✉️ پیام شما:

تا وقتی که خدا بالا سرمونه چرا باید ناامید شد؟
تا زمانی که میدونیم هیچ‌ چیزی تو این دنیا ماندگار نیست و همه چیز میگذرد چرا باید ناامید شد؟
همانطور که روزای زیبامون گذشت این روزای سختم میگذرد
به عنوان یه کنکوری میتونم بگم که زندگی چنان خوب و زیبایی ندارم ولی از این مطمئنم که روزی نتیجه تمام تلاش ها و زحماتم رو می بینم‌ فقط باید امیدوار باشیم امیدوار به آمدن روزای خوب روزای زیبا روزایی که آرزوی همه مونه

به قول حافظ:
دورِ گردون گر دو روزی بر مرادِ ما نرفت
دائماً یکسان نباشد حالِ دوران غم مخور



📝 م. محمدنژاد:
ممنون از این‌ متن امیدوارکننده‌ای که نوشتید. حقیقتاً دوره‌ی کنکور (جدا از ضعف‌ها، تبعیض‌ها و معضل‌هایش) برای کسی که در این رقابت می‌خواهد پیشی بگیرد، سخت و طاقت‌فرسا است. امیدوارم به سلامت از این مرحله گذر کرده و به موفقییتی درخور دست پیدا کنید.


📑 @Han_Pen

✉️ پیام شما:

امید چیز خوبی ست…!
مثل آخرین سکه..
مثل آخرین گلوله..
آخرین سکه نمی‌گذارد که غرورت بشکند.
آخرین گلوله نمی‌گذارد که سرباز اسیر شود.
کسی که امید دارد فقیر نیست،
همیشه چیزی دارد.
یک تصمیم کوچک، می‌تواند مسیر یک عمر را تغییر دهد.
همیشه امیدتان به خدا باشد، نه بندگانش!
چون امید بستن به غیر خدا همچون خانه عنکبوت است:
شکننده و بی اعتبار…
خدا به تنهایی برای شما کافی است… در همه حال به او اعتماد کنید…
زندگی ما سرشار از فراز و نشیب‌هاست. زندگی می‌تواند هم مرگ پیش پای ما بگذارد و هم تولد، هم بیماری و مشکل و هم موفقیت و هم تلخی و هم شیرینی…

در همه حال مهم این است که از امید به آینده وموفقیت دست برنداریم…



📝 م. محمدنژاد:
بابت متن زیبایی که فرستادید، سپاس‌گزارم.
این جمله که «یک تصمیم کوچک، می‌تواند مسیر یک عمر را تغییر دهد» بسیار مورد پسند است و همراهانی که از اوایل با مطالب کانال همراه بوده‌اند یا مطالب را از ابتدا مطالعه کرده‌اند می‌دانند در این‌باره مطالبی از جمله «با یگ گل بهار شروع میشه» یا «نقطه‌ی عطف زندگی» را به نگارش در آورده‌ام.
امیدوارم هرگز نهالِ امید در دل‌ شما و همگان نخشکد زیرا آدمی زمانی شکست می‌خورد که دست از تلاش بردارد و زمانی دست از تلاش برمی‌دارد که از موفق شدن، ناامید شده باشد.


📑 @Han_Pen

شاید به چشم نیاید اما وقتی به چشم نیاید، آن وقت است که قدرش را خوب می‌دانی؛ خواب را می‌گویم...

کسی را دیدم که دچار اختلال نادر بی‌خوابی (Insomnia) شده‌ بود و برای ماه‌های متوالی حتی با مصرف داروهای خواب‌آور نتوانسته بود بخوابد؛ از نظر ظاهری نحیف شده و وزنش کاهش یافته بود و از نظر روانی هم او را بسیار می‌آزرد و تمرکز و حواسش را تحت تأثیر قرار داده بود.
از بی‌خوابی‌ شبانه‌اش می‌گفت که هر چقدر به چپ و راست می‌غلتد خوابش نمی‌برد پس برمی‌خیزد و به اعضای خانواده نگاه می‌کند که چطور در خواب ناز فرورفته‌اند و در تاریکی و سکوت شب با حسرت به منازل مسکونی می‌نگرد و با خودش می‌گوید خوش‌به‌حالتان که خواب هستید و می‌توانید بخوابید...

آری وقتی نتوانی بخوابی با این‌که خسته‌ای، با این‌که چشم‌های قرمز و پر از خونت نای دیدن ندارند، با این‌که سلول به سلول جسم و تنت از فعالیت مداوم درد می‌کنند، با این‌که روح و روانت تشنه‌ی استراحت هستند، با این‌که سرتاپای وجودت می‌خواهد بخوابد اما نمی‌تواند...

وقتی برای لحظه‌ای خواب به چشمت نیاید، نه برای یک ساعت و دو ساعت، نه برای یک شب و دو شب بلکه برای چندین ماه و حتی چندین سال خوابت نبرد، آن وقت شاید قدر خواب را بدانی!

هر کسی چیزی را غذای روح می‌داند اما من دو چیز را غذای روح می‌دانم که یکی از آن‌ها خواب است‌. بنابراین چه خوب است پس از بیداری و قبل از شاکر بودن به خاطر بیدار شدن، به خاطر توانایی خوابیدن شکرگزار بود.

خوابی آرامش‌بخش برای همگی خصوصاً فرد مذکور آرزومندم.



📝 م. محمدنژاد
📑 @Han_Pen

گاهی از دیدن اوضاع زمان و احوال مردمان به اندازه‌ای آزرده و رنجیده‌خاطر می‌شوی که با خود می‌گویی «کاش شیرین‌عقلی سرخوش بودم تا از هر چه هست و می‌شود، فارغ و آسوده‌خاطر می‌بودم» ولی چه کنیم که چنین نیست و نمی‌شود چراکه خود را دائماً به بی‌خیالی و بی‌تفاوتی زدن از عهده‌ی ما خارج است...



📝 م. محمدنژاد
📑 @Han_Pen

A: Where are you from?
B: I'm from Viran...


📝 M. MuhammadNejad
📑 @Han_Pen

همواره دوراهی‌های زندگی، تصمیم‌گیری را بر آدمی مشتبه و مشکل می‌کند اما همیشه دوراهی‌ها سرِ ماندن یا رفتن نیست؛ گاهی دوراهی‌ها سرِ نماندن یا نرفتن است...
وقتی نه می‌خواهی بمانی و نه می‌خواهی بروی!
وقتی نه می‌توانی بمانی و نه می‌توانی بروی!
وقتی نه راه پس داری و نه راه پیش!
و این دودلی تو را گرفتار و از حرکت باز می‌دارد...!

زیرا زمانی که به یک سو بیش از دگر سو مایل باشی راحت‌تر می‌توانی انتخاب کنی اما زمانی که به هیچ کدام تمایل نداشته باشی، این تو را در گریزی ناگزیر می‌گذارد که ناچاری یکی را برگزینی اما نه با شوق و ذوق بلکه با قهر و زهر....

و بی‌شک انتخابی که با اختیار و اشتیاق باشد یا با اجبار و اکراه، هرگز یکسان نیست!



📝 م. محمدنژاد
📑 @Han_Pen