غرورم همه چى رو ازم گرفته. خاک بر سرت پسر. درسته كه ميگن مغرور بودن جذابه ولى نه تا اين حد.

زنگ زدم شب فود ميگم لوكيشن بدم امكانش هست نزديک ترين فست فودِ شبانه روزىِ اطرافم رو بهم بگيد؟ ميگه داداش مگه صد و هيجده گرفتى؟ ما خودمون يه فست فوديم :)))))))))

:)))))) رفته بودم لوازم برقى براى چراغ مطالعه ام لامپ بگيرم، ذهنم يه جاى ديگه بود به فروشنده گفتم آقا ببخشيد لامپ چراغ قوه داريد؟ گفت يعنى چى؟ مدلش چيه؟ گفتم چراغ قوه ديگه، مگه فرقى ميكنه؟ گفت پسرِ خوب هزار مدل چراغ قوه داريم. مدلشو بگو يا دارم يا اگه نداشته باشم برات سفارش ميدم بيارن. گفتم بابا لامپ چراغ قوه كه توى شب مناسب باشه. بعد يه سرى LED آويزون بود بهش گفتم همينا فقط كم حجمش كه مناسب مطالعه باشه! گفت داداش چى زدى؟! جنسش خوب بوده ها! مگه اينا لامپ چراغ قوه س؟ چى ميگى تو اصن؟ گفتم خودت چى ميگى لامپِ چراغ قوه ميخوام ديگه. خودت نميفهمى. به در اشاره كرد گفت از مغازه گُم نشى بيرون با جارو ميزنمت. بعد خنديدم گفتم آقا ببخشيد من ذهنم يه جا ديگه س. منظورم لامپ چراغ مطالعه بود. دوباره گفت نه مثل اينكه جنسش واقعاً خوب بوده بهت ساخته. خنديد :))))))))))

امشب عكسا رو به امين نشون دادم گفت فكر كنم هرچندوقت يبار بايد يكى رو پيدا كنم بياد بزنه تو گوشت تا غمگين بشى. هرموقع بغضت تركيد يه هنر جديد از خودت رو كردى :))))))

همه چى دست به دستِ هم داره ميده كه ديگه دلم نخواد آدمِ خوبى باشم.

حاضر بودم يه سال از عمرم رو بدم ولى فردا پرواز نداشته باشم. حداقل كاش سفرم تركيه اى گرجستانى جايى بود. خارج از ايران. يه ساعت پرواز ارزش اين حجم از استرس و ترسى كه الان دارم رو نداره.

دنبالم نگرد. پيدام نميكنى.

رفقا بابتِ تاخيرِ قسمتِ هشتمِ پادكست شرمنده ام. براى روايت كردن نه تمركز كافى دارم نه حوصله. اگه فرصتى پيش بياد و اونجا توى هتل بتونم ضبط كنم، حتماً اينكار رو ميكنم.

بياى سمتم دو قدم ميام سمتت. ولى يه قدم دور بشى، من ده قدم دور تر ميشم.

قسمت هاى قبلى توى بخش فايل هاى پين شده ى كانال هست. خوشحال مى شم نظرتون رو بشنوم.

امين ويديوكال گرفته ميگه يادت نره از سفر ويديو درست كنى. من وسطِ فرودگاه دارم سكته ميكنم آقا منتظرِ ولاگِ سفره.

يه جورى بغضم تركيده انگار مى خوام مهاجرت كنم :))))))