باورهای آماده، اطاعت‌های ناخواسته؛
زندگی زیر سقف ایدئولوژی

پیام همراهان

اگر بخواهیم ساده بگوییم، ایدئولوژی یعنی «عینکی ذهنی» که با آن دنیا را می‌بینیم. مجموعه‌ای از باورها، ارزش‌ها و جهت‌گیری‌ها که به ما می‌گوید چه چیزی درست است، چه کسی دشمن است، به کجا باید برویم و چگونه باید زندگی کنیم.

اما آن‌چه ایدئولوژی را از یک فکر یا سلیقه معمولی متمایز می‌کند، قداست، قطعیت، و جهان‌بینی مطلق‌گرایانه آن است. ایدئولوژی وانمود می‌کند که «تنها حقیقت ممکن» را در اختیار دارد و هر اندیشه بیرون از خود را گمراه، خطرناک یا دشمن می‌بیند.

چرا نظام‌های تمامیت‌خواه، شیفته ایدئولوژی‌اند؟

نظام‌های توتالیتر مانند نازیسم، فاشیسم یا کمونیسم استالینی به‌خوبی می‌دانستند که کنترل ذهن‌ها بسیار مؤثرتر از کنترل بدن‌هاست.

ایدئولوژی به آن‌ها اجازه می‌داد مردمان را نه فقط با زور، بلکه با ایمان و باور درونی وادار به اطاعت کنند.

در چنین نظام‌هایی، حاکمیت با تکیه بر ایدئولوژی می‌تواند خود را «حق مطلق» و مخالفان را «شر مطلق» معرفی کند؛ و با بهره‌گیری از رسانه، آموزش، مراسم و حتی سرگرمی‌ها، طرز فکر مردم را از کودکی شکل دهد.

نشانه‌های زندگی ایدئولوژیک در زندگی روزمره

وقتی شعارهای رسمی، بدون امکان نقد یا پرسش، در مدرسه یا محل کار تکرار می‌شود.
وقتی انتخاب‌های شخصی از پوشش و موسیقی تا سبک زندگی به‌عنوان معیار وفاداری سیاسی یا عقیدتی سنجیده می‌شود.
وقتی تنها یک روایت از تاریخ و واقعیت در رسانه‌ها و کتاب‌های درسی ارائه می‌شود.
وقتی حتی جشن‌ها، عزاداری‌ها یا مسابقات ورزشی با بار سیاسی و ایدئولوژیک همراه می‌شوند.

جمهوری اسلامی و مهندسی ایدئولوژی

در جمهوری اسلامی، ایدئولوژی مذهبی سیاسی بر پایه ترکیبی از دین شیعه، انقلاب ۵۷، و مفاهیمی چون «شهید»، «دشمن» و «استکبار» بنا شده است.

در مدرسه: کتاب‌های درسی آکنده از روایت رسمی درباره انقلاب، جنگ و دشمنی با غرب‌اند.
در رسانه: تنها صدای حکومت شنیده می‌شود؛ روایت‌های دیگر یا سانسور می‌شوند یا تحقیر.
در محل کار: مناسبت‌های مذهبی و انقلابی (مثل دهه فجر، روز قدس) نه به‌عنوان انتخاب، بلکه تحت فشار اجرا می‌شوند.
در دین: دینداری از یک انتخاب فردی به ابزاری برای مشروعیت‌بخشی به حکومت بدل شده؛ گویی حاکمیت، نماینده خداست.
ایدئولوژی در این فضا مانند هواست: چنان فراگیر و همیشگی است که اغلب فراموش می‌کنیم زندگی و تفکر می‌تواند شکل دیگری هم داشته باشد. پرسشگری، آزادی فکر، و تنوع دیدگاه‌ها، دقیقا همان چیزهایی هستند که ایدئولوژی از آن‌ها واهمه دارد.

#گفتگو_توانا

@Dialogue1402

نخستین بهار بدون حضور پیرِ کتیبه‌خوان ایران، طعمی از دلتنگی و افتخار دارد. امسال در سفره هفت‌سین فرهنگ این مرز و بوم، جای مردی خالی است که عمرش را صرف شنیدن نجوای خشت‌های خام کرد.
دکتر عبدالمجید ارفعی (۱۳۱۸-۱۴۰۴)، یگانه مفسر خطوط خاموش، در اسفندماه رخت سفر بست تا این نوروز را در آرامشی ابدی سپری کند.

او به حق «چشم و چراغ» تاریخ باستان ایران و تنها حلقه اتصال ما با متون کهن ایلامی و هخامنشی بود؛ مردی که الفبای فراموش‌شده‌ نیاکانمان را دوباره به زبان فارسی سرود.

او نه تنها مترجم نخستینِ منشور حقوق بشر کوروش بود، بلکه با سرانگشتانش هزاران لوحِ گلی تخت‌جمشید را از بندِ گمنامی رها کرد تا جهان بداند در این خاک، عدالت و صلح ریشه‌ای به قدمت تاریخ دارد. ارفعی، باستان‌شناسی بود که به سنگ‌ها جان می‌بخشید و از میان غبار اعصار، صدای کارگزاران و زنان و مردان دوران هخامنشی را به گوش ما می‌رساند.
امروز، اگرچه او در میان ما نیست، اما میراث او در هر سطر از کتیبه‌های بازخوانی شده زنده است. یادش در این بهارِ غریب، چون عطر شکوفه‌های کهن، در رگ‌های تاریخ ایران جاری خواهد ماند.

#عبدالمجید_ارفعی
#گفتگو_توانا

برخی از اندیشمندان ایرانی بر این گمان هستند که شکاف اصلی در جامعه ایران شکاف میان سنت و مدرنیته است. به باور آنان این شکاف، دوگانه اصلی و محوری است و تا زمانی که این دو به سازگاری نرسند، جامعه ایران به شکوفایی و پیشرفت نخواهد رسید. پروژه «روشنفکری دینی» که بیش‌تر از سوی دکتر عبدالکریم سروش تدوین و تبلیغ شد محور تلاش‌های خود را برای پرکردن این شکاف قرار داده بود.

یکی از نویسندگان جوان در دفاع از این پروژه روشنفکری دینی نوشته بود: «روشنفکری دینی قرار است کدام گره را از مشکلات جامعه ما باز بکند؟ اگر بخواهیم بسیار کوتاه این پرسش را جواب دهیم، پاسخ این است: “شکاف بین سنت و مدرنیته”.»

اما در این ادعا که مشکل اصلی جامعه ایران شکاف سنت و مدرنیته است دست‌کم می‌توان تردیدهایی وارد کرد. تردیدهایی که پایه در شواهد و واقعیات دارند؛ به عنوان نمونه به نوروز بنگریم. نوروز یکی از سنتی‌ترین جشن‌های ایرانیان است. ایرانیان هزاره‌هاست که نوروز را جشن می‌گیرند.

در وبسایت گفت‌وشنود بیشتر بخوانید و بشنوید:
https://dialog.tavaana.org/nowruz-tradition-modernity/

#گفتگو_توانا #نوروز #سنت_ایرانی

رد درخواست مرخصی رویا ثابت در شرایط جنگی؛ گزارشی از وضعیت غیرانسانی زندان عادل‌آباد شیراز

رویا ثابت، از زندانیان بهائی محبوس در زندان عادل‌آباد شیراز، پس از دوره‌ای طولانی بی‌خبری، در یک تماس تلفنی کوتاه با خانواده‌اش، از وخامت شرایط نگهداری زندانیان و تشدید وضعیت غیرانسانی در این زندان خبر داده است.

به گفتهٔ خانم ثابت، وضعیت عمومی بند که پیش‌تر نیز با مشکلات جدی همراه بوده، هم‌زمان با آغاز جنگ به‌طور محسوسی وخیم‌تر شده است. تراکم شدید جمعیت در فضای محدود از جمله مواردی است که او به آن اشاره کرده، به‌طوری که ۴۹ زندانی در یک اتاق کوچک نگهداری می‌شوند. به گفتهٔ او، زندانیان تمام روز در همین فضا محبوسند و اجازهٔ هواخوری نیز به آن‌ها داده نمی‌شود؛ وضعیتی که حداقل استانداردهای زیستی و بهداشتی را نقض می‌کند.

در این تماس، همچنین به کمبود مواد غذایی و کاهش دسترسی زندانیان به اقلام ضروری اشاره شده است. به گفتهٔ او، محدودیت‌های اعمال‌شده بر خرید از فروشگاه زندان، دسترسی زندانیان به اقلام ضروری و اولیه را بیش از پیش دشوار کرده است.

اعمال محدودیت‌ در برقراری تماس تلفنی و ملاقات با خانواده‌ها، از دیگر مواردی است که نگرانی‌ها درباره وضعیت زندانیان را افزایش داده است. به گفتهٔ منابع مطلع، خانم ثابت پیش‌تر درخواست مرخصی داده بود، اما این درخواست با وجود شرایط جنگی رد شده است. این تصمیم در حالی اتخاذ شده که دولت‌ها عموما در چنین شرایطی برای حفاظت از جان زندانیان خصوصا زندانیان سیاسی و عقیدتی، به آن‌ها مرخصی می‌دهند.

رویا ثابت، شهروند بهائی ساکن امارات، دی‌ماه ۱۴۰۲ برای دیدار با والدین سالمند خود به شیراز سفر کرده بود، اما در بهمن‌ماه همان سال توسط نیروهای اطلاعات سپاه بازداشت شد. او در ادامه با اتهاماتی از جمله «عضویت در فرقۀ ضالۀ بهائیت» و «تبلیغ علیه نظام» به ۲۵ سال حبس محکوم شد که ۱۰ سال آن قابل اجرا است. او که اکنون در چنین شرایطی دوران محکومیت خود را سپری می‌کند، پیشتر اتهامات مطروحه علیه خود را رد کرده و نسبت به حکم صادره اعتراض کرده بود.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

«نظام “سلطه‌ نامشروع” جمهوری اسلامی سالها است که می‌کوشد نوروز را با آیین دیگر جایگزین‌ کند؛ اما مردم در برگزاری آن، پایدارتر شدند. نوروز را نمی‌شود از بین برد.»
در این برنامه بشنوید که چه عواملی باعث شده تلاش‌های حکومت جمهوری اسلامی برای ازبین بردن نوروز ناکام بماند.
این برنامه مصاحبه ماه‌منیر رحمیمی، روزنامه‌نگار، است با محمد سرگلزایی، روان‌پزشک و نویسنده، درباره نوروز و جمهوری اسلامی در ۲۹ اسفند ۱۴۰۲.

#نوروز #گفتگو_توانا

پلیس متروپولیتن لندن تحقیقات گسترده‌ای را درباره به آتش کشیدن عمدی چهار آمبولانس متعلق به یک سازمان خیریه یهودی آغاز کرده است. این حادثه که در منطقه «گولدرز گرین» در شمال لندن رخ داد، از سوی مقامات امنیتی به عنوان یک «جنایت نفرت‌آمیز» با انگیزه‌های یهودستیزانه طبقه‌بندی شده است.

ساعت‌های اولیه بامداد دوشنبه، خودروهای امدادی سازمان داوطلبانه و غیرانتفاعی «هاتزولا» که دهه‌هاست خدمات اورژانس پزشکی به جامعه یهودی و سایر شهروندان شمال لندن ارائه می‌دهد، طعمه حریق شدند. تصاویر منتشر شده در رسانه‌های محلی، بدنه سوخته و تجهیزات حیاتی نابود شده این آمبولانس‌ها را نشان می‌دهد که عملاً از چرخه خدمت‌رسانی خارج شده‌اند.

پلیس لندن در بیانیه‌ای رسمی تایید کرد که واحد مبارزه با جرایم نفرت‌آمیز مسئولیت این پرونده را بر عهده گرفته است. در بخشی از این بیانیه آمده است:
«شواهد اولیه حاکی از آن است که این آتش‌سوزی عمدی بوده و با توجه به موقعیت مکانی و مالکیت خودروها، ما این حادثه را به عنوان یک جنایت نفرت‌آمیز یهودستیزانه بررسی می‌کنیم. هیچ بازداشتی تا این لحظه صورت نگرفته، اما ماموران به صورت شبانه‌روزی در محل حضور دارند و در حال بازبینی تصاویر دوربین‌های مداربسته هستند.»

رسانه‌های انگلیسی خاطرنشان کرده‌اند که این حمله در بستری از افزایش بی‌سابقه حوادث یهودستیزانه در بریتانیا رخ می‌دهد. آمارهای رسمی پلیس نشان می‌دهد که از زمان آغاز درگیری‌های ۷ اکتبر ۲۰۲۳، گزارش‌های مربوط به آزار، تعرض و تخریب اموال یهودیان در لندن افزایشی چندصد درصدی داشته است.
هدف قرار دادن آمبولانس‌هایی که وظیفه‌شان تنها نجات جان انسان‌هاست، نشان‌دهنده رادیکال‌تر شدن حملات علیه نمادهای جامعه یهودی است. فعالان مدنی در لندن هشدار می‌دهند که تبدیل شدن مناطق مسکونی یهودی‌نشین به صحنه حملات آتش‌بار، امنیت روانی شهروندان را به شدت به مخاطره انداخته است.

#یهود_ستیزی #گفتگو_توانا

@Diakogue1402

⁨ ‌
یاسمین رهمرده، شهروند بهائی، پس از بازداشت در یزد به مکانی‌ نامعلوم منتقل شد

یاسمین رهمرده، شهروند بهائی ساکن یزد، که در نخستین روز سال نو بازداشت شده بود، صبح روز دوشنبه سوم فروردین‌ماه از زندان مرکزی یزد به مکانی نامعلوم منتقل شده است؛ اقدامی که نگرانی‌ها درباره وضعیت سلامت و امنیت او را افزایش داده است.

این شهروند ۳۶ ساله و مادر دو فرزند، روز شنبه اول فروردین ۱۴۰۵ توسط مأموران اداره کل اطلاعات یزد در منزل شخصی خود بازداشت شد. بنا بر گزارش‌ها، او پس از بازداشت به قرنطینه بند زنان زندان مرکزی یزد منتقل شده بود.

در همین حال، اداره کل اطلاعات استان یزد با انتشار اطلاعیه‌ای، بازداشت یاسمین رهمرده را تأیید کرده و اتهام مطرح‌شده علیه او را «اقدامات ضد امنیتی» عنوان کرده است. با این وجود، تاکنون اطلاعاتی درباره محل جدید نگهداری وی منتشر نشده و پیگیری‌های خانواده او نیز بی‌پاسخ مانده است.

انتقال ناگهانی این شهروند بهائی به مکان نامعلوم، در کنار عدم شفافیت درباره روند پرونده، بر نگرانی‌ها نسبت به وضعیت حقوقی و شرایط نگهداری او افزوده است.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا

⁩@Dialogue1402

یورگن هابرماس فیلسوف آلمانی و از متفکران مهم معاصر در سنت نظریه انتقادی است که پروژه فکری او بر عقلانیت ارتباطی، گفت‌وگو و امکان اخلاق و دموکراسی در جهان مدرنِ سکولار متمرکز است.
هابرماس برخلاف بدبینی رادیکال نسبت به عقل، می‌کوشد شکل تازه‌ای از عقلانیت را احیا کند؛ عقلانیتی که نه ابزاری و سلطه‌گر، بلکه گفت‌وگویی و بین‌الاذهانی است.

در مرکز اندیشه هابرماس، مفهوم اخلاق گفتمانی (Discourse Ethics) قرار دارد. از نظر او، هنجارهای اخلاقی زمانی معتبرند که بتوانند در یک گفت‌وگوی آزاد، برابر و فارغ از اجبار، مورد پذیرش همه افراد ذی‌نفع قرار گیرند. اخلاق نه از اراده فردی می‌آید و نه از حقیقتی متافیزیکی، بلکه محصول فرایند استدلال جمعی است.

به‌بیان دیگر، «درست» آن چیزی است که در شرایط ایده‌آل گفت‌وگو، بتوان از آن دفاع کرد.

هابرماس سکولاریسم را نیز در همین افق گفت‌وگویی بازتعریف می‌کند. او مخالف سکولاریسمی است که دین را به‌طور کامل از عرصه عمومی طرد می‌کند، و در عین حال با حاکمیت حقیقت دینی بر سیاست نیز مرزبندی دارد.

در نظریه سکولاریسم گفت‌وگویی یا پساسکولار، شهروندان دینی و غیردینی باید وارد گفت‌وگویی متقابل شوند؛ با این شرط که استدلال‌ها در نهایت به زبانی قابل‌فهم برای همگان ترجمه شوند. این ترجمه، نه تحقیر ایمان است و نه امتیازدهی به دین، بلکه شرط همزیستی دموکراتیک است.

در این چارچوب، دموکراسی نزد هابرماس صرفا سازوکار رای‌‌گیری نیست، بلکه فرایندی ارتباطی است که مشروعیت خود را از کیفیت گفت‌وگوی عمومی می‌گیرد. هرچه فضاهای گفت‌وگو آزادتر، عقلانی‌تر و فراگیرتر باشند، تصمیم‌های سیاسی نیز اخلاقی‌تر و عادلانه‌تر خواهند بود.

در نهایت، هابرماس تصویری امیدوارانه از جامعه مدرن ارائه می‌دهد: جامعه‌ای که هنوز می‌تواند از دل گفت‌وگو، تفاهم بسازد؛ جامعه‌ای که به‌جای زور، سنت یا حقیقت مطلق، بر قدرت استدلال و شنیدن دیگری تکیه می‌کند. این نگاه، هابرماس را به یکی از مهم‌ترین نظریه‌پردازان اخلاق و سکولاریسم در جهان معاصر بدل کرده است.

#اخلاق #سکولاریسم #هابرماس #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

بازداشت دو نوجوان در بلژیک به ظن ارتباط با آتش‌سوزی مشکوک به یهودی‌ستیزی

منابع خبری گزارش دادند که پلیس بلژیک دو نوجوان را به ظن ارتباط با یک آتش‌سوزی عمدی مشکوک به انگیزه‌های یهودستیزانه بازداشت کرده است.

بر اساس این گزارش، این دو فرد که زیر سن قانونی هستند، شامگاه دوشنبه و بامداد سه‌شنبه در ارتباط با حادثه‌ای در شهر آنتورپ دستگیر شدند. مقام‌های بلژیکی اعلام کرده‌اند که تحقیقات درباره انگیزه این آتش‌سوزی ادامه دارد و احتمال وجود انگیزه‌های مرتبط با یهودستیزی در دست بررسی است.

جزئیات بیشتری درباره هویت بازداشت‌شدگان یا ابعاد دقیق این حادثه منتشر نشده است. مقام‌ها با اشاره به ادامه روند تحقیقات تأکید کرده‌اند که در این مرحله، انگیزه این اقدام به‌طور قطعی تأیید نشده است.

#یهودی_ستیزی
#گفتگو_توانا

 ‌
این فرد معمم نوروز را جشن گاو و خر می‌داند که علف می‌خورند و می‌گوید نوروز جنبه عقلانی ندارد و اسلام با نوروز مخالف است.

مخالفت روحانیان با نوروز سخن جدیدی نیست.

علی خامنه‌ای در نوروز۷۷ درباره نوروز به صراحت گفته بود: «نوروز در ایران، جشنی در خدمت حکومت‌های استبدادیِ قبل از اسلام بود! به همین خاطر است که به آن ‘نوروز باستانی’ می‌گویند! ‘نوروز’‌اش خوب است، ولی ‘باستانی’ ‌اش بد است!». او دیگر جشن‌‌های ایرانی را نیز در کنار نوروز، جشن‌هایی متعلق به «حکومت‌های استبدادی و سلطنت‌های پوسیده دوران جاهلیت ایران» می‌داند و تاکید می‌کند محتوای نوروز پیش از اسلام، «مردمی و خدایی» نبود. او حتی فراتر می‌رود و مدعی می‌شود که در نوروز پیش از اسلام، «جهات عاطفی و انسانی و مردمی» در نوروز وجود نداشت.
.
او در نوروز ۷۸ نیز از توجه به آثار باستانی ایرانیان انتقاد کرده و گفت بود: «حالا یک نفر هم پیدا مى‌شود که از سرِ اشتباه و ندانم‌کارى، به جاى مرقد امام رضا و مرقد امام بزرگوار و مرقد حضرت معصومه و مراسم معنوى، تخت جمشید را زنده مى‌کنند.

#نوروز #جمهوری_اسلامی #گفتگو_توانا

بر اساس گزارش‌های منتشرشده از سوی جامعه جهانی بهایی، پیوند نعیمی، جوان بهایی زندانی در کرمان، پس از تحمل دو بار اعدام نمایشی، شکنجه‌های شدید و بازجویی‌های طولانی، در معرض خطر جدی قرار دارد و نگرانی‌ها درباره احتمال صدور حکم اعدام برای او افزایش یافته است.

به گفته این نهاد، آقای نعیمی در ۱۸ دی‌ماه با اتهام‌های بی‌اساس مربوط به اعتراضات بازداشت و به بازداشتگاه‌های وابسته به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی منتقل شد؛ مکانی که سابقه بدرفتاری با بازداشت‌شدگان دارد. تحت فشار، از او اعتراف اجباری گرفته و در ۱۲ بهمن‌ماه از تلویزیون حکومتی پخش شد و سپس به زندان کرمان انتقال یافت. با این حال، تاکنون هیچ دادگاهی برای او برگزار نشده و هیچ مدرکی برای اثبات اتهامات ارائه نشده است.

در ادامه، در ۹ اسفندماه، اتهام‌های جدیدی از جمله دست داشتن در قتل سه نیروی بسیج به او نسبت داده شد، در حالی که به گفته گزارش، او در زمان وقوع این رویداد در بازداشت بوده است.

این گزارش همچنین به اعمال شکنجه‌های شدید اشاره دارد؛ از جمله بستن دست و پا، ضرب‌وشتم، محرومیت از غذا و آب، تحقیر باورهای دینی و دو بار اجرای اعدام نمایشی برای گرفتن اعتراف اجباری. منابع نزدیک به خانواده می‌گویند وضعیت جسمی و روانی او به‌شدت رو به وخامت است.

به گفته سیمین فهندژ، نماینده جامعه جهانی بهایی در سازمان ملل، نبود هرگونه مدرک و توسل به شکنجه نشان می‌دهد که این پرونده ریشه در فشار بر بهاییان دارد. او خواستار اقدام فوری جامعه بین‌المللی برای توقف این روند و حفاظت از جان این زندانی شده است.

پیوند نعیمی هم‌اکنون در سلول انفرادی زندان کرمان نگهداری می‌شود و با وجود مشکلات جسمی، از دسترسی به خدمات درمانی محروم است.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

مولوی عبدالحمید، امام جمعه اهل سنت زاهدان، با اشاره به «نوشیدن جام زهر» در اواخر جنگ هشت‌ساله ایران و عراق، از جمهوری اسلامی خواست به جنگ کنونی پایان دهد.
عبدالحمید در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «در اواخر جنگ هشت‌ساله، برای حفظ تمامیت ارضی کشور، جام زهر نوشیده شد و قطعنامه سازمان ملل پذیرفته شد که تصمیمی دشوار اما واقع‌بینانه بود. امروز نیز شایسته است مسیر توقف جنگ انتخاب شود.»
عبارت «نوشیدن جام زهر» را سال ۱۳۶۷ روح‌الله خمینی رهبر پیشین جمهوری اسلامی در پیام خود درباره پذیرش قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت به کار برد. این قطعنامه موجب آتش‌بس میان ایران و عراق شد.

در حالی که محمدباقر قالیباف، رئیس‌ مجلس شورای اسلامی، دوشنبه در پیامی تأکید کرده بود که «هیچ مذاکره‌ای [برای توقف جنگ] با آمریکا انجام نشده»، مولوی عبدالحمید نوشت: «ادامه جنگ، به تباهی بیشتر منابع ملی و آسیب به زیرساخت‌های حیاتی می‌انجامد».
او افزود: «همه طرف‌های درگیر باید از حمله به زیرساخت‌های حیاتی و بخش انرژی که نیاز عموم مردم است، پرهیز کنند.»

#مولوی_عبدالحمید #جنگ #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

استفاده از سخنان جعلی منتسب به «هیتلر»، «پیشوا»ی جنایتکار؛ ترویج «ملی‌گرایی» به سبک رژیم فرقه‌ای جمهوری اسلامی

انتشار بنری از سوی حامیان جمهوری اسلامی که در آن تصویری ساختگی از چهره رهبر جدید در کنار نقل‌قولی جعلی منتسب به آدولف هیتلر قرار گرفته، موجی از واکنش‌های انتقادی و تمسخرآمیز را در میان کاربران برانگیخته است. در این بنر، تلاش شده با بهره‌گیری از ادبیات به‌ظاهر ملی‌گرایانه و ارجاع به چهره‌ای تاریخی که نماد یکی از تاریک‌ترین دوره‌های بشریت است، نوعی مشروعیت ایدئولوژیک برای حاکمیت ساخته شود؛ تلاشی که بیش از هر چیز، نشانه‌ای از بحران معنا و مشروعیت در گفتمان رسمی به نظر می‌رسد.

کاربران با اشاره به جعلی بودن این نقل‌قول و همچنین ساختگی بودن تصویر، این اقدام را نمونه‌ای از «ابتذال در پروپاگاندا» توصیف کرده‌اند؛ جایی که حتی ارجاع به چهره‌ای چون هیتلر نیز به‌عنوان ابزار تبلیغاتی به کار گرفته می‌شود. این در حالی است که در ادبیات رسمی جمهوری اسلامی، همواره تلاش شده چنین شخصیت‌هایی به‌عنوان نماد شر معرفی شوند، اما اکنون همان نام در قالبی دیگر، به خدمت روایت‌سازی سیاسی درآمده است.

برخی تحلیلگران، این رویکرد را در چارچوب شباهت‌های ساختاری میان نظام‌های توتالیتر بررسی می‌کنند. از نگاه آنان، همان‌گونه که فاشیسم هیتلری بر پایه ایدئولوژی مطلق‌گرا، رهبرمحوری و سرکوب مخالفان شکل گرفت، جمهوری اسلامی نیز با تکیه بر «ولایت مطلقه»، نهادهای امنیتی و سرکوب سیستماتیک، ساختاری مشابه را بازتولید کرده است. در هر دو نظام، «رهبر» فراتر از قانون قرار می‌گیرد و وفاداری مطلق به او به‌عنوان معیار مشروعیت تعریف می‌شود.

همچنین، سوءاستفاده از مفاهیمی چون «وطن» و «مقاومت» برای بسیج افکار عمومی، یکی دیگر از نقاط مشترک این الگوهاست؛ جایی که احساسات ملی به ابزاری برای تثبیت قدرت سیاسی تبدیل می‌شود. در چنین فضایی، اقلیت‌ها و مخالفان به‌عنوان «دشمن داخلی» معرفی شده و حذف یا سرکوب آنان توجیه‌پذیر جلوه داده می‌شود.

در نهایت، استفاده از نقل‌قول‌های جعلی و چهره‌سازی‌های مصنوعی، نه‌تنها نشانه‌ای از ضعف در تولید گفتمان اصیل است، بلکه بازتابی از تلاش برای بازنویسی واقعیت به نفع قدرت سیاسی است؛ تلاشی که بیش از آنکه اقناع‌کننده باشد، شکاف میان روایت رسمی و درک عمومی را عمیق‌تر می‌کند.

اهریمن در تاریخ: کمونیسم فاشیسم و درس‌هایی از قرن بیستم
نوشته: ولادیمیر تیسماننو

https://tavaana.org/vladimir-tismaneanu-the-devil-in-history/

#نه_به_جمهوری_اسلامی #فاشیسم #ولایت_فقیه

@Tavaana_TavaanaTech

جلیل دوستخواه، پژوهشگر برجسته فرهنگ ایران، درگذشت

جلیل دوستخواه، ایران‌شناس، پژوهشگر، نویسنده و مترجم برجسته ایرانی، سوم فروردین‌ ۱۴۰۵ در شهر بریزبن از ایالت کوئینزلند استرالیا در ۹۳ سالگی و پس از تحمل یک دوره بیماری درگذشت.

دکتر دوستخواه از چهره‌های شاخص در حوزه فرهنگ و اندیشه ایران بود که عمر خود را وقف حفظ، تفسیر و انتقال میراث فکری و فرهنگی ایران کرد. آثار او پلی میان خرد باستانی و فهم معاصر به‌شمار می‌رفت و از تعهدی عمیق به زبان فارسی، اسطوره‌شناسی و حافظه فرهنگی ایران سرچشمه می‌گرفت.

او به‌ویژه به‌واسطه پژوهش‌های ارزشمند خود درباره شاهنامه اثر ابوالقاسم فردوسی شناخته می‌شد؛ آثاری که به درک ژرف‌تر این متن بنیادین و هویت ایرانی برای نسل‌های جدید کمک کرد. از دیگر دستاوردهای مهم او، ترجمه اوستا به فارسی امروزین بود؛ تلاشی سترگ که یکی از کهن‌ترین متون مقدس ایران را با زبانی روشن و دقیق در اختیار مخاطبان معاصر قرار داد.

نوشته‌های او درباره اسطوره‌ها، نمادها و زبان ایران، فراتر از پژوهش‌های صرف علمی، بازتابی از عشقی عمیق و آگاهانه به فرهنگ ایران بود.

دکتر دوستخواه در سال‌های پایانی عمر در آنچه خود «تبعید خودخواسته» می‌نامید، در استرالیا زندگی می‌کرد، اما این فاصله جغرافیایی هرگز پیوند عاطفی او با ایران را کمرنگ نکرد. نزدیکانش می‌گویند او همواره با احساسی عمیق از ایران یاد می‌کرد.

این دلبستگی عمیق مورد توجه بزرگان ادب نیز قرار گرفته بود؛ از جمله مهدی اخوان ثالث که شعر مشهور «تو را ای کهن بوم و بر دوست دارم» را به او تقدیم کرد؛ شعری که به نمادی از پیوند او با سرزمین، زبان و فرهنگ ایران بدل شد.

دکتر جلیل دوستخواه علاوه بر آثار ماندگار علمی، میراثی از صداقت، ژرف‌اندیشی و مسئولیت فرهنگی بر جای گذاشت. او از ایران برخاست، با ایران زیست و در نهایت، چهره‌ای ایرانی با جایگاهی جهانی باقی ماند.
#ایرانشناسی #جلیل_دوستخواه #اوستا #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

در ادامه موج بازداشت شهروندان بهائی در ایران، شایان آبادی، شهروند بهائی ساکن کرمان، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شده است.

بر اساس اطلاعات دریافتی، این شهروند ۳۱ ساله روز یک‌شنبه سوم فروردین ۱۴۰۵ (۲۳ مارس ۲۰۲۶) حوالی ساعت ۱۸:۰۰، توسط نیروهای وزارت اطلاعات و بدون ارائه حکم قضایی در شهر کرمان بازداشت شده است.

تا زمان تنظیم این گزارش، هیچ‌گونه اطلاعات دقیقی درباره دلایل بازداشت، اتهامات مطرح‌شده یا محل نگهداری وی منتشر نشده و پیگیری‌های خانواده او برای اطلاع از وضعیتش بی‌نتیجه مانده است.

بازداشت شایان آبادی در حالی صورت می‌گیرد که در ماه‌های اخیر، هم‌زمان با تحولات اجتماعی و اعتراضات سراسری، فشارهای امنیتی و برخوردهای سیستماتیک علیه جامعه بهائیان در نقاط مختلف ایران افزایش یافته است. گزارش‌های متعدد از بازداشت‌های خودسرانه، تفتیش منازل، و نگهداری افراد در شرایط نامشخص، نگرانی‌های جدی درباره نقض حقوق شهروندی این اقلیت مذهبی را تشدید کرده است.

ادامه این روند، به‌ویژه در شرایطی که نهادهای مسئول پاسخ روشنی درباره وضعیت بازداشت‌شدگان ارائه نمی‌دهند، بر ابهام و نگرانی نسبت به سرنوشت افراد بازداشت‌شده می‌افزاید.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #شایان_آبادی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

برگزاری جشن نوروز در ترکمنستان در دوره‌ی سیطره‌ی کمونیسم با مشکلات و موانع بسیاری مواجه شد اما پس از فروپاشی شوروی بار دیگر این جشن مورد توجه بسیار قرار گرفت. سری می‌زنیم به ترکمنستان و جشن نوروز در آن کشور.

#نوروز #ترکمنستان #ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402

دادگاه رسیدگی به اتهامات طارق رمضان، چهره جنجالی و پژوهشگر سابق مطالعات اسلامی دانشگاه آکسفورد، در حالی در پاریس به مراحل پایانی خود نزدیک می‌شود که دادستان‌های فرانسوی خواستار اشد مجازات برای او شده‌اند.

در جریان جلسات دادگاه که از اوایل مارس ۲۰۲۶ در پاریس آغاز شد، دادستانی فرانسه برای طارق رمضان به اتهام تجاوز جنسی به سه زن در فاصله سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۶، تقاضای ۱۸ سال زندان کرده است. این محاکمه در غیاب وی برگزار شد؛ چرا که وکلای رمضان با ارائه مدارک پزشکی مبنی بر ابتلای او به بیماری «ام‌اس»، اعلام کردند که او توانایی حضور در دادگاه را ندارد و در بیمارستانی در ژنو بستری است. شاکیان این پرونده، رمضان را به اعمال خشونت فیزیکی و جنسی متهم کرده‌اند.

این دادگاه در حالی برگزار می‌شود که طارق رمضان پیش از این در سوئیس طعم محکومیت را چشیده است. در سپتامبر ۲۰۲۴، دادگاهی در ژنو او را به اتهام تجاوز جنسی و اجبار در یک هتل در سال ۲۰۰۸، به ۳ سال زندان (که بخشی از آن تعلیقی بود) محکوم کرد. حکم مذکور پس از رد درخواست تجدیدنظر او در اوت ۲۰۲۵، قطعی و لازم‌الاجرا شد.

طارق رمضان ۶۳ ساله، فرزند سعید رمضان و نوه حسن البنا، بنیان‌گذار پرنفوذ جنبش اخوان‌المسلمین در مصر است. او که دارای تابعیت سوئیسی است، سال‌ها به عنوان یکی از بانفوذترین روشنفکران اسلامی در اروپا شناخته می‌شد و در دانشگاه آکسفورد کرسی تدریس داشت.
رمضان که همواره خود را نماینده «اسلام میانه‌رو» و اصلاح‌طلب معرفی می‌کرد، با شروع موج افشاگری‌های "Me Too" در سال ۲۰۱۷ با شکایات متعددی روبرو شد. او تمامی این اتهامات را رد کرده و آن‌ها را بخشی از یک «توطئه سیاسی» برای تخریب چهره خود و جنبش‌های اسلامی در غرب توصیف کرده است.

#اسلامگرا #تجاوز #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

بهایی‌ستیزی در سایه‌ی جنگ

🔹در روزهایی که ایران زیر آتش جنگ و بمباران است، جمهوری اسلامی باز هم دشمن اصلی‌اش را در داخل کشور و میان مردم جست‌وجو می‌کند. جامعه‌ی جهانی بهائی هشدار داده که پیوند نعیمی، شهروند بهایی زندانی در کرمان، پس از دو بار «اعدام نمایشی»، شکنجه و بازجویی‌های طولانی، اکنون در خطر جدی است. همزمان خانواده و نزدیکان حامد مهراب‌خانی، شهروند ۳۰ ساله‌ی بهایی، از بی‌خبری و نگرانی شدید درباره وضعیت او خبر داده‌اند.

🔹این پرونده‌ها ادامه‌ی همان الگوی شناخته‌شده‌ی سرکوب پس از ۱۸ دی ۱۴۰۴ است: بازداشت، اعتراف‌گیری تلویزیونی، انفرادی، محرومیت از درمان و ناپدیدسازی. پیوند نعیمی همراه با ونوس حسینی‌نژاد و شایان شکیبایی پیش از اوج‌گیری اعتراض‌ها بازداشت شد و ۱۲ بهمن ۱۴۰۴ تصاویر اعترافات اجباری هر سه نفر از تلویزیون جمهوری اسلامی پخش شد. به گفته جامعه‌ی جهانی بهائی، از آن زمان نه دادگاهی برای او برگزار شده، نه حکمی صادر شده و نه هیچ مدرکی برای این اتهام‌ها ارائه شده است.

🔹این فقط یک پرونده‌ی امنیتی نیست. مصداق روشن شکنجه، نقض دادرسی عادلانه، اعتراف‌گیری اجباری و محرومیت از درمان است. بر اساس این گزارش، پیوند نعیمی دچار پرش غیرارادی پلک و مشکلات گوارشی شده اما مسئولان زندان از ارائه‌ی خدمات درمانی به او خودداری می‌کنند. در مورد حامد مهراب‌خانی نیز وضعیت به همان اندازه تکان‌دهنده است: او ۱۸ دی ۱۴۰۴ در قزوین از ناحیه‌ی پا هدف گلوله قرار گرفت، سپس برای ادامه‌ی درمان به تبریز رفت، اما همان‌جا بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شد. یعنی حکومت حتی زخمیِ خود را هم رها نمی‌کند؛ او را می‌گیرد، پنهان می‌کند و در تاریکی نگه می‌دارد.

🔹جمهوری اسلامی در میانه‌ی جنگ، به جای حفاظت از شهروندان، اقلیت‌های مذهبی را زیر فشار بیشتری می‌گذارد و از بحران برای تشدید سرکوب استفاده می‌کند. باید فوراً محل نگهداری حامد مهراب‌خانی اعلام شود، پیوند نعیمی به درمان و وکیل مستقل دسترسی پیدا کند و هر دو پرونده زیر نظارت فوری نهادهای بین‌المللی قرار گیرد.

این حکومت از بمباران دشمن خارجی فقط برای یک چیز استفاده می‌کند: تشدید وحشت در داخل. و باز هم بهاییان، یکی از نخستین قربانیان این ماشین کشتار و ستم هستند.

برگرفته و بازنشر از صفحه دکتر شیرین عبادی

#داستان_ما_یکیست #بهاییان _ایران #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

مطابق گزارش اختصاصی که وال‌استریت ژورنال منتشر کرده است، مقامات امنیتی و اطلاعاتی در چندین کشور اروپایی در حال تحقیق پیرامون شبکه‌ای هستند که گمان می‌رود با هدایت جمهوری اسلامی، مراکز یهودی را در واکنش به تنش‌های خاورمیانه هدف قرار داده است.

یافته‌های این تحقیق نشان می‌دهد که نهادهای امنیتی ایران با تغییر تاکتیک، به جای استفاده از ماموران مستقیم، به استخدام افراد از طریق فضای آنلاین روی آورده‌اند. این افراد که غالبا شامل مجرمان محلی یا مزدوران هستند، ماموریت می‌یابند تا به اهدافی نظیر:
* مدارس و کنیسه‌های یهودی
* شرکت‌ها و مراکز تجاری مرتبط با اسرائیل
* مراکز خیریه یهودی
حمله کنند. استفاده از این واسطه‌ها به تهران اجازه می‌دهد تا از «انکارپذیری مصلحتی» بهره برده و ردپای مستقیم خود را در این عملیات‌ها پاک کند.

نکته کلیدی این گزارش، ظهور گروهی مرموز به نام «جنبش اسلامی اصحاب یمین» است که مسئولیت اکثر حملات اخیر در اروپا را بر عهده گرفته است. مقامات اطلاعاتی اروپا تاکید می‌کنند که این گروه تا پیش از ماه جاری میلادی هیچ سابقه یا حضور فیزیکی نداشته و در دایره شناسایی آن‌ها نبوده است.
جولین لانشه، پژوهشگر مرکز بین‌المللی مبارزه با تروریسم (ICCT)، در این باره معتقد است که این گروه یک «سازمان ساختگی» است. او توضیح می‌دهد که ایجاد چنین اسامی مستعاری نه تنها باعث سردرگمی سرویس‌های امنیتی می‌شود، بلکه لایه حفاظتی جدیدی برای آمران اصلی ایجاد می‌کند.

مقامات امنیتی با ابراز نگرانی از موفقیت‌آمیز بودن این «الگوی عملیاتی موثر»، هشدار داده‌اند که احتمالا این تنها آغاز یک موج جدید است و باید منتظر حملات بیشتری با این شیوه در خاک اروپا بود. این استراتژی، ترکیبی از جنگ نرم (استخدام آنلاین) و عملیات سخت (حملات فیزیکی) است که چالش‌های پیچیده‌ای را برای دستگاه‌های ضدتروریسم ایجاد کرده است.


#یهودی_ستیزی #تروریسم #گفتگو_توانا

@Dialogue1402