باید برای لذت بردن زندگی کرد دیگه؟
چهارچوبی که روز به روز زور میزنم خودم رو توش جا کنم، برای رویاهای من کوچیکه.
گاهی هم ذهنم چنان از خودم دور میشه و بلندپروازی میکنه که من حس میکنم برای چهارچوبم کوچیکم.
گور بابای چهارچوب خب! هم لذت میبرم هم رنج میکشم.
چرا انقدر زندگی گیج کننده‌اس؟!
نمیشد فقط چیپس خورد و سریال دید؟!

ورزش سنگین با وزنه خوشحالم میکنه.

ادبیات کلاسیک فرانسه خوشحالم میکنه.

دلار ۵۰ تومنی یعنی باید بیشتر درس بخونی و کار کنی تا زودتر از جهنم بری بیرون.

این قسمت:
watching videos on YouTube

●Results:

*oh, damn. My skin is awful T-T
*GOSH. I want to have a home. And be alone.
* I'm hungry. What is the taste of Chinese food!?
*I should put colour on my hair^^
*woooow. [Go to write a new thing on her bucket list!]
*why i don't have that many clothes?
*make thousands of lists for thousands of things!

امروز. تنها رفتم پردیس کتاب. ۳ ساعت بین کتاب ها بی وقفه چرخیدم‌ و winning move گوش دادم‌.
آدم ها زیبا بودن و دنیا میدرخشید‌. بعد از مدت های طولانی، احساس کردم من هم میدرخشم.
^ این کتاب نامه‌های بوکوفسکی بود که اسمش یادم نیست :')
#books

حس میکنم یه سنگ رسوبی بی مصرفم!
شاعرانه نیست. غم‌گینه.
قاطعانه ترین تصمیم اینه که دست از گیج بودن بردارم و بالاخره کار درست رو انجام بدم.
حتی از سنگ رسوبی هم میشه فسیل و نفت استخراج کرد! ها؟! اونقدرهام به درد نخور نیستم.

من یه مدت نیستم و کانالم رو با پیام های schedule شده تنها میگذارم. :)
به شدت دوران سختیه برام. اما من هم دست برنمیدارم از تلاش کردن.
نه فقط کنکور، اون دیگه حتی مهم هم نیست. برای زندگی میگم. تلاش می‌کنم صبح ها بیدار بشم و روز رو به شب برسونم.
به خودم قول روزهای خوب رو نمیدم، اما قول میدم به آدم قوی‌تری تبدیل بشم و از خودم محافظت کنم.

By Hans & Liek

سلام. من برگشتم خونه.
دلم تنگ شد برای کانالم.
و... این چندوقت، به شدت کمک کننده بود.
فکر کنم ۱۵ روز شد. من ۱۱۱ صفحه ژورنال کردم و از روزی که گذروندم، فکرهام، رویاهام، هدف هام و خلاصه همه چی، نوشتم و نقاشی کشیدم.
الان همه چیز داره خوب پیش میره و من امیدوارم.
حداقل قوی تر از ۱۵ روز پیش!