کافیه.

و مثل همیشه
Hala Madrid 🤍👑

برای هالووین، ایرانی میشم.

ان‌اف برای موزیک(البوم؟) جدیدش تیزر داد، هیچی به این اندازه نمیتونست امشب انقدر خوشحالم کنه

https://youtube.com/shorts/eXxql-gBPsg?si=tCGrPcUqfDoR0LgA

شنیدین میگن دردی که نکشتت قوی ترت میکنه؟
باید بدونین که این جمله از بیخ غلطه، هر دردی مفید نیست و قادر نیست روی رشد و توسعه فردی شما تاثیر بزاره و افزایشش بده.

گاهی اوقات درد در حدی در وجودتون رسوخ میکنه که توانایی اینکه خودتون رو بدون درد تصور کنین رو ندارین، ذهن اینطور فکر میکنه من اگه غمگین نباشم دیگه آدمی نیستم که الانم، هویت منو غم تعریف می‌کنه.

اما به این شکل نیست، شما توسط درد و همچین مضامینی تعریف نمیشین.

کمک بگیرین، به دنبال درمان این سرماخوردگی روح باشید.
اگه نمیدونید از کجا باید درمان رو شروع کنین بهم پیام بدین از هرجا که راحتین و من کمکتون میکنم و تو این راه همراهتون میام.
قوی بمونین رفقا.

کافیه.

دارم کتاب ۱۱/۲۲/۶۳ رو از استیون کینگ میخونم.
کتاب هزار صفحه هستش، کتابایی که اینجور صفحات طولانی دارن و مدت بیشتری باهاشون زندگی میکنم خیلی روم تاثیر بیشتری میزارن، جوری که بیشتر حس شخصیت هارو حس میکنم.
برام جالبه این حس اما زیادش خوب نیست برای همین تو هر فصل یک کتاب با این تعداد صفحه میخونم و باقی کتابا پایین ۷۰۰ صفحه هستش.

کتاب طولانی فصل زمستونم قراره آناکارنینا باشه که نزدیک به ۲ هزار صفحست.

حاضرم تو چندتا جنگ مسخره ببازم تا برای اون جنگ بزرگ زنده بمونم.

میدونی چی میگم؟ پاشو نفس بکش.

امروز چند جامعه شناس، مترجم و اقتصاد دان دستگیر شدن.
باز آبان شد.

آدم ها مدام در حال انجام یه کاری هستن.
میخرن، تند میرن، حرف میزنن، عاشق میشن و حتی عبادت میکنن تا با اون سکوت لعنتی داخل خودشون مواجه نشن.

چون میترسن که وایستن که شاید فقط شاید با اون پوچی درون خودشون مواجه بشن، با اون ترس، اون نسخه عریان خودشون

اما شاید بگین که خب باید با خودمون مواجه بشیم؟
این مواجه شدن به دوراهی میرسه که بستگی به خودتون داره کدومش برای شما باشه

اگه آمادگیشو نداشته باشی، می‌تونه خردت کنه. چون اون‌جا با ترس‌هات، ضعف‌هات، دروغ‌هایی که به خودت گفتی، روبه‌رو می‌شی. واسه همینه که خیلیا ناخودآگاه ازش فرار می‌کنن، حتی با کارهای ظاهراً بی‌ربط مثل شلوغ کردن زندگی‌شون.

ولی اگه بتونی تحملش کنی، اون مواجهه می‌تونه شروع یه رهایی باشه. چون بعد از اون، دیگه چیزی برای قایم شدن نمی‌مونه. یه جور آزادی خام و دردناک.

و فقط اون موقع هست که میتونی بفهمی واقعا میتونی کی باشی.