ጭንቀት ፍቅር ሊሆን አይችልም፡፡ ፍቅር ከሁኔታዎች ወይም ከስሜታችን ጋር መጣበቅ አይደለም ነገር ግን ስሜታች እና ጥልቅ ፈታኝ ፍላጎቶችን በራሳቸው ፍሰት እንዲጓዝ መፍቀድ እንጂ። ስለሆነች ሴት አጥብቀህ የምትጨነቅ እና የምተብሰለሰል ከሆነ ዕውነቱን ልንገር አትወዳትም። የዕውነት የምትወዳት ከሆነ እንድትሄድ እና ለገዛ ፍቃዷ ተላልፋ እንድትሰጥ ፍቀድላት። ያኔ ጥልቅ የታከመ ስሜቷን ታስተውላለህ። እንድሄድ የፈቀድክለት ሰው ተመልሶ ካልመጣ መጀመሪያውንም አይጠቅምህም እንኳንም ሄደ። ለገዛ ፍቃዱ ታልልፎ የተሰጠ የፈቀድክለት እና ነፃነት የሰጠህው ሰው ተመልሶ ከመጣ የሕመሙን መታከም አስተውለህ ተቀበለው ፍቅር የራሴ የምትላትን ሴት አለማጣት አይደለም! ፍቅር የራሴ ያልካትን ሴት ለገዛ ውሳኔዋ ሙሉ ሐላፊነትን መስጠት እንጂ። መልቀቅ እና መተው የተተወውን ሰው ልቦና ይፈትናል። በስሜት መጣበቅ እና ማሳደድ ግን የአሳዳጁን ልቦና እንደ እሳት ያነዳል። የምትወዱትን ሰው ተዉት። የእውነት የሚወዳችሁን ታገኛላችሁ።

ብዙዎቻችን ፍቅርን የምንረዳው ሰውን አጥብቆ በመያዝ ወይም የእኔ በማድረግ መስታወት ነው፡፡ ነገር ግን መጣበቅ የሚመነጨው ከፍርሃት ( የመታጣት የብቸኝነት ወይም የባዶነት ፍርሃት) ነው። ፍቅር ግን የሚመነጨው ከነፃነት ነው። መጣበቅ ( Attachment ) ያለ እሷ መኖር አልችልም ይላል፡፡ እዚህ ጋር ትኩረቱ እኔ ላይ ነው፡፡ የገዛ ስሜታችንን ለማርካት ሌላውን ሰው እንደ መቆጣጠሪያ እንጠቀማለን!!። ፍቅር እሷ ደስተኛ እንድትሆን እፈልጋለሁ ይላል። እዚህ ጋር ትኩረቱ እሷ ላይ ነው። ደስታዋ በእኔ እጅ ካልሆነ እንኳ ምርጫዋን ማክበር የፍቅር ነው። ምሳሌ አንድን ቆንጆ ወፍ ድምፅዋን እና ውበቷን ወደህ ቀፎ ውስጥ ብታስገባት፣ የምትወደው ወፏን ሳይሆን ወፋ የምትሰጥህን ስሜት ነው። ወፏን ግን ነፃነቷን ስታጣ ዝማሬዋ ይቆማል እወነተኛ ፍቅር ግን ወፍ በሰማይ ላይ ስትበር ማየትና ከነፃነቱ መደሰት ነው። ብትበርም ትመለስም፤ አንተ ነህ የበረራዋ ውበት ደስ ያሰኝሃለ

አንድን ሰው ለማጣት የምትጨነቀ ከሆነ ያ ስሜት ፍቅር ሳይሆን ስጋት ነው። ሌላውን ሰው ነፃነት ይነሳዋል የት ነሽ ከማን ጋር ነሽ፣ ለምን አልመለስሽም የሚል ጥያቄዎች ፍቅር ሳይሆኑ የራስን የውስጥ አለመረጋጋት በሌላው ላይ መጫን ናቸው።  ስለሆነች ሴት አጥብቀህ የምትጨነቅ ከሆነ አትወዳትም ፍቅር መተማመን ነው። መተማመን ደግሞ አትከዳኝም ብሎ ማመን ብቻ ሳይሆን፣ “ብትሄድ እንኳ ለራሷ ምርጫ ክብር አለኝ ብሎ ራስን ማሳመን ነው

ካንተ ጋር ሰውን እንዲሄድ ስትፈቅድለት፣ ያ ሰው ካንተ ጋር የሚቆየው ተገዶ ሳይሆን መርጦ ይሆናል። በፍላጎትና በምርጫ የሚሰጥ ፍቅር ደግሞ ፈውስ አለው፡ አንድን ሰው ልቀቀው ሲባል አትውደደው ማለት አይደለም ይልቁንም ካንተ ጋር እንዲሆን አታስገድደው ማለት ነው። በግዴታ የታሰረ ሰው ውስጡ ይቆስላል፣ ያምፃል ነፃነት የሰጠኸው ሰው ግን ወደ አንተ ተመልሶ ከመጣ፣ የመጣው ካለው ጥልቅ ፍቅርና ካገኘው ሰላም የተነሳ ነው። ያኔ ግንኙነቱ ከጭንቀት የፀዳ እና ጤናማ ይሆናል።

በስሜት መጣበቅ አሳዳጅ ያደርጋል። አሳዳጅ በሆነክ ቁጥር ሌላው ሰው ተሳዳጅ ሆኖ እንዲሸሽ ታደርገዋለህ። አሳዳጁ ሁልጊዜ በጥርጣሬና በመታጣት እሳት ይቃጠላል። ሰውን ማሳደድ ማቆም፣ ወደራስ መመለስ ነው። የራስህን ሰላም ስትፈልግ የራስህን ማንነት ስታከብር፣ አንተን የሚመጥንና የእውነት የሚወድህ ሰው በራስ ጊዜ ወደ ህይወትህ ይመጣል።          

• ሰውየው ስለራሱ ማንነት፣ ችሎታዎች እና ዋጋ ጥልቅ የሆነ ጥርጣሬ አለው። ይህ ጥርጣሬ የሌሎችን አስተያየት እና ፍርድ ከመጠን በላይ እንዲያሰላስል ያደርገዋል።

• የራሱን ዋጋ የሚያገኘው ሌሎች ሲያመሰግኑት፣ ሲቀበሉት ወይም ሲያደንቁት ብቻ ነው። ፤ የሌሎች ሰዎች አሉታዊ አስተያየት በቀላሉ ያናውጠዋል እና የራሱን ማንነት እንዲጠራጠር ያደርገዋል። "እኔ ጥሩ ነኝ ወይስ አይደለሁም?" የሚለው ጥያቄ ሁልጊዜ በአእምሮው ውስጥ ይኖራል።

የራሱን ማንነት በየጊዜው ይለውጣል። ከማን ጋር እንዳለ ወይም በምን ሁኔታ ላይ እንዳለ በመመስረት፣ የራሱን አስተያየት፣ እምነት ወይም ባህሪ ሊቀይር ይችላል። "እውነተኛው እኔ ማን ነኝ?" የሚለው ጥያቄ ግልጽ መልስ የለውም" ።

 ለቡድን ግፊት (peer pressure) ወይም ለሌሎች ሰዎች ተጽዕኖ በቀላሉ ይሸነፋሉ። የራሱን አቋም አጥብቆ መያዝ ይቸገራል፤ ምክንያቱም የራሱ አቋም ጠንካራ መሠረት የለውም።

የራሱ ማንነት ደካማ ስለሆነ፣ ሌሎች ሰዎች ቢተዉት ወይም ግንኙነቱ ቢቋረጥ ሙሉ በሙሉ ባዶ እንደሚሆን ይሰማዋል። ይህ ፍርሃት ግንኙነቶችን ከመጠን በላይ እንዲጣበቅ ወይም የሌሎችን ፍላጎት ከራሱ ፍላጎት በላይ እንዲያስቀድም ያደርገዋል።

በራሱ እና በሌሎች መካከል ግልጽ የሆኑ የስሜት ወይም የአካል ድንበሮችን ማስቀመጥ ይቸገራል። ሌሎች ሰዎች ድንበሩን ሲጥሱ በቀላሉ ይፈቅዳል።

አንድ ሰው በልጅነቱ ወላጆቹ ሁልጊዜም "ጎበዝ ስትሆን ብቻ ነው የምንወድህ/ሽ" ወይም "የምትፈልገውን ሳይሆን እኛ የምንፈልገውን ስታደርግ ብቻ ነው ጥሩ ልጅ የምትሆነው" እያሉ ያሳድጉት እንበል። ይህ ልጅ ሲያድግ የራሱ የሆነ አስተያየት ወይም ፍላጎት ቢኖረውም፣ ወላጆቹ የሚፈልጉትን በማድረግ ብቻ ነው ፍቅርና እውቅና የሚያገኘው።
ይህ ሰው ሲያድግ የራሱ የሆነ ጠንካራ ማንነት አይኖረውም። ከማን ጋር እንዳለ በመመስረት የራሱን ባህሪ ይለውጣል። ከጓደኞቹ ጋር ሲሆን እንደ እነሱ፣ ከባልደረባው ጋር ሲሆን እንደ እሱ/ሷ ይሆናል። የራሱ አስተያየት ሲኖረው እንኳ፣ ሌሎች ካልተስማሙበት ወዲያውኑ ይቀይራል። "እኔ ማነኝ?" የሚለው ጥያቄ ሲመጣበት ግልጽ መልስ አይኖረውም። ይህ የማንነት መሰባበር ምልክት ነው። የማንነት መሰባበር አንድ ሰው ስለራሱ ያለውን ግንዛቤ ደካማ የሚያደርግ የስነ-ልቦና ሁኔታ ነው። ይህ ሁኔታ ያለባቸው ሰዎች በሌሎች አስተያየት እና ውጫዊ ሁኔታዎች በቀላሉ ይወሰናሉ። ይህንን ችግር ለመፍታት የራስን ማንነት መገንባት፣ በራስ መተማመንን ማዳበር እና የውጭ ማረጋገጫ ፍላጎትን መቀነስ ያስፈልጋል።

በጣም በተደጋጋሚ ፈፅሞ አግኝቻት በማላቃት ልጅ ሃሳብ ፈገግ እያልኩ እተክዛለሁ ጸጥታ በሰፈነባቸው የምናቤ ጥጋጥግ ውስጥ የተወሸቀች አንዲት ሴት። ሃሳቤ ወደዛ ምናብ ውስጥ በገባ ቁጥር እራሴን በሷ ፍቅር ደጋግሞ እየወደቀ አገኘዋለሁ። በተጋራነው ጊዜ፣ ባሳለፍናቸው ሰዓታት፣ ባወጋናቸው ቃለት፣ በመገናኘት የተጸነሰ ፍቅር አይደለም። በብቸኝነት ሃሳቤ ውስጥ የሚያድግ ፍቅር ነው፣ እኔ ውድ ብዬ በምጓጓላቸው ባህሪያት የሚያብብ: ቅንነት፣ የዋህነት፣ ለዚህ ሸካራ ዓለም በጣም ስስ የሆነ ልብ። አንዳንዴ አዕምሮዬ ውስጥ ብቻ ከምትኖር ሴት ጋር በፍቅር መውደቄ ትንሽ ወፈፍ እያረገኝ ይሆን እያልኩ አስባለሁ። ግን ራሴን ምናብ ከእውነታ በላይ ሃያል መሆኑን አስታውሰዋለሁ። ምናቤ ተስፋን የምዘራበት መቅደስ እንድገነባ ይፈቅድልኛል የእውነታው ሻካራ ገጾች ወደ የዋህ ጉጉት የሚለሰልሱበት ስፍራ። በዛ ስፍራ ውስጥ እሷ የምሳሳላቸው ማንነቶች ሁሉ መገላጫ ናት፣ ከአስቀያሚው እና ጨካኙ የህይወት ገጽታ በታች በብርሃን እና ርህራሄ የተሞላ ዓለም እንዳለ ማስታወሻዬ ናት። አውቃለሁ የሆነን ሰው በምናብ ብቻ ማፍቀር የቀውስ ሃሳብ እንደሚመስል። ሆኖም ግን በሃሳብ ከሷ ጋር የማደርገው ውይይት ከመቼውም በላይ እውነተኛ ሆኖ ይሰማኛል። እነዛ ሃሳቦች፣ መጪው ጊዜ እውነታው በምናቤ የሳልኳትን ልዕልት ያንጸባርቅ ይሆናል እያሉ በሹክሹክታ ቃል ይገቡልኛል። ያ ቀን እስኪመጣ ከምናቤ ውስጥ መውጣት፣ ከህልሜ መንቃት አልፈልግም። ህይወት በፈተናዎች ብትሞላም ልቤ አሁን ካለው መከራ በላይ ለሆነ ነገር የመሳብ፣ የመተማመን እና የመውደድ አቅም እንዳለው ያስታውሰኛል። እዛ... የሆነ ቦታ ወይም ምናልባት በውስጤ ...ንጹህ፣ ያልረከሰው፣ ለህይወት በትንሹም ቢሆን ብርሃን የሚሆነው እውነተኛው ፍቅር እንዳለ ተስፋ አለኝ።

በአንድ ገዳም ውስጥ፣ አንድ ወጣኒ መነኩሴ እንቁላል ይሰርቅና ተደብቆ ሲጠብስ ይገኛል... 

'ምን እያደረግህ ነው?' ያገኙት አባት ይጠይቁታል...

'አይ አባ... ሰይጣን አስቶኝ...' ወጣቱ ይርበተበታል...

ጉዳዩን ከመስኮት በኩል ሆኖ ሲከታተል የነበረው 'ሰይጣን' ታዲያ እንዲህ ሲል ራሱን ነፃ አወጣ...

'አባ ውሸቱን ነው... ይህችን መላ ያለዛሬም አላየሁዋት'...

አንድ ቀን አንድ ደርቪሽ መምህሩን እንዲህ ሲል ጠየቀ...

"መምህር ሆይ፣ ሰይጣንን ማሸነፍ የምችለው እንዴት ነው?"

መምህሩ መለሱ...

"በቅድሚያ የእርሱን ጫማ መዋስ አቁም"

መምህሩ በጫማ ነጽሮት ውስጥ ውስጠ ቅኝታችንን ነው ያጠየቁት... አሳባቢ፣ ጥሩር ቀጥቃጭ፣ ኃላፊነት ካጂ ውስጠ ማንነታችንን...

ያመሰጠሩት ስለ ዓይነ ትልልቅ፣ ባለ ጨልጨሌ፣ ቀንዳም ሰይጣን ሳይሆን - ልናይ ስላልፈቀድነው ማንነታችን ነው...

እንደ እውነቱ ከሆነ ክፉ አስፈፃሚ አይደለም ያለው - ፈፃሚው ራሱ እንጂ... በሌላ አነጋገር ወይ እኛ ሰይጣን ነን - አልያም ብቅ እልም የምትል ስይጥንና አለችብን...

ጨለማን ሁልጊዜ ሻማ በመለኮስ አንፋታውም... አንዳንዴ ጨለማነቱን መቀበልም ይኖርብናል... በተለይ የውስጣችን ኑባሬ ሲሆን በዓይኖቻችን ልናየው መድፈርም ግድ ይሆናል... ልክ ራሳችንን በመስታወት ፊት እያየን እንደምናወራው ሁሉ - "አንተ - እኔን ነህ... ያልተፈቀርከው፣ ያልተጎበኘኸው፣ ያልተደመጥከው እኔ... አሁን አጠገብህ ነኝ፣ እያየሁህ ነው..." ልንለው ይገባል

እግዚአብሔር በቸርነቱ እስካሁን ጠላት አጥፍቶ አገር አስፋፍቶ አኖረኝ፡፡ እኔም እስካሁን በ እግዚአብሔር ቸርነት ገዛሁ። ከንግዲህ ብሞትም ሞት የሁሉ ነውና ስለ እኔ ሞት አላዝንም። ደግሞ እግዚአብሔር አሳፍሮኝ አያውቅም፡፡ ከእንግዲህም ያሳፍረኛል ብዬ አልጠራጠርም። አሁንም አገር የሚያጠፋ ሃይማኖት የሚለውጥ ጠላት ፤ እግዚአብሔር የወሰነልንን የባሕር በር አልፎ መጥቷልና እኔም ያገሬን ከብት ማለቅ የሰውንም መድከም አይቼ እስካሁን ዝም ብለው ደግሞ እያለፈ እንደፍልፈል መሬት ይቆፍር ጀመር። አሁን ግን በእግዚአብሔር ረዳትነት አገሬን አሳልፌ አልሰጠውም። ያገሬ ሰው ካሁን ቀደም የበደልኩህ አይመስልኝም። አንተም እስካሁን አላስቀየምኸኝም፡፡ ጉልበት ያለሀ በጉልበትሀ እርዳኝ፡፡ ጉልበት የሌለህ ለ ልጅህ ለ ሚስትህ ለ ሃይማኖትህ ስትል በሐዘን እርዳኝ። ወስልተህ የቀረህ ግን ኋላ ትጣላኛለሀ፡፡ አልተውህም። ማርያምን ለዚሀ አማላጅ የለኝም፡፡ ዘመቻዬ በጥቅምት ነውና የሸዋ ሰው እስከ ጥቅምት እኩሌታ ድረስ ወረይሉ ከተህ ላገኝህ፡፡

እዚህ ጋር የ አሪስቶትልን የ እረኛውን ወንድሙን ታሪክ ጋይጂን አንስቶ ስለ ስነ ምግባር ያወራናል። ጋይጂ እረኛ ነው ከ እረኛም የተዘነጋ እረኛ አይነት በሉት በሰዎች ዘንድ ሞኝ ጥሩ ስነ ምግባር ያለው እረኛ። ታዲያ ባንድ ወቅት ከዝናብ ለመጠለል በ አንድ ዋሻ ውስጥ ይገባል። ታዲያ እዚያ ዋሻ ውስጥ አንድ የጥንት ቀለበት ከ ጥንተ ቅሪተ አካል ላይ ያገኛል። ይሄኔ ጋይጂ ቀለበቱን ሲያጠልቅ ከሰው ዘንድ የሚሰውረው መሆኑንን አወቀ። ባለ ጥሩ ስነ ምግባሩ ጋይጂ ምን አደረገ አትሉኝም? ወዲያውኑ ወደ ቤተመንግስቶ ተሰውሮ ገባ ንጉሱን ገድሎ የንጉሱን ሚስት አገባት ወዲያውም ንጉስ ሆነ። ከዚህም ታሪክ አስከትሎ ምን ይላል መሰላቹህ አንተስ የጋይጂ አስማተኛ ከሰዎች የሚሰውር ቀለበት ብታገኝ ምን ታደርጋለህ ይልሀል። ትዘርፋለህ? ወይስ እንደድሮህ ትኖራለህ? ባንክ ቤት መዝረፍ? ስልጣን መገርሰስ? ወይስ እየተደበቅህ የሴት ገላ ልብሷን ስትቀይር ታያለህ? ምን ታደርጋለህ?

በውቄ ይሄን ፍልስፍና በቀልድ መልኩ ጣል አድርጎ ያለፈው ይሁን አንጂ ስትተነትነው ሰፊ ነገር ነው የያዘው። ብዙ ጊዜ በቀልድ መልኩ የሚያስተላልፈው መልእክት የሚደንቀኝ ሰው ነው። እና አንተን የስነ ምግባር ሰው ያደረገህ ምን ይሆን? ማህበረሰቡን ፈርተህ? ወይስ አቅሙን አጥተህ? ወይስ የምርም የስነ ምግባር መንገድ ጥሩ እንደሆነ አምነህ? መልሱን ለናንተ ትቼዋለሁ!።

እናም ያፈቀርኩት ሰው ‹‹የኔ የእሴቶች መስታወት›› ነው፤ በእሱ ውስጥ የእኔን እሴቶች አይበታለሁ፤ መስታወት ይሆነኛል፡፡ ነፍሴ እሱ ላይ መገለፅ ስትጀምር ማድነቅ እጀምራለሁ፡፡ የኔን ዓይነት ‹‹value system›› ሌላ ሰው ሲያደርገው ወይም ስታደርገው ስናይ ማድነቅ እንጀምራለን፡፡ ነገሩ የሚጀምረው በአድናቆት ነው፡፡ አየን ራንድ፣ ‹‹የዚህ አድናቆት የመጨረሻው ደረጃ ‹‹ፍቅር›› ይባላል›› (the highest form admiration is Love) ትላለች፡፡

በሌሎች ውስጥ ያለ የራስን እሴቶች በማድነቅ የሚጀመረው ይሄ ክስተት ወደ ፍቅር ያድግና በስተመጨረሻ በወሲብ Celebrate ይደረጋል፡፡‹‹Sex is the Celebration of this Love›› ትላለች አየን ራንድ፡፡ ትክክለኛው ወሲብ ይሄ ነው ትርጉሙ፡፡ አየን ራንድ እንዲህ ትላለች፣ ‹‹ከአድናቆት ወደ ፍቅር ያደገውን ግንኙነት Celebrate ለማድረግ ፖስት ካርድ ልሰጥህ እችላለሁ፤ እሱ ግን አያረካኝም፡፡ የአንገት ሐብል ልገዛልህ እችላለሁ፤ እሱም አያረካኝም፡፡ የሚያረካውና የመጨረሻው ውዱ ስጦታዬ ርቃን የሆነውን አካሌን እሰጥሃለሁ፡፡ I am happy to give you this naked body in celebration of that administration and love.››

ደስታ ግብ የሚሆነው ሥሜት ከምክንያት ስትበልጥ ነው፡፡

ደስታ ግብ ሲሆን ምክንያት'ና እውቀት ይሸሻሉ፡፡ ግልብ አኗኗር ይገንናል፡፡ በአኗኗራቸው ይዘት አልባነት ፍጹም ደስታን ማግኘት ያልቻሉ ወደ ቁስ አግበስባሽነት ይጓዛሉ፡፡ ደስታቸው ከተጠቃሚነት (CONSUMERISM) የተለጠፈና የተጠለፈ ይሆናል፡፡ ከቁሱ ፋሽንነት ጋር የሚያልፈው ደስታ ግን ባለበት አይቆይምና አዲስ ደስታ ፍለጋ ወደ አዲስ ቁስ ይሸጋገራሉ፡፡

ህልማለማዊነት(Surrealism)

ህልማለማዊነት(Surrealism)

ህልማለማዊነት (Surrealism) ከዳዳይዝም (Dadaism) የኪነጥበብ የተቃውሞ እንቅስቃሴ ውስጥ የፈለቀ ሌላ አመፃ ሲሆን የዳዳይዝም መሠረታዊ ነፀብራቅም የማህበረሰቡን የ'ምክንያታዊነት ጉዞ' የሚነቅፍና የስልጣኔ እርከኑ እንከን እንዳለበት የሚያምን የኪነጥበብ የአመፃ እንቅስቃሴ ነው።ልክ እንዳዳይዝም ህልማለማዊነት (Surrealism) በቅዘቶቻችን ውስጥ የተፈጠሩ ምስሎች በሸራ ላይ ማረፍ እንዳለባቸው የሚያምን የኪነጥበብ ጎራ ነው። ከዚህ ጋር በተያያዘ የሳይኮአናሊስቱ ሲግመን ፍሮይድ ከንቃተሕሊና በላይ የሆኑ ፅንሰ-ሀሳቦች  ምኞቶች እና ትውስታዎች የሚከማቹበትን የአእምሮ ክፍል ህልማለማዊነት(Surrealism)  ስራዎች እንደግበአት የሚሆኑ ናቸው። ውስጠሕሊና ኃይለኛ የፈጠራ ምንጭ እና የሰውን ልጅ ልምድ ጥልቀት ለመመርመር የሚያስችል ዘዴ እንደሚሰጥ ይገልፁ ነበር። ፍሮይድ 'የሕልም አንድምታ ትርጓሜዎች' ላይ ከፃፋቸው መጽሐፍት በተለይም "The Interpretation of Dreams"  የተሰኘው መጽሃፍ ለህልማለማዊነት (Surrealism) አዲስ የጥበብ ቋንቋ እና ማዕቀፍ የሰጣቸው ከመሆኑም በተጨማሪ ውስጠ ሕሊናን እንዲረዱ እና እንዲገልጹ አድርጓቸዋል። ህልማለማዊ ከያኒያን ብዙ ጊዜ ከሕልም ዓለም ለሚመነጩ ሃሳቦች፡ምስሎች ትልቅ ቦታ ይሰጣሉ። ይህም እንደ እንግዳ እና ምሳሌያዊ ምስሎችን ምንጭ አድርገው ይጠቀሙበት ነበር። ህልማለማዊነት (Surrealism) ቃሉ ለመጀመሪያ ጊዜ እ.አ.አ 1917 ዓ.ም ላይ ቢጠራም ነገርግን እስከ አንድሬ ብሬቶን 'Surrealism Manifesto' እ.አ.አ 1924 ድረስ ግን አገልግሎት ላይ አልዋለም ነበር።ከአንደኛው አለም ጦርነት በኋላ ይሄ የኪነጥበብ አመፃ እንቅስቃሴ በከፍተኛ መልኩ እያደገ በመሄድ ታላላቅ ሰአሊያን ባለቅኔ ገጣሚያንን እና ፈላስፎች የፊልም ፀሀፊያን ልብ ያስኮበልል ጀመር ከእነዚህ መካከል Paul Éluard   Paul Éluard, Benjamin Péret, René Crevel, Robert Desnos, Jacques Baron, Max Morise, Pierre Naville, Roger Vitrac, Gala Éluard, Max Ernst, Salvador Dalí, Luis Buñuel, Joan Miró, Marcel Duchamp, Jacques Prévert, እና Yves Tanguy, Dora Maar . . .ወዘተ ተጠቃሽ ናቸው። ፍልስፍናቸውን እያዳበሩ ሲሄዱ ህልማለማዊነት (Surrealism)  ተራ እና ገላጭ አገላለጾች አስፈላጊ እና ጠቃሚ ናቸው የሚለውን ሀሳብ ማበረታታ ቢጀምሩም ፤ ነገር ግን የዝግጅታቸው ስሜት በሄግሊያን ዲያሌክቲክስ መሰረት ለሙሉ ምናብ ክፍት መሆን አለመቻሉ እንዲሁም የማርክሲስት ዲያሌክቲክን እና እንደ ዋልተር ቤንጃሚን እና ኸርበርት ማርከስ ያሉ የቲዎሪስቶች ላይ እንከን ሆነውበታል።

ህልማለማዊነት (Surrealism) የሰው ልምድ፣ ግላዊ ዕይታ፣ ባህላዊ፣ ማህበራዊ እና ፖለቲካዊ ገፅታዎች በመጠቀም  ሰዎችን ከሐሰት ምክንያታዊነት፣ እና ገዳቢ ልማዶች እና አወቃቀሮች ነፃ ማውጣት እንደሚችል ለማሳየት የተለያዩ ስራዎችን አራማጆቹ መስራታቸውን ቀጠሉ። ብሬተን የህልማለማዊነት እውነተኛ አላማ "የማህበራዊ አብዮት ለዘላለም እንዲኖር ነው" በማለት ገልፆ ነበር።በዚህ ቆራጥ ግባቸው የተነሳ በተለያዩ ጊዜያት ህልማለማዊያን ከኮምኒዝም እና አናርኪዝም ጋር ይስማሙ እና ይገጥሙ ነበር።ይሄ ጥንካሬ በጊዜው በሙዚቃ፡በስዕል፡በግጥም፡በፖለቲካ፡በስነፅሁፍ እያ በፊልም. . . ወዘተ ዘርፎች ላይ በመግባት ዓለም አቀም የኪነጥበብ ውድመትን በማምጣት የራሱን አዲስ መንገድ ፈጥሯል።ህልማለማዊነት እንደ ምስላዊ እንቅስቃሴ ዘዴን በማበረታታት -የስነ-ልቦና እውነትን ለማጋለጥ እና  የተራ ቁሶችን ከመደበኛ ጠቀሜታቸው በማሳለፍ፣ ከተራ መደበኛ ድርጅት በላይ የሆነ አሳማኝ ምስል ለመፍጠር፣ የሞከረ እና አድርጎም ያሳየ እንቅስቃሴ ነው። ከሁለተኛው የዓለም ጦርነት በኋላ ትንሽ መዳከም ቢገጥመውም እስከአሁን ድህረ ዘመናዊ መልከታ ድረስ የዘለቀ በብዙዎች ልብ ውስጥ የቀረ የኪነጥበብ እንቅስቃሴ ሆኖ ቀርቷል።

ጥበብ ምንድነች? የት ነች? ጥበበኛስ ማነው?? ጥበብ ትፅፋለች። ጥበብ በተፈጥሮ ሁሉ ውስጥ ታወራለች፡፡ ጥበብ ታዜማለች። ጥበብ ያላወራችበት ቅፅበት የለም፡፡ የጥበብ ገላጮች ግን የጥበብን ድምፅ ያሰናክላሉ። ፅሁፏንም ያጣምማሉ። ጥበብ ስፍራዋ ዝቅታ ውስጥ ነው፡፡ ጥበብ ከዙፋኑ ላይ እንደተቀመጠው ንጉስ አይደለችም። ነገር ግን በባርነት ቀንበር ስር እንዳለ አገልጋይ ነች። ዓላማዋ የተነሳውን መጣል አይደል የወደቀውን ማንሳት እንጂ። ስንቱ የጥበብን ድምፅ አጣሞ እንኳን የወደቀውን ሊያነሳ የቆመውን ጥሏል። ዕውቀት ከሰማነው ካነበብነው ሀሳብ ይቀዳል። ጥበብ ግን በሕማም ውስጥ ካለው የጣር ድምፅ በስተጀርባ ያለች አንዳች የምትስብ ጥዑመ ዜማ ነች። በአጭሩ ጥበብ እራሱ የጣር ድምፁ የሙዚቃ "Harmony ሲሆን እንደማለት ነው፡፡ ከሕመማችን ውስጥ የሚወለድ ጥበብ አለ። የሕመማችሁ ጥዑመ ዜማ በጥበብ መልክ የሚገለጠው በልቦናችሁ ንፅህና በኩል ነው፡፡ የልቦና ንፅህና የሌለው ሰው የጥበብን ጥዑመ ዜማ ሊያዳምጥ አይችልም። ክፋት፣ ተንኮል፣ ጥላቻ፣ ቅናት፣ መጠላለፍ፣ መነቃቀፍ፣ ከልክ ያለፈ እራስ ወዳድነት፣ ጦርነት፣ ዘረኝነት፣ አድመኝነት፣ ሐሜት ባለበት ስፍራ ሁሉ የጥበብ መውጫ በሯ ይጋረዳል። የልቦና ንፅህና ግን በጨለማ ውስጥም ቢሆን የጥበብን ብርሃናዊ ምሪት ያጎናፅፈናል፡፡ ቅንነትን ከትልቅ ስፍራ አትጠብቁ። ጥበብ መገኛዋ የተዋረደ ስፍራ ነው፡፡ ምክንያቱም በዚያ ዘንድ የልቦና ንፅህና አለ! በተዋበ የልቦና ስፍራ ላይ የተሾመ የብርሃን አክሊል አለ።

የዘመናችን ትልቁ አሳዛኝ ነገር የወንድ ሞኝነት እና የሴት ጥቅመኝነት ጋብቻ መፍጠራቸው ነው። አንተ ወንደ!.. ለማፍቀር መስፈርት የማታዋጣ ሞኝ ነህ!  እሷ ግን የጥቅም መስፈርት (Criteria) አውጥታ የወንድን ልብ ሳይሆን የወንድን ኪስ ትመርጥለች!።

1, የሞራል ኪሳራ

— ጥቅመኝነት እና የውሸት ፍቅር ፤ ሴቲነተን በራስ ወዳድነት ( Ego ) ጥቅመኝነት (Advantageousness )እና አጋጣሚን በመጠቀም (Opportunistic)የተሞላ ነው።

— የጥቅም ጋብቻ፡ ሴቶች ወንድ የሚፈልጉት Economical ችግራቸው እንዲቀርፍላቸው ነው። ውላቸውን፣ ህይወታቸውን፣ ፍላጎታቸውን ይነግሩታል፤ የሱ ግን መስማት አይፈልጉም ይህ ፍቅር ሳይሆን የገንዘብ ዝርፊያ ነው።

— የውሸት ገጸ ባህሪ፡ (Artificial Character) ያላቸው Romantic የሚመስሉ አጭበርባሪ ወንዶች ይወዳሉ። ተግባር እና Serious የሆነ የሞራል ሰው አያደንቁም ይባስ ብለው ደባሪ እንደሆነ ያስባሉ። የወንድ ዝምታ ለነሱ አይናፋርነት ወይም ኩራት ነው፤ የባህሪው አካል መሆኑን አይረዱም።

— የጥላቻ ፍቅር፡ በሚያሳዩት የውሸት ፍቅር ውስጥ ጥልቅ ጥላቻ አለ። የወንድ ቤተሰብን እንደ ቤተሰባቸው አይቀበሉም ከልጃቸው ውጭ ያሉትን ልጆች እንደ ልጅ አያዩም። ሴት ለሴት ያላቸው እርስ በእርስ መናከስ አስመሳይነታቸውን ለማየት በቂ ነው።

2, የፌሚኒዝም እና የበታችነት ስሜት ፤ ፖለቲካ ፍልስፍና ሲወራ የሚደብራቸው ሴቶች

— የማይስማሙበት ነገር ከተናገርክ ይጠሉሃል በ logic አይሞግቱህም የ Dialectics አቅማቸው ሲበዛ ትንሽ ነው። ጠጠር ያለ ወሬ ሲወራ ያሳክካቸዋል Serious የሆነ ርእስ ሲነሳ ይደብራቸዋል።

— ( inferiority complex ) ትንሽ ፊደል ሲቆጥሩ ከጥራዝ ነጠቅነት አልፈው ፀረ-ወንድ ( feminism ) የዘመናዊነት አንዱ መገለጫ አድርገው ይወስዱታል። ይህ ሁሉ የሚመጣው ትልቅ የበታችነት ስሜት የተጠናወታቸው ስለሆኑ ነው ። አብዮተኞች (Revolutionary) አይደሉም ለውጥ አይወዱም!

3, የወንድ ስቃይ ትዳር ላይ ሲበዛ ያልተነቃበት ፤  አምባገነናዊ መንገድ ይከተላሉ።

— የወንዱን ሁለንተናዊ እንቅስቃሴ በቁጥጥራቸው ስር ለማድረግ በጣም ይጥራሉ። የወንድ ልጅ ስቃይ ለነሱ አንዳንዴ እንደ Orgasm ነው። ባገኙት ትንሽ አጋጣሚ እና ስልጣን ወንድን Abuse ለማድረግ ይፈልጋሉ።

— ልጆች አባት ላይ እንዲነሱ አባት ላይ ጥላሸት እየቀባች ልጆች ከአባታቸው እንዲርቁ እንዲሸሹ ታደርጋለች የወንድ የቤት ተፈጥሯዊ መሪነቱን ለመንጠቅ ይሻሉ።

—ወንድ ሁሌም Open የሆነው የወሲብ ፍላጎት ጆሮ ዳባ ብለው ባይተዋር አድርገው፣ አይኑ ሌላ ኮረዳ እንዲያማትር ይገፋፉታል። ይህ የወንድ ባህሪ ካለመረዳት የሚመነጭ ያልበሰለ አካሄድ ነው።


ማጠቃለያ
አካላዊ፣ ሞራላዊ እና መንፈሳዊ ጥንካሬ በሚፈልገው ነባራዊ አለም፣ ስትወድቅ መነሳት በሚፈልገው የአለም ባህሪ የወንድ አሸናፊነት ግድ ይሆናል የሴት አምባገነንነት እና የወንድ ሞኝነት መቆም አለበት። ወንዶች አትሸወዱ!

ፊልሙ እ.ኤ.አ በ 2002 የተሰራ ፊልም ነው። የፊልሙ አርዕስት #Equilibrium የተሰኘ ነው። ፊልሙ በ totalitarian ላይ የተመሰረተ ነው። totalitarian ማለት አገዛዙ የፈቀደልህንና የወሰነልህን ገደብ መኖር እንደማለት ነው።

ፊልሙ ጭብጡን ያደረገው በ totalitarian ሀሳብ ላይ ሆኖ ስሜታችን feeling, sense and emotion የሚባሉት ነገሮች የማይፈቀዱበት እንደወንጀል የሚቆጠርበት ሀገረ መንግስት ነው። ለነገሮች ያለን ስሜት ነው ጦርነቶችና መገዳደሎችን ያስከተሉብን የሚል ሀሳብን በመያዝ የሀገሬው መንግስት ህዝቡ ሁሉ ምንም አይነት ስሜትን እንዳይሰማው በየቀኑ የሚወስዱት መድሀኒት ይሰጣቸዋል። በርግጥ ህዝቡ ግን ያን መድሀኒት ስሜታቸውን እንደሚገለው የሚያውቁት ነገር የለም መድሀኒቱን በየቀኑ በስሪንጅ መልክ መወጋት ግዴታቸው ነው እሱን ያላደረገ በሽብር ወንጀል ይከሰሳል የሞት ፍርድ ይፈረድበታል።

እዚህ ከተማ ውስጥ ምንም አይነት ስሜትን የሚቀሰቅስ ነገር ማድረግ አይቻልም እንስሳትን ማሳደግ አይፈቀድም የጥበብ ስራዎችን መመልከትም ሆነ በመፅሐፍ መልክ ማየትም መስማትም የተከለከለ ነው። ስዕል ፣ ሙዚቃ ፣ ጌጣጌጥ ፣ መስታወት ፣ ቤትን ማስዋብ....ምንም ከስሜት ጋር የተገናኘ ነገር ካደረጉ  የስሜት ተጠርጣሪዎች (sense offenders) ተብለህ ትገደላለህ። ማልቀስ መሳቅ ማፍቀር ውጉዝ ናቸው።

ፊልሙ ሲጀምር የስሜት ተጠርጣሪዎችን በማሳደድ ሲጀምር ይታያል። ከዛም ሁሉንም ተጠርጣሪዎች ከገደሉ በኋላ ቤት ውስጥ ያሉትን የጥበብ ስራዎች በሙሉ እንዲቃጠሉ ያዛል እዛ ቤት ውስጥ የሞናሊዛ ስዕልም አብሮ ሲቃጠል ይጀምራል። የዛ ከተማ ኗሪዎች ሚለብሱት ፣ የሚኖሩበት ፣ የሚመገቡት የሁሉም ተመሳሳይ ኑሮን የሚከተል ነው።

እና ባንድ ወቅት ዋና ገፅ በሀሪው የ ከተማዋ ኤጀንት clierk ጠዋት እንክብሏ ወድቃ ትሰበርበታለች ከዛን በኋላ ነገሮች ይሰሙት ይጀምራሉ። ለእንስሳ ፣ ለሚገላቸው ሰዎች ፣ ለነገሮች ስሜት ይሰማው ይጀምራል እያለ የሚቀጥል ፊልም ነው።

አሁን ላይ ሰው ደስታን ፍለጋ የማያግበሰብሰው ነገር የለም ግን ደስታ እንደ ሰማይ የራቀው ይመስላል። ከ 19 ነኛው ክፍለ ዘመን በኋላ materialism የገነነበት አለም ነገሮች በመሰብሰብ የሚያምን ከነገሮች ጋር ግንኙነቱ የተቋረጠ ብዙ ስዕል በቤቱ ቢደረደርም ስሜት ማግኘት የቸገረው ለስሜቱ ብዙ ርቀትም ቢሄድ ስሜት አልባ የሆነው postmodernism ዘመን ይሄ ፊልም ብዙ ጭብጥ ይሰጠናል። ስሜት ማጣት ምን ያህል አስከፊ እንደሆነ ቁልጭ አድርጎ ያሳያል።