بچه ها گروه ژانری یه تعداد اینجا هستن، این پیام برای شماست وگرنه نخونین و وقتتون رو هدر ندین.
به شخصه باور دارم که هر محیط اجتماعی کوچیکی نمادی بر جامعه ای هست که داخلش زندگی می‌کنیم، من مدت ها هست در این گروه فعالم که در نهایت من و چند نفر دیگه مورد حمله یه سری دوستان که پشت هم هستن قرار گرفتیم( جدا از توهین های خانوادگی که حتی شد و اینجا جاش نیست و کسی خواست در پی وی بیشتر صحبت میکنیم).
امروز دوباره طبق روال همیشه در گروه بحثی راجب یک نشر شکل گرفت و ادمین محترم(ادمین اصلی؟ نمی‌دونم) اومد به کسی تهمت توهین کردن زد و شروع کرد به گفتن اینکه ما در اینجا توهین رو برنمیتابیم، درحالی که وقتی این توهین ها از طرف دوستان خودشون باشه همیشه چشم پوشی میشه.
هرچند که از جامعه وسط باز که حتی نفرتشون معتبر نیست انتظار دیگه ای هم نمی‌رفت، برای آخرین بار راجب این موضوع صحبت کردم و دیگه ادامش نمیدم.
به امید روزی که افراد به دیکتاتور درون خود هم شعار مرگ بر بفرستن.

به شکل ترسناکی همچی در انقلاب امسال شبیه به جنبش مهسا شده، فقط خونین تر.
بعد از اینکه شلوغی ها در خیابون کم شد دانشگاه ها شروع کردن و به مرور اون بچه ها هم خاموش شدن.
تنها چیزی که می‌تونه استثنایی در این قضیه شروع کنه دخالت خارجیه که دور نیست.

حتی اگه در نزدیک محل های احتمالی برخورد در جنگ پیش‌رو نیستین مراقب شیشه‌ی پنجره ها باشین. موج انفجار تا کیلومتر ها میتونه ادامه پیدا کنه، یه چسب ضربدری بزنین روی هر شیشه.

اطلاعیه کارزار ایران را پس می‌گیریم: معرفی پیام‌رسان کاملا امن «زمزمه» برای حفظ ارتباط با یکدیگر در زمان قطع اینترنت

پیام‌رسان «زمزمه» که توسط گروهی از برنامه‌نویسان آزادیخواه و مورد اعتماد طراحی و ساخته شده است، در حال حاضر فقط برای تلفن‌های اندروید و به صورت فایل APK در دسترس است، و به زودی بر روی گوگل‌پلی نیز قرار می‌گیرد.

هر چه عده بیشتری این پیام‌رسان را نصب کنند، کارآیی آن در زمان قطع اینترنت بالاتر خواهد بود. بنابراین توصیه می‌کنیم که زمزمه را هم‌اکنون نصب و در همه گروه‌های خانوادگی و دوستی نیز تبلیغ کنید.

لینک دانلود:

https://zemzeme.app/download.html

@OfficialRezaPahlavi

پیشنهاد میکنم حتما اینو نصب کنین چون ممکنه بزودی نت ملی بشه.

هراتفاقی بیوفته به دوستی با همتون افتخار میکنم.
هرگز دست از به دنبال آزادی بودن برندارین.

حدس بزنین کی از آخوندا جون سخت تره؟
ما!

در یکی از داستان های کوتاه آلبرکامو کارگرانی که دچار ظلم از طرف کارفرما شده بودن همه سکوت کردن، این دیگه آخرین حالت اعتراضشون بود.
من به معنای سکوتم دلم خوشه.

در بخشی از زندگیم گیر کردم که نمیدونم به کدوم سمت برم، عمیقا میدونم که تاثیر بزرگی بر روی زندگیم داره.
اما کدوم ورطه خوشبختیه و کدوم بدبختی؟

در این لحظه واقعا درک میکنم که هرچیزی زمان خودش رو داره، گاهی اگه حرفایی رو کمی زودتر شنیده بودیم میتونست همچی فرق کنه.
اما الان من در ایستگاه قطارم و و پر از حرفایی که باید کمی زودتر می‌شنیدم.

دوستان ما همه برده‌ی آزادی هستیم.
هردفعه میگیم که این دفعه همچی رو به چپم دایورت میکنم، اما با اولین فریاد آزادی‌خواهی دوباره همراه میشیم.

آرسنال فن نیستم اما با این باخت منم گریه‌ام گرفت.

برای این مشکل یه کاسه بامزه گرفتم و هرکتابی که نخوندم یا تازه خریدم رو مینویسم و داخلش میندازه و هر دفعه قرعه کشی میکنم تا کتاب بعدی چی بخونم.

چند نفرتون ناشناس اینستام رو میخواستین.
کلا هر شبکه اجتماعی که هستم میتونین با این یوزرنیم پیدام کنین:
NF_sahand

پراید مبارک همگی اما راجب چیز دیگه ای میخوام صحبت کنم.
همزمان با ماه پراید ما به ماه توجه به سلامت روان مردان هم رسیدیم، اما حداقل من ندیدم که کسی به این موضوع اهمیت بده یا راجبش حرف بزنه.
دفعه بعد که یکی بگه به زنان بیشتر کم توجهی میشه تا مردان مشت میکوبم به دهنش.