🔴 ماهنامه وطنیولی برگزار میکند:
بزرگداشت دانشمند ایراندوست:
زندهیاد دکتر عبدالصالح جعفری
با حضورِ:
آیتالله میرآقایی
دبیرکل اسبق تقریب مذاهب
خاخام حمامی لالهزار
رهبر کلیمیان ایران
حسامالدین علامه
پزشک و فعال سیاسی
پرویز امینی
جامعهشناس
داود دشتبانی
مدیر نشریهی وطنیولی
علیرضا افشاری
فعال اجتماعی
میلاد امیدوار
پژوهشگر
موبد اردشیر خورشیدیان
رهبر زرتشتیان ایران
شروین وکیلی
پژوهشگر
علیرضا عباسپور
🔴 زمان:
چهارشنبه اول آذر ۱۴۰۲ خورشیدی، ساعت ۱٦
🔴 مکان:
تهران، بلوار کشاورز، خیابان عبداللهزاده، پلاک ۲۱
#اطلاع_رسانی
@IranDel_Channel
💢
بزرگداشت دانشمند ایراندوست:
زندهیاد دکتر عبدالصالح جعفری
با حضورِ:
آیتالله میرآقایی
دبیرکل اسبق تقریب مذاهب
خاخام حمامی لالهزار
رهبر کلیمیان ایران
حسامالدین علامه
پزشک و فعال سیاسی
پرویز امینی
جامعهشناس
داود دشتبانی
مدیر نشریهی وطنیولی
علیرضا افشاری
فعال اجتماعی
میلاد امیدوار
پژوهشگر
موبد اردشیر خورشیدیان
رهبر زرتشتیان ایران
شروین وکیلی
پژوهشگر
علیرضا عباسپور
🔴 زمان:
چهارشنبه اول آذر ۱۴۰۲ خورشیدی، ساعت ۱٦
🔴 مکان:
تهران، بلوار کشاورز، خیابان عبداللهزاده، پلاک ۲۱
#اطلاع_رسانی
@IranDel_Channel
💢
👍15
🔴 ایران برای من چه معنی دارد؟
✍️ استاد محمدعلی اسلامی نُدوشن
- از مجموع این احوال و این سرگذشت [ایران] چه در دست مانده است؟
اگر بخواهیم در یک کلمه خلاصه کنیم باید بگوییم: قدری اصالت
که در اکثر مردم ایران نایاب نیست؛ حالت آبدیدگی، سرد و گرم چشیدگی، شیارهای رنج. حتی در متقلبها و نخالهها این حالت، کورسو میزند.
ایران از مسیر آزمایشها گذشته است، مانند سیاوشِ گذرنده بر آتش، سرزمینِ شگفت، خودآزار، رمزآلود، بارکشنده چون لوک، پایفشارنده مانند قیچ.
دیدیم که همه آمدند و رفتد: اسکندر رفت، عرب رفت، ترک و تاتار رفتند، و او [ایران]،
او را چه بنامیم؟ سیمرغِ چارهگر، چنارِ پیر، آتشِ نمُردنی؟ همانگونه بر جای است، و چنین مینماید که سختجانی او ضربههای روزگار را از سر میگذراند.
🔴 منبع:
زندهیاد استاد دکتر محمدعلی اسلامی ندوشن
مقالهٔ «ایران برای من چه معنی دارد؟»
🔴 پینوشت:
لوک: کسی که با دو زانو و کف دستها راه برود و نوعی از شتر کمموی بارکش.
قیچ: درختچهای سخت در بیابانها.
@IranDel_Channel
💢
✍️ استاد محمدعلی اسلامی نُدوشن
- از مجموع این احوال و این سرگذشت [ایران] چه در دست مانده است؟
اگر بخواهیم در یک کلمه خلاصه کنیم باید بگوییم: قدری اصالت
که در اکثر مردم ایران نایاب نیست؛ حالت آبدیدگی، سرد و گرم چشیدگی، شیارهای رنج. حتی در متقلبها و نخالهها این حالت، کورسو میزند.
ایران از مسیر آزمایشها گذشته است، مانند سیاوشِ گذرنده بر آتش، سرزمینِ شگفت، خودآزار، رمزآلود، بارکشنده چون لوک، پایفشارنده مانند قیچ.
دیدیم که همه آمدند و رفتد: اسکندر رفت، عرب رفت، ترک و تاتار رفتند، و او [ایران]،
او را چه بنامیم؟ سیمرغِ چارهگر، چنارِ پیر، آتشِ نمُردنی؟ همانگونه بر جای است، و چنین مینماید که سختجانی او ضربههای روزگار را از سر میگذراند.
🔴 منبع:
زندهیاد استاد دکتر محمدعلی اسلامی ندوشن
مقالهٔ «ایران برای من چه معنی دارد؟»
🔴 پینوشت:
لوک: کسی که با دو زانو و کف دستها راه برود و نوعی از شتر کمموی بارکش.
قیچ: درختچهای سخت در بیابانها.
@IranDel_Channel
💢
👍23
🔴 ایران و سه طاغوت
✍️ استاد محمدعلی اسلامی نُدوشن
مردم ایران درگیر مسائل عمدهای بودند، چون ناامنی و بیفردائی و فقر که اگر بگوییم آب خوش از گلویشان پائین نمیرفت، اصطلاح خودش را جستهایم.
با یک نگاه کلی، مشکل آنها را در سه طاغوت میبینیم:
شاهان
عالمانِ دنیادار
عوام
در مورد طاغوت دوم، عالمِ دنیادار، اینگونه بود که بنحوِ غیرمستقیم خود را با دیوانیان در ادارهٔ مُلک ذینفع میدانست. در واقع مملکتداری مانند خورجینی بود که یک سرش را میبایست شمشیرِ حاکم پُر کند و سر دیگرش را تبلیغِ عالِم. گروهی از عالِمان که ریاست و رفاه را سرمایهٔ نقد میدانستند و آن را جز در مشارکت با حاکمان نمیتوانستند به دست آورند.
در کنار این عدّه از روحانیّون (مرکب از قاضی، مفتی، فقیه، ذاکر و واعظ) صوفیانِ بیصفا نیز بودند، و نیز مورّخان و شاعرانِ مدّاح که مجموعِ آنها «رهبران فکری زمان» در اصطلاح امروز intelligentsia را تشکیل میدادند. این سه دسته، ماشین تبلیغاتی عقیدتی حکومت را به راه میبردند، که بیوجود آنها حاکمِ جبّار نمیتوانست به حاکمیّتِ خود ادامه دهد.
روشن بود که با زور تنها نمیشد مردم را در قید و بندهای طاقتفرسا نگاه داشت. میبایست باورهائی باشد که این زور را توجیه کند، محمل برایش بتراشد، و رشتهٔ آن را با تأیید آسمان و جهان دیگر پیوند دهد.
جزئیات ستم و مشقّتی که بر مردم مستولی بوده است، حقّش در هیچ کتابی ادا نشده است.
سعدی از «بسته بودن سنگ و رها بودن سگ» حرف میزند و حافظ میگوید:
از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود ...
طاغوت سوم، عوام بودند که من در جای دیگر آنها را «گناهکارانِ بیگناه» خوانده بودم. این جمع بر اثر نادانی خویش جز آنکه به زیان خود قدم بردارند و آلتِ دست و هیمهٔ آتش دو طاغوت اول بشوند، کاری نمیکردند.
خلاصهٔ کلام آنکه فرقهگرائی و تعصّبِ عوامانه، بازماندهٔ جان و مال و آبادانی را به باد نیستی داد:
من از بیگانگان هرگز ننالم
که با من هرچه کرد آن آشنا کرد
🔴 منبع:
استاد دکتر محمدعلی اسلامی نُدوشن
سخنها را بشنویم، صص ۵۲–۴۷
@IranDel_Channel
💢
🔴 ایران و سه طاغوت
✍️ استاد محمدعلی اسلامی نُدوشن
مردم ایران درگیر مسائل عمدهای بودند، چون ناامنی و بیفردائی و فقر که اگر بگوییم آب خوش از گلویشان پائین نمیرفت، اصطلاح خودش را جستهایم.
با یک نگاه کلی، مشکل آنها را در سه طاغوت میبینیم:
شاهان
عالمانِ دنیادار
عوام
در مورد طاغوت دوم، عالمِ دنیادار، اینگونه بود که بنحوِ غیرمستقیم خود را با دیوانیان در ادارهٔ مُلک ذینفع میدانست. در واقع مملکتداری مانند خورجینی بود که یک سرش را میبایست شمشیرِ حاکم پُر کند و سر دیگرش را تبلیغِ عالِم. گروهی از عالِمان که ریاست و رفاه را سرمایهٔ نقد میدانستند و آن را جز در مشارکت با حاکمان نمیتوانستند به دست آورند.
در کنار این عدّه از روحانیّون (مرکب از قاضی، مفتی، فقیه، ذاکر و واعظ) صوفیانِ بیصفا نیز بودند، و نیز مورّخان و شاعرانِ مدّاح که مجموعِ آنها «رهبران فکری زمان» در اصطلاح امروز intelligentsia را تشکیل میدادند. این سه دسته، ماشین تبلیغاتی عقیدتی حکومت را به راه میبردند، که بیوجود آنها حاکمِ جبّار نمیتوانست به حاکمیّتِ خود ادامه دهد.
روشن بود که با زور تنها نمیشد مردم را در قید و بندهای طاقتفرسا نگاه داشت. میبایست باورهائی باشد که این زور را توجیه کند، محمل برایش بتراشد، و رشتهٔ آن را با تأیید آسمان و جهان دیگر پیوند دهد.
جزئیات ستم و مشقّتی که بر مردم مستولی بوده است، حقّش در هیچ کتابی ادا نشده است.
سعدی از «بسته بودن سنگ و رها بودن سگ» حرف میزند و حافظ میگوید:
از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود ...
طاغوت سوم، عوام بودند که من در جای دیگر آنها را «گناهکارانِ بیگناه» خوانده بودم. این جمع بر اثر نادانی خویش جز آنکه به زیان خود قدم بردارند و آلتِ دست و هیمهٔ آتش دو طاغوت اول بشوند، کاری نمیکردند.
خلاصهٔ کلام آنکه فرقهگرائی و تعصّبِ عوامانه، بازماندهٔ جان و مال و آبادانی را به باد نیستی داد:
من از بیگانگان هرگز ننالم
که با من هرچه کرد آن آشنا کرد
🔴 منبع:
استاد دکتر محمدعلی اسلامی نُدوشن
سخنها را بشنویم، صص ۵۲–۴۷
@IranDel_Channel
💢
👍17👎1
🔴 تحلیل تودهای و توهم توطئه!
✍️ صابر گلعنبری، تحلیلگر مسائل بینالملل
۴۳ روز از جنگ غزه گذشت و با وجود روشن شدن بطلانِ برخی گمانهها اما همچنان بعضاً هم از سوی برخی تحصیلکردگان علوم سیاسی و روابط بینالملل مطرح میشود. مهمترین آنها گمانهی "تبانی" است که قبلاً نیز در همان اوایل جنگ طی یادداشتی تحت عنوان "تبانی نتانیاهو؟!" به آن پرداختهام.
با گذشت این مدت از جنگ، همچنان این گمانهها نظرگاه عدهای در مواجهه با این جنگ و تحلیل آن و پیشبینی دورنمایاش است.
در این باره هنوز عدمِ اطلاع اسرائیل از حملهی حماس برای خیلیها باورپذیر نیست و گفته میشود دولت نتانیاهو اطلاعِ پیشینی نسبت به حمله حماس داشته اما برای تضمینِ بقای خود در قدرت، پیشبرد طرحِ اصلاحاتِ قضایی و همچنین نابودی حماس و نوار غزه و کوچاندن ساکنانش اجازه داده نیروهای آن، حمله را انجام دهند تا فضای مناسبی برای تحقق اهداف پیشگفته شکل بگیرد.
در پاسخ به طرح این گمانه در چند نشست گفته شد که ساختار غیر متمرکز قدرت در اسرائیل با وجود نهادگریزی و فردگرایی نتانیاهو در چند سال اخیر به هیچ وجه اجازه این نوع تبانی را نمیدهد و رؤسای سازمانهای امنیتی و اطلاعاتی و وزارت دفاع نیز همحزبی و همفکر نتانیاهو نبوده و بعضاً چون یواف گالانت مخالف سیاسی او نیز هستند.
در عین حال نیز جنجال گسترده و فزاینده در اسرائیل در این ۴۳ روز مؤید این گزاره است که نتانیاهو صرف نظر از نتایج جنگ شخصاً بازنده آن است و به محض پایان جنگ در معرض تحقیق و بازجویی قرار خواهد گرفت.
نتایج نظرسنجیهای مختلف در همین روزهای اخیر نیز نشانگر افت شدید سبد آرای حزب لیکود و شخص نتانیاهو از ۳۲ کرسی به ۱۷ کرسی است. حال نتانیاهو و رؤسای سازمانهای امنیتی و گالانت که به دلیل وقوع حمله طوفان الاقصی در چنین مخمصهای گرفتار شده و همه آنها بعد از جنگ، صرفنظر از نتیجه آن بازخواست و به احتمال خیلی زیاد مجبور به کنارهگیری خواهند شد، این تبانی نتانیاهو که خودزنی است؛ دیگر اصرار بر آن چه موضوعیتی دارد؟
پس از ارائه پاسخ بالا در نشستی، شخصی مطرح کرد که حالا که احتمال تبانی نتانیاهو منتفی است و رقبای او از این جنگ بهرهمند شدند و سبد آرای اردوگاه بنیگانتز رشد چشمگیری دارد، پس میتوان گفت که طیف مخالف نتانیاهو تبانی کردهاند و حماس را به دامی کشاندهاند تا نتانیاهو را زمین بزنند.
پرسیدم که مزاح میکنید؟ پاسخ داد که خیر! این احتمال به عنوان یک فرضیه در علم سیاست که قابل طرح است.
عرض شد که فرضیه خود ضوابط علمی مشخصی دارد و اگر قرار باشد هر نوع احتمال غیر علمی که بیشتر به خیالپردازی شبیه است، به عنوان یک فرضیه مبنای یک پژوهش قرار گیرد که سنگ روی سنگ بند نمیشود.
کما این که حداکثر اتهام مطرح در جامعهی اسرائیلی و در میان مخالفان، علیه نتانیاهو و دیگر مقامات امنیتی و سیاسی تقصیر و قصور آنها است نه تبانی و کسی هم علیه نتانیاهو و مخالفان او اتهام تبانی را مطرح نکرده است.
واقعیت این است که این نظرها بیشتر تراویده از توهم توطئهِ منبعث از پیشفرضهای ذهنی است که معمولاً برخی در مواجهه با تحولات سریعاً به آنها متوسل میشوند. قسمی از این پیشفرضها نیز برساخته تصویر و ایماژ معطوف به شکستناپذیری ارتشِ اسرائیل و نفوذناپذیری دستگاههای امنیتی آن و همچنین فروکاست توان حماس است. در واقع همین غرور و دستکم گرفتن دشمن بود که کار دست اسرائیل داد و آن را دچار بزرگترین خطای محاسباتی کرد که نتیجه آن فروریختن همان ایماژ بود.
لب کلام این که منتفع شدن یا متضرر شدن بازیگران یا پروندههایی در نتیجهی رخدادی مهم لزوماً به معنای وجود پیوندی سازمان یافته میان آنها نیست. آنگونه که گفته میشود برنامهریزی برای طوفان الاقصی در عمق ۷۰ متری زمین صورت گرفته و متحدان خود حماس در منطقه نیز چنانکه خود آنها و حماس و منابع آمریکایی و اسرائیلی تأکید کردهاند، در جریان نبودهاند و این گونه نیست که اگر اسرائیل متوجه برنامهریزی حماس برای حمله هفتم اکتبر نشده پس لاجرم پای یک تبانی در کار است.
اینجا لازم به یادآوری است که نظامی اسرائیلی گلعاد شالیت از سال ٢٠٠٦ تا ٢٠١١ [میلادی] در اسارت نیروهای حماس بود که اسرائیل پنج سال با کاربست کل توان اطلاعاتی و تکنولوژی پیشرفته تجسس و شناسایی خود تلاش کرد مکان او را کشف کند تا مجبور به پرداخت بهای مورد درخواست حماس یعنی آزادی ١١٠٠ اسیر فلسطینی نشود، اما این تلاشها نافرجام ماند و بالاخره شالیت طی قرارداد مبادلهب اسرا در سال ۲۰۱۱ [میلادی] آزاد شد.
تازه بعد از آزادی شالیت طبق تصاویر پخش شده روشن شد که او در ایام اسارت به فضای عمومی هم آمده و صرفاً در داخل تونل هم نبوده است، اما از دید سرویسهای اطلاعاتی اسرائیل پنهان مانده بود.
@IranDel_Channel
💢
🔴 تحلیل تودهای و توهم توطئه!
✍️ صابر گلعنبری، تحلیلگر مسائل بینالملل
۴۳ روز از جنگ غزه گذشت و با وجود روشن شدن بطلانِ برخی گمانهها اما همچنان بعضاً هم از سوی برخی تحصیلکردگان علوم سیاسی و روابط بینالملل مطرح میشود. مهمترین آنها گمانهی "تبانی" است که قبلاً نیز در همان اوایل جنگ طی یادداشتی تحت عنوان "تبانی نتانیاهو؟!" به آن پرداختهام.
با گذشت این مدت از جنگ، همچنان این گمانهها نظرگاه عدهای در مواجهه با این جنگ و تحلیل آن و پیشبینی دورنمایاش است.
در این باره هنوز عدمِ اطلاع اسرائیل از حملهی حماس برای خیلیها باورپذیر نیست و گفته میشود دولت نتانیاهو اطلاعِ پیشینی نسبت به حمله حماس داشته اما برای تضمینِ بقای خود در قدرت، پیشبرد طرحِ اصلاحاتِ قضایی و همچنین نابودی حماس و نوار غزه و کوچاندن ساکنانش اجازه داده نیروهای آن، حمله را انجام دهند تا فضای مناسبی برای تحقق اهداف پیشگفته شکل بگیرد.
در پاسخ به طرح این گمانه در چند نشست گفته شد که ساختار غیر متمرکز قدرت در اسرائیل با وجود نهادگریزی و فردگرایی نتانیاهو در چند سال اخیر به هیچ وجه اجازه این نوع تبانی را نمیدهد و رؤسای سازمانهای امنیتی و اطلاعاتی و وزارت دفاع نیز همحزبی و همفکر نتانیاهو نبوده و بعضاً چون یواف گالانت مخالف سیاسی او نیز هستند.
در عین حال نیز جنجال گسترده و فزاینده در اسرائیل در این ۴۳ روز مؤید این گزاره است که نتانیاهو صرف نظر از نتایج جنگ شخصاً بازنده آن است و به محض پایان جنگ در معرض تحقیق و بازجویی قرار خواهد گرفت.
نتایج نظرسنجیهای مختلف در همین روزهای اخیر نیز نشانگر افت شدید سبد آرای حزب لیکود و شخص نتانیاهو از ۳۲ کرسی به ۱۷ کرسی است. حال نتانیاهو و رؤسای سازمانهای امنیتی و گالانت که به دلیل وقوع حمله طوفان الاقصی در چنین مخمصهای گرفتار شده و همه آنها بعد از جنگ، صرفنظر از نتیجه آن بازخواست و به احتمال خیلی زیاد مجبور به کنارهگیری خواهند شد، این تبانی نتانیاهو که خودزنی است؛ دیگر اصرار بر آن چه موضوعیتی دارد؟
پس از ارائه پاسخ بالا در نشستی، شخصی مطرح کرد که حالا که احتمال تبانی نتانیاهو منتفی است و رقبای او از این جنگ بهرهمند شدند و سبد آرای اردوگاه بنیگانتز رشد چشمگیری دارد، پس میتوان گفت که طیف مخالف نتانیاهو تبانی کردهاند و حماس را به دامی کشاندهاند تا نتانیاهو را زمین بزنند.
پرسیدم که مزاح میکنید؟ پاسخ داد که خیر! این احتمال به عنوان یک فرضیه در علم سیاست که قابل طرح است.
عرض شد که فرضیه خود ضوابط علمی مشخصی دارد و اگر قرار باشد هر نوع احتمال غیر علمی که بیشتر به خیالپردازی شبیه است، به عنوان یک فرضیه مبنای یک پژوهش قرار گیرد که سنگ روی سنگ بند نمیشود.
کما این که حداکثر اتهام مطرح در جامعهی اسرائیلی و در میان مخالفان، علیه نتانیاهو و دیگر مقامات امنیتی و سیاسی تقصیر و قصور آنها است نه تبانی و کسی هم علیه نتانیاهو و مخالفان او اتهام تبانی را مطرح نکرده است.
واقعیت این است که این نظرها بیشتر تراویده از توهم توطئهِ منبعث از پیشفرضهای ذهنی است که معمولاً برخی در مواجهه با تحولات سریعاً به آنها متوسل میشوند. قسمی از این پیشفرضها نیز برساخته تصویر و ایماژ معطوف به شکستناپذیری ارتشِ اسرائیل و نفوذناپذیری دستگاههای امنیتی آن و همچنین فروکاست توان حماس است. در واقع همین غرور و دستکم گرفتن دشمن بود که کار دست اسرائیل داد و آن را دچار بزرگترین خطای محاسباتی کرد که نتیجه آن فروریختن همان ایماژ بود.
لب کلام این که منتفع شدن یا متضرر شدن بازیگران یا پروندههایی در نتیجهی رخدادی مهم لزوماً به معنای وجود پیوندی سازمان یافته میان آنها نیست. آنگونه که گفته میشود برنامهریزی برای طوفان الاقصی در عمق ۷۰ متری زمین صورت گرفته و متحدان خود حماس در منطقه نیز چنانکه خود آنها و حماس و منابع آمریکایی و اسرائیلی تأکید کردهاند، در جریان نبودهاند و این گونه نیست که اگر اسرائیل متوجه برنامهریزی حماس برای حمله هفتم اکتبر نشده پس لاجرم پای یک تبانی در کار است.
اینجا لازم به یادآوری است که نظامی اسرائیلی گلعاد شالیت از سال ٢٠٠٦ تا ٢٠١١ [میلادی] در اسارت نیروهای حماس بود که اسرائیل پنج سال با کاربست کل توان اطلاعاتی و تکنولوژی پیشرفته تجسس و شناسایی خود تلاش کرد مکان او را کشف کند تا مجبور به پرداخت بهای مورد درخواست حماس یعنی آزادی ١١٠٠ اسیر فلسطینی نشود، اما این تلاشها نافرجام ماند و بالاخره شالیت طی قرارداد مبادلهب اسرا در سال ۲۰۱۱ [میلادی] آزاد شد.
تازه بعد از آزادی شالیت طبق تصاویر پخش شده روشن شد که او در ایام اسارت به فضای عمومی هم آمده و صرفاً در داخل تونل هم نبوده است، اما از دید سرویسهای اطلاعاتی اسرائیل پنهان مانده بود.
@IranDel_Channel
💢
Telegram
ایراندل | IranDel
همه عالم تن است و ایران دل ❤️
این کانال دغدغهاش، ایران است و گردانندۀ آن، یک شهروند ایرانی آذربایجانی
[ بازنشر یک یادداشت، توییت، ویدئو و یا یک صوت به معنی تأیید کل محتوا و تمام مواضع صاحب آن محتوا نیست و هدف صرفاً بازتاب دادن یک نگاه و اندیشه است.]
این کانال دغدغهاش، ایران است و گردانندۀ آن، یک شهروند ایرانی آذربایجانی
[ بازنشر یک یادداشت، توییت، ویدئو و یا یک صوت به معنی تأیید کل محتوا و تمام مواضع صاحب آن محتوا نیست و هدف صرفاً بازتاب دادن یک نگاه و اندیشه است.]
👍12👎1
🔴 کور و لنگ
چون تیمورلنگ به دهلی دست یافت، بزرگان را گفت: شنیدهام که در این شهر، مطربان فراواناند، مطربی بیاورید.
هرچه گشتند، مطربی نیافتند؛ که بیشتر از شقاوتش به بیشه و جنگل گریخته بودند. دیگر مطربان شهر نیز با هر بها و پاداشی که وعده داده شد، نیامدند.
پس مطربی کور را به کاخ آوردند. چنان نواخت و چنان خواند که تیمور سخت به وجد آمد و پرسید نامت چیست؟
مطرب پاسخ داد نامم دولت است.
تیمور گفت مگر دولت هم کور میشود؟
مطرب گفت: اگر دولت، کور نبود، به در خانهی لنگ نمیآمد!
#درنگ
@IranDel_Channel
💢
🔴 کور و لنگ
چون تیمورلنگ به دهلی دست یافت، بزرگان را گفت: شنیدهام که در این شهر، مطربان فراواناند، مطربی بیاورید.
هرچه گشتند، مطربی نیافتند؛ که بیشتر از شقاوتش به بیشه و جنگل گریخته بودند. دیگر مطربان شهر نیز با هر بها و پاداشی که وعده داده شد، نیامدند.
پس مطربی کور را به کاخ آوردند. چنان نواخت و چنان خواند که تیمور سخت به وجد آمد و پرسید نامت چیست؟
مطرب پاسخ داد نامم دولت است.
تیمور گفت مگر دولت هم کور میشود؟
مطرب گفت: اگر دولت، کور نبود، به در خانهی لنگ نمیآمد!
#درنگ
@IranDel_Channel
💢
Telegram
ایراندل | IranDel
همه عالم تن است و ایران دل ❤️
این کانال دغدغهاش، ایران است و گردانندۀ آن، یک شهروند ایرانی آذربایجانی
[ بازنشر یک یادداشت، توییت، ویدئو و یا یک صوت به معنی تأیید کل محتوا و تمام مواضع صاحب آن محتوا نیست و هدف صرفاً بازتاب دادن یک نگاه و اندیشه است.]
این کانال دغدغهاش، ایران است و گردانندۀ آن، یک شهروند ایرانی آذربایجانی
[ بازنشر یک یادداشت، توییت، ویدئو و یا یک صوت به معنی تأیید کل محتوا و تمام مواضع صاحب آن محتوا نیست و هدف صرفاً بازتاب دادن یک نگاه و اندیشه است.]
👍19
🔴 #توییت_خوانی
✍️ سالار سیفالدینی
در قرون وسطی و مزارعِ اشتراکی استالین هم چنین قانون کاری وجود نداشت!
اینکه کارگر ۴۲ سال کار کند و اگر زنده ماند، چند سالی هم حقوقِ مستمری بگیرد، استثماری است که فقط شرکت ورشکستهی بیمه را خوشحال میکند.
کجای دنیا دیده شده که وکیل به ضرر موكّلش تصمیم بگیرد و قانون تصویب کند.
قرارداد بردگی، کان لم یکن است. قرارداد عبارت است از وحدت دو ارادهی آزاد برای آزادی، نه بردگی؛ برای مبادلهی مالکیت، اما نه برای مبادلهی خود و آزادی خود. این مصوبه، قرارداد بردگی است.
اگر سن استخدام را ۲۵ در نظر بگیریم پس از ۴۲ سال در سن ۶۷ سالگی کارگر یا مُرده یا منتظر مرگ است.!
اگر برای شما هم سؤال است که چه بلایی در اقتصادهای چپ و بسته بر سر «طبقهی متوسط» میآید و چرا این سیاست نادیدهانگاری و عدم به رسمیتشناسی فاعلیتِ سیاسی طبقات متوسط هنوز وجود دارد باید این کتاب (کتابِ نَه طبقه، نَه متوسط؛ نوشتهی مراد ثقفی) را بخوانید. شبح ماركس هنوز بر فرازِ افق این طبقه، دیده میشود.
@IranDel_Channel
💢
🔴 #توییت_خوانی
✍️ سالار سیفالدینی
در قرون وسطی و مزارعِ اشتراکی استالین هم چنین قانون کاری وجود نداشت!
اینکه کارگر ۴۲ سال کار کند و اگر زنده ماند، چند سالی هم حقوقِ مستمری بگیرد، استثماری است که فقط شرکت ورشکستهی بیمه را خوشحال میکند.
کجای دنیا دیده شده که وکیل به ضرر موكّلش تصمیم بگیرد و قانون تصویب کند.
قرارداد بردگی، کان لم یکن است. قرارداد عبارت است از وحدت دو ارادهی آزاد برای آزادی، نه بردگی؛ برای مبادلهی مالکیت، اما نه برای مبادلهی خود و آزادی خود. این مصوبه، قرارداد بردگی است.
اگر سن استخدام را ۲۵ در نظر بگیریم پس از ۴۲ سال در سن ۶۷ سالگی کارگر یا مُرده یا منتظر مرگ است.!
اگر برای شما هم سؤال است که چه بلایی در اقتصادهای چپ و بسته بر سر «طبقهی متوسط» میآید و چرا این سیاست نادیدهانگاری و عدم به رسمیتشناسی فاعلیتِ سیاسی طبقات متوسط هنوز وجود دارد باید این کتاب (کتابِ نَه طبقه، نَه متوسط؛ نوشتهی مراد ثقفی) را بخوانید. شبح ماركس هنوز بر فرازِ افق این طبقه، دیده میشود.
@IranDel_Channel
💢
👍26
Audio
🎙 سخنرانی سجاد آیدنلو (استاد زبان و ادبیات فارسی و شاهنامهپژوه) در آیینِ رونمایی از تصحیح جدید دیوان قطران تبریزی
دوشنبه بیست و نهم آبان ۱۴۰۲ خورشیدی
تبریز، بنیاد ایرانشناسی استان آذربایجانشرقی
@IranDel_Channel
💢
🎙 سخنرانی سجاد آیدنلو (استاد زبان و ادبیات فارسی و شاهنامهپژوه) در آیینِ رونمایی از تصحیح جدید دیوان قطران تبریزی
دوشنبه بیست و نهم آبان ۱۴۰۲ خورشیدی
تبریز، بنیاد ایرانشناسی استان آذربایجانشرقی
@IranDel_Channel
💢
👍20
Audio
🎙 سخنرانی محمود عابدی (عضو هیئت علمی بازنشستهی گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه خوارزمی و عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی و مصحّح دیوان قطران تبریزی) در آیین رونمایی از تصحیح جدید دیوان قطران تبریزی
دوشنبه بیست و نهم آبان ۱۴۰۲ خورشیدی
تبریز، بنیاد ایرانشناسی استانِ آذربایجانشرقی
@IranDel_Channel
💢
🎙 سخنرانی محمود عابدی (عضو هیئت علمی بازنشستهی گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه خوارزمی و عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی و مصحّح دیوان قطران تبریزی) در آیین رونمایی از تصحیح جدید دیوان قطران تبریزی
دوشنبه بیست و نهم آبان ۱۴۰۲ خورشیدی
تبریز، بنیاد ایرانشناسی استانِ آذربایجانشرقی
@IranDel_Channel
💢
👍12👎1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 نیمه پنهان الهام علیاف
گزارشی از رابطهی خاص یک شرکت نفتی با رئیس رژیم باکو
متن کامل گزارش را از اینجا بخوانید.
@IranDel_Channel
💢
🎥 نیمه پنهان الهام علیاف
گزارشی از رابطهی خاص یک شرکت نفتی با رئیس رژیم باکو
متن کامل گزارش را از اینجا بخوانید.
@IranDel_Channel
💢
👍16
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 یکم آذر ماه، روز ملی اصفهانِ زیبای ایران
نکهت حور است یا هوای صفاهان
جبهت جوز است یا لقای صفاهان
دولت و ملت جنابه زاد چو جوزا
مارد بخت یگانه زای صفاهان
خاقانی شروانی
🔴 ویدئو از خشایار لهراسبی
با آوازی از استاد تاج اصفهانی
#مناسبتها
@IranDel_Channel
💢
نکهت حور است یا هوای صفاهان
جبهت جوز است یا لقای صفاهان
دولت و ملت جنابه زاد چو جوزا
مارد بخت یگانه زای صفاهان
خاقانی شروانی
🔴 ویدئو از خشایار لهراسبی
با آوازی از استاد تاج اصفهانی
#مناسبتها
@IranDel_Channel
💢
👍15
🔴 یکم آذر ماه، روز اصفهان
روز اصفهان به پاسداشت و ارج نهادن به شهر تاریخی اصفهان و روز نکوداشت اصفهان است
در بهمنماه سال ۱۳۸۳ خورشیدی پس از پیشنهاد گزینش روز اصفهان از سوی دکتر شاهین سپنتا و استقبال برخی از سازمانهای غیردولتی اصفهان از این پیشنهاد، تلاشی برای گزینش روز اصفهان آغاز شد. در اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۴ خورشیدی پس از فراخوان هماندیشی برای نامگذاری روز نکوداشت اصفهان روز یکم آذرماه هرسال از سوی بیش از ۳۰ نفر از اصفهانشناسان بهعنوان روز نکوداشت اصفهان، گزینش و تصویب شد و بر اساس پیشنهاد دکتر لطفاله هنرفر نگاره تاریخی منقوش بر کاشیکاریهای سردرِ قیصریه اصفهان را که با اقتباس از صورت فلکی برج قوس (آذر ماه) طراحی شده است، بهعنوان نماد اصفهان برگزیدند. دلیل انتخاب آنها این بود که بر اساس مستندات تاریخی زایچه شهر اصفهان در ماه آذر (قوس) است.
در متن بیاننامه مصوب اصفهانشناسان آمدهاست:
«... از آنجا که احداث باروی حفاظتی یا حصار بزرگ اصفهان به منظور تضمین امنیت شهر تاریخی اصفهان در دوران دیلمیان و در زمان رکنالدوله دیلمی (۲۹۲–۳۶۶ هجری قمری) صورت گرفت و برپایی این باروی امنیتی بهعنوان نقطه عطفی در تاریخ اصفهان شناخته میشود، یاد روز آن رویداد تاریخی از این روی شایستهتر از دیگر پیشنهادها است. همچنین چون در آن زمان برپایی باروی بزرگ اصفهان بر بنیان زایچه این شهر در آذر ماه (برج قوس) صورت گرفت، لذا روز یکم آذرماه هرسال (مطابق با ۲۲ نوامبر) بهعنوان روز نکوداشت اصفهان برگزیده میشود. همچنین نگاره تاریخی منقوش بر کاشیکاریهای سردر بازار قیصریه اصفهان که با اقتباس از صورت فلکی برج قوس (آذر ماه) و با محتوایی متعالی طراحی شدهاست، به عنوان نماد این روز گزیده شد.»
🔴 پینوشت:
تصویر پیوست، تمبر یادبود روز ملی اصفهان با طرحی از سردر قیصریه اصفهان و نماد برج قوس (آذر)
#مناسبتها
@IranDel_Channel
💢
🔴 یکم آذر ماه، روز اصفهان
روز اصفهان به پاسداشت و ارج نهادن به شهر تاریخی اصفهان و روز نکوداشت اصفهان است
در بهمنماه سال ۱۳۸۳ خورشیدی پس از پیشنهاد گزینش روز اصفهان از سوی دکتر شاهین سپنتا و استقبال برخی از سازمانهای غیردولتی اصفهان از این پیشنهاد، تلاشی برای گزینش روز اصفهان آغاز شد. در اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۴ خورشیدی پس از فراخوان هماندیشی برای نامگذاری روز نکوداشت اصفهان روز یکم آذرماه هرسال از سوی بیش از ۳۰ نفر از اصفهانشناسان بهعنوان روز نکوداشت اصفهان، گزینش و تصویب شد و بر اساس پیشنهاد دکتر لطفاله هنرفر نگاره تاریخی منقوش بر کاشیکاریهای سردرِ قیصریه اصفهان را که با اقتباس از صورت فلکی برج قوس (آذر ماه) طراحی شده است، بهعنوان نماد اصفهان برگزیدند. دلیل انتخاب آنها این بود که بر اساس مستندات تاریخی زایچه شهر اصفهان در ماه آذر (قوس) است.
در متن بیاننامه مصوب اصفهانشناسان آمدهاست:
«... از آنجا که احداث باروی حفاظتی یا حصار بزرگ اصفهان به منظور تضمین امنیت شهر تاریخی اصفهان در دوران دیلمیان و در زمان رکنالدوله دیلمی (۲۹۲–۳۶۶ هجری قمری) صورت گرفت و برپایی این باروی امنیتی بهعنوان نقطه عطفی در تاریخ اصفهان شناخته میشود، یاد روز آن رویداد تاریخی از این روی شایستهتر از دیگر پیشنهادها است. همچنین چون در آن زمان برپایی باروی بزرگ اصفهان بر بنیان زایچه این شهر در آذر ماه (برج قوس) صورت گرفت، لذا روز یکم آذرماه هرسال (مطابق با ۲۲ نوامبر) بهعنوان روز نکوداشت اصفهان برگزیده میشود. همچنین نگاره تاریخی منقوش بر کاشیکاریهای سردر بازار قیصریه اصفهان که با اقتباس از صورت فلکی برج قوس (آذر ماه) و با محتوایی متعالی طراحی شدهاست، به عنوان نماد این روز گزیده شد.»
🔴 پینوشت:
تصویر پیوست، تمبر یادبود روز ملی اصفهان با طرحی از سردر قیصریه اصفهان و نماد برج قوس (آذر)
#مناسبتها
@IranDel_Channel
💢
👍15👎1
🔴 دورهی چهار جلدی تاریخِ ایران باستان
(دایرهالمعارف مصور تاریخ ایران باستان)
[ انتشاراتِ سایان ]
جلد نخست: عصر مفرغ و آهن، عیلام و ماد
جلد دوم: ایرانِ هخامنشی
جلد سوم: دولتهای سلوکی و اشکانی
جلد چهارم: ایران در دورانِ ساسانی
از اینجا وارد تارنما شوید
از اینجا وارد صفحهی اینستاگرام ناشر شوید.
#معرفی_کتاب
@IranDel_Channel
💢
(دایرهالمعارف مصور تاریخ ایران باستان)
[ انتشاراتِ سایان ]
جلد نخست: عصر مفرغ و آهن، عیلام و ماد
جلد دوم: ایرانِ هخامنشی
جلد سوم: دولتهای سلوکی و اشکانی
جلد چهارم: ایران در دورانِ ساسانی
از اینجا وارد تارنما شوید
از اینجا وارد صفحهی اینستاگرام ناشر شوید.
#معرفی_کتاب
@IranDel_Channel
💢
👍21
🔴 دوستی و شراکتِ چین با آمریکا!
✍ صابر گل عنبری، کارشناس مسائل بینالملل
سفر سه روزه اخیر رئیس جمهور چین به آمریکا و دیدار چهار ساعته او با جو بایدن در شهر سان فرانسیسکو در بحبوحه جنگ غزه که آمریکا یک طرف اصلی آن است، جدا از دلالتهای معنادار آن در این خصوص، تحت الشعاع اخبار جنگ قرار گرفت و دیده نشد.
این اولین سفر شی به آمریکا از سال 2017 و دومین دیدار او با بایدن پس از ملاقات در حاشیه نشست گروه بیست در اندونزی و هفتمین گفتگوی دو جانبه بود.
این سفر پس از سالهای پرتنش اخیر، منعکسکنندهی ارادهی دو کشور برای کنترلِ تنشها و قرار دادن روابط دو جانبه بر ریل ثبات در این شرایط بینالمللی دشوار و پیچیده است. محرک اصلی این رفتار دو قدرت اقتصادی جهان نیز منافع و الزامات آن است.
مهمتر از دعوت بایدن و دلالتهای آن، اجابت آن توسط جین پینگ و معانی آن است که پس از چند سال پرتنش معطوف به خط و نشان کشیدنها و تحریکهای ژئوپلتیک آمریکا در حوزه امنیتی پیرامونی پکن در تایوان و اقیانوس آرام و ایجاد جبهه منطقهای ضد چینی در جنوب شرق آسیا صورت میگیرد. البته این رفتار واشنگتن نیز برونداد نگرانی عمیق آن نسبت به خطرات برآمدن چین برای آینده هژمونی جهانی آمریکا و احتمالِ شکلگیری وضعیتی است که دیگر اژدهایِ چینی قابلِ مهار نباشد.
از این رو، عزیمت شی به آمریکا و عبور از موانع پیشگفته و متصف شدن به دیکتاتوری از سوی بایدن حتی در سفر اخیر، برآیندِ غلبهی عقلانیت عملگرا و حسابگر در سیاستِ خارجی چین است و آن هم محصولِ منطقِ اقتصادِ بازار آزاد و الزاماتِ بینالمللی آن به عنوان محرکِ بنیادینِ این سیاست است.
در حقیقت به همان اندازه که در سیاست داخلی، اقتدارگراییِ مُطلق و ایدئولوژیِ مائویی در کالبدِ شی جاری است، در سیاست خارجی یک مائوستیز به تمام معناست که روابط بینالملل از منظر او گرایش به یک سمت، امپریالیسم یا سوسیالیسم نیست؛ بلکه گرایش به هر جهتی و هر جایی است که منافع اقتضا کند، ولو در بطن نظام سرمایهداری و امپریالیستی به زعامتِ آمریکا باشد.
این سیاست شی نیز امتداد همان ادراکاتِ توسعهگرای دنگ شیائوپینگ معمار سیاست خارجیِ پسا مائویی چین است که در دهه هفتاد میلادی گذشته پکن را به سمت عادیسازی روابط با آمریکا سوق داد. با این حال، این اندازه عملگرایی در سیاست خارجی چین در دورهی شی با وجود شدت گرفتن تقابلگری ژئوپلیتیک آمریکا به ویژه در حوزهی پیرامونی چین کمسابقه است.
با این وصف، لسان حال سفر شی به آمریکا که با نوعی تغییر لحن رسانههای چینی و سخن گفتن از تاریخچه روابط گرم او با آمریکا همراه بود و همچنین مغازلههایش در دیدار با سرمایهداران و صاحبان کمپانیهای بزرگ آمریکا بیانگر این است که چین برخلاف برخی تصورات تصمیمی برای در افتادن با این کشور و تشدید تقابل با آن ندارد، بلکه برای خروج از کندی رشد اقتصادی و توقف فرار سرمایههای خارجی به تقویت مناسبات اقتصادی با آمریکا و کمپانیهای بزرگ آن به عنوان یک ضرورت راهبردی مینگرد.
این عامل نیز یکی از اهداف سفر شی بود؛ تا جایی که در مراسم شام با مدیران شرکتهای بزرگ آمریکا همچون اپل، بلک راک و فایزر و در دیدار با ایلان ماسک از هیچ تلاشی برای جلبِ اعتماد، رفع نگرانیهای آنها، تعهد به اتخاذ تدابیر اطمینانبخش، تسهیل قوانین و رویه سرمایهگذاری خارجی دریغ نکرد و تا جایی پیش رفت که گفت آماده است "شریک و دوست ایالات متحده آمریکا" باشد.
با وجود اهمیت این اظهارنظر شی، آمریکا و چین دو رقیب جدی هستند و این رقابت، جای خود را به دوستی و شراکت نخواهد داد، اما در عین حال، منافعِ کلان مشترک نیز اجازه نمیدهد که این رقابت - بعضاً تنشآلود - به خصومت و عداوت کشیده شود و همین فاکتور آنها را به انعقاد توافقنامههای مهمی در جریان این سفر از جمله احیای ارتباطاتِ نظامی سوق داد.
بنابراین تصور این که چین در یک جبهه در کنار ایران و روسیه در تقابل با آمریکا قرار دارد، ناشی از عدمِ ادراک عمیق سیاست خارجی پکن است. این سیاست تا زمانی که اقتصادمحور، توسعهگرا و تابع منطق بازار آزاد و الزاماتش است، تقویت روابط با آمریکا را واجد منافع بیشتر و توسعه مناسبات اقتصادی را با طرفهایی که در وضعیت ستیز با آمریکا و تحت تحریمهای شدید آن قرار دارند، در جهت عکس منافع کلان خود با واشنگتن میداند.
لب کلام این که ایران نمیتواند در مواجهه خود با آمریکا حساب چندانی بر روی چین باز کند، جز یک سری مواضعِ اعلامی سیاسی که آن هم هر چند مهم، اما غالباً محافظهکارانه است. تنش چین و ایران با آمریکا از یک جنس نیست، اولی از سر رقابت و دومی از سر عداوت است که برونداد هر دو نیز سیاستگذاریهای متضاد دو کشور در مواجهه با آمریکاست.
@IranDel_Channel
💢
🔴 دوستی و شراکتِ چین با آمریکا!
✍ صابر گل عنبری، کارشناس مسائل بینالملل
سفر سه روزه اخیر رئیس جمهور چین به آمریکا و دیدار چهار ساعته او با جو بایدن در شهر سان فرانسیسکو در بحبوحه جنگ غزه که آمریکا یک طرف اصلی آن است، جدا از دلالتهای معنادار آن در این خصوص، تحت الشعاع اخبار جنگ قرار گرفت و دیده نشد.
این اولین سفر شی به آمریکا از سال 2017 و دومین دیدار او با بایدن پس از ملاقات در حاشیه نشست گروه بیست در اندونزی و هفتمین گفتگوی دو جانبه بود.
این سفر پس از سالهای پرتنش اخیر، منعکسکنندهی ارادهی دو کشور برای کنترلِ تنشها و قرار دادن روابط دو جانبه بر ریل ثبات در این شرایط بینالمللی دشوار و پیچیده است. محرک اصلی این رفتار دو قدرت اقتصادی جهان نیز منافع و الزامات آن است.
مهمتر از دعوت بایدن و دلالتهای آن، اجابت آن توسط جین پینگ و معانی آن است که پس از چند سال پرتنش معطوف به خط و نشان کشیدنها و تحریکهای ژئوپلتیک آمریکا در حوزه امنیتی پیرامونی پکن در تایوان و اقیانوس آرام و ایجاد جبهه منطقهای ضد چینی در جنوب شرق آسیا صورت میگیرد. البته این رفتار واشنگتن نیز برونداد نگرانی عمیق آن نسبت به خطرات برآمدن چین برای آینده هژمونی جهانی آمریکا و احتمالِ شکلگیری وضعیتی است که دیگر اژدهایِ چینی قابلِ مهار نباشد.
از این رو، عزیمت شی به آمریکا و عبور از موانع پیشگفته و متصف شدن به دیکتاتوری از سوی بایدن حتی در سفر اخیر، برآیندِ غلبهی عقلانیت عملگرا و حسابگر در سیاستِ خارجی چین است و آن هم محصولِ منطقِ اقتصادِ بازار آزاد و الزاماتِ بینالمللی آن به عنوان محرکِ بنیادینِ این سیاست است.
در حقیقت به همان اندازه که در سیاست داخلی، اقتدارگراییِ مُطلق و ایدئولوژیِ مائویی در کالبدِ شی جاری است، در سیاست خارجی یک مائوستیز به تمام معناست که روابط بینالملل از منظر او گرایش به یک سمت، امپریالیسم یا سوسیالیسم نیست؛ بلکه گرایش به هر جهتی و هر جایی است که منافع اقتضا کند، ولو در بطن نظام سرمایهداری و امپریالیستی به زعامتِ آمریکا باشد.
این سیاست شی نیز امتداد همان ادراکاتِ توسعهگرای دنگ شیائوپینگ معمار سیاست خارجیِ پسا مائویی چین است که در دهه هفتاد میلادی گذشته پکن را به سمت عادیسازی روابط با آمریکا سوق داد. با این حال، این اندازه عملگرایی در سیاست خارجی چین در دورهی شی با وجود شدت گرفتن تقابلگری ژئوپلیتیک آمریکا به ویژه در حوزهی پیرامونی چین کمسابقه است.
با این وصف، لسان حال سفر شی به آمریکا که با نوعی تغییر لحن رسانههای چینی و سخن گفتن از تاریخچه روابط گرم او با آمریکا همراه بود و همچنین مغازلههایش در دیدار با سرمایهداران و صاحبان کمپانیهای بزرگ آمریکا بیانگر این است که چین برخلاف برخی تصورات تصمیمی برای در افتادن با این کشور و تشدید تقابل با آن ندارد، بلکه برای خروج از کندی رشد اقتصادی و توقف فرار سرمایههای خارجی به تقویت مناسبات اقتصادی با آمریکا و کمپانیهای بزرگ آن به عنوان یک ضرورت راهبردی مینگرد.
این عامل نیز یکی از اهداف سفر شی بود؛ تا جایی که در مراسم شام با مدیران شرکتهای بزرگ آمریکا همچون اپل، بلک راک و فایزر و در دیدار با ایلان ماسک از هیچ تلاشی برای جلبِ اعتماد، رفع نگرانیهای آنها، تعهد به اتخاذ تدابیر اطمینانبخش، تسهیل قوانین و رویه سرمایهگذاری خارجی دریغ نکرد و تا جایی پیش رفت که گفت آماده است "شریک و دوست ایالات متحده آمریکا" باشد.
با وجود اهمیت این اظهارنظر شی، آمریکا و چین دو رقیب جدی هستند و این رقابت، جای خود را به دوستی و شراکت نخواهد داد، اما در عین حال، منافعِ کلان مشترک نیز اجازه نمیدهد که این رقابت - بعضاً تنشآلود - به خصومت و عداوت کشیده شود و همین فاکتور آنها را به انعقاد توافقنامههای مهمی در جریان این سفر از جمله احیای ارتباطاتِ نظامی سوق داد.
بنابراین تصور این که چین در یک جبهه در کنار ایران و روسیه در تقابل با آمریکا قرار دارد، ناشی از عدمِ ادراک عمیق سیاست خارجی پکن است. این سیاست تا زمانی که اقتصادمحور، توسعهگرا و تابع منطق بازار آزاد و الزاماتش است، تقویت روابط با آمریکا را واجد منافع بیشتر و توسعه مناسبات اقتصادی را با طرفهایی که در وضعیت ستیز با آمریکا و تحت تحریمهای شدید آن قرار دارند، در جهت عکس منافع کلان خود با واشنگتن میداند.
لب کلام این که ایران نمیتواند در مواجهه خود با آمریکا حساب چندانی بر روی چین باز کند، جز یک سری مواضعِ اعلامی سیاسی که آن هم هر چند مهم، اما غالباً محافظهکارانه است. تنش چین و ایران با آمریکا از یک جنس نیست، اولی از سر رقابت و دومی از سر عداوت است که برونداد هر دو نیز سیاستگذاریهای متضاد دو کشور در مواجهه با آمریکاست.
@IranDel_Channel
💢
Telegram
ایراندل | IranDel
همه عالم تن است و ایران دل ❤️
این کانال دغدغهاش، ایران است و گردانندۀ آن، یک شهروند ایرانی آذربایجانی
[ بازنشر یک یادداشت، توییت، ویدئو و یا یک صوت به معنی تأیید کل محتوا و تمام مواضع صاحب آن محتوا نیست و هدف صرفاً بازتاب دادن یک نگاه و اندیشه است.]
این کانال دغدغهاش، ایران است و گردانندۀ آن، یک شهروند ایرانی آذربایجانی
[ بازنشر یک یادداشت، توییت، ویدئو و یا یک صوت به معنی تأیید کل محتوا و تمام مواضع صاحب آن محتوا نیست و هدف صرفاً بازتاب دادن یک نگاه و اندیشه است.]
👍8
🔴 شماره ۶۰ ماهنامهی وطنیولی (راهِ وطن) منتشر شد.
شمارهی آبان ماه ۱۴۰۲ خورشیدی
🔴 در این شماره میخوانید:
گزارش نشستهای بزرگداشت زندهیاد ایرج افشار و زندهیاد رحیم نیکبخت
با گفتارهایی از:
ژاله آموزگار، کاوه بیات، مجید تفرشی، محمد جعفری قنواتی، اکبر ایرانی، افشین جعفرزاده، محمدعلی بهمنیقاجار و ...
گزارش نشست تمامیت ارضی، وحدت ملی و حدود آزادی بیان
با گفتارهایی از:
مجتبی مقصودی، سعیده پراش و داود دشتبانی
آخرین روزهای غلام یحیی در ایران
نوشتهی عباس جوادی
پانترکیسم و بسترسازی آکادمیک
نوشتهی حامد کاظمزاده ایرانشهر
گفتاری از غلامحسین ساعدی در سالروز درگذشت او
زبان فارسی ستون فقرات یک ملت عظیم
ستارخان، سردار ملی
نوشتهی صادق رضازاده شفق
📖 برای مطالعه میتوانید به اینجا مراجعه کنید.
@IranDel_Channel
💢
🔴 شماره ۶۰ ماهنامهی وطنیولی (راهِ وطن) منتشر شد.
شمارهی آبان ماه ۱۴۰۲ خورشیدی
🔴 در این شماره میخوانید:
گزارش نشستهای بزرگداشت زندهیاد ایرج افشار و زندهیاد رحیم نیکبخت
با گفتارهایی از:
ژاله آموزگار، کاوه بیات، مجید تفرشی، محمد جعفری قنواتی، اکبر ایرانی، افشین جعفرزاده، محمدعلی بهمنیقاجار و ...
گزارش نشست تمامیت ارضی، وحدت ملی و حدود آزادی بیان
با گفتارهایی از:
مجتبی مقصودی، سعیده پراش و داود دشتبانی
آخرین روزهای غلام یحیی در ایران
نوشتهی عباس جوادی
پانترکیسم و بسترسازی آکادمیک
نوشتهی حامد کاظمزاده ایرانشهر
گفتاری از غلامحسین ساعدی در سالروز درگذشت او
زبان فارسی ستون فقرات یک ملت عظیم
ستارخان، سردار ملی
نوشتهی صادق رضازاده شفق
📖 برای مطالعه میتوانید به اینجا مراجعه کنید.
@IranDel_Channel
💢
👍13👎1