‌‌🔴

✍️ جواد طباطبایی، فیلسوف سیاسی ایران:

"ایران، یک نام نیست، [بلکه] واقعیتی نام‌بخش است"


@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 وزارت کشور و لزوم حفظ نظام هنجاری مربوط به پرچم کشور

✍️ احسان هوشمند

حدود یک سال پیش در روزنامه «شرق» در یادداشتی با عنوانِ "آیین حفظ حرمت پرچم ملی" به شهرداری تهران یادآوری شد که در جهانِ امروز، پرچم هر کشوری یکی از مهم‌ترین نمادها و نشانه‌های آن کشور محسوب می‌شود و در ایران ما با تجربه چندهزارساله از داشتن درفشِ اسطوره‌ای، از دیرباز پرچم و درفش ملی کشور اهمیت ویژه‌ای داشته است. همچنین تأکید شد که در جهان امروز، پرچم از چنان اهمیتی در کشورها برخوردار است که رعایت حرمت و قواعد برافراشتن یا نیمه‌افراشتن آن هنجارها و قواعد خاص خود را دارد. در نظام هنجاری بسیاری از کشورها رعایت این هنجار ضروری است که پرچم کشورها همیشه برافراشته است مگر آنکه برای مناسبتی خاص مانند اعلام عزای عمومی پرچم با قواعد هنجاری خاصی نیمه‌افراشته شود؛ یعنی در موارد استثنائی و خاص پرچم به صورت نیمه‌افراشته، نه پایین‌کشیدن کامل، به اهتزاز درمی‌آید و البته در این موارد استثنائی هم تنها یک‌چهارم پرچم پایین کشیده می‌شود و با آیین خاصی دوباره به جای خود بازمی‌گردد.

در یادداشت پیشین گفته شده بود که برافراشتن پرچم ایران در معابر عمومی کار سنجیده و مثبتی است که پس از سال‌های انقلاب، بالاخره در کشور مورد توجه برخی سازمان‌ها از جمله شهرداری تهران قرار گرفته است و البته گلایه شده بود که پایین‌کشیدن پرچم در روزهای عزاداری هم به همان میزان مورد نقد است.

متأسفانه در هفته‌های اخیر دوباره شهرداری تهران بدون رعایتِ نظام هنجاری مربوط به پرچم ملی اقدام به پایین‌کشیدن پرچم ملی از معابر عمومی کرده است. به سخن دیگر برخلاف هنجارهای مرتبط با پرچم ملی، هم پرچم به صورت کامل پایین کشیده شده و هم دورۀ پایین کشیده‌شدن پرچم نه برای ساعاتی محدود بلکه تاکنون در حدود دو هفته است که پرچم کشور به جای خود بازنگشته است. با توجه به اینکه در محل‌هایی که برای پرچم کشور تعبیه و آماده شده، افزون بر میله اصلی پرچم میله‌های زیادی تعبیه شده، شهرداری تهران می‌توانست پرچم سیاه را در میله‌های مجاور پرچم ملی ایران نصب کند تا هم حرمت پرچم کشور حفظ می‌شد و هم علائم عزاداری به صورت هم‌زمان در میله‌های مجاور برافراشته.

متأسفانه در دیگر روزهای عزاداری رسمی نیز همین اتفاق روی می‌دهد و گویا گوش شهرداری برای شنیدن نظرات کارشناسان و منتقدان بسته است. اگر شهرداری تهران خود را مقید به حفظ هنجارهای مربوط به پرچم ملی نمی‌داند، آیا مقامات بالادستی از جمله شورای شهر یا وزارت کشور یا مجلس هم علاقه‌ای به ورود به موضوع ندارند؟ در حالی که در بسیاری از کشورهای جهان کودکان از خردسالی با نظام هنجاری مربوط به حفظِ حرمت پرچم ملی آشنا می‌شوند و جامعه‌پذیری سیاسی مربوط به پرچم مورد توجه نهادهای تعلیم و تربیت است، گویا در ایران ما حتی نهادهای رسمی و عمومی خود نیازمند آموزش هستند تا حفظ حرمت پرچم و رعایت هنجارهای مربوط به آن را بیاموزند.

با توجه به تکرار این شیوۀ نادرست که شهرداری تهران دربارۀ پایین‌کشیدن پرچم کشور در ایام عزاداری در پیش گرفته است و در نهایت موجب خدشه واردشده به نمادهای ملی می‌شود، ضروری است تا نهادهای ناظر وارد عمل شوند و شهرداری تهران را موظف به رعایت حفظ حرمت پرچم کشور کنند. حفظِ حرمت پرچم ملی وظیفۀ همه شهروندان و اولی‌تر وظیفه نهادهای دولتی و عمومی است. بی‌تفاوتی یا کج‌سلیقگی در این زمینه می‌تواند پیامدهایی داشته باشد که قبلاً پیش‌بینی نشده است. نهادهای عمومی را باید موظف به حفظ حرمت پرچم کشور کرد.


‌
🔴 منبع:
روزنامۀ شرق، شمارۀ هشتم اَمُرداد ماه ۱۴۰۳ خورشیدی

@IranDel_Channel

💢

🔴 هشتم اَمُرداد روز بزرگداشت حکیم و فیلسوف ملی ایران، شیخ شهاب‌الدین سهروردی

شیخ اشراق، یکی از درخشان‌ترین چهره‌های اندیشه و فرهنگ ایرانی است. در تاریخ فرهنگ ایران، سهروردی از جهتی قرین و قرینۀ حکیم فردوسی است. همان‌طور که حکیم فردوسی، موجب ماندگاری و تثبیت‌کنندۀ زبان پارسی بود، سهروردی هم احیاءکنندۀ فکر و حکمتِ ایرانِ پیش از اسلام در دورانِ اسلامی بود.

سهروردی واضعِ حکمتی شد که به "حکمت‌ِ خسروانی" معروف شده و به این واسطه، فیلسوف ملی ایران لقب گرفته است.


‌
🔴 منبع: اقتباس از کانال آذری‌ها

‌
@IranDel_Channel

💢

🎥 برشی از سخنرانی جواد طباطبایی تبریزی، فیلسوف سیاسی ایران:
شهاب‌الدین سهروردی، احیاگر حکمت ایران باستان


@IranDel_Channel

💢

🎥 سنگ محکِ موسی غنی‌نژاد برای رئیس‌جمهور نهم

موسی غنی‌نژاد، اقتصاددان، در مصاحبه‌های اخیر خود بر فقدانِ عقل در سیاست‌گذاری‌های اقتصادی قوۀ مجریه تأکید کرده بود.

او در نشستی که در اتاق بازرگانی تبریز برگزار شد نیز بارِ دیگر این نکته را مطرح کرد و بر ضرورت یافتنِ رویکردی عقلانی در هیئت وزیرانِ چهاردهم برای ادارۀ اقتصاد کشور تأکید کرد.

غنی‌نژاد، سازمان حمایت از مصرف‌کننده و تولیدکننده، سازمان تعزیرات و شورای رقابت را سه نهاد اصلی دخیل در قیمت‌گذاری دستوری و ایجاد اختلال در اقتصاد دانسته و معتقد است که مقابلۀ جدی با این سه نهاد، می‌تواند نشانگر عزمِ جدی قوۀ مجریه برای مبارزه با اقتصاد دستوری باشد. به عبارت دیگر، او عملکرد قوۀ مجریه در حوزۀ مقابله با قیمت‌گذاری دستوری را معیاری برای سنجشِ موفقیت کلی سیاست‌های اقتصادی قوۀ مجریه در آینده بیان کرد.


🔴 منبع: اکوایران

@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 در مورد جلال آل‌احمد

✍️ جواد طباطبایی، فیلسوف سیاسی ایران

نویسندگانِ غوغایی مانند جلال آل‌احمد، سخنانِ بی‌معنای بسیاری دربارۀ وضعِ دانشگاه در ایران گفته و نوشته‌اند، اما آنچه ناگفته مانده است این است که در شرایطِ تاریخی زمانِ تأسیس دانشگاه در ایران، اگر به معجزه اعتقاد نداشته باشیم که گویا باب آن تا اطلاع ثانوی مسدود است، جز آن دانشگاه، نمی‌توانست تأسیس شود.

در رأس آن غوغائیان، جلال آل‌احمد قرار داشت که به ویژه در غرب‌زدگی، سخنانِ یاوۀ بسیاری دربارۀ دانشگاه گفته است. او بر آن بود که دانشکده‌های ادبیات در ایران «نبش قبر کن» تربیت می‌کنند و از این حیث نوشت که «دانشکده‌های ادبیات را نیز باید جزو آن دسته از دانشکده‌ها شمرد که سَر و کارشان با حقوق و معارف اسلامی و فرهنگ ایران و تتبع و تحقیق در آنهاست، یعنی دانشکدۀ حقوق و معقول ومنقول».

او آنگاه درباره نقش این دانشکده می‌نویسد: «درست همچون مدارس اسلامی که ذکرشان گذشت و دیدم که گمان می‌کردند که تنها با تدریس و تبلیغ دین و اصول دینی می‌توان از خطر بی‌دینی، که تنها یکی از عوارض غرب‌زدگی است، جلو گرفت. دانشکده‌های حقوق و معقول و منقول ما گمان کرده‌اند که با پناه بردن به عربیّت و ادبیّت و عنعنات و سنن، جلوی همین خطر را می‌توان گرفت. این است که مثلاً دانشکده‌های ادبیات با همه فضلای استادانش تمام همّ و غم خود را مصروف نبشِ قبر و غور در گذشته‌ها و به تحقیق در عن الفلان و الفلان می‌کنند.»
(غرب‌زدگی، تهران، رواق، ۱۳۵۶، ۱۸۳ - ۱۸۴).

آل‌احمد تنها سطح علمی یکی از دانشکده‌های ایران را قابل قبول می‌دانست و دربارۀ آن نیز نوشت: «شاید بتوان گفت که دانشکدۀ طب نیز در سطح بین‌المللی چندان دست‌کمی از دیگر دانشکده‌های طب ندارد. ولی فوراً باید بیفزایم که این رجحان خود را مدیونِ نسبت بسیار بالای مرگ و میر در این ولایت است.» (آل‌احمد، همان، ص ۱۸۲ ).

گویا آل احمد که نه دانشگاه رفته بود و چنانکه از این عبارت‌ها می‌توان دریافت نه می‌دانست که دانشگاه چیست، پیشرفت علمی دانشکدۀ پزشکی را از رونق غسالخانه قیاس می‌گرفت که شمار مردگان دلیل بر آن باشد این نظریۀ بدیع در توضیح سطح علمی یک دانشکده که تصور نمی‌کنم به مخیله هیچ گسسته‌خرد دیگری خطور کرده باشد از مهمترین دستاوردهای نظریۀ غرب‌زدگی است. یکی از پی‌آمدهای این نوع منفی‌بافی دربارۀ دانشگاه، پناه بردن به افیون تعهد برای تصفیه‌حساب با تخصص بود که نتیجه‌ای جز هبوط در تفنّن نمی‌توانست داشته باشد. این که آل‌احمد نمی‌دانست که در دانشکدۀ حقوق، تبلیغ دینی نمی‌کنند و هیچ ملتی نمی‌تواند دربارۀ میراث گذشته خود تحقیق نکند؛ دلیل این است که او دانشگاه نرفته بود اما این که نظریه‌پرداز غرب‌زدگی در پایان رسالۀ خود گمان کند که فیلم مُهر هفتم اینگمار برگمن، رمان طاعون آلبر کامو و ... ابزارهای شکستن طلسم غرب‌زدگی هستند، مبین این است که او یا تا این حد نادان بود یا مغرض!

دانشگاه زمانی تأسیس شد که سده‌ها پیش از آن نهادهای تولید علم تعطیل شده بودند. این خود داستانی طولانی دارد که چگونه در کشورهایی مانند ایران علم به قهقرا رفت و تعطیل شد غوغاییان که هر واقعه‌ای را با توطئۀ بیگانگان و دست‌نشانده‌های داخلی آنان توضیح می‌دهند دریافت درستی از نسبت علّت و معلول پیدا نکرده‌اند و البته ایدئولوژی آنان نیز مانعی بزرگ در برابر فهم درست این معضل است. در این بخش از جهان پیش از آنکه قدرت‌های بیگانه سلطۀ خود را اعمال کنند، علم تعطیل شده بود. به خلاف آن چه کسانی مانند ادوارد سعید که تاریخ جهان اسلام را بسیار اندک می‌دانست اما سنگ آن را بسیار بر سینه می‌زد، گفته‌اند، سلطۀ خارجی علت تعطیل علم نبود، بلکه معلول آن بود. شرق‌شناسی زمانی به تنها افق فهمیدنِ شرق تبدیل شد که شرق، علمی تولید نمی‌کرد و خود را نیز نمی‌فهمید.

🔴 منبع:
جواد طباطبایی، تأملی در ترجمه متن‌های اندیشۀ سیاسی جدید، مورد شهریار ماکیاوللی، انتشارات مینوی خرد.



@IranDel_Channel

💢

‍ ‌
🔴 کارگاه شاهنامه‌خوانی تبریز و مجموعه‌ی فرهنگی کتابشهرِ تبریز برگزار می‌کند:

هفته‌ی بزرگداشتِ مشروطه


ستّارخان، سردارِ ملّی ایران:
«من می‌خواهم هفت دولت، زیر سایه‌ی بیرقِ ایران باشد.»


🔴 زمان:
از شنبه سیزدهم تا پنج‌شنبه هجدهم اَمُرداد ماه ۱۴۰۳ خورشیدی، همه‌روزه ساعتِ نوزده

🔴 مکان:
تبریز، نرسیده به چهارراه شریعتی، جنبِ سینما قدس، کتابشهرِ تبریز


🔴 سخنرانان:

● شنبه ۱۳ اَمُرداد:

جواد رنجبر درخشی‌لر
(موضوع: ملیّت، حکومتِ قانون و مشروطه.)

مقصود فراست‌خواه
(موضوع: قواعدِ نهادیِ آزموده‌شده در تجربه‌ی مشروطه‌ی ایرانی.)


● یکشنبه ۱۴ اَمُرداد:

جواد رنجبر درخشی‌لر
(موضوع: خوانشِ متونِ مشروطه.)

نصرت‌الله نجفی
(موضوع: نقشِ اندیشه‌ی میرزا یوسف‌خان مستشارالدوله در انقلابِ مشروطه.)


● دوشنبه ۱۵ اَمُرداد:

محمد عزیزی
(موضوع: انجمنِ ایالتی آذربایجان.)

مجید واعظی
(موضوع: ادبیات و هنر در دوره‌ی مشروطه.)


● سه‌شنبه ۱۶ اَمُرداد:

علیرضا جوادی‌فام
(موضوع: فلسفه‌ی مشروطه با رویکردِ قانون و قانون‌گذاری.)

عباس قدیمی قیداری
(موضوع: مشروطه پس‌از مشروطه.)


● چهارشنبه ۱۷ اَمُرداد:

جواد ابوالحسنی
(موضوع: نقشِ اسماعیل امیرخیزی در انقلابِ مشروطه با تأکید بر دستاوردهای مشروطه.)

حامد زارع
(موضوع: گونه‌شناسی روایت‌های روشن‌فکران از اندیشه‌ی مشروطه.)


● پنج‌شنبه ۱۸ اَمُرداد:

مصطفی نصیری
(موضوع: مشروطه‌ی ایرانی در میانِ نظر و عمل.)

پیروز رفیعیان
(موضوع: رازِ هستیِ پیوسته‌ی ایران در طولِ تاریخ.)


‌
شرکت برای همگان، آزاد و رایگان است.

به شرکت‌کنندگان در همه‌ی جلسات، گواهی حضور، تقدیم خواهد شد.


#اطلاع_رسانی

@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 گزارشِ نشستِ یک‌صد و سوم از کارگاه شاهنامه‌خوانی تبریز

✍️ نیما عظیمی

از ساعت ۱۷ شنبه، ششم اَمُردادماهِ سال ۱۴۰۳ خورشیدی در محلِ کتابشهر تبریز، نشست یک‌صد و سوم از کارگاه شاهنامه‌خوانی تبریز با آموزگاریِ بنیان‌گذار این کارگاه «جواد رنجبر درخشیلر» برگزار شد.

درخشیلر با بیان این نکته که سخن دارای دو بخشِ «چیستیِ اندیشه‌ی ایرانشهری» و نیز «خوانشِ شاهنامه» خواهدبود، گفت: «اسطوره‌شناسی از مبانیِ اصلی شاهنامه‌شناسی است» چنان‌که «اگر کسی اسطوره را نشناسد، شاهنامه را نخواهد شناخت. بنابراین اگر مفاهیمِ اندیشه‌ی ایرانشهری را نفهمیم، شاهنامه را نخواهیم‌شناخت.» سپس در بیانِ چگونگیِ شناخت اشاره کردند که برای این مهم باید مطابق با «دستگاه نظری» پیش رفت، که دستگاه برگرفته از مفاهیمی است؛ و در بیانِ چونیِ آن نمونه آوردند که اگر به یک خارجی بگوییم «شراب تلخ می‌خواهم که مردافکن بُوَد زورش» او یک شراب مادّی برای ما تهیه خواهد کرد اما چنان‌چه این مصرع را به یک ایرانی «از هر نقطه‌ی ایران» بگوییم او مفهوم اصلیِ سخن را درک خواهدکرد «چون این بنابر همان دستگاه نظری است که در ‹نظام گفتاری› و با نظمِ درونیِ واژگان معنای آن مشخص می‌شود.»سپس در همین راستا ادامه دادند: «مرحوم سید جواد طباطبایی کسی بودند که بنابر آن دستگاه نظری به شناختِ مفاهیمِ متون ایرانی رسیده بودند.»

وی در راستای شناختِ ایران گفت: «یکی از مهم‌ترین منابع برای شناخت، نظریه‌ی ایرانشهری است که سه‌هزارسال است در متون ما وجود دارد.» در چیستیِ اندیشه‌ی ایرانشهری گفت: «اندیشه‌ی ایرانشهری یعنی اندیشه‌ای که متعلق به کشور ایران است. ما در دنیا حدود دویست کشور داریم و هر کشوری از نظر حقوقی با کشور دیگر برابر است، اما وقتی به حوزه‌ی فرهنگ وارد می‌شویم اتفاق دیگری می‌افتد. ما سه‌هزارسال متن مکتوب داریم که آن خودش دارای پیشینه‌ای حداقل سی‌هزارساله بوده که سه‌هزارسال پیش به مرحله‌ی ثبت و کتابت رسیده. یعنی ما سی‌هزارسال فرهنگ داشته‌ایم و مراوده اقتصادی کرده‌ایم و جامعه شکل داده‌ایم و بعد سه‌هزارسال پیش که می‌رسد به اَوستا، آن‌را ثبت کرده‌ایم. کمی پس‌ازآن ما دارای حکومت می‌شویم، و حکومت یعنی دولت و دولت یعنی کشور. در زمان هخامنشیان و با کوروش ما به آن جایگاه رسیده‌ایم و در زمانی که چنین ایده‌ای در هیچ کجای جهان نبود ما به نهاد ‹پادشاهی› رسیدیم. ‹شاهنشاهی› الگویی است که ایرانی‌ها با آن سه هزارسال فرهنگ شفاهی به جهان عرضه می‌کنند. ایران از نظر سیاسی و تاریخی و فرهنگی دارای نوعی پیوستگی است که هیچ کشوری در جهان مانند آن نیست. چنان‌که وقتی به کشورهای دیگر نگاه می‌کنیم گسستگی دارند؛ و ایران تنها کشوری است که طی تاریخ پیوستگی خود را حفظ کرده است. چون کشورهایی مانند آمریکا که اصلاً جدید هستند، کشورهای کهنی مانند مصر هم که طی تاریخ دچار تحول و دیگرگونیِ اساسی شده و تنها کشورِ نزدیک به ما در جهان، چین است که طی تاریخْ فرهنگی را حفظ کرده است. بنابراین پیوستگیِ حداقل سه‌هزارساله ما مبنای ‹اندیشه‌ی ایرانشهری› ما است.» پس‌ازآن وی به نقشِ دین در دولت و نقشِ ‹شاه› در آن پرداخته و آورد: «دین در دولت ایرانی از زمان هخامنشیان نقش ویژه‌ی خود را دارد که متفاوت با نقش دین اسلام با حکومت و یا نقش مسیحیت با حکومتِ غربی است. در دولتِ ایرانی خودِ شاه دارای فره ایزدی و نماینده خدا در روی زمین است. یعنی این‌جا نقش دین متفاوت با مسیحیت و اسلام بوده و شاه خودش دین است.» وی در چگونگیِ پیوند فرهنگ و دولت گفت: « در ایران فرهنگ و دولت به‌هم پیوسته هستند. یعنی دولت مبنای فرهنگی دارد و فرهنگ هم مبنای دولتی دارد» چنان‌که «در دربار شاهان ایران، شاعران فرهنگ را نگه می‌داشتند؛ و این رفتار افتخارآمیزی است که میانِ شاه و شاعر یا دولت و فرهنگ بوده.»


🔴 دنباله‌ی گزارش را در بخشِ «مشاهده فوری» بخوانید:
👇👇


@IranDel_Channel

💢

‍ ‌🎥 نماهنگِ نشستِ شش روزه‌ی بزرگداشت مشروطه در شهر تبریز


🔴 کارگاه شاهنامه‌خوانی تبریز و مجموعه‌ی فرهنگی کتابشهرِ تبریز برگزار می‌کند:

هفته‌ی بزرگداشتِ مشروطه


ستّارخان، سردارِ ملّی ایران:
«من می‌خواهم هفت دولت، زیر سایه‌ی بیرقِ ایران باشد.»


🔴 زمان:
از شنبه سیزدهم تا پنج‌شنبه هجدهم اَمُرداد ماه ۱۴۰۳ خورشیدی، همه‌روزه ساعتِ نوزده

🔴 مکان:
تبریز، نرسیده به چهارراه شریعتی، جنبِ سینما قدس، کتابشهرِ تبریز


🔴 سخنرانان:

● شنبه ۱۳ اَمُرداد

جواد رنجبر درخشی‌لر
مقصود فراست‌خواه

● یکشنبه ۱۴ اَمُرداد

جواد رنجبر درخشی‌لر
نصرت‌الله نجفی

● دوشنبه ۱۵ اَمُرداد

محمد عزیزی
مجید واعظی

● سه‌شنبه ۱۶ اَمُرداد

علیرضا جوادی‌فام
عباس قدیمی قیداری

● چهارشنبه ۱۷ اَمُرداد

جواد ابوالحسنی
حامد زارع

● پنج‌شنبه ۱۸ اَمُرداد

مصطفی نصیری
پیروز رفیعیان



🔴 پوستر نشست را از اینجا ببینید.

شرکت برای همگان، آزاد و رایگان است.

به شرکت‌کنندگان در همه‌ی جلسات، گواهی حضور، تقدیم خواهد شد.



#اطلاع_رسانی

@IranDel_Channel

💢

🎥 برشی از سخنرانی جواد طباطبایی - فیلسوف سیاسی ایران - درباره‌ی پیدایشِ مفهوم مشروطه در ایران



@IranDel_Channel

💢

🎥 موسی غنی‌نژاد اهری- دانش‌آموخته‌ی دکترای اقتصاد - از نهضت مشروطه ایران می‌گوید.


@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 کارگاه شاهنامه‌خوانی تبریز و مجموعۀ فرهنگی کتابشهر تبریز برگزار می‌کند:

هفته‌ی بزرگداشتِ مشروطه - نشستِ نخست

‌
🔴 زمان:
شنبه ۱۳ اَمُرداد ماه ۱۴۰۳ خورشیدی، ساعت نوزده

🔴 مکان:
تبریز، نرسیده به چهارراه شریعتی، جنب سینما قدس، کتابشهر تبریز


🔴 سخنرانانِ نشستِ نخست:

مقصود فراست‌خواه، جامعه‌شناس و استاد دانشگاه
(موضوع سخنرانی: قواعدِ نهادی آزموده شده در تجربه‌ی مشروطه‌ی ایرانی)

جواد رنجبر درخشی‌لر، دکترای علوم سیاسی
(موضوع سخنرانی: ملیّت، حکومتِ قانون و مشروطه)


🔴 پوسترِ کلی نشست و اطلاعاتِ بیشتر را از اینجا مشاهده کنید.



شرکت برای همگان، آزاد و رایگان است.

به شرکت‌کنندگان در همه‌ی جلسات، گواهی حضور، تقدیم خواهد شد.


‌
#اطلاع_رسانی

@IranDel_Channel

💢

‌
🎙 دکتر جواد طباطبایی تبریزی، فیلسوف سیاسی ایران:
از میهن باید به ننگ یا به نام، دفاع کرد. من هم ملاحظه‌ای دربارۀ اینکه به ننگ [از میهنم] دفاع بکنم، اصلاً ندارم

‌
(صوت)

@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 دستور به جای قاعده و عرف!

✍️ موسی غنی‌نژاد، استاد اقتصاد


اهم سرمقاله:

مصادف شدن روز تنفیذ ریاست‌جمهوری با تعطیلی ادارات دولتی و بانک‌ها به‌دلیل گرمای شدید هوا نشانه‌ای گویا و نمادین از معضلات گریبان‌گیر جامعه ایرانی بود.

کشوری که در رده‌های نخست دارندگان بزرگ‌ترین ذخایر نفت و گاز دنیا به شمار می‌آید، گرفتار مشکل کمبود تولید برق و برای تأمین مصرف بنزین نیازمند واردات چندمیلیارد دلاری این فرآورده نفتی است و در زمستان‌ها با کمبود گاز مواجه می‌شود.

به نظر می‌رسد دو پدیده مناقشه‌آمیز و منفی، عامل بروز این معضلات بوده است: یکی بی‌دولتی یا دقیق‌تر بگوییم فقدان حاکمیت قانون و دیگری به‌کار گرفتن دستور به جای قاعده و عرف. این دو پدیده البته دو روی یک سکه‌اند و هر یک مقوّم دیگری است.

دولتی که منافع ملی را درست تشخیص ندهد و با تسلیم شدن به شعارهایی مانند خودکفایی به منابع کمیاب ملی آسیب شدید بزند، در حقیقت به ضد خود یعنی عامل بی‌دولتی تبدیل می‌شود.

زمانی که از اواسط دهه ۱۳۸۰ [خورشیدی] مؤسسات مالی و اعتباری متعدد غیرمجاز بدون رعایت مقررات بانک مرکزی قارچ‌گونه تکثیر شدند و دارایی‌های نقدی مردم را از چنگشان درآوردند و نهایتا دولت و بانک مرکزی را وادار به پرداخت هزاران میلیارد تومان هزینه‌های کلاه‌برداری خود از کیسه بیت‌المال کردند، ما دقیقاً شاهد بی‌دولتی به معنای حقیقی کلمه بودیم.

نتیجه این بی‌دولتی اخیر، افزایش مستمر نقدینگی و نهایتاً تورمی است که در چهار سال گذشته نسبت به میانگین چهار دهه پیش از آن، بیش از دو برابر شده است.

اما وجه دیگری از عوامل ایجادکننده معضلات اقتصادی و اجتماعی کنونی کشور که ارتباط وثیقی با بی‌دولتی دارد، به اقتصاد دستوری یا جامعه دستوری به‌طور کلی برمی‌گردد.

هرگاه دستور جای قاعده رفتاری کلی و همه‌شمول را بگیرد ما با پدیده اقتصاد دستوری یا جامعه دستوری روبه‌رو هستیم.

علاوه بر اقتصاد، ما در روابط اجتماعی نیز با پدیده دستور به جای قاعده روبه‌رو هستیم؛ مثلاً از اجرای کنسرتی که مجوز قانونی گرفته به‌دلیل مخالفت برخی مقامات صاحب قدرت و نفوذ جلوگیری می‌شود یا از ادامه اکران فیلمی که مجوز پخش گرفته ممانعت به عمل می‌آید.

مسئله پوشش زنان که از نزدیک به دو سال پیش با شدت و حدت مطرح شده، ناظر بر قانون‌‌شکنی یا هنجارشکنی اقلیتی از زنان نیست، بلکه ریشه در رویه‌ای دارد که تغییرات عرف حاکم بر جامعه را برنمی‌تابد.

پوشش مردم در هر جامعه‌ای تابع عرف زمانه است و ایستادن در برابر عرف زمانه اتفاقاً به بی‌‌دولتی می‌انجامد.

اصولاً هر تصمیم حکومتی که برخلاف تمایل عمومی و عرف رایج جامعه به‌صورت «قانون» درآید و به مردم تحمیل شود در حقیقت شأن قانونی ندارد و مردم تا جایی که ‌بتوانند زیر بار آن نمی‌روند؛ تجربه «قانون» ممنوعیت ماهواره نمونه بارزی از این واقعیت است.


🔴 سرمقاله «دنیای اقتصاد» را در بخشِ «مشاهده فوری» بخوانید:
👇👇



@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 کارگاه شاهنامه‌خوانی تبریز و مجموعۀ فرهنگی کتابشهر تبریز برگزار می‌کند:

هفته‌ی بزرگداشتِ مشروطه - نشستِ دوم

‌
🔴 زمان:
یکشنبه ۱۴ اَمُرداد ماه ۱۴۰۳ خورشیدی، ساعت نوزده

🔴 مکان:
تبریز، نرسیده به چهارراه شریعتی، جنب سینما قدس، کتابشهر تبریز


🔴 سخنرانانِ نشستِ دوم:

نصرت‌الله نجفی، دانش‌آموخته‌ی تاریخ و سندپژوه
(موضوع سخنرانی: نقشِ اندیشه‌ی میرزا یوسف‌خان مستشارالدوله در انقلابِ مشروطه)

جواد رنجبر درخشی‌لر، دکترای علوم سیاسی
(موضوع سخنرانی: خوانشِ متونِ مشروطه)


🔴 پوسترِ کلی نشست و اطلاعاتِ بیشتر را از اینجا مشاهده کنید.



شرکت برای همگان، آزاد و رایگان است.

به شرکت‌کنندگان در همه‌ی جلسات، گواهی حضور، تقدیم خواهد شد.


‌
#اطلاع_رسانی

@IranDel_Channel

💢

🔴 سالگرد صدورِ فرمان مشروطه در ایران

اصل هفتمِ متمّم قانون اساسی مشروطه:
«اساس مشروطیّت جزئاً و کلاً تعطیل‌بردار نیست.»


صدور فرمانِ مشروطه در امُرداد ۱۲۸۵ خورشیدی، صرفاً نقطهٔ مهم و طلاییِ مبارزاتِ ملت ایران برای حکومت قانون، آزادی، دولت ملّیِ مدرن و نهادمند، خواست عدالت‌خانه و حرکت در مسیر تجدّد بود، والا از دهه‌ها پیش از امرداد ۱۲۸۵ خورشیدی (دست‌کم از بعدِ جنگ دوم ایران و روسیه) این حرکت آغاز شده و هنوز ادامه دارد.

پس به قولِ حسن، پسر علی میسیوی تبریزی که بالای چوبهٔ دار فریاد زد:
زنده باد ایران
زنده باد مشروطه

یاد و نام مجاهدانِ وطن‌خواهِ نهضت مشروطهٔ ایران گرامی


@IranDel_Channel

💢