بالاخره یک هفته‌ای که ما و جهانیان با هم می‌تونیم از دوشنبه بنالیم.

آره در مردها بیشتره، در واقع باید میگفتم بین انسان ها، چون تو روابط خودم چیزی جز خیانت ندیدم،
به طور کلی انسان ها موجودات کصشعرین، فقط مردها کصشعرترن

اصلاح میکنم مردها خیلی خیلی کصشعرن(یاد آمار خشونت خانگی و تجاوز افتادم)

مثلا یکی‌شون یه روز از خواب بیدار میشه و بخاطر پرینتر برای همیشه ترکت می‌کنه.

چقدر بی مسئولیت و پرینتر پرسن باید باشی؟

وقتی غذا نمی‌خورم مثل یک سگ وحشی درنده میشم.

امروز همکارم (مَرده) بهم گفت «برو با اون موهات» و من متوجه شدم پس امروز موهام ۱۰/۱۰ عه.

کاش عقیم بودید که مجبور نبودیم هم خودتونو تحمل کنیم هم تخم و ترکه‌تونو.

کسی غیر از تو نمونده
اگه حتی دیگه نیستی
همه جا بوی تو جاری
خودت اما دیگه نیستی
نیستی اما مونده اسمت
توی غربت شبونه
/روز سیصد و یکم انتظار

جوری که باید سر کار با "هر آدمی" سر و کله بزنی<<<<<<<

چرا ما اینقدر منتقدیم؟

بچه‌ها اصلا شرایط زندگیامونو نمیگم.

منظورم اینه مثلا سر کار از هر کی می‌پرسم خب چطورن فلان چیزا، همه بلا استثنا مینالن.

هیچ چیز مثبتی وجود نداره یعنی؟