قبل اینکه بعضی از دوستان که سر همچی هیت میدن بیان به این حرفم هیت بدن، نخیر من خودمو تو دسته چنین افرادی نمیبینم( هنوز) اما سعی میکنم در حد خودم تغییر درستی ایجاد کنم.

با این شعر از مولوی این زیاده گویی رو پایان ببخشیم.

نادان که نباشد خبر زین سخن
محتاج دمیدن است بر آهن

تا کی ز چو و چند گفتن بی‌خبر
در پیش تو مشتی سؤالند و جواب

این مشت بر این خر نه از بهر علف
بل زانک نماید که او دارد شرف

فرهنگ ۲۵۰۰ ساله به چه جور فرهنگی گفته میشه؟
فرهنگی که به مرگ قائم مقام فراهانی خندید و هلهله سر داد؟
فرهنگی که در مقابل مرگ امیر کبیر سکوت کرد؟
فرهنگی که سال ها حق تدریس رو از زنان گرفت؟
فرهنگ ۲۵۰۰ ساله بسیار جای افتخار داره اما همچنان جاهای ننگین هم به همین زیادی داره.
من این هارو نمیگم که بگم ما فرهنگ نداریم.

میگم که نگاه کنید و فرق کنید، تفاوت داشته باشید و یک اشتباه رو دوباره و دوباره تکرار نکنید.

این کتاب رو من به پیشنهاد آقای علیخوانی خوندم پس باید حتما بابتش ازشون تشکر میکردم.
اما پیشنهاد جالبی دادن، در آینده سراغش میرم و باهاتون راجبش حرف میزنم.

یک داستان علمی تخیلی براتون نوشتم.

مزرعه ارز دیجیتال حیوانات.



در مزرعه حیوانات همه برابرند، فقط بعضی‌ها شفاف‌تر، نورانی‌تر و از قضا صاحب کل آخور و باغ‌اند. هوا که کدر می‌شود، آقای هواشناسی با لبخند دندونی می‌گوید این آلودگی نیست، «مه شاعرانه» است؛ ریه‌هایتان اگر می‌سوزد مشکل از احساساتتان است، نه هوا.

در این مزرعه آزادی مجازی چیز خطرناکی‌ست؛ برای همین خیالتان راحت باشد، هیچ‌کس اجازه ندارد از آن استفاده کند… جز نماینده دلسوزی که شب‌ها پشت آن درِ بسته، با اینترنت آزاد مثل آدمی که تازه از غار فرار کرده باشد صفحه‌ها را بالا و پایین می‌کند تا مبادا شما، اهالی این خاک سبز و همیشه شاد، آسیب ببینید.

در مزرعه حیوانات، خوک‌ها حاکم‌اند؛ هم باغ را دارند، هم داستان را. آن صاحب عوضی را بیرون کرده اند، و چون بیرونش کرده‌اند، لابد او بوده که جنگل‌ها را آتش زده. از کجا می‌دانیم؟ از همان‌جا که همیشه می‌دانیم؛ از دهان خوک‌ها. وقتی منبع حقیقت همین‌قدر نزدیک است، چرا شک کنیم؟

در این مزرعه اگر دو دوتا پنج شود، اشکالی ندارد. اتفاقاً خیلی هم خوب است. ریاضی باید با شرایط روز هماهنگ باشد، نه روز با ریاضی.

ماندن در صف به مراتب از گرفتن حق خویش راحت تر است.

نامه ناصرالدین شاه به امیر کبیر:

بیگلر بیگی آمد و از حرف‌های او این طور فهمیدم که شما بیم دارید که این اوضاع به کجا خواهد انجامید. چه کسی می‌تواند یک لحظه حرفی علیه شما بزند؟ به خدا قسم اگر کسی چه در حضور من و چه در پیش اشخاص دیگر یک کلمه بی‌احترامی درباره شما بکند پدرسوخته‌ام اگر او را جلوی توپ نگذارم. به حق خدا نیتی جز این ندارم که من وشما یکی باشیم و با هم به کارها برسیم. به سر خودم اگر شما غمگین باشید به خدا نمی‌توانم تحمل غمگینی شما را بکنم. تا وقتی شما هستید و من زنده‌ام از شما دست برنخواهم داشت.

امیر کبیر به دستور ناصرالدین شاه در مستی به قتل رسید.

«توی گند و گُه خودمان غوطه‌وریم و فقط انتظار ترکیدن را می‌کشیم. فرنگ هم باز برای بچه‌تاجرها و دزدها و جاسوس‌های مامِ میهن است. ما از همه‌چیز محروم بوده‌ایم، این‌هم یکی‌اش. وقتی که در این‌جا نمی‌توانم زندگی‌ام را تأمین بکنم [سفر] فرنگ به چه درد من می‌خورد؟ همهٔ درها بسته است. خودم را که نمی‌خواهم گول بزنم. خواجه [حافظ] می‌فرماید:

"از هر طرف که رفتم جز وحشت‌ام نیفزود
زنهار از این بیابان وین راهِ بی‌نهایت"»

نامهٔ ۱۷، ۵ بهمن ۱۳۲۵، صفحهٔ ۸۵.

- همان (هدایت، ۱۳۷۹).
@erjahat

کتاب قیام سرخ رو شروع کردم به خوندن جلد اولش و تا اومدم برم تو بحر کتاب دیدم از جلد جدا شده پس مجبور شدم ببرمش صحافی و تا شنبه یکشنبه میرسه دستم.

یه چیز دیگه باید شروع کنم تا برسه دستم دوباره