گاهی نامت را، اعتبار و مقام و
تحصیلاتت را کلاً فراموش کن.
مانند کودکان شو، جدی نباش.

گاهی زندگی را یک تفریح بدان
و آن را با قلبت لمس کن.
از دنیای به این زیبایی لذت ببر و
سپاسگزار باش!


@iiosho

تاریخ سرشار از سرگذشت پادشاهان و حکمرانان بزرگ است،
اما از بیدار شدگان کمتر اثری می توان یافت. تعداد بیدار شدگان انگشت شمار است، زیرا آنان در راهی گام گذاشتند که نیازمند تحولی بنیادین بود:
تحول از ناخود آگاهی به خود آگاهی و سرانجام از خود آگاهی به آگاهی محض.
تو باید ناخودآگاهی ات را به خودآگاهی متحول سازی.
وقتی ذره ای ناخودآگاهی در تو باقی نمانده باشد و سر شار از نور و انرژی باشی، یک عارف می شوی،
یک عارف واقعی.


@iiosho

خودت را بپذیر،
هرچه که هستی
حتی اگر نقصی هم داری آن را بپذیر

تنها آن هنگام قادری دست از جنگ با خودت برداری و آسوده باشی


@iiosho

تمام سفرهای‌ پختگی و بالغ شدن از یک جدا شدن شروع می‌شود؛
جدا ‌شدن از احساس امنیت،
جدا شدن از حس قدرت،
جدا شدن از یک وابستگی...

جدا شدن از هر چیزی که فکر می‌کنیم بدون آن هیچ خواهیم شد.

@iiosho

با گوش کردن به قلب،
هرچه میتوانی بیشتر بیاموز
از قلب پیروی کن،
ذهن مال تو نیست،جامعه آنرا به تو داده
قلب مال توست، خود خدا آنرا به تو  داده


@iiosho

ذهن همان انبار باورهای شماست.
گشودگی یعنی: بی ذهنی؛
گشودگی یعنی: کنار گذاشتن ذهن
و آن وقت آماده ای که بارها و بارها
به شیوه ای جدید به زندگی نگاه کنی،
اما نه با دیدگانی قدیمی.

@iiosho

با شهامت بودن
به معنای زندگی کردن با #دل است.
در حالی که آدم ضعیف با مغزش زندگی می کند.
 

@iiosho

زندگی آزاد از تضاد هاست
تمامی تضاد ها مکمل یکدیگرند
راست بدان که:
روز و شب مکمل یکدیگرند، زندگی و مرگ نیز چنین اند

@iiosho

اگر آدم تمام لحظات و مراحل زندگی اش را صرف خلق زیبایی , عشق و شادی بکند،
مرگ به نقطه ی اوج زندگی او تبدیل خواهد شد .
مرگ او زشت , آنطور که هر روز برای همه اتفاق می افتد نخواهد بود .
اگر مرگ زشت باشد , بدین معنی ست که تمام زندگی بیهوده تلف شده بوده است .
در هستی همه چیز یکی و یکسان است .
عصاره ی کل تعالیم #بودا چنین بود:
بزرگ و کوچک و مهم و غیر مهم وجود ندارد،

این برداشت و تعابیر انسانهاست که به این عبارت ها موجودیت می بخشد .
با مراقبه شروع کن , و شاهد رشد و شکوفایی سکوت، زیبایی، شادی، رهایی و حساسیت درونت باش .
هر چه از مراقبه بدست می آوری،
سعی کن به زندگی روزمره انتقال دهی .
آن را با دیگران تقسیم کن.
زیرا هر چه را تقسیم کنی به زودی فزونی می یابد، پس حساس و مراقب باش که چه چیز را تقسیم می کنی .
و زمانی که به نقطه ی مرگ رسیدی، متوجه خواهی شد که مرگ وجود ندارد .
تو می توانی با دنیا وداع کنی،
بدون اینکه نیازی به اشک غم باشد ــ
شاید اشک شادی، ولی اشک غم نه .
و این قصه و فسانه و آرمان نیست،
این چیزیست که آن را از ما گرفته اند،
چیزی که همین جاست، دور نیست،
آرزو و حسرت نیست .
واقعیت لحظه لحظه هایی ست که در آن حضور نداریم .
ولی برای رسیدن به چنین مرحله ای , باید معصومیت و مراقبه را عنوان
نقطه ی شروع قرار دهی .


@iiosho

#هوشیار_شو ،
زندگی از روی عادت یعنی:
زندگی مکانیکی است

دیدن اشتباهات دیگران آسان است،
اشتباهات خود را ببین
فرد عاشق اشتباه دیگران را نمی بیند.


@iiosho

هم اینک، همینجا زندگی کن!
زندگی کردن در امید، زندگی کردن در آینده است، و این خود به تعویق انداختن زندگی به معنای واقعیست.

این نه راه زندگی کردن، که راه خودکشی است.
هیچ احتیاجی به امید نیست
و هیچ احتیاجی به احساس ناامیدی هم نیست.

هم اینک، همینجا زندگی کن.
زندگی به طرز فوق العاده ای
لذت بخش است.

همینجا دارد می بارد
و تو جای دیگری را می نگری.


@iiosho

زندگی به سادگی هست.
زندگی توانستن و خواستن نمی شناسد،
زندگی به سادگی هست...
زندگی باید و شاید نمی شناسد،
اگر و اما نمی شناسد.
هر آنچه که هست را زندگی کن
بله گاهی آسیب می زند و سخت هم آسیب می زند.
گاهی غم و اندوه فراوان به همراه دارد اما این غمها پله هایی هستند به سوی وجد و سرور
و آن آسیب ها و رنجها چیزی نیستند جز
دردهای تولد دوباره
تو باید روز و شب ، تولد ومرگ ، تابستان و زمستان رابپذیری.
تو باید تمام زندگی را بپذیری .
نمی توانی چیزی را رد کنی و
برایش شرط و شروط بگذاری.
شرط و شروط هیچ تفاوتی ایجاد نمی کند فقط تو را به درون توهم می کشاند.

در آنچه که هست زندگی کن.
کلمه باید و می بایست مربوط به
ساختارهای ذهن است از آن دوری کن.


@iiosho

تنها زنده بودن زندگی نیست
به زندگی تان نگاه کنید:
آیا می توانید آن را برکت بنامید؟
می توانید آن را هدیه حیات بنامید؟
دوست دارید این زندگی را بارها و بارها از سر بگیرید؟!

به کتب به اصطلاح مقدس گوش ندهید، به ندای درونی تان گوش فرا دهید. این تنها نسخه ی آسمانی است که من توصیه می کنم
اگر با حساسیت زیاد و خیلی آگاهانه گوش فرا دهید، هرگز گمراه نخواهید شد. وقتی به صدای دلتان گوش دهید، هرگز تجزیه نمی شوید. با گوش دادن به ندای درونتان بدون سبک و سنگین کردن، درست و غلط کردن، خود به خود در مسیر درست گام برمی دارید.

تمامی هنر بشر امروزی در گوش دادن آگاهانه، با توجه و عمیق به ندای درون است
از این ندا پیروی کنید و به هر کجا که رهنمونتان می کند، بشتابید. گاه ممکن است به خطا رهنمون شوید ولی بخاطر بسپارید که آن خطا برای پختگی شما لازم است.


@iiosho

وقتی تنها هستم، احساس می کنم می توانم به روشهایی مردم را دوست بدارم، اما به محض اینکه با آنها مواجه میشوم، پرده ها می افتند.



دوست داشتن مردم واقعی مشکل است.
چون انسان واقعی انتظارات شما را برآورده نمی کند. وجودش برای شما بی معناست.
او به اینجا نیامده که انتظارات دیگری را برآورده کند. او باید زندگی خودش را دنبال کند
هر جا که مخالف شما عمل می کند یا با احساسات و دریافتهای شما هماهنگ نیست، مشکل ایجاد می شود
فکر کردن به عشق بسیار ساده است اما عشق ورزیدن خیلی مشکل. عاشق جهان شدن خیلی آسان است، اما مشکل واقعی دوست داشتن یک وجود بشری منحصر بفرد است خیلی راحت است که به خدا یا انسانیت عشق بورزی. اما مشکل واقعی وقتی بوجود می آید که با شخص واقعی برخورد کنید و رویارویی با او به معنی گذر از تفسیر و زورآزمایی عظیم است. قرار نیست او برده شما باشد یا شما به بردگی او در آیید. در این جاست که مشکل واقعی رخ می نماید
اگر قرار باشد شما یا او برده شوید، مشکلی نیست، ولی مشکل در صورتی پیش می آید که هیچک نمی خواهد برده باشد و یا نقش برده را بازی کند.
هر کسی مختار است که آزاد باشد. تمام وجودش سرشار از آزادی شود.
پس بخاطر بسپار:
مشکل واقعی با شخصیت شما کاری ندارد، بلکه با کل پدیده عشق درگیر است. آن را مشکل شخصی تلقی نکن و گرنه به دردسر می افتی. هر کسی ناچاراً با مشکل مشابهی مواجه است، بیشتر یا کمتر. هرگز به کسی برنخوردم که در عشق مشکلی نداشته باشد.



@iiosho

تمام سفرهای‌ پختگی و بالغ شدن از یک جدا شدن شروع می‌شود؛
جدا ‌شدن از احساس امنیت،
جدا شدن از حس قدرت،
جدا شدن از یک وابستگی...

جدا شدن از هر چیزی که فکر می‌کنیم بدون آن هیچ خواهیم شد.


@iiosho

هر آنچه که روی می‌دهد را بپذیر،
انکار را رها کن
حتی اگر احساس غم می‌کنی آن را بپذیر
در همان وضعیت زندگی کن
بلافاصله کیفیت تغییر می‌کند
تو در غم آرام می‌گیری و غم زیبا می‌شود، عمق پیدا می‌کند و بعد شادی می‌شود
هر آنچه که رخ می‌دهد خوب است.
نمی‌تواند طور دیگری باشد
زیرا در پشت هر چیزی دستان خداست.
پس در پذیرش_مطلق زندگی کن و آسوده باش.


@iiosho

ما گاهی فراموش می کنیم که:
برای چه از عدم تا به اقلیم وجود، این همه راه آمده ایم.

ما به ضیافت هستی دعوت نشده ایم تا با خود جمع کنیم و ببریم، بلکه آمده ایم تا ببخشیم و خود را پیدا کنیم.

آمده ایم تا عشق را، امید را، دوستی را و نان را با دیگران تقسیم کنیم.
آمده ایم تا خلائی را پر کنیم که فقط و فقط با وجود ما پر میشود و بس...


@iiosho

ستاره قطبی، ثابت ترین ستاره است.
اجرام آسمانی همگی متحرکند؛ 
مگر همین ستاره قطبی، 
عشق همانند ستاره قطبی است.
در این دنیا همه چیز در حال تغییر است؛ 
#مگر_عشق،
هر چیز دیگری موقت و در تغییر است.
تنهاعشق جاودان است.

در عشق، واقعیت وجود دارد و هر چیز دیگر تنها یک رویاست.
هر کس عاشق باشد، واقعی می شود.
اگر کاملا در عشق قرار بگیرید،
به خود حقیقی تان می رسید.
هنگامی که قدم می زنید،
بدانید چیزی در وجودتان ثابت است و آن روح شماست؛ستاره قطبی وجودتان،

غذا میخورید، ولی چیزی در و جودتان، هرگز چیزی نمیخورد.
عصبانی می شوید، ولی چیزی در وجودتان، هرگز عصبانی نمی شود.
هزار و یک کار مختلف انجام می دهید، ولی همان چیز در وجودتان، ماورای عمل باقی میماند.
این ستاره قطبی و جودتان است.
هنگام حرکت کردن، سخن گفتن یا انجام دادن هر کاری، این بخش ثابت را به یاد داشته باشد. همیشه این بخش را که ثابت مطلق است،
به یاد داشته باشید:
آنچه در شما غیر قابل تغییر است،
حقیقی است
و عشق راه  یافتن حقیقت این است.


@iiosho

داستان پنهان مرگ
معمولاً ما به مرگ طوری نگاه می‌کنیم که گویی چیزی خارج از حیات است؛ نوعی پدیده که مخالف زندگی است. اما نه، چنین نیست.
در واقع، مرگ رویداد نهاییِ مجموعه‌ای از رویدادهاست که در زندگی رخ می‌دهند.
زندگی را می‌توان به درختی تشبیه کرد که میوه می‌دهد. میوه ابتدا سبز است، سپس زرد می‌شود و رفته‌رفته رسیده‌تر می‌گردد تا سرانجام کاملاً زرد شده و از درخت فرو می‌افتد. این افتادن از درخت، واقعه‌ای جدا از روند زرد شدن و رسیدن میوه نیست؛ بلکه مرحله‌ی نهاییِ همان فرایند رسیدن است.
افتادن میوه رویدادی بیرونی نیست، بلکه حاصلِ روندی است که از مدت‌ها پیش آغاز شده و ادامه داشته است. زمانی که میوه سبز بود نیز در حال آماده شدن برای مرحله‌ی نهایی خود بود. حتی هنگامی که هنوز شکوفه‌ای بر شاخه ظاهر نشده و میوه درون شاخه پنهان بود، این آمادگی ادامه داشت.
پیش از آن، وقتی درخت هنوز پدیدار نشده و همه‌چیز درون دانه نهفته بود، باز هم همین روند جریان داشت. حتی زمانی که آن دانه هنوز زاده نشده و در دل درختی دیگر پنهان بود، این مسیر ادامه داشت.
مرگ، چیزی بیرون از زندگی نیست؛ بلکه کامل‌شدنِ همان مسیری است که از آغاز شکل‌گیری آغاز شده است.
#اشو

@iiosho