‍ ‌
🔴 داستان انزوا

✍️ رشته‌توییتی از آرش رئیسی‌نژاد، دکترای روابط بین‌الملل

اینجا راه ابریشم باستانی است؛ مجموعه‌ی شبکه‌ی بازرگانی از چین تا اروپا. برای دو هزاره، قلبِ تجارت و تحولات سیاسی جهان، گرداگردِ این شاهراه بود. این شاهراه، وارثِ راهِ شاهی (در دوره هخامنشیان)‌ بود؛ شاهراهی از دریای اژه تا خلیج‌فارس. و ایران، به عنوان کشوری مبتنی بر راه و بازار، در میانه‌ی آن بود.

اوج بازرگانی زمینی و دریایی ایران در دورانِ ساسانیان و صفویان بود. هر دو فاقدِ متحدِ استراتژیک بودند. به همین دلیل با بازرگانی، مبادلات اقتصادی و ائتلاف‌های موقتِ سیاسی کوشیدند بر انزوا پیروز شوند. اینان می‌دانستند که در دفاع از ایران، تنها هستند، پس باید از انزوا در جهان پرهیز کنند.

( - برای نزدیک به دو هزار سال، ایران، قلب تپنده  مهم‌ترین شریانِ بازرگانی جهانی، راه ابریشم باستانی، بود. پیش از آن، راه شاهیِ داریوش بزرگ، نخستین نمونه‌ی تجارتِ آزادِ جهانی را شکل داده‌بود. تجارت‌، درهم‌تنیده با زندگی ایرانی بود و چانه‌زنی ویژگی بارزِ ایرانی! تمدن ایرانی را باید ایران‌راه دید. - )

نیاکان‌مان از تجاربِ تاریخی دریافته بودند که استفاده سنجیده از جایگاه ژئواستراتژیک ایران، می‌تواند بر قدرت کشور بیفزاید. تأکید بر بازرگانی با همسایگان و همکاری‌های سیاسیِ تاکتیکی با قدرت‌های بزرگ، جلوه‌ی چنین سیاستی بود؛ سیاستی که به تناوب، رونقِ اقتصادی و قوامِ فرهنگی را به ارمغان می‌آورد.

امروزه اما سیستم (رژیم جمهوری‌اسلامی)، به گونه‌ای روزافزون خود را به محور مسکو - پکن وابسته ساخته، نه شرقی، نه غربیِ ایدئولوژیک را به بلی شرقی، نه غربی، تبدیل کرده و کشور را در ورطه‌ی انزوای اقتصادی انداخته [است]. جای شگفتی نیست که روسیه و چین از درگیری امریکا در خاورمیانه شاد می‌شوند، ولی ایران، تقاص پس می‌دهد!

حضرات؛ متوجه نیستند که انزوا، کشور را دچارِ فرسایشِ ژئوپلیتیکی کرده [است]. طرح مفاهیمی بی‌معنی، مثلِ نقطه‌ی شکست، نمی‌تواند فاجعه را نشان دهد، چرا که در سیستم‌های ایدئولوژیک نقطه‌ی شکستی وجود ندارد: همواره پیروزی است و بس! کشور اما «مردِ بیمار» منطقه شده؛ نتیجه، فرونشست است و تجزیه ایران!!

انزوا (Isolation) با تنهایی (Loneliness) متفاوت است. ایران در دفاع از خود «در بزنگاه‌ها» معمولاً تنها و بی‌یاور بوده، ولی به دلیلِ جایگاه مهمش در غرب آسیا، منزوی نبوده. «تنهایی در دفاع» واقعیتی برآمده از ژئوپلیتیک ایران است؛ «انزوا از جهان» اما ریشه در ایدئولوژی حاکم دارد!

«در بزنگاه‌ها» حامی مطمئن در میانِ قدرت‌های بزرگ نداری؟ پس با همه آنان رابطه داشته باش و آنجا که می‌طلبد، همکاری کن. کشوری که «در بزنگاه‌ها» تنهاست، باید بدنبال همکاری اقتصادی و ائتلافِ موقت سیاسی با دیگران باشد. بدون چنین روابطی توسعه شکل نمی‌گیرد و بدون توسعه،‌ ایران فرومی‌پاشد!

در منطقه با همسایگان خود در ایجاد شبکه‌های بازرگانی - تجاری شریک شو! از مشارکتِ سیاسی و اقتصادی با همسایگان بویژه ترکیه، عربستان و پاکستان استقبال کن. ادعای داشتنِ حوزه‌ی نفوذ داری؟ آن را با درهم تنیدگی با بازارهای پیرامونی، از مرز چین تا کرانه‌ی دریای مدیترانه، به حوزه‌ی منافع تبدیل کن!

کشوری که در خارج از مرزها متحد نیرومند ندارد، باید حقوق شهروندی را پاس بدارد و آزادی‌های اقتصادی، اجتماعی و سیاسی را رعایت کند. اما انزوا همه این حقوق را به بهانه‌ی دشمن پایمال می‌کند. خفقانِ سیاسی، محدودیت‌های اجتماعی، خودکفایی و اقتصادِ دستوری از دلِ انزواگرایی بیرون می‌آید!

( - رعایتِ حقوق شهروندی در ایران امری صرفاً هنجاری نیست؛ بلکه امری استراتژیک است. هنجاری بودن بدین معناست که «حقوق شهروندی خوب است، پس باید رعایت شود». استراتژیک بودن اما می‌گوید که «عدم رعایتِ حقوق شهروندی باعث فروپاشی کشور می‌شود». چرا؟ چون عمق_استراتژیک ایران، درون مرزهایش است!

عمقِ استراتژيك ايران نه در عراق و سوريه است و نه در افغانستان و تاجيكستان. آن را درون كشور بجوييد! نقطه‌ی ثقل امنيتِ ايران بر رابطه‌ی حكومت و ملت استوار است و به "وحدتِ در بالا، كثرتِ در پايين" اشاره دارد: انسجام ميانِ سياست‌گذاران، احترام به شيوه‌های زندگی مردم. توازنِ ميانِ امنيت و آزادی. - )

درکِ تنهایی استراتژیک، کلید مبارزه با انزواگرایی است. پذیرشِ هم شرقی، هم غربی در خارج و رعایتِ حقوقِ شهروندی در داخل، پیامد مستقیم چنین درکی است. ملت ایران در دفاع از کشور خود تنها بوده و هست، اما سرانجام بر این واپسین انزوا پیروز می‌شود؛ چرا که تاریخِ ایران، تاریخِ ضدِّ انزواست!




🔴 رشته‌توییت پیرامون "تنهایی استراتژیک ایران" را از اینجا بخوانید.

#توییت_خوانی

@IranDel_Channel

💢

📷 متنی تاریخی خطاب به ملت ایران به امضای محمدعلی‌شاه قاجار

🔴 در سطرهای نخست آمده است:
ملتِ قدیم و قویم ایران که فرزندانِ حقیقی و روحانی ما هستند، البته خوشوقت نخواهند بود که دولتِ شش هزار ساله‌ی ایشان، پایمالِ هوا و هوسِ مشتی خائن خودغرض خودخواه که به کلی از شرفِ ملیت دور و از حیثِ انسانیت مهجورند، گردد. ...


✍️ محمد محبی، با انتشارِ تصویر بالا نوشت:

حتی محمدعلی‌شاه قاجار هم شعورش می‌رسید، اعتراف کند که ملت ایران یک ملت قدیمی و قویم و چندهزارساله‌ی با تداوم تاریخی است. اما عده‌ای انیرانی و بی‌وطن و قوم‌‌پرست، «ملت ایران» را یک «پروژه»! و «جعل رضاشاه»! می‌پندارند. غافل از اینکه، اگر صدسال دیگر روزانه هزاران بار هم علیه یگانگی ملت ایران، یاوه‌سرایی کنند، باز نمی‌توانند ذره‌ای خدشه بر این واقعیت وارد نمایند.
ایران از لحاظ عرفی و تاریخی و جامعه‌شناختی، قطعاً یک ملتِ چندهزارساله است. از حیث قواعد حقوق مدرن و سیاست بین‌الملل هم به‌طور روشن و بدیهی یک ملت در معنای Nation است و با پلیدترین دسیسه‌ها و خونین‌ترین جنگ‌ها هم قابل تفکیک و تقسیم نیست؛ چه رسد با ژاژخایی و چرندگویی!


@IranDel_Channel

💢

🔴 توصیه به مردم و شاه سلطان حسین صفوی برای تهیه‌ی آشِ مخصوص به وقت شورشِ افغان و سقوطِ اصفهان


«راست است، فتنه افاغنه در کار است. ما هم خود به علاوه تدارک دولتی، تدارک دعایی کرده، قدغن فرموده‌ایم در اندرون‌ها که رجال و نساء سادات موسوی، نخود را لا إله إلا الله بخوانند، صباحا و مساء در کارند.
ان‌‌شاء الله، آش معتبری فراهم کرده، به کل خلق خدا می‌خورانیم، از باطنِ اجداد موسویه دفع بلا خواهد شد، از جنابِ شما ملتمسِ دعا هستیم که دولت‌خواهی فرموده‌اید».

🔴 منبع:
«طب الممالک» رساله به پادشاه صفوی تألیف «سیدقطب‌الدین محمد نیریزی شیرازی» از فقها و حکمای اواخر دوره صفویه


🔴 به بهانه‌ی سالگرد سقوط شهرِ اصفهان (پایتخت ایران در دوره صفویه) به دست شورشیان و یاغیانِ افغان به رهبری محمود و اشرف افغان



#مناسبتها

@IranDel_Channel

💢

🎥 استاد حسن انوری:
ایران، خاک نیست که تکه‌تکه شود،
ایران یک روح است
و روح ایران هرگز نخواهد مُرد
و روزی خواهد رسید که این روح بزرگ خاک‌ها را یک تکه خواهد کرد.



@IranDel_Channel

💢

‍ ‌
🔴 موسیقی مورد علاقه‌ی دکتر جواد طباطبایی

موسیقی مورد توجه استاد جواد طباطبایی چه بود؟ فلیسوف ایرانشهر در روزهای پایانی عمرشان، بیشتر به چه نوع موسیقی گوش فرا می‌دادند؟ و چرا؟ نسبت این علاقه وی به موسیقی پیوستی زیر، با اندیشه‌های فلسفی - که عمری با آنها زیست - چه بود؟

✍️ از کانال سرو ایرانشهر

موسیقی مورد علاقه‌ی [جواد] طباطبایی که در هر فرصت از جمله لحظات سخت درمان و روزهای آخر زندگی گوش می‌کرد، از نوع موسیقی ملی ایران در سلسله آلبوم گلها بود. صدای گرم بنان، حسین قوامی و غیره آرام بخش لحظات استاد بود اما او بیش از همه به کلنل [علی‌نقی] وزیری و ابوالحسن صبا به عنوان «بنیادگذاران» موسیقی ملی جدید احترام می‌گذاشت. طباطبایی در کتاب ابن‌خلدون می‌نویسد:
«اگر از کلنل وزیری تا ابوالحسن صبا و مکتبی که او بنیادگذار آن بود، آشنایی با اسلوبِ موسیقی علمی جدید نبود، موسیقی ملی ایرانی به موسیقی «ملی جدید» تحول پیدا نمیکرد».

به عقیده او در دهه ۵٠ خورشیدی با یورش موسیقی‌دان‌های چپ و سنت‌مدار و آنگاه با مرگ تدریجی واپسین شاگردانِ کلنل [علی‌نقی] وزیری و مکتب صبا، موسیقی ملی رو به قهقرا نهاد و دوره‌ای آغاز شد که در آن به قول اخوان ثالث «هر سازی بدآهنگ بود».

کسانی که درس‌گفتارهای ماکیاوللی را به دقت دنبال کرده‌اند از تأکید [جواد] طباطبایی بر مفهوم «بنیادگذاری» و شایستگی تقلید از بنیادگذاران آگاه‌اند. از نظر ماکیاوللی فقط تقلید از بنیادگذاران جایز است و طباطبایی نیز در عمل به همین عقیده بود و در زندگی شخصی نیز چنین منشی را می‌پسندید. در نقل قول بالا از کتابِ ابن‌خلدون نیز این منطق خود را نشان می‌دهد. پس موسیقی گلها از آن رو مورد توجه وی بود که آنها هنری جدید تأسیس کردند.

اکنون یکی از بهترین قطعات گلها (سرگشته با صدای [استاد] حسین قوامی) که مورد توجه طباطبایی بود در اینجا، تقدیم خوانندگان می‌شود. این قطعه هم از نظر موسیقی و هم به لحاظ شعر، بی‌نظیر و یادآوری استاد است.



🔴 پی‌نوشت:
هفدهم اسفند ماه، سالگردِ درگذشتِ استاد حسین قوامی، خواننده‌ی شهیر موسیقی ملی ایرانی



🔴 تصنیفِ پیوست

تصنیف سرگشته (تو ای پری کجایی)
خواننده: حسین قوامی
چامه‌سُرا: امیر هوشنگ ابتهاج (سایه)
آهنگساز: امیر همایون خرم

@IranDel_Channel

💢

🔴 #توییت_خوانی

✍️ سالار سیف‌الدینی، دکترای جغرافیای سیاسی در پاسخ به توییت سفیر ایران در باکو نوشت:

"سیاست خارجی که صنعتِ خودرو نیست. با گفتن این‌که دیگران به قفقاز نیایند، هیچ حرفِ محصلی نزده‌ایم. مگر در دنیای امروز می‌شود، گفت کسی وارد این منطقه نشود و بقیه هم بگویند: «چشم عباس آقا»!
باید آن‌قدر سیاست داشته باشیم که بتواند میدانِ جاذبه ایجاد کند و رابطه‌ی نیروها را تغییر دهد."


@IranDel_Channel

💢

🎥 علی دهباشی، روزنامه‌نگار، ادب‌پژوه، نویسنده و سردبیر مجله‌ی بخارا:
مهم‌ترین مسئله‌ی فرهنگی ما، توجه به کودکان و نوجوانان است؛ در راستای ترویجِ فرهنگِ وطن‌پرستی و ایران‌دوستی.
همه‌چیز از اینجا آغاز می‌شود.



@IranDel_Channel

💢

🎥 سجاد آیدنلو،‌ استاد زبان و ادبیات فارسی و شاهنامه‌پژوهِ ارومیه‌ای:

- اگر زبان، دست‌مایه‌ی هویت‌سازی و ملت‌سازی شود، این اشتباه است.

- اگر زبانِ تُرکی/زبانِ کُردی دست‌مایه‌ی کسانی بشود و بگویند ملتِ تُرک/ملّتِ کُرد، این‌کار اشتباه است.

- زبان‌های مادری و محلی در غالبِ فرهنگ و هویتِ ایرانی مطرح می‌شوند.

- تمامِ اهالی ایران، ایرانی‌اند با هویّتِ مشخص و پُرپیشینه‌ی ایرانی و با زبانِ ملّیِ ارزشمندِ فارسی و زبان‌های ارزشمند محلی و مادری که در نواحی مختلف [ایران] هست.
یک ملت، یک فرهنگ، یک هویت به نام ایران و ایرانی.


🔴 این سخنرانی را بطور کامل از اینجا بشنوید.


🔴 پی‌نوشت:
برشی از سخنرانی سجاد آیدنلو، در نشستِ بزرگداشت حکیم نظامی گنجه‌ای در هفدهم اسفند ماه ۱۴۰۲ خورشیدی در شهر ارومیه، مرکز استان آذربایجان‌غربی


@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 مناظره‌ درباره‌ی چرایی و نتایج وقوع انقلاب ۱۳۵۷ خورشیدی


مناظره‌کنندگان:
امیر طاهری، روزنامه‌نگار و سردبیر روزنامه کیهان در سال‌های پیش از انقلاب
هاتف صالحی، کنشگر سیاسی اصولگرا

میزبان:
پیمان عارف اسکویی


🔴 مناظره را می‌توانید از طریق یوتیوب، تماشا کنید.



🔴 پی‌نوشت:
بازنشرِ یک مناظره، به معنای تأیید کل محتوای آن و تأیید تمام مواضعِ مناظره‌کنندگان نیست.



@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 روز جهانی زن مبارک!

مناسبت روز جهانی زن، برای کسبِ برابری حقوق است.

فمنیسمِ رادیکال، ایده‌ئولوژی جدیدی است که با شعارهایی به ظاهر در طرفداری از زنان‌، شعار پرولتاریای جهان متحد شوید را به شعار فمنیستی تبدیل کرده است.

روز جهانی زن بهترین امکان برای فهمِ حقوق برابر است.

متأسفانه در غیابِ دانشگاه ملی، فهم جنبشِ حق‌طلبانه، بدون فهمِ مبانی حقوقی آن در معرض انواع انحرافاتِ ایدئولوژیک است.

فهم حقوق برابر، مي‌تواند و باید به اولین خواسته‌ی روز جهانی زن تبدیل شود.



🔴 منبع: از کانال اندیشه جواد طباطبایی

@IranDel_Channel

💢

🎥 شهر زیبای ارومیه (رضائیه) مرکز استان آذربایجان‌غربی در دهه ۱۳۴۰ خورشیدی


#یادها

@IranDel_Channel

💢