🔴 یک انقلاب محافظهکار
✍️ بابک مینا
«بورژوازی رعشههای روحانی ناشی از جذبه مذهبی، شور و هیجان شوالیهمآبانه و تاثرات احساساتی عامیانه را در آب یخ حسابگری خودخواهانه غرق ساخت.»
مانیفست، مارکس و انگلس، از ترجمه محمد پورهرمزان
هر زمانی این جملات جادویی مارکس را در مانیفست میخوانم به یاد انقلاب ۵۷ میافتم. انقلاب اسلامی ایران کوششی بود، در میان دهها کوشش دیگر در جهان مدرن، برای بازگرداندن «رعشههای روحانی ناشی از جذبه مذهبی، شور و هیجان شوالیهمآبانه». من با نگاهی به ماکس وبر به جای بورژوازی میگذارم «عصر جدید» و جامعهای که در آن عقلانیت ابزاری و نگاه افسونزدوده به جهان جایگزینِ متافیزیکِ کهن شده است. در هر جامعهای که در آن فرایند مدرنسازی آغاز میشود، اخلاقیاتِ تجاری فراگیر میشود، علمِ جدید، آن گنبدِ مینای قدیم را که انسان سنتی در آن میزیست ویران میکند و امرِ قدسی روز به روز دورتر مینمایاند. تنها نسیمی ضعیف از فرایندِ مدرنسازی در جامعه ایران کافی بود تا انسانِ سنتیِ ایرانی با بحرانِ معنویِ بزرگی مواجه شود. این بحران به هیچ عنوان خاصّذ ایران نیست، درست از همان آغازِ تجدد، شورش علیه آن به نام ارزشهای پیشامدرن وجود داشته است. این شورش در هر کشوری بنا به سنتها و فرهنگ آن کشور شکل و شمایلی محلی به خود گرفته است، اما انگیزه اولیه در همه این واکنشها یکی است: بازگشت به ارزشهای متعالی کهن و نوسازی آنها.
انقلابِ ایران، انقلابی محافظهکار بود. انقلابهای محافظهکار پدیدههایی متناقض و عجیب هستند. از یک سو به دنبال بازگشت به گذشته و حفظ ارزشهای کهن هستند و از سویی دیگر روحیهی انقلابیگری مدرن، شوق برای تخریب همه چیز و جایگزین کردنش با چیزی نو در آنها قوی است. انقلابهای محافظهکار به نام ارزشهای کهن در برابر جامعهی مدرن، شورش میکنند، اما عمیقاً تحت تأثیر سنتهای انقلابی مدرن، خصوصاً سنتهای انقلابی چپ هستند. مهمترین مثال انقلابی محافظهکار در عرصهی فکر و فرهنگ و سیاست در جمهوری وایمار در آلمان پس از جنگ جهانی اول اتفاق افتاد. این جنبش نهایتاً با پیروزی هیتلر تحت الشعاع جنبش نازی قرار گرفت، اما خطا است اگر فکر کنیم تنها خروجی این جنبش، نازیسم بود. محافظهکاری انقلابی در آلمان، جنبشی وسیع بود که نازیسم تنها شکل میانمایه و تنزلیافته آن بود. انقلاب ۵۷ به نظر من بزرگترین انقلاب محافظهکار و بازگشتگرای جهان بود.
@IranDel_Channel
💢
🔴 یک انقلاب محافظهکار
✍️ بابک مینا
«بورژوازی رعشههای روحانی ناشی از جذبه مذهبی، شور و هیجان شوالیهمآبانه و تاثرات احساساتی عامیانه را در آب یخ حسابگری خودخواهانه غرق ساخت.»
مانیفست، مارکس و انگلس، از ترجمه محمد پورهرمزان
هر زمانی این جملات جادویی مارکس را در مانیفست میخوانم به یاد انقلاب ۵۷ میافتم. انقلاب اسلامی ایران کوششی بود، در میان دهها کوشش دیگر در جهان مدرن، برای بازگرداندن «رعشههای روحانی ناشی از جذبه مذهبی، شور و هیجان شوالیهمآبانه». من با نگاهی به ماکس وبر به جای بورژوازی میگذارم «عصر جدید» و جامعهای که در آن عقلانیت ابزاری و نگاه افسونزدوده به جهان جایگزینِ متافیزیکِ کهن شده است. در هر جامعهای که در آن فرایند مدرنسازی آغاز میشود، اخلاقیاتِ تجاری فراگیر میشود، علمِ جدید، آن گنبدِ مینای قدیم را که انسان سنتی در آن میزیست ویران میکند و امرِ قدسی روز به روز دورتر مینمایاند. تنها نسیمی ضعیف از فرایندِ مدرنسازی در جامعه ایران کافی بود تا انسانِ سنتیِ ایرانی با بحرانِ معنویِ بزرگی مواجه شود. این بحران به هیچ عنوان خاصّذ ایران نیست، درست از همان آغازِ تجدد، شورش علیه آن به نام ارزشهای پیشامدرن وجود داشته است. این شورش در هر کشوری بنا به سنتها و فرهنگ آن کشور شکل و شمایلی محلی به خود گرفته است، اما انگیزه اولیه در همه این واکنشها یکی است: بازگشت به ارزشهای متعالی کهن و نوسازی آنها.
انقلابِ ایران، انقلابی محافظهکار بود. انقلابهای محافظهکار پدیدههایی متناقض و عجیب هستند. از یک سو به دنبال بازگشت به گذشته و حفظ ارزشهای کهن هستند و از سویی دیگر روحیهی انقلابیگری مدرن، شوق برای تخریب همه چیز و جایگزین کردنش با چیزی نو در آنها قوی است. انقلابهای محافظهکار به نام ارزشهای کهن در برابر جامعهی مدرن، شورش میکنند، اما عمیقاً تحت تأثیر سنتهای انقلابی مدرن، خصوصاً سنتهای انقلابی چپ هستند. مهمترین مثال انقلابی محافظهکار در عرصهی فکر و فرهنگ و سیاست در جمهوری وایمار در آلمان پس از جنگ جهانی اول اتفاق افتاد. این جنبش نهایتاً با پیروزی هیتلر تحت الشعاع جنبش نازی قرار گرفت، اما خطا است اگر فکر کنیم تنها خروجی این جنبش، نازیسم بود. محافظهکاری انقلابی در آلمان، جنبشی وسیع بود که نازیسم تنها شکل میانمایه و تنزلیافته آن بود. انقلاب ۵۷ به نظر من بزرگترین انقلاب محافظهکار و بازگشتگرای جهان بود.
@IranDel_Channel
💢
Telegram
ایراندل | IranDel
همه عالم تن است و ایران دل ❤️
این کانال دغدغهاش، ایران است و گردانندۀ آن، یک شهروند ایرانی آذربایجانی
[ بازنشر یک یادداشت، توییت، ویدئو و یا یک صوت به معنی تأیید کل محتوا و تمام مواضع صاحب آن محتوا نیست و هدف صرفاً بازتاب دادن یک نگاه و اندیشه است.]
این کانال دغدغهاش، ایران است و گردانندۀ آن، یک شهروند ایرانی آذربایجانی
[ بازنشر یک یادداشت، توییت، ویدئو و یا یک صوت به معنی تأیید کل محتوا و تمام مواضع صاحب آن محتوا نیست و هدف صرفاً بازتاب دادن یک نگاه و اندیشه است.]
👍9
🔴 تحلیلی بزرگمقیاس، از رویدادِ بهمن پنجاه و هفت
✍️ طوس طهماسبی
اگر موافق باشید امشب تحلیلی کلان و بزرگمقیاس از رویدادِ بهمن پنجاه و هفت یا همان "انقلاب" پنجاه و هفت ارائه دهیم. فقط به این نکته، دقت داشته باشید که در این نوع تحلیلها که همچون نگاه به زمین از درونِ یک هواپیما و در ارتفاعِ بسیار بالا است، به جزئیات یا بسیاری مسائلِ جنجالی و مورد توجه عموم پرداخته نمیشود و برایندِ ماندگار آن واقعه یا تحول در مقیاسِ بزرگ تاریخی مورد توجه قرار میگیرد.
از این منظر رویداد بهمن [۱۳۵۷ خورشیدی]، یک انرژی واکنشی نیرومند و پیروز به تجدد و آزادی بود و بس. معدودی فاکتهای به ظاهر متفاوت و متضاد در اینجا هیچ اهمیتی ندارند، همچنان که هنگامی که از درون هواپیما به یک منطقه کویری نگاه میکنید چند عدد گلدانی که یک پیرمرد در حیاط خانهاش قرار داده، اهمیتی ندارد و اصلاً دیده نمیشود.
حرکتِ ناگزیرِ بخشِ کوچک و پیشروی جامعه به سوی تجدد یا مدرنیته در چند مرحله از دوران قاجار آغاز شد. در اواخر دورهی قاجار، سنت و سیستمِ اجتماعی و فکری کهن جامعهی ایران، بطور کامل به بنبست رسیده بود و حتی قادر نبود، حیاتِ بیولوژیکِ ساکنان این سرزمین را حفاظت کند. قحطی مردمان را درو میکرد و افیون، وبا و امراضِ پوستی جامعه را به گندابی راکد و متعفّن تبدیل کرده بود و این در حالی بود که حتی نمیشد، متولیانِ سنت را به مجاز دانستنِ واکسن و آبلهکوبی و یا قطع سفر به عتبات، برای جلوگیری از ورود ویروسهای مرگآور که کرور - کرور تلفات میگرفت، قانع نمود.
در این شرایط، اقلیتی شاملِ مشروطهخواهان نوگرا به همراه رضاشاه و ارتشش، بار نجاتِ ایران را از نابودی سیاسی، اجتماعی و بیولوژیک به تنهایی به دوش کشیدند. آنها که نمیتوانستند انتظارِ هیچ حمایتی از اکثریتِ عقبمانده و خرافاتزده داشته باشند، میبایست خود به تنهایی دست به عمل زده و بارِ عجز و نادانی و انجمادِ اکثریت را هم به دوش میکشیدند. مشخص بود که این حرکت رو به جلو، ناگزیر با مقاومتها و خصومتهای بسیار از سوی بخشهایی از آن اکثریتِ مرخص، مواجه خواهد شد. تنها امید آن بود که با پیشرفتِ اقتصاد و نظام آموزشی به تدریج از تعداد این اکثریت کاسته شده و بر شمار آن اقلیت، افزوده گردد و تا هنگامی که این توازنِ شوم برهم نمیخورد، تنها راه برای حفاظت از شعلهی زندگی و تجدد در این سرزمین، آن بود که به آن اکثریت، مجال داده نشود که بسیج شود و نقشآفرینی سیاسی کند. بنابراین سخن گفتن از تجددِ آمرانه بیهوده و یاوه است. در خاورمیانه، تجدد، تنها از راه حفاظت از آن شعلهی اولیه در برابر ایلغارهای گاه به گاه آن اکثریتِ مرخص، امکان رشد و بقا داشت.
🔴 دنبالهی یادداشت را در بخشِ "مشاهده فوری" بخوانید:
👇👇
@IranDel_Channel
💢
🔴 تحلیلی بزرگمقیاس، از رویدادِ بهمن پنجاه و هفت
✍️ طوس طهماسبی
اگر موافق باشید امشب تحلیلی کلان و بزرگمقیاس از رویدادِ بهمن پنجاه و هفت یا همان "انقلاب" پنجاه و هفت ارائه دهیم. فقط به این نکته، دقت داشته باشید که در این نوع تحلیلها که همچون نگاه به زمین از درونِ یک هواپیما و در ارتفاعِ بسیار بالا است، به جزئیات یا بسیاری مسائلِ جنجالی و مورد توجه عموم پرداخته نمیشود و برایندِ ماندگار آن واقعه یا تحول در مقیاسِ بزرگ تاریخی مورد توجه قرار میگیرد.
از این منظر رویداد بهمن [۱۳۵۷ خورشیدی]، یک انرژی واکنشی نیرومند و پیروز به تجدد و آزادی بود و بس. معدودی فاکتهای به ظاهر متفاوت و متضاد در اینجا هیچ اهمیتی ندارند، همچنان که هنگامی که از درون هواپیما به یک منطقه کویری نگاه میکنید چند عدد گلدانی که یک پیرمرد در حیاط خانهاش قرار داده، اهمیتی ندارد و اصلاً دیده نمیشود.
حرکتِ ناگزیرِ بخشِ کوچک و پیشروی جامعه به سوی تجدد یا مدرنیته در چند مرحله از دوران قاجار آغاز شد. در اواخر دورهی قاجار، سنت و سیستمِ اجتماعی و فکری کهن جامعهی ایران، بطور کامل به بنبست رسیده بود و حتی قادر نبود، حیاتِ بیولوژیکِ ساکنان این سرزمین را حفاظت کند. قحطی مردمان را درو میکرد و افیون، وبا و امراضِ پوستی جامعه را به گندابی راکد و متعفّن تبدیل کرده بود و این در حالی بود که حتی نمیشد، متولیانِ سنت را به مجاز دانستنِ واکسن و آبلهکوبی و یا قطع سفر به عتبات، برای جلوگیری از ورود ویروسهای مرگآور که کرور - کرور تلفات میگرفت، قانع نمود.
در این شرایط، اقلیتی شاملِ مشروطهخواهان نوگرا به همراه رضاشاه و ارتشش، بار نجاتِ ایران را از نابودی سیاسی، اجتماعی و بیولوژیک به تنهایی به دوش کشیدند. آنها که نمیتوانستند انتظارِ هیچ حمایتی از اکثریتِ عقبمانده و خرافاتزده داشته باشند، میبایست خود به تنهایی دست به عمل زده و بارِ عجز و نادانی و انجمادِ اکثریت را هم به دوش میکشیدند. مشخص بود که این حرکت رو به جلو، ناگزیر با مقاومتها و خصومتهای بسیار از سوی بخشهایی از آن اکثریتِ مرخص، مواجه خواهد شد. تنها امید آن بود که با پیشرفتِ اقتصاد و نظام آموزشی به تدریج از تعداد این اکثریت کاسته شده و بر شمار آن اقلیت، افزوده گردد و تا هنگامی که این توازنِ شوم برهم نمیخورد، تنها راه برای حفاظت از شعلهی زندگی و تجدد در این سرزمین، آن بود که به آن اکثریت، مجال داده نشود که بسیج شود و نقشآفرینی سیاسی کند. بنابراین سخن گفتن از تجددِ آمرانه بیهوده و یاوه است. در خاورمیانه، تجدد، تنها از راه حفاظت از آن شعلهی اولیه در برابر ایلغارهای گاه به گاه آن اکثریتِ مرخص، امکان رشد و بقا داشت.
🔴 دنبالهی یادداشت را در بخشِ "مشاهده فوری" بخوانید:
👇👇
@IranDel_Channel
💢
Telegraph
ایراندل | IranDel
🔴 تحلیلی بزرگمقیاس، از رویدادِ بهمن پنجاه و هفت ✍️ طوس طهماسبی اگر موافق باشید امشب تحلیلی کلان و بزرگمقیاس از رویدادِ بهمن پنجاه و هفت یا همان "انقلاب" پنجاه و هفت ارائه دهیم. فقط به این نکته دقت داشته باشید که در این نوع تحلیلها که همچون نگاه به زمین…
👍16👎2
🔴 بیانیهی داورانِ فیلمِ برگزیدهی "جشنوارهی فیلم فجر" از چشماندازِ پاسداشتِ زبانِ ملی فارسی
بهنام خدای زبانآفرین
زبان فارسی، زبانی تمدنساز و فرهنگ آفرین است و از ارکانِ هویتِ ایرانی به شمار میرود؛ زبانی که شناسنامهی ایرانیان است و مجموعهای از زبانها و گویشها را در زیرِ بال و پَر خود، بارور کرده، چنانکه با این شالودهی تمدّنی، به جایگاهی فراتر از یک زبان و به پایهی اَبَرزبانی رسیده است. زبان فارسی، سرشار از دانش، احساس و اندیشه است و در درازنای قرنها با کوششِ هنرمندان، ادیبان و اندیشمندانِ بیشمار، با آرایههای متنوع ادبی و هنری آراسته شده و در جهان، نامبردار گشته است.
چندسالی از پیشنهادِ "رادیو ایران" برای اختصاص جایزهای ویژه برای پاسداشتِ زبان فارسی در جشنوارهی فیلم فجر میگذرد. در این بازهی زمانی با آنکه این پیشنهاد بسیار با استقبال روبرو شد، اما هنوز ساز و کار اجرای آن عملی نشده است.
رادیو ایران در این سالها دستبهکار شده و با بهرهگیری از کارشناسان زبدهی ادبی و سینمایی به این مهم اقدام میکند و فیلمهای برگزیده جشنوارهی چهل و دوم فیلم فجر را از چشماندازِ پاسداشتِ زبان و ادب فارسی با این سنجهها معرفی مینماید:
توجه به گسترهی ایرانِ فرهنگی و همبستگی ایرانیان و زبان فارسی بهعنوان عامل همبستگی و یکپارچگی ایران.
بهره گیری از زندگانی مفاخرِ ایرانی در ساختِ فیلم.
بهرهگیری هنرمندانه از ادبیات غنی، اشعار، مثلها و متلها، زبانزدهای ایرانی در نگارش فیلمنامه.
بازآفرینی فضایی ایرانی با بهرهگیری از ظرایف فرهنگِ ایرانی و اسلامی، همچون تاریخ، معماری و موسیقی.
پرهیز از نادرستگویی، غلطهای ویرایشی و گرتهبرداریهای نادرست
شورای پاسداشت زبان فارسی معاونت صدا و رادیو ایران ضمن ارج نهادن به برخی تلاشها در جشنواره مانند فیلم "نوروز "، فیلم "پروین" را برگزیدهی کارشناسان این شورا اعلام میکند.
فیلم "پروین" با پاسداشت زبان و ادب فارسی، بزرگداشتِ مفاخر ایرانی، احترام به جایگاه زن، خانواده و سبکِ زندگیِ ایرانی اسلامی (با گذشت از پارهای کاستیها) برگزیدهی شورای کارشناسان پاسداشتِ زبان فارسی رادیو ایران است. این شورا پیشنهاد میکند «سیمرغ پارسی» در بخش اصلی جشنوارهی فیلم فجر قرار گیرد تا هرساله کوشش برای نهادینه شدن سینمای ملی با تکیه بر زبان و ادب گرانقدرِ فارسی گسترش یابد.
کارشناسان:
مهدی آذرمکان، محمدرضا ترکی، محمدجعفر محمدزاده، یدالله گودرزی، شهاب شهرزاد، رحمت امینی، عباس کریمی عباسی، مصطفی محمودی
۲۱ بهمن ۱۴۰۲ خورشیدی
#اطلاع_رسانی
@IranDel_Channel
💢
🔴 بیانیهی داورانِ فیلمِ برگزیدهی "جشنوارهی فیلم فجر" از چشماندازِ پاسداشتِ زبانِ ملی فارسی
بهنام خدای زبانآفرین
زبان فارسی، زبانی تمدنساز و فرهنگ آفرین است و از ارکانِ هویتِ ایرانی به شمار میرود؛ زبانی که شناسنامهی ایرانیان است و مجموعهای از زبانها و گویشها را در زیرِ بال و پَر خود، بارور کرده، چنانکه با این شالودهی تمدّنی، به جایگاهی فراتر از یک زبان و به پایهی اَبَرزبانی رسیده است. زبان فارسی، سرشار از دانش، احساس و اندیشه است و در درازنای قرنها با کوششِ هنرمندان، ادیبان و اندیشمندانِ بیشمار، با آرایههای متنوع ادبی و هنری آراسته شده و در جهان، نامبردار گشته است.
چندسالی از پیشنهادِ "رادیو ایران" برای اختصاص جایزهای ویژه برای پاسداشتِ زبان فارسی در جشنوارهی فیلم فجر میگذرد. در این بازهی زمانی با آنکه این پیشنهاد بسیار با استقبال روبرو شد، اما هنوز ساز و کار اجرای آن عملی نشده است.
رادیو ایران در این سالها دستبهکار شده و با بهرهگیری از کارشناسان زبدهی ادبی و سینمایی به این مهم اقدام میکند و فیلمهای برگزیده جشنوارهی چهل و دوم فیلم فجر را از چشماندازِ پاسداشتِ زبان و ادب فارسی با این سنجهها معرفی مینماید:
توجه به گسترهی ایرانِ فرهنگی و همبستگی ایرانیان و زبان فارسی بهعنوان عامل همبستگی و یکپارچگی ایران.
بهره گیری از زندگانی مفاخرِ ایرانی در ساختِ فیلم.
بهرهگیری هنرمندانه از ادبیات غنی، اشعار، مثلها و متلها، زبانزدهای ایرانی در نگارش فیلمنامه.
بازآفرینی فضایی ایرانی با بهرهگیری از ظرایف فرهنگِ ایرانی و اسلامی، همچون تاریخ، معماری و موسیقی.
پرهیز از نادرستگویی، غلطهای ویرایشی و گرتهبرداریهای نادرست
شورای پاسداشت زبان فارسی معاونت صدا و رادیو ایران ضمن ارج نهادن به برخی تلاشها در جشنواره مانند فیلم "نوروز "، فیلم "پروین" را برگزیدهی کارشناسان این شورا اعلام میکند.
فیلم "پروین" با پاسداشت زبان و ادب فارسی، بزرگداشتِ مفاخر ایرانی، احترام به جایگاه زن، خانواده و سبکِ زندگیِ ایرانی اسلامی (با گذشت از پارهای کاستیها) برگزیدهی شورای کارشناسان پاسداشتِ زبان فارسی رادیو ایران است. این شورا پیشنهاد میکند «سیمرغ پارسی» در بخش اصلی جشنوارهی فیلم فجر قرار گیرد تا هرساله کوشش برای نهادینه شدن سینمای ملی با تکیه بر زبان و ادب گرانقدرِ فارسی گسترش یابد.
کارشناسان:
مهدی آذرمکان، محمدرضا ترکی، محمدجعفر محمدزاده، یدالله گودرزی، شهاب شهرزاد، رحمت امینی، عباس کریمی عباسی، مصطفی محمودی
۲۱ بهمن ۱۴۰۲ خورشیدی
#اطلاع_رسانی
@IranDel_Channel
💢
👍19👎1
🔴 بیست و یکمین شمارهی مجلهی "صبح تبریز" منتشر شد.
شماره جدید مجلهی صبح تبریز با گرامیداشت هشتادمین زادروزِ دکتر شهریار عدل تبریزی، باستانشناس و محقق نامی تاریخ ایران مجموعهای از مباحثِ فرهنگی و هنری را پیشروی مخاطبان قرار داده است.
بخش ویژه مجله، به پروند سفال، اختصاص یافته و کوششهای هفتاد سالهی برادران قابچی را در سیر هنری سفالینه و آبی فیروزهای تبریز روایت میکند.
🔴 اهم عنوانهای شماره جدید مجله صبح تبریز:
نگاهی به کاوشهای باستانشناسی در چاروایماق و کاغذکنان و کشف آثار تاریخی آلبویه و آلمسافر در آذربایجان
سفالینههای دوره ایلخانی
کاروانسراهای آذربایجان، گذرگاه تمدن ایرانی
مِهادمِهین، گذر پاساژ و پویش ملی نجات بافت تاریخی تبریز
ارُسی، هنر چهاررنگِ چهارصد ساله
آذربایجان و بیش از یکهزار دلدادگی به زبان و ادب پارسی
کریم مجتهدی، فیلسوف تبریزی و پاسداری از هویت زبان فارسی
کمالالدین بهزاد، تجلی پیوند مکتب تبریز و هرات
نقشآفرینی پیشکسوت تئاتر تبریز در پروژهی سلمان فارسی
غربت خط نستعلیق در زادگاه خویشتن
مدیرمسئول: میراعتماد عمادی
سردبیر: فرشید باغشمالآذر
🔴 نسخه مجازی مجله در نرمافزار طاقچه در دسترس است.
#اطلاع_رسانی
@IranDel_Channel
💢
🔴 بیست و یکمین شمارهی مجلهی "صبح تبریز" منتشر شد.
شماره جدید مجلهی صبح تبریز با گرامیداشت هشتادمین زادروزِ دکتر شهریار عدل تبریزی، باستانشناس و محقق نامی تاریخ ایران مجموعهای از مباحثِ فرهنگی و هنری را پیشروی مخاطبان قرار داده است.
بخش ویژه مجله، به پروند سفال، اختصاص یافته و کوششهای هفتاد سالهی برادران قابچی را در سیر هنری سفالینه و آبی فیروزهای تبریز روایت میکند.
🔴 اهم عنوانهای شماره جدید مجله صبح تبریز:
نگاهی به کاوشهای باستانشناسی در چاروایماق و کاغذکنان و کشف آثار تاریخی آلبویه و آلمسافر در آذربایجان
سفالینههای دوره ایلخانی
کاروانسراهای آذربایجان، گذرگاه تمدن ایرانی
مِهادمِهین، گذر پاساژ و پویش ملی نجات بافت تاریخی تبریز
ارُسی، هنر چهاررنگِ چهارصد ساله
آذربایجان و بیش از یکهزار دلدادگی به زبان و ادب پارسی
کریم مجتهدی، فیلسوف تبریزی و پاسداری از هویت زبان فارسی
کمالالدین بهزاد، تجلی پیوند مکتب تبریز و هرات
نقشآفرینی پیشکسوت تئاتر تبریز در پروژهی سلمان فارسی
غربت خط نستعلیق در زادگاه خویشتن
مدیرمسئول: میراعتماد عمادی
سردبیر: فرشید باغشمالآذر
🔴 نسخه مجازی مجله در نرمافزار طاقچه در دسترس است.
#اطلاع_رسانی
@IranDel_Channel
💢
👍17
🔴 روسیه و گازِ شمالِ ایران
✍️ احسان هوشمند
با توجه به افزایشِ شکافها و بروز تنشهای جدید میان ایران و آمریکا و اتحادیه اروپا، در سالهای اخیر نزدیکی روابطِ دولتِ جمهوری اسلامی با چین و روسیه به یکی از مختصات و البته آرزوهای سیاست خارجی کشور مبدل شده و براساساین امضای «اعلام قرارداد ۲۵ ساله ایران و چین» و سپس احتمالِ امضای سند راهبردی یا «قرارداد ۲۰ ساله ایران و روسیه» ازجمله سیاستهایی است که دولت در پیش گرفته است؛ بیآنکه جزئیات روشنی از محتوای این قرارداد یا قراردادهای احتمالی در اختیار افکار عمومی قرار داده شود. در دولت خاتمی و در سال ۲۰۰۱ [میلادی] میان ایران و روسیه قراردادی ۱۰ ساله برای همکاریهای سیاسی، نظامی، اقتصادی و فرهنگی منعقد شد و طرفین توافق کردند در صورتِ اتمامِ زمانِ ۱۰ ساله قرارداد، درصورتیکه هریک از طرفین دستکم یک سال قبل از پایان اعتبار قرارداد ۱۰ ساله به صورت کتبی طرف دیگر را از قصد خود درباره قطعِ اعتبار معاهده مطلع نکند، خودبهخود برای دورههای پنجساله بعدی تمدید میشود. این قرارداد تاکنون سه بار به طور خودکار تمدید شده است که آخرین بار آن مربوط به اسفند سال ۱۳۹۹ [خورشیدی] است. برخی خبرها حاکی است که در دولت جدید نیز پیشنویسی برای توافقنامه جدیدی در دست بررسی است. حتی سخنگوی وزارت امور خارجه روسیه دراینباره گفت: «توافقنامه جامع همکاریهای بلندمدت تهران - مسکو نهایی شده است و در آینده نزدیک امضا خواهد شد». هرچند در داخل کشور مانند موضوع سهم ایران از دریای مازندران اطلاعات مفید و روشنی در اختیار افکار عمومی و ملت ایران قرار نگرفت و هیچیک از نهادهای مسئول حاضر به ارائه اطلاعاتِ روشن به افکار عمومی نشدند، درباره توافق احتمالی جدید نیز تاکنون اطلاعات روشنی منتشر نشده. درحالیکه ایران و روسیه دو رقیب در بازار فروش گاز و نفت هستند و هر نوع امتیاز ایران به روسیه میتواند ضررهای سنگین و چندجانبهای برای کشور در پی داشته باشد. در غیاب اطلاعرسانی نهادهای ذیربط دولتی و اعمالنشدن نظارتهای لازم از سوی نهادهای ناظر ازجمله مجلس فعلی بروز نگرانیها دراینباره افزایش یافته است. بهویژه آنکه دراینباره گفته میشود درباره میدان گازی چالوس در دریای مازندران طرف روسی در حال پیشبرد مطامع و برنامههای خود است؛ موضوعی که ابعاد آن همچنان مبهم و نامشخص است! هرچند قانون اساسی بهصراحت درباره منع هر نوع قراردادی که موجبِ سلطهی بیگانگان بر منابعِ طبیعی و اقتصادی کشور میشود، تکلیف نهادهای حاکمیتی را روشن کرده است؛ اما سکوت معنادار نهادهای دولتی موجب گسترش شایعات نگرانکننده دراینباره شده است. لازم به یادآوری است که با ذخایر موجود میدان گازی چالوس برآورد شده، جایگاه ایران در بازار جهانی گاز به رتبه نخست مبدل میشود؛ اما همچنان در عمل بهرهبرداری از میدانهای مشترک در خلیج فارس و جنوب غربی کشور با وضعیت مطلوب فاصله و شکاف عمیقی وجود دارد.
🔴 دنبالهی یادداشت را در بخشِ "مشاهده فوری" بخوانید:
👇👇
@IranDel_Channel
💢
🔴 روسیه و گازِ شمالِ ایران
✍️ احسان هوشمند
با توجه به افزایشِ شکافها و بروز تنشهای جدید میان ایران و آمریکا و اتحادیه اروپا، در سالهای اخیر نزدیکی روابطِ دولتِ جمهوری اسلامی با چین و روسیه به یکی از مختصات و البته آرزوهای سیاست خارجی کشور مبدل شده و براساساین امضای «اعلام قرارداد ۲۵ ساله ایران و چین» و سپس احتمالِ امضای سند راهبردی یا «قرارداد ۲۰ ساله ایران و روسیه» ازجمله سیاستهایی است که دولت در پیش گرفته است؛ بیآنکه جزئیات روشنی از محتوای این قرارداد یا قراردادهای احتمالی در اختیار افکار عمومی قرار داده شود. در دولت خاتمی و در سال ۲۰۰۱ [میلادی] میان ایران و روسیه قراردادی ۱۰ ساله برای همکاریهای سیاسی، نظامی، اقتصادی و فرهنگی منعقد شد و طرفین توافق کردند در صورتِ اتمامِ زمانِ ۱۰ ساله قرارداد، درصورتیکه هریک از طرفین دستکم یک سال قبل از پایان اعتبار قرارداد ۱۰ ساله به صورت کتبی طرف دیگر را از قصد خود درباره قطعِ اعتبار معاهده مطلع نکند، خودبهخود برای دورههای پنجساله بعدی تمدید میشود. این قرارداد تاکنون سه بار به طور خودکار تمدید شده است که آخرین بار آن مربوط به اسفند سال ۱۳۹۹ [خورشیدی] است. برخی خبرها حاکی است که در دولت جدید نیز پیشنویسی برای توافقنامه جدیدی در دست بررسی است. حتی سخنگوی وزارت امور خارجه روسیه دراینباره گفت: «توافقنامه جامع همکاریهای بلندمدت تهران - مسکو نهایی شده است و در آینده نزدیک امضا خواهد شد». هرچند در داخل کشور مانند موضوع سهم ایران از دریای مازندران اطلاعات مفید و روشنی در اختیار افکار عمومی و ملت ایران قرار نگرفت و هیچیک از نهادهای مسئول حاضر به ارائه اطلاعاتِ روشن به افکار عمومی نشدند، درباره توافق احتمالی جدید نیز تاکنون اطلاعات روشنی منتشر نشده. درحالیکه ایران و روسیه دو رقیب در بازار فروش گاز و نفت هستند و هر نوع امتیاز ایران به روسیه میتواند ضررهای سنگین و چندجانبهای برای کشور در پی داشته باشد. در غیاب اطلاعرسانی نهادهای ذیربط دولتی و اعمالنشدن نظارتهای لازم از سوی نهادهای ناظر ازجمله مجلس فعلی بروز نگرانیها دراینباره افزایش یافته است. بهویژه آنکه دراینباره گفته میشود درباره میدان گازی چالوس در دریای مازندران طرف روسی در حال پیشبرد مطامع و برنامههای خود است؛ موضوعی که ابعاد آن همچنان مبهم و نامشخص است! هرچند قانون اساسی بهصراحت درباره منع هر نوع قراردادی که موجبِ سلطهی بیگانگان بر منابعِ طبیعی و اقتصادی کشور میشود، تکلیف نهادهای حاکمیتی را روشن کرده است؛ اما سکوت معنادار نهادهای دولتی موجب گسترش شایعات نگرانکننده دراینباره شده است. لازم به یادآوری است که با ذخایر موجود میدان گازی چالوس برآورد شده، جایگاه ایران در بازار جهانی گاز به رتبه نخست مبدل میشود؛ اما همچنان در عمل بهرهبرداری از میدانهای مشترک در خلیج فارس و جنوب غربی کشور با وضعیت مطلوب فاصله و شکاف عمیقی وجود دارد.
🔴 دنبالهی یادداشت را در بخشِ "مشاهده فوری" بخوانید:
👇👇
@IranDel_Channel
💢
Telegraph
ایراندل | IranDel
🔴 روسیه و گازِ شمالِ ایران ✍️ احسان هوشمند با توجه به افزایشِ شکافها و بروز تنشهای جدید میان ایران و آمریکا و اتحادیه اروپا، در سالهای اخیر نزدیکی روابطِ دولتِ جمهوری اسلامی با چین و روسیه به یکی از مختصات و البته آرزوهای سیاست خارجی کشور مبدل شده و…
👍11
ایراندل | IranDel
🔴 یک انقلاب محافظهکار ✍️ بابک مینا «بورژوازی رعشههای روحانی ناشی از جذبه مذهبی، شور و هیجان شوالیهمآبانه و تاثرات احساساتی عامیانه را در آب یخ حسابگری خودخواهانه غرق ساخت.» مانیفست، مارکس و انگلس، از ترجمه محمد پورهرمزان هر زمانی این جملات جادویی…
🔴 تأسیس یا واسازی؟
✍️ بابک مینا
مسأله اساسی پیش رو در ایران «تأسیس» است. مبنای نظری چپ جدید درست برعکس است: «واسازی»، به عبارتی دیگر تخریب آنچه تأسیس شده است.
مساله ما به زبان این چپ، از قضا «تأسیسِ مرکز» است، یعنی تأسیس نهادهای پایهای و اصلی جامعهی سیاسی. دغدغهی چپ، درست بر خلافِ این است: تخریب نهادهای مسلط و پایهای جامعه.
در نگاه تأسیسی آنچه مهم است، امرِ عام و مشترک، میان ایرانیان است، در نگاهِ واسازنده آنچه مهم است برجسته کردنِ امرِ خاص و نامشترک و پررنگ کردنِ خطوطِ تضاد است.
چپ نگاه تأسیسی ندارد و مدام فرایندِ تأسیس را تخریب میکند.
@IranDel_Channel
💢
🔴 تأسیس یا واسازی؟
✍️ بابک مینا
مسأله اساسی پیش رو در ایران «تأسیس» است. مبنای نظری چپ جدید درست برعکس است: «واسازی»، به عبارتی دیگر تخریب آنچه تأسیس شده است.
مساله ما به زبان این چپ، از قضا «تأسیسِ مرکز» است، یعنی تأسیس نهادهای پایهای و اصلی جامعهی سیاسی. دغدغهی چپ، درست بر خلافِ این است: تخریب نهادهای مسلط و پایهای جامعه.
در نگاه تأسیسی آنچه مهم است، امرِ عام و مشترک، میان ایرانیان است، در نگاهِ واسازنده آنچه مهم است برجسته کردنِ امرِ خاص و نامشترک و پررنگ کردنِ خطوطِ تضاد است.
چپ نگاه تأسیسی ندارد و مدام فرایندِ تأسیس را تخریب میکند.
@IranDel_Channel
💢
Telegram
ایراندل | IranDel
همه عالم تن است و ایران دل ❤️
این کانال دغدغهاش، ایران است و گردانندۀ آن، یک شهروند ایرانی آذربایجانی
[ بازنشر یک یادداشت، توییت، ویدئو و یا یک صوت به معنی تأیید کل محتوا و تمام مواضع صاحب آن محتوا نیست و هدف صرفاً بازتاب دادن یک نگاه و اندیشه است.]
این کانال دغدغهاش، ایران است و گردانندۀ آن، یک شهروند ایرانی آذربایجانی
[ بازنشر یک یادداشت، توییت، ویدئو و یا یک صوت به معنی تأیید کل محتوا و تمام مواضع صاحب آن محتوا نیست و هدف صرفاً بازتاب دادن یک نگاه و اندیشه است.]
👍11
Telegram
attach 📎
🎥 آگهی تبلیغی مستندِ آموزگار واژگان: دکتر حسن انوری
مستندِ «آموزگار واژگان» پرترهای از زندگی و سلوک علمی و فرهنگی حسن انوری، چهره ماندگار زبان و ادبیات فارسی و مؤلف فرهنگ بزرگ سخن، به تهیهکنندگی صدرا صدوقی و کارگردانی حسن علیزادهفرد پنجشنبه ۲۶ بهمن ماه ۱۴۰۲ خورشیدی ساعت ۱۹:۰۰ از قاب شبکه چهار سیما پخش میشود و بازپخش آن روز آدینه ۲۷ بهمن ۱۴۰۲ خورشیدی ساعت ۱۲:۳۰ میباشد.
استاد حسن انوری (زاده ۱۳۱۲ خورشیدی در شهر تکاب آذربایجانغربی) از استادانِ برجسته زبان و ادبیات فارسی است که گامهای بلندی در راستای تکامل فرهنگ فارسی برداشته است. او سرپرستی تألیف مجموعهی ۸ جلدی فرهنگ بزرگ سخن، تصحیح گلستان سعدی و آثار تألیفی - پژوهشی بسیاری را در کارنامه فعالیتهای خود دارد.
دكتر انوری به تمام معنا، انسانی آزاده است. شخصی غنی و ملایم، دوست داشتنی و بسیار خوشفكر، عدالت دوست و نوع دوست. علاوه بر این، ایشان در داوری بسیار منصف هستند. از نظر علمی نیز خدمات بسیاری به زبان فارسی كرده است.
ذکر این نکته ضروری است که هممیهنان آذربایجانی ما همواره در مسئلۀ خدمت به زبان فارسی پیشقدم بودهاند و چندین استاد برجستۀ زبان فارسی از آن خطّه برخاستهاند. استادان برجستهای چون زندهیاد محمدامین ریاحی، زندهیاد دکتر زریاب خویی، زندهیاد دکتر منوچهر مرتضوی، دکتر خیامپور و در نسلهای بعد میتوان از زندهیاد دکتر بهمن سرکاراتی و دکتر ژاله آموزگار نام برد.
با توجه به جایگاه و اهمیت دکتر حسن انوری در سپهر فرهنگی و ادبی ایران، در این فیلم برای واکاوی شخصیت و کارنامه علمی این استاد برجسته کشور از همراهی استادان نامدار زبان و ادب فارسی از جمله علی اشرف صادقی، جعفر یاحقی، محمدرضا ترکی و حیدر قمری بهره گرفته شده است.
(متن اقتباس از تارنمای شبکه چهار سیما)
#اطلاع_رسانی
@IranDel_Channel
💢
🎥 آگهی تبلیغی مستندِ آموزگار واژگان: دکتر حسن انوری
مستندِ «آموزگار واژگان» پرترهای از زندگی و سلوک علمی و فرهنگی حسن انوری، چهره ماندگار زبان و ادبیات فارسی و مؤلف فرهنگ بزرگ سخن، به تهیهکنندگی صدرا صدوقی و کارگردانی حسن علیزادهفرد پنجشنبه ۲۶ بهمن ماه ۱۴۰۲ خورشیدی ساعت ۱۹:۰۰ از قاب شبکه چهار سیما پخش میشود و بازپخش آن روز آدینه ۲۷ بهمن ۱۴۰۲ خورشیدی ساعت ۱۲:۳۰ میباشد.
استاد حسن انوری (زاده ۱۳۱۲ خورشیدی در شهر تکاب آذربایجانغربی) از استادانِ برجسته زبان و ادبیات فارسی است که گامهای بلندی در راستای تکامل فرهنگ فارسی برداشته است. او سرپرستی تألیف مجموعهی ۸ جلدی فرهنگ بزرگ سخن، تصحیح گلستان سعدی و آثار تألیفی - پژوهشی بسیاری را در کارنامه فعالیتهای خود دارد.
دكتر انوری به تمام معنا، انسانی آزاده است. شخصی غنی و ملایم، دوست داشتنی و بسیار خوشفكر، عدالت دوست و نوع دوست. علاوه بر این، ایشان در داوری بسیار منصف هستند. از نظر علمی نیز خدمات بسیاری به زبان فارسی كرده است.
ذکر این نکته ضروری است که هممیهنان آذربایجانی ما همواره در مسئلۀ خدمت به زبان فارسی پیشقدم بودهاند و چندین استاد برجستۀ زبان فارسی از آن خطّه برخاستهاند. استادان برجستهای چون زندهیاد محمدامین ریاحی، زندهیاد دکتر زریاب خویی، زندهیاد دکتر منوچهر مرتضوی، دکتر خیامپور و در نسلهای بعد میتوان از زندهیاد دکتر بهمن سرکاراتی و دکتر ژاله آموزگار نام برد.
با توجه به جایگاه و اهمیت دکتر حسن انوری در سپهر فرهنگی و ادبی ایران، در این فیلم برای واکاوی شخصیت و کارنامه علمی این استاد برجسته کشور از همراهی استادان نامدار زبان و ادب فارسی از جمله علی اشرف صادقی، جعفر یاحقی، محمدرضا ترکی و حیدر قمری بهره گرفته شده است.
(متن اقتباس از تارنمای شبکه چهار سیما)
#اطلاع_رسانی
@IranDel_Channel
💢
👍20
Telegram
attach 📎
🔴 موسیقی و ادبیات ایرانی
با فراقت چند سازم برگ تنهاییم نیست
دستگاه صبر و پایاب شکیباییم نیست
انتشار یک اجرای خصوصی شنیده نشده
آواز: محمدرضا شجریان
نوازنده نی: محمد موسوی
چامهسرا: سعدی شیرازی و باباطاهر هِمدانی
با فراقت چند سازم برگ تنهاییم نیست
دستگاه صبر و پایاب شکیباییم نیست
ترسم از تنهایی احوالم به رسوایی کشد
ترس تنهاییست ور نه بیم رسواییم نیست
بر گلت آشفتهام بگذار تا در باغ وصل
زاغبانگی میکنم چون بلبلآواییم نیست
تا مصور گشت در چشمم خیال روی دوست
چشم خودبینی ندارم روی خودراییم نیست
درد دوری میکشم گر چه خراب افتادهام
بار جورت میبرم گر چه تواناییم نیست
طبع تو سیر آمد از من جای دیگر دل نهاد
من که را جویم که چون تو طبع هرجاییم نیست
سعدی آتشزبانم در غمت سوزان چو شمع
با همه آتشزبانی در تو گیراییم نیست
(سعدی شیرازی)
روز وصلم قرار دیدن نیست
شب هجرانم آرمیدن نیست
طاقت سر بریدنم باشد
وز حبیبم سر بریدن نیست
مطرب از دست من به جان آمد
که مرا طاقت شنیدن نیست
دست بیچاره چون به جان نرسد
چاره جز پیرهن دریدن نیست
ما خود افتادگان مسکینیم
حاجت دام گستریدن نیست
دست در خون عاشقان داری
حاجت تیغ برکشیدن نیست
با خداوندگاری افتادم
کش سر بنده پروریدن نیست
گفتم ای بوستان روحانی
دیدن میوه چون گزیدن نیست
گفت سعدی خیال خیره مبند
سیب سیمین برای چیدن نیست
(سعدی شیرازی)
نمیدانم دلم دیوانهٔ کیست
اسیر نرگس مستانهٔ کیست
نمیدونم دل سرگشتهٔ مو
کجا میگردد و در خانهٔ کیست
دو چشمم درد چشمانت بچیناد
مبو دردی به چشمانت نشیناد
شنیدم رفتی و یاری گرفتی
اگر گوشم شنید چشمم مبیناد
مو که یارم سر یاری نداره
مو که دردم سبکباری نداره
همه واجن که یارت خواب نازه
چنین خوابه که بیداری نداره
دلم بی وصل تو شادی مبیناد
به غیر از محنت آزادی مبیناد
خرابآباد دل بی مقدم ته
الهی هرگز آبادی مبیناد
دلا خوبان دل خونین پسندند
دلا خون شو که خوبان این پسندند
متاع کفر و دین بیمشتری نیست
گروهی اون گروهی این پسندند
پسندی خوار و زارم تا کی و چند
پریشان روزگارم تا کی و چند
ز دوشم باری ار باری بگیری
گری سربار بارم تا کی و چند
اَلالهی کوهسارانِم تویی یار
بنفشه جوکنارانِم تویی یار
الاله کوهساران هفتهای بی
امید روزگارانِم تویی یار
دلم زار و دلم زار و دلم زار
طبیبم آورید دردِم کِرید چار
طبیبِم چون بِوینه بِرْ مُوی زار
کِرَه دَرمونِ دردِم را به ناچار
فلک! زار و نزارِم کِردی آخِر
جدا از گلعذارِم کِردی آخِر
میان تختهٔ نردم نشوندی
شش و پنجی بکارِم کردی آخر
(دو بیتیهای باباطاهر)
@IranDel_Channel
💢
🔴 موسیقی و ادبیات ایرانی
با فراقت چند سازم برگ تنهاییم نیست
دستگاه صبر و پایاب شکیباییم نیست
انتشار یک اجرای خصوصی شنیده نشده
آواز: محمدرضا شجریان
نوازنده نی: محمد موسوی
چامهسرا: سعدی شیرازی و باباطاهر هِمدانی
با فراقت چند سازم برگ تنهاییم نیست
دستگاه صبر و پایاب شکیباییم نیست
ترسم از تنهایی احوالم به رسوایی کشد
ترس تنهاییست ور نه بیم رسواییم نیست
بر گلت آشفتهام بگذار تا در باغ وصل
زاغبانگی میکنم چون بلبلآواییم نیست
تا مصور گشت در چشمم خیال روی دوست
چشم خودبینی ندارم روی خودراییم نیست
درد دوری میکشم گر چه خراب افتادهام
بار جورت میبرم گر چه تواناییم نیست
طبع تو سیر آمد از من جای دیگر دل نهاد
من که را جویم که چون تو طبع هرجاییم نیست
سعدی آتشزبانم در غمت سوزان چو شمع
با همه آتشزبانی در تو گیراییم نیست
(سعدی شیرازی)
روز وصلم قرار دیدن نیست
شب هجرانم آرمیدن نیست
طاقت سر بریدنم باشد
وز حبیبم سر بریدن نیست
مطرب از دست من به جان آمد
که مرا طاقت شنیدن نیست
دست بیچاره چون به جان نرسد
چاره جز پیرهن دریدن نیست
ما خود افتادگان مسکینیم
حاجت دام گستریدن نیست
دست در خون عاشقان داری
حاجت تیغ برکشیدن نیست
با خداوندگاری افتادم
کش سر بنده پروریدن نیست
گفتم ای بوستان روحانی
دیدن میوه چون گزیدن نیست
گفت سعدی خیال خیره مبند
سیب سیمین برای چیدن نیست
(سعدی شیرازی)
نمیدانم دلم دیوانهٔ کیست
اسیر نرگس مستانهٔ کیست
نمیدونم دل سرگشتهٔ مو
کجا میگردد و در خانهٔ کیست
دو چشمم درد چشمانت بچیناد
مبو دردی به چشمانت نشیناد
شنیدم رفتی و یاری گرفتی
اگر گوشم شنید چشمم مبیناد
مو که یارم سر یاری نداره
مو که دردم سبکباری نداره
همه واجن که یارت خواب نازه
چنین خوابه که بیداری نداره
دلم بی وصل تو شادی مبیناد
به غیر از محنت آزادی مبیناد
خرابآباد دل بی مقدم ته
الهی هرگز آبادی مبیناد
دلا خوبان دل خونین پسندند
دلا خون شو که خوبان این پسندند
متاع کفر و دین بیمشتری نیست
گروهی اون گروهی این پسندند
پسندی خوار و زارم تا کی و چند
پریشان روزگارم تا کی و چند
ز دوشم باری ار باری بگیری
گری سربار بارم تا کی و چند
اَلالهی کوهسارانِم تویی یار
بنفشه جوکنارانِم تویی یار
الاله کوهساران هفتهای بی
امید روزگارانِم تویی یار
دلم زار و دلم زار و دلم زار
طبیبم آورید دردِم کِرید چار
طبیبِم چون بِوینه بِرْ مُوی زار
کِرَه دَرمونِ دردِم را به ناچار
فلک! زار و نزارِم کِردی آخِر
جدا از گلعذارِم کِردی آخِر
میان تختهٔ نردم نشوندی
شش و پنجی بکارِم کردی آخر
(دو بیتیهای باباطاهر)
@IranDel_Channel
💢
👍11
Forwarded from ایراندل | IranDel
🎥 فیلم مستندی از آرشیو فرانسه با موضوع اشغال استانبول توسط فرانسویان در سال ۱۹۱۹ میلادی.
این تصاویر مستند، در محل سفارت ایران در استانبول فیلمبرداری شده است. در این فیلم احمد شاه قاجار، پادشاه ایران را میبینیم؛ ولیعهدش و نصرتالدولهی فیروز هم دارند همراهیاش میکنند.
این فیلم تاریخی در نوزده ژوئیه ۱۹۱۹ میلادی در استانبول در دورهی اشغال فیلمبرداری شده است. از آنجایی که استانبول در آن سالها پایتخت بود، سفیران کشورها در این شهر زندگی میکردند. سفارت ایران برای میانجیگری دعوتی ترتیب میدهد. فرماندهان نیروهای اشغالگر عثمانی، یکی یکی به ساختمان سفارت ایران میآیند. در اینجا فرمانده فرانسوی «لویی فرانتشیت دوسپیرو» را میبینیم. در جلوی این بنا طاق زینتی (به رسم ایرانی) از قالیهای معروف ایرانی ساخته شده است. نمای این بنا به رسم احترامشان با فرش پوشیده شده است. همچنین روی تابلویی به زبان فارسی نوشته شده: «جمعیت جوانان ایرانی»
منبع: Researchco Özgür Virtual
منبع: آرشیو فیلم فرانسه
رنگآمیزی: Akif Tanrikulu
برگرفته از Arcivegram
@IranDel_Channel
💢
🎥 فیلم مستندی از آرشیو فرانسه با موضوع اشغال استانبول توسط فرانسویان در سال ۱۹۱۹ میلادی.
این تصاویر مستند، در محل سفارت ایران در استانبول فیلمبرداری شده است. در این فیلم احمد شاه قاجار، پادشاه ایران را میبینیم؛ ولیعهدش و نصرتالدولهی فیروز هم دارند همراهیاش میکنند.
این فیلم تاریخی در نوزده ژوئیه ۱۹۱۹ میلادی در استانبول در دورهی اشغال فیلمبرداری شده است. از آنجایی که استانبول در آن سالها پایتخت بود، سفیران کشورها در این شهر زندگی میکردند. سفارت ایران برای میانجیگری دعوتی ترتیب میدهد. فرماندهان نیروهای اشغالگر عثمانی، یکی یکی به ساختمان سفارت ایران میآیند. در اینجا فرمانده فرانسوی «لویی فرانتشیت دوسپیرو» را میبینیم. در جلوی این بنا طاق زینتی (به رسم ایرانی) از قالیهای معروف ایرانی ساخته شده است. نمای این بنا به رسم احترامشان با فرش پوشیده شده است. همچنین روی تابلویی به زبان فارسی نوشته شده: «جمعیت جوانان ایرانی»
منبع: Researchco Özgür Virtual
منبع: آرشیو فیلم فرانسه
رنگآمیزی: Akif Tanrikulu
برگرفته از Arcivegram
@IranDel_Channel
💢
Telegram
attach 📎
👍12👎1
🔴 گذرنامهی سیاسی احمد خانملک ساسانی، مستشار سفارتِ ایران در اسلامبول
در گذرنامهی سیاسی مربوط به سال ۱۹۱۹ میلادی (۱۲۹۸ خورشیدی) نوشته شده است:
از دیوانِ وزارت امورخارجه اعلیحضرت همایونی، تصدیق میشود که دارنده این تذکره جناب آقای خان ملک مستشار سفارت کبری دولت علیه ایران در اسلامبول از طریق روسیه به محل مأموریتِ خود عزیمت مینمایند.
🔴 منبع تصاویر:
کانال تلگرامی حسن حضرتی - دکترای تاریخ و عضو هیئت علمی دانشگاه تهران
@IranDel_Channel
💢
در گذرنامهی سیاسی مربوط به سال ۱۹۱۹ میلادی (۱۲۹۸ خورشیدی) نوشته شده است:
از دیوانِ وزارت امورخارجه اعلیحضرت همایونی، تصدیق میشود که دارنده این تذکره جناب آقای خان ملک مستشار سفارت کبری دولت علیه ایران در اسلامبول از طریق روسیه به محل مأموریتِ خود عزیمت مینمایند.
🔴 منبع تصاویر:
کانال تلگرامی حسن حضرتی - دکترای تاریخ و عضو هیئت علمی دانشگاه تهران
@IranDel_Channel
💢
👍12
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 پرواز علی دایی در باغشمال تبریز
در اواخر دهه ۱۳۷۰ و اوایل دهه ۱۳۸۰ خورشیدی، یکی از مسابقاتِ چند جانبهای که تیم ملی ایران همیشه یکی از پایههای اصلی آن محسوب میشد، مسالقات چهارجانبهی "جام الجی" بود.
دیدار پایانی مسابقاتِ چهارجانبهی ال جی در سال ۲۰۰۲ میلادی در تاریخ ۲۸ شهریور ۱۳۸۱ خورشیدی، در ورزشگاه باغشمال (تختی) تبریز برگزار شد. در این دیدار، تیم ملی ایران به مصاف تیم ملی پاراگوئه رفت که دو تیم در ۹۰ دقیقه به تساوی ۱-۱ رسیدند که تک گل این بازی را علی دایی با یک ضربه سر، روی ارسال ایمان مبعلی به ثمر رساند. برنده این بازی را ضربات پنالتی تعیین کرد که در نهایت تیم ملی ایران، قهرمان این مسابقات شد.
یکی از نکات مهم و زیبای این بازی، حضور پُرشور تماشاگرانِ تبریزی در ورزشگاه باغشمال تبریز است.
#یادها
@IranDel_Channel
💢
در اواخر دهه ۱۳۷۰ و اوایل دهه ۱۳۸۰ خورشیدی، یکی از مسابقاتِ چند جانبهای که تیم ملی ایران همیشه یکی از پایههای اصلی آن محسوب میشد، مسالقات چهارجانبهی "جام الجی" بود.
دیدار پایانی مسابقاتِ چهارجانبهی ال جی در سال ۲۰۰۲ میلادی در تاریخ ۲۸ شهریور ۱۳۸۱ خورشیدی، در ورزشگاه باغشمال (تختی) تبریز برگزار شد. در این دیدار، تیم ملی ایران به مصاف تیم ملی پاراگوئه رفت که دو تیم در ۹۰ دقیقه به تساوی ۱-۱ رسیدند که تک گل این بازی را علی دایی با یک ضربه سر، روی ارسال ایمان مبعلی به ثمر رساند. برنده این بازی را ضربات پنالتی تعیین کرد که در نهایت تیم ملی ایران، قهرمان این مسابقات شد.
یکی از نکات مهم و زیبای این بازی، حضور پُرشور تماشاگرانِ تبریزی در ورزشگاه باغشمال تبریز است.
#یادها
@IranDel_Channel
💢
👍26👎3
🔴 مرزِ تمدن و توحش!
✍️ طوس طهماسبی
درست در همان زمانی که تاکر کارلسون احمق و دار و دستهی حرامیانِ موسوم به لابی انزواطلب در حزب جمهوریخواه آمریکا با شور و شوق و انرژی، مشغولِ سفیدشویی پوتین در افکار عمومی آمریکا و مانعتراشی برای تصویب لایحه کمکهای مالی و نظامی به اوکراین در کنگره و سنا بودند، رهبر بزرگترین و مخوفترین سازمان مافیایی جهان که از قضا رهبر پهناورترین کشور جهان و صاحب هزاران کلاهک اتمی و غنیترین منابع زیرزمینی جهان نیز هست، مهمترین رهبر مخالف خود را در زندان به قتل رساند تا حقیقت به تراژیکترین شکل ممکن طلوع کرده و پرتو گرم و سوزانش مغزهای منجمد و سرشار از بلاهت محافل هوادار مماشات با روسیه در آمریکا را همچون آدمبرفیهای کوچک سرپا شده در یک پارک، ذوب کرده و بروبد.
در همین دو سال گذشته دهها نفر از شخصیتهای برجسته و صاحب نفوذ روسی شامل صاحبان صنایع، مدیران و کارآفرینان به دلیل مخالفت با سیاست پوتین درباره اوکراین به شکل مرموزی سربه نیست شدهاند. پریگوژین آدمخوار و گماشته پر فایده پوتین که آدمکشان حرفهایاش به بیست و پنجهزار سرباز کوبایی برای حفاظت از حکومت منحط و قحطی ساز مادورو در ونزوئلا در برابر خیزش مردم به جان آمده، یاری داده بودند و در چند کشور دیگر نیز به آدمکشی و تبهکاری مشغول بودند، زمانی که بر سر شیوه اداره جنگ با پوتین و شویگو به اختلاف رسید، با حیرت مشاهده کرد که ارتش روسیه از پشت سر محلهای استقرار فرماندهان و سربازانش را که برای اهداف پوتین در اوکراین دهها هزار قربانی داده بودند، با موشک هدف قرار میدهد تا تحت نام اشتباه جنگی از شر همه آنها خلاص شود.
چنین شد که پریگوژین با نیروهایش به سمت مسکو به راه افتاد و لرزه بر اندام دولت مافیا انداخت. او که از جنس یک پیشکار و گماشته بود، ظرفیت درک و هضم موقعیتی که در برابرش بود را نداشت و به جای آنکه لانهی کثافت و جنایت در کرملین را بروبد، با وعده لوکاشنکو خام شد و در دروازههای مسکو، از حمله منصرف شد و چندی بعد طبق روال معمول در کرملین، همچون یک مگس بیمصرف هلاکش کردند.
من در این سطرها تقلا میکنم تا شما را متوجه کنم که با چه پدیده وحشتناکی سر و کار دارید. مرزی که دنیای غرب را از روسیه جدا میکند، دقیقا مرزی است که انسانیت و تمدن را از توحش و بربریت عریان و بی آزرم جدا میکند. ما در برابر دو دنیا قرار داریم که فاصله و شکاف میان آنها مافوق تصور و بسیار ترس آور است.
چه کسی میتواند مردم جمهوریهای سابق شوروی را سرزنش کند که میخواهند از راه پیوند با ناتو و اتحادیه اروپا از سیطره چنین دهشت خونآشامی رهایی یابند؟
🔴 پینوشت:
بازنشرِ یک یادداشت، به معنای تأییدِ کل محتوای و تأیید تمام مواضعِ نویسندهی یادداشت نیست.
@IranDel_Channel
💢
🔴 مرزِ تمدن و توحش!
✍️ طوس طهماسبی
درست در همان زمانی که تاکر کارلسون احمق و دار و دستهی حرامیانِ موسوم به لابی انزواطلب در حزب جمهوریخواه آمریکا با شور و شوق و انرژی، مشغولِ سفیدشویی پوتین در افکار عمومی آمریکا و مانعتراشی برای تصویب لایحه کمکهای مالی و نظامی به اوکراین در کنگره و سنا بودند، رهبر بزرگترین و مخوفترین سازمان مافیایی جهان که از قضا رهبر پهناورترین کشور جهان و صاحب هزاران کلاهک اتمی و غنیترین منابع زیرزمینی جهان نیز هست، مهمترین رهبر مخالف خود را در زندان به قتل رساند تا حقیقت به تراژیکترین شکل ممکن طلوع کرده و پرتو گرم و سوزانش مغزهای منجمد و سرشار از بلاهت محافل هوادار مماشات با روسیه در آمریکا را همچون آدمبرفیهای کوچک سرپا شده در یک پارک، ذوب کرده و بروبد.
در همین دو سال گذشته دهها نفر از شخصیتهای برجسته و صاحب نفوذ روسی شامل صاحبان صنایع، مدیران و کارآفرینان به دلیل مخالفت با سیاست پوتین درباره اوکراین به شکل مرموزی سربه نیست شدهاند. پریگوژین آدمخوار و گماشته پر فایده پوتین که آدمکشان حرفهایاش به بیست و پنجهزار سرباز کوبایی برای حفاظت از حکومت منحط و قحطی ساز مادورو در ونزوئلا در برابر خیزش مردم به جان آمده، یاری داده بودند و در چند کشور دیگر نیز به آدمکشی و تبهکاری مشغول بودند، زمانی که بر سر شیوه اداره جنگ با پوتین و شویگو به اختلاف رسید، با حیرت مشاهده کرد که ارتش روسیه از پشت سر محلهای استقرار فرماندهان و سربازانش را که برای اهداف پوتین در اوکراین دهها هزار قربانی داده بودند، با موشک هدف قرار میدهد تا تحت نام اشتباه جنگی از شر همه آنها خلاص شود.
چنین شد که پریگوژین با نیروهایش به سمت مسکو به راه افتاد و لرزه بر اندام دولت مافیا انداخت. او که از جنس یک پیشکار و گماشته بود، ظرفیت درک و هضم موقعیتی که در برابرش بود را نداشت و به جای آنکه لانهی کثافت و جنایت در کرملین را بروبد، با وعده لوکاشنکو خام شد و در دروازههای مسکو، از حمله منصرف شد و چندی بعد طبق روال معمول در کرملین، همچون یک مگس بیمصرف هلاکش کردند.
من در این سطرها تقلا میکنم تا شما را متوجه کنم که با چه پدیده وحشتناکی سر و کار دارید. مرزی که دنیای غرب را از روسیه جدا میکند، دقیقا مرزی است که انسانیت و تمدن را از توحش و بربریت عریان و بی آزرم جدا میکند. ما در برابر دو دنیا قرار داریم که فاصله و شکاف میان آنها مافوق تصور و بسیار ترس آور است.
چه کسی میتواند مردم جمهوریهای سابق شوروی را سرزنش کند که میخواهند از راه پیوند با ناتو و اتحادیه اروپا از سیطره چنین دهشت خونآشامی رهایی یابند؟
🔴 پینوشت:
بازنشرِ یک یادداشت، به معنای تأییدِ کل محتوای و تأیید تمام مواضعِ نویسندهی یادداشت نیست.
@IranDel_Channel
💢
👍19👎6
🔴 رونمایی و معرفی کتابِ تاریخ خلیج فارس (بنادر و جزایرِ ایران)
نویسنده: محمدحسین سعادت کازرونی
زمان:
سهشنبه یکم اسفند ۱۴۰۲ خورشیدی، ساعت ۱۵ تا ۱۷
مکان:
تهران، خیابان انقلاب، بین خیابان دانشگاه و خیابان ابوریحان، شمارهی ۱۱۸۲ (ساختمان فروردین) ، طبقه دوم، واحد هشت مؤسسه پژوهشی میراث مکتوب
#اطلاع_رسانی
@IranDel_Channel
💢
🔴 رونمایی و معرفی کتابِ تاریخ خلیج فارس (بنادر و جزایرِ ایران)
نویسنده: محمدحسین سعادت کازرونی
زمان:
سهشنبه یکم اسفند ۱۴۰۲ خورشیدی، ساعت ۱۵ تا ۱۷
مکان:
تهران، خیابان انقلاب، بین خیابان دانشگاه و خیابان ابوریحان، شمارهی ۱۱۸۲ (ساختمان فروردین) ، طبقه دوم، واحد هشت مؤسسه پژوهشی میراث مکتوب
#اطلاع_رسانی
@IranDel_Channel
💢
👍16👎1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 قطعۀ "باز هوای وطنم"
به بهانۀ ۲۹ بهمن، زادروز استاد شهرام ناظری
سیر گل و یاسمنم، سمنم آرزوست
سیر گل و می نکنم، نکنم ای صبا
بوسهای از آن دهنم، دهنم آرزوست
باز هوای وطنم، وطنم آرزوست
یکی از خاطرهانگیزترین تصنیفهای موسیقی ایران، قطعۀ "بازهوای وطنم" در مایۀ بیات اصفهان است که آهنگساز اثر عبدالصمد عندلیبی و شعر آن منسوب به شیخ احمد جام و اولین خوانندههای آن جلال نصیری کرمانشاهی، حشمتالله لرنژاد و جلالالدین محمدیان بودند.
این تصنیف چنان در میان مردم مقبول افتاد که به دفعات توسط هنرمندان دیگر نظیر شهرام ناظری و شاپور رحیمی و محمدرضا لطفی و دیگران هم اجرا شد.
#یادها | #مناسبتها
@IranDel_Channel
💢
به بهانۀ ۲۹ بهمن، زادروز استاد شهرام ناظری
سیر گل و یاسمنم، سمنم آرزوست
سیر گل و می نکنم، نکنم ای صبا
بوسهای از آن دهنم، دهنم آرزوست
باز هوای وطنم، وطنم آرزوست
یکی از خاطرهانگیزترین تصنیفهای موسیقی ایران، قطعۀ "بازهوای وطنم" در مایۀ بیات اصفهان است که آهنگساز اثر عبدالصمد عندلیبی و شعر آن منسوب به شیخ احمد جام و اولین خوانندههای آن جلال نصیری کرمانشاهی، حشمتالله لرنژاد و جلالالدین محمدیان بودند.
این تصنیف چنان در میان مردم مقبول افتاد که به دفعات توسط هنرمندان دیگر نظیر شهرام ناظری و شاپور رحیمی و محمدرضا لطفی و دیگران هم اجرا شد.
#یادها | #مناسبتها
@IranDel_Channel
💢
👍17👎1
🔴 آیین یادبود شهریارِ اندیشهی ایرانشهر؛
زندهیاد دکتر سید جواد طباطبایی
(به مناسبت اولین سالگشتِ درگذشتِ استاد)
همراه با رونمایی از کتابهای
یک) ملت، دولت و حکومت قانون؛ جستار در بیان نص و سنت
دو) سقوط اصفهان به روایتِ کروسینسکی
🔴 با گفتارهایی از (به ترتیب الفبا):
علیاکبر احمدی افرمجانی
شهین اعوانی
سهراب پورناظری
فرهنگ رجایی
صادق سجادی
موسی غنینژاد
عزتالله فولادوند
رضا منصوری
احمد نقیبزاده
🔴 زمان:
سه شنبه هشتم اسفند ماه ۱۴۰۲ خورشیدی، ساعت ۱۷
🔴 مکان:
تهران، خیابان نجاتالهی (ویلا)، بوستان ورشو، خانه اندیشمندان علوم انسانی، سالن فردوسی
#اطلاع_رسانی
@IranDel_Channel
💢
🔴 آیین یادبود شهریارِ اندیشهی ایرانشهر؛
زندهیاد دکتر سید جواد طباطبایی
(به مناسبت اولین سالگشتِ درگذشتِ استاد)
همراه با رونمایی از کتابهای
یک) ملت، دولت و حکومت قانون؛ جستار در بیان نص و سنت
دو) سقوط اصفهان به روایتِ کروسینسکی
🔴 با گفتارهایی از (به ترتیب الفبا):
علیاکبر احمدی افرمجانی
شهین اعوانی
سهراب پورناظری
فرهنگ رجایی
صادق سجادی
موسی غنینژاد
عزتالله فولادوند
رضا منصوری
احمد نقیبزاده
🔴 زمان:
سه شنبه هشتم اسفند ماه ۱۴۰۲ خورشیدی، ساعت ۱۷
🔴 مکان:
تهران، خیابان نجاتالهی (ویلا)، بوستان ورشو، خانه اندیشمندان علوم انسانی، سالن فردوسی
#اطلاع_رسانی
@IranDel_Channel
💢
👍23👎2
🔴 ابیاتی از دیوانِ شمسِ مولانا جلالالدین بلخی در متروی شهر تورنتو کانادا
اگر تو یار نداری چرا طلب نکنی
وگر به یار رسیدی چرا طرب نکنی
وگر رفیق نسازد چرا تو او نشوی
وگر رباب ننالد چراش ادب نکنی
عکس از فاطمه عظیملو
@IranDel_Channel
💢
اگر تو یار نداری چرا طلب نکنی
وگر به یار رسیدی چرا طرب نکنی
وگر رفیق نسازد چرا تو او نشوی
وگر رباب ننالد چراش ادب نکنی
عکس از فاطمه عظیملو
@IranDel_Channel
💢
👍28
tabatabayi
<unknown>
🎙 سخنرانی جواد طباطبایی - فیلسوف سیاسی ایران - در دانشگاه تبریز در سال ۱۳۹۶ خورشیدی
موضوعِ همایش: جنبشِ مشروطه
جواد طباطبایی:
سابقهی حقوق عمومی و اساسی ما به دارالسلطنه تبریز باز میگردد.
دولت با اساس
امیرکبیر خطاب به میرزا یعقوب خان، پدر میرزا ملکم خان که در آن تاریخ، منشی سفارت روسیه بود:
«خیال کنسطیطیون داشتم، روسهای تو نگذاشتند».
@IranDel_Channel
💢
موضوعِ همایش: جنبشِ مشروطه
جواد طباطبایی:
سابقهی حقوق عمومی و اساسی ما به دارالسلطنه تبریز باز میگردد.
دولت با اساس
امیرکبیر خطاب به میرزا یعقوب خان، پدر میرزا ملکم خان که در آن تاریخ، منشی سفارت روسیه بود:
«خیال کنسطیطیون داشتم، روسهای تو نگذاشتند».
@IranDel_Channel
💢
👍14👎1
⚫️ به یادِ دولتمند خالزاده (خالُف)
موسیقیدان، نوازنده و خوانندهٔ تاجیکستانی
۴ آبان ۱۳۲۹ خورشیدی
۲۹ بهمن ۱۴۰۲ خورشیدی
یاد و نامشان در دفترِ فرهنگ و ادب و هنرِ جغرافیای ایرانِ فرهنگی، جاوید باد.
#یادها
@IranDel_Channel
💢
موسیقیدان، نوازنده و خوانندهٔ تاجیکستانی
۴ آبان ۱۳۲۹ خورشیدی
۲۹ بهمن ۱۴۰۲ خورشیدی
یاد و نامشان در دفترِ فرهنگ و ادب و هنرِ جغرافیای ایرانِ فرهنگی، جاوید باد.
#یادها
@IranDel_Channel
💢
👍20👎1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 قطعهی «شاهنامه وطن است»
با صدای استاد دولتمند خالزاده (خالُف)
شاهنامه
شاهنامه سخن است،
سخن بیمرگی.
شاهنامه روح است،
به تن بیمرگی.
شاهنامه وطن است،
وطن بیمرگی.
آری، آری، شاهنامه وطن است!
وطنی کز من و تو،
نتوانند به شمشیر و به تزویر،
ربودن.
شاهنامه خِرد است،
خردی که به جهان آموزد،
هنر از اجل جهل
نمردن.
شاهنامه ادب است،
ادبی کز ثمر سبز درختش،
جاودان بهره بگیریم.
شاهنامه نفس است، نفسی کز من و تو گر بربایند،
بمیریم!
بمیریم!
بمیریم!
@IranDel_Channel
💢
با صدای استاد دولتمند خالزاده (خالُف)
شاهنامه
شاهنامه سخن است،
سخن بیمرگی.
شاهنامه روح است،
به تن بیمرگی.
شاهنامه وطن است،
وطن بیمرگی.
آری، آری، شاهنامه وطن است!
وطنی کز من و تو،
نتوانند به شمشیر و به تزویر،
ربودن.
شاهنامه خِرد است،
خردی که به جهان آموزد،
هنر از اجل جهل
نمردن.
شاهنامه ادب است،
ادبی کز ثمر سبز درختش،
جاودان بهره بگیریم.
شاهنامه نفس است، نفسی کز من و تو گر بربایند،
بمیریم!
بمیریم!
بمیریم!
@IranDel_Channel
💢
👍30👎1
🔴 روز بینالمللی زبان فارسی
✍️ حمید احمدی، استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران
سالهاست که جریانهای قومگرا و کشورها و رسانههای خارجی حامی انها روز بینالمللی زبان مادری در ٢١ فوریه (دوم اسفند) را تفسیر به رأی کرده و با مصادرهی آن به عنوان روز زبانهای محلی و قومی، کارزار شریرانهای علیه زبان فارسی، زبان ملی و مادری همه ایرانیان به راه انداختهاند. دقت عمیق نکردن در فلسفهی اعلام این روز از سوی سازمان ملل باعث شده تا برخی، و از آن میان برخی روشنفکران و رسانههای سادهانگار داخل و خارج ایران، این تفسیر را بپذیرند و ناخواسته در کارزار علیه زبان فارسی همراه شوند. این در حالی است که پیشنهاد این روز را نه یک یا چند نماینده زبانهای محلی و قومی، بلکه کشوری (بنگلادش) با نزدیک دویست میلیون جمعیت در ١٩٩٩ [میلادی] در پاسداشت زبان ملی خود بنگالی به یونسکو ارائه داد و در قطعنامهی ۵۶/٢۶٢ مجمع عمومی در سال ٢٠٠٠ [میلادی] به تصویب رسید. بیشتر نمایندگان کشورهای جهان از آن رو این پیشنهاد را پذیرفتند که در عصر جهانی شدن، سلطهی زبان انگلیسی در گستره جهانی را به زیانِ زبانِ ملی خود میدانستند. به همین خاطر بود که از آن زمان کشورهایی چون فرانسه، هند، آلمان و دیگران سالانه ملیاردها دلار برای تقویت زبانهای ملی خود یعنی فرانسوی، هندی و آلمانی و... هزینه میکنند. در همین دوران بود که ساموئل هانتینگتون، نظریهپرداز آمریکایی تقویت زبانِ انگلیسی را مهمترین نشان ناسیونالیسم آمریکایی خواند. بنابراین واحد تحلیل تعریف کننده «مادر» در چهارچوب قطعنامهی روز بینالمللی زمان مادری «ملت» بوده و نه «قوم» و «محل». به همین دلیل است که در کشورهایی چون آمریکا، کانادا و یا دیگر کشورهای اروپایی، زبان مادری مهاجران را بر اساس «ملیت» آنها و مبنای «کشوری» تعریف میکنند و به ایرانیها، هندیها و فرانسویها برای گذاشتن کلاسهای آموزش به زبان فارسی، هندی و فرانسوی و... کمکهای مالی میکنند. هنگامی که نمایندگان «ملت»ها و «کشور»ها در سازمان ملل از وظیفهی تقویت زبان مادری و خطر انقراض تدریجی آنها در برابر زبانهای در حال هژمونیک سخن میگفتند بیش از هرچیز منظورشان دفاع از زبانهای در معرضِ انقراض «ملت»ها و «کشور»هایی بود که در عصر جهانی شدن در برابر تهاجم زبان مسلط جهانی یعنی انگلیسی قرار گرفتهاند.
زبان فارسی بدون شک یکی از مهمترین این زبانهای در معرض تهدید و انقراض بوده است، چرا که از عصر جهانی شدن سیاستهای امپریالیستی در آغاز قرن نوزدهم در اثر سیاستهای قدرتهای هژمونیک آن دوران یعنی انگلستان و روسیه، در بخشهای عمده قلمرو خود در شبه قاره هند، آسیای میانه، قفقاز و امپراطوری عثمانی، مناطق ساحلی جنوب خلیج فارس به تدریج منقرض شد. زبان فارسی هم بر اساس فلسفهی اعلامیه و قطعنامه روز بینالمللی زبان مادری در سال٢٠٠٠ [میلادی] «زبان مادری ایرانیان» است و هم به لحاظ تاریخی. چرا که قرنها است زبان آموزش، تاریخنگاری و شعر و ادب تمامی مردمان و اقوام ایران زمین بوده و مادران همه این تیرههای ایرانی، در کنار صدها لهجه و گاه زبان محلی رایج در کشور، به آن سخن میگفته و میگویند. زبان فارسی زبان مادر همه ما ایرانیان، یعنی «مادرِ ایران»، «مام میهن» و پیوند دهنده «فرزندان ایران» است. در بطن این مادر مینوی است که در طول هزارهها جسم و روح و روان همه مادران ما آرمیده و خواهند آرمید.
زبان فارسی در جای خود بزرگترین پشتوانه و تکیهگاه زبانهای تیرههای ایرانی چه کُردی، بلوچی، پشتون و چه تُرکی آذری، و صدها [گویش و ] لهجهی محلی در ایران و حوزه تمدنی ایرانی است. بیگمان ضعف و انقراض آن، ضعف و انقراض همه این لهجهها و زبانها در برابر زبانهای هژمونیک جهانی و منطقهای خواهد بود. در این کارزار بزرگ زبان فارسی چشم اسفندیار و پاشنه آشیل ایران است و دشمنان کوچک و بزرگ داخلی و خارجی ایران و ایرانیت بیش از هرچیز آن را نشانه گرفتهاند. امروزه نگهداشتِ زبان فارسی بزرگترین خویشکاری (وظیفه) فرهنگی و سیاسی ایرانیان در برابر تهاجمات فرهنگی و سیاسی بر پیکر «مادرمان ایرانزمین» و خنثی کردن دسیسهی پیچیدهی ایرانزدایی است.
«ایران، مادر همه مادران» ما و زبان فارسی، مادر همه لهجهها و زبانهای تیرههای ایرانی و پشتوانه و تکیهگاه استوار آنها است.
در راستای قطعنامهی سال ٢٠٠٠ [میلادی] سازمان ملل، و با اعلام و پاسداشت روز دوم اسفند (٢١ فوریه) به عنوان «روز بینالمللی زبان فارسی»، زبان مادریمان را در سراسر حوزه تمدنی ایرانی گرامی بداریم، دسیسههای دشمنان خود را خنثی کرده، «مادرمان ایران» را خشنود و دل او را از خودمان شاد بداریم تا دل همه مادرانی را که قرنهاست در بطن او در گسترهی حوزه تمدنی ما آرمیدهاند، شاد کنیم.
@IranDel_Channel
💢
🔴 روز بینالمللی زبان فارسی
✍️ حمید احمدی، استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران
سالهاست که جریانهای قومگرا و کشورها و رسانههای خارجی حامی انها روز بینالمللی زبان مادری در ٢١ فوریه (دوم اسفند) را تفسیر به رأی کرده و با مصادرهی آن به عنوان روز زبانهای محلی و قومی، کارزار شریرانهای علیه زبان فارسی، زبان ملی و مادری همه ایرانیان به راه انداختهاند. دقت عمیق نکردن در فلسفهی اعلام این روز از سوی سازمان ملل باعث شده تا برخی، و از آن میان برخی روشنفکران و رسانههای سادهانگار داخل و خارج ایران، این تفسیر را بپذیرند و ناخواسته در کارزار علیه زبان فارسی همراه شوند. این در حالی است که پیشنهاد این روز را نه یک یا چند نماینده زبانهای محلی و قومی، بلکه کشوری (بنگلادش) با نزدیک دویست میلیون جمعیت در ١٩٩٩ [میلادی] در پاسداشت زبان ملی خود بنگالی به یونسکو ارائه داد و در قطعنامهی ۵۶/٢۶٢ مجمع عمومی در سال ٢٠٠٠ [میلادی] به تصویب رسید. بیشتر نمایندگان کشورهای جهان از آن رو این پیشنهاد را پذیرفتند که در عصر جهانی شدن، سلطهی زبان انگلیسی در گستره جهانی را به زیانِ زبانِ ملی خود میدانستند. به همین خاطر بود که از آن زمان کشورهایی چون فرانسه، هند، آلمان و دیگران سالانه ملیاردها دلار برای تقویت زبانهای ملی خود یعنی فرانسوی، هندی و آلمانی و... هزینه میکنند. در همین دوران بود که ساموئل هانتینگتون، نظریهپرداز آمریکایی تقویت زبانِ انگلیسی را مهمترین نشان ناسیونالیسم آمریکایی خواند. بنابراین واحد تحلیل تعریف کننده «مادر» در چهارچوب قطعنامهی روز بینالمللی زمان مادری «ملت» بوده و نه «قوم» و «محل». به همین دلیل است که در کشورهایی چون آمریکا، کانادا و یا دیگر کشورهای اروپایی، زبان مادری مهاجران را بر اساس «ملیت» آنها و مبنای «کشوری» تعریف میکنند و به ایرانیها، هندیها و فرانسویها برای گذاشتن کلاسهای آموزش به زبان فارسی، هندی و فرانسوی و... کمکهای مالی میکنند. هنگامی که نمایندگان «ملت»ها و «کشور»ها در سازمان ملل از وظیفهی تقویت زبان مادری و خطر انقراض تدریجی آنها در برابر زبانهای در حال هژمونیک سخن میگفتند بیش از هرچیز منظورشان دفاع از زبانهای در معرضِ انقراض «ملت»ها و «کشور»هایی بود که در عصر جهانی شدن در برابر تهاجم زبان مسلط جهانی یعنی انگلیسی قرار گرفتهاند.
زبان فارسی بدون شک یکی از مهمترین این زبانهای در معرض تهدید و انقراض بوده است، چرا که از عصر جهانی شدن سیاستهای امپریالیستی در آغاز قرن نوزدهم در اثر سیاستهای قدرتهای هژمونیک آن دوران یعنی انگلستان و روسیه، در بخشهای عمده قلمرو خود در شبه قاره هند، آسیای میانه، قفقاز و امپراطوری عثمانی، مناطق ساحلی جنوب خلیج فارس به تدریج منقرض شد. زبان فارسی هم بر اساس فلسفهی اعلامیه و قطعنامه روز بینالمللی زبان مادری در سال٢٠٠٠ [میلادی] «زبان مادری ایرانیان» است و هم به لحاظ تاریخی. چرا که قرنها است زبان آموزش، تاریخنگاری و شعر و ادب تمامی مردمان و اقوام ایران زمین بوده و مادران همه این تیرههای ایرانی، در کنار صدها لهجه و گاه زبان محلی رایج در کشور، به آن سخن میگفته و میگویند. زبان فارسی زبان مادر همه ما ایرانیان، یعنی «مادرِ ایران»، «مام میهن» و پیوند دهنده «فرزندان ایران» است. در بطن این مادر مینوی است که در طول هزارهها جسم و روح و روان همه مادران ما آرمیده و خواهند آرمید.
زبان فارسی در جای خود بزرگترین پشتوانه و تکیهگاه زبانهای تیرههای ایرانی چه کُردی، بلوچی، پشتون و چه تُرکی آذری، و صدها [گویش و ] لهجهی محلی در ایران و حوزه تمدنی ایرانی است. بیگمان ضعف و انقراض آن، ضعف و انقراض همه این لهجهها و زبانها در برابر زبانهای هژمونیک جهانی و منطقهای خواهد بود. در این کارزار بزرگ زبان فارسی چشم اسفندیار و پاشنه آشیل ایران است و دشمنان کوچک و بزرگ داخلی و خارجی ایران و ایرانیت بیش از هرچیز آن را نشانه گرفتهاند. امروزه نگهداشتِ زبان فارسی بزرگترین خویشکاری (وظیفه) فرهنگی و سیاسی ایرانیان در برابر تهاجمات فرهنگی و سیاسی بر پیکر «مادرمان ایرانزمین» و خنثی کردن دسیسهی پیچیدهی ایرانزدایی است.
«ایران، مادر همه مادران» ما و زبان فارسی، مادر همه لهجهها و زبانهای تیرههای ایرانی و پشتوانه و تکیهگاه استوار آنها است.
در راستای قطعنامهی سال ٢٠٠٠ [میلادی] سازمان ملل، و با اعلام و پاسداشت روز دوم اسفند (٢١ فوریه) به عنوان «روز بینالمللی زبان فارسی»، زبان مادریمان را در سراسر حوزه تمدنی ایرانی گرامی بداریم، دسیسههای دشمنان خود را خنثی کرده، «مادرمان ایران» را خشنود و دل او را از خودمان شاد بداریم تا دل همه مادرانی را که قرنهاست در بطن او در گسترهی حوزه تمدنی ما آرمیدهاند، شاد کنیم.
@IranDel_Channel
💢
Telegram
attach 📎
👍48👎3