وقتی برگشتن سمتتون، یادتون نره تو چه وضعیتی رهاتون کرده بودن!

  

بعضی چیزا
خراب نشدن که بخوای درستشون کنی؛
تموم شدن.

  

اگه بلد بودیم با هم حرف بزنیم
اگه زخم‌هامونو نگه نمی‌داشتیم،
خیلی اتفاق‌ها نمی‌افتاد.
آدما هیچوقت کاملا مقصر یا کاملاً بی‌گناه نیستن.
هرکسی یه‌ جایی ممکنه حق داشته باشه
فقط باید یاد بگیریم بشنویم و بفهمیم.

گاهی یه آهنگ
بیشتر از هزار حرف حالتو میفهمه
نه سوالی میپرسه نه جوابی میخواد
فقط میاد کنار دلت میشینه
و آرومو بیصدا زخماتو نوازش میکنه

تو قلب منی بیرون از تنم
غیر ممکنه من از تو دل بکنم
من حال تورو از توی چشمات میخونم
حرفای دلتو دونه دونه میدونم

امیدوارم کسی دوستتان داشته‌باشد،
زیاد دوستتان داشته باشد.
آنقدر که احساس کنید  خدا در قالب یک انسان به زمین آمده تا همه چیز را برای شما جبران کند

مادر💙❤️

پناه می‌بریم به پاییز، از شر تابستانی که به رخوت و بی‌هیجانی و اندوه گذشت... پناه می‌بریم به کوچه‌ها و خیابان‌هایی که پیراهن زرد و نارنجیِ خوشرنگ می‌پوشند و به درختان خشک و به خیابان‌های خیس و به بوی خاک‌های باران خورده...
پناه می‌بریم به کافه‌ها و به دلخوشی‌های کوچک و معمولیِ در دسترس. به شات‌های اسپرسوی دوبل و شکلات‌های تلخ. به موزیک‌های آرام، به احساسات عمیق، به شعرهای خوب...
پناه می‌بریم به کتاب‌های نخوانده، به جاهای نرفته، به آدم‌های خوبِ هنوز ندیده و هنوز نشناخته...
پناه می‌بریم به چترهای بسته و به موهای خیس... به بخارهای روی شیشه... به پاپوش‌های نرم... به صبح‌های سرد و به شال‌های گرم...
پناه می‌بریم به بادهای بی‌هوا و به جنبشِ شاخه‌ها و به خش خشِ برگ‌ها و به هیاهوی کلاغ‌ها...
سلام بر پاییز...🍁
سلام بر باران...
سلام بر عشقی که درست در دلِ آرام‌ترین روزهای پاییز اتفاق خواهد افتاد...

باید گهی فقط به خدا واگذار کرد
فکری برای تلخیِ این روزگار کرد.
باید کمی کناره گرفت از نبردها
پرهیز از هر آدمِ بی‌اعتبار کرد ...
باید دوید و دوید و رسید و رفت
خود را جز این به هیچ نباید دچار کرد
وقتی برای زیستن باقی نمانده است
بر روی وقت و عمر نباید قمار کرد
پاییز را که هیچ، زمستانِ سخت را
باید به صبر و کوشش و طاقت بهار کرد
باید که خویش را به همانی که هست و نیست
تطبیق داد و سر به‌ سر و سازگار کرد
انصاف داشته‌ باش و میازار و خوب باش
جوری که تا به ابد بشود افتخار کرد

من قهرمان داستان هیچ کسی نبوده ام
قهرمان خیالی هیچ داستانی حتی...
اگر قدم زدن در باران را دوست دارم
و با پاییز اگر دلتنگ میشوم
عاشق نیستم!!
شاعرم.
با عاشقانه هایم آبروداری میکنم؛
و این شاید!!!
داستان غم انگیز تمام شاعران باشد...

وطن وطن
نظر فکن به‌من که من
به هر کجا غریب‌وار
که زیر آسمان دیگری غنوده‌ام
همیشه
با تو بوده‌ام
همیشه با تو بوده‌ام