دلم خواست از تموم آدمایی که تو زندگیم اومدن و رفتن تشکر کنم تو این روزایی که گذشت فهمیدم بزرگ شدن به سن و گذر سال نیست ، به قد کشیدن نیست ...
من از وقتی بزرگ شدم که دیگه یاد گرفتم آدما همشون رهگذرای زندگیمن ، هیچکدوم نمیان که بمونن ، نمیان که نرن شاید دیر تر برن خیلی دیر ولی بازم ترکت خواهند کرد ، وقتی بزرگ شدم که یاد گرفتم وابسته اطرافیانم نشم ، ازشون ناراحت نشم و حتی خودمو براشون فدا نکنم دیگه حالا تنها تکیه گاهی که ازش مطمئنم خودمم
برای پشتم دیوار میسازم ولی هرگز دیگه نمیذارم کسی بخواد باور ها و اعتمادمو خراب کنه
حوصله اثبات خودم به شما رو ندارم تمام وقت متعلق به خودمم
دلگرم بودناتون نیسم ، بخاطر کاراتون ناراحت نمیشم ، بخاطر بیتفاوتیاش گریم نمیگیره ، حرفاتون اهمیتی نداره ، دیگه اولویتم نیستش
من دیگه اون پروانهع نیستم که دور گلای باغبون میگشت شدم اون قاصدکه که از بلند پروازیاش لذت میبره اره دختر کوچولویی که دیروز دیدیش امروز بزرگ شده:))) من بدون طناب پریدم تا پرواز کردنو یاد بگیرم🙂