داستان بازی در خانهای قدیمی و دورافتاده اتفاق میافتد؛ خانهای که دیوارهایش شاهد سالها رنج، مرگ و اتفاقات هولناک بودهاند
شخصیت اصلی بازی، داین، پس از یک حادثه وحشتناک در این خانه گرفتار میشود و باید در میان اتاقهای تاریک آن به دنبال راهی برای زنده ماندن بگردد
اما این خانه فقط یک ساختمان متروکه نیست
ارواح خشمگین، صداهای عجیب و سایههایی که در تاریکی حرکت میکنند، آرامش را از او میگیرند
با پیدا کردن یادداشتها و سرنخهای پنهان، کمکم داستان خانوادههایی آشکار میشود که پیش از او در این خانه زندگی میکردند و هرکدام سرنوشت تلخی داشتهاند
از مادری که با بیماری روانی دستوپنجه نرم میکرد تا پدری که گرفتار اتفاقات وحشتناک زندگیاش شده بود، همهچیز به گذشته تاریک این خانه گره خورده است
داین باید با کاوش در خانه و روبهرو شدن با ترسهایش، راز اتفاقاتی را که در آن رخ داده کشف کند
اما هرچه بیشتر پیش میرود، مرز میان واقعیت و توهم کمرنگتر میشود و این سؤال ترسناکتر از همیشه باقی میماند
آیا او واقعاً در این خانه تنهاست یا چیزی در تاریکی منتظر اوست
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🤯2😈2👻2🌚1😨1
در دل جنگلی دورافتاده، جایی که نور خورشید بهسختی از میان درختان عبور میکند، مردی ناشناس به هوش میآید
او در جنگلی گرفتار شده که چیزی غیرطبیعی در آن جریان دارد و راههای خروجش یکی پس از دیگری ناپدید شدهاند
درختان تغییر شکل دادهاند، حیوانات رفتاری غیرعادی دارند و موجوداتی وحشتناک در تاریکی پرسه میزنند
مرد برای زنده ماندن مجبور است در خانههای متروکه جستوجو کند، غذا و تجهیزات پیدا کند و سرنخهایی از اتفاقات این منطقه به دست بیاورد
اما خطر اصلی با غروب آفتاب آغاز میشود
او باید هر شب به پناهگاهش برگردد، پنجرهها را مسدود کند، وسایل دفاعی آماده کند و تا طلوع خورشید در برابر موجوداتی که از تاریکی بیرون میآیند مقاومت کند
در طول مسیر با بازماندگانی روبهرو میشود که هرکدام داستان و رازهای تاریک خودشان را دارند و بعضی از آنها شاید به اندازه موجودات جنگل خطرناک باشند
با پیشروی در جنگل، حقیقتی هولناک درباره منشأ این آلودگی و نیروی مرموزی که همهچیز را در بر گرفته آشکار میشود
حالا تنها راه نجات، کشف راز جنگل و پیدا کردن راهی برای فرار است
اما در دارکوود، تاریکی فقط نبود نور نیست
گاهی چیزی در دل جنگل منتظر است تا تو را پیدا کند
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
😈2👻2😨2🤯1🌚1
در میان آبهای تالاب ونیز، جزیرهای متروکه وجود دارد که نامش با مرگ، بیماری و افسانههای ترسناک گره خورده است
جزیره پووگلیا
این جزیره در گذشته یکی از ایستگاههای قرنطینه دریایی ونیز بود؛ جایی که کشتیها و افرادی که احتمال ابتلا به بیماریهای واگیردار داشتند، برای مدتی در آن نگهداری میشدند
در دوران شیوع طاعون و بیماریهای خطرناک، پووگلیا به مکانی برای جداسازی افراد مشکوک به بیماری تبدیل شد
سالها بعد، ساختمانهای جزیره کاربری درمانی پیدا کردند و در سال ۱۹۲۲ بخشی از آنها به آسایشگاهی برای سالمندان تبدیل شدند
اما در سال ۱۹۶۸ این مرکز تعطیل شد و جزیره بهتدریج خالی از سکنه ماند
با گذشت زمان، داستانهای عجیبی درباره پووگلیا منتشر شد
برخی ادعا میکردند شبها صدای فریاد و ناله از ساختمانهای متروکه شنیده میشود و سایههایی در میان پنجرههای شکسته حرکت میکنند
افسانهای مشهور نیز از پزشکی دیوانه میگفت که در برج ناقوس دست به آزمایشهای وحشتناک میزد و سرانجام خودش را از بالای برج به پایین انداخت
اما هیچ مدرک تاریخی معتبری برای اثبات این داستان وجود ندارد
امروزه پووگلیا همچنان با ساختمانهای فرسوده، برج ناقوس خاموش و گذشتهای سنگین در میان آبهای ونیز باقی مانده است
جزیرهای واقعی که تاریخ تاریکش بهاندازه افسانههای ترسناکش دلهرهآور است
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
😱2👀2😨2🤯1😈1
در سال ۲۰۰۳، هواپیمای مسافربری پرواز ۷۱۹ پس از برخاستن از فرودگاه لندن، بدون هیچ پیام اضطراری از رادار ناپدید شد
با وجود جستوجوی گسترده، هیچ اثری از هواپیما یا ۹۲ سرنشین آن پیدا نشد
هفده سال بعد، یک برج مراقبت در ایسلند سیگنال عجیبی دریافت کرد
هواپیمایی با همان شماره پرواز درخواست اجازه فرود میداد
کنترلر پرواز ابتدا تصور کرد با یک خطای مخابراتی روبهرو شده، اما وقتی اطلاعات هواپیما بررسی شد، شماره سریال دقیقاً متعلق به همان هواپیمای گمشده بود
هواپیما روی باند فرود آمد
تمام ۹۲ صندلی اشغال شده بود و مسافران با چهرههایی خسته و لباسهایی متعلق به سال ۲۰۰۳ داخل آن نشسته بودند
خلبان هنگام باز شدن در کابین فقط یک جمله گفت
چرا اینقدر دیر رسیدید؟
تیم امداد وارد هواپیما شد، اما هیچکدام از مسافران حرکت نمیکردند
همه مرده بودند
چند دقیقه بعد، یکی از مأموران متوجه شد صندلی شماره ۹۳ در انتهای هواپیما وجود دارد
صندلیای که در نقشه اصلی هواپیما ثبت نشده بود
روی آن یک مسافر نشسته بود
لباس فرم کنترلر برج مراقبت را پوشیده بود و کارت شناساییاش متعلق به همان مأموری بود که برای بررسی هواپیما وارد شده بود
اما تاریخ تولد روی کارت، متعلق به سال ۱۹۷۸ نبود
تاریخ مرگ او هفده سال قبل ثبت شده بود
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
😨3👀2🤯1😈1👻1
تصور کن در اعماق اقیانوس، داخل یک مرکز تحقیقاتی متروکه بیدار بشی و بفهمی تمام انسانهایی که زمانی اونجا زندگی میکردن، یا مردن یا به موجوداتی عجیب تبدیل شدن
سایمون جارت بعد از یک اسکن مغزی، ناگهان خودش رو در ایستگاه زیرآبی PATHOS-II پیدا میکنه
او هیچ خاطرهای از رسیدن به اونجا نداره و تنها هدفش پیدا کردن راهیه برای بازگشت به سطح زمین
اما خیلی زود متوجه میشه موجوداتی که در راهروهای تاریک ایستگاه پرسه میزنن، زمانی انسان بودن
با کمک زنی به نام کاترین، سایمون به حقیقت وحشتناکی درباره خودش و دنیایی که در اون گرفتار شده پی میبره
در این مرکز، آگاهی انسانها به ماشینها منتقل شده و بعضی از آنها هنوز تصور میکنن زنده هستن
اما ترسناکترین حقیقت زمانی آشکار میشه که سایمون میفهمه خودش هم دیگر یک انسان واقعی نیست
او فقط نسخهای از ذهن مردی است که مدتها پیش مرده
و بدتر از همه اینکه ممکنه هرگز راهی برای فرار از این کابوس وجود نداشته باشه
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👻3🤯2❤1👍1😈1
وقتی ایتن کول وارد زیردریایی شد، فقط یک دستور داشت
به اعماق اقیانوس خونین برو، از نقاط مشخصشده عکس بگیر و برگرد
او یک زندانی بود و این ماموریت تنها راه آزادیاش محسوب میشد
چند ساعت اول همه چیز عادی بود، تا اینکه دوربین زیردریایی تصویری ثبت کرد که در نقشه وجود نداشت
یک سازه عظیم در کف اقیانوس
ایتن عکس را برای مرکز کنترل فرستاد، اما جوابی دریافت نکرد
کمی بعد، صدای سه ضربه از بدنه زیردریایی بلند شد
او چراغهای بیرونی را روشن کرد، ولی چیزی دیده نمیشد
وقتی آخرین عکس را گرفت، تصویر روی نمایشگر ظاهر شد
یک زیر دریایی دیگر، درست روبه روی او
روی بدنه آن نام خودش نوشته شده بود
ایتن با مرکز کنترل تماس گرفت و فریاد زد که یک زیر دریایی دیگر آنجاست
اپراتور چند ثانیه سکوت کرد و گفت
ایتن، تو اولین نفری نیستی که این ماموریت رو انجام میده
ما تصویر زیردریایی تو رو از دوربین یک زیردریایی دیگه دریافت کردیم
ایتن به نمایشگر خیره شد
در عکس، زیردریایی خودش دیده میشد
اما چیزی که خونش را سرد کرد، تاریخ ثبت تصویر بود
عکس مربوط به شش سال قبل بود
و پرونده ماموریت قبلی، با نام خودش بسته شده بود
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
😨3👻2❤1🤯1😈1
صدای زیر یخ
زمستان سال 2009 ، گروهی از دانشمندان در قطب جنوب مشغول بررسی یک دریاچه یخزده بودند که دستگاه لرزهنگاری، صدای ضربههایی منظم را از زیر یخ ثبت کرد
دکتر الکس مورفی ابتدا تصور کرد صدای شکستن لایههای یخ است، اما ضربهها هر شب در ساعت 4:15 تکرار میشدند
یک شب، گروه تصمیم گرفت با فرستادن ضربههای مشابه، به منبع صدا پاسخ بدهد
چند ثانیه بعد، دستگاه شروع به ثبت پاسخ کرد
سه ضربه کوتاه
یک مکث
و بعد صدایی که همه را میخکوب کرد
صدای ضبطشده یکی از اعضای گروه بود که با وحشت فریاد میزد
یخ رو سوراخ نکنید، ما هنوز زندهایم
همه به هم نگاه کردند
چون آن صدا متعلق به جیمز بود؛ عضوی از گروه که دقیقا بیست سال پیش در همان منطقه ناپدید شده بود
الکس با دستهای لرزان فایل را دوباره پخش کرد
این بار، در انتهای صدا جمله دیگری شنیده شد
الکس، پشت سرت رو نگاه نکن
الکس آرام برگشت
تمام اعضای گروه پشت سرش ایستاده بودند
اما روی نمایشگر دستگاه، تعداد آدمهایی که زیر یخ نفس میکشیدند، هفت نفر بیشتر از تعداد افراد داخل پایگاه بود
😈 @ForbidFiles✅
زمستان سال 2009 ، گروهی از دانشمندان در قطب جنوب مشغول بررسی یک دریاچه یخزده بودند که دستگاه لرزهنگاری، صدای ضربههایی منظم را از زیر یخ ثبت کرد
دکتر الکس مورفی ابتدا تصور کرد صدای شکستن لایههای یخ است، اما ضربهها هر شب در ساعت 4:15 تکرار میشدند
یک شب، گروه تصمیم گرفت با فرستادن ضربههای مشابه، به منبع صدا پاسخ بدهد
چند ثانیه بعد، دستگاه شروع به ثبت پاسخ کرد
سه ضربه کوتاه
یک مکث
و بعد صدایی که همه را میخکوب کرد
صدای ضبطشده یکی از اعضای گروه بود که با وحشت فریاد میزد
یخ رو سوراخ نکنید، ما هنوز زندهایم
همه به هم نگاه کردند
چون آن صدا متعلق به جیمز بود؛ عضوی از گروه که دقیقا بیست سال پیش در همان منطقه ناپدید شده بود
الکس با دستهای لرزان فایل را دوباره پخش کرد
این بار، در انتهای صدا جمله دیگری شنیده شد
الکس، پشت سرت رو نگاه نکن
الکس آرام برگشت
تمام اعضای گروه پشت سرش ایستاده بودند
اما روی نمایشگر دستگاه، تعداد آدمهایی که زیر یخ نفس میکشیدند، هفت نفر بیشتر از تعداد افراد داخل پایگاه بود
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤3👀2🤯1😈1😨1
چهار ماه از شروع شیوع زامبیها گذشته بود که دنیل در یک مدرسه متروکه، پسربچهای به نام لوکاس پیدا کرد
لوکاس هیچ نشانهای از آلودگی نداشت و عجیبتر اینکه زامبیها با دیدنش به او نزدیک نمیشدند
دنیل تصمیم گرفت او را به منطقه امن برساند
در مسیر، گروه بزرگی از زامبیها راهشان را بستند
دنیل اسلحهاش را آماده کرد، اما لوکاس جلو رفت و آرام دستش را بالا برد
تمام زامبیها ایستادند
یکی از آنها به زانو افتاد و سرش را پایین انداخت
لوکاس به دنیل گفت که نباید از آنها بترسد
آن شب دنیل از خواب بیدار شد و دید لوکاس کنار پنجره ایستاده و با زامبیهای بیرون حرف میزند
وقتی نزدیک شد، صدای لوکاس را شنید
این یکی هنوز نفهمیده که شما دیگه دنبال غذا نیستید
دنیل چراغ را روشن کرد
روی گردن لوکاس، درست زیر گوشش، جای یک گاز قدیمی دیده میشد
لوکاس برگشت و گفت
من از روز اول آلوده بودم دنیل
اونا به من حمله نمیکنن چون من دیگه یکی از اونا هستم
بعد صدای ضربههای زیادی به در مدرسه پیچید
لوکاس دست دنیل را گرفت و آرام گفت
فقط یه مشکل وجود داره
اونا امشب برای من نیومدن
برای تو اومدن
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
😨3😱2❤1👻1👀1
گروهی از سربازان به فرماندهی جک وارد شهری شدند که طبق گزارشها، هیچ زامبیای در آن وجود نداشت
خیابانها تمیز بودند، چراغ خانهها روشن بود و روی میز بعضی خانهها هنوز غذای گرم دیده میشد
اما هیچ انسانی آنجا نبود
در هر خانه یک جمله روی دیوار نوشته شده بود
آنها بیرون نیستند
جک تصور کرد بازماندگان در زیرزمینها پنهان شدهاند، تا اینکه صدای قدمهایی از طبقه بالای یک خانه شنید
سربازان اسلحه کشیدند و وارد شدند
یک خانواده دور میز شام نشسته بود
پدر، مادر و دو کودک
همه زامبی بودند، اما برخلاف بقیه زامبیها، آرام غذا میخوردند و هیچ حرکتی به سمت سربازان نمیکردند
جک عقب رفت و بیسیم را روشن کرد
فرمانده، اینجا زامبیها مثل آدمها زندگی میکنن
صدای فرمانده قطع شد
چند لحظه بعد پاسخی آمد
جک، به افرادت نگاه کن
جک برگشت
تمام سربازانش دور میز نشسته بودند
و جای خالی تنها کسی که سر میز باقی مانده بود، برای او بود
صدای فرمانده دوباره در بیسیم پیچید
جک، تو سه روز پیش در ورودی شهر کشته شدی
ما فقط منتظر بودیم خودت متوجه بشی
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👻3👀2😨2🤯1🌚1
در سال ۲۰۱۱، یک کشتی نظامی پس از دریافت پیام کمک، به جزیرهای دورافتاده در اقیانوس اطلس رسید
فرستنده پیام ادعا کرده بود که چندین بازمانده در فانوس دریایی جزیره پناه گرفتهاند
گروه نجات به فرماندهی رایان، پس از ورود به جزیره متوجه شد خیابانها پر از زامبی است، اما هیچکدام به سمت فانوس دریایی حرکت نمیکنند
آنها با هزار زحمت خودشان را به ساختمان رساندند و مردی به نام ویکتور در را برایشان باز کرد
ویکتور گفت سالهاست زامبیها جزیره را گرفتهاند، اما هر شب با روشن شدن فانوس، به ساحل برمیگردند
رایان تصمیم گرفت قبل از طلوع آفتاب همه را با کشتی خارج کند
اما وقتی به ساحل رسیدند، کشتی ناپدید شده بود
ویکتور از پشت سر گفت
کشتی هنوز نیومده رایان
رایان اسلحهاش را به سمت او گرفت و پرسید منظورت چیه؟
ویکتور به دریا اشاره کرد
چندین کشتی نظامی در مه ظاهر شدند، اما تمام خدمه آنها زامبی بودند
بعد ویکتور حقیقت را گفت
این جزیره محل نگهداری کسانی بود که در دریا آلوده شده بودند و هر کشتی که پیام کمکش را دریافت میکرد، فقط قربانیان بیشتری به جزیره میآورد
رایان به فانوس دریایی نگاه کرد
چراغ دوباره روشن شد
و از میان تاریکی دریا، صدها زامبی به سمت ساحل حرکت کردند
آن شب، فانوس برای اولین بار به جای هشدار دادن به کشتیها، راه را برای مردگان روشن کرده بود
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🤯2🌚2😈2❤1👀1
چهار دوست به نامهای اریک، جیسون، مایکل و ناتالی برای ضبط یک پخش زنده وارد خانهای شدند که سالها خالی مانده بود
در میانه برنامه، بینندهها شروع کردند به نوشتن یک هشدار عجیب
پشت سرتون یه نفر ایستاده
آنها خندیدند و فکر کردند شوخی است، اما وقتی تصویر دوربین را عقب بردند، مردی رنگپریده در انتهای راهرو دیده میشد
اریک چراغقوه را برداشت و به سمت راهرو رفت
هیچکس آنجا نبود
چند دقیقه بعد، کامنت دیگری ظاهر شد
چرا یکی از شما حرکت نمیکنه؟
ناتالی به دوستانش نگاه کرد
هر سه نفر کنارش ایستاده بودند، اما در تصویر زنده، مایکل هنوز روی مبل نشسته بود
اریک دوربین را چرخاند
مایکل واقعا روی مبل نبود
ناگهان صدای مایکل از پشت سرشان آمد
بچهها، چرا دارید به من نگاه میکنید؟
هر چهار نفر برگشتند
اما چیزی که دوربین نشان میداد، وحشتناکتر بود
در تصویر، پنج نفر داخل اتاق ایستاده بودند
و نفر پنجم، پشت سر اریک، آرام به دوربین لبخند میزد
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
😱3👻2🤯1😈1😨1
وقتی شیطان وارد خانه شود، هیچکس در امان نیست
همه چیز از زمانی شروع شد که ریگن، دختر دوازده ساله کریس مکنیل، رفتارهای عجیبی از خودش نشان داد
ابتدا خانواده تصور میکردند او دچار یک بیماری روانی شده، اما هیچ پزشکی نتوانست دلیل اتفاقاتی را که در اتاقش رخ میداد توضیح دهد
ریگن با صدایی غیرانسانی حرف میزد، تختش بدون دلیل به لرزه درمیآمد و اتفاقاتی در خانه رخ میداد که هیچ توضیح منطقی نداشت
وقتی کریس دیگر راهی برای نجات دخترش پیدا نکرد، از دو کشیش به نامهای دیمین کاراس و لنسستر مرین کمک خواست
آنها متوجه شدند با یک بیماری معمولی روبهرو نیستند
موجودی شیطانی به نام پازوزو بدن ریگن را تسخیر کرده بود
جنگیری آغاز شد، اما این موجود به راحتی تسلیم نمیشد
او از عمیقترین ترسهای کشیشها استفاده میکرد و با صدا و چهره عزیزانشان آنها را شکنجه میداد
در نهایت، پدر مرین جانش را از دست داد و پدر کاراس برای نجات ریگن تصمیمی گرفت که بهای سنگینی داشت
او از شیطان خواست وارد بدن خودش شود و سپس خودش را از پنجره به بیرون پرتاب کرد
ریگن نجات پیدا کرد
اما هیچکس نمیدانست آن شب، شیطان واقعا از آن خانه بیرون رفته بود یا فقط منتظر فرصتی تازه بود
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👻2😨2🤯1🌚1😈1
وقتی دو نفرین به هم میرسند، هیچ انسانی زنده نمیماند
همه چیز با پیدا شدن یک نوار ویدیویی قدیمی شروع شد
یوری و ناتسومی نوار را تماشا کردند و خیلی زود فهمیدند که گرفتار نفرین ساداکو شدهاند؛ روح دختری که هرکس فیلمش را ببیند، پس از چند روز با مرگی وحشتناک روبهرو میشود
اما راه نجات عجیبی وجود داشت
در همان شهر، خانه متروکه خاندان ساکی قرار داشت؛ خانهای که هرکس وارد آن میشد، با نفرین کایاکو روبهرو میشد
کایاکو و پسرش توشیو سالها بود که هر کسی را به خانه نزدیک میشد، به کام مرگ میکشاندند
یک گروه متخصص تصمیم گرفتند این دو نفرین را به جان هم بیندازند تا شاید یکی بتواند دیگری را نابود کند
یوری وارد خانه شد و ساداکو را به سمت آنجا کشاند
لحظه رویارویی فرا رسید
ساداکو از دل تلویزیون بیرون آمد و کایاکو از پلههای خانه پایین خزید
دو روح به هم حمله کردند و برای لحظاتی به نظر میرسید یکی از آنها شکست خورده است
اما اتفاقی افتاد که هیچکس پیشبینی نمیکرد
نفرینها به جای نابود کردن یکدیگر، در هم ادغام شدند
موجودی تازه متولد شد
ترکیبی از ساداکو و کایاکو
و حالا دیگر نه یک نوار ویدیویی و نه یک خانه نفرینشده، هیچکدام به تنهایی برای مهار این کابوس کافی نبودند
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👻2😨2🤯1😱1😈1
بعضی عروسکها بازیچه نیستند؛ زندان یک موجود تاریکاند
وقتی خانواده وارن عروسک آنابل را به موزه اشیای تسخیرشده منتقل کردند، تصور میکردند دیگر خطری وجود ندارد
اما یک شب، نگهبان موزه متوجه شد در اتاق عروسکها باز مانده است
آنابل داخل محفظه شیشهای نبود
او تمام دوربینها را بررسی کرد
در هیچ تصویری، عروسک حرکت نکرده بود
نگهبان با ترس وارد اتاق شد و دید آنابل روی صندلی کنار در نشسته است
همان لحظه تلفن داخلی زنگ خورد
صدای اد وارن از پشت خط گفت
به عروسک دست نزن، هر اتفاقی افتاد فقط از اتاق خارج شو
نگهبان عقب رفت
اما صدای آرامی از پشت سرش گفت
اون بهت نگفت چرا منو اینجا زندانی کرده؟
نگهبان برگشت
آنابل هنوز روی صندلی بود
اما این بار چشمهای عروسک مستقیم به او خیره شده بودند
صبح روز بعد، نگهبان ناپدید شده بود
روی شیشه محفظه فقط یک جمله نوشته شده بود
این بار من تنها نیستم
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🤯2😨2❤1😈1👻1
بعضی حقیقتها ارزش کشف کردن ندارند
مایلز آپشر، خبرنگاری بود که بعد از دریافت یک ایمیل ناشناس، تصمیم گرفت وارد تیمارستان متروکه مانت مسیو شود
او فکر میکرد قرار است درباره آزمایشهای غیرقانونی یک گزارش تهیه کند
اما به محض ورود، با راهروهایی پر از اجساد و بیمارانی روبهرو شد که دیگر شبیه انسانهای عادی نبودند
تنها وسیله دفاعش یک دوربین فیلمبرداری بود
در تاریکی، دوربین را روی حالت دید در شب گذاشت و صدای قدمهایی را پشت سرش شنید
مردی عظیمالجثه به نام کریس واکر در راهرو ظاهر شد و شروع به تعقیب او کرد
مایلز فرار کرد، اما هر دری که باز میکرد، به کابوسی تازه میرسید
سرانجام فهمید تمام این جنایتها به آزمایش محرمانهای به نام والدریدر مربوط است
وقتی حقیقت را کشف کرد، تصور میکرد بدترین اتفاق ممکن را پشت سر گذاشته
اما در آخرین راهرو، موجودی نامرئی به سمتش هجوم آورد
دوربین از دستش افتاد
تصویر برای چند لحظه قطع شد
وقتی دوباره روشن شد، مایلز دیگر پشت دوربین نبود
او خودش بخشی از چیزی شده بود که برای افشایش به آنجا آمده بود
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
😈2🤯1😱1👻1👀1
بعضی تصاویر فقط خاطره نیستند؛ آنها منتظر تماشاگر بعدیاند
الیوت، نویسندهای که دنبال سوژهای برای کتاب جدیدش بود، در انباری خانهای قدیمی چند حلقه فیلم پیدا کرد
روی جعبه یکی از آنها نوشته شده بود خانواده هریس، تابستان ۱۹۸۶
وقتی فیلم را پخش کرد، خانوادهای را دید که جلوی دوربین لبخند میزدند
اما چند ثانیه بعد، تصویر عوض شد
همه اعضای خانواده در خانه حضور داشتند، ولی صورتهایشان با پارچه پوشیده شده بود
در انتهای فیلم، مردی بلندقد برای لحظهای پشت پنجره ظاهر شد
الیوت فیلم را متوقف کرد
درست همان لحظه صدای قدمهایی از طبقه بالا شنید
دوربینش را برداشت و به اتاق رفت
هیچکس آنجا نبود
اما روی میز، حلقه فیلم دیگری قرار داشت
با دستخطی تازه روی جعبه نوشته شده بود
الیوت، شب اول
دستهایش لرزید
فیلم را داخل دستگاه گذاشت
این بار تصویر خانه خودش بود
و خودش را نشان میداد که پشت میز نشسته و همین فیلم را تماشا میکند
در آخرین ثانیه، مرد بلندقد پشت سرش ظاهر شد
الیوت با وحشت برگشت
اتاق خالی بود
اما از داخل دستگاه پخش، صدای مردی آرام گفت
حالا نوبت توست
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
😱2🤯1🌚1👀1😨1
یک گروه پنجنفره برای ضبط برنامهای ترسناک وارد یک تیمارستان متروکه شدند
قرار بود تا صبح داخل ساختمان بمانند و همهچیز را زنده پخش کنند
اوایل شب، اتفاق خاصی نیفتاد تا اینکه یکی از اعضای گروه از اتاقی در طبقه دوم صدای گریه شنید
وقتی در را باز کردند، اتاق خالی بود اما روی دیوار با ناخن نوشته شده بود: یکی از شما نباید از اینجا بیرون برود
همه خندیدند و فکر کردند یکی از بچهها برای ترساندن بقیه این کار را کرده
چند دقیقه بعد، دوربین اصلی تصویر مردی را نشان داد که پشت سرشان ایستاده بود
همه برگشتند
هیچکس آنجا نبود
اما وقتی دوباره به مانیتور نگاه کردند، مرد به دوربین نزدیکتر شده بود
تصمیم گرفتند از ساختمان خارج شوند، ولی در خروجی از داخل قفل شده بود
در همان لحظه صدای یکی از اعضا از بلندگوی راهرو پخش شد
صدایی که میگفت: من هنوز توی اتاقم، چرا در رو بستید؟
همه به هم نگاه کردند
چون صاحب آن صدا، از ده دقیقه قبل کنار خودشان ایستاده بود
تصویر دوربین قطع شد
صبح روز بعد، پلیس فقط یک دوربین روشن در ساختمان پیدا کرد
در آخرین فایل ضبطشده، چهار نفر از گروه با وحشت از راهرو فرار میکردند
و نفر پنجم، درست جلوی دوربین ایستاده بود و آرام میگفت:
این بار پنج نفر رو فرستادید، دفعه بعد بیشتر بفرستید
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤2👀2😨2😈1👻1
اوزنور از دوران کودکی عاشق پسرخالهاش، قدرت بود
اما قدرت با زنی به نام نیسا ازدواج کرده بود و همراه او و دخترشان جیدا زندگی آرامی داشت
اوزنور که نمیتوانست قدرت را از دست بدهد، رابطه پنهانی خود را با او ادامه داد و حتی برای اینکه مجبورش کند با او ازدواج کند، ادعا کرد از او باردار شده است
اما وقتی این نقشه شکست خورد و قدرت رابطه را تمام کرد، اوزنور تصمیم گرفت کاری کند که دیگر هیچ راه بازگشتی نداشت
او به سراغ یک جادوگر رفت و از او خواست برای نیسا طلسمی مرگبار اجرا کند
جادوگر به او هشدار داد که این طلسم با نیروهای تاریک و یک جن قدرتمند سروکار دارد و عواقبش فقط به قربانی محدود نمیشود
اما اوزنور حاضر بود برای رسیدن به قدرت هر بهایی بپردازد
طلسم اجرا شد و خیلی زود اتفاقات وحشتناکی در خانه قدرت شروع شد
نیسا صداهایی میشنید که هیچکس دیگری قادر به شنیدنشان نبود، چیزهایی میدید که در واقعیت وجود نداشتند و رفتارهایش هر روز عجیبتر میشد
دخترشان جیدا هم کمکم گرفتار اتفاقات غیرطبیعی شد
مادر بیمار و زمینگیر قدرت نیز با دیدن موجودات وحشتناک، آرامش خود را از دست داد و سرانجام به شکلی هولناک جان باخت
قدرت که دیگر نمیتوانست شرایط خانه را تحمل کند، برای نجات همسرش سراغ فردی رفت که بتواند با نیروهای شیطانی مقابله کند
اما حقیقت بسیار وحشتناکتر از چیزی بود که تصور میکرد
طلسم فقط برای آزار نیسا نبود
قرار بود تمام کسانی که از خون او هستند، یکی پس از دیگری قربانی شوند
و بدتر از همه اینکه نیسا تنها کسی نبود که آن موجود تاریک به سراغش رفته بود
اوزنور که تصور میکرد با این طلسم میتواند قدرت را برای همیشه به دست بیاورد، خیلی زود فهمید نیرویی را آزاد کرده که دیگر تحت کنترل هیچ انسانی نیست
او فکر میکرد قربانیان این طلسم فقط خانواده قدرت هستند
اما خودش هم از عاقبت کاری که کرده بود در امان نماند
پنج شب گذشته بود و حالا زمان روبهرو شدن با نتیجه وحشتناک آن طلسم رسیده بود
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤2😨2🤯1😱1👀1
حیکران و عدنان زندگی آرامی داشتند و تنها پسرشان، بیرول، تمام دنیای آنها بود
تا اینکه یک روز، وقتی حیکران در آشپزخانه بود، صدای وحشتناکی از اتاق کودک بلند شد
کمد سنگین اتاق روی بیرول سقوط کرده بود
وقتی حیکران خودش را به اتاق رساند، دیگر کاری از دستش برنمیآمد
پسر کوچکش زیر کمد جان داده بود
سه ماه از آن اتفاق گذشته بود، اما زندگی حیکران و عدنان دیگر شبیه گذشته نبود
عدنان همسرش را مقصر میدانست و باور داشت اگر حیکران مراقب پسرشان بود، چنین اتفاقی نمیافتاد
آنها هنوز زیر یک سقف زندگی میکردند، اما دیگر هیچ رابطهای میانشان باقی نمانده بود
حیکران هر روز به قبر پسرش سر میزد و لباسهای او را میشست، انگار هنوز منتظر بود بیرول از راه برسد
یک روز در قبرستان، دو زن سیاهپوش را دید که از دور خیره به او نگاه میکردند
از آن روز اتفاقات عجیبی شروع شد
صداهای نامفهوم، سایههای وحشتناک و حضور موجوداتی که انگار فقط حیکران میتوانست آنها را ببیند
وقتی وضعیتش بدتر شد، تصمیم گرفت به دیدن عبدالله خواجه برود
خواجه بعد از بررسی ماجرا، حقیقتی هولناک را برایش آشکار کرد
حیکران گرفتار طلسمی به نام ۴۱ دوخت شده بود؛ یکی از خطرناکترین طلسمهایی که با ۴۱ بخیه روی یک عروسک انجام میشد
خواجه گفت این طلسم را یکی از زنان نزدیک به خون او انجام داده و برای شکستن آن باید هم شخص طلسمکننده و هم نیت اصلی طلسم مشخص شود
حیکران برای پیدا کردن حقیقت سراغ خانوادهاش رفت
اما چیزی که از گذشته فهمید، از تمام کابوسهایش وحشتناکتر بود
سالها قبل، مادر واقعی او زنی به نام زهرا بود که با مردی به نام رمضان زندگی میکرد و دو دختر داشت
خواهر زهرا، نجمیا، از زندگی خواهرش متنفر بود
زهرا همسر داشت، فرزند داشت و در انتظار تولد فرزند دیگری بود، اما نجمیا نمیتوانست بچهدار شود
حسادت نجمیا آنقدر عمیق شده بود که تصمیم گرفت زندگی خواهرش را نابود کند
او به کمک مادرشوهرش نقشهای کشید و به زهرا و رمضان گفت میتوانند با یک طلسم صاحب فرزند پسر شوند
اما آنها نمیدانستند عروسکی که به آنها داده شده، برای خوشبختی ساخته نشده است
داخل عروسک طلسم ۴۱ دوخت قرار داشت و هر بخیه، بخشی از نابودی یک خانواده بود
بعد از انجام طلسم، رمضان کمکم عقلش را از دست داد
روزی در خانه، با تبر به دو دخترش حمله کرد و آنها را کشت
بعد تلاش کرد زهرا را هم به قتل برساند، اما نتوانست
در نهایت خودش را به نفت آغشته کرد و مقابل چشمان زهرا آتش زد
زهرا که باردار بود، پس از مدتی زایمان کرد و دختری به دنیا آورد
اما نجمیا که خودش نمیتوانست صاحب فرزند شود، نوزاد را از خواهرش دزدید و به نام فرزند خودش بزرگ کرد
آن نوزاد، حیکران بود
و وحشتناکتر اینکه نجمیا پس از دزدیدن کودک، زهرا را هم خفه کرد و به قتل رساند
حیکران تمام عمر زنی را مادر خودش میدانست که مادر واقعیاش را کشته بود
وقتی حقیقت را فهمید، دیگر چیزی از خانوادهاش برایش باقی نمانده بود
او سراغ نجمیا رفت تا با قاتل مادرش روبهرو شود، اما نفرین هنوز تمام نشده بود
نجمیا که خودش آغازگر این طلسم بود، سرانجام گرفتار همان نیروهای اهریمنی شد و در اتاقش جان داد
در همین زمان، زندگی عدنان هم به پایان رسید
او که دیگر تحمل مرگ پسرش و فروپاشی زندگیاش را نداشت، به قبر بیرول رفت و خودش را کشت
حیکران وقتی به خانه برگشت، دیگر نمیتوانست مرگ آنها را بپذیرد
او برای مدتی با پیکرهای بیجان همسر و فرزندش زندگی کرد، گویی هنوز همهچیز مثل گذشته بود
دو ماه گذشت تا سرانجام عبدالله خواجه توانست اثر طلسم را از او دور کند
اما پانزده ماه بعد از شکستن طلسم، حیکران دوباره ازدواج کرد و زندگی تازهای را آغاز کرد
او زنده مانده بود، اما حقیقتی که کشف کرده بود برای همیشه در ذهنش باقی ماند
گاهی وحشتناکترین نفرین، از یک موجود ناشناخته شروع نمیشود
گاهی از حسادت کسی شروع میشود که تو او را خانواده خودت میدانی
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤2🤯1😨1
اورهان و سدات از دوران کودکی بهترین دوستان یکدیگر بودند
سالها بعد، اورهان با خواهر سدات، دختری به نام قادر، ازدواج کرد و زندگی مشترکشان را آغاز کردند
سدات هم صاحب پسری به نام مهمت بود و هر سه خانواده رابطه نزدیکی با یکدیگر داشتند
اما یک اتفاق، زندگی همه آنها را برای همیشه تغییر داد
اورهان صاحب یک کارخانه بود و روزی یکی از کارگرانش به نام خلیل را به دلیل رعایت نکردن قوانین ایمنی اخراج کرد
خلیل که از این اتفاق به شدت ناراحت شده بود، همان شب خودش را حلقآویز کرد
صبح روز بعد، همسرش عایشه به کارخانه آمد و با خاک سیاهی که در دست داشت، اورهان را نفرین کرد
او گفت از این به بعد زندگی تو هم به سیاهی همین خاک خواهد شد
درست پس از این نفرین، سدات به همراه قادر و پسرش مهمت دچار تصادف شد
مهمت از ناحیه پا فلج شد و قادر حافظهاش را از دست داد
اما اتفاقی که اورهان را نابود کرد، چیزی فراتر از این بود
او سدات را مقصر تصادف میدانست و دیگر حاضر نبود حتی با بهترین دوست دوران کودکیاش حرف بزند
اورهان تمام وقتش را صرف مراقبت از قادر میکرد، اما قادر دیگر همان زن سابق نبود
او چیزهایی میدید که دیگران قادر به دیدنشان نبودند و هر بار که اورهان از خانه بیرون میرفت، حضور موجوداتی وحشتناک را احساس میکرد
از طرف دیگر، مهمت رفتارهای عجیبی از خودش نشان میداد
او نقاشیهایی میکشید و با موجوداتی نامرئی صحبت میکرد
موجوداتی که به او وعده داده بودند اگر پدرش کاری را که از او میخواهند انجام دهد، دوباره میتواند راه برود
سدات که از اتفاقات خانه و رفتارهای عجیب پسرش وحشتزده شده بود، سراغ عبدالله خواجه رفت
خواجه به او گفت این موجودات جن هستند و برای رسیدن به هدفشان، خانواده او را گرفتار کردهاند
اما چیزی که سدات هنوز نمیدانست این بود که وحشتناکترین راز در خانه اورهان پنهان شده است
در همین روزها، پدر و مادر اورهان نیز گرفتار اتفاقات عجیبی شدند
اورهان برای محافظت از آنها طلسمهایی در خانه قرار داد، اما مادرش با دیدن آنها تصور کرد پسرش برایشان دردسر درست کرده و همه را دور انداخت
پس از آن، جنها مادر اورهان را تسخیر کردند
او در حالی که کنترل خودش را از دست داده بود، با سنگ به سر شوهرش کوبید و او را کشت و سپس خودش نیز به همان شکل جان داد
سدات وقتی از مرگ آنها باخبر شد، دیگر نتوانست سکوت کند
او دوباره نزد عبدالله خواجه رفت و از او کمک خواست
خواجه به او گفت برای پایان دادن به این کابوس باید به خانه اورهان برود و چیزی را که در زیرزمین پنهان شده پیدا کند
سدات مخفیانه وارد خانه شد و به سمت زیرزمین رفت
قادر هم متوجه حضور او شد و دنبالش راه افتاد
در زیرزمین، سدات با چیزی روبهرو شد که تمام وجودش را یخ زد
زیر یک پارچه سفید، جسد پوسیده قادر قرار داشت
او به عقب برگشت و همان لحظه چهره قادر تغییر کرد
چیزی که تا آن لحظه شبیه همسر اورهان به نظر میرسید، ناگهان چهرهای شیطانی پیدا کرد
حقیقت وحشتناک بالاخره آشکار شد
قادر در همان تصادف جان باخته بود
اورهان که تحمل از دست دادن تنها عشق زندگیاش را نداشت، جسد او را از قبر بیرون آورده و با انجام یک مراسم سیاه تلاش کرده بود او را به زندگی برگرداند
اما او به جای بازگرداندن قادر، یکی از جنها را به شکل همسرش درآورده بود
جن، خاطراتی از زندگی قادر نداشت و اورهان هم نمیخواست حقیقت را بپذیرد
او ماهها با موجودی زندگی کرده بود که فقط ظاهر همسر مردهاش را داشت
جنهای دیگر برای انتقام از کاری که اورهان انجام داده بود، خانواده او را نابود کرده بودند
مادر و پدرش کشته شده بودند و حالا سدات هم حقیقت را فهمیده بود
مهمت پس از پایان این ماجرا به شکل عجیبی توانست دوباره راه برود
اما از اورهان خبری نبود
مدتی گذشت و شایعه شد که او برای پیوستن به قادر خودش را کشته است
اما حقیقت این بود که اورهان هنوز زنده بود
او سرانجام به قبر همسرش رفت تا برای آخرین بار با عشق از دسترفتهاش خداحافظی کند
در سکوت قبرستان، صدایی از پشت سرش نام او را صدا زد
صدای قادر بود
اورهان برگشت
شاید این آخرین باری بود که عشق زندگیاش را میشنید
اما دیگر نمیدانست صدایی که او را صدا میزند، روح قادر است یا همان نیرویی که زندگیاش را به جهنم تبدیل کرده بود
گاهی ترسناکترین کارها از نفرت شروع نمیشوند
از عشقی شروع میشوند که حاضر نیست مرگ را بپذیرد
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤1😈1👻1👀1😨1