بله آقای یاسینی ، منم هرکاری کردم اون حرفای اخرو یادم نرفت.

من آدمارو رها نمی‌کنم که بهشون درس بدم، من آدمارو رها می‌کنم چون خودم درسی که بایدو گرفتم.

قهوه‌اش را تمام کرد و گفت:
"چطور انقدر خوب دیگران را دلداری می‌دهی؟"
خندیدم و گفتم حرفایی را میزنم که
دوست داشتم دیگران به من بگویند.

اگه فراموشش کنم و برگرده چی؟

بعد از دیدنش طوری به او لبخند زدم انگار که هرگز برایش اشک نریخته بودم.

انتخاب من بعد از صبر، برای همیشه بیخیال شدنه.

تلافیش بمونه شبی که می‌فهمی هیچکی‌ مثل من دوست نداره.

و درد
به مویرگ هایمان رسیده بود
اما هنوز لبخند می زدیم.

هیچوقت واسم تار نشو، کدر نشو، غریبه نشو، من تا روز مرگم بهت نیاز دارم.

با کلی خاطره رفتی، میخای با چیا برگردی؟

آدم یک بار، دو بار، ده‌ بار منتظر میمونه، بعدش دیگه شوقش، احترامش، دلش میمیره.

فکر کنم چون کسی تا حالا اینقدر دوست نداشته، گند زدی.

من اتفاقا آدم موندن و ساختنم ولی تو نخواستی
این آدمو تو زندگیت داشته باشی.

اینجا بودی،ولی نبود اینجا دلت.

چطور کراشمو عاشق کنم؟

اینجوری مثل سگ میوفته دنبالت:

این نوع خوابیدن که با ناراحتی خیلی زیاد می‌خوابی و بعدش با غم و ناراحتی فراوان بدون اینکه بخوای بیدار می‌شی، تقریبا مثل مرگ می‌مونه.

و درنهایت برایت آرزو دارم، هیچکس تو را از مهربان بودنت، پشیمان نکند.