ولی تا این لحظه هیچی بیشتر از این کله‌م رو کانسرنی نکرده بود که یه فیلم دیدیم تو اینستا از یه پارتی‌ای بالای شهر تهران توی یه برجی، با صدای بلند موزیک و طرفی که فیلم می‌گرفت داشت می‌گفت: «وااااای، دارن موشک می‌زنن ما داریم می‌رقصیم!💃🏼🕺🏻»
دیدید اون جوک‌های «اگه فلان، ایران بهترین جا برای زندگیه» اون‌قدرم جوک نبود؟ ولله که ملت ما یه چیزی می‌دونن این جوک‌ها رو می‌سازن.
‌

بیاید درباره‌ی یه چیز مهم، کمی کمتر آزاردهنده و بیشتر خوشایند صحبت کنیم: مکانیزم دفاعی و اداره‌ی خودتون از لحاظ روحی و روانی این روزها چیه؟ بیاید درباره‌ش صحبت کنیم. با هم به اشتراک بذاریم چیزهایی رو که به ذهنمون می‌رسه یا برای ما جواب می‌ده، حتی اگر تماشای ویدیوی گربه‌ها باشه. فکر می‌کنم این از چیزهاییه که بتونی توی این شرایط کمک کنه، و شاید تنها چیزی که ما روش کنترلی داریم.
شما این روزها چطوری دووم میارید؟
‌

حالا این اسرائیل کسخل که می‌گه مردم نزدیک تأسیسات تسلیحاتی نباشن می‌خوایم بزنیم، فکر می‌کنه ما می‌دونیم آخوند تأسیسات شیری‌ش رو کجا گذاشته؟ فکر کردی خودش می‌دونه داره چه گهی می‌خوره؟ بندرعباس رو نمی‌دونی، هواپیما رو که همه دنیا می‌دونن زده!
ولی خب، می‌دونی. صرفاً تخمت نیست.

هماهنگی خروج دانشجویان شهرستان‌های مختلف از تهران:
https://t.me/khoroojaztehranuni

اطلاعیه‌ی دانشگاه تهران (دانشگاه هزینه‌ی بلیت دانشجویانی که تا فردا ساعت ۱۴ از تهران خارج می‌شوند را پرداخت می‌کند):
https://t.me/ut_newss/7367

بچه‌ها جاباما برای یه سری مناطق طرح اسکان اضطراری گذاشته که از کانال خودشون می‌تونید اطلاعات دقیق‌ترش رو دنبال کنید.

توی جاده‌ایم. هی کوه‌های زیبا و جنگل‌های سرسبز رو نگاه می‌کنم، فکر می‌کنم ای کشور آزاد بی‌خیال، چه حسی داشت اگر به تو تعلق داشتیم؟

جمهوری اسلامی لات-کوچه-خلوت‌ترینه.
‌

یعنی اسرائیل کل کشور رو شخم زده، مثل یاکریمِ سر کوچه رفته و اومده و اون وسط یه هوهوهو هم کرده، بعد کار سازمان اطلاعات سپاه این بود که بدونه آرمینا سالمی سال نودویک که رفته نشستِ لاریجانی توی دانشگاه مانتوی چه‌رنگی تنش بوده. کارش این بود که رگبار گلوله رو بگیرن رو بچه‌های مردم که توی ماشین نشستن، کارشون این بود که آدم‌هایی که صداشون به هیچ‌جا نمی‌رسید رو اعدام کنن، ورزشکار مملکت رو یه جوری بی‌سروصدا بکشن که چند ماه بعد استخون‌هاش توی بیابون‌ها پیدا شه. کارشون این بود، نه پیدا کردن پهپادهایی که اسرائیل آورده تو مملکت و باهاشون داره خونه‌ی مردم رو میاره پایین. نه فهمیدن فرق کروز و هواپیما. نه ساختن چهار تا پناهگاه.
لات کوچه‌ی خلوت. لات کوچه‌ی خلوت‌ترینی جمهوری اسلامی.
‌‌

بچه‌های قشنگ من، واقعیتش اینه که مردم، چه طرفدار جمهوری اسلامی باشن و جیره‌خورش چه انسان‌های شریف عادی، در این سطح از جنگ تأثیری بر کلیت ماجرا نخواهند داشت. همون جیره‌خوری که میاد اینجاها و اعصاب من و شما رو به هم می‌ریزه، خودش نمی‌دونه خونه‌ش سپر انسانی سوراخ موش فلان کله‌گنده‌ی سپاهه (کسی ازشون مونده اصلاً؟) و قراره با موشک بعدی خداحافظی کنه باهامون. اون سطح عملیات جاسوسی و اطلاعاتی‌ای هم که دو روزه طوری سران حکومت رو زدن که تو نماز جمعه همه یکی یه ردیف اومدن جلو هم که از چنل‌های من و شما در نمیاد کارش.
حرف من اینه که… خودتون و انسان‌های اطرافتون رو آزار ندید. هرطور که می‌تونید دووم بیارید فقط. برای اینم که به‌قولی نمی‌شه موشک رو گرفت پودرش کرد، نمی‌شه فهمید آخوند داره چه گهی می‌خوره (= آخوند خودش مونده چه گهی بخوره)، فقط می‌تونید با کمترین و ریزترین کارایی که ازتون برمیاد دووم بیارید. توی این پست خیلیا گفته بودید کتاب می‌خونید سریال می‌بینید آشپزی می‌کنید، این کارا رو بکنید. کنترل کمترین قسمت‌هایی رو که می‌تونید دست بگیرید. حواستون باشه اطلاعاتتون رو به انسان‌های ناشناس حتی اگر گوگولی و دوست به نظر میان ندین، چون همون‌طور که گفتم جمهوری اسلامی لات کوچه خلوته. زورش به اسرائیل نمی‌رسه و همیشه زورش به ما رسیده. و ما تنها کاری که می‌تونیم بکنیم الان اینه که دووم بیاریم. با هرچی که می‌شه، با نوشتن توی چنل، با لاک زدن و نقاشی کشیدن، با تحلیل سیاسی توی جمع دوستانه و گفتنِ «اینا همه‌ش کار خودشونه» یا خوشحالی‌های دروغین «می‌گن خامنه‌ای رو زدن!»، با جوک ساختن و خندیدن، با سوگواری برای خون‌های بی‌گناه و گریه کردن، با هرچی. هرچی که هست. توی دووم آوردن، توی بقا هیچ شرمی نیست. نذارید خلاف این رو بهتون القا کنن، نذارید اسلحه‌های شما برای دووم آوردن رو ازتون بگیرن.
که «در پایان، اگر حتی یک نفر از ما بماند که بر سر گور آنها برقصد، کافی‌ست.»

بدین شکل :)

dariush_Zand
@mamlekate

به همین سادگی.

دوستان کسی هست که در روزهای آتی از تهران بخواد بره رشت و شرایط اینو داشته باشه که یکی از دوستان به همراه پت‌ رو ببره؟

من فکر می‌کردم جنگ رو فهمیده‌م. زیاد ازش خوندم. زیاد ازش دیدم. مستند و فیلم و حتی روایات دست‌اول از مردی که خاطراتش هر بار من رو می‌کشت. و مگه بار اوله؟ ما همیشه تو جنگ بودیم. همیشه کشته دادیم. فقط الآن صدای موشک‌هاش میاد. ولی وقتی شروع کردم دوباره بنویسم، فهمیدم نه. فقط خیال می‌کردم می‌دونم جنگ چیه. خیال می‌کردم می‌دونم چه رنجی توی اگر نه هیچی، رها کردن خونه و زندگی هست. مهسا بیدار شده بود پرسیده بود خبری نیست؟ بهش گفته بودم نه، فقط ترافیک، مردم دارن فرار می‌کنن؛ و توی دهنم مزه‌ی خاکستر می‌داد. مزه‌ی ناآشنای عجیب. مردم دارن فرار می‌کنن. مردم من. پدر و مادر من. دوست‌های من و خانواده‌ی من. من هیچوقت این رو نمی‌دونستم، نمی‌دونستم این جمله که «مردم دارن فرار می‌کنن» چه مزه‌ای داره.
حالا که می‌دونم، می‌ترسم از نوشتن. می‌ترسم نتونم کاری رو که باید بکنم. همیشه این چیزی بود که می‌خواستم، کاری که می‌خواستم بکنم، می‌خواستم فراموش نشیم، رنجمون نادیده نمونه، فریادمون نشنیده نمونه.
و حالا می‌ترسم: اگر بنویسم، و آدم‌ها بخونن و نفهمن «مردم دارن فرار می‌کنن» چه مزه‌ای داره چی؟
‌

اگر‌ برنامه از تهران بیرون رفتن دارین، ماشینتون جا داره و یا خودتون/ خونواده‌تون نیاز به کمک دارین این گروه رو ببینید:

https://t.me/khoroojaztehranuni

من فقط اشاره کنم که شخصاً این گروه رو نمی‌شناسم و از چنل متی فوروارد کردم که برام آدم امن و معتبریه. الان دیدم لیام و «پلاکارد کم آوردیم» هم گذاشتنشون. حدس می‌زنم پس گروه ناامنی نباشه. باز اگر چیزی خلاف این دیدید لطفاً بگید.
‌

امیدوارم به کار کسی نیاد. منتها چون همه‌ش خبر انفجار میاد، این‌ها اقدامات اولیه در رابطه با سوختگی‌های شدیده:

• نکته‌ی اول که ممکنه در عین سادگی فراموش بشه، تماس با ۱۱۵‌ست. توصیه‌هایی که من در ادامه می‌نویسم نکات عمومی انواع سوختگیه و اوپراتور اورژانس می‌تونه توصیه‌های متناسب با موقعیت با توجه به جزئیاتی که بهش می‌گید ارائه کنه. حرف اوپراتور رو خوب گوش کنید.

• قبل از اقدام‌ در راستای پایداری درمانی مصدوم، مطمئن شید همچنان در حال سوختن و به ماده‌ی سوختنی آلوده نیست و از محیط آتش‌سوزی خارجش کنید.

• لباس بخش‌های سوخته رو جدا کنید و مراقب باشید افت دمای شدید به این دلیل رخ نده برای مصدوم. هیچ محلول و کرمی به سوختگی‌ها نزنید. تنفسش رو بررسی کنید و مطمئن شید چیزی راه تنفسی رو نبسته باشه.

• سوختگی باعث تورم شدید می‌شه و در اسرع وقت باید هرچیزی که می‌تونه در اثر تورم به بدن فشار بیاره رو جدا کنید. ساعت، حلقه، دستبند و امثالهم. حتی کمربند و لباس‌های فیت.

• سوختگی باعث می‌شه بافت بدن ذوب و جسبناک بشه. به همین دلیل ممکنه اجسامی متصل به بدن مصدوم پیدا کنید. به‌هیچ‌وجه اون‌ها رو جدا نکنید. بالاتر ذکر شد که لباس مصدوم رو در بیارید. اگر لباسش به بدن چسبیده بود، بهش دست نزنید. کلاً هم اگر جسم خارجی داخل بدن مصدوم فرو رفته بود، خارجش نکنید چرا که خروج جسم می‌تونه منجر به پارگی بیشتر شریان‌های خونی بشه.

• محل سوختگی رو با آب و فقط با آب شست‌و‌شو بدید. دمای آب بهتره چیزی نزدیک به ۲۰ درجه سانتی‌گراد باشه. توجه داشته باشید استفاده از آب زیادی سرد می‌تونه باعث شوک به مصدوم بشه.

• اگر به جعبه‌ی کمک‌های اولیه دسترسی دارید؛ درون این جعبه‌ها محلول "نرمال سالین" همراه با گاز استریل و/یا پد سوختگی هست. گاز/ پد رو با محلول خیس کنید و بعد با ملایمت روی سوختگی‌ها بکشید تا احتمال عفونت بیاد پایین. تاکید می‌کنم اگر به نرمال سالین دسترسی ندارید از کرم و محلول دیگه‌ای استفاده نکنید.

• اگر چشم‌ها و پلک‌ها بخشی از سوختگی بودند ابداً سعی نکنید بازشون کنید. گاز استریل "خشک" روی پلک‌ها بذارید و پانسمان کنید. آسیب‌های چشم حساس و در عین حال در صورت ثبات، قابل جلوگیری هستن. در نتیجه چشم‌ها رو ثابت نگه دارید و چیزی بهشون نزنید تا به اورژانس برسید.

• تعدادی از اندام‌ها در صورت سوختگی احتمال اتصال دارن. مثل انگشت‌های دست و پا و آرنجی که تا شده باشه. این اندام‌ها رو با گاز استریل خشک از همدیگه جدا نگه کنید.

• یک‌بار دیگه تاکید کنم تمام محلول‌هایی که شما باهاشون سرو‌کار دارید، آب ساده و محلول نرمال سالین هستند. از هیچ چیز دیگه‌ای استفاده نکنید. ابداً بتادین به زخم نزنید یا مثلاً برای سرد کردن سوختگی‌ها از خمیردندون استفاده نکنید. این‌ها فقط احتمال عفونت رو بیشتر می‌کنند.

• مثل تمام آسیب‌های دیگه، سعی کنید مصدوم رو هوشیار نگه دارید. از پشت صداش نکنید چون ممکنه گردن و فقرات آسیب دیده باشند و با چرخش سمت شما آسیب شدیدتر بشه. در دایره‌ی دید مصدوم بهش رسیدگی کنید.

حالا که هستید، اگر کسی رو خارج از ایران دارید و ممکنه بخواید باهاش تماس بگیرید، این رو داشته باشید:
«سلام به همه من در مورد ارتباط با خانواده هامون یک روش را میدونم شاید برای بعضی از دوستان مفید باشه خانواده شما در ایران میتونن از طریق اپراتور همراه اول و اپلیکیشن همراه من (همه در ایران آشنا هستن چون اینترنت می‌خرن با همین روش) از بسته های پیشنهادی، بسته تماس بین‌المللی برای آمریکا و آمریکای شمالی بخرن که برای ۵۰۰ دقیقه تماس مبلغ ۳۵۰ هزار تومان پرداخت میکنن و بدون نیاز به اینترنت با کیفیت عالی با شما میتونن تماس بگیرند و هزینه آن بسیار ناچیز است من مدام این دو روز خانواده ام تماس میگیرن.»

فقط بدونید که شنود می‌شه دیگه.
‌