نمی‌دونم هیچکدومشون از ایران هستن یا نه، ولی این چیز کوچکی بود که با دیدنش لبخند کم‌رنگی زدم. احمقانه‌ست؟ بله. مبارزه‌ست؟ عزیزانم، هر عملی که به هر ترتیبی جلوی جمهوری اسلامی بایسته، مبارزه‌ست. از جمله نفس‌کشیدن من و شما.
نفس بکشید.
‌‌

یه همکار سابق مسلمون اومده بود دایرکت اینستا دری‌وری گفته بود و اعصابم رو خورد کرده بود. به مهسا می‌گم می‌خوام واقعاً برم مستقیم به همه مسلمون‌ها فحش بدم، می‌گه تو که فحش بده، ولی اینا مسلمون نیستن، اسلام‌گران. مشکل منم اساساً با دین نیست، با اینه که دین باید از حکومت جدا باشه و اسلام ذاتاً دین سیاسی‌ایه. بقیه ادیان پیامبر داشته‌ند، اسلام از همون اول خلیفه داشته.
بنابراین، نه‌تنها ریدم تو این اسلامتون، رباب بیست‌وچهارساله از پاکستان، که ریدم تو اون اسلامتون که می‌گی این اون نیست.
حالا برو گریه کن.

شاید به گروهی از شمایان کمک می‌کنه این جریان، پارتنر منم فوروارد کرده این پیامو و انبوهی پادکست تاریخی زیرش معرفی کرده؛ من که از اون روز هرچی پیشنهادهای مهسا رو گوش دادم بیشتر ریج‌بیت شدم با مسیر تاریخ و اساساً وجود آخوند در اون، شما خودتون می‌دونید.🚶🏻

یعنی شما مثلاً فکر می‌کنید بنده صرفاً با گوش دادن به انقلاب سفید، رضا خان چطور رضاشاه شد، حسینعلی منتظری، ستارخان، جهان‌آرا و مطالبی از این دست ریج‌بیت می‌شم، ولی بنده از خشم حاصل از اپیزود ظهور اسرائیل بود که رفتم اون همکار سابق مسلمونم رو پاره کردم چون به این نتیجه رسیدم که کسونه‌واویلا بودن از ازل خصوصیت این جماعت بوده.
ولی آره عزیزانم، پاکست مورخ رو گوش کنید. حداقل می‌تونید آگاهانه بزنید تو دهن آدمیان.

پنچمین لیست توئیت بازداشتی‌ها شامل نوجوانان زیر ۱۸ سال، کادر درمان و یک شهروند در خطر اعدام قطعی روبه‌روست،

محمد زیغمی - خطر جدی اجرای اعدام.

آرتین حیدری - ۱۵ ساله بازداشتی سنندج.

ابوالفضل آقایی - ۱۵ ساله بازداشتی ازنا لرستان.

احمدرضا خسروی - ۱۷ ساله بازداشتی شوشتر خوزستان.

ابوالفضل مرادی - ۱۶ ساله بازداشتی فولاد شهر اصفهان.

زهرا مهدوی - ۱۷ ساله بازداشتی سبزوار خراسان.

ابوالفضل حبیبی و رضا بختیاری - ۱۵ ساله بازداشتی گوهردشت کرج.

ابوالفضل ایمانی - ۱۷ ساله بازداشتی سبزوار خراسان.

محمدکریم سیدی - ۱۶ ساله بازداشتی اصفهان.

امید نیکزاد - ۱۷ ساله بازداشتی اصفهان.

سبحان اسماعیل دوست - بازداشتی لاهیجان، کادر درمان.

معین مرادی - بازداشتی مشهد، کادر درمان.

صابر دهقان - بازداشتی سیرجان کرمان، کادر درمان.

گلنار نراقی - بازداشتی تهران، کادر درمان.

امیر خسروانی، علیرضا رضایی، امید پورصالح و فاطمه افشاری - بازداشتی بیمارستان آتیه، کادر درمان.

مسعود عبادی‌فر و پریسا پرکار - بازداشتی قزوین، کادر درمان.

آمنه سلیمانی - بازداشتی اردبیل، کادر درمان، (موقتا‌ً آزاد).

علیرضا گلچینی - بازداشتی قزوین، کادر درمان، (موقتاً آزاد).

شمسعلی عباسعلی‌زاده - بازداشتی تبریز، کادر درمان.


@NameshunraSedaBezan

عزیزانم، آن گروهی از شمایان که می‌خواید کاری بکنید و لزوماً نمی‌تونید توی فضاهایی مثل اینستاگرام و اکس (توییتر) فعالیت کنید، حواستون به صفحات ویکی‌پدیای ما باشه. هرکس به شکلی می‌تونه بجنگه، و این هم روشیه که کمتر ممکنه حواسمون بهش باشه. اگر حواستون به پرایوسی اکانتتون باشه خطری نباید تهدیدتون کنه به‌خاطرش.

اجازه ندید خشم بره و یأس جاش رو بگیره. خشم آتیشه، خشم زنده‌ست. یأس مرگه. نذارید اون گروهی از ما رو که گلوله‌هاشون نکشته، با یأس بکشن.

و این، برای هرکس که امروز بهش احتیاج داره.

بچه‌ها این پیج متعلق به جاویدنام ابراهیم مصطفی‌پور هست. شاپ لوازم‌تحریره و الان توسط همسرشون و خانوادشون اداره میشه. خیلی خوب میشه که ازشون حمایت و خرید کنیم تا در این روزهای سخت مثقالی از این بار سنگین از روی دوش این خانواده برداشته بشه🤍 راستی‌آزمایی شده ولی خودتون هم میتونین باز بررسی کنین

برای این هفته از قادر متعال کمی از استعداد کسونه‌واویلابازی مسلمانان رو که به‌هرحال هرچی نباشه در حکومتشون دنیا اومدم و بزرگ شدم رو می‌طلبم که به جنگ زن وایت نژادپرست برم چون گمونم هشت سال در سرزمین کرن‌ها زیستن و تمرین کرن‌بودگی کردن can get you so far.
شما این هفته چطور می‌خواید با جمهوری اسلامی بجنگید؟

من فکر می‌کنم این سؤالیه که هر روز باید از خودمون بپرسیم: «من امروز چطور می‌تونم با جمهوری اسلامی بحنگم؟» و گاهی، جواب به دشواری و هم‌زمان سادگیِ «من یه روز دیگه دووم میارم.» عه.
گاهی فقط کافیه یه روز دیگه دووم بیارید، و همین، مقاومت شماست.

اونا گه خوردن با شما. آخوند خوب آخوند مرده‌ست.

+ به معنای دقیق کلمه. اگر آخوندی تا الان زنده مونده توی جمهوری اسلامی، تکلیفمون باهاش مشخصه.

تو گه خوردی و اون! ملی و مذهبی رو بکن همون‌جا که خودت می‌دونی!

داشتم تکالیف دانشجوها رو تصحیح می‌کردم که قرار بود درباره‌ی یه Art Event یه ریویو بنویسند، و یکی از دانشجوهام درباره‌ی ایونت Stories of Iranian Women in Canada نوشته و از کشتار اخیر و وضعیت ایران حرف زده. نمی‌دونم چه حسی دارم بهش. نمی‌دونم چی بگم درباره‌ش. انگار یهو مشت خوردم...
من چطوری باید به آدمی که درباره‌ی ما حرف می‌زنه نمره بدم؟
‌

TW: زندگی ایرانی گمونم. جزئیاتی از یکی از کشته‌شده‌ها.

این خیلی خواسته‌ی عجیبی ممکنه باشه عزیزانم، ولی به کمکتون احتیاج دارم. دنبال یه اسم می‌گردم و نمی‌دونم چطوری می‌تونم پیداش کنم، اینجا می‌نویسم شاید شما هم روایتش رو خونده باشید و بتونید کمکم کنید پیداش کنم.
به خودم قول دادم این پروژه تا جایی که می‌شه روایت جنایت‌ها باشه، اسم ماها باشه، اسم عزیزانمون باشه. هر از گاهی یکی از روایت‌هایی رو که می‌خونم چنگ می‌زنم که نگه دارم و ازش بگم. اسم‌ها و داستان‌ها و هرچیزی که بتونم، هرچیزی که حافظه‌م یاری کنه. حالا اسم یه نفر رو یادم رفته؛ دختری که داشت بین پدر و مادرش راه می‌رفت، سه تا تیر شلیک کردن به پا و پهلو و کمرش، گفت «آخ بابا» و افتاد.
کسی اسم این دختر رو می‌دونه؟ کسی خونده یا دیده این مطلب رو؟ اگر فکر می‌کنید ممکنه مخاطبانی داشته باشید که بدونند، ممکنه دست به دست کنید این پست رو که... ممنونم. و عذرخواهم. راه دیگه‌ای به ذهنم نرسید...

ویرایش: ممنونم عزیزانم. غزل جان‌قربان. اسمش رو پیدا کردند.
‌‌‌