میترسم که مبادا تو را بخندانم و خندهات دلم را بلرزاند، مبادا که خط لبخندت حصاری بشود بر دور تا دور قلب گریزان من.
تأسفی نیست و باید بگویم حق با مادرت بود، مرگ تو خوشحالمان میکرد، به همین اندازه نفرت انگیزی و هر سهی ما این را میدانیم.
شاید روزی از تو بنویسم
تو، تویی که تلخی فنجان قهوهات را مالامال به قلب و روح من آغشته کردی
شاید روزی از تو بنویسم.
تو، تویی که تلخی فنجان قهوهات را مالامال به قلب و روح من آغشته کردی
شاید روزی از تو بنویسم.
شاید روزی صدایی درونم نجوای بخشیدن تورا سر دهد و شاید به بخششت کوتاه آمدم اما تو خودت را نبخش.