🔴 عجیب اما واقعی!!

پنجم مارس (پانزدهم اسفند) سالمرگ یکی از سیاهکارترین دیکتاتورهای تاریخ جهان «ژوزف استالین»

یک روز بعد در تهران (اسفند ماه ۱۳۳۱ خورشیدی)، حزب توده در مرگ او عزاداری کردند! «به آذین» توده‌ای معروف، در کتاب «از هر دری» می‌نویسد: اين رويداد با «درد و سوگ واقعی همراه بود... در تهران، جوانان، کراواتِ سياه بستند و دختران دبيرستانی روبان سياه به سر زدند دو روز بعد، ميتينگ بسيار بزرگی در ميدان فوزيه [تهران] ترتيب داده شد. سراسر ميدان و مدخل خيابان‌هايی که به آن می‌پيوندند از مردم موج می‌زد... درگذشت استالين الهام‌بخشِ شاعران ما نيز شد و نمی‌توانست چنين نباشد. مرد بزرگ بود و واقعه بزرگ»

هنوز هم پسمانده‌های متعفن همان خائنان در راستای ضربه به ایران عزیزمان در تکاپو هستند. بسیاری از شکست‌ها و سقوط‌های فرهنگی و ملی و سیاسی ما ایرانیان، بخاطر تأثیر پذیری از تبلیغات ضدِّ ملی چپ‌ها و ترویج بی‌وطنی از سوی آنها در پوششِ شعارهای دهن پرکن برابری و حقوق ساختگی بوده است.



🔴 از صفحه‌ی تاریخ در تصویر


@IranDel_Channel

💢

⚫️ پیام دکتر میرجلال‌الدین کزازی خطاب به هموطنان سیل‌زده در استان سیستان‌وبلوچستان


سیستان، سرزمینِ پهلوانان است و بلوچستان، بوم‌گاهِ دلاوران و مردمان این دو، از کهن‌ترین و نژاده‌ترین ایرانیان‌اند. اکنون این دو بومِ گرامیِ دیرینه، دست‌خوش لافابِ زیان‌بار و ناسازی‌های روزگار شده‌اند. ما خود را، در رنج و شکنج این ایرانیانِ کم‌جویِ فرخنده‌خوی که پایدار و نستوه، چون کوه، در برابر درشتی‌ها و دشواری‌های زمانه، ایستاده‌اند، هنباز می‌دانیم و با آنان دمساز.

میرجلال‌الدین کزازی
۱۳ اسفند ماه ۱۴۰۲ خورشیدی


#اطلاع_رسانی

@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 دستاوردِ نفرت‌پراکنی قومی در شمال‌غرب؟

✍️ احسان هوشمند

انتخابات مجلس دوازدهم در ۱۱ اسفندماه [۱۴۰۲ خورشیدی] در حالی برگزار شد که در غیابِ نیروهای سیاسی مستقل و نیز جبهه‌ی اصلاحات و ردِّ صلاحیتِ گسترده‌ی چهره‌های سیاسی، پیش‌بینی می‌شد، مانند انتخاباتِ مجلس هفتم و مجلس یازدهم و انتخاباتِ سیزدهم ریاست‌جمهوری، میزانِ مشارکتِ واجدانِ شرایط، کاهشِ درخورتوجهی داشته باشد و به زیر ۴۵ درصد برسد.

متولیانِ برگزاری انتخابات، برای فایق‌آمدن بر مسئله‌ی کاهشِ شدیدِ مشارکت در انتخاباتِ چندگانه اخیر، برخی روش‌ها را به کار گرفتند تا بلکه از این رویکردِ مشارکتِ انتخاباتی افزایش یابد. افزایش شمار تأیید صلاحیت‌شده‌های انتخاباتی در شهرستان‌های کوچک‌تر و نیز تأیید صلاحیتِ برخی داوطلبان نمایندگی گمنام و ناشناخته از جمله روش‌هایی بود که تا حدودی موجب شد انتخابات در برخی نقاط، رنگ‌ و بوی رقابتِ گروه‌های خویشاوندی و طایفه‌ای و قومی و قبیلگی به خود بگیرد.! این موضوع البته در چند انتخاباتِ گذشته نیز مسبوق به سابقه بود، بی‌آنکه از سوی نهادهای علمی یا تحلیلگرانِ مستقل به جد و از مناظر مختلف ارزیابی و آسیب‌شناسی شود.

در کنار این روش‌ها، در چند انتخابات اخیر و به‌ویژه در انتخاباتِ جمعه‌ی مجلسِ دوازدهم، برخی رفتارهای عجیب و کم‌سابقه با رنگ و بوی قومی و افراط‌گرایانه قومی و نفرت‌پراکنی قومی هم به سیاهه‌ی عجایبِ انتخاباتِ اخیر اضافه شد. در استان‌های شمال‌غرب به‌ویژه در تبریز و نیز در استان آذربایجان‌غربی به صورت علنی و در زیر چترِ حمایت از برخی نامزدهای دارای حامیانِ قدرتمند در لایه‌های مختلف قدرت، تجمعاتی شکل گرفت که علیه تمامیت ارضی و نیز علیه دیگر هم‌وطنانی که در آن استان زندگی می‌کنند، اقدام به نفرت‌پراکنی شد.! چند کارناوال هم برگزار شد. این اقدام چنان مشهود بود که برخی از تجزیه‌طلبانِ مستقر در خارج از کشور را واداشت تا از فضای به‌وجودآمده برای خود کلاهی دست‌وپا کردند و به حمایت از نامزدهایی با شعارهای افراطی قومی، تحت عنوانِ "هویت‌طلبان" پرداختند. دست‌کم دو جریانِ تجزیه‌طلب و افراطی مستقر در خارج که در سال‌های گذشته علیه هم‌وطنان کُرد مستقر در آذربایجان‌غربی نفرت‌پراکنی می‌کنند، به صورت مشهود‌ حمایت خود از به‌اصطلاح، "هویت‌گرایان ترکیست" را اعلام کردند. پیش‌بینی این جریان بر این پایه بود که در فضایی که بخش درخورتوجهی از شهروندان به دلایلی در انتخاباتِ شرکت نمی‌کنند، با تحریک و تهییجِ هیجاناتِ زودگذر، می‌توان در انتخاباتِ مجلس اثرگذار بود و با دوگانه‌ی "تُرک - کُرد" می‌توان جای پایی در مجلس برای خود دست‌وپا کرد. حضور برخی افرد ازجمله یکی از مدیرانِ اسبقِ استانِ آذربایجان‌غربی که به علت پرونده‌ی بسیار پیچیده‌ی فساد و دیگر اتهاماتِ عجیب‌وغریب هم در ستاد انتخاباتی یکی از نامزدهای انتخابات مجلس حضور داشت، این روند را تشدید کرد. حضور برخی چهره‌ها که پیش‌ازاین سابقه‌ی حضور در برخی نهادهای قدرتمند منطقه‌ای را داشته‌اند، نیز مزید بر این امر شد که لایه‌هایی از افکار عمومی چنین تصور کند که گروه‌هایی از قدرتِ رسمی در پشتِ چنین تبلیغاتی است. برگزاری چند تجمع با حضور کم‌شمار تعدادی افراطی قوم‌گرا ازجمله در ارومیه، ماکو و نقده می‌توانست در صورتِ استمرار، به خلق فاجعه‌ای منجر شود و هم‌وطنان کُرد و آذری یا هم‌وطنان شیعه و سنی را رودرروی یکدیگر قرار دهد. خوشبختانه هوشیاری افکار عمومی و به‌ویژه شخصیت‌های معتمد و عقلای آذری و کُرد موجب شد تا این بازی به‌غایت نسنجیده و تحریک‌کننده و مخاطره‌انگیز به هدفِ ضدِّ ملی خود نرسد؛ اما از آنجایی که این نخستین بار نیست که این افراطی‌ها چنین و معمولاً به نام انقلابی‌گری، دست به چنین رفتارهای مخاطره‌انگیزی می‌زنند، دور نیست تا چنین رفتاری به تحریکِ دیگران منجر شود و آنان نیز در تقابل با این جریان واکنشی بروز دهند و به این صورت فاجعه‌ی دردناکی رقم بخورد. تجاربِ دهه‌های گذشته دراین‌باره هنوز در یادها باقی است. دمیدن در چراغِ جادوی قوم‌گرایی، استعداد آن را دارد که به درگیری‌های مخاطره‌انگیزِ اجتماعی با هزینه‌های انسانی منجر شود. خوشبختانه اعلام نتایج در استان‌های پیش‌گفته نشان داد که از سویی میزانِ مشارکت در انتخابات در این دو استان و ازجمله در تبریز و ارومیه و ماکو و نقده و اشنویه مانند دیگر شهرهای کشور بود و رفتارِ مخرب این گروه چندان مورد استقبالِ افکار عمومی شهروندان فهیم این شهرستان‌ها قرار نگرفت و بیش‌ازپیش مشخص شد این جریان‌های افراطی و نفرت‌افکن، نفوذ چندانی در افکار عمومی منطقه ندارند.



🔴 دنباله‌ی یادداشت را در بخشِ "مشاهده فوری" بخوانید:
👇👇


@IranDel_Channel

💢

🔴 #توییت_خوانی

✍️ علی حمید با انتشار تصویر فوق (تصویر ترمیم و رنگی‌شده) در توییتی نوشت:

عنوان عکس:
آخرین اخطار

امیرلشکر طهماسبی، فرماندار کل آذربایجان برای آخرین‌بار به اسماعیل سمیتقو یاغی معروف و تجزیه‌طلب شمال‌غرب ایران درباره یاغی‌گری و زورگویی اخطار می‌دهد.
#همبستگی



@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 ترامپ در حال بازگشت؟

✍️ صابر گل‌عنبری

"سه.شنبه بزرگ" انتخابات درون حزبی در آمریکا به پایان رسید و با توجه به نتایجِ اکتسابی ترامپ و بایدن تقریباً تکلیف دو نامزد جمهوری‌خواه و دموکرات برای انتخابات ریاست جمهوری روشن است و از هم اکنون هم دو نامزد بنای کار خود را بر رقابت با یکدیگر در انتخابات نوامبر ۲۰۲۴ آمریکا گذاشته و انتخابات درون حزبی آمریکا به عرصه تبلیغات و رقابت انتخابات ریاست‌جمهوری تبدیل شده است.

اکنون پرسش کانونی در داخل آمریکا و خارج آن این است که بایدن و ترامپ کدامیک در انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا برنده خواهند شد؟

پیداست که انتخابات پیش‌روی آمریکا جنجالی‌تر از قبل خواهد بود. برای نخستین بار دو رئیس‌جمهور فعلی و قبلی با هم رقابت می‌کنند و ترامپ عزم خود را جزم کرده که انتقام باخت ۲۰۲۰ و یک دوره‌ای شدن خود را با یک دوره‌ای کردن ریاست جمهوری بایدن بگیرد.

هر دو نفر از خصوصیات شخصیتی و شخصی خاصی برخوردار هستند که آن‌ها را از رؤسای جمهور قبلی آمریکا متمایز می‌سازد. از یک طرف، بایدن هم‌اکنون هم پیرترین رئیس‌جمهور تاریخ آمریکاست که قصد دارد چهار سال دیگر هم در این پست بماند و از سلامت جسمانی و قدرت تمرکز بالایی برخوردار نیست و گاف‌ها و حرکات عجیب او تردیدهایی را در توانایی جسمانی بایدن برای رهبری آمریکا در چهار سال آتی برانگیخته است.

از دیگر سو نیز ترامپ جنجالی‌ترین رئیس‌جمهور تاریخ آمریکا با رفتارهای عجیب منحصر به فرد است چنانچه تاکنون سابقه نداشته که رئیس‌جمهور سابق و نامزد ریاست جمهوری آمریکا با این حجم اتهام (۹۱ اتهام در ۴ پرونده قضایی) مواجه باشد.

این مسائل و مشکلات، بایدن و ترامپ را در وضعیتی نامطلوب از نظر رأی‌دهندگان آمریکا قرار داده و اخیرا حدود ۶۰ درصد در نظرسنجی AP-NORC هر دو را فاقد توانمندی ذهنی کافی برای تصدی عالی‌ترین سمت در آمریکا به عنوان ابرقدرت جهان می‌دانند. به هر حال، قرعه فال برای رقابت در انتخابات ریاست‌جمهوری به نام ترامپ و بایدن افتاده است که حضور آنها در قدرت از عوارض پیری سیستم سیاسی است که با برآمدن ترامپِ ساختارگریز هویدا شد و سپس مخالفان او کسی جز بایدن را یارای حذف او ندیدند و اکنون نیز با وجود این که حتی طیفی از دموکرات‌ها تمایل ندارند بایدن ۸۱ ساله با این مشکلات جسمانی نامزد حزبشان در انتخابات شود، اما چه بسا برای جلوگیری از بازگشت ترامپ خود را ناگزیر به این کار می‌دانند.

نکته مهم این واقعیت است که حضور ترامپ در قدرت به عنوان شخصیتی جنجالی و همچنین تا حدودی بایدن در این سن و سال اگر در کشوری فاقد ساختار سیستماتیک قدرت بود، آن را تا مرز فروپاشی می‌برد؛ اما این اتفاق در آمریکا نیفتاد که علت آن را باید در ساختار قوی نهاد قدرت در این کشور جست که موجب حفظ نظامِ قائم به سیستم و نه فرد آمریکا از سال ۱۷۷۶ تاکنون شده است و بر خلاف تصورات، این مساله صرفا معطوف به هژمونی نظامی و اقتصادی آمریکا در جهان نیست. وجود همین ساختار نهادمند است که تیم مدیریتی تواتمندی به ویژه در حوزه اقتصادی را در کنار بایدن قرار داده است که با پوشش ضعف‌های او، بحران اقتصادی ناشی از کرونا را کنترل و شاخص‌های اقتصادی آمریکا را تا حدود زیادی بهبود ببخشد.

با این حال، تداوم حکمرانی افرادی چون ترامپ در سایه دو قطبی‌های شکل گرفته می‌تواند این ساختار را به مرور زمان به شدت تضعیف کند.

با وجود دورخیز ترامپ و موقعیت بهتر او در نظرسنجی‌های انتخاباتی در مقابل بایدن، فعلاً برای پیش بینی نتیجه ماراتن انتخاباتی آمریکا زود است و ظرف چند ماه آینده متغیر یا متغیرهای تأثیرگذار امروز له یا علیه هر کدام از دو نفر می‌توانند دستخوش تغییرات جدی شوند. به عنوان مثال یک محکومیت قضایی ترامپ قبل از انتخابات و یا حادث شدن مشکل جسمانی حادی برای بایدن در سایه وضعیت کنونی او می‌تواند وضعیت را له یا علیه هر کدام دگرگون کند.

پارامترهای تأثیرگذار در انتخابات پیش‌روی آمریکا، اقتصاد و انرژی، مهاجرت، مسائل مرزی، قضایای اجتماعی همچون سقط جنین و مسائلی چون جنگ غزه در ایالت‌های تعیین کننده است. اخیراً حمایت بایدن از اسرائیل در این جنگ باعث شد که بیش از ۱۰۰ هزار دموکرات در انتخابات مقدماتی به نفع بایدن رأی ندهند.
اما اقتصاد همچنان مهم‌ترین فاکتور انتخاباتی است.
تا این لحظه، جمهوری‌خواهان متحدتر از ٢٠٢٠ و دموکرات‌ها به علت جنگ غزه تا حدودی متشتت شده‌اند.

در این میان، خیلی‌ها منتظر بازگشت ترامپ هستند از پوتین (علی‌رغم اظهارات اخیر او) گرفته تا بن‌سلمان که بعید نیست قبل از مشخص شدن نتایج انتخابات آمریکا از عادی‌سازی روابط با اسرائیل به امید پیروزی ترامپ پرهیز کند تا این اتفاق به نام او ثبت شود.
همچنین بازگشت ترامپ به قدرت احتمالاً اوضاع خاورمیانه را آشفته‌تر کرده و سیاست او در قبال ایران هم نیازی به شرح چندانی ندارد.


@IranDel_Channel

💢

🔴 همه عالم تن است و ایران دل


@IranDel_Channel

💢

‍ ‌
🔴 داستان انزوا

✍️ رشته‌توییتی از آرش رئیسی‌نژاد، دکترای روابط بین‌الملل

اینجا راه ابریشم باستانی است؛ مجموعه‌ی شبکه‌ی بازرگانی از چین تا اروپا. برای دو هزاره، قلبِ تجارت و تحولات سیاسی جهان، گرداگردِ این شاهراه بود. این شاهراه، وارثِ راهِ شاهی (در دوره هخامنشیان)‌ بود؛ شاهراهی از دریای اژه تا خلیج‌فارس. و ایران، به عنوان کشوری مبتنی بر راه و بازار، در میانه‌ی آن بود.

اوج بازرگانی زمینی و دریایی ایران در دورانِ ساسانیان و صفویان بود. هر دو فاقدِ متحدِ استراتژیک بودند. به همین دلیل با بازرگانی، مبادلات اقتصادی و ائتلاف‌های موقتِ سیاسی کوشیدند بر انزوا پیروز شوند. اینان می‌دانستند که در دفاع از ایران، تنها هستند، پس باید از انزوا در جهان پرهیز کنند.

( - برای نزدیک به دو هزار سال، ایران، قلب تپنده  مهم‌ترین شریانِ بازرگانی جهانی، راه ابریشم باستانی، بود. پیش از آن، راه شاهیِ داریوش بزرگ، نخستین نمونه‌ی تجارتِ آزادِ جهانی را شکل داده‌بود. تجارت‌، درهم‌تنیده با زندگی ایرانی بود و چانه‌زنی ویژگی بارزِ ایرانی! تمدن ایرانی را باید ایران‌راه دید. - )

نیاکان‌مان از تجاربِ تاریخی دریافته بودند که استفاده سنجیده از جایگاه ژئواستراتژیک ایران، می‌تواند بر قدرت کشور بیفزاید. تأکید بر بازرگانی با همسایگان و همکاری‌های سیاسیِ تاکتیکی با قدرت‌های بزرگ، جلوه‌ی چنین سیاستی بود؛ سیاستی که به تناوب، رونقِ اقتصادی و قوامِ فرهنگی را به ارمغان می‌آورد.

امروزه اما سیستم (رژیم جمهوری‌اسلامی)، به گونه‌ای روزافزون خود را به محور مسکو - پکن وابسته ساخته، نه شرقی، نه غربیِ ایدئولوژیک را به بلی شرقی، نه غربی، تبدیل کرده و کشور را در ورطه‌ی انزوای اقتصادی انداخته [است]. جای شگفتی نیست که روسیه و چین از درگیری امریکا در خاورمیانه شاد می‌شوند، ولی ایران، تقاص پس می‌دهد!

حضرات؛ متوجه نیستند که انزوا، کشور را دچارِ فرسایشِ ژئوپلیتیکی کرده [است]. طرح مفاهیمی بی‌معنی، مثلِ نقطه‌ی شکست، نمی‌تواند فاجعه را نشان دهد، چرا که در سیستم‌های ایدئولوژیک نقطه‌ی شکستی وجود ندارد: همواره پیروزی است و بس! کشور اما «مردِ بیمار» منطقه شده؛ نتیجه، فرونشست است و تجزیه ایران!!

انزوا (Isolation) با تنهایی (Loneliness) متفاوت است. ایران در دفاع از خود «در بزنگاه‌ها» معمولاً تنها و بی‌یاور بوده، ولی به دلیلِ جایگاه مهمش در غرب آسیا، منزوی نبوده. «تنهایی در دفاع» واقعیتی برآمده از ژئوپلیتیک ایران است؛ «انزوا از جهان» اما ریشه در ایدئولوژی حاکم دارد!

«در بزنگاه‌ها» حامی مطمئن در میانِ قدرت‌های بزرگ نداری؟ پس با همه آنان رابطه داشته باش و آنجا که می‌طلبد، همکاری کن. کشوری که «در بزنگاه‌ها» تنهاست، باید بدنبال همکاری اقتصادی و ائتلافِ موقت سیاسی با دیگران باشد. بدون چنین روابطی توسعه شکل نمی‌گیرد و بدون توسعه،‌ ایران فرومی‌پاشد!

در منطقه با همسایگان خود در ایجاد شبکه‌های بازرگانی - تجاری شریک شو! از مشارکتِ سیاسی و اقتصادی با همسایگان بویژه ترکیه، عربستان و پاکستان استقبال کن. ادعای داشتنِ حوزه‌ی نفوذ داری؟ آن را با درهم تنیدگی با بازارهای پیرامونی، از مرز چین تا کرانه‌ی دریای مدیترانه، به حوزه‌ی منافع تبدیل کن!

کشوری که در خارج از مرزها متحد نیرومند ندارد، باید حقوق شهروندی را پاس بدارد و آزادی‌های اقتصادی، اجتماعی و سیاسی را رعایت کند. اما انزوا همه این حقوق را به بهانه‌ی دشمن پایمال می‌کند. خفقانِ سیاسی، محدودیت‌های اجتماعی، خودکفایی و اقتصادِ دستوری از دلِ انزواگرایی بیرون می‌آید!

( - رعایتِ حقوق شهروندی در ایران امری صرفاً هنجاری نیست؛ بلکه امری استراتژیک است. هنجاری بودن بدین معناست که «حقوق شهروندی خوب است، پس باید رعایت شود». استراتژیک بودن اما می‌گوید که «عدم رعایتِ حقوق شهروندی باعث فروپاشی کشور می‌شود». چرا؟ چون عمق_استراتژیک ایران، درون مرزهایش است!

عمقِ استراتژيك ايران نه در عراق و سوريه است و نه در افغانستان و تاجيكستان. آن را درون كشور بجوييد! نقطه‌ی ثقل امنيتِ ايران بر رابطه‌ی حكومت و ملت استوار است و به "وحدتِ در بالا، كثرتِ در پايين" اشاره دارد: انسجام ميانِ سياست‌گذاران، احترام به شيوه‌های زندگی مردم. توازنِ ميانِ امنيت و آزادی. - )

درکِ تنهایی استراتژیک، کلید مبارزه با انزواگرایی است. پذیرشِ هم شرقی، هم غربی در خارج و رعایتِ حقوقِ شهروندی در داخل، پیامد مستقیم چنین درکی است. ملت ایران در دفاع از کشور خود تنها بوده و هست، اما سرانجام بر این واپسین انزوا پیروز می‌شود؛ چرا که تاریخِ ایران، تاریخِ ضدِّ انزواست!




🔴 رشته‌توییت پیرامون "تنهایی استراتژیک ایران" را از اینجا بخوانید.

#توییت_خوانی

@IranDel_Channel

💢

📷 متنی تاریخی خطاب به ملت ایران به امضای محمدعلی‌شاه قاجار

🔴 در سطرهای نخست آمده است:
ملتِ قدیم و قویم ایران که فرزندانِ حقیقی و روحانی ما هستند، البته خوشوقت نخواهند بود که دولتِ شش هزار ساله‌ی ایشان، پایمالِ هوا و هوسِ مشتی خائن خودغرض خودخواه که به کلی از شرفِ ملیت دور و از حیثِ انسانیت مهجورند، گردد. ...


✍️ محمد محبی، با انتشارِ تصویر بالا نوشت:

حتی محمدعلی‌شاه قاجار هم شعورش می‌رسید، اعتراف کند که ملت ایران یک ملت قدیمی و قویم و چندهزارساله‌ی با تداوم تاریخی است. اما عده‌ای انیرانی و بی‌وطن و قوم‌‌پرست، «ملت ایران» را یک «پروژه»! و «جعل رضاشاه»! می‌پندارند. غافل از اینکه، اگر صدسال دیگر روزانه هزاران بار هم علیه یگانگی ملت ایران، یاوه‌سرایی کنند، باز نمی‌توانند ذره‌ای خدشه بر این واقعیت وارد نمایند.
ایران از لحاظ عرفی و تاریخی و جامعه‌شناختی، قطعاً یک ملتِ چندهزارساله است. از حیث قواعد حقوق مدرن و سیاست بین‌الملل هم به‌طور روشن و بدیهی یک ملت در معنای Nation است و با پلیدترین دسیسه‌ها و خونین‌ترین جنگ‌ها هم قابل تفکیک و تقسیم نیست؛ چه رسد با ژاژخایی و چرندگویی!


@IranDel_Channel

💢

🔴 توصیه به مردم و شاه سلطان حسین صفوی برای تهیه‌ی آشِ مخصوص به وقت شورشِ افغان و سقوطِ اصفهان


«راست است، فتنه افاغنه در کار است. ما هم خود به علاوه تدارک دولتی، تدارک دعایی کرده، قدغن فرموده‌ایم در اندرون‌ها که رجال و نساء سادات موسوی، نخود را لا إله إلا الله بخوانند، صباحا و مساء در کارند.
ان‌‌شاء الله، آش معتبری فراهم کرده، به کل خلق خدا می‌خورانیم، از باطنِ اجداد موسویه دفع بلا خواهد شد، از جنابِ شما ملتمسِ دعا هستیم که دولت‌خواهی فرموده‌اید».

🔴 منبع:
«طب الممالک» رساله به پادشاه صفوی تألیف «سیدقطب‌الدین محمد نیریزی شیرازی» از فقها و حکمای اواخر دوره صفویه


🔴 به بهانه‌ی سالگرد سقوط شهرِ اصفهان (پایتخت ایران در دوره صفویه) به دست شورشیان و یاغیانِ افغان به رهبری محمود و اشرف افغان



#مناسبتها

@IranDel_Channel

💢

🎥 استاد حسن انوری:
ایران، خاک نیست که تکه‌تکه شود،
ایران یک روح است
و روح ایران هرگز نخواهد مُرد
و روزی خواهد رسید که این روح بزرگ خاک‌ها را یک تکه خواهد کرد.



@IranDel_Channel

💢

‍ ‌
🔴 موسیقی مورد علاقه‌ی دکتر جواد طباطبایی

موسیقی مورد توجه استاد جواد طباطبایی چه بود؟ فلیسوف ایرانشهر در روزهای پایانی عمرشان، بیشتر به چه نوع موسیقی گوش فرا می‌دادند؟ و چرا؟ نسبت این علاقه وی به موسیقی پیوستی زیر، با اندیشه‌های فلسفی - که عمری با آنها زیست - چه بود؟

✍️ از کانال سرو ایرانشهر

موسیقی مورد علاقه‌ی [جواد] طباطبایی که در هر فرصت از جمله لحظات سخت درمان و روزهای آخر زندگی گوش می‌کرد، از نوع موسیقی ملی ایران در سلسله آلبوم گلها بود. صدای گرم بنان، حسین قوامی و غیره آرام بخش لحظات استاد بود اما او بیش از همه به کلنل [علی‌نقی] وزیری و ابوالحسن صبا به عنوان «بنیادگذاران» موسیقی ملی جدید احترام می‌گذاشت. طباطبایی در کتاب ابن‌خلدون می‌نویسد:
«اگر از کلنل وزیری تا ابوالحسن صبا و مکتبی که او بنیادگذار آن بود، آشنایی با اسلوبِ موسیقی علمی جدید نبود، موسیقی ملی ایرانی به موسیقی «ملی جدید» تحول پیدا نمیکرد».

به عقیده او در دهه ۵٠ خورشیدی با یورش موسیقی‌دان‌های چپ و سنت‌مدار و آنگاه با مرگ تدریجی واپسین شاگردانِ کلنل [علی‌نقی] وزیری و مکتب صبا، موسیقی ملی رو به قهقرا نهاد و دوره‌ای آغاز شد که در آن به قول اخوان ثالث «هر سازی بدآهنگ بود».

کسانی که درس‌گفتارهای ماکیاوللی را به دقت دنبال کرده‌اند از تأکید [جواد] طباطبایی بر مفهوم «بنیادگذاری» و شایستگی تقلید از بنیادگذاران آگاه‌اند. از نظر ماکیاوللی فقط تقلید از بنیادگذاران جایز است و طباطبایی نیز در عمل به همین عقیده بود و در زندگی شخصی نیز چنین منشی را می‌پسندید. در نقل قول بالا از کتابِ ابن‌خلدون نیز این منطق خود را نشان می‌دهد. پس موسیقی گلها از آن رو مورد توجه وی بود که آنها هنری جدید تأسیس کردند.

اکنون یکی از بهترین قطعات گلها (سرگشته با صدای [استاد] حسین قوامی) که مورد توجه طباطبایی بود در اینجا، تقدیم خوانندگان می‌شود. این قطعه هم از نظر موسیقی و هم به لحاظ شعر، بی‌نظیر و یادآوری استاد است.



🔴 پی‌نوشت:
هفدهم اسفند ماه، سالگردِ درگذشتِ استاد حسین قوامی، خواننده‌ی شهیر موسیقی ملی ایرانی



🔴 تصنیفِ پیوست

تصنیف سرگشته (تو ای پری کجایی)
خواننده: حسین قوامی
چامه‌سُرا: امیر هوشنگ ابتهاج (سایه)
آهنگساز: امیر همایون خرم

@IranDel_Channel

💢

🔴 #توییت_خوانی

✍️ سالار سیف‌الدینی، دکترای جغرافیای سیاسی در پاسخ به توییت سفیر ایران در باکو نوشت:

"سیاست خارجی که صنعتِ خودرو نیست. با گفتن این‌که دیگران به قفقاز نیایند، هیچ حرفِ محصلی نزده‌ایم. مگر در دنیای امروز می‌شود، گفت کسی وارد این منطقه نشود و بقیه هم بگویند: «چشم عباس آقا»!
باید آن‌قدر سیاست داشته باشیم که بتواند میدانِ جاذبه ایجاد کند و رابطه‌ی نیروها را تغییر دهد."


@IranDel_Channel

💢

🎥 علی دهباشی، روزنامه‌نگار، ادب‌پژوه، نویسنده و سردبیر مجله‌ی بخارا:
مهم‌ترین مسئله‌ی فرهنگی ما، توجه به کودکان و نوجوانان است؛ در راستای ترویجِ فرهنگِ وطن‌پرستی و ایران‌دوستی.
همه‌چیز از اینجا آغاز می‌شود.



@IranDel_Channel

💢

🎥 سجاد آیدنلو،‌ استاد زبان و ادبیات فارسی و شاهنامه‌پژوهِ ارومیه‌ای:

- اگر زبان، دست‌مایه‌ی هویت‌سازی و ملت‌سازی شود، این اشتباه است.

- اگر زبانِ تُرکی/زبانِ کُردی دست‌مایه‌ی کسانی بشود و بگویند ملتِ تُرک/ملّتِ کُرد، این‌کار اشتباه است.

- زبان‌های مادری و محلی در غالبِ فرهنگ و هویتِ ایرانی مطرح می‌شوند.

- تمامِ اهالی ایران، ایرانی‌اند با هویّتِ مشخص و پُرپیشینه‌ی ایرانی و با زبانِ ملّیِ ارزشمندِ فارسی و زبان‌های ارزشمند محلی و مادری که در نواحی مختلف [ایران] هست.
یک ملت، یک فرهنگ، یک هویت به نام ایران و ایرانی.


🔴 این سخنرانی را بطور کامل از اینجا بشنوید.


🔴 پی‌نوشت:
برشی از سخنرانی سجاد آیدنلو، در نشستِ بزرگداشت حکیم نظامی گنجه‌ای در هفدهم اسفند ماه ۱۴۰۲ خورشیدی در شهر ارومیه، مرکز استان آذربایجان‌غربی


@IranDel_Channel

💢