🔴
بنی آدم اعضای یک پیکرند
که در آفرینش زِ یک گوهرند

سعدی شیرازی، چامه‌سرای بزرگ ایرانی


تئاتر بیرندو پالرموی ایتالیا
تنظیم‌کننده: پژمان تدین
خوانندگان:
علیرضا قربانی، تونی بونگارو، باربارا ارامو
نوازندگانی از هند، فرانسه، استرالیا، آلمان، سنگال و...


🔴 پی‌نوشت:
این شعر معروف سعدی، بصورت "بنی آدم اعضای یکدیگرند" هم ثبت شده است.


@IranDel_Channel

💢

‌
💚
🤍
❤️

🔴 شهروندان ایرانی که دغدغه‌ی ایران دارند، به کانالِ تلگرامی "ایران‌دل" دعوت‌اند.

نام این کانال‌، از بیت معروفِ حکیم نظامی‌ گنجه‌ای، الهام گرفته شده است:
همه عالم تَن است و ایران‌دل
نیست گوینده،‌ زین قیاس خجل


🔴 بازنشر یک یادداشت، توییت، ویدئو و یا یک فایل صوتی در کانالِ ایران‌دل به معنی تأیید کل محتوای ارسالی و تمام مواضعِ صاحبِ آن محتوا (نویسنده و سخنران و توییت‌زننده) نیست و هدف صرفاً بازتاب دادن یک نگاه و اندیشه پیرامونِ تاریخ، فرهنگ، ادبیات، اندیشه‌ی ایرانی و مسائلِ روزِ ایران است.


لطفاً به کانالِ تلگرامی ایران‌دل پیوسته و دوستان خود را بدین کانال دعوت کنید و این پیام را در گروه‌های مختلفِ تلگرامی به اشتراک بگذارید.


لطفاً اعلان‌های کانال (notification) را فعال نگه دارید و بعد مطالعه‌ی فرسته‌ها (پست‌ها) چنانچه فرسته‌ای را سودمند ارزیابی کردید، آن فرسته را به کانال تلگرامی خود، گروه‌های مختلف تلگرامی و دوستانِ علاقمندتان ارسال کنید.


از همراهی شما مخاطبانِ گرامی سپاسگزاریم.

با همراهی شما از "مشکلِ ایران" خواهیم نوشت.



@IranDel_Channel

💢

🔴 سوم دی ماه، زادروز زنده‌یاد استاد محمد ابراهیم باستانی پاریزی


یک عمر شدیم محو تاریخ و سِیَر
وز جمله عِلَل بازگرفتیم خَبر

حق بود که علت العِلَل بود و دگر
باقی همگی عوارضِ زود گذر

پاریزی اگر قصه بسیار شِنُفت
یک قصّه نگفت، جز که صد قصّه نَهُفت

شب آمد و قِصّه گُو به آرامی خُفت
وآن کس که شنید، گفت: دیدی که چه گفت؟



استاد محمد ابراهیم باستانی پاریزی
زاده: سوم دی ۱۳۰۴ خورشیدی، پاریز
درگذشته: پنجم فروردین ۱۳۹۳ خورشیدی، تهران




#مناسبتها | #یادها

@IranDel_Channel

💢

🎙 ادبیات ایران
برنامه‌ی پنجم: رودکی، پدر شعر پارسی


نویسنده و کارشناس: مهدی اخوان ثالث
مجری: بانو آذر پژوهش


🔴 به بهانه‌ی چهارم دی ماه، روز بزرگداشت رودکی، پدر شعر پارسی


#مناسبتها

@IranDel_Channel

💢

🎙 بوی جوی مولیان، آید همی..

تصنیفِ چنگ رودکی
در مایه بیات اصفهان
آهنگساز: روح‌الله خالقی
چامه‌سُرا: رودکی
خواننده: مرضیه و بنان


@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 آذربایجان و یک هزاره دلدادگی زبان و ادب پارسی


✍️ نیما عظیمی


باری دیگر تبریز و آذربایجان، در گرامیداشت زبان و ادب پارسی، آغوش پرمهر خود را بر عاشقان ایران‌زمین گشوده و جز مهر پاسخ نگرفت. بنیاد ایران‌شناسی استان آذربایجان‌شرقی با همکاری مؤسسه میراث مکتوب، در بیست‌ونهم آبان امسال، نشستی برای «رونمایی و معرفی تصحیح جدید دیوان قطران تبریزی» در کوی سرخاب [تبریز]، عمارت تاریخی بنیاد ایران‌شناسی برگزار کرد. در این نشست جمعی از اهالی فرهنگ ازجمله محمود عابدی، باقر صدری‌نیا، جمشید علی‌زاده، اکبر ایرانی، سجاد آیدنلو و محمد طاهری‌خسروشاهی در آن حضور داشتند. سعید طرزمی، دبیر نشست، پس ‌از سخنان آغازین در چیستی و موضوع نشست و خوشامدگویی، مجلس را خجسته خوانده و از رئیس بنیاد ایران‌شناسی آذربایجان‌شرقی دعوت کرد تا درباره این نشست بگوید. محمد طاهری‌خسروشاهی، سخنان خود را با ابراز سپاس از حضور میهمانان و اظهار تأسف و تسلیت از درگذشت عرفان‌پژوه نامدار و محقق ارجمند عرفان آذربایجان روان‌شاد صمد موحد آغاز کرده و گفت: «ما از مدت‌ها پیش در بنیاد ایران‌شناسی، درصدد برگزاری نشستی به‌ منظور بزرگداشت قطران تبریزی بودیم که خوشبختانه انتشار و چاپ کتاب مستطاب دیوان قطران به‌ تصحیح جناب دکتر عابدی و همکاران ارجمند ایشان، ازجمله جناب دکتر مسعود جعفری‌جزی، سرکار خانم تهمینه معرفت و خانم عطایی‌کچویی، ما را در برگزاری این نشست مصمم‌تر کرد». ایشان با تأکید بر جایگاه قطران تبریزی و اهمیت آن برای بنیاد ایران‌شناسی آذربایجان‌شرقی سه دلیل عمده شمردند: «اول آنکه قطران یکی از بزرگ‌ترین شاعران گستره تاریخ ادبیات ایران است؛ دوم آنکه قطران یکی از پیشاهنگ‌های شعر پارسی در آن خطه است؛ و سوم آنکه دیوان قطران تنها یک دیوان شعر ساده نبوده و آن، هم کتاب شعر و هم کتاب تاریخ است که ناگفته‌های بسیاری در حوزه تاریخ و به‌ویژه تاریخ آذربایجان را پوشش می‌دهد، چنان‌که نام رجال و شاهان و سلسله‌های بسیاری را می‌توان از این دیوان مستفاد کرد». ایشان ضمن اشاره به این ویژگی‌های برتر دیوان قطران، اظهار شگفتی کرد که «از چه رو قطران در میان محققان ادبی و مراکز علمی مورد بی‌مهری و کم‌توجهی قرار گرفته «و چندان در حوزه تحقیقات ادبی و تتبعات تاریخی مورد بهره‌برداری قرار نگرفته است؟!» و ادامه داد: «نزدیک به هفتاد سال پیش مرحوم حاج محمد نخجوانی برای نخستین بار اقدام به چاپ و انتشار دیوان قطران کردند، جامعه علمی و ادبی را متوجه به این دیوان کردند، اما ایشان مصحح متن نبودند؛ بنابراین لازم بود مردی از خویش برون آید و کاری بکند. خوشبختانه در طول ۱۰ سال گذشته، استاد ارجمند جناب آقای دکتر محمود عابدی و همکاران‌شان در فرهنگستان زبان و ادب پارسی اقدام به تصحیح متن اشعار قطران کرده‌اند که امروز در تبریز رونمایی می‌شود. من ابتدا به‌عنوان یک تبریزی و آذربایجانی دست استاد را می‌بوسم که در معنای واقعی کلمه دیوان قطران را احیا کردند؛ اما چه کسی است که نداند حقیقتاً کار روی دیوان قطران لغزش‌گاه و یک کار بسیار دشوار است» و سپس ایشان علت اصلی و فنی این دشواری را دوربودن زمان زیست قطران از زمان اولین تدوین دیوان او که فاصله‌ای به‌ اندازه پنج قرن است، اشاره کرده و گفت: «نسخ خطی دیوان قطران مربوط به دوره صفویه تا سال‌های قاجاریه است» که امر رسیدگی را بسیار مشکل می‌کند.


🔴 دنباله‌ی یادداشت را در بخشِ "مشاهده فوری" بخوانید:
👇👇


@IranDel_Channel

💢

🔴 مرتضی مردیها، استاد پیشین فلسفه در دانشگاه علامه طباطبایی با انتشار تصویری از خود در پاسارگاد نوشت:

" اگر قرار است، جایی سر تعظیم فرود آوریم، چرا در سرزمینِ خود و به نیاکانِ خود، نه! "



@IranDel_Channel

💢

🎥 سخنرانی بهرام بیضایی، پیرامونِ
شاهنامه فردوسی، روشنفکری ایرانی و شاهرخ مسکوب


🔴 پنجم دی ماه، زادروز استاد بهرام بیضایی، کارگردان و نمایشنامه‌نویس نامدار ایرانی



#یادها | #مناسبتها

@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 بهرام بیضایی؛ هویتِ ملی و فرهنگ ایرانی


جهان را چاره جز فرهنگ نیست

✍️ رضا صائمی

وقتی از بهرام بیضایی و سینمای او حرف می‌زنیم، نمی‌توان از هویت ملی و فرهنگ ایرانی سخن نگفت. بدون شک او یکی از دغدغه‌مندترین فیلمسازان نسبت به مسئله هویت و فرهنگ ایرانی است که نه‌فقط در عرصه سینما که در قلمرو ادبیات و هنر نمایشی، می‌توان رد این دغدغه‌مندی را دید؛ از کتاب‌هایی که نوشته تا آثار نمایشی و تصویری که ساخته است. ازسوی‌دیگر بیضایی فیلمسازی متعلق به جریان موج نوی سینمای ایران است که نوعی سینمای ساختارشکن و معترض هم محسوب می‌شد که نگاهی انتقادی به بحران هویت در تلاطم‌های تاریخی و سیاسی داشت. درواقع فیلمسازان سینمای موج نو با واهمه‌ی از دست ‌رفتن هویت ملی، به ســاخت فیلم روی آوردند. سینمای روشنفکری نگران تخریب فرهنگی بود که موجب تضعیف امنیت هویت شده بود و به بحران هویت ملی و فرهنگی منجر شده بود. نه‌فقط هویت ملی که هویت قومی هم در جهان سینمایی بیضایی موردتوجه بود که مصداق بارز آن را می‌توان فیلم «باشو غریبه‌ای کوچک» دانست که گفت‌وگو بین قومیت‌های ایرانی را برجسته کرد تا درنهایت به دفاع از هویت ملی بپردازد. فیلم‌های اولیه بیضایی یعنی «رگبار»، «غریبه و مه» و «چریکه تارا» هم ردِّ پررنگی از مفهوم هویت ملی را در قصه خود بازنمایی می‌کنند و «مرگ یزدگرد» هم که سراغ واقعه‌ای در دل تاریخ ایران می‌رود تا هویت ملی را در روایت و خوانش تاریخی آن به کانون درام بکشاند. اساساً بیضایی در سینمای خود از نوعی احساس گمگشتگی در جامعه ایرانی سخن می‌گوید و همواره دنبال هویت است. از هویت فردی و فرهنگی گرفته تا هویت اجتماعی، ملی و تاریخی. قهرمانان او عموماً دنبال پاســخی برای پرسش«من کیستم»، هستند. ازســوی‌دیگر تلاش او برای نمایش آیین‌ها و سنت‌های ازیادرفته و شیوه و سبک گفتاری شخصیت‌هایش، به کارگیری زبان فارسی سلیس و مخالفت‌اش با پذیرش پوسته ظاهری مدرنیته، دلایل و عناصر دیگری است که نشان می‌دهد او چقدر نسبت به مسئله هویت و ایرانیت در جهان معاصر دغدغه دارد. خود او درباره هویت و بحران آن چنین می‌گوید: «ایران در قرن نوزدهم از خواب ســنگینی بیدار شد و خود را با دنیایی روبه‌رو دید که برداشــت دیگری از زندگی داشــت. سرگردانی میان ریشه‌ها و سنت‌های دیرین ازیک‌سو و جهان به‌اصطلاح پیشرفته ازسوی‌دیگر، زندگی ما را از درون دوپاره ساخت. ما ارزش‌های پیشین را از دست دادیم، بی‌آنکه ارزش‌های تازه‌ای کســب کنیم. ما ملتی هستیم سرگردان میان دنیای کهن و دوران نوین، میان ساختارهای روســتایی و شهری، میان ذهنیت ســنتی و مدرن، میان سنت‌پرستی و خردگرایی. ما هویت خود را در این دوگانگی گم کرده‌ایم. نه می‌توانیم از گذشــته خود دل بکنیم، نه به آن قانع هســتیم. نه می‌توانیم ضرورت پیشرفت را انکار کنیم، نه برای اخذ آن آمادگی داریم. پس ناچار هستیم خود را با آنچه می‌سازیم، از نو تعریف کنیم؛ تنها از این راه به هویت حقیقی خود دســت می‌یابیم. ما در دوران تحول به‌ســر می‌بریم و در میان نیروهای متضاد قرار گرفته‌ایم. این پرســش که «ما که هستیم»، تنها به من تعلق ندارد، بلکه همه روشنفکران نسل مرا به خود مشغول داشته است.» چنانکه خودش تأکید کرده، مسئله کیستی و هویت ملی و تاریخی ما ایرانیان درواقع بخشی از گفتمان روشنفکرانه در زمانه‌ای بوده که بیضایی زیسته است و او این دغدغه را در عرصه نمایش و سینما دنبال کرده است. «مسئله هویت» است و مضمون اصلی فیلم‌های بیضایی دغدغه هویت بوده است.



🔴 دنباله‌ی یادداشت را در بخشِ "مشاهده فوری" بخوانید:
👇👇


@IranDel_Channel

💢

‍ ‌
🔴 به بهانه زادروز استاد بهرام بیضایی

✍️ میلاد عظیمی

بهتر و تأثیرگذارتر از این تکّهٔ فیلم «باشو غریبهٔ کوچک» (ویدئوی پیوست) چیزی نمی‌شناسم که کارکردِ زبان فارسی برای تقویت انسجام ملّی را نشان داده باشد. سخن بیضایی تمام است و هیچ کم ندارد. عصارهٔ اندیشهٔ بزرگترین ادیبان و رجال سیاسی فرهنگ‌مدار و ایران‌دوست است.  تصویر کرده، آنچه را آنان گفته‌اند و می‌خواسته‌اند که بگویند.

تصویرکرده که زبان فارسی معبر همدلی ماست. ابزار مفاهمهٔ ماست. تا به هم سنگ نزنیم و با هم حرف بزنیم. تا درد هم را بشنویم. بر گریهٔ هم نخندیم. به هم نزدیک شویم. از حال هم بپرسیم. اشکی را بستریم. مرهم شویم. لبخند شویم. همدم شویم.

خویشکاری زبان فارسی این است. فریاد درد مشترک است. کوچه‌باغ آشتی‌کنان است. پیوندمان می‌دهد به کتاب؛ به خاطرهٔ مشترک ملّی؛ به یاد پدر اندر پدر اندر پدر ما. پیوندمان می‌زند به مهر مادری؛ به ایران...
با زمزمه‌ای به دلاویزی لالایی مادر به گوشمان نجوا می‌کند که:
  «ایران سرزمین ما اَست... ما از یک آب و َ خاک هستیم... ما فرزندان ایران هستیم».

ما نگفتیم تو تصویرش کَردی ای استاد بیضایی بزرگ! درود سرمدی ملّت ایران، نثارت. 


@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 پندی از استاد بهرام بیضایی

✍️ مهدی تدینی

به مناسبتِ زادروز بهرام بیضایی این سخنرانی کم‌نظیرش را گوش دهید. (ویدئوی پیوست)

«بیضایی در این سخن‌رانی دو تقسیم‌بندی ارائه می‌دهد: «روشنفکران دورۀ بیداری» و «روشنفکران چپ». گروه اول کسانی‌اند که کوشیدند مفاخر این سرزمین را پیدا و زنده کنند ــ از جمله و به ویژه فردوسی و شاهنامه‌اش.

بیضایی با معیار قرار دادن شاهنامه، شرح می‌دهد روشنفکران چپ چگونه عناصر ملیت و هویتِ ایرانی را خوار می‌شُمردند. در واقع، چون امور ملی و فرهنگی ایرانی از سوی حاکمیت مطرح شده بود، روشنفکری چپ آنها را خوار می‌شُمرد. بیضایی مثال‌هایی از گلستان و شاملو و آل‌احمد می‌آورد.

این خطای بزرگِ روشنفکری چپ بود که از سرِ ستیز با حاکمیت با «ایرانیت» هم رهِ ستیز جُست. چون حاکمیت برای اعتبار دادن به خود به امورِ ملی رجوع می‌کرد، اینان چشم‌بسته و کورکورانه و از لجِ حاکم، به عناصر ملی می‌تاختند. این آن آفتِ ایدئولوژی‌زدگی و سیاست‌زدگی است.

اگر هم قرار است ما درسی برای امروز بگیریم، همین است: اندیشۀ سیاسی در «سلب» نیست؛ بلکه در «ایجاب» است؛ در «نه» نیست، بلکه در «آری» است؛ یعنی اینکه ما چه چیز را «نمی‌خواهیم» مهم نیست، بلکه باید بدانیم و بگوییم چه چیز «می‌خواهیم».

وقتی ما بدانیم چه چیز می‌خواهیم، آن‌گاه دیگر مانند این دست،‌ روشنفکران، کورکورانه عمل نمی‌کنیم. به همین دلیل است که برای کسی چون من، معیار و ملاک یک شخصیت و یک اندیشه این است که دقیقاً بگوید «چه می‌خواهد»؛ نه اینکه دیگران را با «چه نمی‌خواهد» به سیاهی‌لشکرِ کور و کَر خود بدل کند.»



@IranDel_Channel

💢

🎥 همسایه طماع؛
گزارشی از ۲ قرن "خیانت" روس‌ها به ایران


🔴 متن کامل گزارش تارنمای انتخاب را از اینجا بخوانید.



@IranDel_Channel

💢

🎥 روزی روزگاری «اَران و شروان»

زمستان ۳۲ سال پیش، در چنین روزهایی کشور جدیدی متولد شد. منطقه اَران و شروان که در طول تاریخ بخشی از خاک ایران بود در ۴ دی ماه ۱۳۷۰ خورشیدی به شکل رسمی از اتحاد جماهیر شوروی جدا و استقلال آن از سوی جامعه‌ی جهانی به رسمیت شناخته شد.

در ویدئوی فوق داستان جدایی و استقلال جمهوری باکو را به روایتِ روزنامه اینترنتی فراز ببینید.


@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 امنیت ملی در خطر است:
مهاجرت، عقب‌ماندگی فناورانه و خطرِ تکرارِ تجربه‌ی تلخ جنگ چالدران

✍️ محمد رهبری

مشهور است که در جنگ چالدران در زمان صفویه، عقب‌ماندگی تکنولوژیک و فناورانه‌ی ایران منجر به شکست سپاه ایران در برابر عثمانی شد. در این جنگ، سربازان صفوی با شمشیر و تیر و کمان می‌جنگیدند در حالی که ارتش عثمانی از توپ و تفنگ بهره می‌برد. هرچند ایرانیان نیز با سلاح گرم بیگانه نبودند، اما به‌لحاظ کیفیت و تعداد، توان رقابت با ارتش عثمانی را نداشت.

در طول تاریخ، همواره تحولات فناورانه، تأثیر شگرفی بر قدرت نظامی کشورها داشته است؛ آن دسته از کشورهایی که از فناوری و تکنولوژی برتری بهره‌مند بودند، استیلای بیشتری بر سایر کشورها و مناسبات منطقه‌ای و جهانی داشتند. یکی از مهم‌ترین دلایل برتری نظامی انگلستان در قرن‌های هجدهم و نوزدهم و آمریکا در قرن بیستم به همین پیشرفت و توسعه در فناوری‌های نظامی بازمی‌گردد. اکنون نیز کشورهایی که در عرصه‌ی فناوری‌های نوظهور نظیر هوش مصنوعی پیشتازند، نقش بیشتری بر مناسبات آینده جهان خواهند داشت.

اهمیت توسعه فناوری‌های نوظهور، امری بدیهی است. قدرت نرم و سخت کشوری که از منظر فناوری از سایر کشورها عقب بیفتد، آسیب می‌بیند. اما شرط توسعه فناوری و عقب نیفتادن از سایر کشورها چیست؟ اولین، و چه‌بسا مهم‌ترین عامل در توسعه فناوری، منابع انسانی است.

نیروی انسانی متخصص، باهوش و خلاق می‌تواند پیشران توسعه کشور باشد. خلاقیت در یک محیط آزاد شکوفا می‌شود. آیا بستر لازم برای حفظ منابع انسانی، ایجاد خلاقیت و استفاده از آن در ایران وجود دارد؟ وضعیت منابع انسانی در ایران چگونه است؟

پاسخ به این سؤال روشن است. نیروی انسانی تحصیل‌کرده، متخصص و باهوشی که می‌تواند پیشران توسعه کشور باشد، این روزها در حال مهاجرت از کشور است. این امر در حوزه‌ی علوم کامپیوتر و هوش مصنوعی که آینده فناوری‌های جهان را شکل می‌دهند از همه محسوس‌تر است. بسیاری از متخصصان این حوزه یا تاکنون از ایران مهاجرت کرده‌اند و یا آنکه قصد آن را دارند.

چه عاملی محرک این موج مهاجرت در میان نیروهای متخصص است؟ شرایط اقتصادی، اجتماعی و سیاسی همه در این وضع مؤثرند. این تصورِ غلطی است که نیروی متخصص فقط بخاطر درآمد بیشتر از ایران می‌رود؛ بلکه او از ایران می‌رود تا در محیطی آزادتر زیست کند، آینده پیش‌بینی‌پذیر داشته باشد، ثبات اقتصادی داشته باشد، برای وصل شدن به اینترنت و استفاده از آن دچار مشکل نباشد و مدام دولت در زندگی‌اش مداخله نکند. مجموعه این عوامل در افزایش میل به مهاجرت مؤثر است.

روند مهاجرت، همین حالا بسیاری از جامعه‌شناسان و اقتصاددانان را نگران کرده است. اما هر آن کس که دغدغه «امنیت» ایران را دارد و وظیفه پاسداری از مرزهای ایران را دارد هم باید چنین نگرانی داشته باشند. این روند مهاجرت که ناشی از شرایط عمومی کشور است، فقط به اقتصاد و صنعت آسیب نمی‌زند بلکه به توانمندی دفاعی ایران هم آسیب خواهد زد. در فقدان نیروهای متخصص و با انگیزه، اختلاف فناورانه ایران با کشورهای مختلف، حتی همسایگانی که در این حوزه سرمایه‌گذاری می‌کنند، روز به روز بیشتر خواهد شد.

روند تحولات فناورانه و توسعه‌ی هوش مصنوعی به سمتی است که ممکن است یک جهش بزرگ ایجاد کند و منجر به افزایش فاصله میان کشورها شود. ایران در حال حاضر در بهترین حالت، مصرف‌کننده فناوری‌های جدیدی است که در دسترس عموم است؛ حال آنکه رقبای منطقه‌ای ایران در این حوزه، سرمایه‌گذاری‌های کلانی کرده‌اند تا صرفاً نقش مصرف‌کننده نداشته باشند؛ آن‌ها حتی در تلاش‌اند تا بسیاری از ایرانیان متخصص را هم جذب کنند و این در حالی است که در ایران، تلاش روشنی برای حفظ این متخصصان دیده نمی‌شود.

تداوم این وضعیت کشور را در معرض انواع تهدیدات خارجی قرار خواهد داد. این شرایط سیاسی، اقتصادی و اجتماعی که منجر به خروج نیروهای متخصص از ایران شده، یک تهدید ملی برای ایران است و می‌تواند امنیت ملی ایران را به مخاطره بیندازد. اگر تا پیش از این نیروهای سیاسی و فعالان مدنی نگران این وضعیت بودند، اکنون کسانی که دغدغه‌ی امنیت دارند نیز باید نگران تداوم این وضع باشند و برای تغییر آن بکوشند. آن‌ها نیز برای حفظ امنیت ایران و مرزهای آن، باید خواهانِ آزادی بیشتر، ثباتِ اقتصادی بیشتر، اینترنت در دسترس و ارتباط بهتر با جهان باشند تا فرایند مهاجرت کُند شود.

سرانجام جنگ چالدران برای ایرانیان بسیار تلخ بود و منجر به از دست رفتن بخش وسیعی از خاک ایران شد. عقب‌ماندگی ایران در حوزه‌ی تکنولوژی، باز هم می‌تواند سرانجام تلخی داشته باشد. این عقب‌ماندگی ریشه در وضعیت فعلی دارد که باعث خالی شدن کشور از منابعش، از جمله نیروی انسانی متخصص می‌شود؛ هر کسی به تغییر این وضع نیاندیشد، در اصل به حفظ امنیت ایران بی‌توجه است حتی اگر در ظاهر شعار امنیت دهد.

@IranDel_Channel

💢

🎥 برشی از سخنرانی جواد طباطبایی، فیلسوف سیاسی ایران در دانشگاهِ پتسدام آلمان، پیرامونِ سنت در ایران:
"انقلاب اسلامی و توهمات نیروهای سیاسی"


🔴 سخنرانی را بطور کامل از اینجا بشنوید.


🔴 منبع ویدئو:
صفحه یادمان فیلسوف



@IranDel_Channel

💢

‍ ‌
🔴 ملت و کشور، فدای ایدئولوژی!

✍️ طوس طهماسبی

تصویر [زیر] از یکی از فروشگاه‌های عتیقه‌جات و آثار تاریخی در تهران، سه روز پیش گرفته شده است. اسکناس‌هایی که تا اوائل دهه‌ی نود شمسی، ابزار روزمره‌ی گذرانِ امور اقتصادی مردم بودند، حالا به آثار تاریخی تبدیل شده‌اند که فقط معدودی از کلکسیونرهای تمبر، سکه و اسکناس آنها را جمع‌آوری می‌کنند!

تا سال هشتاد و چهار، بزرگترین اسکناس رایج در ایران همان هزار تومانی بود. آن سال، دو هزار تومانی آمد و در سال هشتاد و شش، سر و کله‌ی پنج‌هزار تومانی پیدا شد. راند دوم و نهایی فرو رفتن و سقوط آغاز شده بود و اوج خود را در دهه‌ی نود نشان داد. راند اول و اصلی [هم] که در سال پنجاه و هفت آغاز شد.

امروز بزرگترین اسکناس رایج دویست هزار تومانی است، دشوار نیست که بفهمیم از سال هشتاد و چهار تا امروز چه اتفاقی افتاده و چه روندی طی شده است.

چهار و نیم دهه، تورم دو رقمی که گاه به آستانه‌ی سه رقمی شدن هم می‌رسید، هر جامعه‌ای را مستهلک و کلنگی می‌کند. توقفِ سرمایه‌گذاری‌های حیاتی در انرژی و منابع محیط زیست، ظرف چهار یا پنج دهه، می‌تواند یک کشور خاورمیانه‌ای را به آستانه‌ی نابودی بکشاند.

ما در جهانِ امروز دو نمونه مشخص داریم که در آنها، حکمرانان تصمیم گرفتند که تا آخرین نفس کشور را فدای ایدئولوژی خود کنند: کره‌شمالی و کوبا. حکومت و خط قرمزهایش [در کوبا و کره شمالی] باقی ماندند و کشور و مردم روز به روز آب رفتند و نحیف‌تر شدند، به طوری که این دو کشور به دو بیغوله‌ی متروک و کاملاً بی‌اهمیت و حاشیه‌ای در نظام جهانی بدل شدند. شرایط ژئوپلتیک‌شان هم به گونه‌ای است که کسی کاری با آنها ندارد.

آیا این پروژه در کشوری مانند ایران و منطقه‌ای همچون خاورمیانه قابل اجرا است؟؟

این احتمالاً سرنوشت‌سازترین پرسش امروز ما است. پاسخ دادن به آن آسان نیست. اما در امکانِ تحقق این پروژه در ایران، تردیدهای بسیاری وجود دارد. کوبا و کره‌شمالی از فراغت‌ها و آسودگی‌های استراتژیکی برخوردارند که اینجا خبری از آنها نیست. نظمِ سیاسی ایران امروز بیشتر به یک شوروی کوچک در مقیاس خاورمیانه شباهت دارد تا کشورهای پرت افتاده، کوچک و فارغی نظیر کوبا و کره‌شمالی.



🔴 پی‌نوشت:
بازنشرِ یک یادداشت، به معنای تأیید کلِ محتوای آن و تأييدِ تمام مواضعِ نویسنده یادداشت نیست.

@IranDel_Channel

💢

🔴 بزرگداشتِ یعقوبِ لیثِ صفاری (رادمان پور ماهک)

‏یعقوبِ لیث، از سردارانِ دلیرِ ایرانی و از دودمانِ صفاری بود که در منطقه سیستان حکومت می‌کرد؛ بزرگمردی که بخشی از ماندگاریِ زبانِ پارسی را مدیونِ او هستیم. به زایشِ دوباره عظمتِ ایران عشق می‌ورزید و پس از حمله‌یِ اعراب به ایران، یک بارِ دیگر زبانِ پارسی را در ایران رسمیت بخشید. آرامگاهِ وی در روستایِ اسلام‌آبادِ دزفول در خوزستان است.



@IranDel_Channel

💢

🎥 قول تلفنی لاوروف تضمین است!

تارنمای خبری انتخاب:
اثری از اظهارات لاوروف به امیرعبداللهیان درمورد جزایر سه‌گانه ایران، در سایت وزارت خارجه روسیه نیست!


@IranDel_Channel

💢

🎙 ریشه‌های آشوب در خاورمیانه

گفتگوی فردای اقتصاد با حمید احمدی، استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران


خاورمیانه به عنوان پرکشمکش‌ترین ناحیه‌ جهان امروز، عمده‌ترین مراکز نفوذ ابرقدرت‌ها هم محسوب می‌شود. آنطور که برخی پژوهشگران خاورمیانه را «رخنه‌پذیرترین» منطقه جهان توصیف کرده‌اند.

ایران از جمله مهم‌ترین بازیگرانِ خاورمیانه است که نفوذ و حضورش در منطقه در یک دهه اخیر همواره مورد توجه رسانه‌ها و محافل سیاسی قدرت‌های بزرگ قرار گرفته است.

شناخت قواعد بازی سیاست در منطقه در گروی درک اهمیت توازن قوا در جهان کنونی است. شناختی که می‌تواند به اخذ سیاست‌های واقع‌گرایانه منتهی شود که منافع ملی را تأمین کند در حالی‌که فقدان شناخت کافی می‌تواند به در پیش گرفتن سیاست‌های آرمانگرایانه منتهی شود.

این موارد موضوع گفتگوی فردای اقتصاد با حمید احمدی، استاد علوم سياسی دانشگاه تهران و مؤلف کتاب کشمش‌های منطقه‌ای و بین‌المللی در خاورمیانه (غرب آسیا) و شمال آفریقا است.



🔴 برای مشاهده ویدئوی کامل این گفتگو به تارنمای فردای اقتصاد مراجعه کنید.

@IranDel_Channel

💢

🎥 ریشه‌های آشوب در خاورمیانه

گفتگوی فردای اقتصاد با حمید احمدی، استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران


خاورمیانه به عنوان پرکشمکش‌ترین ناحیه‌ جهان امروز، عمده‌ترین مراکز نفوذ ابرقدرت‌ها هم محسوب می‌شود. آنطور که برخی پژوهشگران خاورمیانه را «رخنه‌پذیرترین» منطقه جهان توصیف کرده‌اند.

ایران از جمله مهم‌ترین بازیگران خاورمیانه است که نفوذ و حضورش در منطقه در یک دهه اخیر همواره مورد توجه رسانه‌ها و محافل سیاسی قدرت‌های بزرگ قرار گرفته است.

شناخت قواعد بازی سیاست در منطقه در گروی درک اهمیت توازن قوا در جهان کنونی است. شناختی که می‌تواند به اخذ سیاست‌های واقع‌گرایانه منتهی شود که منافع ملی را تأمین کند در حالی‌که فقدان شناخت کافی می‌تواند به در پیش گرفتن سیاست‌های آرمان‌گرایانه منتهی شود.

این موارد موضوع گفتگوی فردای اقتصاد با حمید احمدی، استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران و مؤلف کتاب کشمش‌های منطقه‌ای و بین‌المللی در خاورمیانه (غرب آسیا) و شمال آفریقا است.



🔴 فایل صوتی کامل این گفتگو را از اینجا بشنوید.

@IranDel_Channel

💢

‌
🔴 گزارشی از نشستِ بزرگداشتِ رحیم رئیس‌نیا - مورخ، ادیب، روزنامه‌نگار، پژوهش‌گر برجسته‌ی آذربایجان و ایران‌شناس نامدار - در بنیاد ایران‌شناسی استان آذربایجان‌شرقی


🔴 امروز «رئیس‌نیا» خود یک مکتب است.

✍️ گزارشی به قلم نیما عظیمی

سه‌شنبه ۵ دی ماه ۱۴۰۲ [خورشیدی] از ساعت ۱۶، در بنیاد ایران‌شناسی استان آذربایجان‌شرقی، آیینِ تجلیل از خدمات ماندگارِ علمی و پژوهشیِ مورخ، ادیب، روزنامه‌نگار، پژوهش‌گر برجسته‌ی آذربایجان و ایران‌شناس نامدار، «رحیم رئیس‌نیا» برگزار گردید. این نشست، با حضور همگانی و همچنین سخنرانی جمعی از استادان صاحب‌نام فرهنگ و ادب، برپا گردید. به‌هنگامِ برگزاریِ مراسم بزرگ‌داشت و نکوداشتِ استاد رحیم رئیس‌نیا، نسخه‌هایی از شماره‌ی شصت‌ویک - آذر ماه ۱۴٠۲ - ماهنامه سراسریِ «وطن‌یولی»(راه وطن) که تازه انتشار یافته بود نیز در دسترس همگان و روی میزها و پیشخوان(پیشخان) بود؛ و هم‌آهنگیِ آن با این برنامه‌ی ویژه، تیتر آن‌ بود که اختصاص داشت به گفت‌وگو با استاد رحیم رئیس‌نیا در موضوعِ رسیدگی به کتاب ارزشمند ایشان با عنوانِ «آذربایجان جزء لاینفک ایران».



🔴 دنباله‌ی گزارش را از بخشِ "مشاهده فوری" بخوانید:
👇👇


@IranDel_Channel

💢