[7]

They don't know 'bout who we are
They don't know 'bout you and I
They ain't know 'bout the stars of your eyes
Oh hot blood love is gonna get ya. :)

@FlareAndFire
‌

بچه‌های عزیزم نمی‌دونم شما از کی با من و کانال[ها]م هستید، ولی اون‌هایی که از قدیم‌تر و دوران وبلاگ‌نویسی و این‌ها من رو یادشونه، این رو هم یادشونه که بنده انسانی هستم بسیار بی‌کلاس و گندش-رو-در-بیار. دیدید این تازه‌عروس‌ها بلافاصله عکس پروفایل عوض می‌کنند، یا اینایی که مهاجرت می‌کنن بلافاصله یه عکس می‌گیرن و مطمئن می‌شن مشخصه خارج! عه؟
(من البته امتیاز این مرحله رو از دست دادم، تا مدت‌ها پروفایلم اشتباه نکنم هرماینی تو کتابخونه بود؛ مصائب دانشجو در غربت...)
ولی توی کلیات جریان، من دقیقاً از اینام. ملت هی می‌پرسن "او" اومده، چی شده چی نشده، آیا شمایان نمی‌دونید امکان نداره پارتنر من اینجا باشه و بنده خونه به خونه نرم و اعلامش نکنم؟ «شما اطلاع دارید از امروز "او" به جمعیت کانادا اضافه شده؟ خیر؟ اگر پنج دقیقه از وقتتون رو به من بدید...»

خلاصه گفتم بهتون اخطار بدم که ما چهارده ساله با همیم، پنج سالِ نزدیک به شیشه که لانگ دیستنسیم، دو سال و نیمه که همدیگه رو ندیدیم، And I'm not a very cool person.

So, brace for impact!
‌‌

کاش وقتی به یه آهنگی توی گروهی با پونصد تا تاپیک برمی‌خوری و اینطوری می‌شی که «شت! فلان صحنه رو با این آهنگ می‌نویسم!» یه گورستونی سیوش کنی آرمینا جون. عقل نداری، راحتم نیستی حتی.
‌

[6]

I don't know what it's like to be fighting for my life
But if you do, I'll be fighting too
When you're feeling weak, I'll be the words if you can't speak
And if you lose, I'll be losing too
And I can't lose you.

@FlareAndFire
‌

"She conquered her demons and wore her scars like wings."

- Atticus
#quotes

[5]

And if you hurt me
Well, that's okay, baby, only words bleed
Inside these pages, you just hold me
And I won't ever let you go

When I'm away, I will remember how you kissed me
Under the lamppost back on Sixth street
Hearing you whisper through the phone
"Wait for me to come home." :)

@FlareAndFire
‌

Loving can hurt, loving can hurt sometimes
But it's the only thing that I know
When it gets hard, you know it can get hard sometimes
It is the only thing makes us feel alive

We keep this love in a photograph
We made these memories for ourselves
Where our eyes are never closing
Hearts are never broken
And time's forever frozen still

So you can keep me
Inside the pocket of your ripped jeans
Holding me closer 'til our eyes meet
You won't ever be alone, wait for me to come home

Loving can heal, loving can mend your soul
And it's the only thing that I know
I swear it will get easier
Remember that with every piece of ya
and it's the only thing we take with us when we die...
‌

به‌خاطر همه‌ی آهنگ‌هایی که نمی‌تونستیم بهشون گوش کنیم بدون این که گریه‌مون بگیره، بیا.
‌

و تا ابد به‌خوبی و خوشی زندگی کردند. آرشیتکت یک‌بار در کتابی چنین جمله‌ای را خوانده بود. با خودش فکر کرده بود چه حسی دارد، این که با کسی تا ابد به‌خوبی و خوشی زندگی کنی؟

#سازمان_طراحی
‌

Knives out
We're going down
Just like a slasher
It's a massacre
Bloodstains
On holy ground
Here's your happy ever after...

#سازمان_طراحی
@FlareAndFire
‌

داشتم فکر می‌کردم که... هر داستانی پایان خودش رو داره. حرفم معنی می‌ده؟ یعنی خب مشخصه که هر داستانی پایان خودش رو داره، ولی پایانش، طوری که داستان رو می‌بندی و حرفی که می‌خوای بزنی، برای هر داستانی خاص خودشه. نمی‌تونی مقایسه کنی با کار یکی دیگه و بگی خب این پایان بهتریه به این دلایل. یا پس من الان محقم اینطوری داستانم رو ببندم، نگاه بقیه داستان‌ها چطوری بسته می‌شن؟ نمی‌تونی حتی بگی منصفانه نیست این اتفاق بیفته، پس نیفته. پس داستان به خوبی و خوشی تموم شه. خدایان داستان‌ها، بله، عادلن. ولی عدالت هر داستانی در خودش تعریف می‌شه. اساساً خدایان عادل داستان‌هایی در کار نیست.
خدایان داستان‌ها ماییم.

+ این آهنگ آخریه رو دارم گوش می‌کنم و فکر می‌کنم هر داستانی، داستان خودش رو داره. و داستان سازمان طراحی همیشه همین بود:
Knives out
We're going down
Just like a slasher
It's a massacre.
و همینطوری هم باید تموم شه.
‌‌

[4]

If we go down, then we go down together
We'll get away with everything
Let's show them we are better.

@FlareAndFire
‌

آب هنوز از بروز دادن خشم خود هراسان است و آتش هنوز نمی‌داند چگونه بدون این‌که بمیرد آسیب نزند.

یادآوری:
بدلیل شادی پس از باخت تیم ملی فوتبال تقریبا با همین ترکیب و در همین قطر، مهران سماک رو با شلیک مستقیم کشتن.

phouzhan
@mamlekate

همین که بچه‌ها گفتن. «کشور من تیم ملی نداره.»
‌‌