زن، زندگی، آزادی.
برای همیشه.

کاش انسان‌های متعصب در این سمت برن با انسان‌های متعصب در اون سمت (یا انسان‌های متعصب در مخالفت با این گروه از انسان‌های متعصب) بحث کنند و ما میانه‌روهای خسته از هر دو گروه متعصب رو به حال خودمون بذارن که رادیکال به جمهوری اسلامی نفرت بورزیم.

یعنی من جدی و واقعی تا حالا نشده یه سلطنت‌طلب دو آتیشه رو ببینم که بره با چپ‌های دوآتیشه بحث کنه، یا ضدسلطنت دوآتیشه (که بعضاً تصور می‌کنن چپ هستن، اصلاً حتی اون گروهی که واقعاً چپ هستن) رو نمی‌بینم بره با همون سلطنت‌طلب‌های رادیکال درودیوونه بحث کنه. فحش هر دو طرف رو نهایتاً من می‌خورم که چپم، در این برهه‌ی زمانی ضدپادشاهی نیستم و هیچ‌رقمه تو کتم نمی‌ره رادیکالی که حاضره از کنار جمهوری اسلامی بگذره تا به صورت رادیکال با یه اسگل دیگه‌ای که نه سر پیازه نه ته پیاز دعوا راه بندازه.

منطقیه دیگه، نیست؟ مهسا امشب فهمید یکی از کسانی که می‌شناخت کشته شده، داشت درباره‌ش حرف می‌زد، که چقدر انسان بود، چقدر زیبا بود، همیشه می‌خندید، سه تا سگ داشت وقتی یکی‌شون رو از دست داد تا یه هفته هرکی باهاش حرف می‌زد گریه می‌کرد، همیشه اولین نفر بود برای کمک کردن و همه‌ی این حرف‌های قشنگ که یه لحظه فکر نکردم از اون حرف‌هاست که بعد از مرگ درباره‌ی آدم‌ها می‌گن. چون منطقیه. چون فقط این حجم از نوره که در برابر سلطه‌ی تاریکی از جاش بلند می‌شه. چون فقط این حجم از زیباییه که به جنگ چنین شر عظیمی می‌ره.
منطقیه دیگه، نه؟ هی می‌پرسیم چطور ممکنه همه‌ی جاویدنام‌ها انقدر زیبا، انقدر روشن، انقدر پر از لبخند و زندگی و نور باشن، همینه دیگه. برای جنگیدن با مرگ، باید ذات زندگی باشی.
برای نابودی تاریکی، باید چشمات شعله بکشن.

+ نامت جاوید، محسن. کسی اسمت رو نشنید، اینستاگرامی نداشتی و عکسی ازت پخش نشد، ولی من تو رو یادم می‌مونه. من می‌دونم که تو رو از دست دادیم. و من برات سوگواری می‌کنم.
نامت جاوید.

توروخدا از اعدامی‌ها و بازداشتی‌ها صحبت کنید، هیچ چیز مهم‌تر از جان‌های در خطر نیست.

لطفاً از پیج کاری جاویدنام امیرمحمد خیاط حمایت کنید. خانواده ایشان در حال حاضر در مضیقه مالی هستند. اگر در نیشابور هستید، امکان خرید حضوری نیز وجود دارد.

khayat_pooshak

شما هم وقتی پیج ایرانی میاد توی اکسپلورتون که مطلبش مربوط به این روزها و سیاسی نیست، مثلاً عکس روزمره یا ویدیوی رندم طنزه، تاریخش رو چک می‌کنید مال قبل از ژانویه‌ست یا بعدش؟ شما هم می‌رید توی صفحه‌ش، اگر پست برای قبل از ژانویه باشه که چک کنید ببینید بعد از ژانویه هم پست گذاشته یا نه؟ شما هم گوشه‌ی ذهنتون می‌مونن اکانت‌هایی که از دسامبر بالا نیومدن، پر از زندگی‌ان، معمولی‌ان، و فقط یه صفحه‌ی اینستاگرام پابلیک داشته‌ن؟ شما هم تا حالا برخوردید به آدمایی که فکر می‌کنید از دست داده باشید، ولی نمی‌دونید؟
اینو چطوری باید نوشت که دنیا بفهمه بچه‌ها؟

Hey-oh, we won’t be silent while our friends are gunned down.

@FlareAndFire

مهسا داشت می‌گفت جمهوری اسلامی از زن زندگی آزادی درس گرفته بود که روزهای اول چه صحنه‌هایی از شجاعت مردم پخش شد و همه از هم جرئت گرفتن، این بار از همون اول شروع کردن به کشتار و اینترنت رو قطع کردن که نبینیم. ولی باز هم دیدیم، نه؟ باز هم شجاع و جنگجو و زیبا بودیم، حتی وقتی از وحشتشون نذاشتند که از همدیگه الگو بگیریم، از همدیگه شجاعت قرض بگیریم، و حتی وقتی کسی نبود که ببینه. همین شهادت کافی‌ای نیست؟ که ما هرکدوم به تنهایی، در تاریکی، ندونسته از این که دیده خواهیم شد، جنگیدیم؟
من که فکر می‌کنم تو یک نفر کافی بودی، حمید مهدوی عزیزم.

«شما خودتونم می‌دونید با آبان نابود شدید، و این آبان ادامه داره.»

توییت برای آبدانان.

🚨 URGENT: #Abdanan is under siege.
Authorities have cut internet and mobile networks to hide protests during the 40th-day memorial of victims.
The world must not stay silent.
#IranMassacre
#StopExecutionsInIran
#آبدانان

⚠️ #Abdanan, Iran: Internet shut down, mobile networks blocked.
Authorities try to silence protests on the 40th-day memorial of the victims.
Human rights cannot be ignored.
#IranMassacre
#StopExecutionsInIran
#آبدانان

🛑 #Abdanan under siege.
Protests silenced, networks cut, memories of the victims hidden.
The world must act and witness.
#IranMassacre
#StopExecutionsInIran
#آبدانان

🚨 #Abdanan, Iran: Communications blackout.
Authorities suppress protests during the 40th-day memorial of those killed by the regime.
Do not look away.
#IranMassacre
#StopExecutionsInIran
#آبدانان

دوباره هماهنگ بشیم. خودتون هم می‌دونید تا اطلاع ثانوی وضعیت حساسه و باید هر شب توییت بزنیم.
اول اینجا رو دریابید.
دوم اینجا.
‌

دوستان در این برهه باید همگی تو پتیشن‌‌ها شرکت کنیم. فکر نکنید شما یک نفر تاثیر خاصی ندارید.
اینجا همه‌ی پتیشن‌ها رو یک‌جا گذاشته که راحت باشید و چک کنید چیزیو جا نذاشته باشید.
این حداقل کاریه که از دستمون برمیاد.

همه‌ می‌دونیم چهلمه، تسلیت هم می‌گیم. اما کارِ مفید تر پخش کردن و پرداختن به این موارده، لطفاً مفید باشیم:

لینک پست اول: جنایتِ چناران

لینک پست دوم: خیزش در آبدانان

دیشب اولین جلسه‌ی تراپیم بعد از قطع اینترنت بود و اولین سوالی که ازم کرد این بود که شمام درگیر حس عذاب وجدان زنده موندن شدید؟
گفتم نه. من از این جوی که راه افتاده عصبانیم. اگه من از تک تک این ادم‌هایی که «انقدر زندگی رو دوست داشتن که بخاطر رسیدن بهش مردن» فقط «مردن» رو یاد بگیرم بهشون خیانت کردم.

این بخش از صحبتم برای اون گروهی از شماست که مثل من تفکر سیاسی نسبتاً چپ دارید، تحصیل‌کرده‌اید و خودتون رو از قشر رادیکال و فاشیست و سلطنت‌طلب جدا می‌دونید: باریکلا بچه‌ها؛ ولی خب، حالا چی؟ به‌نظرتون وظیفه‌ی ما، وظیفه‌ی من و تویی که آگاهیم سلطنت دیکتاتوری‌ست، دموکراسی رو دوست داریم ولی ضمناً متوجه شدیم در دموکراسی ما صدای اکثریت نیستیم پس این خطر وجود داره که عامه‌ی مردم همچنان بیفتن توی بغل پهلوی و پادشاهی حالی‌آن‌که دفترچه‌ی گذار این مشکل و این مشکل و این مشکل رو داره، چیه؟ وظیفه‌ی قشر چپ که همیشه خودش رو مدافع حقوق توده‌ی مردم دونسته و همواره نقشش مخالفت با جریان حاکمیت و جو سطح جامعه بوده، چیه؟ آیا ما باید خودمون رو بکشیم بیرون، در برابر پادشاهی بایستیم و اجازه بدیم جمهوری اسلامی بمونه، چون توده‌ی مردم احمقن و ما داریم می‌بینیم که احمقن؟
جواب یک کلمه‌ست: نه.
در درجه‌ی اول، عزیزان من، ما یک سمت در حال حاضر پهلوی داریم، و یک سمت جمهوری اسلامی. یک سمت کسی رو داریم که به اعتقاد خودمون کارِ چه نامه‌ای و اصلاً مسئولیت اجرایی نداشته و چه و چه، در یک سمت موجودیتی رو داریم که دو موشک، نه یک موشک، دو موشک! به هواپیمای مسافربری خودش! شلیک کرده. اگر انتخابمون اینجا هنوز هم ضدیت با پهلویه ولو به قیمت موندن جمهوری اسلامی به‌رغم میلیون‌ها جان عزیزی که این اهریمن بلعیده، من دیگه حرفی ندارم. من با کسی که می‌پذیره سینا اشکبوسی و طاها هوشیار و زیباترین فرزندان این سرزمین به قتل رسیده باشن و هنوز به‌نظرش قاتل این بچه‌ها وجاهت بیشتری داره تا یه عمویی که در حال حاضر حداقل هیچ جای پیاز نیست، حرفی ندارم.
‌در ادامه، عزیزان من، وظیفه‌ی ما، اساساً به اعتقاد من وظیفه‌ی طیف چپ، آگاهی بخشیدنه. اگر شما آگاهید که در طبقه‌ی اِلیت جامعه جای می‌گیرید، اگر شما جزو روشنفکرهایید و بیشتر و بهتر از مردم می‌دونید، خب به نام خداوند رنگین‌کمان، بفرمایید. دیگه چه وظیفه‌ای دارید جز آموزش همین توده‌ی مردم؟ عزیزان دلم، قشر روشنفکر جامعه هرگز در اکثریت نبوده. کاری که می‌تونه بکنه آگاهی بخشیدن به اکثریت جامعه‌ست. این وظیفه‌ی ماست! سکوت و کنار کشیدن و بایکوت عامه‌ی مردم وظیفه‌ی ما نیست؛ این که بگیم شما نمی‌فهمید ما می‌فهمیم کاری رو از پیش نمی‌بره. شما نمی‌خواید کار رو پیش ببریم؟ شما نمی‌خواید بجنگید با این دیو هزار سر، شما نمی‌خواید خون این بچه‌ها به ثمر بشینه حداقل؟ معلومه که می‌خواید! معلومه که مرگ بر جمهوری اسلامی. مرگ بر ستمگر چه شاه باشه چه رهبر. زن زندگی آزادی تا ابد.
ولی باید در کنار مردم ایستاد تا از اولی و دومی عبور کرد و به سومی رسید.
‌‌‌

این رو مهسا خیلی بهتر از من گفت، ولی این روزها مهم‌ترین و سخت‌ترین نبردی که باید درش بجنگید، نبرد زندگیه. مادران و پدران و هم‌تن‌های جاویدنام‌های این سرزمین رقصیدن و آواز خوندن و از ما خواستن که از زندگی حرف بزنیم. ما وظیفه داریم از زندگی حرف بزنیم. ما وظیفه داریم زندگی کنیم عزیزان من. این مهم‌ترین وظیفه‌ی ماست. این سخت‌ترین وظیفه‌ی ماست که از عزیزترین هم‌رزم‌هامون بهمون سپرده شده. به هم چنگ می‌زنیم، اون‌هایی رو که می‌تونیم رو اون‌طور که می‌تونیم زنده نگه می‌داریم، و همدیگه رو به قلب زندگی می‌کشونیم. این وظیفه‌ی ماست.
نذارید میراث زندگیِ این بچه‌ها مرگ باشه، عزیزانم.
‌