آیا هوش مصنوعی ما را باهوش‌ می‌کند؟

هوش مصنوعی یا Artificial Intelligence که مخفف آن AI است، در این دهه نُقل محافل شده و از کوچک تا بزرگ، محصل و معلم، دانشجو و استاد، مریض و پزشک، کارمند و بی‌کار و خلاصه هر کاربر اینترنت را شیفته‌ی خود کرده و در زمان حال، امکانات وسیع و متنوع این فناوری بر کسی پوشیده نیست و کم‌تر کسی هست که از آن استفاده نکرده باشد یا دست‌کم با این موضوع آشنایی نداشته باشد اما چیزی که شاید خیلی از افراد از آن بی‌خبر باشند این است که هوش مصنوعی از خیلی وقت پیش با اختراع اولین ماشین حساب متولد شد و شاید اکنون به بلوغ رسیده و البته هنوز در حال تکامل است.

شاید بتوان سنگ را اولین ابزاری در نظر گرفت که انسان آن را برای پیش‌برد اهداف خود به کار گرفته است و از آن زمان تا به امروز، هرروز با اختراعات و اکتشافات به‌روز، ابزارهای جدیدتر و بهتری مهیا کرده است اما این ابزارها لزوماً وی را قوی‌تر نکرده بلکه در اکثر موارد صرفاً وی را یاری داده تا امورش را آسان‌تر، ساده‌تر و سریع‌تر انجام دهد و در اصل کار ماشین‌ها همین است؛ از همان سنگی که آن را به عنوان چکشی برای شکستن چیزی استفاده کرده تا همین هوش مصنوعی.

هوش مصنوعی را می‌توان مانند ابزاری یا موتور جست‌وجویی در نظر گرفت که اطلاعات و داده‌هایی که در پایگاه داده‌ موجود است را بررسی و بر آن اساس نتیجه‌گیری کرده و توضیحاتی را ارائه می‌دهد؛ به عبارت ساده‌تر، هوش مصنوعی مانند ماشینی یا رباتی در یک کتابخانه است که در جست‌وجو برای پیدا کردن کتابی یا متنی یا واژه‌ای به فرد کمک می‌کند.

اگر توجه کرده باشید اکثر مردم حتی به اندازه انگشتان دست خود، شماره موبایل اعضای خانواده‌ی خویش، دوستان یا آشنایان و... را از بر نیستند و گاهی کسانی که از دو سه سیم‌کارت بیش‌تر دارند، شماره‌های خودشان را نیز حفظ نیستند و این ناشی از آن است که ما شماره‌ها در حافظه‌ی موبایل ذخیره می‌کنیم چون این کار راحت‌تر از حفظ کردن در ذهن است لذا این ابزار حافظه‌ی ما را تقویت نکرده و بهبود نبخشیده است و همین امر برای هوش مصنوعی هم صدق می‌کند یعنی هوش مصنوعی ما را باهوش‌تر نخواهد کرد بلکه تنها کار را برای ما آسان‌تر، ساده‌تر و سریع‌تر خواهد کرد...

باید در خاطر داشت هوش مصنوعی نیز به سان هر ابزار دیگری در کنار مزایا، معایبی نیز دارد و از نیمه‌ی تاریک این قضیه نباید غافل شد. طرز استفاده در این امر از اهمییت بسیاری برخوردار است و متأسفانه اغلب مردم چنان مسحور این فناوری حوزه‌ی IT شده‌اند که هر پاسخی از جانب هوش مصنوعی به پرسششان را حقیقت محض تلقی کرده و هرچه جناب هوش مصنوعی بگوید را سَمِعنا و أَطَعنا گفته و بی‌هیچ تحلیل و تأملی می‌پذیرند گویا هر چه بگوید حق است و باطل بدان راه ندارد! غافل از این‌که خودِ هوش مصنوعی اعتراف می‌کند "AI can make mistakes" یعنی «هوش مصنوعی ممکن است اشتباه کند»



📝 م. محمدنژاد
📑 @Han_Pen

گویند هرکس سه کس است:
۱- کسی که از نظر خودش است
۲- کسی که از نظر دیگران است
۳- کسی که در واقعییت است...

و کم‌تر کسی هست که هر سه کسش یکی باشد!

برای مثال، گاهی کسی هست که از نظر خودش شخص خوبی است ولی از نظر دیگران شخص خوبی نیست و یا برعکس، از نظر خودش شخص خوبی نیست ولی از نظر دیگران شخص خوبی است و یا از نظر خودش و دیگران شخص خوبی است ولی در واقعییت شخص خوبی نیست و یا حالات دیگر...

ایده‌آل‌ترین حالت، توافق سه‌گانه بر خوب بودن یک فرد است اما خوب بودن در واقعییت بر سایر موارد ارجحیت دارد. (به این امید که از این دسته باشیم)



📝 م. محمدنژاد
📑 @Han_Pen

بدترین انسان، شیطانی است که به خیال خود، فرشته است...

چه بسیارند در دنیا شیاطینی که در ارتکاب اعمال شیطانی حتی شیطان اعظم را به شگفتی واداشته‌اند اما چنان می‌پندارند که گویا فرشته‌ای روی زمین‌اند و بر آن باور و یقینی در حد حق‌الیقین دارند درحالی‌که در حقیقت توهمی بیش نیست!

دسته‌ای از اینان تنها تظاهر می‌کند که از جمله‌ی خوبان‌اند و خود در دل می‌دانند که در باطن چنین نیستند اما دسته‌ای دیگر از این اهریمنان شدیداً اعتقاد دارند که بهترینِ آدمیان‌ هستند و اگر فقط یک انسان خوب در دنیا باشد همینانند چون در پندار خود، رفتار و کردارشان کاملاً نیک و درست است! ( امیدوارم از این دسته‌ها نباشیم)

آری! بدترین شخص، شخص بدی است که ادعا می‌کند شخص خوبی است و چنین شخصی از شخص بدی که اعتراف می‌کند شخص بدی است، بدتر است؛ زیرا او نه تنها بد بودنش را انکار می‌کند بلکه ادعا می‌کند آدم خوبی است و بر آن نیز اصرار دارد...

بدانید که ادعای خوب بودن دلیلی بر خوب بودن نیست و رفتار خوب و نه صرفاً گفتار خوش، نماینگر خوب بودن یک فرد است آن هم در صورتی که ریایی در کار نباشد و حتی این سخن راندن من در مورد خوب بودن نیز نشانی بر خوب بودن من نیست و همین جمله هم شما را نفریبد!




📝 م. محمدنژاد
📑 @Han_Pen

برای کسی که از زندگی خسته و ناامید است چه پیامی دارید تا او را به ادامه‌ی زندگی تشویق و امیدوار کنید؟؟؟

این سؤال را از دانش‌آموزان دبیرستانی پرسیدم و در ادامه، تعدادی از جواب‌هایی را که در برگه نوشتند، به اشتراک خواهم گذاشت؛ فقط امیدوارم قادر باشید آن دست‌خط‌های خاص و معماگونه را بخوانید :)



📝 م. محمدنژاد
📑 @Han_Pen

✉️ پیام شما:

تا وقتی که خدا بالا سرمونه چرا باید ناامید شد؟
تا زمانی که میدونیم هیچ‌ چیزی تو این دنیا ماندگار نیست و همه چیز میگذرد چرا باید ناامید شد؟
همانطور که روزای زیبامون گذشت این روزای سختم میگذرد
به عنوان یه کنکوری میتونم بگم که زندگی چنان خوب و زیبایی ندارم ولی از این مطمئنم که روزی نتیجه تمام تلاش ها و زحماتم رو می بینم‌ فقط باید امیدوار باشیم امیدوار به آمدن روزای خوب روزای زیبا روزایی که آرزوی همه مونه

به قول حافظ:
دورِ گردون گر دو روزی بر مرادِ ما نرفت
دائماً یکسان نباشد حالِ دوران غم مخور



📝 م. محمدنژاد:
ممنون از این‌ متن امیدوارکننده‌ای که نوشتید. حقیقتاً دوره‌ی کنکور (جدا از ضعف‌ها، تبعیض‌ها و معضل‌هایش) برای کسی که در این رقابت می‌خواهد پیشی بگیرد، سخت و طاقت‌فرسا است. امیدوارم به سلامت از این مرحله گذر کرده و به موفقییتی درخور دست پیدا کنید.


📑 @Han_Pen

✉️ پیام شما:

امید چیز خوبی ست…!
مثل آخرین سکه..
مثل آخرین گلوله..
آخرین سکه نمی‌گذارد که غرورت بشکند.
آخرین گلوله نمی‌گذارد که سرباز اسیر شود.
کسی که امید دارد فقیر نیست،
همیشه چیزی دارد.
یک تصمیم کوچک، می‌تواند مسیر یک عمر را تغییر دهد.
همیشه امیدتان به خدا باشد، نه بندگانش!
چون امید بستن به غیر خدا همچون خانه عنکبوت است:
شکننده و بی اعتبار…
خدا به تنهایی برای شما کافی است… در همه حال به او اعتماد کنید…
زندگی ما سرشار از فراز و نشیب‌هاست. زندگی می‌تواند هم مرگ پیش پای ما بگذارد و هم تولد، هم بیماری و مشکل و هم موفقیت و هم تلخی و هم شیرینی…

در همه حال مهم این است که از امید به آینده وموفقیت دست برنداریم…



📝 م. محمدنژاد:
بابت متن زیبایی که فرستادید، سپاس‌گزارم.
این جمله که «یک تصمیم کوچک، می‌تواند مسیر یک عمر را تغییر دهد» بسیار مورد پسند است و همراهانی که از اوایل با مطالب کانال همراه بوده‌اند یا مطالب را از ابتدا مطالعه کرده‌اند می‌دانند در این‌باره مطالبی از جمله «با یگ گل بهار شروع میشه» یا «نقطه‌ی عطف زندگی» را به نگارش در آورده‌ام.
امیدوارم هرگز نهالِ امید در دل‌ شما و همگان نخشکد زیرا آدمی زمانی شکست می‌خورد که دست از تلاش بردارد و زمانی دست از تلاش برمی‌دارد که از موفق شدن، ناامید شده باشد.


📑 @Han_Pen

شاید به چشم نیاید اما وقتی به چشم نیاید، آن وقت است که قدرش را خوب می‌دانی؛ خواب را می‌گویم...

کسی را دیدم که دچار اختلال نادر بی‌خوابی (Insomnia) شده‌ بود و برای ماه‌های متوالی حتی با مصرف داروهای خواب‌آور نتوانسته بود بخوابد؛ از نظر ظاهری نحیف شده و وزنش کاهش یافته بود و از نظر روانی هم او را بسیار می‌آزرد و تمرکز و حواسش را تحت تأثیر قرار داده بود.
از بی‌خوابی‌ شبانه‌اش می‌گفت که هر چقدر به چپ و راست می‌غلتد خوابش نمی‌برد پس برمی‌خیزد و به اعضای خانواده نگاه می‌کند که چطور در خواب ناز فرورفته‌اند و در تاریکی و سکوت شب با حسرت به منازل مسکونی می‌نگرد و با خودش می‌گوید خوش‌به‌حالتان که خواب هستید و می‌توانید بخوابید...

آری وقتی نتوانی بخوابی با این‌که خسته‌ای، با این‌که چشم‌های قرمز و پر از خونت نای دیدن ندارند، با این‌که سلول به سلول جسم و تنت از فعالیت مداوم درد می‌کنند، با این‌که روح و روانت تشنه‌ی استراحت هستند، با این‌که سرتاپای وجودت می‌خواهد بخوابد اما نمی‌تواند...

وقتی برای لحظه‌ای خواب به چشمت نیاید، نه برای یک ساعت و دو ساعت، نه برای یک شب و دو شب بلکه برای چندین ماه و حتی چندین سال خوابت نبرد، آن وقت شاید قدر خواب را بدانی!

هر کسی چیزی را غذای روح می‌داند اما من دو چیز را غذای روح می‌دانم که یکی از آن‌ها خواب است‌. بنابراین چه خوب است پس از بیداری و قبل از شاکر بودن به خاطر بیدار شدن، به خاطر توانایی خوابیدن شکرگزار بود.

خوابی آرامش‌بخش برای همگی خصوصاً فرد مذکور آرزومندم.



📝 م. محمدنژاد
📑 @Han_Pen

گاهی از دیدن اوضاع زمان و احوال مردمان به اندازه‌ای آزرده و رنجیده‌خاطر می‌شوی که با خود می‌گویی «کاش شیرین‌عقلی سرخوش بودم تا از هر چه هست و می‌شود، فارغ و آسوده‌خاطر می‌بودم» ولی چه کنیم که چنین نیست و نمی‌شود چراکه خود را دائماً به بی‌خیالی و بی‌تفاوتی زدن از عهده‌ی ما خارج است...



📝 م. محمدنژاد
📑 @Han_Pen

A: Where are you from?
B: I'm from Viran...


📝 M. MuhammadNejad
📑 @Han_Pen

همواره دوراهی‌های زندگی، تصمیم‌گیری را بر آدمی مشتبه و مشکل می‌کند اما همیشه دوراهی‌ها سرِ ماندن یا رفتن نیست؛ گاهی دوراهی‌ها سرِ نماندن یا نرفتن است...
وقتی نه می‌خواهی بمانی و نه می‌خواهی بروی!
وقتی نه می‌توانی بمانی و نه می‌توانی بروی!
وقتی نه راه پس داری و نه راه پیش!
و این دودلی تو را گرفتار و از حرکت باز می‌دارد...!

زیرا زمانی که به یک سو بیش از دگر سو مایل باشی راحت‌تر می‌توانی انتخاب کنی اما زمانی که به هیچ کدام تمایل نداشته باشی، این تو را در گریزی ناگزیر می‌گذارد که ناچاری یکی را برگزینی اما نه با شوق و ذوق بلکه با قهر و زهر....

و بی‌شک انتخابی که با اختیار و اشتیاق باشد یا با اجبار و اکراه، هرگز یکسان نیست!



📝 م. محمدنژاد
📑 @Han_Pen