‍‌
🔴 #معرفی_کتاب

🔴 عنوان کتاب:
ادراک و چشم‌اندازِ ژئوپلتیکِ ترکیه

🔴 نویسنده:
حسین سیف‌الدینی

چاپ اول
انتشارت شیرازه


کتاب حاضر که محصول رسالۀ دکتری نگارنده در دانشگاه تربیت مدرس است، تلاش کرده بر اساس سیر تاریخ معاصر ترکیه به ویژه پس از جنگ‌های استقلال و عبور از خلافت عثمانی به دولت مدرن، مقضیات استراتژیک جمهوری ترکیه و عوامل درونی تأثیرگذار بر ژئوپلیتیک و فرهنگ سیاسی این کشور را توضیح دهد.

از آن جمله است: مسأله اقلیت‌های قومی و زبانی، پروژه سنتز ترک - اسلام، نقش ارتش در تحولات سیاسی، ظهور اسلام سیاسی، نوعثمانی‌گری، ظهور آک‌پارتی، تحولات مدیترانه شرقی، مبانی تاریخی مداخله در شمالِ عراق و نقش محصولات فرهنگی (رمان و سریال) در شکل‌دهی به ادراک ژئوپلیتیکی.


🔴 برای سفارش کتاب به اینجا مراجعه کنید.


@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 منطقه در آستانه یک تحول ژئوپلیتیک؟

✍️ صابر گل‌عنبری، کارشناس‌ارشد روابط بین‌الملل

برخلاف برآورد و اظهارات برخی مسئولان و ناظران، روند عادی‌سازی روابط میان اسرائیل و عربستان از دستور کار خارج نشده و به‌جد هم پیگیری می‌شود. سخنان دیروز وزرای خارجه آمریکا و عربستان نشانگر قریب‌الوقوع بودن این اتفاق است.

بلینکن در ریاض گفت که گفت‌وگوها در ماه مارس دربارۀ عادی‌سازی روابط میان ریاض و تل‌آویو "پیشرفت بسیار خوبی" داشته و این فرایند به‌زودی نهایی می‌شود. بن‌فرحان نیز از امضای توافق‌نامه‌هایی دو جانبه میان عربستان و آمریکا در آیندۀ "بسیار نزدیک" خبر داد. 

روند عادی‌سازی روابط میان دو طرف که از زمان ترامپ آغاز و در عهد بایدن  نیز پیگیری می‌شد، با عملیات "طوفان‌الاقصی" حماس برای مدتی متوقف شد؛ ولی با طولانی‌تر شدن جنگ غزه، رفته‌رفته ازسرگرفته شد و تقریباً از ماه چهارم آن به شکل جدی‌تر با دیدارها و تماس‌های فشرده‌ای دنبال شد.

اکنون این روند تحت تاثیر دو عامل برای دولت آمریکا از اهمیت بیشتری با قید فوریت برخوردار شده است.

نخست، "طوفان الاقصی" و آسیب بی‌سابقه وارده به پرستیژ امنیتی و نظامی اسرائیل، بازدارندگی آن در منطقه، نگرانی از پیامدهای راهبردی این اتفاق در جهت بنیانگذاری معادلات امنیتی جدید به‌ویژه پس از طولانی‌تر شدن جنگ غزه و بن‌بست راهبردی که اسرائیل پس از هفت ماه جنگ با آن مواجه است و نیز نبود چشم‌اندازی روشن برای خروج ظفرمندانۀ اسرائیل از این وضعیت که در نوع خود پیامدهای حملۀ هفتم اکتبر را تشدید می‌کند.

عامل دوم هم تنش بی‌سابقه و مستقیمی است که اخیراً میان ایران و اسرائیل رخ داد و به حملۀ مستقیم ایران ختم شد که این حمله صرف‌نظر از پاسخ محدود اسرائیل، به‌عنوان تحولی در جهت خروج منازعه و قواعد درگیری از ریل مرسوم خود طی این چند دهه و نوعی معادله‌سازی در امتداد پیامدهای "طوفان‌الاقصی" و وضعیت قفل‌شده اسرائیل در غزه قلمداد ‌شد. 

اکنون آمریکا به شکل جدی‌تر از قبل و با قید فوریت از طریق عادی‌سازی مناسبات ریاض و تل‌آویو به دنبال تبدیل این تهدیدهای بی‌سابقه علیه اسرائیل در منطقه به فرصت‌های راهبردی، برهم زدن معادلات امنیتی در حال شکل‌گیری پس از "طوفان‌الاقصی" و پایه‌ریزی نظم امنیتی نوینی در خاورمیانه است.

البته در این میان، در کنار آمریکا، برخی متحدان آن در منطقه از عربستان و امارات گرفته تا اردن و مصر نیز در این نگرانی شریک‌اند و اتفاقاً حذف حماس در غزه هدف مشترک این طرف‌ها نیز بوده و هست.

اما رفته رفته دشواری تحقق این هدف با طولانی‌تر شدن جنگ، پیامدهای آن در جبهه‌بندی‌های منطقه‌ای، همچنین بالا گرفتن تنش‌ها و اتفاقات اخیر در سطح منطقه و تاثیرات آن بر چشم‌اندازهای کلان اقتصادی، موجب نگرانی بیشتر این طرف‌ها شده است. 

ازاین‌رو، به نظر می‌رسد که امروز خود بن‌سلمان نیز به عادی‌سازی روابط با اسرائیل بیش از گذشته اهمیت می‌دهد و پیوست‌های امنیتی آن را ضروری‌تر از قبل برای خلقِ معادلۀ کلان امنیتی در منطقه در مواجهه با ایران و شرایط کنونی را واجد فرصتی "بی‌سابقه" برای انعقاد پیمان دفاع مشترک با آمریکا می‌پندارد که هدف از آن هم روشن است.

یکی از ارکان این توافق‌نامه، ایجاد سپر پدافندی مشترک و چندلایه در منطقه است که آمریکا پس از حملات اخیر ایران، آن را یک ضرورت فوری و خطِّ مقدم پدافندی برای اسرائیل می‌داند و برخی متحدان عرب آمریکا نیز آن را اکنون ضرورتی راهبردی می‌پندارند.

البته این تحولات در حالی است که یک سال از "آشتی تشریفاتی" میان تهران و ریاض می‌گذرد؛ اما در این مدت، روابط رسمی وارد فاز گفت‌وگوهای عمیق امنیتی و سیاسی نشد. البته گویا این شکل روابط هم مطلوب ریاض برای کنترل و مهار واکنش‌ها و پیامدهای عادی‌سازی روابط با اسرائیل است.

در کل، به نظر می‌رسد که آمریکا می‌خواهد همزمان با پایان جنگ غزه از برگ عادی‌سازی روابط میان اسرائیل و عربستان رونمایی کند؛ زمانی که دلالت‌های معنادار و روانشناختی مهمی هم دارد.

احتمالاً واشنگتن می‌خواهد در وهله نخست فضای کنونی و دلالت‌های شکل پایان جنگ از طریق توافق با حماس و باقیماندن این تشکیلات را که به معنای شکست جنگ و مکمل هفتم اکتبر است، معکوس کند.

واقعیت اما این است که عادی‌سازی روابط میان عربستان و اسرائیل مانند عادی‌سازی‌های قبلی نیست؛ بلکه این اتفاق در صورتی که رخ دهد، یک تحول ژئوپلیتیکی واجد فرمت‌ها و پیامدهای امنیتی سهمگین در سطح منطقه است و احتمالاً متعاقب آن، کشورهای عربی و اسلامی بیشتری به تأسی از عربستان نظر به جایگاه خاصش به این روند بپیوندند.


@IranDel_Channel

💢

📷 فرقِ ملت و امّت، نوشتۀ میرزا یوسف مستشارالدوله به سالِ ۱۲۹۰ هجری قمری در گنجینۀ دانش، صفحه چهارده



🔴 منبع:
کتابخانۀ تخصصی تاریخ اسلام و ایران


@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 #معرفی_کتاب

شاه و شطرنج قدرت در خاورمیانه
ایران، کردهای عراق و شیعیان لبنان ۱۳۳۷-۱۳۵۷

نویسنده: آرش رئیسی‌نژاد

پیوندهای استراتژیک ایران با برخی از جوامع و گروههای غیردولتی منطقه در کنار تنش با آمریکا مهمترین مبحث سیاست خارجی ایران دوران معاصر است. برخلاف باور رایج، اتحاد ایران با گروههای یادشده پیش از انقلاب ۵۷ و در زمان محمدرضا شاه پهلوی پی‌ریزی شد. کتاب شاه و شطرنج قدرت در خاورمیانه، نشان می‌دهد که شاه ایران در میانۀ سالهای ۱۳۳۷ و ۱۳۵۷ روابط استراتژيکی را با کردهای عراقی و شیعیان لبنانی جهت حفظ امنیت ملی،‌ یکپارچگی سرزمینی و مهار دشمنان خود برقرار کرد. کتاب با تکیه بر ویژگیهای ژئوپلیتیکی ایران، بر اهمیت نقش شاه و دیگر نهادهای تصمیم‌گیر در سیاست خارجی کشور تأکید می‌کند. همچنین این کتاب برای نخستین‌بار سرنوشت رازآلود امام موسی صدر را بیان کرده و رابطۀ پرفراز و نشیب ایران را با ملامصطفی بارزانی بازگو می‌کند. حجم و تنوع اسناد ناگفتۀ جمع‌آوری‌شده از بایگانی‌های مهم آمریکا و ایران در کنار مصاحبه با دست‌اندرکاران سیاست خارجی ایران نشان‌دهندۀ دست‌اول‌بودن این روایت است.

بخشی از کتاب

@IranDel_Channel

💢

🎥 یاد بعضی نفرات، روشنم می‌دارد..

ویدئوی بالا، #مستند «هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به‌ عشق (۱۳۵۶)» ساختهٔ کیومرث پوراحمد است که یادکردی از جبار باغچه‌بان، بنیان‌گذار اولین کودکستان و نخستین مدرسهٔ ناشنوایان ایران بود؛ مردی که نامش در کنار بزرگانی چون حسن رشدیه، بی‌بی‌خانم استرآبادی، طوبی آزموده و محمد بهمن‌بیگی به‌عنوان پیشگامانِ امر آموزشِ فرزندان این مرز و بوم، جاویدان است.

بدین وسیله، وجود آن دست آموزگارانی را گرامی می‌داریم که ایران‌دوستی، آزاداندیشی، پرسش‌گری، شهروند قانون‌مدار و شایسته بودن و پشتکار را سرمشقِ دانش‌آموزان خود می‌کنند.


🎥 مستند «هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به‌ عشق»
نویسنده و کارگردان: کیومرث پوراحمد
محصولِ کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان
تاریخ انتشار: ۱۳۵۶ خورشیدی


@IranDel_Channel

💢

🎥 ای کشورِ آزاددلان ایران

اجرای حماسی بانوی آموزگارِ ⁩از ایل قشقایی و دانش‌آموزانش بر شعر «کشور آزادگان» سرودۀ ابوالحسن ورزی در بازدید دختران عشایر از تخت جمشید، ابتدای سال ۱۳۵۷ خورشیدی


@IranDel_Channel

💢

‍ ‌
🔴 عنوانِ مقاله:
ایرانشهر، انیرانشهر، جهانشهر، بازخوانیِ هویت ملی و جهانیِ شاهنشاهیِ ساسانی در منابع غربی

🔴 نویسنده:
بهرام روشن‌ضمیر، دانشجوی دکترای تاریخ در مدرسۀ مطالعات عالی پاریس

منتشره در «مجموعه مقاله‌های همایش میراث باستان‌شناختی و بازخوانی هویت ملی ایرانی: از نگاه غربی، از نگاه ایرانی»، به کوشش سیروس نصراله‌زاده، شاهین آریامنش، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.

سال ۱۴۰۲ خورشیدی


@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 انجمن ایران‌شناسی ایران برگزار می‌کند:
نخستین کنگرۀ ملی ایران‌شناسی

زمان:
پنج‌شنبه ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۳ خورشیدی، ساعت ۹ تا ۱۹

مکان:
تهران، خانه اندیشمندان علوم انسانی، سالن فردوسی



تارنمای انجمن

تارنمای کنگره


#اطلاع_رسانی

@IranDel_Channel

💢

‍ ‌
🔴 #معرفی_کتاب

🔴 عنوان کتاب:
امرِ ملی و تمامیتِ ارضی؛
واقعیتِ مؤثر در کشورداری

🔴 نویسنده:
حسین سیف‌الدینی

نگارستان اندیشه / چاپ نخست، سال ۱۴۰۳ خورشیدی


کتاب حاضر مشتمل بر چهار فصل است که سعی دارد در نهایتِ ایجاز و با تکیه بر مفهومِ واقعیت مؤثر، به بررسی برخی از مهم‌ترین مسائلِ نظری، در زمینۀ کشورداری و دولت بپردازد.

نویسنده، «امر ملّی» را به عنوان یک مفهومِ «سیاسی» بروندادِ تداومِ طبیعی امرِ ایرانی به عنوان یک مفهوم «تاریخی» می‌داند.

این اثر در آغاز به تعریف و توصیف مفهومِ امرِ ملّی پرداخته و سپس مفهوم دولت و حکومتِ قانون را در مرکز توجه قرار داده است. از چشم‌اندازِ اجتماعی و سیاسی، امر ملّی برای توضیح برخی تحولات در تاریخِ معاصر استفاده شده و فهمِ سرشت آن در جهت درکِ منطقِ تحولاتِ دوران معاصر، اهمیتی بسزا دارد؛ بنابراین باید منطقِ درونی آن را شناخت و تحلیلی از برآمدن آن ارائه کرد. از این زاویه، امر ملّی چیزی نیست که با چشمِ سر،‌ دیده شود، بلکه مفهومی است که در مصداق‌های عملِ سیاسی در طولِ تاریخ جاری است. بنابراین می‌توان با نگرش علمی به همین مصداق‌ها یعنی «عمل دولت» تجربه‌های تاریخی آن ‌را انتزاع و در نهایت یک مفهومِ پیچیده، تدوین کرد.


🔴 کتاب را می‌توان از اینجا سفارش داد.

@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 روسیه؛ غرق در اوکراین و حذف از قفقاز

✍️ یدالله کریمی‌پور،‌ دکترای جغرافیای سیاسی

البته که شرایط جنگ در اوکراین، با وجود کشته و مجروح شدن ۱۰۰۰ تن (در جبهه روسیه)در شبانه‌روز، به سود ولادیمیر پوتین در جریان است. ولی چیرگی‌های نقطه‌ای در باختر دنیپر، گویای چه پیروزی‌های استراتژیک جهانی برای کرملین، به ویژه در قفقاز بوده است؟!

همین دو ماه پیش بود که پاشینیان در ایروان، بالاخره پس از کش‌و‌قوس‌های متعدد، فرانسه، یونان، آمریکا و غرب را برگزیده و تکیه‌گاه قرار داد. از دیروز ۱۳ اردیبهشت (۳ می) نیز اعتراضات گسترده در تفلیس، پایتخت گرجستان علیه لایحه "نفوذ خارجی" که معترضان آن را الهام گرفته از روسیه می‌دانند، آغاز شده است. تمرکز گرجی‌ها بر پیوستن به اتحادیۀ اروپایی و گریز از فشار تاریخی مسکو است. در حالی که این اتحادیه تصویب این لایحه را صخره‌ای در راه چشم‌انداز پیوستن تفلیس به اتحادیه می‌داند.

به هر روی، روح حاکم بر ملت گرجستان، پیوستن به ناتو و اتحادیه اروپایی می‌چرخد. آنان اشغال اوستیای جنوبی و آبخازیا توسط فدراتیو روسیه را فراموش نکرده‌اند. این در حالی است که دست‌کم از یک دهه پیش، باکو با اتکای همه جانبه بر آنکارا و تل‌آویو و بازی ظریف با مسکو، دیگر برای همیشه از دسترس استراتژیک کرملین بیرون رفته است.

به اغلب احتمال در حالی که ولادیمیر پوتین بیشتر تمرکزش را بر جبهه اوکراین قرار داده است، ناتو، اتحادیه و ترکیه، روز به روز چادرهای خود را در قفقاز جنوبی بیش از پیش برپا می‌کنند. به گمانم فدراتیو [روسیه] در حال از دست دادن همیشگی این منطقه فرا استراتژیک است.


@IranDel_Channel

💢

‍ ‌
🔴 توسل به منیژه در خطبه‌های نماز جمعه مشهد

✍️ جواد رنجبر درخشی‌لر، شاهنامه‌پژوه تبریزی

امروز در خطبه‌های نماز جمعه مشهد، خطیب گفته است: حجاب متعلق به فرهنگ ایران است؛ در شاهنامه، فردوسی از قول منیژه نقل می‌کند: «منیژه منم، دُختِ افراسیاب،
برهنه ندیده، تنم آفتاب».


این نوع فهم و بیان شاهنامه، اساساً غلط است. یک بیت را از جایی درآوردن و خواندنِ بدون اینکه پس و پیش آن گفته شود، روشی مرسوم، اما غلط در شاهنامه‌خوانی است.

این بیت به این صورت در شاهنامه آمده است:
منیژه منم دُختِ افراسیاب
برهنه ندیدی، مرا آفتاب

منیژه دارد خودش را به رستم معرفی می‌کند تا کمک‌شان کند.

مصداق "عفت"، قلمداد کردن منیژه، بسیار عجیب است. منیژه، دختر افراسیاب است. دشمن ایران، دیو و کسی که تمام وجودش پلیدی است. شاید بفرمایید به دخترش چه؟ او دختر پاکی بوده است.

اما این طور نیست. منیژه قبل از اینکه ادعا کند تنش را آفتاب ندیده، با بیژن ماجراها داشته است:
سه روز و سه شب، شاد بودند بهم
گرفته بر او خواب و مستی ستم

در چادر، سه روز و سه شب در اوج شادی بودند. وقت رفتن، منیژه دلش نیامد بیژن را رها کند. بیهوشش کرد و با خود به خانه بُرد. وقتی بیژن از بیهوشی نجات یافت، منیژه را در بغل خودش دید.
چو بیدار شد بیژن و هوش یافت
نگار سمن بر در آغوش یافت

بیژن و منیژه در همان خانه در حال مستی به دام می‌افتند ‌و بیژن به دستور افراسیاب (پدر منیژه) به چاه انداخته می‌شود.


منیژه را به رخِ زنان ایران کشیدن چندان محترمانه نیست و مهم‌تر از آن اینکه حجاب یا بی‌حجابی در روزگار ما مسئله‌ای مربوط به تحولِ حقوق زنان است بر مبنای اندیشه.های جدید. مثال آوردن از متن‌های کهن که بر مبنای اندیشه‌های کهن صورت‌بندی شده‌اند، دردی را دوا نمی‌کند. این مسئله را باید به زبانِ جدید طرح کرد و پاسخ داد.

ولی اگر در بهره‌گیری از شاهنامه، اصراری وجود دارد، بهتر است به دادگری آن توجه شود که بسیار پررنگ‌تر و مفصل‌تر و اساسی‌تر است و اتفاقاً به دردِ جامعه امروز هم بیشتر می‌خورد.



🔴 پی‌نوشت:
عنوان یادداشت، از نویسنده نیست.

@IranDel_Channel

💢

📷 نامۀ فتحعلی‌شاه قاجار به ناپلئون بناپارت

در ماه دسامبر سال ۱۸۰۶ میلادی «میرزا محمد رضی تبریزی» مستوفی ارشد و خوش‌نویسِ نامدار اوایل قاجاریه یکی از مهمترین نامه‌های فتحعلی‌شاه به ناپلئون بناپارت را با گزینشِ دقیق واژگان پارسی به زیبایی خوشنویسی کرده است.

اصل نامه هم‌اکنون در کتابخانۀ ملی فرانسه نگهداری می‌شود که از آدرس زیر قابل دسترسی است:

نامه پارسی فتح‌علی‌شاه قاجار




@IranDel_Channel

💢

📷 کتیبۀ سلطان نورالدین زنگی (ترکمان) در سوریه

متن کتیبه:
لم‌الموید المنصور المظفر النورالدین، الملوک عده سلاطین قاهر، جهان‌خسرویِ ایران، امیرالعراقین، شهریارِ شام، ربیع‌الآخر سنه الاحدی و اربعین خمسمایه.


🔴 از صفحۀ مهرداد ملک‌زاده، باستان‌شناس


@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 The Raison d`etre of the Republic of Azerbaijan: A Political Geography Analysis

✍️ Atta-ollah Abdi, Morad Kavianirad & Salar Seyfodini


[Abstract]

The establishment, endurance, and perpetuation of states necessitate a raison d'être. It serves as a direct response to the question of why a state should exist as an independent political entity. Various factors contribute to the raison d'être of nations, ranging from internally generated and self-defined principles to those shaped by colonial legacies or the fragmentation of vast empires into smaller states. Following the dissolution of the Soviet Union, the emergence of the “Republic of Azerbaijan” in the South Caucasus marked a significant development. This article seeks to explore the raison d'être of this nascent state and its relationship with its historical neighbor, Iran. The central thesis of this article posits that the cultural and geopolitical tensions between Iran and the Republic of Azerbaijan are rooted in a divergence of their respective raison d'être. Available evidence indicates that this discord has engendered a fragile diplomatic rapport between the two nations, susceptible to destabilization by any untoward incident. A considerable portion of this mutual distrust can be attributed to underlying theories regarding the raison d'être of the Republic of Azerbaijan.



🔴 IRPL

@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 یادداشتی به بهانۀ تعطیلی یک انتشارات و کتاب‌فروشیِ مروّج پانتُرکیسم در تهران به دلیل «عدم استقبالِ مردم»!

✍️ بعد آنکه خود پانتُرک‌ها در رسانه‌هایشان اعلام کردند که انتشارات و کتاب‌فروشی «اندیشه‌نو» در تهران به دلیلِ «عدم استقبالِ مردم» تعطیل شده است، افشین جعفرزاده در یک یادداشت کوتاه تلگرامی، خاطرات خود از آن کتابفروشی و انتشاراتی را چنین نوشت:

من انتشارات و کتاب‌فروشی «اندیشه‌نو» را از سال ۱۳۶۸ خورشیدی دقیقاً می‌شناسم و بارها به کتابفروشی‌شان رفته بودم. می‌شود گفت از مشتری‌های پَر و پا قرص‌شان بودم؛ چه مغازۀ قدیمی‌شان که در خیابان کارگر و چند قدم بالاتر از میدانِ انقلابِ تهران بود و چه دکّانِ جدیدشان!

سال‌های نخست فعالیتِ این کتاب‌فروشی، پاتوقِ فرقه‌چی‌های قدیمی (طرفداران فرقۀ دموکرات آذربایجان!) بود. در دهۀ شصت، هفتاد و هشتاد در همان کوچۀ بن‌بستی که پنج‌شنبه‌ها صندلی در ته کوچه می‌گذاشتند و از خلق‌ها (؟!) و ستمِ ملی (!؟‌) و سوگِ آذربایجانِ ش م ا ل ی (!؟) و آذربایجانِ ج ن و ب ی (!؟) سخن می‌راندند!
گاهی من هم هم‌نشین‌شان می‌شدم!

با درگذشتِ آقای فرزانه و بهزادی و بسیاری دیگر، آن مکان به تدریج به پاتوقِ پانتُرکیست‌های تهران و شهرستان‌ها تبدیل شده بود و نکتۀ شگفت، باد کردن عجیب - غریب کتاب‌هایشان بود که مشخصاً با قیمت‌هایی کمتر به فروش می‌رسید!!

این نسلِ پانتُرک شده و جهش یافته از پان‌آذری (!) به پانتُرکیسم، واضحاً سطحی‌تر و بی‌سوادتر از نسلِ فرقه‌چی بود که دستی در خوانشِ کتاب‌های چاپِ باکو و شوروی داشت. نسلِ جدیدِ پانتُرک، دیگر به پان‌آذریسم (!) رضایت نمی‌داد و آذربایجان را آز*ربایجان و واژۀ تُرک را تو*رک می‌نوشت و ابعادِ وطنِ یوتوپیایی را از دشتِ اورخون و صحرای گوبی تا نزدیکی ژاپن و از دیگرسو تا مجارستان و بلغارستان، کِش می‌داد. سخن‌ها از ریشۀ تُرکی به قول خودشان بای‌بک (!؟) و واژۀ قم ( قوم!!) داشت و مدعی بود فارسی، لهجۀ سی و سومِ زبان عربی است (منبع: یونسکو!؟!!) و البته با فحش‌های چارواداری به کشورِ ایران، زبانِ ملی فارسی، تاریخِ ایران، کورش هخامنشی، فردوسی، شاهنامه و خیلی‌ چیزها و اشخاصِ دیگر!!
سلام و علیک‌شان با علامت "بوزقوردی" هم شیرینی خاصِّ خودش را داشت!

آن نسلِ قبلی فرقه‌چی که حرف‌های نسلِ متأخرِ پانتُرک را می‌شنید، گاهی رو ترش می‌کرد و مجادلاتِ درون‌گروهیِ جماعتِ فرقه‌چی با پانتُرک‌های نسلِ متأخر، دیدنی بود (بارها بندۀ خدا آقای فرزانه (مدیر انتشارات) سرخ و سیاه می‌شد و تا مرز سکته می‌رفت!!) و امثال من هم نظاره‌گرِ داستان!

همه‌جور جنس - از تقویمِ پانترکی با خطِّ رایج در باکو گرفته تا کتاب‌های محمدتقی زهتابی و حسین محمدزاده صدیق و حسن راشدی و امثالهم در نفرت‌پراکنی علیه فردوسی، افتخارات ملی ایران - می‌شد در آن کتابفروشی یافت و به قول خودشان "قرمزی کتاب" - همان کتابی که برندا شفر نوشته و در سال ۱۳۸۵ خورشیدی در دانشگاه تهران و با ترجمۀ یاشار صدقیانی‌آذر چاپ شده بود. (!) - هم حتماً در دسترسِ مشتریان بود.
بله درست خواندید:
ناشر آن کتاب، اولوس بود، از نشریاتِ دانشجویی دانشگاه تهران و با امکاناتِ ارائه شده توسط دانشگاه!!

نام دقیقِ کتاب:
مرزها و برادری، ایران و چالشِ هویتِ آذربایجانی
نویسنده: برندا شفر

ده‌ها عنوان کتاب ریز و درشت هم فقط خودشان منتشر می‌کردند و شگفتا مدعی ممنوعیتِ نشر و چاپ به زبانِ تُرکی هم بودند!!! و نشریات ریز و درشت پانتُرکی از نوید آذربایجان گرفته تا شمس تبریز و ده‌ها عنوان دیگر هم که جای خود داشت.

برخلافِ نسلِ قدیمی فرقه‌چی این نسلِ پانتُرکِ جدید، گاهی رنگ و بوی پانترکِ حزب‌اللهی غلیظ هم داشتند و هدفِ راهبردی‌شان مبارزه با آن‌چه آنها "پانفارسیسم" می‌نامیدند و مبارزه با هویت‌باختگانِ ضدِّ دین و ضدِّ ترک (ببخشید تووورک!!) بود!

به هر روی حکایت‌های شگفتی آنجا رخ می‌داد....

من از ورشکستگی و تعطیلی آن انتشارات و کتابفروشی (!)، صادقانه و بسیار متاسفم! بیشتر خوش داشتم، باشند و ادامۀ فعالیت بدهند و دل‌خوش باشند. ما هم خشنود و راضی بودیم!




🔴 پی‌نوشت:
برای دیدنِ طرح جلد و پشتِ جلدِ «قرمزی کتاب»، به بخشِ "مشاهده پیام" مراجعه کنید.

@IranDel_Channel

💢

🎥 بهار به نیمه‌راه رسید..
پانزدهم اردیبهشت، روز ملی شیرازِ جان


آخر ای بادِ صبا بویی اگر می‌آری
سوی شیراز گُذر کن که مَرا یار آن‌جاست

سعدی شیرازی



#مناسبتها

@IranDel_Channel

💢

🎥 شانزدهم اردیبهشت، روز ملی مراغه؛ شهرِ تاریخی و کهن و باغ‌شهر زیبای ایران

شانزدهم اردیبهشت سال ۶۳۸ خورشیدی که آغاز ساخت رصدخانه مراغه است در تقویم ایران به عنوان روز مراغه نام‌گذاری شده‌ است.

هدف از نامگذاری این روز به نام روز مراغه، شناساندن فرهنگ، تاریخ و تمدن این شهر کهن است.

مراغه، دومین شهر بزرگ استان آذربایجان‌شرقی است. این شهر در کنار رودخانۀ صوفی‌چای در دامنۀ جنوبی کوه سهند و در ۱۳۰ کیلومتری جنوب تبریز واقع شده است‌.

مراغه که به باغشهر ایران و پایتخت نجوم ایران شهرت دارد، با ۳۰۰ اثر ثبت شدۀ ملی، جزو ۱۰ شهر تاریخی ایران می‌باشد که سالانه هزاران گردشگر خارجی و ایرانی از این شهر دیدن می‌کنند.

رصدخانۀ مراغه تحت نظارت خواجه نصیرالدین توسی، دانشمند بزرگ ایرانی در زمان فرمانروایی هلاکوخان ایلخانی ساخته شد. این رصدخانه، فقط رصدخانه ستارگان نبود بلکه یک سازمان علمی گسترده بود که بیشتر شاخه‌های دانش در آن تدریس می‌شد و بزرگترین دانشمندان ایرانی و تعدادی از دانشمندان چینی و یونانی در آن جمع شده بودند و هدف از آن پیشبرد علمی کشور پس از حملات اعراب و مغولان به ایران بود.



#مناسبتها‌

@IranDel_Channel

💢