🔴 #توییت_خوانی

✍️ توییتی از تیرداد بنکدار، دانش‌آموخته حقوق


@IranDel_Channel

💢

🔴 #اطلاع_رسانی

مجله‌ی سیاست‌نامه

یادنامه‌ای از فیلسوفِ ایران‌، زنده‌یاد استاد جواد طباطبایی

شماره ۲۶ - بهار ۱۴۰۲ خورشیدی

با آثار و گفتارهایی از
نصرالله پورجوادی
احمد نقیب‌زاده
کاوه بیات
مقصود فراست‌خواه
داریوش رحمانیان
فرهنگ رجایی
شروین وکیلی
مصطفی نصیری
جواد رنجبر درخشیلر
رضا کوهکن
و ...

@IranDel_Channel

💢

🔴 #توییت_خوانی

✍️ توییتی به نقل از ابراهیم نقیب‌زاده مشایخ، از اعضای فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی



@IranDel_Channel

💢

📷 حضور نوجوانان و جوانانِ فرهنگ‌دوستِ تبریزی در منزل جناب حسین مهرنگ - مدرس دانشگاه، معلم و شاعر - برای سعدی‌خوانی

✍️ حسین مهرنگ، با انتشار تصویر فوق نوشت:

سعدی شگفت‌انگیزترین شخصیت دنیای گسترده زبان و ادبیات فارسی است. گذشته از گونه‌گونی آثار، آنچه بهت‌آور است، تنوعِ مخاطبان اوست.

در طول هشت قرن، پیر و جوان‌، زن و مرد، حتّی نوجوانان، شیفتهٔ این مردِ الهی و این هنرمند قُدسی هستند.

آنچه در تصویر فوق می‌بینید اغلب نوجوانانی هستند که هر هفته به عشق حکمت سعدی و دلباختن به جهانی که او رسامِ آن است در پیشگاه سعدی به زانوی ادب می‌نشینند.

من بی‌مقدار که از شیفتگانِ اویم در طول نیم قرن معلّمی تاکنون چنین مخاطبان خاصی نداشته‌ام...

اگر جنابِ حق، این‌گونه جلسات آکنده از معصومیت را به عنوان نقطه‌ای درخشان در نامه‌ی اعمالم ثبت فرماید به جرأت می‌گویم، راه بیراه نرفته‌ام و زندگی را به عبث نباخته‌ام.
شُكر...


@IranDel_Channel

💢

‍ 🔴 جرقه‌ای در ابدیت

✍️ مهدی تدینی

انسان یک بار زندگی می‌کند. زندگی فرصتی یگانه است؛ هر روز زندگی فقط یک‌بار است. زندگی جرقه‌ای زودگذر در ابدیتی تاریک است. زودتر از آنچه انتظارش را داریم حسرت روزهای گذشته به دلمان می‌افتد و دهانمان پر می‌شود از "ای کاش و حیف...".

در این یکبارگی محض، در این کوتاهی حسرت‌بار و این سراشیبی شتاب و گذار، انسان حق دارد آن‌گونه زندگی کند که می‌پسندد؛ مطابق میل و افکار خودش. آزادی بزرگ‌ترین نعمت است و انسان‌ها "اجتماعی سیاسی‌" تشکیل می‌دهند تا از این نعمت مراقبت کنند. هدف از حاکمیت سلب آزادی نیست، حفظ آزادی است. قانون در اینجا برای مراقبت از آزادی تعریف می‌شود و چون ماهیت قانون محدودکننده است، در تعریف قانون باید نهایت دقت صورت گیرد که آن قانون کیفیت و کمیت آزادی را بالا برد، وگرنه نقضِ غرض است.

قوانینی که سبک زندگی را محدود می‌کنند از همان دست قوانینی‌اند که هدف اصلی قانون را — که تضمین آزادی است — نقض می‌کنند. قانون در ذات خود بخشنده است: یک محدودیت حداقلی تعریف می‌کند تا حداکثری از آزادی را تضمین کند. چراغ قرمز یک محدودیت حداقلی است و محدودیتی که دارد در برابر فایده آن هیچ است. کافی است یک چهارراه یک ساعت قانون نداشته باشد تا کل روز شهروندان در گره ترافیکی بگذرد.

برای اینکه این "نقض غرض" در قانون‌گذاری پدید نیاید، یعنی برای اینکه قانون به جای تضمین آزادی به ناقضِ آزادی تبدیل نشود، حوزه‌های قانون‌گذاری و مقررات هم باید محدود باشد و به ویژه تا حد امکان به حوزه‌های شخصی تعمیم داده نشود. اصلاً این چه سوءبرداشتی است که برای هر گوشه و نقطه زندگی باید قانون گذاشت؟ خیابانی را فرض کنید که حتی جایی که چهارراه نیست، چراغ قرمز داشته باشد. آیا این چراغ قرمز با ماهیت و کارکرد قانون سازگار است؟

امروز گفته و دیده شد که گشت‌های امنیتی دوباره در خیابان مستقر شده است. زنان در ایران بیش از حد توانشان این نوع قانونگ‌ذاری را چشیده‌اند. چقدر باید هزینه دهند؟ چقدر باید "نه" بگویند؟ چقدر باید گلایه کنند؟ چقدر باید بحث کنند؟ چقدر باید تلاش کنند به ما بفهمانند نمی‌خواهند دیگران برای پوشش و بدنشان تصمیم بگیرند؟ این یک بار فرصت زندگی را به کامشان بیش از این تلخ نکنید.


@IranDel_Channel

💢

🔴 داستان روسیه

✍️ رشته‌توییتی از آرش رئیسی‌نژاد، دانش‌آموخته‌ی دکترای روابط بین‌الملل

بندر ولادی‌وستوک [در گوشه‌ی جنوب‌شرق روسیه] یگانه بندر روس در کنار دریای آزاد است. پهناورترین کشور جهان، تنها یک بندر واقعی دارد که آنهم توسط [کشورهای] کره و ژاپن محدود شده [است].

یک ستون ژئوپلتیکیِ سیاست خارجی روسیه، تلاش برای دستیابی به آب‌های گرم بوده [است]. جنگ با ایرانِ قجر و ترکمنچای را این‌گونه ببینید!

ستون دوم ژئوپلتیکی به تلاش برای مهارِ خطر از دلِ اروپا بازمی‌گردد. تقریباً هر قدرت نیرومند اروپایی به کشورِ [روسیه] حمله کرده: آلمان، فرانسه، سوئد و حتی لهستان-لیتوانی!
پس حضورِ قدرتی بزرگ در اروپا برای روسیه، خطری بزرگ دیده می‌شود: حساسیتِ مسکو نسبت به حضور ناتو در غرب را اینگونه ببینید!

اهمیت این دو ستون در هجوم به اوکراین کاملاً دیده می‌شود. از یکسو، مسکو خواهان جلوگیری از حضور ناتو در اوکراین است. از سوی دیگر، پوتین سودای حل نسبی گرهِ دریای سیاه از طریق گسترش دسترسی به دریای آزاد دارد. با پیروزی در جبهه‌ی جنگ، مقصد بعدی ارتش روسیه، اودسا (یک شهر بندری در کشور اوکراین در کناره دریای سیاه) و ترانس‌نیستریا (در شرق مولداوی) خواهد بود.

ایران اما عمود ریملند (سرزمین‌های حاشیه‌ای) آسیای غربی است که دسترسی مسکو به خلیج‌فارس و سوریه را آسان می‌کند. پس اهمیتی بنیادین در امنیت جناحِ جنوبی روسیه دارد. انقلاب [۵۷] و فروپاشی [پیمان] سنتو، روسیه را از فشاری ساختاری رها کرد، ولی مخالفت ایرانِ انقلابی در افغانستان، موی دماغ شد. نتیجه، تشدید حمایتِ [شوروی] از صدام بود!

با فروپاشی امپراتوری سوسیالیستی، روسیه‌ی یلتسین به سردمداری آندری کوزیروف به سوی غرب چرخید. ولی با حمایت از ایروان در بحران قره‌باغ، سیاستِ قفقازی ایران در حمایت اولیه از باکو را زیرفشار قرار داد. پوتین اما با احیای روسیه دل‌ربایی کرد. طرحی برای ایران نیز داشت: تعمیق نفوذ در سیستم!

شکل‌گیری ایرانِ غربگرا، مهم‌ترین تهدید برای مسکو خواهد بود. حتی ایرانِ هسته‌ای هم برای روسیه خطر خواهد بود. ایرانِ اسلام‌گرای رادیکال خطر بعدی است. رویای پوتین اما برآمدن یک "ایرانِ نظامی" است. چرا که نظامی‌شدن ایران می‌تواند تنش با غرب را حفظ کرده و مانع ایجاد نگرانی از جناحِ جنوبی گردد.

مسکو با درگیری ایران در جنگ اوکراین، سطح تنش غرب و ایران را بالا نگه‌داشت؛ همانگونه که برجام را تضعیف کرده بود تا مانعِ غیرامنیتی‌شدن ایران شود.

سياست روسيه در برابر رابطه غرب و ايران سیاست دو ستونیِ "نه جنگ، نه صلح" است:
غرب به ايران حمله نكند؛
رابطه ايران و غرب نیز نرمال نشود!

حمایت روسیه از ادعای نادرستِ امارات و ناتوانی ایران در پاسخ مؤثر، نمایانگر قالب رفتاری ایران است: استیصال.

ورای نوع رفتار با ایران (حتی با رای به شش قطعنامه‌ی شورای امنیت و تشدید تحریم‌ها علیه ایران)، مسکو مطمئن ‌است که تهران از او ‌ دنباله‌روی ‌کرده یا مجبور است که این کار را کند.

همچنین، مسکو بر این باور است که نیاز تهران به همکاری با آن از سر اضطرار است و به محضِ برآمدن فرصتی تاریخی در رابطه با غرب، ایران، بی‌درنگ، روسیه را دور می‌زند. از این رو، سیاست نگاه به شرقِ ایران ریشه در استیصال ایران و شرایط اضطرار دارد که هر دو نیز درهم‌تنیده با آمریکاستیزی است.

فرمانروای خردمندِ ایرانی، باید درک کند که روسیه و چین متحد ایران نیستند، همان‌گونه که پیش از این آمریکا اتحاد استراتژیکی با ایران نداشت. قدرت‌های بزرگ در بزنگاه‌های تاریخی ایران را همواره تنها گذاشته و خواهند گذاشت. پس باید به یگانه متحد تاریخی تکیه کند: ملت شریف ولی مظلوم ایران!


#توییت_خوانی

@IranDel_Channel

💢

🔴 #توییت_خوانی

✍️ رشته‌توییتی از محمدعلی بهمنی قاجار،‌ دانش‌آموخته دکترای حقوق

تصمیم به بازگشت گشت‌های پلیس [یا هرکار مشابه دیگر، تحت هر نامی] برای مقابله با بی‌حجابی، یک اشتباه محاسباتی فاحش است.

این اقدام در حالی است که خود مسئولان حکومتی بارها بر ناکارآمد بودن سیاستِ پلیسی درباره حجاب اذعان کرده بودند.

نتیجه  دور پیشین این سیاست، تبدیل به اصطلاح بدحجابی به بی‌حجابی بود.

فرجامِ عقبگرد فعلی نیز نه تنها مطلوبِ نظر دست‌اندرکاران این سیاستِ اجبار نخواهد بود، بلکه جمعیت دین‌دار و متدین را نیز با حق آزادی پوشش همراه خواهد کرد و بر گستره‌ی طرفدارانِ اختیاری بودن پوشش، خواهد افزود و جز هزینه، عایدی برای حکومت نخواهد داشت.

به نظر می رسد راهکار مشخص است و آن اقدام شجاعانه در پذیرش حقِّ آزادی بیان و وجدان و عقیده و عدمِ اعمالِ اجبار و توجیه جمعیتِ طرفدارِ اجبار به ضرورتِ زیستِ مسالمت‌آمیز و احترام به مخالف و تحملِ عقایدِ دیگران است.

اگر این چنین شود، جامعه از دین‌دار و بی‌دین و سنّتی و محافظه‌کار و نوگرا، شاد و خرم و خوب در کنار هم و با حفظ احترام به یکدیگر و در بستر ارزش و هویتی به نام ایران زندگی خواهند کرد و زمینه برای التیام زخم‌های گذشته مساعد می‌گردد‌.

اگر جز این باشد، هر روز باید منتظر تنش‌های اجتماعی و سیاسی بود که فرجامی جز هزینه‌های گزاف و جبران‌ناپذیر نخواهد داشت.


@IranDel_Channel

💢

🔴 همشهری علیه هم‌شهری

✍️ علی ورامینی، دبیر گروه فرهنگِ روزنامه هم‌میهن

برای هر آدمی در هر شغل و کاری باشد؟ احتمالاً روزهایی پیش خواهد آمد که به‌دلیل کار دیگر همکارانش احساس شرم کند. ما هم از این قاعده مستثنی نیستیم، چه‌بسا بیشتر از دیگر شغل‌ها و چه‌بسا هم زمانی که ما از گفتار و کردار همکاری شرم می‌کنیم، او هم همین حس را نسبت به ما داشته باشد. به قول آن شاعر رومی: «از جهان دو بانگ می‌آید به ضد / تا کدامین را تو باشی مستعد». بعضی اوقات دیگر حتی بحث شرم هم نیست، بحث وهن یک حرفه است. یکبار دوست پزشک متخصصی از همکارش می‌گفت که به بهانه‌های واهی، بعضی بیمارهایش را برهنه می‌کرده و آنها را برانداز. من آن روز در نگاه آن پزشک چیزی ورای شرم دیدم، گویی از اینکه با آن مرد در آن شغل اشتراک دارد، احساس انزجار دارد. حقیقت دیروز وقتی عکس صفحه‌ی اول روزنامه همشهری و مطالبش درباره بازیگری را خواندم همین احساس را داشتم. سوای اینکه آن عکس و عبارت‌هایش وهن حرفه‌ی روزنامه‌نگاری بود از اینکه پول بیت‌المال صرف چنین اقدامات کین‌توزانه‌ای می‌شود حسرت عمیقی بر جانم نشست. همکاران ما در ذو‌ق‌زدگی‌شان نسبت به حکم یک بازیگر، چنان عنان از کف داده‌اند که حتی اصول اولیه‌ی درست‌نویسی و کار حرفه‌ای را هم فراموش کرده‌اند. با تیتر بزرگ زده‌اند «سلبریتی‌درمانی به حکم قاضی». یادداشتی هم که با این تیتر نوشته شده بود خواندم، سوای اینکه نویسنده‌ی یادداشت در مقام روانپزشکی که بیماری را معاینه کرده، آنجا درباره بیماری بازیگر و امثالهم نظر قاطع داده، به ایشان احسنت گفتم از اینکه توانایی داشته باشد این‌همه بنویسد، بی‌آنکه حرف حسابی گفته باشد. مدیرمسئول بزرگوار یا کسی که آن یادداشت را نوشته چنان محو ترکیب «سلبریتی‌درمانی» شده که متوجه نشده این ترکیب به‌معنای این است که با استمداد از سلبریتی می‌توان دردی را درمان کرد. مثل آب‌درمانی که یعنی به میانجی استفاده از آب قرار است دردی درمان شود. احتمالاً مراد متولیان روزنامه «درمانِ سلبریتی با حکم قاضی» بوده و باز هم به نتیجه رسیدند که با پس‌وپیش کردن نه‌فقط چیزی غلط نمی‌شود که قشنگ‌تر هم خواهد شد.

بگذریم از این سطح تسلط دوستان بر ادبیات فارسی، پرسش اساسی اینجاست که چنین عکس و متنی از روزنامه‌ای که با بودجه‌ی عمومی چرخش می‌چرخد و بیشتر از هر نهاد خصوصی دیگری باید به فکر تأثیر مطلبش در حوزه‌ی عمومی باشد، چه تاثیری در میان مردم خواهد داشت؟ اول از همه به فرض آنکه آن قاضی با مشورت پزشک به این نتیجه رسیده باشد که به‌زعم خودشان متهمی دارای فلان بیماری است، آیا ما این اصل بدیهی را نمی‌دانیم که بیماری هر فرد یکی از شخصی‌ترین حوزه‌های اوست و بی‌شمار دستورالعمل برای حفظ آن وجود دارد؟ اینکه چند متن از آدم‌هایی که حتی مبانی کار حرفه‌ای خودشان را هم نمی‌دانند نوشته شود که فلانی دوقطبی است و از کمبود عزت‌نفس رنج می‌برد و... با کدام اصول حرفه‌ای روزنامه‌نگاری یا اصلا با کدام اخلاق سازگار است؟ مهم‌ترین خطای این روزنامه اما انگ‌زدن به بیماری روان است. ای‌کاش متولیان این نهاد عمومی اندکی با بیماری روان و رنج مضاعفی که این بیماران از انگشت‌نماشدن می‌برند آشنا بودند. سال‌هاست پزشکان، روانشناسان و روزنامه‌‍‌نگاران محترمی در تلاشند که از بیماری‌های روان انگ‌زدایی کنند. همه تلاش آنها این است که روزی نام بیماری‌هایی چون دوقطبی و اسکیزوفرنی مثل آرتروز، ذات‌الریه، دیابت و... شود.



🔴 دنباله‌ی یادداشت را در قسمتِ "مشاهده فوری" بخوانید:
👇👇


@IranDel_Channel

💢

🔴 بررسی طرح سازمان ملی مهاجرت؛
چراغ سبز به افغان‌ها برای تغییر ترکیبِ جمعیت ایران!

🔴 اقامت دایم ویژه خارجی‌های علاقمند به انقلاب اسلامی!


✍️ اختصاصی روزنامه اینترنتی فراز
 
تشکیل سازمان ملی مهاجرت در دستورکار مجلس قرار گرفته [است]. طرحی که کلیات آن آبان سال قبل در مجلس به تصویب رسیده بود. بهارستان در حالی برای تعیین تکلیف موضوع اقامت اتباع خارجی آستین بالا می‌زند که از شهریور سال ۱۴۰۰ یعنی زمان آغاز تسلط دوباره‌ی طالبان در افغانستان تا امروز میلیون‌ها نفر از شهروندان این کشور وارد ایران شده‌اند.

طبق این طرح اقامت دائم یا ویژه صرفاً مشمول «خارجی‌های علاقه‌مند به انقلاب اسلامی که در راستای تحقق آرمان‌های انقلاب اسلامی و تامین منافع جمهوری اسلامی اقدامات شایانی انجام داده‌اند» می‌شود. افرادی که مشمول دریافت اقامت مدت‌دار می‌شوند نیز محدود هستند و پنج دسته‌ی ایثارگران غیر ایرانی، نخبگان علمی و حوزوی، اشخاصی که دستاوردهای برجسته‌ی فرهنگی و هنری دارند، فعالان مؤثر اقتصادی و سرمایه‌گذاران و همسر و فرزندان زنان ایرانی را در بر می‌گیرد.


🔴 متنِ کاملِ این گزارش را در قسمتِ "مشاهده فوری" بخوانید:
👇👇


@IranDel_Channel

💢

‍ 🔴 داستانِ تحلیل

✍️ رشته‌توییتی از آرش رئیسی‌نژاد،‌ دانش‌آموخته‌ی دکترای روابط بین‌الملل

ویژگی عمده جهان کنونی، ظهور سریع تهدیدات خُردکننده در کنار بازشدنِ پنجره‌ی فرصت‌های زودگذر است. در واقع، شبکه‌ی لحظات و لحظاتِ شبکه‌ای بنیان جهان تک قطبیِ در حالِ گذار است. در چنین وضعیتی، طراحی، تدوین، راه‌اندازی و پیشبرد سیاست خارجیِ نوین،‌ نیازمندِ درکِ دانش‌های هفت‌گانه است.

سیاست، بدون‌ فهمِ جغرافیا و تاریخ به عنوانِ مواد خامِ تحلیل، امری متوهّمانه است. این دو آبشخور دانشِ ژئوپلتیک است: تاثیر پایدار جغرافیا بر سیاست خارجی در طول تاریخ.

اهمیت ژئوپلتیک اما نباید به پذیرشِ جبرِ جغرافیا بیانجامد. ژئوپلتیک گزینه‌ها را محدود می‌کند، امّا سرنوشت را رقم نمی‌زند!

علیرغم تاثیر انکارناپذیرِ روندهای ژئوپلتیکی، این انسان‌ها هستند که در نهایت تصمیم می‌گیرند. برای درکِ تأثیرِ انسان‌ها به یک دانش،‌متوسّل شوید: روانشناسی سیاسی.

اگر ژئوپلتیک، پنهان‌ترین نیروهای بیرونی در محیط را نشان می‌دهد، روانشناسی سیاسی، نهان‌ترین نیروهای درونی را آشکار می‌سازد!

رهبران نقش اصلی و مرکزی را در فرایندِ تصمیم‌گیریِ سیاستِ خارجی دارند. پس مدل‌های تصمیم‌گیری و نوع و میزان تاثیرگذاری ‌نزدیکان‌شان بر آنان، باید تحلیل شود. رهبران بزرگ با کُنشِ دیپلماتیک و برتری هوشمندانه در میدان، سویه روندهای ژئوپلتیکیِ تهدیدزا را تغییر داده و به فرصت تبدیل می‌کنند.

در میانه روندهای ژئوپلتیکی و کنش‌گری رهبران، چیدمان نهادی جای دارد. سازمان‌های حکومتی، شرکت‌های انحصارطلب و گروه‌های ذینفع، همگی ترتیباتِ نهادی را شکل می‌دهند. برآیندِ سیاستِ خارجی و داخلی تا حدودی تحت تاثیر رقابت یا همکاری این نهادها و توان لابی‌گری آنها برای رسیدن به اهدافشان است.

پول، زور و گفتمان، مثلثِ سنّتیِ قدرت را تشکیل می‌دهند. پس حفظِ برتری در اقتصادِ بین‌الملل از طریق کنترل و یا بهره‌برداری از شبکه‌ی مالی و ارزِ جهانی در سیاستِ خارجی نقشی مهم دارد.

امروزه اما این ژئواکونومی است که سویه نوین آن گشته [است]: سرمایه‌گذاری هدفمند، برای دستیابی به اهداف ژئوپلتیکی!

عواملِ غیرمادی نیز بر سویه‌ی سیاست خارجی تاثیر می‌نهند. آن را در مفهوم ژئوکالچر بیابید: استفاده از ایدئولوژی، گفتمان و فرهنگ در رقابت ژئوپلتیکی! ایدئولوژی اگر از منطقِ ژئوپلتیک ‌پیروی نکند، خواه‌ناخواه دود می‌شود و به هوا می‌رود. هویّتِ ملی اما نیرومند است و بسیج‌کننده توده‌های ناراضی.

در زمانه‌ی كنونی فاکتورِ نوینی در حال شکل‌گیری‌ست که سویه‌ی رقابت جهانی را زیر سایه‌ی خود خواهد برد: تکنوپلتیک یا توسعه تکنولوژی برای دستیابی به اهداف ژئوپلتیکی! از نیمه‌هادی تا هوش مصنوعی، همگی عناصری برای حفظ یا دستیابی بر هژمونی جهانی هستند؛ رقابتی که مرکز ثقل آن در دریای چین است.

با این فاکتورهای هفت‌گانه، فراز و نشیب در سیاست جهانی را تحلیل و روندهای نوین را پیش‌بینی کنید. در صورت نبودِ زمان کافی و کمبود داده‌ی قابل اعتما‌د، تنها به دوگانه ژئوپلتیک و روانشناسی سیاسی اکتفا کنید. ستون سوم، تکنوپلتیک، نیز در حال کوبیدن دَر برای ورود به جرگه این دو فاکتور است!

چهارگانه روندهای ژئوپلتیکی، روانشناسی سیاسی رهبران، مدل‌های تصمیم‌گیری آنان و رقابت نهادهای داخلی در کتابم* بکاربرده‌شد؛ کتابی که بر سیاست خارجی [محمدرضا] شاه تمرکز داشت و در تابستان ۲۰۱۸ [میلادی] چاپ شد. نسخه کُردی آن پارسال بیرون آمد و نسخه عربی و فرانسوی آن نیز در دست تهیه است؛ نسخه‌ی ایرانی امّا ..!


🔴 پی‌نوشت:
* نام کتاب
The Shah of Iran, the Iraqi Kurds and the Lebanese Shia


#توییت_خوانی

@IranDel_Channel

💢

💚
🤍
❤️

🔴 شهروندان ایرانی که دغدغه‌ی ایران دارند، به کانالِ تلگرامی "ایران‌دل" دعوت‌اند.

نام این کانال‌، از بیت معروفِ حکیم نظامی‌ گنجه‌ای، الهام گرفته شده است:
همه عالم تَن است و ایران‌دل
نیست گوینده،‌ زین قیاس خجل


🔴 بازنشر یک یادداشت، توییت، ویدئو و یا یک فایل صوتی در کانالِ ایران‌دل به معنی تایید کل محتوای ارسالی و تمام مواضعِ صاحبِ آن محتوا (نویسنده و سخنران و توییت‌زننده) نیست و صرفاً هدف بازتاب دادن یک نگاه و اندیشه پیرامونِ تاریخ، فرهنگ، ادبیات، اندیشه‌ی ایرانی و مسائل روز ایران است.

لطفاً به کانالِ تلگرامی ایران‌دل پیوسته و دوستان خود را بدین کانال دعوت کنید و این پیام را در گروه‌های مختلف تلگرامی به اشتراک بگذارید.

لطفاً اعلان‌های کانال (notification) را فعال نگه دارید و بعد مطالعه‌ی فرسته‌ها (پست‌ها) چنانچه فرسته‌ای را سودمند ارزیابی کردید، آن فرسته را به کانال تلگرامی خود، گروه‌های مختلف تلگرامی و دوستانِ علاقمندتان ارسال کنید.


از همراهی شما مخاطبانِ گرامی سپاسگزاریم.


https://t.me/IranDel_Channel


@IranDel_Channel

💢

‌‌
🔴 #توییت_خوانی

✍️ رشته‌توییتی از سید کوهزاد اسماعیلی

فرهنگستان زبان و ادب فارسی یک «نهاد ملّی» است. یکی از مهمترین نهادهای قانونی ملّی ماست که وظیفه‌ای بسیار مهم و حساس بر عهده دارد.

قطعاً با ایده‌آل - مانند آکادمی زبان فرانسه - فاصله دارد، اما مانند همه نهادهای ملّی اینکه چه کسی رئیس آن است، فرع بر اصلِ ملّی بودن آن است.

خلاصه در برخورد با یک نهاد ملّی و تخصّصی سعی کنیم کمتر خوشمزگی راه بیاندازیم.

کسانی که در این نهاد هستند افرادی برجسته و متخصص‌اند که مثلاً در مورد واژه‌گزینی بهتر از بنده می‌دانند دارند چه می‌کنند. اینکه پزشک به کار خودش برسد و متخصّصِ زبان هم به کار خودش، به سیره‌ی عُقلا نزدیک‌تر است!



🔴 پی‌نوشت:
بازنشر توییتی از یک شخص، به معنی تأييد تمام مواضع آن شخص نیست.


@IranDel_Channel

💢

‌‌
🔴 سیاست روس

✍️ محمود افشار، دانش‌آموخته دکترای حقوق

تا قبل از پطر کبیر روسیه راهی به دریا نداشت. وقتی که این شخص بزرگ تاریخی به سلطنت رسید دانست تا آن مملکت رابطۀ مستقیم با دریاهای آزاد نداشته باشد نخواهد توانست که اجتماعاً اقتصاداً و سیاستاً مراحل ترقی را سیر نماید. علی‌هذا با کمال جدیت به انجام این مقصود همت گماشته و به ممالک همسایه بنای دست‌اندازی گذاشت. بعد از او جانشینانش به استظهار وصیتنامۀ سیاسی که به نام وی جعل شده بود دست یافتن به دریاهای آزاد و اضمحلال مللی را که در سر راه بودند مدار سیاست و کوشش خود قرار دادند.

از چهار راه ممکن بود که روس‌ها به دریای آزاد راه یابند: اول دریای سیاه و مدیترانه، دوم بحر بالتیک و اقیانوس اطلس، سوم دریاهای شرق اقصی و اقیانوس کبیر، چهارم خلیج فارس و اقیانوس هند. در هر یک از این جهات به موانع و مشکلاتی برخوردند که شرح جامع آن خارج از مقالۀ ماست. به طور اختصار آنکه در خط اول بعد از زد و خوردها با عثمانی دریای سیاه را در حقیقت تصرف نمودند، ولی تجاوز از آن یعنی عبور از تنگه‌های بسفر و داردانل برای آن‌ها میسر نگردید. در خط دوم پس از جنگ‌هایی با سوئد بالأخره به بحر بالتیک دست یافته و پطر کبیر شهر پطرزبورغ را بنا نهاد، ولی باز از این دریا نتوانستند خارج شده خود را به اقیانوس اطلس برسانند. در خط سوم پس از طی مسافت‌ها و دفع موانع در سیبریا به کنار اقیانوس کبیر رسیده و شهر ولادیوستُک را ایجاد کردند، اما باز در آنجا نیز ژاپنی‌ها مانع خیالات آن‌ها گردیدند. در خط چهارم راه عمدۀ آن‌ها ایران بود، ولی در این راه با وجود تمام کوشش‌هایی که کردند موفق به رسیدن به خلیج فارس نشدند. در تمام این راه‌ها انگلیسیان به مبارزین و مخالفین روسیه کمک می‌کردند، چنانکه در سال ۱۸۵۵ به عثمانی مدد کرده و روس‌ها را در کریمه شکست دادند.
وصیت‌نامۀ جعلی که به نام پطر کبیر معروف است گذشته از دریای آزاد سیاسیون روس را به تسخیر هندوستان نیز تطمیع نموده است. روس‌ها برای رسیدن به این دو مقصود یعنی خلیج فارس و هندوستان قریب به دو قرن کار کردند. قشون‌ آن‌ها در ترکستان و قفقاز داخل شده و از دو ساحل بحر خزر به طرف ایران پیش آمدند. خانان خیوه و بخارا را مطیع نموده، ناحیۀ مرو را نیز مالک شده و با ایران و افغانستان از این سمت همسایه گردیدند. در قفقازیه نیز داغستان، گرجستان، ارمنستان و سایر ولایات این طرف رود کُر را تا رود ارس متدرجاً تصاحب نموده به خلیج فارس و سرحدّات هند نزدیک شدند.



🔴 منبع:
گنجینۀ مقالات، دکتر محمود افشار، تهران: انتشارات دکتر محمود افشار، چاپ دوم ۱۴۰۰، ج ‌۲، ص ۲۴۸ - ۲۴۹


@IranDel_Channel

💢

‍ ‌‌
🔴 چکامه‌ای به دو زبان فارسی و ترکی آذربایجانی از مهدی‌ اکبری‌فر (چامه‌سرا و نویسندهٔ اردبیلی)، دربارهٔ دریاچهٔ ارومیه، چشم نیلی ایران‌زمین و نگین خطهٔ آذربایجان


دریاچهٔ ارومیه
درنای زخم خوردهٔ آبی
شوق به گِل نشستهٔ جیحون
در رشکِ آذران،
افسانهٔ نمک و خون،
چون اشکِ مادران
بر چهرهٔ فسردهٔ میهن نشسته‌ای
نامت بلند باد ...

گهوارهٔ تمدن و فرهنگ
پیوندگاه زبان و زمان و دین
عمّان بی‌نهنگ،
حالا که دست‌ِ تو از ابرها و رود
کوتاه گشته است،
سینه ز مرگِ سپیدت
از نالهٔ پرندگانِ رحیلت
پر آه گشته است،
غم، همچو گرد نمک،
از لبِ ارس
تا دست‌های پینه‌بستهٔ هرمز
بیداد می‌کند:
گویا مغیره بن شعبه دگر بار
بر کوه کشتگان
خطبهٔ مرگ ایراد می‌کند...

دریاچهٔ ارومیه
ای گرد پیل‌تن
سهرابِ زخم خوردهٔ این نقشهٔ کهن
بالا بلند،
شه‌بیت آذریِ گلستان این وطن،
برخیز،
چون دست بر سر این بی‌پناه باش،
رستمِ شکست خورده
زالِ شکسته
سیمرغِ بر فرازِ دماوند نشسته
بابک به قلعهٔ بذ و
افشین به سنگر است،
مرهم به درد کهن‌سالِ ماه باش،
با من بمان
با من بخوان:

ایران آنام سنی جاندان سئویب سئور
عشقینده هر زمان جان‌ آلار، هم‌ده جان وئرر
ارومیه دریاسی،
دریالارین گلینی، سئللرین سونی
باخ،
یالنیزام، سوسوزام، خانمان‌سیزام
حسرت قوپور نفسیمدن، ایاقه دور،
بیرده فرح‌له سؤیله اؤزون، سسله بیزلری
بیرده سولان،
چاغیر کؤچه‌ری خسته قوشلاری
آچ قوللارین، گمی‌لره میندیر یوخولاری
آل بوینونا بیزی
گؤزلیر سنی
گؤزل ایران اوشاقلاری

م. الف


📷 عکس از سینا افشاریان




🔴 پی‌نوشت:
با امید و آرزوی روزهای خوب برای محیط‌زیستِ ایران از دریاچه‌های ارومیه، بختگان، جازموریان و هامون،‌ تالاب‌های انزلی و هورالعظیم، رودهای کارون، زاینده‌رود و ارس، باتلاقِ گاوخونی و جنگل‌های هیرکانی شمال، ارسباران و زاگرس و ...



@IranDel_Channel

💢

🎥 شاعرِ زنده‌یاد استاد اسد چراغی

ایشان از شاعرانِ مطرحِ کُردی‌سُرای استان کرمانشاه بودند که اشعار بسیار زیبایی را با گویشِ کُردی کرمانشاهی (کلهری) سروده است.



@IranDel_Channel

💢