🕋🤲☝️АЛЛОҲ ЛАЪНАТ КАРДААСТ ҲАМИН ШАХСҲОРО ☝️🤲🕋

١٢- عَنْ عَلِيِ بْنِ أَبِي طَالِبْ،رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ. قَالَ:
حَدَّثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ.
لَعَنَ اللّٰهُ مَنْ ذَبَحَ لِغَيْرِ اللّٰهِ، وَلَعَنَ اللّٰهُ مَنْ آوِى مُحْدِثًا، وَلَعَنَ اللّٰهُ مَنْ لُعَنَ وَالِدِيهِ، وَلَعَنَ اللّٰهُ مَنْ غَيَّرِ تُخُومَ الْأَرْضِ يَعْنِي اَلْمَنَارَ.
مسلم. (1978) .
(مسند أحمد. 2 / 156).

🕋Хадис!🕋
Ъали ибни Абутолиб, разияллоҳу ъанҳу мегӯяд!
Расулуллоҳ, саллаллоҳу ъалайҳи ва саллам, бароям чаҳор калимаро баён кард.

1) - Аллоҳ лаънат кардааст бар касе, ки ба ғайри Аллоҳ, (чорпоеро) забҳ кунад.🍒
2) - Аллоҳ лаънат кардааст бар касе, ки падар ва модари худро лаънат кунад.☝️
3) - Аллоҳ лаънат кардааст, бар касе, ки як шахси ҷиноят кор ва ё бидъат кореро, (дар хонаҳи худ ва ё дар ватани худ), паноҳ диҳад.💐
4) - Аллоҳ лаънат кардааст бар касе, ки ҳаққи замини ҳамсояашро, дар замини худ дохил мекунад, ва бе иҷозат ва розигӣ ӯ ҳақдор мешавад.☝️🥀

(Муслим - 1978).
(Муснади Аҳмад - 2/156).
🤲🤲🤲🤲🤲🤲🤲🤲🤲

Аҳли Куръон - اهل قران  ⛅

🌱 Забонашон ҳамеша бо оёти Қуръон банд аст.

🌱 Гӯшҳои онҳо ҳамеша аз садои Қуръон меларзад.

Чашмони онҳо ҳамеша сухани Парвардигорашонро мебинанд.

🌱 Дастҳои онҳо ҳамеша бо саҳифаҳои Қуръон дар тамос аст.

🌱 Ақлҳои онҳо ҳамеша аз мӯъҷизаҳои Қуръон аст.

🌱 Дилҳои онҳо ҳамеша аз ҷамоли Қуръон илҳом мегиранд.

🌱 Амалҳои онҳо мувофиқи оёти Қуръон аст.

🌱Ваќти онҳо ҳамеша ба ҷузи Қуръон бахшида шудааст.

🌱Манзили онҳо ҳамеша аз тиловати Қуръон пур аст.

🌱 Қабрҳояшон аз нури Қуръон мунаввар мешавад.

🌱 Роҳнамои онҳо ба роҳи рост ва роҳхат ба биҳишт Қуръон аст.

Пас аҳли Қуръон, дар ҳоле ки фидокорӣ онҳоро ба пирӯзии ниҳоии дунё ва охират овардааст, боз чӣ лозим аст!?

О Аллаҳ ҳамаи моро аз аҳли Куръон бигардон...آمين

🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃

📍 Рӯза гирифтан ва хондани Қуръони Карим чӣ фазилат дорад?

— Аз Абдуллоҳ ибни Амр, Аллоҳ аз ҳардуяшон розӣ бод:
Расули Аллоҳ саллаллоҳу алайҳи ва саллам фармуд:

«Рӯза ва Қуръон шафоъати банда аст.Рӯзадор мегӯяд:

— Я Рабб! Ӯро рӯзона аз таъом ва ҳавасҳо боз доштам, пас шафоати маро бар ӯ бидеҳ.

— Қуръон мефармояд: Ман ӯро аз хоби шаб боз доштам, пас маро бар ӯ шафоат деҳ. Ва шафоат мекунад».... ✍

📚Саҳиҳ ал-Ҷомиъ | Ҳадиси саҳеҳ.

🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃

Аллоҳ субҳанаҳу ва таъала-ро ҳамду шукру сано мегӯем, ки ба мо бандагонаш яктопарастӣ-ро тавфиқ намуд ва моро аз аҳли тавҳид қарор дод.
Бале, Аллоҳ таъала неъматҳояшро аз ҳама ҷониб барои мо ато намудааст ва неъматҳои Аллоҳ хело ҳам зиёд аст.
Аллоҳ Таъала фармуд:
َو َما ِب ُكم ِمن ِن ْع َم ٍة فَ ِم َن هاللِّ.
Ҳар неъмате, ки шумо доред аз ҷониби Аллоҳ аст. (Наҳл:53)
Ва мефармояд:
:َوِإنتَعُُّدواِْنْعَمةَٱهِللََّلَتُْح ُصوَهآِۗإهنٱهللَّلَغَفُوٌرهرِحيٌم َ

Ва агар шумо неъматҳои Аллоҳро бишуморед, ҳисоб карда наметавонед, ҳамоно, ки Аллоҳ ҳатман бахшояндаву меҳрубон аст.
(Наҳл:18)

✍Шарти қабули тавба ин аст ки эътироф ба гуноҳ кунӣ...❗️

وَمَا أُبَرِّئُ نَفْسِي إِنَّ النَّفْسَ لأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلاَّ مَا رَحِمَ رَبِّيَ إِنَّ رَبِّي غَفُورٌ رَّحِيمٌ

"Ман худамро бегуноҳ намедонам, зеро нафс одамиро ба бадӣ фармон медиҳад. Магар Парвардигори ман бибахшояд, зеро Парвардигори ман омурзандаву меҳрубон аст!»

📚Сураи Юсуф ояти 53

قَدْ يَنْصَحُكَ شَخْصٌ بِأَمْرٍ وَهُوَ لَا يَفْعَلُهُ لَيْسَ لِأَنَّهُ مُتَنَاقِضٌ بَلْ رُبَّمَا تَمَنَّى لَكَ الخَيْرَ فِي أَمْرٍ لَمْ يَسْتَطِع هُوَ فِعلهُ...

"Шояд шахсе шуморо ба кори хайре насиҳат кунад, онро худи ӯ иҷро намекунад, на аз он сабаб, ки он шахс хилофи он амал аст, балки шояд барои ту хайрро хост дар коре, ки худи ӯ иҷро карда наметавонад".

Ҳамин Амалҳоро Анҷом Диҳед

•••Дуо хангоми Хоб
Дастҳояшро бо ҳам ҷамъ кунад пеш аз он ки дар он дам кунад, муъаввизот сураи ихлос ва фалақ ва сураи носро дар он бихонад сипас дастҳояшро то ҷое, ки битавонад бар баданаш бимолад. Ин амалро аз сару сурат ва пешруи ҷисмаш оғоз намояд. (Ин амалро се бор анҷом диҳад)

قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ (1)
اللَّهُ الصَّمَدُ (2)
لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ (3)
وَلَمْ يَكُن لَّهُ كُفُوًا أَحَدٌ (4)76

Бисмиллаҳи-р-Раҳмани-р-Раҳим.
1. Қул ҳуваллоҳу аҳад.
2. Аллоҳу-с-самад.
3. Лам ялид ва лам юулад.
4. Ва лам яку(н)-л лаҳу куфуван аҳад. 76 (Сураи Ихлос)

Ба номи Парвардигори Бахшандаи Меҳрубон. Бигу, у Парвардигори ман яктост, Парвардигоре, ки бениёз аст. На зодааст аз касе ва назода-шудааст аз у касе ва на ҳеҷ кас ҳамтои уст. 76 (Сураи Ихлос)

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ (1)
مِن شَرِّ مَا خَلَقَ (2)
وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ (3)
وَمِن شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ (4)
وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ (5)76

Бисмиллаҳи-р-Раҳмани-р-Раҳим.
1. Қул аъузу бираббил-л-фалақ.
2. Мин шарри ма халақ.
3. Ва мин шарри ғосиқин иза вақаб.
4. Ва мин шарри-н наффасати фи-л-ъуқад.
5. Ва мин шарри ҳасадин иза ҳасад. 76(Сураи фалақ)

Ба номи Парвардигори Бахшандаи Меҳрубон. Бигу паноҳ мебарам ва Парвардигори сапедаи субҳ, аз шарри ҳар чи офаридааст ва аз шарри шаби торик, чун торикии у паҳн шавад ва аз шарри занони афсунгар, чун ҳасад кунанд. 76 (Сураи фалақ)

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ (1)
مَلِكِ النَّاسِ (2)
إِلَٰهِ النَّاسِ (3)
مِن شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ (4)
الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ (5)
مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ (6)76

Бисмиллаҳи-р-Раҳмани-р-Раҳим.
1. Қул аъузу бирабби-н-нас.
2. Малики-н-нас.
3. Илаҳи-н-нас.
4. Мин шарри-л васваси-л ханнас.
5. Ал-лази ювасвису фи судури-н-нас.
6. Мина-л-ҷиннати ва-н-нас. 76(Сураи нос)

Ба номи Парвардигори Бахшандаи Меҳрубон. Бигу, паноҳ меҷуям ба Парвардигори одамиён, подшоҳи одамиён, Маъбуди одамиён, аз шарри ҳар васвасакунандаи пинҳоншаванда, касе, ки васваса мекунад дар дилҳои одамиён хоҳ аз ҷинниён бошад ва хоҳ аз одамиён.76 (Сураи нос)

(اللّهُـمَّ قِنـي عَذابَـكَ يَـوْمَ تَبْـعَثُ عِبـادَك . (ثلاثاً100

Паёмбар ﷺ ҳангоме, ки мехост бихобад дасти росташро мегузошт ва мегуфт:

Аллоҳумма қини ъазабака явма табъасу иъбадака. 100 (се бор, Абудовуд 4/311)

Парвардигоро рузе, ки бармеангези бандагонатро аз ъазобат моро ҳифз фармо. 100

ءامَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ ءامَنَ بِاللهِ وَمَلآئِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ وَقَالُواْ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ {285} لاَ يُكَلِّفُ اللهُ نَفْسًا إِلاَّ وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنَا لاَ تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا رَبَّنَا وَلاَ تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا رَبَّنَا وَلاَ تُحَمِّلْنَا مَا لاَ طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَآ أَنتَ مَوْلاَنَا فَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ {286} 101

Аманна-р-расулу би ма унзила илайҳи ми(н) раббиҳи ва-л-муъминун. Куллун амана биллаҳи ва малаикатиҳи ва кутубиҳи ва русулиҳи ла нуфарриқу байна аҳади(н)м мир-русулиҳ. Ва қолу самиъна ва атаъна ғуфронака раббана ва илайка-л-масир. 285. Ла юкаллифуллоҳу нафсан илла вусъаҳа. Лаҳа ма касабат ва ъалайҳа мактасабат. Раббана ла туахизна ин-н насина ав ахтаъна. Раббана ва ла таҳмил ъалайна исран кама ҳамалтаҳу ъала-л-лазина мин қаблина. Раббана ва ла туҳаммилна ма ла тоқата лана биҳи ваъфу ъанна вағфир лана варҳамна. Анта мавлана фансурна ъала-л-қавми-л кафирун. 286. 101(Муслим 1/554)

Паёмбар ба он чи ба суи у аз тарафи Парвардигораш нозил шуд имон оварда ва муъминон низ ҳама ба Аллоҳ ва фариштаҳо ва китобҳо ва паёмбарони у имон оварданд ва гуфтанд: Миёни ҳеҷ яке аз паёмбарони Аллоҳ фарқ нагузорем ва гуфтанд: шунидем ва итоат кардем Парвардигоро омурзиши туро мехоҳам ва бозгашт ба суи ту аст.

پیام تند مولانا فضل الرحمن انصاری حفظه الله برای حکام مسلمین جهان

ПАЁМИ ТУНДИ МАВЛОНО ФАЗЛУРРАҲМОНИ АНСОРӢ ҲАФИЗАҲУЛЛОҲ БАРОИ ҲОКИМОНИ МУСАЛМОНОНИ ҶАҲОН ❗️❗️❗️

✍ Паҳн кунед Азизон ✍

📣📣 ТАВАҶҶӮҲ ❗️❗️❗️

🛑 МАВЗӮЪ: СОЛИ НАВ ЧИ БОЯД КАРД

⭕️ МУҲАММАД ҲОБЛОС

[٢٤٦] عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رضي الله عنهما قَالَ «أَهَلَّ النَّبِيُّ ﷺ وَأَصْحَابُهُ بِالْحَجِّ وَلَيْسَ مَعَ أَحَدٍ مِنْهُمْ هَدْيٌ غَيْرَ النَّبِيِّ ﷺ وَطَلْحَةَ، وَقَدِمَ عَلِيُّ رضي الله عنه مِنْ الْيَمَنِ. فَقَالَ: أَهْلَلْتُ بِمَا أَهَلَّ بِهِ النَّبِيُّ ﷺ فَأَمَرِ النَّبِيُّ ﷺ أَصْحَابَهُ: أَنْ يَجْعَلُوهَا عُمْرَةً، فَيَطُوفُوا ثُمَّ يُقَصِّرُوا وَيَحِلُّوا، إلاَّ مَنْ كَانَ مَعَهُ الْهَدْيُ فَقَالُوا: نَنْطَلِقُ إلَى «مِنىً» وَذَكَرُ أَحَدِنَا يَقْطُرُ؟ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ ﷺ فَقَالَ: لَوْ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا أَهْدَيْتُ، وَلَوْلا أَنَّ مَعِي الْهَدْيَ لأَحْلَلْتُ. وَحَاضَتْ عَائِشَةُ. فَنَسَكَتِ الْمَنَاسِكَ كُلَّهَا، غَيْرَ أَنَّهَا لَمْ تَطُفْ بِالْبَيْتِ. فَلَمَّا طَهُرَتْ وَطَافَتْ بِالْبَيْتِ قَالَتْ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، يَنْطَلِقُونَ بِحَجٍّ وَعُمْرَةٍ، وَأَنْطَلِقُ بِحَجٍّ فَأَمَرَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي بَكْرٍ: أَنْ يَخْرُجَ مَعَهَا إلَى التَّنْعِيمِ فَاعْتَمَرَتْ بَعْدَ الْحَجِّ» .

246. Аз Ҷобир ибн Абдуллоҳ розияллоҳу анҳума ривоят мешавад, ки гуфт: «Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам ва асҳоби эшон барои ҳаҷ эҳром бастанд. Ва дар байнашон касе ҷуз Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам ва Талҳа ҳадий надошт. Пас Алӣ розияллоҳу анҳу аз Яман омад ва гуфт: «Монанд эҳром бастани Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам, эҳром бастам». Пас Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам ба саҳобагоне, ки дар наздашон бо худ ҳадий доштанд, фармуданд, ки ҳаҷро ба умра табдил диҳанд, тавоф кунанд, ва сипас мӯйҳои худро кӯтоҳ намуда, аз эҳром бароянд».
– Саҳобагон гуфтанд: «(Аз эҳром баромада) ба Мино меравем, дар ҳоле ки аз олоти мо (оби манӣ) мечакад?!». Ва ин сухан ба Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам расид ва эшон фармуданд: «Агар кори аввалаам баргашта меомад, пас ҳадий наоварда будам. Агар ҳамроҳи худ ҳадий намедоштам, пас ҳароина аз эҳром баромада будам». Баъд Айиша розияллоҳу анҳа ҳайз шуд. Ва ӯ ҳамаи амалҳои ҳаҷро ба ҷо овард, ғайр аз тавофи Байт. Замоне, ки аз ҳайз пок гашт, пас Байтро низ тавоф намуд ва гуфт: «Эй Росулуллоҳ! Оё шумоён ҳам Ҳаҷ ва ҳам Умра карда меравед-у, ман бошам, танҳо ҳаҷ карда меравам?». Пас эшон ба Абдурраҳмон ибни Абубакр фармуданд, то бо Айиша ба Танъим (ном ҷое) баромада, оянд. Ва баъд аз ҳамин, ӯ баъд аз ҳаҷ, умра кард».

Бухорӣ 1651

Намудҳои шайтонҳо (шайтонҳо):

Маълумоте, ки шумо шояд ҳатто дар бораи он намедонистед ...

Ҳанзоб - озор додани шахс дар вақти намоз, боиси ҳар гуна васвас - ворид кардан ва ҷой додани шакку шубҳа, парешонӣ ва номуайянӣ дар қалби инсон дар бораи он чӣ ба намоз аст.

Гаффоф — ба одам зарар мерасонад, уро метарсонад ва дар шакли хайвоноти дахшатангез пайдо шуда метавонад.

Залнабур — дар бозорхо, дар нуқтаҳои савдо истода, барои фиреб додани харидорон кор мекунад. Кори у дар вақти савдо маккорона ва беинсофона будан, фурушандаро маҷбур кардан ба кам кардани харидор, таъриф кардани маҳсулот, пинҳон доштани Камбудиҳои мавҷуда аст.

Валлаа — ҳангоми тахорат аз одам пеш гузашта, дар расму оинхо шубха меангезад.

Сабар - хашму кина ва бадбахтии шахсонеро, ки ба ягон бадбахтӣ гирифтор шудаанд, меафзояд; руяшро харошидан, дод задан, либосашро канда ва ғ. водор месозад, вазнинии вазъашро ба он кас мефиристад, вазъиятро тезу тунд мегардонад.

Агвар – одамро ба зино (зино) мебарад. Ин Шайтон аст, ки ба зино ва ифшои ҷинсии одамон кор мекунад.

Даосим – дар оила фитна ва ихтилоф эҷод мекунад.

Матриш - барои паҳн кардани овозаҳои бардурӯғ кор мекунад.

Дуггар - боиси хобҳои даҳшатнок мегардад ва ҳангоми хоб одамонро метарсонад.

Тамрих — одамонро аз вазифаи худ дур мекунад.

Миклас - одамро ба қимор ҷалб мекунад, онро ба таври рангоранг ва ҷолиб пешкаш мекунад.

Валагам, Ажда, Авар ва ғайра бисёранд, мо дидаю дониста дар бораи хамаи онхо сухан намеронем, зеро ин хеле номатлуб аст. Барои тасаввуроти умумӣ дар бораи зарари ҷинну шайтон ба инсон, гуфтаҳои боло кофӣ аст.

`Сад афсӯс ки мо мусалмонҳо арзиши дини худро нафаҳмидем 

Аллоҳи Мутаъол дар рӯзи қиёмат дар муқобили ана ҳамин Дин моро азоб медиҳад.

إِنَّ ٱلدِّينَ عِندَ ٱللَّهِ ٱلۡإِسۡلَٰمُۗ

Ҳар ойна дин дар назди Аллоҳ дини Ислом аст.

Сураи Оли Имрон ояти 19


وَمَن يَبۡتَغِ غَيۡرَ ٱلۡإِسۡلَٰمِ دِينٗا فَلَن يُقۡبَلَ مِنۡهُ وَهُوَ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِين

Ва ҳар кас, ки дине ҷуз ислом ихтиёр кунад, аз ӯ пазируфта нахоҳад шуд  ва дар охират аз зиёндидагон хоҳад буд.

Сураи Оли Имрон ояти 85

Мо имрӯз дина раҳо кардем дар Ислом давр нахурдем иззати Исломро нодида гирифтем Исломро билкул тараф андохтем.

Устод Абу Убайдуллоҳи Мутаваккил Раҳимаҳуллоҳ


Аз Аллоҳ битарс эй оне ки динро фақат барои ризояти нафси худ истифода мекунӣ!
Аз Аллоҳ битарс эй оне ки бар дин хиёнат менамоӣ!
Аз Аллоҳ битарс ки ба хотири ту ислом доғдор мешавад!
Аз Аллоҳ битарс, ки тавассути дин манфиъатҳои худро қонеъ месозӣ!
Аз Аллоҳ битарс эй оне ки бо забон иддаои тавҳиду имон дорӣ вале амалат комилан мутафовит аст!
Аз Аллоҳ битарс эй оне ки азобу уқубатҳои охиратро фаромӯш сохтаӣ!
Аз Аллоҳ битарс ки оятҳои Қуръонро беарзиш мешуморӣ!
Аз Аллоҳ битарс эй оне ки ба аҳодисҳои паёмбар салаллоху алайхи ва саллам аҳамияте намедиҳӣ ва аз рӯи онҳо ба осонӣ рад мешавӣ!
Аз Аллоҳ битарс эй оне ки иддаъои тарси Аллоҳ дорӣ!
Аз Аллоҳ битарс эй оне ки вақте бароят касе бигӯяд аз Аллоҳ битарс ҳатто гуяндаро ба тамасхур мегирӣ!
Аз Аллоҳ битарс аз ҳамон Аллоҳе ки рӯзи қиёмат дар пешгоҳаш хоҳӣ истод ва барои тамоми амалҳоят пурсида хоҳӣ шуд!

АЗ АЛЛОҲ БИТАРС...

Мунофиқ... Нашидҳои омехта бо мусиқӣ...
Қуръон бо мусиқӣ омехта...

Ҳисоб кардани лайкҳо...
Гузариш ба саҳифаи ҳар зане, ки лайк кардааст...
Мунофик... бо касе "Салом, чи кор мекунӣ?" Ва бо як "Ассалому алайкум ва раҳматуллоҳи ва баракату, Ахи".
Мунофиќе, ки дар ҳоле, ки барои намози бомдод бедор шудан лозим буд, роҳат хоб буд.
Мунофиќе, ки рўзҳоро бе намоз гузаронд... на танҳо як рўз, балки ҳафтаҳо.
Мунофиқ, ки ҳар чӣ ба дасташ мерасад, мехӯрад ва пеш аз хӯрдан ёди Худоро фаромӯш мекунад...
Мунофоке, ки бо духтаре ишқбозӣ карда, ошкоро ва бешармона бо чашмонаш ӯро фурӯ бурдааст...
Мунофиќе, ки матолиберо бо интизории таърифу танќиди гуворо менависад...
Мунофик, ки мусикиро аз дилаш мегузашт... мусики, на Куръон.
Мунофиќе, ки чашмонашро пинҳон намекунад ва дасташро аз ҳаром дур намекунад ва ќадамҳояшро ба сўи ҳаром мебарад.
Мунофик!


Йо Аллоҳ Моро Муъмини Ҳақиқи бикун

Аз Анас (р) аз Паёмбар (с) ривоят мекунад ки фармуд:

Дар рузи Киёмат Аллох таъоло амр мекунад дар гуши Инсоне ки МУСИҚИ ва Сарояндахоро гуш мекард СУРБ рехта шавад.
Ибнал мисри ибн Асакир

Хушо ба холи он хохаре ки тарк кард гуш кардани мусикиро 🎵

Хангоме ки бо мусикие ру бо ру мешавад ки дар гузашта бисёр дусташ медошт ва шайтон дар калбаш даромада вас вос мекунад ки ист гуш андоз .

Аммо у бо тамоми якин бовари ва таслим шудан ба хукми одилонаи парвардигораш гушхояшро мепушад ва зудтар аз он чо мегурезад мисле ки шер уро думболгир аст.

Хушо ба холат бори дигар хохарам мехохам хамаи шуморо хамингуна бинам доим.

🌷Амали нек ва солеҳ он аст, ки дар он се шарт мавҷуд бошад, ва ҳаргоҳ яке аз он вайрон ё анҷом нагардад пас он амал барои соҳибаш дар рӯзи қиёмат ҳиҷ фоидае намерасонад.

— ШАРТИ ҚАБУЛИ АМАЛ ВА ИБОДАТ:

1️⃣ШАРТИ АВВАЛ — амали банда бояд бо суннат мувофиқ бошад.

🌷*ЗЕРО АЛЛОҲИ МУТАЪОЛ МЕФАРМОЯД:
«Ва ончи ки Расули Аллоҳﷺ ба шумо медиҳад онро бигиред, ва аз ончи ки шуморо наҳи кардааст пас худдорӣ кунед, ва аз Аллоҳ битарсед, бегумон Аллоҳ сахтгир аст».

📔*[Ал Ҳашр:7]

2️⃣ШАРТИ ДУВВУМ — ҳар амале, ки инсон (дар доираи ибодат) анҷом медиҳад бояд холис барои ризо ва хушнудии Аллоҳи мутаъол бошад.

🌷*ТАВРЕ КИ АЛЛОҲИ МУТАЪОЛ МЕФАРМОЯД:
«Ва онон фармон наёфтанд ҷуз инки Аллоҳро бипарастанд дар ҳоле ки дини худро барои ӯ холис гардонанд (ва аз ширк ва бутпарастӣ) ба тавҳид (ва дини Иброҳим) рӯй оваранд».

📔*[Ал Байина:5]

3️⃣ШАРТИ СЕВВУМ — амал бояд устувор ва дар асоси ақидаи саҳеҳ бошад, зеро амал монанди сақф ва ақида ба монанди поя ва сутун аст.

🌷*ЧУНОН КИ АЛЛОҲИ МУТАЪОЛ МЕФАРМОЯД:
«Ва касе ки корҳои шоиста анҷом диҳад дар ҳоле, ки Ӯ мӯъмин бошад, пас на аз ситаме метарсад ва на аз кам ва кости (дар ҳақаш меҳаросад)».

📔*[Тоҳа:112]
📕Ислом дини комил аст

شيخ محمد امين شنقيطى


•┈┈┈┈┈•✿🌸✿•┈┈┈┈┈

1Паёмбар ﷺ фармудаанд:

لا يزني الزاني حين يزني وهو مؤمن
Зинокунанда зино намекунад (магар инки) ҳангоми зино кардан муъмин нест ривояти Бухорӣ 2475).

2.Дар ҳадис дигаре омада ки Паёмбар ﷺ фармудаанд:

إِذا زنى العَبْد خرج مِنْهُ الْإِيمَان فَكَانَ كالظلة على رَأسه ثمَّ إِذا أقلع رَجَعَ إِلَيْهِ الْإِيمَان
Ҳангоме ки банда зино мекунад имон аз ӯ хориҷ мешаваду болои сараш мисли соя меистад агар зино намуданро қатъ кард имон ба сӯи ӯ боз мегардад (ривояти Абудовуд 4690, ва Дайламӣ дар муснади Фирдавс 1254).

3.Дар ҳадиси дигаре Паёмбар ﷺ фармудаанд:

وَقَالَ صلى الله عَلَيْهِ وَسلم من زنى أَو شرب الْخمر نزع الله مِنْهُ الْإِيمَان كَمَا يخلع الْإِنْسَان الْقَمِيص من رَأسه

Шахсе зино кунад ё арақ нӯшад Аллоҳ имонро аз ӯ мебардорад ҳамчуноне ки инсон куртаро аз сараш кашида мепартояд (Ривояти имом Ҳоким дар Мустадрак ҷ1 саҳ:22 ҳадис саҳеҳ аст).

4.Дар ҳадиси дигаре ки онро имом Аҳмад ривоят намудааст чунин омадааст:

أن فتى شاباً أتى إلى النبي صلى الله عليه وسلم فقال: يا رسول الله ائذن لي بالزنى، فأقبل عليه القوم فزجروه وقالوا: مه مه، فقال: ادنه فدنا منه قريباً فجلس، فقال: أتحبه لأمك؟ قال: لا والله، جعلني الله فداك. قال: ولا الناس يحبونه لأمهاتهم. قال: أفتحبه لابنتك؟ قال: لا والله يا رسول الله، جعلني الله فداك. قال: ولا الناس يحبونه لبناتهم. قال: أفتحبه لأختك؟ قال: لا والله، جعلني الله فداك. قال: ولا الناس يحبونه لأخواتهم. قال: أفتحبه لعمتك؟ قال: لا والله، جعلني الله فداك. قال: ولا الناس يحبونه لعماتهم. قال أفتحبه لخالتك؟ قال: لا والله، جعلني الله فداك. قال: ولا الناس يحبونه لخالاتهم. قال: فوضع يده عليه وقال: اللهم اغفر ذنبه، وطهر قلبه، وحصّن فرجه، فلم يكن بعد ذلك الفتى يلتفت إلى شيء.

Ҷавоне назди Расули Худо ﷺ омаду гуфт: Ё Расулаллоҳ бароям иҷоза деҳ ки зино кунам, мардум ӯро сарзаниш намудан барои ин суханаш ва гуфтанд ин чи аст ки ту мегӯи?
Паёмбар ﷺ фармуд: ӯро наздики ман биёред ӯро назди Паёмбар бурданд

Паёмбар ﷺ ба ҷавон гуфт: Оё дӯст медорӣ касе бо модарат чунин(зино) кунад?

Ҷавон: Худо ҷонамро фидоят кунад Паёмбари Худо! На валлоҳӣ дӯст намедорам!

Паёмбар ﷺ фармуд: ва мардум низ инро ба модарони худ дӯст намедоранд!

Паёмбар ﷺ ба ҷавон гуфт: Оё дӯст медорӣ шахсе бо духтарат чунин кунад?
Ҷавон гуфт: Худо ҷонамро фидоят кунад Паёмбари Худо! На валлоҳӣ дӯст намедорам!

Паёмбар ﷺ фармуданд: Ва мардум низ инро ба духтарони худ дӯст намедоранд!

Паёмбар ﷺ ба ҷавон фармуд:
Оё дӯст медорӣ касе бо хоҳарат чунин кунад?
Ҷавон гуфт: Худо ҷонамро фидоят кунад Паёмбари Худо! На валлоҳӣ дӯст намедорам!

Паёмбар ﷺ фармуданд:
Ва мардум низ инро ба хоҳарони худ дӯст намедоранд!

Паёмбар ﷺ ба ҷавон фармуд:
Оё дӯст медорӣ шахсе бо аммаат чунин(зино) кунад?

Ҷавон гуфт:
Худо ҷонамро фидоят кунад Паёмбари Худо! На валлоҳӣ дӯст намедорам!

Паёмбар ﷺ фармуданд:
Ва мардум низ инро ба аммаҳои худ дӯст намедоранд!

Паёмбар ﷺ ба ҷавон гуфт:
Оё дӯст медорӣ шахсе бо холаат чунин(зино) кунад?

Ҷавон гуфт:
Худо ҷонамро фидоят кунад Паёмбари Худо! На валлоҳӣ дӯст намедорам!

Паёмбар ﷺ фармуданд:
Ва мардум низ инро ба холаҳои худ дӯст намедоранд!

Сипас Паёмбар ﷺ дасти мубораки худро болои қалби ин ҷавон гузошта фармуданд: Худоё гуноҳони ин ҷавонро биёмӯрз, ва қалбашро покиза гардон ва фарҷашро (аз ҳаром) ҳифз кун.

Ровии ҳадис мегӯяд: Баъд аз ин дуо ин ҷавон дигар орзӯ ва майли зино намуданро накард (Муснади имом Аҳмад 21708).

[٢٤٦] عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رضي الله عنهما قَالَ «أَهَلَّ النَّبِيُّ ﷺ وَأَصْحَابُهُ بِالْحَجِّ وَلَيْسَ مَعَ أَحَدٍ مِنْهُمْ هَدْيٌ غَيْرَ النَّبِيِّ ﷺ وَطَلْحَةَ، وَقَدِمَ عَلِيُّ رضي الله عنه مِنْ الْيَمَنِ. فَقَالَ: أَهْلَلْتُ بِمَا أَهَلَّ بِهِ النَّبِيُّ ﷺ فَأَمَرِ النَّبِيُّ ﷺ أَصْحَابَهُ: أَنْ يَجْعَلُوهَا عُمْرَةً، فَيَطُوفُوا ثُمَّ يُقَصِّرُوا وَيَحِلُّوا، إلاَّ مَنْ كَانَ مَعَهُ الْهَدْيُ فَقَالُوا: نَنْطَلِقُ إلَى «مِنىً» وَذَكَرُ أَحَدِنَا يَقْطُرُ؟ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ ﷺ فَقَالَ: لَوْ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا أَهْدَيْتُ، وَلَوْلا أَنَّ مَعِي الْهَدْيَ لأَحْلَلْتُ. وَحَاضَتْ عَائِشَةُ. فَنَسَكَتِ الْمَنَاسِكَ كُلَّهَا، غَيْرَ أَنَّهَا لَمْ تَطُفْ بِالْبَيْتِ. فَلَمَّا طَهُرَتْ وَطَافَتْ بِالْبَيْتِ قَالَتْ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، يَنْطَلِقُونَ بِحَجٍّ وَعُمْرَةٍ، وَأَنْطَلِقُ بِحَجٍّ فَأَمَرَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي بَكْرٍ: أَنْ يَخْرُجَ مَعَهَا إلَى التَّنْعِيمِ فَاعْتَمَرَتْ بَعْدَ الْحَجِّ» .

246. Аз Ҷобир ибн Абдуллоҳ розияллоҳу анҳума ривоят мешавад, ки гуфт: «Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам ва асҳоби эшон барои ҳаҷ эҳром бастанд. Ва дар байнашон касе ҷуз Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам ва Талҳа ҳадий надошт. Пас Алӣ розияллоҳу анҳу аз Яман омад ва гуфт: «Монанд эҳром бастани Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам, эҳром бастам». Пас Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам ба саҳобагоне, ки дар наздашон бо худ ҳадий доштанд, фармуданд, ки ҳаҷро ба умра табдил диҳанд, тавоф кунанд, ва сипас мӯйҳои худро кӯтоҳ намуда, аз эҳром бароянд».
– Саҳобагон гуфтанд: «(Аз эҳром баромада) ба Мино меравем, дар ҳоле ки аз олоти мо (оби манӣ) мечакад?!». Ва ин сухан ба Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам расид ва эшон фармуданд: «Агар кори аввалаам баргашта меомад, пас ҳадий наоварда будам. Агар ҳамроҳи худ ҳадий намедоштам, пас ҳароина аз эҳром баромада будам». Баъд Айиша розияллоҳу анҳа ҳайз шуд. Ва ӯ ҳамаи амалҳои ҳаҷро ба ҷо овард, ғайр аз тавофи Байт. Замоне, ки аз ҳайз пок гашт, пас Байтро низ тавоф намуд ва гуфт: «Эй Росулуллоҳ! Оё шумоён ҳам Ҳаҷ ва ҳам Умра карда меравед-у, ман бошам, танҳо ҳаҷ карда меравам?». Пас эшон ба Абдурраҳмон ибни Абубакр фармуданд, то бо Айиша ба Танъим (ном ҷое) баромада, оянд. Ва баъд аз ҳамин, ӯ баъд аз ҳаҷ, умра кард».

Бухорӣ 1651

《Аллоҳума бика асбаҳна ва бика амсайна ва бика наҳя ва бика намуту ва илайка-н-нушур》.

《Тарҷума:Бор Илоҳо, ба амри Ту субҳ кардем ва ба амри Ту шом кардем ва ба амри Ту зинда мешавем ва ба амри ту мемирем ва ба сӯи Ту бармехезем》.

📍Ман мулло нестам!

Возеҳ бигӯ, ки ман мусалмон нестам, нагӯ ки ман мулло нестам,
Иборати аҷибе аст, ки имрӯз мусалмонон аз он истифода мекунанд.

Агар ба яке аз онҳо бигӯӣ ки чаро мусиқӣ гуш медиҳӣ, ҷавоб медиҳад, ман мулло нестам.

Агар бар яке аз онҳо бигӯӣ чаро ришатро метарошӣ, ҷавоб медиҳад ман мулло нестам.

Агар ба як зан бигуйӣ ҳиҷоб бипӯш мегӯяд, падари ман мулло нест ! Субҳан Аллаҳ оё ҳиҷоб танҳо барои духтарони мулло аст ??!!

Агар ба як зан бигӯӣ абрӯятро барнадор, ҷавоб медиҳад ман мулло нестам.

Агар ба домоде гуфтӣ арусии исломӣ бигир ва ба арӯс гуфтӣ либос ва ҳиҷоб бипӯш ва муйҳоятро пинҳон кун, ҷавоб медиҳад, ман мулло нестам.

Агар яке аз онҳоро насиҳат кардӣ,

Ҷавоб медиҳад ту аз кай мулло шудӣ!!!

Оё итоат аз авомири Аллоҳи Мутаъол ва пайравӣ аз Расули Аллоҳ ﷺ фақат барои муллоҳо аст??

Оё мусалмон нести?!

Магар хостори ризоияти Аллоҳи Мутаъол ва пайравӣ аз Расулуллоҳ ﷺ ва биҳишт нестӣ?!
Пас, ин дастурот барои ҳама аст...

🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃

_🤍_Калимаи Рамазон аз калимаи арабии «ар-рамад», ки решаи вожаи «рамз» аст, гирифта шуда, маънояш «гарм кардан», «ангишти тафсон шудан», «сӯзондан» мебошад. _🤲_🌿

_🤍_ Дар замонҳои пештар метавон донист, ки калимаи «рамз» ҳангоми дар аслиҳа ё предмети аломатҳои давлат бо гарм часпидан пайдо шудааст. __🤲_

_🤍_ Дар он рузхо гусфандони дар гармои заминхои араб монда сухта, сиёх шуда мемурданд._🌿__🤲

_🤍_Хулоса, маънои рамзӣ он аст, ки гуноҳҳои шахсе, ки дар ин моҳ рӯза мегирад, сӯзонида мешавад._🤲_🌿

_🤍_ Ин шо Аллоҳ рузаи мо дар мохи рамазон кабул шавад ва гуноххоямон сухта шавад!_🤲_🌿

_🤍_ Моҳи шарифи Рамазон ба ҳамаи мо муборак!_🤲🤲_🕊️🕊️🕊️