موفق شدم بلافاصله بعد از پایان این کسکش‌بازی‌های آخوندهای سرتاسر جهان سرما بخورم و دو روز به حالت کما بیفتم و از جهان بی‌خبر باشم. امروز ولی بلند شدم و با قسمت‌هایی از انرژی‌م که هرازگاهی به دنبال ساعت‌ها خوابیدن ظهور می‌کرد، کارهای مهم کردم: در کشوی مهسا رو که شکسته بود درست کردم (Lesbian Power🙂) و چک کردم دیدم وقت درخواست وام دانشجویی رسیده، که برای اونم اقدام کردم. فردا اگر ته‌مونده‌های انرژی‌م جواب بدن، می‌خوام تلاش کنم قبل از آخر هفته که قراره بریم کمپ بخش آخر سازمان رو تموم کنم، بمونه مؤخره‌ش.
دیروز هم که مشغول درس‌خوندن برای سپتامبر بودم، فایل عکس‌های گوشی‌های قدیمی‌م رو روی هاردم پیدا کردم و حس عجیبی بود. یادم اومد صبح‌هایی که گوته می‌رفتم، اونجا یه جور کیک شکلاتی خوشمزه داشت که همیشه با چایی‌م می‌خوردم. یادم اومد خونه‌ی تهرانم چقدر... خونه‌م بود. با یخچال کوچیکش و گلدون پشت پنجره که اسمش آرتمیس بود و استیکی‌نوت‌هایی که به دیوار می‌زدم و پوستر کلاغ بالای تختم و سیبل‌های تیراندازی کنار میزتحریرم و کیسه بوکس گوشه اتاق و دارت و فکر کردم چه بی‌رحمانه خودمون بودیم وقتی جوون بودیم عزیزم. چه بی‌رحم بودیم.
امیدوارم یه روز به سال‌های بیست‌سالگی‌تون نگاه کنید و ببینید همین اندازه بی‌رحم، همین اندازه بی‌گذشت خودتون بودید.
‌‌

واقعاً بزرگسالی زشت و شنیعه. شما مریضی و طوری افتادی که کل روز یا خوابی یا داری آمریکایی‌ترین سریال دنیا رو به‌خاطر دو تا دونه گی می‌بینی، بعد ساعت سه صبح که خوابت نمی‌بره و کلافه شدی، از بی‌کاری می‌ری ایمیل کاری‌ت رو چک می‌کنی و یه داکیومنت که صد ساله اچ آر می‌گه توروقرعان امضا کن بفرست رو امضا می‌کنی.

+ تازه! اونم نه در حالی که مثل بزرگسال‌های واقعی شغل درست‌وحسابی داری، که باز در اون صورت اینطوری می‌شد که خب اینا دارن اجاره خونه‌م رو می‌دن، ساعت سه صبح زنگ بزنن بیا سگم رو که اسهال شده ببر تو پارک بگردون فقط باید بگی: «آدرس؟»

++ کاش حداقل وام دانشجویی رو از دولت بگیرم، برده‌ی مستقیم خود نظام سرمایه‌داری بشم.😇

+++ آدم سوپرنچرال می‌بینه فکر می‌کنه کدوم احمقی با شیاطین قرارداد می‌بنده که فلان، و دلم می‌خواست بگم انقدر 👌 با فروختن روحم به شیاطین فاصله دارم، ولی صادقانه، خیلی وقته از اون نقطه رد شدم…

این هم باشه اینجا چون می‌دونم تعداد بی‌شماری درکش می‌کنن، و چون ماه پراید مناسبی نداشتیم و باید در اسرع وقت جبران شه.🌈

Remind me of someoneeee🎵🍓🎶

و ممکنه انقدر کفری شده باشم که در کنار ارسال ایمیلی خشمگین به کاستومر سرویسشون، رفته باشم توی اپ‌استور و با امتیاز یک ستاره ریویویی حتی خشمگین‌تر براشون نوشته باشم.
Help. I’m turning white without the privileges.🙂

یه وقتایی که انقدر نزدیک می‌شم به یه عددی، مثلاً الان که انقدر به ۱۷۰۰ نزدیکیم، دلم می‌خواد بگم بیاید یه هل بدیم بشیم فلان تعداد. بعد یه سری ممبرهای روانی رو توی چنل‌های بچه‌ها می‌بینم فکر می‌کنم چرا خب، نشستیم در آرامش به آخوند لعنتمون رو می‌فرستیم دیگه.🐸

از اونجا که مدتیه ننوشتم، سرم درد می‌کنه و ته‌مونده‌ی انرژی‌م رو دارم می‌ذارم که مهسا رو راضی کنم پاشه بیاد وسایل جمع کنیم بریم کمپ، این رو به‌عنوان تعریف برمی‌دارم. وقتی حالم بهتر شد کمی خجالت می‌کشم ازش.
بعد می‌رم پلات کتاب بعدی‌م رو بریزم.🥰