‌
🔴 «ژان‌ ـ‌ پل سارتر، نادر و محمدرضا»

✍️ مهدی تدینی، تاریخ‌پژوه

وقتی فرانسه در جریان جنبش دانشجوییِ ۱۹۶۸ در غلیان بود و فشار بر دولتِ ژنرال دوگل ــ این قهرمان جنگ جهانی دوم و دولتمرد بزرگ فرانسه ــ به اوج خود رسیده بود، پیشنهاد دادند ژان‌ ـ‌ پل سارتر، اندیشمندی که فانوسِ دریایی دانشجویانِ چپ بود، بازداشت شود. ژنرال دوگل حکم خود را چونان تیغِ گیوتین بر بحث فرو آورد و «نه»ی محکمی را به زبانی استعاری بیان کرد؛ گفت: «وُلتر را بازداشت نمی‌کنند». این گفتۀ دوگل جایگاهِ آن زمان سارتر را به ما که بیش از نیم قرن از آن روزگار گذشته‌ایم نشان می‌دهد. به گمانم این آشنایی مقدمۀ خوبی برای روایت داستان نادر و محمدرضاست که زیر چتر حمایت سارترِ چریک‌دوست از مزایای دنیای آزادِ آن زمان بهره بردند.

در آبان ۱۳۵۵ صدای گلوله در خیابان‌های پاریس پیچید و همایون کیکاووسی، رایزن سفارت ایران در پاریس، بر زمین افتاد. دو نفر کیکاووسی را ترور کردند. ضاربان هنگام فرار با یک مأمور پلیس فرانسه نیز درگیر شدند و او را هم به شدت مجروح کردند. دو گلوله به شکم و سینۀ کیکاووسی اصابت کرد و او را به بیمارستان منتقل کردند. کیکاووسی «رایزن سفارت» نامیده می‌شد اما بعید نبود فردی امنیتی باشد. درست است که بریگادهای سرخ ــ یعنی چریک‌های کمونیست اروپایی ــ در فرانسه، ایتالیا و آلمان فعالیت‌های تروریستی گسترده‌ای داشتند، اما چون یک ایرانی ترور شده بود، ظنِّ نخست به فعالان ایرانی می‌رفت.

«کنفدراسیون دانشجویان ایرانی خارج از کشور» که محتوای آن از نامش پیداست، در همان روز ترور در پاریس کنگره‌ای داشت. کنفدراسیون دانشجویان یکی از پدیده‌های سیاسی عجیب در تاریخ ایران است. بعید است دربارۀ این کنگره مطالعه و تحقیق کنید و از تشکیلات، انرژی و نیروی خارق‌العادۀ نهفته در آن شگفت‌زده نشوید. می‌کوشم در آینده‌ای نزدیک گفتارهای مفصلی دربارۀ کنفدراسیون انجام دهم و بهتر است بحث مفصل بماند برای بعد. اما در اینجا فقط باید سوگیری سیاسی کنفدراسیون را بدانیم.

کنگرۀ اول کنفدراسیون دانشجویان سال ۱۳۴۰ در لندن برگزار شده بود و تا انقلاب ۵۷ هر سال کنگرۀ سالانه در شهرهای مختلف برگزار می‌کرد (روی هم شانزده کنگره برگزار شد). هستۀ اول پایه‌گذاران کنگره به حزب توده نزدیک بودند، اما خیلی زود جوانانی که خود را «جبهۀ ملی اروپا» می‌نامیدند ــ یعنی رهپویان جوانِ مصدق در اروپا ــ کنگره را کم‌وبیش تصاحب کردند. البته تسلط آنها نیز از سال سوم و چهارم رو به افول نهاد و فضای کنفدراسیون دائم چپ و چپ‌تر؛ مملو از انواع گروه‌های کمونیستی‌ ـ‌ مائوئیستیِ علاقه‌مند به مشی مسلحانه که برای نزدیکی به چریک‌های فدایی خلق و مجاهدین خلق در ایران سر و دست می‌شکستند. البته آن جناحِ «جبهۀ ملیِ» هم از جبهه ملی داخل ایران مستقل شده بود و تمایلات شدید چپ و مسلحانه داشت و برای گرفتن کمک به سوی مقامات الجزایر و مصر و عراق دست دراز می‌کرد. برای اینکه این چپ‌رویِ کنفدراسیون را به خوبی درک کنیم، کافی است اساسنامۀ کنفدراسیون (صادره در ۱۳۴۰) را با «منشور کنفدراسیون جهانی» (صادره در ۱۳۵۴) مقایسه کنیم. اساسنامه بیشتر به امور صنفی‌ ـ‌ دانشجویی نظر دارد و صرفاً بر «قانون‌اساسی» ایران و حقوق بشر تأکید می‌کند، اما منشوری که چهارده سال بعد صادر شد، منحصر می‌شود به واژگانی چون امپریالیسم، استبداد، ارتجاع، خلق‌ها و سرنگونی سلطنت. برگردیم به فرانسه در آبان ۱۳۵۵...



🔴 دنبالۀ یادداشت را در بخشِ "مشاهده فوری" بخوانید:
👇👇


@IranDel_Channel

💢

🎥 گفتگوی بی‌بی‌سی فارسی با بابک مینا، پژوهشگر فلسفه سیاسی،‌ دربارۀ اعتراضات در دانشگاه‌های آمریکا



🔴 پی‌نوشت:
بازنشر یک مصاحبه به معنای تأیید کل محتوای آن نیست.

@IranDel_Channel

💢

‍‌
🔴 #معرفی_کتاب

🔴 عنوان کتاب:
ادراک و چشم‌اندازِ ژئوپلتیکِ ترکیه

🔴 نویسنده:
حسین سیف‌الدینی

چاپ اول
انتشارت شیرازه


کتاب حاضر که محصول رسالۀ دکتری نگارنده در دانشگاه تربیت مدرس است، تلاش کرده بر اساس سیر تاریخ معاصر ترکیه به ویژه پس از جنگ‌های استقلال و عبور از خلافت عثمانی به دولت مدرن، مقضیات استراتژیک جمهوری ترکیه و عوامل درونی تأثیرگذار بر ژئوپلیتیک و فرهنگ سیاسی این کشور را توضیح دهد.

از آن جمله است: مسأله اقلیت‌های قومی و زبانی، پروژه سنتز ترک - اسلام، نقش ارتش در تحولات سیاسی، ظهور اسلام سیاسی، نوعثمانی‌گری، ظهور آک‌پارتی، تحولات مدیترانه شرقی، مبانی تاریخی مداخله در شمالِ عراق و نقش محصولات فرهنگی (رمان و سریال) در شکل‌دهی به ادراک ژئوپلیتیکی.


🔴 برای سفارش کتاب به اینجا مراجعه کنید.


@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 منطقه در آستانه یک تحول ژئوپلیتیک؟

✍️ صابر گل‌عنبری، کارشناس‌ارشد روابط بین‌الملل

برخلاف برآورد و اظهارات برخی مسئولان و ناظران، روند عادی‌سازی روابط میان اسرائیل و عربستان از دستور کار خارج نشده و به‌جد هم پیگیری می‌شود. سخنان دیروز وزرای خارجه آمریکا و عربستان نشانگر قریب‌الوقوع بودن این اتفاق است.

بلینکن در ریاض گفت که گفت‌وگوها در ماه مارس دربارۀ عادی‌سازی روابط میان ریاض و تل‌آویو "پیشرفت بسیار خوبی" داشته و این فرایند به‌زودی نهایی می‌شود. بن‌فرحان نیز از امضای توافق‌نامه‌هایی دو جانبه میان عربستان و آمریکا در آیندۀ "بسیار نزدیک" خبر داد. 

روند عادی‌سازی روابط میان دو طرف که از زمان ترامپ آغاز و در عهد بایدن  نیز پیگیری می‌شد، با عملیات "طوفان‌الاقصی" حماس برای مدتی متوقف شد؛ ولی با طولانی‌تر شدن جنگ غزه، رفته‌رفته ازسرگرفته شد و تقریباً از ماه چهارم آن به شکل جدی‌تر با دیدارها و تماس‌های فشرده‌ای دنبال شد.

اکنون این روند تحت تاثیر دو عامل برای دولت آمریکا از اهمیت بیشتری با قید فوریت برخوردار شده است.

نخست، "طوفان الاقصی" و آسیب بی‌سابقه وارده به پرستیژ امنیتی و نظامی اسرائیل، بازدارندگی آن در منطقه، نگرانی از پیامدهای راهبردی این اتفاق در جهت بنیانگذاری معادلات امنیتی جدید به‌ویژه پس از طولانی‌تر شدن جنگ غزه و بن‌بست راهبردی که اسرائیل پس از هفت ماه جنگ با آن مواجه است و نیز نبود چشم‌اندازی روشن برای خروج ظفرمندانۀ اسرائیل از این وضعیت که در نوع خود پیامدهای حملۀ هفتم اکتبر را تشدید می‌کند.

عامل دوم هم تنش بی‌سابقه و مستقیمی است که اخیراً میان ایران و اسرائیل رخ داد و به حملۀ مستقیم ایران ختم شد که این حمله صرف‌نظر از پاسخ محدود اسرائیل، به‌عنوان تحولی در جهت خروج منازعه و قواعد درگیری از ریل مرسوم خود طی این چند دهه و نوعی معادله‌سازی در امتداد پیامدهای "طوفان‌الاقصی" و وضعیت قفل‌شده اسرائیل در غزه قلمداد ‌شد. 

اکنون آمریکا به شکل جدی‌تر از قبل و با قید فوریت از طریق عادی‌سازی مناسبات ریاض و تل‌آویو به دنبال تبدیل این تهدیدهای بی‌سابقه علیه اسرائیل در منطقه به فرصت‌های راهبردی، برهم زدن معادلات امنیتی در حال شکل‌گیری پس از "طوفان‌الاقصی" و پایه‌ریزی نظم امنیتی نوینی در خاورمیانه است.

البته در این میان، در کنار آمریکا، برخی متحدان آن در منطقه از عربستان و امارات گرفته تا اردن و مصر نیز در این نگرانی شریک‌اند و اتفاقاً حذف حماس در غزه هدف مشترک این طرف‌ها نیز بوده و هست.

اما رفته رفته دشواری تحقق این هدف با طولانی‌تر شدن جنگ، پیامدهای آن در جبهه‌بندی‌های منطقه‌ای، همچنین بالا گرفتن تنش‌ها و اتفاقات اخیر در سطح منطقه و تاثیرات آن بر چشم‌اندازهای کلان اقتصادی، موجب نگرانی بیشتر این طرف‌ها شده است. 

ازاین‌رو، به نظر می‌رسد که امروز خود بن‌سلمان نیز به عادی‌سازی روابط با اسرائیل بیش از گذشته اهمیت می‌دهد و پیوست‌های امنیتی آن را ضروری‌تر از قبل برای خلقِ معادلۀ کلان امنیتی در منطقه در مواجهه با ایران و شرایط کنونی را واجد فرصتی "بی‌سابقه" برای انعقاد پیمان دفاع مشترک با آمریکا می‌پندارد که هدف از آن هم روشن است.

یکی از ارکان این توافق‌نامه، ایجاد سپر پدافندی مشترک و چندلایه در منطقه است که آمریکا پس از حملات اخیر ایران، آن را یک ضرورت فوری و خطِّ مقدم پدافندی برای اسرائیل می‌داند و برخی متحدان عرب آمریکا نیز آن را اکنون ضرورتی راهبردی می‌پندارند.

البته این تحولات در حالی است که یک سال از "آشتی تشریفاتی" میان تهران و ریاض می‌گذرد؛ اما در این مدت، روابط رسمی وارد فاز گفت‌وگوهای عمیق امنیتی و سیاسی نشد. البته گویا این شکل روابط هم مطلوب ریاض برای کنترل و مهار واکنش‌ها و پیامدهای عادی‌سازی روابط با اسرائیل است.

در کل، به نظر می‌رسد که آمریکا می‌خواهد همزمان با پایان جنگ غزه از برگ عادی‌سازی روابط میان اسرائیل و عربستان رونمایی کند؛ زمانی که دلالت‌های معنادار و روانشناختی مهمی هم دارد.

احتمالاً واشنگتن می‌خواهد در وهله نخست فضای کنونی و دلالت‌های شکل پایان جنگ از طریق توافق با حماس و باقیماندن این تشکیلات را که به معنای شکست جنگ و مکمل هفتم اکتبر است، معکوس کند.

واقعیت اما این است که عادی‌سازی روابط میان عربستان و اسرائیل مانند عادی‌سازی‌های قبلی نیست؛ بلکه این اتفاق در صورتی که رخ دهد، یک تحول ژئوپلیتیکی واجد فرمت‌ها و پیامدهای امنیتی سهمگین در سطح منطقه است و احتمالاً متعاقب آن، کشورهای عربی و اسلامی بیشتری به تأسی از عربستان نظر به جایگاه خاصش به این روند بپیوندند.


@IranDel_Channel

💢

📷 فرقِ ملت و امّت، نوشتۀ میرزا یوسف مستشارالدوله به سالِ ۱۲۹۰ هجری قمری در گنجینۀ دانش، صفحه چهارده



🔴 منبع:
کتابخانۀ تخصصی تاریخ اسلام و ایران


@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 #معرفی_کتاب

شاه و شطرنج قدرت در خاورمیانه
ایران، کردهای عراق و شیعیان لبنان ۱۳۳۷-۱۳۵۷

نویسنده: آرش رئیسی‌نژاد

پیوندهای استراتژیک ایران با برخی از جوامع و گروههای غیردولتی منطقه در کنار تنش با آمریکا مهمترین مبحث سیاست خارجی ایران دوران معاصر است. برخلاف باور رایج، اتحاد ایران با گروههای یادشده پیش از انقلاب ۵۷ و در زمان محمدرضا شاه پهلوی پی‌ریزی شد. کتاب شاه و شطرنج قدرت در خاورمیانه، نشان می‌دهد که شاه ایران در میانۀ سالهای ۱۳۳۷ و ۱۳۵۷ روابط استراتژيکی را با کردهای عراقی و شیعیان لبنانی جهت حفظ امنیت ملی،‌ یکپارچگی سرزمینی و مهار دشمنان خود برقرار کرد. کتاب با تکیه بر ویژگیهای ژئوپلیتیکی ایران، بر اهمیت نقش شاه و دیگر نهادهای تصمیم‌گیر در سیاست خارجی کشور تأکید می‌کند. همچنین این کتاب برای نخستین‌بار سرنوشت رازآلود امام موسی صدر را بیان کرده و رابطۀ پرفراز و نشیب ایران را با ملامصطفی بارزانی بازگو می‌کند. حجم و تنوع اسناد ناگفتۀ جمع‌آوری‌شده از بایگانی‌های مهم آمریکا و ایران در کنار مصاحبه با دست‌اندرکاران سیاست خارجی ایران نشان‌دهندۀ دست‌اول‌بودن این روایت است.

بخشی از کتاب

@IranDel_Channel

💢

🎥 یاد بعضی نفرات، روشنم می‌دارد..

ویدئوی بالا، #مستند «هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به‌ عشق (۱۳۵۶)» ساختهٔ کیومرث پوراحمد است که یادکردی از جبار باغچه‌بان، بنیان‌گذار اولین کودکستان و نخستین مدرسهٔ ناشنوایان ایران بود؛ مردی که نامش در کنار بزرگانی چون حسن رشدیه، بی‌بی‌خانم استرآبادی، طوبی آزموده و محمد بهمن‌بیگی به‌عنوان پیشگامانِ امر آموزشِ فرزندان این مرز و بوم، جاویدان است.

بدین وسیله، وجود آن دست آموزگارانی را گرامی می‌داریم که ایران‌دوستی، آزاداندیشی، پرسش‌گری، شهروند قانون‌مدار و شایسته بودن و پشتکار را سرمشقِ دانش‌آموزان خود می‌کنند.


🎥 مستند «هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به‌ عشق»
نویسنده و کارگردان: کیومرث پوراحمد
محصولِ کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان
تاریخ انتشار: ۱۳۵۶ خورشیدی


@IranDel_Channel

💢

🎥 ای کشورِ آزاددلان ایران

اجرای حماسی بانوی آموزگارِ ⁩از ایل قشقایی و دانش‌آموزانش بر شعر «کشور آزادگان» سرودۀ ابوالحسن ورزی در بازدید دختران عشایر از تخت جمشید، ابتدای سال ۱۳۵۷ خورشیدی


@IranDel_Channel

💢

‍ ‌
🔴 عنوانِ مقاله:
ایرانشهر، انیرانشهر، جهانشهر، بازخوانیِ هویت ملی و جهانیِ شاهنشاهیِ ساسانی در منابع غربی

🔴 نویسنده:
بهرام روشن‌ضمیر، دانشجوی دکترای تاریخ در مدرسۀ مطالعات عالی پاریس

منتشره در «مجموعه مقاله‌های همایش میراث باستان‌شناختی و بازخوانی هویت ملی ایرانی: از نگاه غربی، از نگاه ایرانی»، به کوشش سیروس نصراله‌زاده، شاهین آریامنش، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.

سال ۱۴۰۲ خورشیدی


@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 انجمن ایران‌شناسی ایران برگزار می‌کند:
نخستین کنگرۀ ملی ایران‌شناسی

زمان:
پنج‌شنبه ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۳ خورشیدی، ساعت ۹ تا ۱۹

مکان:
تهران، خانه اندیشمندان علوم انسانی، سالن فردوسی



تارنمای انجمن

تارنمای کنگره


#اطلاع_رسانی

@IranDel_Channel

💢

‍ ‌
🔴 #معرفی_کتاب

🔴 عنوان کتاب:
امرِ ملی و تمامیتِ ارضی؛
واقعیتِ مؤثر در کشورداری

🔴 نویسنده:
حسین سیف‌الدینی

نگارستان اندیشه / چاپ نخست، سال ۱۴۰۳ خورشیدی


کتاب حاضر مشتمل بر چهار فصل است که سعی دارد در نهایتِ ایجاز و با تکیه بر مفهومِ واقعیت مؤثر، به بررسی برخی از مهم‌ترین مسائلِ نظری، در زمینۀ کشورداری و دولت بپردازد.

نویسنده، «امر ملّی» را به عنوان یک مفهومِ «سیاسی» بروندادِ تداومِ طبیعی امرِ ایرانی به عنوان یک مفهوم «تاریخی» می‌داند.

این اثر در آغاز به تعریف و توصیف مفهومِ امرِ ملّی پرداخته و سپس مفهوم دولت و حکومتِ قانون را در مرکز توجه قرار داده است. از چشم‌اندازِ اجتماعی و سیاسی، امر ملّی برای توضیح برخی تحولات در تاریخِ معاصر استفاده شده و فهمِ سرشت آن در جهت درکِ منطقِ تحولاتِ دوران معاصر، اهمیتی بسزا دارد؛ بنابراین باید منطقِ درونی آن را شناخت و تحلیلی از برآمدن آن ارائه کرد. از این زاویه، امر ملّی چیزی نیست که با چشمِ سر،‌ دیده شود، بلکه مفهومی است که در مصداق‌های عملِ سیاسی در طولِ تاریخ جاری است. بنابراین می‌توان با نگرش علمی به همین مصداق‌ها یعنی «عمل دولت» تجربه‌های تاریخی آن ‌را انتزاع و در نهایت یک مفهومِ پیچیده، تدوین کرد.


🔴 کتاب را می‌توان از اینجا سفارش داد.

@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 روسیه؛ غرق در اوکراین و حذف از قفقاز

✍️ یدالله کریمی‌پور،‌ دکترای جغرافیای سیاسی

البته که شرایط جنگ در اوکراین، با وجود کشته و مجروح شدن ۱۰۰۰ تن (در جبهه روسیه)در شبانه‌روز، به سود ولادیمیر پوتین در جریان است. ولی چیرگی‌های نقطه‌ای در باختر دنیپر، گویای چه پیروزی‌های استراتژیک جهانی برای کرملین، به ویژه در قفقاز بوده است؟!

همین دو ماه پیش بود که پاشینیان در ایروان، بالاخره پس از کش‌و‌قوس‌های متعدد، فرانسه، یونان، آمریکا و غرب را برگزیده و تکیه‌گاه قرار داد. از دیروز ۱۳ اردیبهشت (۳ می) نیز اعتراضات گسترده در تفلیس، پایتخت گرجستان علیه لایحه "نفوذ خارجی" که معترضان آن را الهام گرفته از روسیه می‌دانند، آغاز شده است. تمرکز گرجی‌ها بر پیوستن به اتحادیۀ اروپایی و گریز از فشار تاریخی مسکو است. در حالی که این اتحادیه تصویب این لایحه را صخره‌ای در راه چشم‌انداز پیوستن تفلیس به اتحادیه می‌داند.

به هر روی، روح حاکم بر ملت گرجستان، پیوستن به ناتو و اتحادیه اروپایی می‌چرخد. آنان اشغال اوستیای جنوبی و آبخازیا توسط فدراتیو روسیه را فراموش نکرده‌اند. این در حالی است که دست‌کم از یک دهه پیش، باکو با اتکای همه جانبه بر آنکارا و تل‌آویو و بازی ظریف با مسکو، دیگر برای همیشه از دسترس استراتژیک کرملین بیرون رفته است.

به اغلب احتمال در حالی که ولادیمیر پوتین بیشتر تمرکزش را بر جبهه اوکراین قرار داده است، ناتو، اتحادیه و ترکیه، روز به روز چادرهای خود را در قفقاز جنوبی بیش از پیش برپا می‌کنند. به گمانم فدراتیو [روسیه] در حال از دست دادن همیشگی این منطقه فرا استراتژیک است.


@IranDel_Channel

💢

‍ ‌
🔴 توسل به منیژه در خطبه‌های نماز جمعه مشهد

✍️ جواد رنجبر درخشی‌لر، شاهنامه‌پژوه تبریزی

امروز در خطبه‌های نماز جمعه مشهد، خطیب گفته است: حجاب متعلق به فرهنگ ایران است؛ در شاهنامه، فردوسی از قول منیژه نقل می‌کند: «منیژه منم، دُختِ افراسیاب،
برهنه ندیده، تنم آفتاب».


این نوع فهم و بیان شاهنامه، اساساً غلط است. یک بیت را از جایی درآوردن و خواندنِ بدون اینکه پس و پیش آن گفته شود، روشی مرسوم، اما غلط در شاهنامه‌خوانی است.

این بیت به این صورت در شاهنامه آمده است:
منیژه منم دُختِ افراسیاب
برهنه ندیدی، مرا آفتاب

منیژه دارد خودش را به رستم معرفی می‌کند تا کمک‌شان کند.

مصداق "عفت"، قلمداد کردن منیژه، بسیار عجیب است. منیژه، دختر افراسیاب است. دشمن ایران، دیو و کسی که تمام وجودش پلیدی است. شاید بفرمایید به دخترش چه؟ او دختر پاکی بوده است.

اما این طور نیست. منیژه قبل از اینکه ادعا کند تنش را آفتاب ندیده، با بیژن ماجراها داشته است:
سه روز و سه شب، شاد بودند بهم
گرفته بر او خواب و مستی ستم

در چادر، سه روز و سه شب در اوج شادی بودند. وقت رفتن، منیژه دلش نیامد بیژن را رها کند. بیهوشش کرد و با خود به خانه بُرد. وقتی بیژن از بیهوشی نجات یافت، منیژه را در بغل خودش دید.
چو بیدار شد بیژن و هوش یافت
نگار سمن بر در آغوش یافت

بیژن و منیژه در همان خانه در حال مستی به دام می‌افتند ‌و بیژن به دستور افراسیاب (پدر منیژه) به چاه انداخته می‌شود.


منیژه را به رخِ زنان ایران کشیدن چندان محترمانه نیست و مهم‌تر از آن اینکه حجاب یا بی‌حجابی در روزگار ما مسئله‌ای مربوط به تحولِ حقوق زنان است بر مبنای اندیشه.های جدید. مثال آوردن از متن‌های کهن که بر مبنای اندیشه‌های کهن صورت‌بندی شده‌اند، دردی را دوا نمی‌کند. این مسئله را باید به زبانِ جدید طرح کرد و پاسخ داد.

ولی اگر در بهره‌گیری از شاهنامه، اصراری وجود دارد، بهتر است به دادگری آن توجه شود که بسیار پررنگ‌تر و مفصل‌تر و اساسی‌تر است و اتفاقاً به دردِ جامعه امروز هم بیشتر می‌خورد.



🔴 پی‌نوشت:
عنوان یادداشت، از نویسنده نیست.

@IranDel_Channel

💢

📷 نامۀ فتحعلی‌شاه قاجار به ناپلئون بناپارت

در ماه دسامبر سال ۱۸۰۶ میلادی «میرزا محمد رضی تبریزی» مستوفی ارشد و خوش‌نویسِ نامدار اوایل قاجاریه یکی از مهمترین نامه‌های فتحعلی‌شاه به ناپلئون بناپارت را با گزینشِ دقیق واژگان پارسی به زیبایی خوشنویسی کرده است.

اصل نامه هم‌اکنون در کتابخانۀ ملی فرانسه نگهداری می‌شود که از آدرس زیر قابل دسترسی است:

نامه پارسی فتح‌علی‌شاه قاجار




@IranDel_Channel

💢

📷 کتیبۀ سلطان نورالدین زنگی (ترکمان) در سوریه

متن کتیبه:
لم‌الموید المنصور المظفر النورالدین، الملوک عده سلاطین قاهر، جهان‌خسرویِ ایران، امیرالعراقین، شهریارِ شام، ربیع‌الآخر سنه الاحدی و اربعین خمسمایه.


🔴 از صفحۀ مهرداد ملک‌زاده، باستان‌شناس


@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 The Raison d`etre of the Republic of Azerbaijan: A Political Geography Analysis

✍️ Atta-ollah Abdi, Morad Kavianirad & Salar Seyfodini


[Abstract]

The establishment, endurance, and perpetuation of states necessitate a raison d'être. It serves as a direct response to the question of why a state should exist as an independent political entity. Various factors contribute to the raison d'être of nations, ranging from internally generated and self-defined principles to those shaped by colonial legacies or the fragmentation of vast empires into smaller states. Following the dissolution of the Soviet Union, the emergence of the “Republic of Azerbaijan” in the South Caucasus marked a significant development. This article seeks to explore the raison d'être of this nascent state and its relationship with its historical neighbor, Iran. The central thesis of this article posits that the cultural and geopolitical tensions between Iran and the Republic of Azerbaijan are rooted in a divergence of their respective raison d'être. Available evidence indicates that this discord has engendered a fragile diplomatic rapport between the two nations, susceptible to destabilization by any untoward incident. A considerable portion of this mutual distrust can be attributed to underlying theories regarding the raison d'être of the Republic of Azerbaijan.



🔴 IRPL

@IranDel_Channel

💢