✍....01:10

خیلی وقته نمیاد رو لبام دیگه لبخند
بی تو تاریکه زندگیم زدم زیره فندک
واسه برگشتن به قدیم خیلی دیره هرچند،
ولی کله شبام بدونه تو بی حسم من

هنوز شبا تنها مینویسم مثله قبلنا
کاغذو قلمم شدن عینه سرپناه
همون درونگرام که نشدم همرنگه جماعت
به سرم میزنه یهو فکره رفتنا

ایموجیه قلبم بی تو میخوره ترک
دنباله خاطراته تو فکرم میدوعه فقط
با پول پایداره عشقا نه با حس دو طرف
فهمیدم که قلبم با تو وقتو میکنه تلف

زندونه زندگیم جونیمم وثیقه
اما سطحی نی دردا من بگایی هام عمیقه
کسی حاله بده منو تو تنهاییم ندیده
وقتی بالا برجک گانو میزاشتم رو شقیقه

I'm not feeling well. Understand me.✍️🏾

خیلی وقته ندارم #به‌حسم‌اعتمادی
استعداده رپ نداشتم یاد #گرفتم‌اکتسابی.
امید مثله هیزمه/ تو جهنمه زندگیم
من حتی از خدا هم نداشتم #بهشتم‌انتظاری

کام میده سیگارم #پابه‌پام‌تو‌مشکلاتم
من اندازه کله خنده هات #تا‌بخوام #غصه‌دارم
بریدمو جا نزدم.شب‌. #باسه‌کام‌صبحه‌بازم
حبسم تو سلوله عشقت.یا #با‌حصارقفله‌راهم

زیره پای مردم #غرورم‌مچاله‌میشد
#وجودم‌دچاره‌چی‌شد،بُریدم #دوباره‌بیخود
گذشت اون #دورانه‌بی‌شوق /چرا #یادم‌نمیره؟
حتی #کارم‌بگیره
بی تو توی تنهایی #حضورم‌خلاصه‌میشد

با گریه به دنیا اومدم با #خنده‌میرم
#من‌که‌دیدم همه چی رو/حرفامو بی #پرده‌میگم
با اینکه درونگرام. #خسته از هر چی #حرفه‌سیرم
#غرقه‌هیچم. هنوز یادمع چجوری گذشت

از یه جایی به بعد میشی دو نفر
شروع میکنی به صحبت کردن با خودت
اون موقعس که می‌فهمی چقدر تنهایی
میفهمی منو؟نه!نمیفهمی!

خدافظی

بازم زدم زیره قولم. شت

رپو شروع کردم،تنها من از #زیره‌صفر
وقتی دیدم همه دردام رو ورقه #میشه‌شعر
برام جاده یه طرفس تو منطِقَم #پیچه‌عشق
از درونم آزاد میشم یه روز مثله #پیله‌کرم

از صبح تا شب سره کارم زدم #قیده‌خوشی‌رو
مشکلاتم میریزن پشت سرم #مثله‌دومینو
زد تو تنم انزوا بهم میده #حسه‌کوویدو
اگه نمی‌باختم نمیدیدم #سیله‌امیدو

مجبورم بسازم،#تنها،با #شرایطم
واسه هدفم میزدم#حتی از #علایقم
درونگرامو محدوده بعضی #وقتا‌ #روابطم
شعرام خط میشن تو دفتر بجا کوکو #شباچتم

همتون مثله همین! ولی تو نقشای متفاوت!
نیاز به هیچکدومتون نی

خاطراتم خاکستر میشن با هر کامه سیگارم
وقتی قشنگه زندگیم،که خالی باشه لیوانم
تروما مثله قطب نماست. الان تو راهه بیراهم
به خودم نباختم چرا به تو ساده میبازم.

بعد از سره کار لشم رو صندلیه اتوبوس
بیته دانلودی تو گوشم با هدسته بلوتوث
نوته گوشی بازه برعکسه حرفام که قفله توم.
تو هم منو نمیفهمی پس بهتره ک بری

چقدر امید بدم به خودم.این روزا میشه تموم
اضطرابه اجتماعی،مثله بختک بیخه گلوم.
هر کی پشتمو خالی کرد نگرفتم کینه ازون
هیچی مهم نیستو بی تو ،شدم پیره جوون.

یه مجرمم بی گناه،که تو سلوله افکارم
درونگرام،گم شدم تو خودم،پنهونه هرکارم
مرده متحرکم بی حس بوده دردامم
مودم رندوم،بینه خوبو بد ،فیریکم رو رفتارم

I've reached a point where nothing matters to me anymore! 🖤✍️🏾

زندگی منصفانه نیست.نه شروعش و نه پایانش .

حداقل واسه من که اینجوری بوده،واسه شما هارو نمیدونم!

کله گذشتم تو ذهنم پلی میشه مثله فیلم
دیالوگش اینه متنفرم از زندگیم
من شبیه اعدامی تو بندم،امید میده حسه بیم
هر روز هشتم گرو نه عه بگو بستی دل به چیم؟

بعضی شبا آرومم میکنه صدا بیت
فکرامم پشته سره هم تو ذهنم مثله ترافیک
برا من سواله از بچگیم میزدم چرا تیک
تو شرایط من مثله جوکه حرفای تراپیت

مسابقست زندگیم بدونه خطه پایان
حس سرابو بهم میده تو مسیرم رده جا پام
دروغ چرا؟کم میارم فکر میکنم من به کارام
هنوز امید دارم چونکه فقط وصله بالام

هر چی رو بیته دانلودی،ورس نوشتم دلی بود
هر روز زندگیم منو گایید تو ایرانVery Good
نیستی،بعضی وقتا یادم میوفته که یکی بود
مثله بقیه بودی!فکر نمیکردم بری زود
شاید
منم یه روزی عزیز شَم تو قابه عکس
مثله کابوسه زندگیم بیدارم تو خوابه نحس
دل خوش میکردم، به لذتای نابه محض.
هیچوقت نترسیدم حتی وقتی نبود راهه دست

یه نخ سیگار روشن میکنم تو شبه تولدم
یه سال از عمره من گذشت فکر نکنین عوض شدم
فقط خودم واسه خودم موند بر عکسه تصورم
تمرکزم رو خودمه بد جوری تو هدف گمم

من تو سکانسه زندگیم/خودم بودم نه بازیگر
منو قضاوت نکن پس دادم هر جور تقاصی من
کفه ۶ متر اتاق شب تا صبح میکردم غلافی رپ
سینه سوختم نخواجیگر.سایلنت.دور از حواشیم.
گذشتم رو تنه مبهمه آیندم لکه ننگه
بگا رفتنم تدریجی مثله جنگه نرمه
قلبم رنگه غزه مغزم قفل رو چند تا جعبه عکسه
سکوت کردم وقته حرفه سخته برات قلبه تنگه
منزویو درونگرام .جهانم شلوغه
واسه سوالای ذهنم تنها جوابم سکوته
تک درخته بهارم که ندارم شکوفه
مسافره راهیم که مقصد قطارم سقوطه
رپو ترک میکردم/باز تو دستم فردا قلم
من رو تردمیله زمین.هر روز تنها درجا زدم
تو خودم ریختم که/ میکنه این حرفا خفم
مثله نهنگه ۵۲/از گذشتم تنها ترم
2
شبا جنازم تو تابوت/سرِ صبح برزخه دنیام
مشکلاتو دایورت کردم افتادن گردنه تخمام
هرشب آسنترا،پیموزاید/کابوس،برفکه رویام
من شدم منزویو سایکو،الان مرحمه قرصام
کله هفته سره کارو .شباشو هر جمعه مستم
نپرس چقدر عصبی‌ام یا چرا کم شده صبرم
من تو بچگیم بد ترین حسارو تجربه کردم
تو خودم ریختم.که الانم بد پره حرفم
من از بدو تولدم شدم ضد اجتماع.
درونگرام جونه زد تو من حس انزوا
ذهنم پره فعله منفی غرقه فکر اشتباه
دنیا از دیده راوی قشنگه مثله قصه ها

دلم براتون تنگ شده بود عشقاا

مثله زندونی تو سلول/ که تو [فکره آزادیه]
هرشب به تو فکر میکنم مگه [بینه ماها چیه]
حسم به تو مثله بیت کوین.عینه سکه بالا میره
مینویسم به یاده تو.نگی شعره حالا دیگه

میدونم که توی ذهنت ازم نی خاطره
ولی برام سواله که از اون سالها چی یادته ؟
من که ذهنم بی واسطه.درگیرت شد بی واهمه
پرستارم تویی.قلبم عجیب بیمارته

میخوام بیرون بکشم از این [حاله بدم]
دنیام مثله اسپین آفه،جهنمه[ آخرتم]
من تو [راهه رپم] زدم، از همه چیم [واسه قلم]
[اخه تنم] واسه بازی میخاره من [نابغشم]

کوچه زندگیم بن بسته.چراغ،سبزه،#آغوشه‌مرگ
هفت تا کفن پوسوندم. حبس شدم. من تو #تابوته‌صبر
کفه سرنوشت.رابطم. معکوسه با قانونه جذب
به جا درک،آسونه ترک.خاموشه. فانوسه قلب


در جا زدم #باختم #ساختم.مسیر #تاره #بازه #بی شک.
هر روز تجویز میکردی تو یه پاکتو #واسه‌ریت
غریبم تو خاکه میهن.معتادم به #واقعیت.
قصه ادم سیب نبودو مردم فکره #باغه‌میون