Dinni tulkidan o'rgangan, tovuq o'g'irlashni savob deb biladi.

Narigi tarafda albatta ilohiy adolat bor,
Havotir olmang albatta ko'rishamiz

“Muammolaringizni kim bilan bo‘lishayotganingizga ehtiyot bo‘ling. Tulki quyonning qichqirig‘ini eshitganda yugurib keladi… Ammo yordam berish uchun emas.”

Қалблар яширганин вазиятлар зоҳир қилур.

Eng qimmat narsa bu ishonch.
Kimdur sizga qattiq ishondimi uni qattiq asrang! Agar o’rtadan u ketsa qolgan hamma narsaga dars ketadi..

Nomardni uyida bir kun choy ichsang,
"Falonchini o`zim katta qilganman" deydi!

Agar manda biror yaxshilik ko`rsangiz. Onam haqqilariga duo qiling. Chunki Onam mani shunday yetishtirgan.

Alloh haqiqiy sevgi bilan rizqlantirsin

O‘zgalar qalbini sindirib qo‘yishdan ehtiyot bo‘lib, har bir so‘zini tanlab gapiradigan odamdan ham go‘zalroq kim bor.?

Har jon o'limni totguvchidir.

Xavf qanchalik yaqin bo'lsa, Najot ham shunchalik yaqin bo'ladi..

Insonning yaratilish g'oyasi - Ilmdir!

O‘tmish — bu ortda qolgan vaqt emas.
U insonning ichida yashayotgan sukutdir.
Ba’zi xotiralar unutilmaydi, chunki vaqt ularni olib ketishga ojiz.
Inson ba’zan yillarni emas, bir lahzani umr bo‘yi ko‘tarib yashaydi.


Kelajak esa noma’lum kunlar yig‘indisi emas.
U bugungi qalbning ertangi soyasidir.
Kim bugun ruhini yo‘qotsa, ertaga yo‘lini ham topolmaydi.
Chunki inson avval ichida adashadi, keyin hayotida.
Insoniylik — odamning tanasida emas, vijdonida yashaydi.
Dunyo aqlli insonlarga to‘ldi, ammo qalbi tirik insonlar kamayib bormoqda.
Chunki bilish oson, his qilish esa og‘ir.


Yaxshilik doim baland ovozda gapirmaydi.
U ko‘pincha hech kim ko‘rmaydigan joyda, hech kim bilmaydigan qalbda yashaydi.
Ammo yomonlik...
Yomonlik insonning ichiga kirgach, avval nurini o‘chiradi.
So‘ng asta-sekin rahmini, uyatini va oxiri insonligini olib qo‘yadi.


Yo‘lg‘on — haqiqatning dushmani emas.
Yo‘lg‘on insonning o‘ziga qilgan xiyonatidir.
Chunki eng dahshatli aldov — boshqalarni emas, o‘z qalbini ishontirib yashashdir.


Sabr esa kutish emas.
Sabr — ichingda bo‘ron bo‘lsa ham, tashqarida vayron qilmaslikdir.
Sabr — singan holda ham boshqalarga ozor bermay yashay olishdir.
Har kim gapira oladi, har kim urisha oladi…
Lekin har kim ham qalbidagi zulmatni yenga olmaydi.
Oxir-oqibat inson hayotdan boylik bilan emas, iz bilan ketadi.
Kimdir xotira bo‘lib qoladi.
Kimdir esa og‘riq.
Va eng achinarlisi — ayrim insonlar tirik bo‘la turib ham allaqachon ichidan o‘lib bo‘lgan bo‘ladi.