📷 نامۀ فتحعلی‌شاه قاجار به ناپلئون بناپارت

در ماه دسامبر سال ۱۸۰۶ میلادی «میرزا محمد رضی تبریزی» مستوفی ارشد و خوش‌نویسِ نامدار اوایل قاجاریه یکی از مهمترین نامه‌های فتحعلی‌شاه به ناپلئون بناپارت را با گزینشِ دقیق واژگان پارسی به زیبایی خوشنویسی کرده است.

اصل نامه هم‌اکنون در کتابخانۀ ملی فرانسه نگهداری می‌شود که از آدرس زیر قابل دسترسی است:

نامه پارسی فتح‌علی‌شاه قاجار




@IranDel_Channel

💢

📷 کتیبۀ سلطان نورالدین زنگی (ترکمان) در سوریه

متن کتیبه:
لم‌الموید المنصور المظفر النورالدین، الملوک عده سلاطین قاهر، جهان‌خسرویِ ایران، امیرالعراقین، شهریارِ شام، ربیع‌الآخر سنه الاحدی و اربعین خمسمایه.


🔴 از صفحۀ مهرداد ملک‌زاده، باستان‌شناس


@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 The Raison d`etre of the Republic of Azerbaijan: A Political Geography Analysis

✍️ Atta-ollah Abdi, Morad Kavianirad & Salar Seyfodini


[Abstract]

The establishment, endurance, and perpetuation of states necessitate a raison d'être. It serves as a direct response to the question of why a state should exist as an independent political entity. Various factors contribute to the raison d'être of nations, ranging from internally generated and self-defined principles to those shaped by colonial legacies or the fragmentation of vast empires into smaller states. Following the dissolution of the Soviet Union, the emergence of the “Republic of Azerbaijan” in the South Caucasus marked a significant development. This article seeks to explore the raison d'être of this nascent state and its relationship with its historical neighbor, Iran. The central thesis of this article posits that the cultural and geopolitical tensions between Iran and the Republic of Azerbaijan are rooted in a divergence of their respective raison d'être. Available evidence indicates that this discord has engendered a fragile diplomatic rapport between the two nations, susceptible to destabilization by any untoward incident. A considerable portion of this mutual distrust can be attributed to underlying theories regarding the raison d'être of the Republic of Azerbaijan.



🔴 IRPL

@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 یادداشتی به بهانۀ تعطیلی یک انتشارات و کتاب‌فروشیِ مروّج پانتُرکیسم در تهران به دلیل «عدم استقبالِ مردم»!

✍️ بعد آنکه خود پانتُرک‌ها در رسانه‌هایشان اعلام کردند که انتشارات و کتاب‌فروشی «اندیشه‌نو» در تهران به دلیلِ «عدم استقبالِ مردم» تعطیل شده است، افشین جعفرزاده در یک یادداشت کوتاه تلگرامی، خاطرات خود از آن کتابفروشی و انتشاراتی را چنین نوشت:

من انتشارات و کتاب‌فروشی «اندیشه‌نو» را از سال ۱۳۶۸ خورشیدی دقیقاً می‌شناسم و بارها به کتابفروشی‌شان رفته بودم. می‌شود گفت از مشتری‌های پَر و پا قرص‌شان بودم؛ چه مغازۀ قدیمی‌شان که در خیابان کارگر و چند قدم بالاتر از میدانِ انقلابِ تهران بود و چه دکّانِ جدیدشان!

سال‌های نخست فعالیتِ این کتاب‌فروشی، پاتوقِ فرقه‌چی‌های قدیمی (طرفداران فرقۀ دموکرات آذربایجان!) بود. در دهۀ شصت، هفتاد و هشتاد در همان کوچۀ بن‌بستی که پنج‌شنبه‌ها صندلی در ته کوچه می‌گذاشتند و از خلق‌ها (؟!) و ستمِ ملی (!؟‌) و سوگِ آذربایجانِ ش م ا ل ی (!؟) و آذربایجانِ ج ن و ب ی (!؟) سخن می‌راندند!
گاهی من هم هم‌نشین‌شان می‌شدم!

با درگذشتِ آقای فرزانه و بهزادی و بسیاری دیگر، آن مکان به تدریج به پاتوقِ پانتُرکیست‌های تهران و شهرستان‌ها تبدیل شده بود و نکتۀ شگفت، باد کردن عجیب - غریب کتاب‌هایشان بود که مشخصاً با قیمت‌هایی کمتر به فروش می‌رسید!!

این نسلِ پانتُرک شده و جهش یافته از پان‌آذری (!) به پانتُرکیسم، واضحاً سطحی‌تر و بی‌سوادتر از نسلِ فرقه‌چی بود که دستی در خوانشِ کتاب‌های چاپِ باکو و شوروی داشت. نسلِ جدیدِ پانتُرک، دیگر به پان‌آذریسم (!) رضایت نمی‌داد و آذربایجان را آز*ربایجان و واژۀ تُرک را تو*رک می‌نوشت و ابعادِ وطنِ یوتوپیایی را از دشتِ اورخون و صحرای گوبی تا نزدیکی ژاپن و از دیگرسو تا مجارستان و بلغارستان، کِش می‌داد. سخن‌ها از ریشۀ تُرکی به قول خودشان بای‌بک (!؟) و واژۀ قم ( قوم!!) داشت و مدعی بود فارسی، لهجۀ سی و سومِ زبان عربی است (منبع: یونسکو!؟!!) و البته با فحش‌های چارواداری به کشورِ ایران، زبانِ ملی فارسی، تاریخِ ایران، کورش هخامنشی، فردوسی، شاهنامه و خیلی‌ چیزها و اشخاصِ دیگر!!
سلام و علیک‌شان با علامت "بوزقوردی" هم شیرینی خاصِّ خودش را داشت!

آن نسلِ قبلی فرقه‌چی که حرف‌های نسلِ متأخرِ پانتُرک را می‌شنید، گاهی رو ترش می‌کرد و مجادلاتِ درون‌گروهیِ جماعتِ فرقه‌چی با پانتُرک‌های نسلِ متأخر، دیدنی بود (بارها بندۀ خدا آقای فرزانه (مدیر انتشارات) سرخ و سیاه می‌شد و تا مرز سکته می‌رفت!!) و امثال من هم نظاره‌گرِ داستان!

همه‌جور جنس - از تقویمِ پانترکی با خطِّ رایج در باکو گرفته تا کتاب‌های محمدتقی زهتابی و حسین محمدزاده صدیق و حسن راشدی و امثالهم در نفرت‌پراکنی علیه فردوسی، افتخارات ملی ایران - می‌شد در آن کتابفروشی یافت و به قول خودشان "قرمزی کتاب" - همان کتابی که برندا شفر نوشته و در سال ۱۳۸۵ خورشیدی در دانشگاه تهران و با ترجمۀ یاشار صدقیانی‌آذر چاپ شده بود. (!) - هم حتماً در دسترسِ مشتریان بود.
بله درست خواندید:
ناشر آن کتاب، اولوس بود، از نشریاتِ دانشجویی دانشگاه تهران و با امکاناتِ ارائه شده توسط دانشگاه!!

نام دقیقِ کتاب:
مرزها و برادری، ایران و چالشِ هویتِ آذربایجانی
نویسنده: برندا شفر

ده‌ها عنوان کتاب ریز و درشت هم فقط خودشان منتشر می‌کردند و شگفتا مدعی ممنوعیتِ نشر و چاپ به زبانِ تُرکی هم بودند!!! و نشریات ریز و درشت پانتُرکی از نوید آذربایجان گرفته تا شمس تبریز و ده‌ها عنوان دیگر هم که جای خود داشت.

برخلافِ نسلِ قدیمی فرقه‌چی این نسلِ پانتُرکِ جدید، گاهی رنگ و بوی پانترکِ حزب‌اللهی غلیظ هم داشتند و هدفِ راهبردی‌شان مبارزه با آن‌چه آنها "پانفارسیسم" می‌نامیدند و مبارزه با هویت‌باختگانِ ضدِّ دین و ضدِّ ترک (ببخشید تووورک!!) بود!

به هر روی حکایت‌های شگفتی آنجا رخ می‌داد....

من از ورشکستگی و تعطیلی آن انتشارات و کتابفروشی (!)، صادقانه و بسیار متاسفم! بیشتر خوش داشتم، باشند و ادامۀ فعالیت بدهند و دل‌خوش باشند. ما هم خشنود و راضی بودیم!




🔴 پی‌نوشت:
برای دیدنِ طرح جلد و پشتِ جلدِ «قرمزی کتاب»، به بخشِ "مشاهده پیام" مراجعه کنید.

@IranDel_Channel

💢

🎥 بهار به نیمه‌راه رسید..
پانزدهم اردیبهشت، روز ملی شیرازِ جان


آخر ای بادِ صبا بویی اگر می‌آری
سوی شیراز گُذر کن که مَرا یار آن‌جاست

سعدی شیرازی



#مناسبتها

@IranDel_Channel

💢

🎥 شانزدهم اردیبهشت، روز ملی مراغه؛ شهرِ تاریخی و کهن و باغ‌شهر زیبای ایران

شانزدهم اردیبهشت سال ۶۳۸ خورشیدی که آغاز ساخت رصدخانه مراغه است در تقویم ایران به عنوان روز مراغه نام‌گذاری شده‌ است.

هدف از نامگذاری این روز به نام روز مراغه، شناساندن فرهنگ، تاریخ و تمدن این شهر کهن است.

مراغه، دومین شهر بزرگ استان آذربایجان‌شرقی است. این شهر در کنار رودخانۀ صوفی‌چای در دامنۀ جنوبی کوه سهند و در ۱۳۰ کیلومتری جنوب تبریز واقع شده است‌.

مراغه که به باغشهر ایران و پایتخت نجوم ایران شهرت دارد، با ۳۰۰ اثر ثبت شدۀ ملی، جزو ۱۰ شهر تاریخی ایران می‌باشد که سالانه هزاران گردشگر خارجی و ایرانی از این شهر دیدن می‌کنند.

رصدخانۀ مراغه تحت نظارت خواجه نصیرالدین توسی، دانشمند بزرگ ایرانی در زمان فرمانروایی هلاکوخان ایلخانی ساخته شد. این رصدخانه، فقط رصدخانه ستارگان نبود بلکه یک سازمان علمی گسترده بود که بیشتر شاخه‌های دانش در آن تدریس می‌شد و بزرگترین دانشمندان ایرانی و تعدادی از دانشمندان چینی و یونانی در آن جمع شده بودند و هدف از آن پیشبرد علمی کشور پس از حملات اعراب و مغولان به ایران بود.



#مناسبتها‌

@IranDel_Channel

💢

‍ ⁠‌
🔴 شانزدهم اردیبهشت‌ماه سالروز درگذشتِ استاد بدیع‌الزمان فروزان‌فر

محمدحسین بُشرویه‌ای (۱۴ شهریور ۱۲۷۶ – ۱۶ اردیبهشت ۱۳۴۹) شناخته‌شده به نام بدیع‌الزمان فروزان‌فر؛ ادیب، نویسنده، مترجم، سراینده و پژوهشگر ادبی ایرانی و مدرس دانشگاه برجسته در زمینهٔ زبان و ادبیات فارسی بود. ایشان یکی از مولوی‌پژوهان بزرگ امروزی بود و در این زمینه آثار ارزشمند گوناگونی را نگاشت. فروزانفر همچنین سال‌ها استاد کرسی‌دار ادبیات فارسی در دانشگاه تهران و نیز از کارمندان فرهنگستان ایران بود.




🔴 وظیفۀ دانشکدۀ ادبیاتِ دانشگاه تبریز

✍️ بخشی از سخنرانی استاد بدیع‌الزمان فروزان‌فر در دانشگاه تبریز، خرداد ماه ۱۳۲۷ خورشیدی

مقصود نهایی از تأسیس دانشکدۀ ادبیات تبریز این است که این دانشکده، ادبیات فارسی را به دنیا معرفی کند.

زبان فارسی یکی از ثروتمندترین و غنی‌ترین السنۀ ادبی دنیاست. پس هرگاه طریق صاف و درستی مبتنی بر روش‌های جدید محققانه در میان محصّلانِ پرشور و شوق ما رایج شود، امید است که ادبیات فارسی مقام دیرین را دوباره به دست آورد.

یقین بدانید روزی خواهد شد که اوضاع دنیا حاجت اهل دنیا را به معنویات ثابت خواهد کرد. امروز دنیای غرب در مادیات مستغرق است و جز اتم و سیب‌زمینی و نفت مبحث مهمی در دنیا نیست. مسائل معنوی را که حقیقت تمدن است احتیاجات مورد توجه قرار نمی‌دهد، ولی روزی بشر از این خواب گران برخواهد خاست و روی به ادبیات خواهد آورد. این دنیای کهن از این تحولات بسیار دیده و مذاهب مادی مکرر بر سایر عقاید غالب شده است، ولی سرانجام حقیقت آنچه را که مقتضی بوده به مردم نشان داده است.

روزی که بشر از تجاوز به حقوق هم آسوده شود، قیمت حافظ و سعدی و مولوی و شعرای دیگر فارسی‌زبان بر مردم روشن‌تر خواهد شد.

پس کار دانشکدۀ ادبیات تبریز، حفظ زبان فارسی و پرورش کسانی است که با ادبیات فارسی آشنایی کامل داشته باشند.



🔴 به نقل از:
سایۀ سرو سهی: یادنامۀ دکتر منوچهر مرتضوی، به اهتمام محمد طاهری خسروشاهی، انتشارات ستوده، ۱۳۹۱، ص ۸۱۱-۸۱۲.


🔴 عکس از گنجینۀ پژوهشی ایرج افشار

از راست: مصطفی مقربی، شیخ‌الاسلام کردستانی، بدیع‌الزمان فروزان‌فر، فکری سلجوقی و صادق بهداد
سال ۱۳۳۷ خورشیدی، مسجد جمعۀ شهر هرات


#یادها | #مناسبتها

@IranDel_Channel

💢

🔴 حسین منزوی زنجانی، شاعر برجسته و از قله‌های غزل‌سرایی معاصر ایران

زادۀ یک مهر ۱۳۲۵ خورشیدی - زنجان
درگذشتۀ ۱۶ اردیبهشت ۱۳۸۳ خورشیدی - تهران


ایران من! ای خاکِ همایونِ من، ایران
ای عشق تو آمیخته با خونِ من، ایران! 

ای منبعِ الهام من! ای شورِ تو جاری
در شعرِ تر و نغمۀ موزونِ من، ایران! 

ای همّتِ مردانِ تو، چون نامِ بلندت
همتای دماوندت و همسنگِ سهندت 

روزی که تو آهنگِ شکارت به سر افتاد
شیرِ فلک آمد چو اسیری به کمندت

ایران! خزرت زنده و پُر همهمه باشد
کارونِ تو زاینده و پُر زمزمه باشد

تا عرصۀ نام است جهان، ناموران را
زانِ تو سرافرازترینِ همه باشد

افکنده شد آن کس که سرافکنده، تو را خواست
شرمنده شد آن خصم که شرمنده، تو را خواست 

خود، بندۀ فرهنگِ درخشان تو آمد
آن قوم که از روی طمع، بنده، تو را خواست 

ایران من! آفاق، تو را زیر نگین باد
خورشید جهان‌تابِ تو، تابنده‌ترین باد

تو صخرۀ صمّایی و موج‌اند حوادث
تا بوده چنین بوده و تا هست، چنین باد

حسین منزوی



#یادها | #مناسبتها

@IranDel_Channel

💢

🔴 مناقشۀ قره‌باغ؛
ریشه‌ها، پیامدهای منطقه‌ای و امنیتِ ملی ایران

به مناسبتِ سی‌امین سالگردِ پایانِ نخستین جنگ قره‌باغ


سخنران:
مرضیه کوهی اصفهانی،
استادیار سیاست و روابط بین‌الملل خاورمیانه در دانشکدۀ دولت و امور بین‌الملل دانشگاه دورهام بریتانیا

میزبان:
مجید تفرشی


زمان:
آدینه ۲۱ اردیبهشت ماه ۱۴۰۳ خورشیدی،
ساعت ۲۱ به وقت تهران

خانۀ «گفتارها»، کلاب‌هاوس


🔴 برای شنیدن سخنرانی از اینجا وارد خانۀ «گفتارها»، و اتاق سخنرانی در کلاب‌هاوس شوید.




#اطلاع_رسانی

@IranDel_Channel

💢

🎥 به یاد حسین منزوی زنجانی، چامه‌سُرای ایران

یکم مهر ۱۳۲۵ خورشیدی - زنجان
۱۶ اردیبهشت ۱۳۸۳ خورشیدی - تهران


🔴 ویدئو از حسین نبوی


@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 مفقود شدنِ دخترِ ایران و افزایشِ همدلی ملّی

✍️ احسان هوشمند

بسیاری از ایرانیان از طریق رسانه‌های جمعی و شبکه‌های اجتماعی از مفقودشدن دختر چهارساله‌ای به نام «یسنا دیدار» در روز نهم اردیبهشت‌ ماه [۱۴۰۳ خورشیدی] در زمین‌های کشاورزی روستای یلی‌بدراق از توابع بخش پیشکمرِ شهرستان کلاله در استان گلستان آگاه شدند. پس از انتشار خبر مفقودشدن یسنا‌، گروه درخورتوجهی از هم‌وطنان در شبکه‌های اجتماعی به ابراز نگرانی در‌این‌باره پرداختند و به‌سرعت گروهی از شهروندان در استان‌های مجاور خود را به کلاله و منطقه‌ای که یسنا مفقود شده بود، رساندند. گروهی با خودرو و گروهی با آوردن سگ زنده‌یاب و گروهی دیگر نیز با ابزارهای دیگر از‌ جمله کایت راهی کلاله شدند. جست‌وجوی گستردۀ زمینی و هوایی در سه روزِ پی‌در‌پی به صورت خستگی‌ناپذیری ادامه داشت و خوشبختانه پس از چهار روز یکی از نیروهای امدادی داوطلبِ همکاری با هلال‌احمر از طریق گشت هوایی، یسنا را در میان مزرعه کلزا یافت و در ادامه نیروهای امدادی یسنا را به خانواده‌اش تحویل دادند. اینکه خبر مفقود‌شدن یسنا به صورت خیلی سریعی به یک خبرِ ملی، مبدل می‌شود و واکنش‌های بسیار گسترده‌ای در سطحِ ملی می‌یابد، حاوی نکات مهمی است:

۱) مفقودشدن دختری اهل استان گلستان از میان هم‌وطنانِ تُرکمن و با والدینی سنی‌مذهب به صدر اخبار اجتماعی کشور مبدل می‌شود؛ یعنی گروه درخورتوجهی از ایرانیان فارغ از مذهب و زبان و قبیله و تبار، به صورت ملی و یکپارچه به همدلی با خانواده یسنا می‌پردازند. گویی یسنا دختر همه ایرانیان است و دخترِ ایران‌زمین مفقود شده است، این رویداد حاوی نشانه روشن و صریحی از تعمیق هرچه بیشتر همدلی و انسجام ملی در ایرانِ امروز است. اگر امدادگری اهل نیشابور و با مذهب و زبانی متفاوت به صورت داوطلبانه عازم منطقه‌ای شده که یسنا مفقود شده و با پرواز در آسمان در جست‌وجوی یسنای مفقود‌شده موفق به یافتن او می‌شود، تجلّی ایرانِ تاریخی بیش‌از‌پیش هویدا می‌شود. این در حالی است که گروهی از دشمنان ایران با عنوانِ ترکیست‌ها سعی داشتند با قومی‌سازی موضوع یسنا از آن استفاده ابزاری کنند؛ اما واکنش جمعی ایرانیان و همدلی آنان با خانواده یسنا موجب شد تا روح همدلی ملی، اجازۀ بروز هر نوع قومی‌سازی موضوع را خنثی کند. در روزهای اخیر و پس از یافته‌شدن یسنا نیز مشخص شده که یسنا ربوده شده و اگر واکنشِ ملی و حضور هزاران نفر در منطقه برای یافتن یسنا نبود، شاید آدم‌ربایان نیز یسنا را رها نمی‌کردند. به سخن دیگر حضور جمعی و گستردۀ مردم در منطقه برای یافتن یسنا به احتمال زیاد موجب شده تا آدم‌ربایان دچار وحشت شوند و آنان پیش‌بینی چنین واکنشی را نداشتند. یسنا آزاد شد؛ چون حضور مردمی، موجبِ وحشت آدم‌ربایان از نتیجه اقدام‌شان شد.

۲) یسنا نامی فوق‌العاده محبوب در نزد ایرانیان است. این نام برگرفته از اجزای پنج‌گانه اوستا است و نامی تاریخی و تمدنی در ایرانِ ما است. هم‌وطنی تُرکمن یعنی خانواده محترمِ «دیدار» نام یسنا را بر فرزند خود نهاده است، از این انتخاب نام چه چیزی فهمیده می‌شود؟ آیا جز تعمیقِ ارزش‌های مشترک ایرانی، حتی با فرض انتخاب نام، تنها به دلیل زیبایی نام و علاقه عمومی و سرایت این حسِّ مشترک جمعی، می‌توان برداشت دیگری از چنین انتخاب نامی برای فرزندِ ایران‌زمین‌ در روستای یلی بدراق کلاله کرد؟ انتخابِ نامِ یسنا نیز برای دخترِ ایران‌زمین ‌نشانه‌ای از همبستگی ملی دارد.

۳) همدلی مردم در جریان مخاطرات و درد‌ها و رنج‌های عمومی یا خاص در نزد ایرانیان در سال‌های اخیر جهش درخورتوجهی یافته است. کمک گستردۀ مردمی به زلزله‌زدگانِ سنی‌مذهب سرپل ذهاب در سال ۱۳۹۷ [خورشیدی]، کمک گستردۀ مردمی به زلزله‌زدگان آذربایجان در اهر و هریس و ورزقان در سال ۱۳۹۱ [خورشیدی] از جای‌جای ایران، کمک مردمی به زلزله‌زدگان خوی در استان آذربایجان غربی در سال ۱۴۰۱ [خورشیدی]، کمکِ وصف‌ناپذیرِ ملتِ ایران به سیل‌زدگانِ عرب‌زبانِ استان خوزستان از جای‌جای ایران‌زمین در سال ۱۳۹۸ [خورشیدی] و مواردی از این دست نشانگر روندی است که در دهه‌های اخیر ابعاد جدیدتری یافته است. البته هر‌چه به مشارکت عمومی و مردمی افزوده شده، شواهد حاکی است که ایرانیان بیشتر مایل بوده‌اند تا کمک و یاری خود را از طریق نهادهای غیردولتی روانۀ مناطقِ آسیب‌دیده کنند که این نکته نیز نیازمندِ تأملی جدی است. ایرانِ عزیزِ ما در دهه‌های اخیر شاهد گسترشِ همدلی ملی در مواقع حساس بوده است.



🔴 دنبالۀ یادداشت را در بخشِ «مشاهدۀ فوری» بخوانید:
👇👇


@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 حساسیت و نگرانی برای سرنوشتِ کشور و ملت ایران، یک فضیلتِ سیاسی و ملی

✍️ بابک مینا

نگرانی برای مردم غزه، وقتی آلوده به ایدئولوژی‌های رنگارنگ چپ و اسلام‌گرا نیست، حساسیتی انسانی و اخلاقی است و احترام‌برانگیز.

اما حساسیت به سرنوشتِ "مهسا و نیکا و سارینا و دیگر کشته‌شدگان"، حساسیت به سرنوشتِ ایران و ملت ایران، حساسیت به رنج‌های روزانۀ شهروندانِ ایران علاوه بر اینکه انسانی است، فضلیت و ضرورتی مدنی و ملی است و این چیزی است که در بخشِ بزرگی از سنتِ چپ گم شده است و در اسلام‌گرایی از ابتدا وجود نداشته است.

ما باید نگرانِ ایران باشیم و این ترجیح دارد بر نگرانی برای مردمِ فلسطین یا هر جای دیگر. نه برای اینکه ایرانیان از نژادِ برتری هستند، بلکه به این خاطر که این نگرانی، اساسِ فضیلتِ سیاسی و ملّی است.

ما عضو ملتِ ایران هستیم و نخست باید نگران ایران باشیم. بله! اول ایران و شهروندان ایرانی!


@IranDel_Channel

💢

🎥 بودجه دولت، صرف چه چیزی می‌شود؟!

دونالد ریگان در مصاحبه با جانی کارسون در سال ۱۹۷۵ میلادی به عجیب‌ترین مصارف بودجۀ دولت در آمریکا اشاره می‌کند.

@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 ایلان ماسک: اگر کسی پرچم آمریکا را پایین کشیده و پرچم دیگری را به جای آن نصب کند، باید به کشور آن پرچم اخراج شود.

✍️ یادداشتی از کانال "تأملی دربارۀ ایران"، دربارۀ اظهارات اخیر ایلان ماسک

ایلان ماسک با انتشار یک نظرسنجی در شبکۀ اجتماعی ایکس، در واکنش به اعتراضات حامیان فلسطین در دانشگاه‌های آمریکا، پیشنهاد تصویب قانونی را داد که طبق آن اگر کسی پرچم آمریکا را پایین کشیده و پرچم دیگری را به جای آن نصب کند، آن شخص باید یک سفر یک‌طرفۀ رایگان، اما اجباری، به کشور آن پرچم داشته باشد. این نظرسنجی با پاسخِ مثبت اکثریت حدود ۸۰ درصد شرکت‌کنندگان مواجه شده است. ماسک همچنین ضمن اشاره به بودجۀ فدرال برخی دانشگاه‌های آمریکا که در آن‌ها اعتراضات صورت گرفته، نوشت: «منطقی نیست که مالیات‌دهندگان آمریکایی مجبور به تأمین مالی فعالیت‌های ضدِّ آمریکایی باشند.»

کسی نمی‌تواند بر شاخه بنشیند و بُن‌شاخه را ببرد!

ایلان ماسک آمریکایی اصیل نیست، اما کسی است که می‌داند باید در برابر ایالت متحده (کشوری که به وی مأوی داد و تحت قوانین آزادی آن، به ثروتمندترین فرد دنیا تبدیل شود) ادای دین کند و کسانی‌که نمی‌دانند دقیقاً چه بازی خطرناکی راه انداخته‌اند، باید سر جای خودشان بنشاند.

اما در ایران به راحتی و به انحاء مختلف چه به بهانۀ بازی فوتبال، چه در نمادسازی ایام نوروز، چه به بهانۀ مراسمِ گرگیعان، چه به بهانۀ حمایت از کشاورزان ( در مرودشت و پایتخت باستانی ایران) عده‌ای کلنگ گرفته و به تخریبِ کیان مملکت مشغول هستند و هرکس هم کوچکترین اعتراضی کند، به انواع اتهامِ "فاشیستی، فارس‌گرا ، پان‌ایرانیست و غیره" نواخته می‌شود.

اما اگر کمترین عقلی در کشور باشد، هیچ‌گاه حقِّ آزادی بیان با همچنین اقداماتی که اساس کشور را هدف حمله و هجمه خود قرار داده‌اند، یکی انگاشته نمی‌شود. لزومِ دفاع از حقِّ آزادی بیان، وجود کشور و چارچوبی است که بتوان از حقوقِ افراد و از جمله حقِّ آزادی بیان دفاع کرد.

کسانی‌که به کیانِ کشور چه از بیرون و چه از درون هجمه می‌آورند و با اغراض مشکوک و واگرایانه بر اساسِ کشور، تیشه می‌زنند، اتفاقاً بزرگترین دشمنانِ انسانیت و آزادی هستند. چرا که در عمل، زمینه را برای فروپاشی حقوق و چارچوب امنیت، فراهم می‌سازند.

افراد هرچقدر که حق دارند برای احقاقِ حقوق خود، حتی با حکومت و نظامِ مستقر، مخالف باشند و حتی در چارچوب (ترجیحاً) مسالمت‌آمیز آن را متحول و حتی سرنگون کنند، اما هیچ حقی ندارند با اصل و اساس مملکت مخالفت کنند و آن را به مخاطره بیندازند.


🔴 پی‌نوشت:
بارنشرِ یک یادداشت به معنای تأییدِ کل محتوای آن نیست.

@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 برگی از کتابِ «وطن دیلی» اثرِ میرزا‌ حسن‌ رشدیه با شعری از سعدی

✍️ از نشریۀ صبحِ تبریز

کتابِ «وطن دیلی» که گاه دستمایۀ تحریف و تبلیغ عده‌ای قرار می‌گیرد، در واقع، شیوه‌نامۀ به کارگیری خط و زبانِ فارسی در گویشِ آذری است که در یکصد صفحه گردآوری شده است.

«وطن دیلی» بیشتر خودآموز و سرمشق‌های خوش‌نویسی است که به خطِّ «حسن خویی» کتابت شده و شامل بخش‌های زیر است:

بخش اول جزوه، به آموزشِ اصول کلی خط نستعلیق پرداخته‌است. (تصویر سوم)

در بخش دوم، ابتدا واژه‌های فارسی (همچون پرهیزگار، هنرمند، مهتاب، گوهر و ...) به عنوان سرمشق ارائه شده و در ادامه نیز، ابیات و جملاتی از تُرکی آذربایجانی آورده شده‌ است.(تصویر چهارم)

روشن است که میرزا حسن در اقدامی پیش‌دستانه و هوشمندانه، برای جلوگیری از ورود خط و زبان خارجی به ایران، خواسته دانش‌آموزان، خاستگاه اصلی زبانی را که به آن سخن می‌گویند، بدانند و تمرین کنند؛ درست برخلافِ نیات آنان که قصد دارند از این کتاب به عنوان سندِ تاریخی آموزش یک زبان‌ دیگر، بهره‌کشی کنند.

بخش پایانی کتاب نیز آموزش الفبای فارسی به خط نسخ، به همراه مناجاتی از میرزا حسن است.


جدا از محتوای این کتاب، شخصیت تاریخی و فرهنگی میرزا حسن رشدیه، به قدری شفاف است که کمترین تردیدی در مورد جهت‌گیری برنامه‌های آموزشی وی باقی نمی‌گذارد. تألیف کتاب فارسی برای دورۀ دبستان (تصویر پنجم) به عنوان نمونۀ آشکارِ رویکردِ آموزشی و فرهنگی میرزا کافی است.



🔴 تصاویر را در بخشِ «مشاهده پیام» مشاهده کنید.
👇👇


@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 قصۀ پرغصۀ هموطنان در استان سیستان و بلوچستان

🔴 گفت‌و‌‌گوی تفصیلی «روزنامۀ جوان» با احسان هوشمند، پژوهشگر مسائل اقوام در مورد مشکلاتِ استان سیستان و بلوچستان و موانعِ توسعۀ سواحلِ مکران


در این گفت‌و‌گوی صریح، آقای احسان هوشمند مطرح می‌کنند:

+ بررسی ساختار و ترکیب جمعیتی استان

+ مشکلات ناشی از بادهای ۱۲۰ روزه و باران‌های سیل‌آسا در استان و بحثِ مدیریتِ منابع آب و خاک در استان

+ قاچاق گستردۀ سوخت و گردشِ مالی آن و ذی‌نفعان احتمالی قاچاقِ سوخت و تبعاتِ امنیتی - اقتصادی آن برای استان و کشور

+ محرومیت‌ شهروندان در استان سیستان‌ و بلوچستان در دریافتِ خدماتی چون آب آشامیدنی، برق، گاز شهری، امکانات بهداشتی و درمانی، امکاناتِ آموزشی، جاده‌های مواصلاتی و ..

+ حاشیه‌نشینی و فقرِ عریان در استان

+ فقر فرهنگی و کاهش ارتباط با فرهنگِ ملی

+ خلاء حضور دولت:

نه دولت در این مناطق به ملت دسترسی دارد و ارتباطی دارد و نه ملت به دولت دستش می‌رسد. آیا چنین وضعی شایستۀ هموطنانِ شریف و عزیز و نازنین سیستان و بلوچستانی است؟

+ تحولات در افغانستان و پاکستان و رشدِ جریان وهابیت و جریان‌های افراطی

+ توسعه‌نیافتگی، مهم‌ترین مشکلِ استان

+ کاهش مشارکت سیاسی منجر به کاهشِ امنیت و افرایشِ حملات تروریستی

+ شکاف و کاهشِ اعتماد، بین ملت و دولت

+ قدرت گرفتنِ مولوی‌ها با حذف بزرگان طوایف در استان سیستان و بلوچستان (سردارها) بعد انقلاب و تبعاتِ آن برای منطقه و کشور

+ چرایی مخالفت و مانع‌تراشی جریان‌های افراطی، گروه‌های تروریستی و کشور رقیب - پاکستان - با توسعۀ مکران

+ عدم توجه کافی به تأمین امنیت مرزها

+ و در نهایت مطرح شد:

ایجاد امید و نشاط در داخلِ کشور از مسیر تعامل با هم‌وطنان می‌‌گذرد. بیش از هر زمان دیگری استان سیستان و بلوچستان نیازمند توجه توسط نظامِ برنامه‌ریزی و دولت‌مردان است. مسائل استان باید دیده شود و برایش راه‌حل کارشناسی تدوین شود.
مردم شریفِ استان سیستان و بلوچستان روحیۀ قدرشناسی غیرقابل وصفی دارند. حس وطن‌پرستی و ایران‌گرایی هموطنان‌مان در استان سیستان و بلوچستان، زیرساختِ مهمی برای توسعه است. این سرمایه هم باید مدنظر باشد.

🔴 این گفت‌وگوی مهم و صریح را در بخشِ "مشاهده فوری" بخوانید:
👇👇


@IranDel_Channel

💢