢
🔴 گزارشِ نشستِ یکصد و چهارم از کارگاه شاهنامهخوانی تبریز
✍️ نیما عظیمی
🔴 این گزارش را در بخشِ «مشاهدۀ فوری» بخوانید:
👇👇
@IranDel_Channel
💢
Telegraph
ایراندل | IranDel
🔴 گزارشِ نشستِ یکصد و چهارم از کارگاه شاهنامهخوانی تبریز ✍️ نیما عظیمی از ساعت ۱۷ شنبه، بیستم اَمُردادماهِ سال ۱۴۰۳ خورشیدی در محلِ کتابشهر تبریز، نشست یکصد و چهارم از کارگاه شاهنامهخوانی تبریز با آموزگاریِ بنیانگذار این کارگاه «جواد رنجبر درخشیلر»…
👍23👎4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 پاسخ احسان هوشمند - جامعهشناس و ایرانشناس - به این پرسش که آیا اساساً چیزی به نام «قوم فارس» وجود دارد؟
@IranDel_Channel
💢
🎥 پاسخ احسان هوشمند - جامعهشناس و ایرانشناس - به این پرسش که آیا اساساً چیزی به نام «قوم فارس» وجود دارد؟
@IranDel_Channel
💢
👍35👎4
ایراندل | IranDel
🎥 پاسخ احسان هوشمند - جامعهشناس و ایرانشناس - به این پرسش که آیا اساساً چیزی به نام «قوم فارس» وجود دارد؟ @IranDel_Channel 💢
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 احسان هوشمند به نمونههایی از درهم آمیختگی فرهنگی و زبانی ایرانیان اشاره میکند | کرمانیهای میاندوآب
@IranDel_Channel
💢
🎥 احسان هوشمند به نمونههایی از درهم آمیختگی فرهنگی و زبانی ایرانیان اشاره میکند | کرمانیهای میاندوآب
@IranDel_Channel
💢
👍31👎5
ایراندل | IranDel
🎥 پاسخ احسان هوشمند - جامعهشناس و ایرانشناس - به این پرسش که آیا اساساً چیزی به نام «قوم فارس» وجود دارد؟ @IranDel_Channel 💢
🔴 گفتوگوی مفصل انصافنیوز با احسان هوشمند، جامعهشناس و ایرانشناس برجسته
● احسان هوشمند در گفتوگویی با انصافنیوز دربارۀ قومگرایی و بیریشه بودن آن در ایران میگوید. او در توضیح این موضوع به مهاجرتهای پیدرپی ایرانیان از شرقیترین نقاط ایران به غربیترین نقاط آن و در نتیجه درهم آمیختگی زبانی و فرهنگی مردم کشور ما طی تاریخ اشاره کرد و مثالهایی در این مورد زد. هوشمند از دلایلِ رواج قومگرایی در کشور نیز گفت و از جمله به رواج گفتمانی ایدئولوژیک اشاره کرد.
بخش نخست گفتوگو را از اینجا بخوانید.
● در بخش دوم گفتوگوی مفصل احسان هوشمند، با انصافنیوز، او از پیشینۀ قومگرایی در ایران و تاریخ آغاز آن در کشور گفت:
«قبل از ظهور کمونیسم، مارکسیستهای ایرانی، تأسیس "جمهوری آذربایجان"، دولت عراق و ترکیه نوین در ایران شخصیتهای قومگرا نداشتهایم! شما یک نفر پانکُرد یا پانتُرک قبل از این مقاطع زمانی پیدا نمیکنید!».
او به موارد تاریخی تقویتِ قومگرایی توسط دولتهای آمریکا، انگلیس و حتی ایران در کشورهای دیگر اشاره کرد و در بخش پایانی مصاحبه دربارۀ مسئلۀ زبان مادری و "آموزش به زبان مادری" حرف زد. آقای هوشمند در این موضوع مشکل تحصیلی کودکان را در توسعه میبیند، نه آموزش به زبان مادری.
بخش دوم گفتوگو را از اینجا بخوانید.
■ ویدئوی نخست از گفتوگو
■ ویدئوی دوم از گفتوگو
■ ویدئوی سوم از گفتوگو
@IranDel_Channel
💢
🔴 گفتوگوی مفصل انصافنیوز با احسان هوشمند، جامعهشناس و ایرانشناس برجسته
● احسان هوشمند در گفتوگویی با انصافنیوز دربارۀ قومگرایی و بیریشه بودن آن در ایران میگوید. او در توضیح این موضوع به مهاجرتهای پیدرپی ایرانیان از شرقیترین نقاط ایران به غربیترین نقاط آن و در نتیجه درهم آمیختگی زبانی و فرهنگی مردم کشور ما طی تاریخ اشاره کرد و مثالهایی در این مورد زد. هوشمند از دلایلِ رواج قومگرایی در کشور نیز گفت و از جمله به رواج گفتمانی ایدئولوژیک اشاره کرد.
بخش نخست گفتوگو را از اینجا بخوانید.
● در بخش دوم گفتوگوی مفصل احسان هوشمند، با انصافنیوز، او از پیشینۀ قومگرایی در ایران و تاریخ آغاز آن در کشور گفت:
«قبل از ظهور کمونیسم، مارکسیستهای ایرانی، تأسیس "جمهوری آذربایجان"، دولت عراق و ترکیه نوین در ایران شخصیتهای قومگرا نداشتهایم! شما یک نفر پانکُرد یا پانتُرک قبل از این مقاطع زمانی پیدا نمیکنید!».
او به موارد تاریخی تقویتِ قومگرایی توسط دولتهای آمریکا، انگلیس و حتی ایران در کشورهای دیگر اشاره کرد و در بخش پایانی مصاحبه دربارۀ مسئلۀ زبان مادری و "آموزش به زبان مادری" حرف زد. آقای هوشمند در این موضوع مشکل تحصیلی کودکان را در توسعه میبیند، نه آموزش به زبان مادری.
بخش دوم گفتوگو را از اینجا بخوانید.
■ ویدئوی نخست از گفتوگو
■ ویدئوی دوم از گفتوگو
■ ویدئوی سوم از گفتوگو
@IranDel_Channel
💢
Telegram
ایراندل | IranDel
همه عالم تن است و ایران دل ❤️
این کانال دغدغهاش، ایران است و گردانندۀ آن، یک شهروند ایرانی آذربایجانی
[ بازنشر یک یادداشت، توییت، ویدئو و یا یک صوت به معنی تأیید کل محتوا و تمام مواضع صاحب آن محتوا نیست و هدف صرفاً بازتاب دادن یک نگاه و اندیشه است.]
این کانال دغدغهاش، ایران است و گردانندۀ آن، یک شهروند ایرانی آذربایجانی
[ بازنشر یک یادداشت، توییت، ویدئو و یا یک صوت به معنی تأیید کل محتوا و تمام مواضع صاحب آن محتوا نیست و هدف صرفاً بازتاب دادن یک نگاه و اندیشه است.]
👍29👎5
🔴 ترکیه امروزی، میراثِ تُرکان یا رومیان مسلمان؟
✍️ سالار سیفالدینی
پروفسور جلال شنگور، استاد جغرافیا و زمینشناسی ترکیه، در این مصاحبه (ویدئوی پیوست) میگوید که ژنِ تُرک در آسیای میانه، اکثریت است و درصدِ فراوانی آن در آنانولی، هفت درصد تعیین شده است. در برنامۀ استخراج DNA مردمانِ آناتولی، اکثریتِ مردم آن از نظر DNA به هنداروپائیان نزدیک بودهاند. شنگور در ادامه میگوید «ما وارثِ بیزانس، ما رومیانِ مسلمان هستیم».
یک موضوع مهم در تحقیقاتِ جلال شنگور، اشاره به خاستگاه بالکانی عثمانیان است. روایت او از عثمانی با روایتهای ایدئولوژیک رایج متفاوت است، چرا که معتقد است، نقطۀ اتکای عثمانی نه فلاتِ آناتولی، بلکه بالکان بود. همانطور که میدانید، قسطنطینۀ بیزانسی پس از فتح، تبدیل به مرکز خلافت عثمانی شد. این شهرِ محتشمِ رومی، از نظر جغرافیایی بخشی از فلات آناتولی نیست، بلکه بخشی از تراس (تراکیه) است، دیوار به دیوارِ بالکان، یعنی یونان و بلغارستان به شمار میرود. تراس شرقی شامل چندین ایل (معادل استان در تقسیمات کشوری ترکیه) از جمله استانبول است. تراش شمالی شامل بلغارستان و تراس غربی در قلمرو یونان واقع شده است. (برای اطلاعات بیشتر نک: چشم انداز و ادراک ژئوپلیتیک ترکیه)
از نظر جلال شنگور، خلافت عثمانی تا پیش از تجزیۀ بالکان، بیشتر بر این حوزه واقع شده بود و آناتولی را به عنوان یک منطقۀ حاشیهای میدید، اما جدایی بالکان، عثمانی را بیش از گذشته به سمتِ شرق متوجه کرد و خُلفا ناچار از پناه آوردن به آناتولی شدند.
به طور کلی، جلال شنگور را باید در دستۀ تُرکهای سفید، یعنی تُرکهای لیبرال، گریزان از ایدئولوژی، مخالفِ خلافتگرایی عثمانی و تُرکگرایی دستهبندی کرد.
بازگردیم به موضوعِ DNA که جوهرۀ یک انسان است و با کمک آن میتوان به تبارشناسی پرداخت. مفهوم تُرک، به عنوان اطلاق به یک دولت - ملّت و حتی ملّتِ معمولی، بسیار متأخر است و به تزهای روشنفکران دهههای آخر عثمانی مانند یوسف آقچورا باز میگردد. آنها مجبور بودند برای گُذار از بحرانی که دامنگیرِ امپراطوری چند ملیّتی شده بود راه حلی انتخاب کنند که اصلیترین آنها تأسیسِ یک عثمانی جدید (عثمانیهای جوان) یا ملّتِ جدید تُرک (تُرکان جوان) بود. پیش از آن، تُرک، بار منفی زیادی داشت و خُلفا و امپراطوران از تُرک نامیدنِ خود و حکومتشان پرهیز میکردند. دلیل اصلی ان بود که هیأت حاکمۀ عثمانی تُرک نبودند. سلاطین تقریباً همگی مادران و مادربزرگانِ یونانی، روس و اوکراینی یا اسلاو داشتند. دخترانی که در سن کم توسط دزدان دریایی مانند (پیر رئیس) در شبی دزیده میشدند و در مرکز خلافت به فروش میرفتند و بهترینها نیز نصیب حرمسرای خُلفا میشدند. وزیران نیز اغلب اسلاو از شبهجزیره بالکان میآمدند. نیروی نظامی یعنی ینیچریها نیز از سربازان مسیحی مسلمان شده (دونمه) تشکیل میشد. ساختار ادارۀ مملکت نیز بهجا مانده از بیزانس بود. حتی امروز نیز موسیقی و رقص رایج در ترکیه در واقع همان موسیقی و رقصی و لباسی است که یونانیها دارند. بسیاری از ساختار، حفظ شده و در واقع به ارث رسیده است. اما ناسیونالیسم متأخر تُرک مجبور بود، روایتی از خود بسازد، که نه عثمانی باشد، نه بیزانسی و نه اسلامی. برای همین در دورانِ آتاتُرک سراغ سومرها و هیتیها به عنوان نقطۀ اتکا رفتند که البته جدی گرفته نشد. تُرکها در مقایسه با سایر ملتهای همسایه، بسیار دیر به شأن ملی دست پیدا کردند و تجربه نشان داده رابطۀ مستقیمی بین ناسیونالیسم افراطی و جوامعی که دیر به ملیّت میرسند، وجود دارد. نمونۀ آن ایتالیا و آلمان است که وحدتِ آنها نسبت به فرانسه، بسیار با تأخیر، اواسط قرن ۱۸٠٠ میلادی ممکن شد، ترکیه یک نمونۀ دیگر است. در این موارد جامعه احساس میکند چون دیرتر از سایرین به یک مرحلۀ جدید دست پیدا کرده، باید با سرعت بیشتری حرکت کند. از سوی دیگر جوامعی که دیرتر از بقیه به یک هویّت میپیوندند، احساس میکنند باید افراطی باشند؛ مانند مردم نورستان افغانستان که تا چندی پیش بودایی بودند، اما همین ولایت، امروز خاستگاه اصلی بنیادگرایی است.
به هر حال یک روایتِ توارث از بیزانس در بین دانشمندان جدی و مستقل ترکیه مانند باسکین اوران (استاد روابط بینالملل دانشگاه آنکارا) نیز وجود دارد و امری جدی است و در بین تُرکهای سفید، کاملاً رایج است.
علاقهمندان به این موضوع، میتوانند کتابِ «ادراک و چشماندازِ ژئوپُلیتیکِ ترکیه» را مطالعه کنند.
@IranDel_Channel
💢
🔴 ترکیه امروزی، میراثِ تُرکان یا رومیان مسلمان؟
✍️ سالار سیفالدینی
پروفسور جلال شنگور، استاد جغرافیا و زمینشناسی ترکیه، در این مصاحبه (ویدئوی پیوست) میگوید که ژنِ تُرک در آسیای میانه، اکثریت است و درصدِ فراوانی آن در آنانولی، هفت درصد تعیین شده است. در برنامۀ استخراج DNA مردمانِ آناتولی، اکثریتِ مردم آن از نظر DNA به هنداروپائیان نزدیک بودهاند. شنگور در ادامه میگوید «ما وارثِ بیزانس، ما رومیانِ مسلمان هستیم».
یک موضوع مهم در تحقیقاتِ جلال شنگور، اشاره به خاستگاه بالکانی عثمانیان است. روایت او از عثمانی با روایتهای ایدئولوژیک رایج متفاوت است، چرا که معتقد است، نقطۀ اتکای عثمانی نه فلاتِ آناتولی، بلکه بالکان بود. همانطور که میدانید، قسطنطینۀ بیزانسی پس از فتح، تبدیل به مرکز خلافت عثمانی شد. این شهرِ محتشمِ رومی، از نظر جغرافیایی بخشی از فلات آناتولی نیست، بلکه بخشی از تراس (تراکیه) است، دیوار به دیوارِ بالکان، یعنی یونان و بلغارستان به شمار میرود. تراس شرقی شامل چندین ایل (معادل استان در تقسیمات کشوری ترکیه) از جمله استانبول است. تراش شمالی شامل بلغارستان و تراس غربی در قلمرو یونان واقع شده است. (برای اطلاعات بیشتر نک: چشم انداز و ادراک ژئوپلیتیک ترکیه)
از نظر جلال شنگور، خلافت عثمانی تا پیش از تجزیۀ بالکان، بیشتر بر این حوزه واقع شده بود و آناتولی را به عنوان یک منطقۀ حاشیهای میدید، اما جدایی بالکان، عثمانی را بیش از گذشته به سمتِ شرق متوجه کرد و خُلفا ناچار از پناه آوردن به آناتولی شدند.
به طور کلی، جلال شنگور را باید در دستۀ تُرکهای سفید، یعنی تُرکهای لیبرال، گریزان از ایدئولوژی، مخالفِ خلافتگرایی عثمانی و تُرکگرایی دستهبندی کرد.
بازگردیم به موضوعِ DNA که جوهرۀ یک انسان است و با کمک آن میتوان به تبارشناسی پرداخت. مفهوم تُرک، به عنوان اطلاق به یک دولت - ملّت و حتی ملّتِ معمولی، بسیار متأخر است و به تزهای روشنفکران دهههای آخر عثمانی مانند یوسف آقچورا باز میگردد. آنها مجبور بودند برای گُذار از بحرانی که دامنگیرِ امپراطوری چند ملیّتی شده بود راه حلی انتخاب کنند که اصلیترین آنها تأسیسِ یک عثمانی جدید (عثمانیهای جوان) یا ملّتِ جدید تُرک (تُرکان جوان) بود. پیش از آن، تُرک، بار منفی زیادی داشت و خُلفا و امپراطوران از تُرک نامیدنِ خود و حکومتشان پرهیز میکردند. دلیل اصلی ان بود که هیأت حاکمۀ عثمانی تُرک نبودند. سلاطین تقریباً همگی مادران و مادربزرگانِ یونانی، روس و اوکراینی یا اسلاو داشتند. دخترانی که در سن کم توسط دزدان دریایی مانند (پیر رئیس) در شبی دزیده میشدند و در مرکز خلافت به فروش میرفتند و بهترینها نیز نصیب حرمسرای خُلفا میشدند. وزیران نیز اغلب اسلاو از شبهجزیره بالکان میآمدند. نیروی نظامی یعنی ینیچریها نیز از سربازان مسیحی مسلمان شده (دونمه) تشکیل میشد. ساختار ادارۀ مملکت نیز بهجا مانده از بیزانس بود. حتی امروز نیز موسیقی و رقص رایج در ترکیه در واقع همان موسیقی و رقصی و لباسی است که یونانیها دارند. بسیاری از ساختار، حفظ شده و در واقع به ارث رسیده است. اما ناسیونالیسم متأخر تُرک مجبور بود، روایتی از خود بسازد، که نه عثمانی باشد، نه بیزانسی و نه اسلامی. برای همین در دورانِ آتاتُرک سراغ سومرها و هیتیها به عنوان نقطۀ اتکا رفتند که البته جدی گرفته نشد. تُرکها در مقایسه با سایر ملتهای همسایه، بسیار دیر به شأن ملی دست پیدا کردند و تجربه نشان داده رابطۀ مستقیمی بین ناسیونالیسم افراطی و جوامعی که دیر به ملیّت میرسند، وجود دارد. نمونۀ آن ایتالیا و آلمان است که وحدتِ آنها نسبت به فرانسه، بسیار با تأخیر، اواسط قرن ۱۸٠٠ میلادی ممکن شد، ترکیه یک نمونۀ دیگر است. در این موارد جامعه احساس میکند چون دیرتر از سایرین به یک مرحلۀ جدید دست پیدا کرده، باید با سرعت بیشتری حرکت کند. از سوی دیگر جوامعی که دیرتر از بقیه به یک هویّت میپیوندند، احساس میکنند باید افراطی باشند؛ مانند مردم نورستان افغانستان که تا چندی پیش بودایی بودند، اما همین ولایت، امروز خاستگاه اصلی بنیادگرایی است.
به هر حال یک روایتِ توارث از بیزانس در بین دانشمندان جدی و مستقل ترکیه مانند باسکین اوران (استاد روابط بینالملل دانشگاه آنکارا) نیز وجود دارد و امری جدی است و در بین تُرکهای سفید، کاملاً رایج است.
علاقهمندان به این موضوع، میتوانند کتابِ «ادراک و چشماندازِ ژئوپُلیتیکِ ترکیه» را مطالعه کنند.
@IranDel_Channel
💢
Telegram
attach 📎
👍26👎6
ایراندل | IranDel
🔴 کارگاه شاهنامهخوانی تبریز نشستِ یکصد و پنجم آموزگار: جواد رنجبر درخشیلر، دکترای علوم سیاسی و شاهنامهپژوه زمان: شنبه ۲۷ اَمُرداد ماه ۱۴۰۳ خورشیدی، ساعت ۱۷ مکان: تبریز، چهارراه شهناز، جنب سینما قدس، کتابشهر تبریز شرکت برای عموم آزاد و رایگان…
🔴 کارگاه شاهنامهخوانی تبریز
نشستِ یکصد و ششم
آموزگار:
جواد رنجبر درخشیلر، دکترای علوم سیاسی و شاهنامهپژوه
زمان:
شنبه ۱۰ شهریور ماه ۱۴۰۳ خورشیدی، ساعت ۱۷
مکان:
تبریز، خیابان ثقهالاسلام، کوی سرخاب، خانۀ تاریخی شربتاوغلی، بنیاد ایرانشناسی استان آذربایجان شرقی
شرکت برای عموم آزاد و رایگان است.
#اطلاع_رسانی
@IranDel_Channel
💢
نشستِ یکصد و ششم
آموزگار:
جواد رنجبر درخشیلر، دکترای علوم سیاسی و شاهنامهپژوه
زمان:
شنبه ۱۰ شهریور ماه ۱۴۰۳ خورشیدی، ساعت ۱۷
مکان:
تبریز، خیابان ثقهالاسلام، کوی سرخاب، خانۀ تاریخی شربتاوغلی، بنیاد ایرانشناسی استان آذربایجان شرقی
شرکت برای عموم آزاد و رایگان است.
#اطلاع_رسانی
@IranDel_Channel
💢
👍24👎6
🔴 نوجوانان افتخارآفرین ایران، بمانید برای وطن
🔴 پینوشت:
حنانه خرمدشتی، آروین رسولزاده، محمدمهدی کشاورزی، آریا فاتحکرداری و علی نادری لردجانی، نمایندگان ایران در هفدهمین دوره المپیاد جهانی نجوم و اخترفیزیک، هریک موفق به کسب مدال طلا شدند تا ایران با این نتیجه درخشان در جایگاه نخست جهان بایستد.
#اطلاع_رسانی | #یادها
@IranDel_Channel
💢
🔴 پینوشت:
حنانه خرمدشتی، آروین رسولزاده، محمدمهدی کشاورزی، آریا فاتحکرداری و علی نادری لردجانی، نمایندگان ایران در هفدهمین دوره المپیاد جهانی نجوم و اخترفیزیک، هریک موفق به کسب مدال طلا شدند تا ایران با این نتیجه درخشان در جایگاه نخست جهان بایستد.
#اطلاع_رسانی | #یادها
@IranDel_Channel
💢
👍52👎4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 زندهیاد سید عبدالله انوار، ادیب و مترجم ایرانی: فرهنگِ اسلامی اگر وجود دارد، فرهنگِ ایرانیست
@IranDel_Channel
💢
@IranDel_Channel
💢
👍41👎3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 خوشا قزوین...
نهم شهریور، سالروز انتخابِ شهر قزوین به عنوان پایتختِ ایران در دورۀ شاه تهماسب صفوی است و به این بهانه، در گاهشمار ایرانی، روز قزوین نامگذاری شده است.
#مناسبتها
@IranDel_Channel
💢
نهم شهریور، سالروز انتخابِ شهر قزوین به عنوان پایتختِ ایران در دورۀ شاه تهماسب صفوی است و به این بهانه، در گاهشمار ایرانی، روز قزوین نامگذاری شده است.
#مناسبتها
@IranDel_Channel
💢
👍39👎3
⚫️ استاد محمدعلی بهمنی، غزلسرای نامی معاصر ایران
یاد و نامشان در دفتر فرهنگ و ادبیات ایران، جاوید
● گاهی دلم برای خودم تنگ میشود
گاهی دلم برای خودم تنگ میشود
وقتی حضور آینه کمرنگ میشود
وقتی میانهی بلوا سکوت دوست
در جان گوشهای کَرَم زنگ میشود
گاهی که از پس تکرار بیسود لحظهها
نجوای کوچیدن از قفس آهنگ میشود
اینجا نه جای ماندن خوبان راستگوست
هرکس که دم زند ز حق، آونگ میشود
نفرین بر این زمانه که در چرخ روزگار
هر لحظه صد خیانت و نیرنگ میشود
در دستهای آلوده انسان قرن ما
برگبرگ تاریخ پر از ننگ میشود
وقتی که سخت غرقهام در این سیر قهقرا
آری، دلم برای خودم تنگ میشود
محمدعلی بهمنی
#یادها
@IranDel_Channel
💢
⚫️ استاد محمدعلی بهمنی، غزلسرای نامی معاصر ایران
یاد و نامشان در دفتر فرهنگ و ادبیات ایران، جاوید
● گاهی دلم برای خودم تنگ میشود
گاهی دلم برای خودم تنگ میشود
وقتی حضور آینه کمرنگ میشود
وقتی میانهی بلوا سکوت دوست
در جان گوشهای کَرَم زنگ میشود
گاهی که از پس تکرار بیسود لحظهها
نجوای کوچیدن از قفس آهنگ میشود
اینجا نه جای ماندن خوبان راستگوست
هرکس که دم زند ز حق، آونگ میشود
نفرین بر این زمانه که در چرخ روزگار
هر لحظه صد خیانت و نیرنگ میشود
در دستهای آلوده انسان قرن ما
برگبرگ تاریخ پر از ننگ میشود
وقتی که سخت غرقهام در این سیر قهقرا
آری، دلم برای خودم تنگ میشود
محمدعلی بهمنی
#یادها
@IranDel_Channel
💢
👍35👎2
🔴 پاسخهای علی عبدالعلیزاده به چند پرسش:
● شایستهسالاری یا سهمیۀ قومی در انتخابِ وزیران؟
● مدیرانِ ارشدِ دولتی در استان و شهرستان؛ بومی یا غیربومی؟ محلّیگرایی در انتخابِ مدیران؛ آری یا خیر؟
● آیا در داخلِ مجلسِ ملّی، تقسیمبندی منطقهای و قومی، کاری درست است؟
● آیا رأی محلّی نمایندگانِ مجلس، ممکن است قربانیکنندۀ تفکرِ ملّی یا مصالحِ ملّی در مقابلِ منافع و خواستههای محلّی باشد؟
✍️ علی عبدالعلیزاده، زادۀ ارومیه، نمایندۀ ارومیه در مجلسِ دوم و سوم، استاندار آذربایجان شرقی از ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۶ خورشیدی، وزیر مسکن و شهرسازی از ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۴ خورشیدی (در دورانِ ریاستجمهوری سید محمد خاتمی) و رئیسِ ستادِ انتخاباتی مسعود پزشکیان در دورۀ چهاردهمِ انتخاباتِ ریاستجمهوری در کتاب خود به نامِ «خاطراتِ آقای وزیر» به پرسشهای بالا پاسخ میدهد.
جملات کلیدی:
این طور نیست که کابینه بین «اقوام» تقسیم شده باشد. تقریباً همیشه «شایستهسالاری» مبنای انتخابِ اعضای دولت بوده است و البته باید همینطور هم باشد.
واقعیت این است که ما گاهی گرفتار افراط در بومیگرایی میشویم. یکی از کارهای ناپسندی که انجام شده و هنوز هم متأسفانه عدهای آن را تبلیغ میکنند، این است که میگویند باید استاندار، فرماندار، رئیس دانشگاه یا مدیرکل هر منطقه، بومی آنجا باشد. من با این نگاه مخالفم. من معتقدم هر ایرانی در هر جای ایران بومی است. این جمله معنی مهمی دارد.
برای مثال، وقتی در بوشهر يک استاندارِ آذری یا خراسانی منصوب میشود، بیتردید او شایستگیها و شگردهای مدیریتی خاصی دارد که این سمت را به او دادهاند. بومی نبودنِ مسئول میتواند جنبههای مثبت زیادی برای آن استان داشته باشد. چنین مسئولی میتواند نوآوریهایی در ادارۀ آن منطقه از خود نشان دهد.
فایدۀ انتصابِ مدیرِ غیربومی، تنها نوآوری و به ارمغان آوردن ایدههای جدید نیست. چنین فردی در موارد زیادی میتواند بهتر از یک مدیرِ بومی کار کند. برای این که یک استاندارِ بومی، گرفتارِ روابطِ محلی است. فامیل و خانواده و عشیره و قبیله انتظارات زیادی دارند و از او میخواهند که فلانکَس را استخدام کند، امتیازات مختلف از او میخواهند، این استاندار بختبرگشته چقدر میتواند در مقابل سفارشها و انتظارات مقاومت کند؟ چقدر میتواند به فامیل و نزدیکانش «نه» بگوید و با آنها قطع رابطه کند؟
در واقع گرفتاریهای استاندار محلی پس از [پایانِ] مسئولیتش هم ادامه دارد. استاندار به خاطر خصلتِ کارش ممکن است با افرادِ مختلف درگیر شود. برای مثال به امام جمعه بگوید این خواستۀ شما خلافِ قانون است، به فلان جریانِ سیاسی بگوید اجازۀ راهپیمایی نمیدهم یا به آن یکی اجازۀ سخنرانی ندهد. درست یا غلط ناچار است از این قبیل رفتارها داشته باشد. اما چهار سال بعد که از استانداری بیرون آمد یا باید شهرش را تَرک کند و بیاید در تهران زندگی کند یا اگر در استانِ خودش ماند، بداند که ممکن است دیگر جوابِ سلامش را هم ندهند. شروع میکنند به تسویهحساب که این آقا، قدرت داشت استاندار بود اما ما را تحویل نگرفت و.... در واقع زندگی استاندار بعد از پایانِ دورۀ مسئولیتش، شکلِ دیگری پیدا میکند، در حالی که او اگر در استانِ دیگری [به غیر از استانِ زادگاهش] استاندار شده باشد، به دلیل نداشتن وابستگی فامیلی هم آسانتر تصمیم میگیرد و هم منافعِ استان را به منافعِ عشیرهای و قبیلهای برتری میدهد و بهتر عمل میکند.
بايد يکروز جلوی این نگاهِ غلط بایستیم و این تفکر را جا بیندازیم که هر ایرانی در هر نقطۀ ایران، بومی است بنابراین هر ایرانی که شایستهتر باشد برای پست یا مسئولیتی انتخاب میشود و مدیریتِ کار را به عهده میگیرد، حالا آن کار هر جای ایران که میخواهد باشد.
من آذریام و با نگاه خودم در هر جای ایران بومیام.
مگر وطن من فقط آذربایجان غربی یا شهر ارومیه است؟ خرمشهر هم، وطنِ من است.
هدف نمایندگان مجلس و امامان جمعه هم از طرح مسئلهای به نام مدیرِ محلی این بود که آن پست را به آدم من بدهید.
در داخل مجلس ملّی، تقسیمبندی منطقهای شود، کارِ غلطی است. مجلس شورای اسلامی، مجلسِ ملّت ایران است، مجلس ملّی است. مجلسِ «قومیّتهای ایرانی» نیست.
نمایندگان چون رأی محلّی میگیرند، باید مواظبت کنند، این رأی محلی آنها را وادار نکند، تفکر ملّی یا مصالح ملّی را فدای منافع و خواستههای محلّی کنند. اگر نمایندگان در این دام بیفتند، مسئلۀ وحدت ملّی در کشور خدشهدار میشود. نمایندگان مناطق مختلف در مجلس ملّی، جمع میشوند تا حرف ملّی بزنند، فکر ملی کنند و مصالح و منافع ملّی را تشخیص دهند. نمایندگان به مرکز نیامدهاند که امکاناتِ ملّی را تقسیمبندی منطقهای کنند و تفکرهای محلّی را بر تفکر ملّی حاکم کنند.
🔴 متنِ کامل نوشتۀ علی عبدالعلیزاده را در بخشِ «مشاهدۀ فوری» بخوانید:
👇👇
@IranDel_Channel
💢
🔴 پاسخهای علی عبدالعلیزاده به چند پرسش:
● شایستهسالاری یا سهمیۀ قومی در انتخابِ وزیران؟
● مدیرانِ ارشدِ دولتی در استان و شهرستان؛ بومی یا غیربومی؟ محلّیگرایی در انتخابِ مدیران؛ آری یا خیر؟
● آیا در داخلِ مجلسِ ملّی، تقسیمبندی منطقهای و قومی، کاری درست است؟
● آیا رأی محلّی نمایندگانِ مجلس، ممکن است قربانیکنندۀ تفکرِ ملّی یا مصالحِ ملّی در مقابلِ منافع و خواستههای محلّی باشد؟
✍️ علی عبدالعلیزاده، زادۀ ارومیه، نمایندۀ ارومیه در مجلسِ دوم و سوم، استاندار آذربایجان شرقی از ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۶ خورشیدی، وزیر مسکن و شهرسازی از ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۴ خورشیدی (در دورانِ ریاستجمهوری سید محمد خاتمی) و رئیسِ ستادِ انتخاباتی مسعود پزشکیان در دورۀ چهاردهمِ انتخاباتِ ریاستجمهوری در کتاب خود به نامِ «خاطراتِ آقای وزیر» به پرسشهای بالا پاسخ میدهد.
جملات کلیدی:
این طور نیست که کابینه بین «اقوام» تقسیم شده باشد. تقریباً همیشه «شایستهسالاری» مبنای انتخابِ اعضای دولت بوده است و البته باید همینطور هم باشد.
واقعیت این است که ما گاهی گرفتار افراط در بومیگرایی میشویم. یکی از کارهای ناپسندی که انجام شده و هنوز هم متأسفانه عدهای آن را تبلیغ میکنند، این است که میگویند باید استاندار، فرماندار، رئیس دانشگاه یا مدیرکل هر منطقه، بومی آنجا باشد. من با این نگاه مخالفم. من معتقدم هر ایرانی در هر جای ایران بومی است. این جمله معنی مهمی دارد.
برای مثال، وقتی در بوشهر يک استاندارِ آذری یا خراسانی منصوب میشود، بیتردید او شایستگیها و شگردهای مدیریتی خاصی دارد که این سمت را به او دادهاند. بومی نبودنِ مسئول میتواند جنبههای مثبت زیادی برای آن استان داشته باشد. چنین مسئولی میتواند نوآوریهایی در ادارۀ آن منطقه از خود نشان دهد.
فایدۀ انتصابِ مدیرِ غیربومی، تنها نوآوری و به ارمغان آوردن ایدههای جدید نیست. چنین فردی در موارد زیادی میتواند بهتر از یک مدیرِ بومی کار کند. برای این که یک استاندارِ بومی، گرفتارِ روابطِ محلی است. فامیل و خانواده و عشیره و قبیله انتظارات زیادی دارند و از او میخواهند که فلانکَس را استخدام کند، امتیازات مختلف از او میخواهند، این استاندار بختبرگشته چقدر میتواند در مقابل سفارشها و انتظارات مقاومت کند؟ چقدر میتواند به فامیل و نزدیکانش «نه» بگوید و با آنها قطع رابطه کند؟
در واقع گرفتاریهای استاندار محلی پس از [پایانِ] مسئولیتش هم ادامه دارد. استاندار به خاطر خصلتِ کارش ممکن است با افرادِ مختلف درگیر شود. برای مثال به امام جمعه بگوید این خواستۀ شما خلافِ قانون است، به فلان جریانِ سیاسی بگوید اجازۀ راهپیمایی نمیدهم یا به آن یکی اجازۀ سخنرانی ندهد. درست یا غلط ناچار است از این قبیل رفتارها داشته باشد. اما چهار سال بعد که از استانداری بیرون آمد یا باید شهرش را تَرک کند و بیاید در تهران زندگی کند یا اگر در استانِ خودش ماند، بداند که ممکن است دیگر جوابِ سلامش را هم ندهند. شروع میکنند به تسویهحساب که این آقا، قدرت داشت استاندار بود اما ما را تحویل نگرفت و.... در واقع زندگی استاندار بعد از پایانِ دورۀ مسئولیتش، شکلِ دیگری پیدا میکند، در حالی که او اگر در استانِ دیگری [به غیر از استانِ زادگاهش] استاندار شده باشد، به دلیل نداشتن وابستگی فامیلی هم آسانتر تصمیم میگیرد و هم منافعِ استان را به منافعِ عشیرهای و قبیلهای برتری میدهد و بهتر عمل میکند.
بايد يکروز جلوی این نگاهِ غلط بایستیم و این تفکر را جا بیندازیم که هر ایرانی در هر نقطۀ ایران، بومی است بنابراین هر ایرانی که شایستهتر باشد برای پست یا مسئولیتی انتخاب میشود و مدیریتِ کار را به عهده میگیرد، حالا آن کار هر جای ایران که میخواهد باشد.
من آذریام و با نگاه خودم در هر جای ایران بومیام.
مگر وطن من فقط آذربایجان غربی یا شهر ارومیه است؟ خرمشهر هم، وطنِ من است.
هدف نمایندگان مجلس و امامان جمعه هم از طرح مسئلهای به نام مدیرِ محلی این بود که آن پست را به آدم من بدهید.
در داخل مجلس ملّی، تقسیمبندی منطقهای شود، کارِ غلطی است. مجلس شورای اسلامی، مجلسِ ملّت ایران است، مجلس ملّی است. مجلسِ «قومیّتهای ایرانی» نیست.
نمایندگان چون رأی محلّی میگیرند، باید مواظبت کنند، این رأی محلی آنها را وادار نکند، تفکر ملّی یا مصالح ملّی را فدای منافع و خواستههای محلّی کنند. اگر نمایندگان در این دام بیفتند، مسئلۀ وحدت ملّی در کشور خدشهدار میشود. نمایندگان مناطق مختلف در مجلس ملّی، جمع میشوند تا حرف ملّی بزنند، فکر ملی کنند و مصالح و منافع ملّی را تشخیص دهند. نمایندگان به مرکز نیامدهاند که امکاناتِ ملّی را تقسیمبندی منطقهای کنند و تفکرهای محلّی را بر تفکر ملّی حاکم کنند.
🔴 متنِ کامل نوشتۀ علی عبدالعلیزاده را در بخشِ «مشاهدۀ فوری» بخوانید:
👇👇
@IranDel_Channel
💢
Telegraph
ایراندل | IranDel
🔴 پاسخهای علی عبدالعلیزاده به چند پرسش: ● شایستهسالاری یا سهمیۀ قومی در انتخابِ وزیران؟ ● مدیرانِ ارشدِ دولتی در استان و شهرستان؛ بومی یا غیربومی؟ محلّیگرایی در انتخابِ مدیران؛ آری یا خیر؟ ● آیا در داخلِ مجلسِ ملّی، تقسیمبندی منطقهای و قومی، کاری…
👍33👎1