‌
🔴 زبان فارسی و سهم مشترک همۀ اقوام ایرانی

✍️ پرویز ناتل خانلری


● برشی از مقاله‌ی فرهنگ مشترک:

وجود لهجه‌های مختلف نزدیک به هم از یک زبان در میان اقوام هم‌نژاد امری است که اختصاص به این سرزمین ندارد و در همه جای دنیا نمونۀ آن را می‌توان یافت. در کشور فرانسه از روزگار قدیم دو لهجۀ اصلی وجود داشته که یکی از آنها از قرن یازدهم تفوق یافته و زبان رسمی کشور قرار گرفته و آن دیگری به صورت لهجه‌های محلی هنوز باقی است.

غرض این است که بدانیم این حال تنها در کشور ما رخ نداده است. اقوامی که قرابت نژادی و زبانی با هم دارند برای تفهیم و تفاهم محتاج وسیلۀ مشترکی هستند و به این سبب اگر لهجه‌های ایشان با هم نزدیک و از یک اصل باشد، به طبع یکی از آن لهجه‌ها را رجحان می‌نهند و به عنوان زبان مشترک برمی‌گزینند. این زبان البته در اصل به یکی از نواحی آن سرزمین اختصاص داشته است، اما پس از آنکه به این طریق توسعه و کمال یافت دیگر به ناحیۀ خاصی تعلق ندارد بلکه زبان مشترک همۀ مردمان آن سرزمین محسوب می‌شود.

اما سیاست‌های خارجی که از چندی پیش در کشور ما نفوذ یافته است یکی از وسایل پیشرفت و غلبۀ خود را در ایجاد تفرقه و نفاق میان اقوام ایرانی دیده و در این راه کوشش‌ها کرده است یک جا غرور قومیت را تقویت کرده و استقلال زبان را وسیلۀ ایجاد یا تحکیم استقلال سیاسی نشان داده و جای دیگر مردم ساده‌لوح را برانگیخته تا میان خود و برادران خویش اختلاف جزئی و نادرست بیابند و خود را به سبب آنکه لهجۀ محلی ایشان عیناً همان زبان رسمی کشور نیست مظلوم بپندارند و دندان کینه بر هم بفشارند.

عجبا مگر زبان فصیح و ادبی فارسی امروز زبان کدام ناحیۀ خاص است تا نواحی دیگر از آن اعراض کنند و بخواهند لهجۀ محلی خود را به جای آن بنشانند؟ همۀ اقوام ایرانی در تشکیل و تکمیل زبان فارسی سهیم بود‌ه‌اند و مشکل می‌توان گفت سهم کدام ناحیه بزرگ‌تر است.


🔴 متن کامل مقاله‌ی "فرهنگ مشترک" را - به قلم زنده‌یاد پرویز ناتل خانلری - در PDF پیوستی مطالعه کنید.
👇👇


@IranDel_Channel

💢

‍ ‌
🔴 جستاری پیرامون پزشک

✍️ افشین جعفرزاده

همي بارم از ديده خونين سرشک
هماره گرفتارم اندر پزشک

روز میهنی پزشک را در زمانی پاس می‌داریم که صدها پزشک و دیگر همکاران کادر درمان، پرستار و بهیار و همگان در پویش میهنی مبارزه با اهریمن بدنهاد ویروس کرونا جان داده‌اند و دریغا و افسوس بین ما نیستند.
با درودی بی‌پایان بر تک‌تک پزشکان توانمند، کوشا و زحمتکش ایران‌زمین که تمامی توان خود را پیشکش دردمندان کرده و در کنار کاستی‌ها و ناروایی‌ها کوشیده‌اند با تلاش و پایمردی دو چندان، چراغ این رشتۀ بزرگ را روشن نگاه داشته و بر ارج و بزرگی‌اش بیفزایند.
اهل خرد و آگاهی نیک می‌دانند که دانش پر ارج پزشکی ایران‌زمین پیشینه‌ای به درازای پدید آمدن دانش در جهان دارد و برگ‌برگ دانشورزی  گیتی آکنده از کوشش‌های بزرگانی چون رازی، ابن‌سینا، مجوسی اهوازی، برزویه طبیب، اسماعیل جرجانی و بسیاری دیگر است که با توانمندی خود در سه‌هزارۀ پیشین قله‌های پر ارج فرهنگ و دانش را در نوردیده و با تکاپوهای خود در عرصۀ حکمت و دانش، سهم بزرگی در نمایان شدن ارزشهای فرهنگ ایرانی داشته‌اند.
اگر امروز نشان انجمن داروسازی بریتانیا، دیرپا‌ترین نهاد داروسازی جهان مزین به نگاره دانشمند ایرانی، ابن سیناست بی‌شوند نیست. واکاوی تاریخ دانش نشانگر پناهندگی اهل خرد رومی به ایران و دانشگاه جندی‌شاپور در دوره خسرو انوشیروان ساسانی است. به گفتهٔ آگاثیاس گاه‌نگار رومی چون یوستی نیانوس یکم در سال ۵۲۹ م. دستور داد آموزشگاه‌های فلسفی آتن و اسکندریه و رها را ببندند، دانشمندان نامبرده از بسته‌اندیشی و ستم او به ستوه آمدند و ناچار میهن خود را ترک نموده به ایران روی آورده و پناهنده شدند و به گاه پناهندگی خود به  ایرانزمین با خسرو انوشیروان پیرامون رخداد‌های  گوناگون گفتگو کردند و ارج دیدند و آرامش یافتند.
پزشکی بر پایه گواهی‌های آشکار  وابسته به رازی پزشک بزرگ ایرانی است و اگر رگه‌هایی از پزشکی مبتنی بر شواهد ( Evidence- based medicine) در جای‌جای کتاب بزرگ فارسی  پزشکی نگاشته اسماعیل جرجانی در هزار سال پیش است، به گاهی که اروپا در اوج بی‌فرهنگی  و خاموشی سده‌های میانی بود، نشانه این است که این آب و خاک همواره گهواره فرهنگمداری و بالندگی بوده و روشنگری پیرامون تمامی این کوششها، مثنوی هفتاد من کاغد خواهد شد.
فردوسی بزرگ حکیم  ایران زمین، در شاهکار فرهنگی خود شاهنامه، همواره بر برتری و چیرگی دانش و فرهنگ اشارتها دارد و آیین دیرپای دانش‌ورزی را برجسته ساخته است: 
بپرسیدم از مرد نیکو سخن
کسی کو بسال و خرد بد کهن
چنین داد پاسخ که دانش گزین
چو خواهی ز پروردگار آفرین
فرهنگ دانش‌مدار ایرانی که تا بنیاد دانشگاه جندی شاپور خوزستان بر چکاد علم و معرفت تکیه زده بود، پس از اسلام  دیگر بار خود را بازیافت و بزرگانی شهره پیشکش عرصۀ فرهنگ گیتی کرد. این فرهنگ پس از یورش مغولان اگر چه  دچار رخوت و سستی شد ولی به زودی خود را بازیافت و نقش‌آفرین گستره دانشمداری شد. اگر چه فروغ پیشین را باز نیافت.
کوششهای کنونی در سپهر دانش را به میزان زیادی وامدار امیرکبیر هستیم که با بنیاد دارالفنون، بنیادگر آموزش دانش نوین پزشکی شد.اگر چه افتخار بنیاد نخستین دانشکده پزشکی ایران را با سبک امروزین مرهون دکتر جوزف کاکران هستیم که در سال ۱۸۷۸ آن را در ارومیه و آذرابادگان بنیاد کرد. با بنیاد دانشگاه تهران در سال ۱۳۱۳ خورشیدی، ایرانیان به یاری تلاشهای خود توانستند بر واپس‌گرایی‌ها چیره شوند و در دانش‌گری جایگاهی برای خود بجویند و نام‌آوری کنند. امروز کمتر کانون آکادمیک را در گیتی سراغ داریم که خالی از فری و سالاری پزشکان ایرانی باشد.
در گاه‌نگاری ایران، پزشکان فیلسوف و تاریخدان و آزادی‌خواه کم نداشته‌ایم. بزرگانی چون ابن‌سینا و رازی و خواجه رشیدالدین فضل‌الله همدانی و شاید خیلی‌ها ندانند متن و انشای فرمان مشروطیت در سال ۱۲۸۵ به خامه  شادروان دکتر خلیل ثقفی بود و خود او در تنظیم متن این فرمان نقش داشت.
جمعیت بزرگ پزشکی ایران امروز می‌کوشد با وجود سختیها و برخی بی‌مهری‌ها و کاستی‌ها در این گستره  سترگ به دانش و فری این آب و خاک بیفزاید. حساب اندک پزشکان جویای مال و جاه را می‌بایستی از بیشینۀ خوب کردار و کوشا جدا کرده و بدانیم پزشک ایرانی به گاه  پشت سرگذاشتن سختی‌های بسیار و سپری کردن آزمونهای سخت و نفس‌گیر مانند کنکور و ارتقا و آزمون تخصصی و طرح اجباری در جاهای محروم و.. در صورت سپری کردن همه سختی‌ها در دوران آموزش بدون ایستایی و شب‌بیداریهای جانکاه و گرفتن دانشنامه تخصصی در ۳۵ سالگی و میانسالی وارد بازار کار می‌شود و می‌بایستی زندگی خود را از هیچ آغاز کند و به بی‌پرداختی‌های دراز خو بگیرد و دم بر نیاورد.


🔴 موسیقی پیوست:

خواننده: صدیق تعریف
چامه‌سرا: خیام
آهنگساز: فرهاد فخرالدینی
(از سریال بوعلی‌سینا)

@IranDel_Channel

💢

🎥 زنده‌یاد دکتر بدرالزمان قریب
زبان‌شناس، استاد زبان و ادبیات فارسی و عضو پیوستۀ فرهنگستان زبان و ادب فارسی

یکم شهریور ۱۳۰۸ خورشیدی
هفتم امرداد ۱۳۹۹ خورشیدی

‌
#یادها | #مناسبتها

@IranDel_Channel

💢

🔴 یکم شهریورماه زادروز حکیم و اندیشمند بزرگ ایرانی «شیخ الرییس ابوعلی سینا» پزشک شهیر هزاره پیش است که با عنوان روز پزشک نام‌گذاری شده است و سالیانی متمادی است که همدان، شهر حکیم هزاره‌ها ایستاده به قامت پورسینا در جهان رخ می‌نماید.

یکم شهریورماه روز تولد پورسینا به‌عنوان پزشک، اندیشمند و فیلسوفی فرزانه که با پشتکار فراوان، عزت و سربلندی را برای ایران و ایرانی در سراسر این گیتی پهناور رقم زد در گاه‌شمار رسمی کشور برای بزرگداشت این اندیشمند، تحت نام روز «پزشک و همدان» ثبت و ضبط شده است.


#مناسبتها

@IranDel_Channel

💢

‍ ‌
🔴 وزیرِ فرهنگِ ما

یادکرد مرد بزرگ فرهنگ ایران، قافله‌سالار سخن و خادم ملت، شادروان استاد دکتر پرویز ناتل خانلری

پرویز ناتل خانلری پس از تحصیل در مدارس سن لویی، مدرسهٔ آمریکایی و مدرسهٔ ثروت به دارالفنون رفت و به پیشنهاد استاد بدیع الزمان فروزانفر در رشتهٔ ادبی درس خواند.
ایشان در طول تحصیل معلّم دبیرستان‌های تهران بود تا اینکه دکترای زبان و ادبیات فارسی را در سال ۱۳۲۲ از دانشگاه تهران دریافت کرد.
استاد راهنمای رسالهٔ دکتری ایشان ملک الشعراء بهار و عنوان رسالهٔ او «تحول غزل در شعر فارسی» بود. این رساله بعدتر با عنوان
«تحقیق انتقادی در عروض و قافیه و چگونگی تحول اوزان غزل فارسی» منتشر شد.
دکتر خانلری از سال ۱۳۳۲ به سمت استادی دانشگاه تهران منصوب شد.

خانلری چه کرد؟
خانلری بنیاد فرهنگ را بنا کرد.
این بنیاد در مدت فعالیت خود بیش از ۳۰۰ عنوان کتاب منتشر کرد که غالب آن از متون مهم تحقیقاتی در زمینهٔ ادبی، تاریخی، ادبی و علمی‌‌ست.
خانلری همچنین فرهنگستان ادب و هنر، فرهنگستان زبان، بنیاد شاهنامه، انجمن فلسفه و حکمت و اسناد فرهنگی آسیا را تأسیس کرد.
پرویز ناتل خانلری تاریخ زبان فارسی را در ۳ جلد، وزن شعر فارسی، زبان و زبان‌شناسی و دستور زبان فارسی را نگاشت.
او بود که مجلهٔ جریان‌سازِ «سخن» را پایه‌گذاری کرد. این نشریه از سال ۱۳۲۲ تا ۱۳۵۷ محلی برای یادداشت‌ها و مقاله‌های فرهنگی و ادبی استادان، پژوهشگران و‌ نویسندگان پیشرو و برجستهٔ ایران شد.
با اجرای طرح «سپاه دانش» که ایده‌پرداز و پایه‌گذار آن دکتر خانلری بود، میلیون‌ها کودک روستایی به مدرسه رفتند. خانلری با قبول سمت وزارت فرهنگ، توانست مدرسه را به روستاهای دور و مناطق محروم ببرد.

خانلری نخستین کس در ایران بود که کتاب دستور زبان فارسی را بر مبنای زبان‌شناسی مدرن تألیف کرد.
کتاب‌های تاریخ زبان فارسی و وزن شعر فارسی خانلری هنوز از جمله مهمترین مراجع در این حوزه‌ها هستند.
خانلری در سال ۱۳۵۹ منقح‌ترین و معتبرترین نسخهٔ دیوان حافظ را منتشر کرد.
۴۸۶ غزل این دیوان با روش علمی و بر مبنای مقایسه ۱۴ نسخه خطی مهم تنظیم شده‌اند.
نثر خانلری یکی از درخشان‌ترین نمونه‌های نثر معاصر است.
شعر «عقاب» مشهورترین قصیدهٔ ناتل خانلری است که در سال ۱۳۲۱ در مجلهٔ مهر در تهران منتشر و به صادق هدایت پیشکش شده است.


‌
🔴 پی‌نوشت:
ویدئوی پیوست، شعر عقاب با صدای استاد پرویز ناتل خانلری است.

#یادها | #مناسبتها

@IranDel_Channel

💢

🎥 حمید احمدی، استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران:
بزرگ‌ترین وظیفه روشنفکران، دفاع از کیانِ ملی است.

جامعه روشنفکری ما هم وازَده است که به‌دنبال تئوری‌های پست مدرن و تئوری‌های انتزاعی می‌رود.

آن چیزی که برای آمریکا و کانادا و فرانسه و دیگر کشورها مهم است کیان ملی است.

اکنون بزرگ‌ترین وظیفه‌ی روشنفکران، دفاع از کیان ملی، ارزش‌های ملی و هویت ملی است.

وظیفه دولت، حمایت از کیان ملی است در حالی‌که در بعضی از شهرها، صدها کتاب با ادبیات نفرت علیه تاریخ و بزرگان ایران منتشر می‌شود.


@IranDel_Channel

💢

🎥 چراغ سبز پوتین برای خفگی ژئوپلتیک ایران؟
آیا روسیه سیاست خود را در مورد دالان زنگه‌زور تغییر داده است؟ صحبت‌های اخیر لاوروف در باکو چه معنایی می‌دهد؟

‌
🔴 پی‌نوشت:
بازنشر یک گزارش به معنای تأییدِ کلِّ محتوای آن نیست.

@IranDel_Channel

💢

🔴 سجاد آیدنلو، استاد زبان و ادبیات فارسی و شاهنامه‌‌شناسِ ارومیه‌ای در جمعِ ۲۵ چهرۀ برترِ ادبیاتِ ایران

در رویدادِ فرهنگی بزرگداشتِ چهره‌های برجستۀ ادبیات - جایزۀ استاد جلال‌الدین همایی - از دکتر سجاد آیدنلو به عنوان پژوهشگر برتر کشوری تجلیل به عمل آمد.

‌
‌
🔴 بُن‌مایه: تارنمای بنیاد ملی نخبگان

‌
#اطلاع_رسانی

@IranDel_Channel

💢

‍ ‌‌
🔴 شماره‌ی ۶۵ ماه‌نامه‌ی وطن‌یولی (راه وطن) منتشر شد.

شماره‌ی اَمُرداد ماه ۱۴۰۳ خورشیدی


🔴 در این شماره می‌خوانید:

● پایانِ انتخابات ریاست‌جمهوری و شکست سنگینِ قوم‌گرایی:
پاینده باد ملّتِ ایران
(به قلمِ احمد کاظمی)

● وطن‌یولی و انتخاباتِ ریاست‌جمهوری
(به قلمِ داود دشتبانی)

● رأی پزشکیان، قومیّتی نبود
(به قلمِ رحمان قهرمان‌پور)

● چرا الهام علی‌اف به تهران نیامد؟
(به قلمِ جلال محمدی)

● سوم شهریور و لزومِ بزرگداشتِ شهیدانِ پل فلزی جلفا:
مدافعانِ جان‌فشانِ وطن

● تاریخِ تُرک‌زبان شدنِ آذربایجان
(مقاله‌ای از فاروق سومر استاد تاریخ و تُرک‌چی ترکیه با برگردانی از عباس جوادی)

● گروه‌ها و سازمان‌های قومی،‌ نماینده‌ی قومیت‌ها نیستند
(قومیت، بدون گروه‌گرایی از نگاه جامعه‌شناس آمریکایی، راجرز بروبیکر)

● گذری بر یادِ ایران در آثارِ شاعرانِ زبانِ فارسی:
ایران، دلِ زمین
(به قلم نیما عظیمی و محبوبه غلامی)

● حمله و اشغال تبریز و قتل‌عام مردم:
تبریز، زیرِ ستمِ تُرکان عثمانی

● دالانِ سیونیک و درسی از خسرو انوشیروان
(به قلمِ علی علی‌بابایی درمنی)

● تجلیلِ سایتِ «آخار» از ژنرالی که شکلِ پرچمِ این جمهوری را تعیین کرد:
نقشِ انگلیس در تأسیسِ جمهوری بادکوبه

● مدیرکلِ صداوسیمای مرکز آذربایجان شرقی:
گویشِ تبریز، معیار ماست که همان زبانِ استاد شهریار است.

● تأملی بر سیاست‌های زبانی مدیر شبکۀ سهند:
دغدغه‌مندانِ زبانِ مادری یا پانترکانِ آذربایجان‌ستیز؟
(به قلمِ سالار سیف‌الدینی)

● دریاچۀ ارومیه، چگونه زنده می‌ماند؟



🔴 برای مطالعه‌ی ماه‌نامه، می‌توانید به اینجا مراجعه کنید.

@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 استقلال در معنای سهمِ کشور از زنجیرۀ جهانی ارزش

✍️ آرش رئیسی‌نژاد،‌ دکترای روابط بین‌الملل در شبکۀ ایکس (توییتر پیشین) نوشت:

مرز را دروازۀ توسعه ببینیم، نه صرفاً سنگر دفاعی!
در زمانه‌ای که ‎زنجیرۀ ارزش با کریدورها گسترش یافته، از پافشاری بر ‎خودکفایی در همۀ امور، روی‌گردانیم و صنعتی‌سازیِ صادرات‌محور را دنبال کنیم!
بیاموزیم که ‎استقلال هر کشور در سهم آن از زنجیرۀ جهانیِ ارزش نهفته است! سهمِ ایران را دریابیم.

آرش رئیسی‌نژاد، پیشتر هم دربارۀ معنای استقلالِ کشور نوشته بود:

استقلال، تنها به معنی "کمینه کردنِ تأثیرپذیری از دیگران" نیست؛ بل و مهم‌تر، به معنای "بیشینه کردنِ تأثیرگذاری بر دیگران" است.
از این رو، تلاش برای وابسته‌سازی دیگران، کنش و اقدامی استقلال‌طلبانه است.
روحِ زمانه را دریابید!

#توییت_خوانی

@IranDel_Channel

💢

‍ ‍
🔴 ‌«دالان ایران، پل پیروزی»

✍️ مهدی تدینی، تاریخ‌پژوه

شهریور ۱۳۲۰ [خورشیدی] ــ که «شهریور سیاه» می‌خوانمش ــ یکی از اندوهبارترین برگ‌های تاریخ ایران است. بریتانیا و شوروی در اقدامی شرم‌آور و به بهانه‌ای واهی به ایران، اولتیماتوم دادند و با نقض بی‌طرفی ایران در جنگ جهانی، کشور را از جنوب و شمال اشغال و شاه ایران را عزل کردند. چه از رضاشاه خوشمان بیاید و چه نه، چه او را منجی بدانیم و چه دیکتاتور، قدرت بیگانه اجازه نداشت حاکمیت ملی ایران را تا این حد نقض کند. انگلیسی‌ها در پی این بودند که قاجار را به سلطنت برگردانند (شاید چون بازگرداندن سلسله‌ای منقرض‌شده، آن دودمان را وامدارشان می‌کرد). اما مشکلی در کار بود، احمدشاه سال‌ها پیش (در ۱۳۰۸ خورشیدی) در پاریس درگذشته بود. برادر و جانشین او، محمدحسن میرزا، در پاریس مدعی سلطنت بود، اما انگلیسی‌ها فهمیدند پسر محمدحسن، یعنی حمید، اسم خود را «درومون» گذاشته و تابعیت بریتانیایی گرفته بود، در بازرگانی دریایی کار می‌کرد و حتی زبان فارسی نمی‌دانست (محمدحسن میرزا هم سال بعد، ۱۳۲۱، در لندن در فقر درگذشت). دربارۀ «شهریور سیاه» در آینده بیش‌تر صحبت خواهیم کرد؛ بگذریم و به «دالان ایران» برسیم.

آلمانی‌ها در دوران رضاشاه همکاری عمرانی گسترده‌ای در ایران انجام داده بودند. معروف‌ترین آن همکاری در ساخت راه‌آهن سراسری ایران بود یا احداث ساختمان‌های دانشگاه تهران. این همکاری‌ها اصلاً پیش از به قدرت رسیدن هیتلر آغاز شده بود، اما پس از آغاز جنگ این همکاری خاری در چشم بریتانیا و شوروی بود، با اینکه ایران تنها دو روز پس از حملۀ آلمان به لهستان رسماً اعلام بی‌طرفی کرده بود و هیچ پیوند نظامی‌ ـ‌ لُجستیکی نیز میان ایران و آلمان وجود نداشت. وقتی آلمان به شوروی حمله کرد بریتانیایی‌ها به فکر افتادند دالانِ امنی برای انتقال تسلیحات و تدارکات به شوروی ایجاد کنند. از دیگر سو، وضعیت عراق و سوریه هم برای انگلستان بحرانی شده بود. در فوریۀ ۱۹۴۱ میلادی (بهمن ۱۳۱۹ خورشیدی) در آمریکا «قانون وام و اجاره» (Lend-Lease Act) به تصویب کنگره رسیده بود که اجازه می‌داد دولت آمریکا به متفقین به طور گسترده کمک تدارکاتی کند: اسلحه، مهمات، سوخت، هواپیما، خوراک و... هدف اول از اشغال ایران هم همین بود که دالان امنی برای انتقال کمک‌های آمریکا به شوروی فراهم آید. البته انگلستان از بابت پالایشگاه آبادان هم نگران بود: بزرگ‌ترین پالایشگاه جهان در آبادان بود، با ۸ میلیون تُن تولید سالانه. ممکن بود با شکست شوروی پالایشگاه از کنترل بریتانیا خارج شود.

شمال ایران به اشغال شوروی و جنوب به اشغال بریتانیا درآمد. وقتی رضاشاه در پی اولتیماتومی کناره‌گیری کرد و در ناخرسندی انگلیسی‌ها محمدرضا در مجلس سوگند یاد کرد، پایتخت هم اشغال شد. در بهمن ماه طرحی که نخست‌وزیر فروغی تهیه کرده بود به تصویب مجلس رسید: قوای اشغالگر تعهد دادند تمامیت ارضی ایران حفظ شود و پس از اتمام جنگ کشور را ترک کنند و در مقابل کنترل راه‌ها، بنادر و مخابرات را در اختیار گرفتند. به این ترتیب، «دالان ایران» (Persian Corridor) برقرار شد تا تدارکات از بندر شاهپور (بند امام خمینی) در خلیج فارس به بندر پهلوی (بندر انزلی) منتقل شود.

بخش مهندسی و تأسیساتی این پروژۀ نظامی بزرگ را آمریکایی‌ها انجام دادند، جاده ساختند، بنادر ایران را ارتقا دادند و سالن مونتاژ ساختند تا هواپیماها و کامیون‌ها را در ایران برای ارسال به شوروی مونتاژ کنند. سی‌هزار سرباز و مهندس آمریکایی در دالان ایران فعال شدند و در طول چهار سال و نیم ۶۴۶ کشتی در خلیج فارس پهلو گرفت و حدود پنج میلیون تُن تدارکات از ایران به شوروی منتقل شد. این معادل ۲۵ درصد کل تدارکاتی است که برای نجات شوروی به این کشور داده شد.

این پنج سال با رنج‌های فراوان بر ایران گذشت. از همه دردناک‌تر این بود که ایران چاره‌ای جز تسلیم شدن در برابر این هجوم نداشت. به زبان ساده زور ایران به هیچ‌‌شکل به این مهاجمان نمی‌رسید و تسلیم شدن کم‌هزینه‌ترین گزینه بود. به طور کلی دولتمردان ایرانی در آن سال‌ها سیاست‌ورزی را به اوج رساندند تا ناتوانی‌های ایران را پوشش دهند. یکی از شاهراه‌های پیروزی متفقین در نبرد قرن، دالان ایران بود؛ اما مهاجمان (به خصوص شوروی) نه‌تنها سهم ایران از این پیروزی را ندادند، بلکه به فکر دست‌اندازی به آذربایجان هم افتادند. در آینده و به مرور با مجموعه‌ای از پست‌ها این بحث را ادامه می‌دهیم.

در فایل پیوست گوشه‌هایی از تردد محموله‌ها در دالان ایران را ببینید. در ادامه ویدئویی یک‌ساعته را می‌توانید ببیند که آن را همان سال‌ها نیروهای آمریکایی تهیه کرده‌اند و چند آلبوم عکس هم در ادامه خواهد آمد.


@IranDel_Channel

💢

🎥 عملیات نیروهای آمریکا در دالان ایران (۱۹۴۱ـ۱۹۴۵ میلادی برابر با ۱۳۲۰ـ۱۳۲۴ خورشیدی)

این فیلم یک‌‌ساعته مجموعه‌ای از فعالیت‌های نیروهای آمریکا را در زمان «دالان ایران» نشان می‌دهد. فیلم یک ساعت است و متأسفانه بی‌صداست. طبعاً این فیلم بهترین #مستند ممکن برای آشنایی بیش‌تر با مسئلۀ «دالان ایران» است.

برای توضیحات بیش‌تر فرسته‌ی پیشین را ببینید.


🔴 منبع:
کانال تاریخ‌اندیشی


@IranDel_Channel

💢