S + A2

هیچ‌کس “بدرود” نگفت؛ فقط قدم‌هاشون کم‌کم از هم فاصله گرفت. مثل اون لحظه‌ای که آهنگ تموم نمیشه، ولی سه تا ساز هر کدوم برای خودش به بیراهه میرن تو مسیر جدا. نه دعوایی، نه ترکشی. فقط اون سکوتی که بعدش می‌فهمی دیگه سه‌ ساز نیستن.

الان انرژی نوشتن یه مرور بر طبق اصل های اولیه مثل همیشه رو ندارم اما باید راجب این کتاب حرف بزنم.
پس بیا این بار یه جور متفاوت تو این بخش مرور باشیم، خوندن این اثر یکی از لذت بخش ترین و جذاب ترین تجربه های کتابخوانی در زندگی من بود، کتاب در صده ۱۹ روایت میشه و به شکل فوق العاده ای جهان برده ها رو به نمایش می‌کشه جوری که به خوبی میتونین همچین وحشگیری رو از انسان ها ببینید و از نژاد پرستی نفرت پیدا کنین.
این کتاب هیچی کم نداشت و از هرچیزی به اندازه نیاز در خودش موجود داشت، صد در صد پیشنهادش میکنم، لذت خوندن این کتاب رو از دست ندین.

بنی یه جا اروم نمیمونم ازش خوب عکس بگیرم پس میتونین از زاویه باسن ببینینش.

در بهترین حالت.

واقعا موضوع مهمی نیست و خیلی ها واکنش نشون ندادم اما خیلیاتون هم دلتون شکست بابت مجوز گرفتن شروین و کلی راجبش دارین همجا حرف میزنین.
تنها چیزی که ازتون میخوام اینه که به این موضوع فکر کنین چه موضوعاتی در حال حاضر در محور کشور میگذره و چرا دقیقا در همین زمان اتفاقاتی افتاده تا نگاهتون به اون چیزا جلب بشه؟
آگاه باشید.

اینجا آسمون سیاه‌ست کلا.

ایناست که میتونه یه روز رو تبدیل به یک روز خوب کنه.

تجربه اینو داشتین که رابطه ارزشمندی (دوستی، خانوادگی، عاطفی)رو از دست بدین اما احساسی به از دست دادن اون رابطه نداشته باشین؟

اینو جواب بدین تا بریم سراغ ادامش

سوگواری و ناراحتی برای از دست دادن یک رابطه همیشه دقیقا بعد خراب شدن اون رابطه اتفاق نمیوفته.
ما گاهی اوقات در اخر های اون دوستی که داریم برای خودمون سوگواری از دست رفتنشو میگیریم چون میدونیم در حال تموم شدنه حتی اگه در عین قابل مشاهده نباشه ذهنمون از این موضوع آگاهه.
پس مراقب روابطتون باشین و وقتی که لازمه رها کنید.
و زمانی که رها کردین و دیدین هیچ حسی ندارین، شما بی احساس نیستید بلکه قبلا احساسات خودتون رو خرج از دست دادن این رابطه کردین.

خیلیاتون اینجا جواب دادین و خیلیاتون اومدین ناشناس و پی وی، خیلی ممنونم از این همراهی ارزشمندتون.

شعری از بوکوفسکی با توضیحات.

عشق به زاد و بوم و تعهد فقط در صورتی معنا می دهد که آدم با دست کشیدن از آن، چیزی را از دست بدهد. آخر این زن چه داشت که از دست بدهد؟

ـ زنی در ریگ روان، کوبو آبه