در میان اخبار مربوط به کشته شدن دو تن از بیدادگران حکومت جمهوری اسلامی، خبر خودکشی دو خواهر نوجوان بازتاب چندانی پیدا نکرد. مطابق با گزارش هرانا، النا و الیسا، ساکن شهرک شهید بهشتی در حکیمیه تهران، خود را از بالای ساختمان به پایین پرتاب کرده و کشته شده‌اند. از سرایدار ساختمان نقل شده که این دو خواهر چند ماه قبل هم قصد خودکشی داشته‌اند اما او مانع شده است!

پدر و مادر این دو دختر نوجوان، ابتدا به دو پسر نوجوان هیجده و نوزده ساله در این ارتباط، اتهام ربایش و قتل زدند. اما دورربین‌های مداربسته نشان داد که این دو پسر، النا و الیسا را برای مدتی به گردش برده و آنها را به منزل بازگردانده‌اند. آنچه جالب و موجب تاسف بسیار است، دادگاه برای این دو پسر به اتهام «رابطه خارج از ازدواج» هر یک ۹۹ ضربه شلاق و یک سال تبعید بریده‌اند! به این ترتیب، برای یک ارتباط ساده خارج از ازدواج که در تمامی دنیا، امری عادی و مقتضی سن جوانی و نوجوانی تلقی می‌شود، دست‌کم سه خانواده عزادار شده و آسیب دیده‌اند!

سیاست‌های تربیتی و جنسیتی جمهوری اسلامی معطوف به دشوارتر کردن رابطه بین دو جنس، و تنش‌آمیز کردن روابط جنسی‌ست. محیط تنش‌آلود در روابط جنسی، سوءظن‌ها را بیشتر می‌کند و خشونت‌ها را افزایش می‌دهد. مراجع تصمیم‌گیری چه در بخش تربیتی و چه در بخش داوری و قضایی، به جای عقلانی‌سازی تجربه جنسی، رویکرد پلیسی و مجرمانه دارند که پیامد آن فاجعه برای یک ارتباط ساده است؛ روابطی که باید شیرین و خاطره‌انگیز باشند.

#رواداری #گفتگو
‏@dialogue1402

‌
عرفان ثابتی، پژوهشگر جامعه‌‌شناسی دین و فلسفه، در واکنش به کشته شدن دو قاضی بدنام جمهوری اسلامی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «علی رازینی، در دورۀ ۱۳۶۳-۱۳۶۰ به سرکوب بهائیان مشهد مشغول بود.»

آقای ثابتی افزود: «مهندس فیروز پردل، در ٨ آبان ۱۳۶۳ پس از یک سال حبس و شکنجه با حکم رازینی اعدام شد. خانوادۀ مهندس پردل سه روز از اعدام او بی‌خبر بودند و پنج روز طول کشید تا پیکر او را تحویل گرفتند و زیر نظر چند پاسدار به خاک سپردند.»

روز شنبه در تیراندازی مقابل کاخ دادگستری، سه قاضی دیوان عالی کشور هدف تیراندازی قرار گرفتند که دو نفر کشته و یکی مجروح شد. محمد مقیسه و علی رازینی قضاتی بودند که پیشتر قاضی دادگاه انقلاب بودند کشته شدند.
این دو قضات بدنامی بوده که به قاضی مرگ معروف بودند و در طی مدت مسئولیت خود احکام سنگین و فراقانونی فراوانی علیه زندانیان سیاسی و عقیدتی صادر کردند.

#بهائیان_ایران #بهائی #داستان_ما_یکیست #مقیسه #رازینی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402

کاظم صدیقی که ماجرای زمین‌خواری مدتی پیش افشا شد و در میان خود مومنان اعتراضاتی برانگیخت، در نماز جمعه به عنوان امام جماعت حاضر شد و سخنان خشم‌آلودی گفت از جمله اینکه «در زمان شاه آمریکا مثل سگ به کشور ما حمله کرده بود… و شاه برای مردم ما شاه و برای آمریکا نه نوکر، بلکه کنیز بود…» این سخنان مضحک را زمانی می‌توانیم بهتر درک کنیم که دریابیم درباره نشر شایعه هم نصیحت کرده و از جمله گفته است: ««کار منافق شایعه‌سازی و نشر شایعات است. انسان [باید] در برابر شایعه‌پرکن‌ها موضع بگیرد. ریختن آبروی مومن نباید انجام شود..»

حمله به آمریکا، به شاه، به زنان، به ویژه وقتی شدت می‌گیرد که ابعاد فساد مقامات هم افزایش می‌یابد و یا از پرده بیرون می‌افتد.در واقع، نسبت مستقیمی وجود دارد میان هتاکی واعظان حکومتی به «دشمن» و افشا شدن انچه در خلوت می‌کنند!

کاظم صدیقی مناصب مختلفی از جمله ریاست بر ستاد امر به معروف و نهی از منکر هم دارد. او در فروردین‌ماه ۱۴۰۳ هم با اشاره به ماجرای زمین‌خواری‌اش در ازگل، فضای مجازی را «قتلگاه جوانان و مسلخ آبروها» نامیده بود و ادعا کرد که مردم بعد از نشر این «شایعه» وقتی او را می‌دیدند گریه می‌کردند!

#گفتگو #رواداری #اصلاح_دین #نقد_دین
@dialogue1402

شبکه وصال حق، که اخبار اهل سنت را پوشش می‌دهد. ویدیویی از زنده‌یاد شهرام احمدی را منتشر کرد، جوانی که با حکم محمد مقیسه اعدام شد.

قاضی مقیسه درعرض پنج دقیقه شهرام احمدی را به اتهام محاربه دادگاهی وذحکم اعدام او را قاضی مقیسه صادر کرد،
شهرام احمدی می‌گوید: در طول دادگاه اصلا نمی‌توانستم از خودم دفاع کنم وقتی حرف می‌زدم قاضی مقیسه می گفت؛ تو خفه شو سنی کثافت

شهرام احمدی یکی از بیست زندانی اهل سنت بود که هشت سال و نیم پیش اعدام شدند. او در نامه‌ای نوشته بود:


«آرزو دارم که مثل یک انسان، مثل یک متهم، در یک دادگاه عادلانه محاکمه شوم، وکیلم را دیده باشم، او پرونده‌ام را خوانده باشد، شکنجه‌گرم کنار قاضی نایستاده باشد، قاضی خشمگین نباشد، قاضی نگوید یا از مملکت شیعه می‌روید، یا می‌میرید، دادگاه از پنج دقیقه بیش‌تر باشد و من اجازه صحبت کردن داشته باشم.
اگر این رویا متحقق شود، در آن‌جا خواهم گفت

- آقای قاضی، من عضو هیچ گروهی نبوده‌ام و هیچ خشونتی در هیچ سطحی از من سر نزده است. من در زندگی خطاهای زیادی مرتکب شده‌ام، اما مجازات هیچ‌کدام‌شان به موجب هیچ قانونی مرگ نیست، مگر قانون آنان که می‌گویند یا با ما، یا بر دار.
- آقای قاضی، زمانی که در بازداشتگاه سپاه بودم، کسی که پایش را روی زخم‌هایم فشار می‌داد، از من می‌خواست که به سناریویی که ساخته بود اعتراف کنم. وقتی به اطلاعات رفتم، آن‌ها داستان سپاه را نپسندیدند. با ریتم شلاق بازجو، ریتم زمان به هم ریخت، سوار بر بدن از هم پاشیده من شدیم و به گذشته رفتیم و او داستانش را روی ورق‌های با چشم‌بند انگشت‌خورده من، از نو نوشت. آقای قاضی، این سرگذشت من نیست، داستانی است که آن مردان خشمگین سرائیده‌اند، دست خود را به خون بی‌گناه آلوده نکنید.»

ویدیو ظاهراً در داخل زندان و مخفیانه ضبط شده است.

به امید روزی که همه از «حق حیات» دیگری، با هر دین و آئینی دفاع کنند و کسی به خاطر اعتقاداتش کشته نشود.


#شهرام_احمدی #محمد_مقیسه #اهل_سنت #رواداری #نه_به_اعدام #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

‌
پدیده دین‌گریزی در ایران را می‌توان به عوامل گوناگونی نسبت داد که بخشی از آن به نحوه تبلیغ و ترویج دین بازمی‌گردد.

هزینه‌های کلان و تبلیغات گسترده مذهبی، وقتی با اعمال فشارهای اجتماعی، محدودیت‌های فردی، و رفتارهای متناقض برخی از مدعیان دین همراه شود، می‌تواند تأثیر معکوس داشته باشد.

این امر به ویژه زمانی رخ می‌دهد که میان شعارها و عملکرد واقعی فاصله‌ای آشکار وجود دارد.

نسل‌های جوان‌تر، که به دنبال آزادی بیان، تنوع فکری و معنویت شخصی هستند، ممکن است نسبت به دین سنتی احساس بیگانگی کنند.

در نتیجه، دین‌گریزی به عنوان واکنشی به فشارهای ساختاری و فرهنگی گسترش یافته و نوعی جستجوی جایگزین برای معنای زندگی را نمایان می‌سازد.



چرا با این حجم وسیع از هزینه و تبلیغات مذهبی، دین‌گریزی در ایران افزايش يافته است؟

پاسخ برخی مخاطبان را در تصویر می‌خوانید.

شما هم دیدگاه‌های خود را با ما به اشتراک بگذارید.

#دین‌ناباوری #ناباورمندی #خداناباوری #آتئیست #دین_گریزی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

‌
خبر کشته شدن دو قاضی مرگ، علی رازینی و محمد مقیسه در شبکه‌های اجتماعی با واکنش گسترده کاربران مواجه شد.

طیف وسیعی از فعالان اجتماعی، اقلیت های دینی و قومی، روزنامه‌نگاران و حتی روحانیون دگرانديش و مخالف جمهوری اسلامی روایت‌های متعددی از روند دادگاه‌های ناعادلانه این دو منتشر کردند
در تصویر واکنش محمد هدايتى، روحانی دگرانديش و دبيركل جمعيت روحانيون سنتى ايران معاصر، به کشته شدن قاضی مرگ را می‌خوانید.

#مقیسه #رازینی #رواداری #عدل #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

‌
کوم میلا، بزرگ‌ترین گردهمایی مذهبی جهان، هر چند سال یک بار در هند برگزار می‌شود و صدها میلیون‌ نفر از پیروان آیین هندو در آن شرکت می‌کنند.

این مراسم برای هندوها نماد پاکی روح و بدن است و پیروان در آب‌های مقدس غوطه‌ور می‌شوند تا از گناهان رهایی یابند.

در این میان، گروه خاصی از مرتاض‌ها به نام "سادوهای ناگا" نیز توجه ویژه‌ای را به خود جلب می‌کنند.

سادوهای ناگا که با بدن‌های نیمه‌برهنه و پوشیده از خاکستر دیده می‌شوند، برای شستشوی سنتی و ورود به مرحله‌ای جدید از ریاضت آماده می‌شوند.

این مراسم برای آن‌ها نمادی از گذر از زندگی عادی به مسیری مملو از مشقت و معنویت است.

زندگی این مرتاض‌های جوان پس از این رویداد، سرشار از انزوا، ریاضت و تمرکز بر اصول معنوی خواهد بود، و آن‌ها تلاش می‌کنند به نزدیکی بیشتر با خدایان و طبیعت دست یابند.

#کوم_میلا #مرتاض #سادو #هندو #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

اعدام به بهانه سب‌النبی، ابزار حاکمیت برای پوشش ضعف‌هایش است

«صدور حکم اعدام برای ساب‌النبی در ادامه سیاست داعش‌گونه النصر بالرعب جمهوری اسلامی است. کسانی که در متن جامعه ایران زندگی می‌کنند می‌بینند که به دلیل همین عملکرد حاکمیت، توهین به پیشوایان دینی تبدیل به یک رویه معمول در جامعه شده است.»

محمد هدایتی، دین‌پژوه، در برنامه بگو_بشنو ۵۷ با عنوان «اعدام به اتهام سب‌النبی، چرا؟» می‌گوید: «اعدام به بهانه سب‌النبی، ابزار حاکمیت برای پوشش ضعف‌هایش است.»

در این برنامه از مجموعه برنامه‌های بگو-بشنو، به بحث درباره این پرسش می‌پردازیم که اگر احکام اعدام، به قصد ترساندن و تسلیم شهروندان صادر و اجرا می‌شود، آیا تا کنون موثر بوده است؟ یا نتیجه‌ عکس داده و موجب دین‌گریزی و خداناباوری قلبی افراد شده است؟

این برنامه ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۳ با حضور محمد هدایتی، دین‌پژوه، و شماری از صاحب‌نظران در اتاق کلاب‌هاوس آموزشکده توانا برگزار شده است.

یوتیوب
https://youtu.be/RmWPZzEWuHg

وبسایت
https://dialog.tavaana.org/execution-for-blasphemy/

ساندکلاد
https://on.soundcloud.com/Uh2ZaGNLqscUFsUM6

#تتلو #سب_النبی

@Dialogue1402

‌
جمهوری اسلامی طی سال‌های اخیر ایرانیان غالبا جوانی را به علت آنچه «سب‌النبی» و توهین به پیامبر اسلام و امامان شیعه و یا دیگر پیامبران دانسته است اعدام گرفته است.

مسئله‌ی عمیقا تلخی که بایستی در ایران آزاد محو شود و هیچ ایرانی به صرف باور و بیان عقاید متفاوت و حتی «توهین‌آمیز» اعدام نشود.

اما طبعا و قطعا در چنین مسیری برای رسیدن به چنین ایرانی همراهی شهروندان نیز لازم است و چه بسا شهروندان مذهبی بتوانند در این مسیر بیشتر و بهتر یاری کنند.

از این رو از همراهان مذهبی محترم صفحه می‌پرسیم که آیا با قتل جوانان به علت «توهین» به پیامبر و امامان موافق هستند؟

بیشتر در مورد سب‌النبی در وبسایت گفت‌وشنود

https://dialog.tavaana.org/executions-for-criticizing/


#گفتگو_توانا #مدارای_مذهبی #پیامبر_اسلام #سب_النبی #تتلو #اعدام

@Dialogue1402

شور انقلابی داشتیم، پای لخت زنان را با تیرکمون می‌زدیم. جیغ می‌زدند

بهرام عظیمی: در این شور انقلابی داشتیم و عقل‌مان نمی‌رسید. زن ۸۰ ساله‌ای، به من و دو دوست دیگرم که فقط ۱۲سال‌مان بود، گفت ۵ ریال می‌دهم با تیرکمان مگسی، بزنید به پای لخت زنان. گفت این زنان، شیطان هستند. من یک پا را زدم و ۵ ریال گرفتم. دوستم ۲۵ ریال کاسب شد و ۵ پا را زد. دوست دیگرم نزد، چون نشانه‌گیری‌اش خوب نبود، نه اینکه بفهمد کار غلطی است.

در این روایت، کودکان ۱۲ساله به‌جای بهره‌مندی از فضایی برای رشد فکری و اخلاقی، در معرض القائات مسموم قرار گرفته‌اند. به آنان تلقین شده که زنان با پای برهنه، نماد "شیطان" هستند و آسیب رساندن به آن‌ها، عملی مشروع و حتی مقدس است. به کودکان گفت که اصلا آن‌ها انسان نیستند. بدتر از این، با وعده‌های مالی کوچک، آنان را به ابزاری برای اجرای این تفکرات تبدیل کرده‌اند.

گرچه در این ماجرا آقای عظیمی از یک زن سخن می‌گوید، ولی این افکار در لایه‌های مختلف حکومت وجود داشته است و سال‌ها در مدارس و منابر و تریبون‌های مختلف تبلیغ شده است.

در این ماجرا، کودکانی که هیچ‌گونه درک روشنی از معنای عمل خود نداشته‌اند، به دست بزرگسالانی که مسئولیت تربیت اخلاقی آن‌ها را بر عهده داشتند، به رفتارهایی وادار شده‌اند که در تضاد با اصول انسانی و اخلاقی است. این روند، نه‌تنها تأثیر مخربی بر رشد شخصیت این کودکان داشته، بلکه جامعه‌ای بیمار را پایه‌ریزی کرده است که در آن خشونت و تعصب، جایگزین انسانیت و احترام به حقوق دیگران می‌شود.

در نظام‌های ایدئولوژیک، از کودکان به‌عنوان قربانیان بی‌دفاع استفاده می‌کنند تا روایت‌های اخلاقی خود را تثبیت کنند. شستشوی مغزی از سنین پایین، کودکان را از توانایی تفکر مستقل محروم کرده و آن‌ها را به ابزاری برای اجرای اهداف نظام تبدیل می‌کند.

#انقلاب۵۷ #دیگری_ستیزی #حجاب_اجباری #حقوق_کودکان #شور_انقلابی #ایدئولوژی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

‌

اتهام سب‌النبی و مجازات ناشی از آن از جمله مصادیق بارز خوانش شریعت‌مدارانه و اسلامگرایانه از نظام حقوقی مستقر در یک کشور است.

بنا به توضیح قانون مجازات اسلامی که در ایران موجود است: «بنا بر ماده ۲۶۲ قانون مجازات اسلامی هر کس به پیامبر اسلام یا یکی از پیامبران عظام (نوح، عیسی، موسی و ابراهیم) دشنام دهد یا به آنها توهین کند، "ساب‌النبی" و به مجازات اعدام محکوم می‌شود».

نکته این است که بر اساس تبصره‌ای که پای آن ماده قرار دارد دشنام و توهین به امامان شیعه و دختر پیامبر اسلام نیز در حکم سب‌النبی محسوب شده و مجازات مرگ در پی خواهد داشت.

«توهین» به پیامبر اسلام و دیگر «معصومان» مذهب شیعه در قانون مجازات اسلامی جمهوری اسلامی اگر هم مصداق سب‌النبی نباشد دستکم یک تا ۵ سال زندان دارد.

چنین مجازات سنگینی برای ابراز نظر - حتی توهین‌آمیز - نسبت به شخصیت‌های محترم و مقدس یک مذهب نشانگر بالادستی عقیده نسبت به جان انسان است.


بیشتر در مورد سب‌النبی در وبسایت گفت‌وشنود بخوانید

https://dialog.tavaana.org/executions-for-criticizing/

#گفتگو_توانا #تتلو #سب_النبی #اعدام

@Dialogue1402

تعصب بر باورها، تهدیدی جدی برای انسجام و سلامت اجتماعی است.

تعصب به معنای داشتن دیدگاه‌های بسته و غیرقابل انعطاف نسبت به باورها و نظرات مختلف، معمولاً به ایجاد محیط‌های تنش‌آمیز و خصمانه منجر می‌شود.

این رفتارها به جای گسترش تفاهم و همزیستی، به تشدید اختلافات و درگیری‌ها دامن می‌زنند و بر کیفیت زندگی اجتماعی تأثیر منفی می‌گذارند.

تعصب بر باورها، در نهایت، به فرسایش ارزش‌های مشترک انسانی و تضعیف اصول دموکراتیک منجر می‌شود. جوامع با تعصبات قوی، معمولاً با مشکلات جدی در زمینه حقوق بشر و عدالت اجتماعی روبرو هستند، زیرا این نوع از نگرش‌ها مانع از تبادل آزادانه و سازنده ایده‌ها و دیدگاه‌ها می‌شود.

برای جلوگیری از این مشکلات، ضروری است که به پرورش روحیه‌ی باز و پذیرش تفاوت‌ها توجه کنیم و تلاش کنیم تا محیطی را ایجاد کنیم که در آن همه‌ی افراد، صرف‌نظر از باورها و عقایدشان، بتوانند به آرامش و احترام متقابل دست یابند.

#باورمندان #خداناباوران #تعصب #انسجام_اجتماعی

@Dialogue1402

اتهام «سب‌النبی» و مجازات آن نمونه‌ای از اولویت‌دهی به عقاید دینی بر جان انسان‌ها در نظام حقوقی ایران است.

بر اساس ماده ۲۶۲ قانون مجازات اسلامی، هرگونه توهین به پیامبر اسلام یا سایر پیامبران الهی، جرم محسوب شده و مجازات اعدام در پی دارد.

همچنین، طبق تبصره این ماده، اهانت به امامان شیعه و حضرت فاطمه نیز مشمول همین حکم است.

حتی اگر توهین مصداق «سب‌النبی» نباشد، مجازات آن از یک تا پنج سال زندان تعیین شده است.

این احکام، به ویژه اعدام با اتهاماتی مانند محاربه، ابزار ارعاب و سرکوبی در دستان حکومت ایران برای خاموش کردن صدای مخالفان و دگراندیشان محسوب می‌شود.

آیا می‌توان به اعدام جوانان ایرانی با چنین اتهاماتی رضایت داد؟

چنین قوانینی، حقوق بشر و آزادی بیان را به چالش کشیده و حیات انسان را قربانی تفسیرهای خاص مذهبی می‌کند.

آیا با قتل جوانان به علت توهین به پیامبر و امامان موافق هستید؟

پاسخ مخاطبان را در تصویر می‌خوانید.
شما هم دیدگاه‌های خود را با ما به اشتراک بگذارید.

#سب_النبی #محاربه #اعدام #مجازات_اسلامی #گفتگو_توانا #تتلو

@Dialogue1402

‌
در حکومت‌های توتالیتر، دیگری‌سازی به‌ویژه در مورد اقلیت‌ها به ابزاری برای تثبیت قدرت و حذف مخالفان تبدیل می‌شود.

دیگری‌سازی در این رژیم‌ها به معنای شبیه‌سازی و برچسب‌گذاری اقلیت‌ها به عنوان دشمنان یا تهدیدات است.

این فرآیند شامل تبلیغات منفی، تحریف واقعیت‌ها و ایجاد ترس از اقلیت‌ها به منظور انزوای اجتماعی آن‌ها می‌شود.

هدف اصلی این روش‌ها، کاهش پشتیبانی عمومی از اقلیت‌ها و سرکوب هر گونه مخالفت یا چالش به رژیم حاکم است.

حکومت‌های توتالیتر از حذف اقلیت‌ها به‌عنوان راهی برای ایجاد یک جامعه یکنواخت و کنترل‌شده استفاده می‌کنند.

این حذف می‌تواند شامل محدودیت‌های شدید در حقوق اقلیت‌ها، تبعیض‌های سازمان‌یافته و حتی اقدامات خشونت‌آمیز باشد.
با این روش، رژیم‌های توتالیتر نه تنها اقلیت‌ها را تحت فشار قرار می‌دهند بلکه از ایجاد هرگونه تنوع فکری و فرهنگی در جامعه جلوگیری می‌کنند.



بیشتر در وبسایت گفت‌وشنود بشنوید
دیگری سازی از خمینی تا خامنه‌ای

https://dialog.tavaana.org/say-listen-61/

#دیگری_سازی #توتالیتر #دیکتاتور #پلورالیسم #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

امروز اول بهمن‌ماه، زادروز شاعر بلندپایه، حکیم ابوالقاسم فردوسی‌ست. فردوسی با سرودن داستان‌های ملی به زبان فارسی نو، آنها را از خطر فراموشی نجات داد. داستان‌های ملی ایرانیان که به زبان پهلوی (فارسی میانه) موجود بودند، با فروپاشی شاهنشاهی ساسانی و حاکمیت دو امپراطوری اسلامی (خاندان امیه و بنی‌عباس) در شرف نابودی بودند. شاهنامه فردوسی با پیوند دادن دوران پیش از اسلام به پس از اسلام، به حفظ یکپارچگی هویت ایرانیان کمک بزرگی کرد و موجب شد که نام سراینده این اثر، یعنی فردوسی، برای همیشه میان ایرانیان جاوید شود.

گفتنی‌ست که شاهنامه‌سرایی میان ایرانیان اوائل قرون اسلامی به یک سنت تبدیل شده بود و خود فردوسی، از شاهنامه ابومنصوری برای کار خود الهام گرفته بود. او مقارن با حکومت سامانیان می‌زیست که روزگار هویت‌خواهی و استقلال‌طلبی ایرانیان بود و جالب اینجاست که هر گاه ایران‌گرایی میان ایرانیان اوج می‌گیرد، نام فردوسی دوباره به بزرگی یاد می‌شود.

در دوران پهلوی اول، یعنی دوران رضاشاه، قبر فردوسی گم شده بود و کسی از محل دقیق او اطلاعی نداشت. با موج جدید ایران‌گرایی در این دوره، دولتمردان به فکر احیا نام و یاد فردوسی افتادند و کیخسرو شاهرخ، نماینده بهدینان (زرتشتیان) در مجلس شورای ملی، مامور به پیدا کردن محل دفن فردوسی و احداث بنایی درخور برای او شد. همچنین جشن هزاره فردوسی برای تقدیر از جایگاه ادبی و ملی او برگزار گردید.

برای مطالعه ماجرای پیدا کردن مدفن فردوسی و احداث بنایی برای او، به صفحه گفت‌وشنود مراجعه کنید جایی که از خدمات کیخسرو شاهرخ نوشته‌ایم:

‏ https://dialog.tavaana.org/arbab_keykhosro_shahrokh/

#هویت #هویت_ملی #ایران #ایران_گرایی #گفتگو #رواداری

‏ @dialogue1402

هشدار کارشناسان سازمان ملل درباره سرکوب زنان بهائی در ایران

در بیانیه‌ای که توسط ۱۸ کارشناس حقوق بشر سازمان ملل متحد در تاریخ ۱ بهمن ۱۴۰۳ منتشر شد، نگرانی عمیق نسبت به افزایش سرکوب سیستماتیک زنان بهائی در ایران ابراز گردید. این کارشناسان با اشاره به موارد گسترده نقض حقوق بشر علیه زنان بهائی، از جمله «دستگیری‌های خودسرانه، ناپدیدسازی اجباری، یورش به منازل و محرومیت از حقوق اساسی» تاکید کردند که این زنان به دلیل «پیروی از آیین بهائی و زن بودن» تحت آزار مضاعف قرار گرفته‌اند.

در این بیانیه آمده است: «افزایش شدید سرکوب‌ها علیه زنان بهائی در بستر گسترده‌تر هدف قرار دادن زنان در ایران و چالش‌های مربوط به برابری جنسیتی، نمایانگر بحرانی نگران‌کننده است.»

کارشناسان به نمونه‌هایی چون پرونده ۱۰ زن بهائی در اصفهان اشاره کردند که در مهرماه ۱۴۰۳ به ۹۰ سال زندان محکوم شدند. آن‌ها گفتند: «این زنان خودسرانه و بدون دلیل مشخصی دستگیر شده‌ و در زندان دولت‌آباد تحت شکنجه قرار گرفته‌اند.»

سیمین فهندژ، نماینده جامعه جهانی بهائی در ژنو، با تاکید بر تبعات این سرکوب‌ها گفت: «هدف قرار دادن بی‌وقفۀ زنان بهائی نه تنها به زندگی افراد ضربه می‌زند، بلکه شالودۀ خانواده و جامعه را نیز تضعیف می‌کند. این نشانۀ آشکاری از کارزار سیستماتیک حکومت ایران در زدودن کرامت و انسانیت بهائیان است.»

این کارشناسان در نامه‌ای که پیشتر در ۱۰ مرداد ۱۴۰۳ به جمهوری اسلامی ارسال کردند، خواستار توقف فوری این سرکوب‌ها و آزادی تمامی زندانیان بهائی شدند. با این حال، حکومت ایران در پاسخ، این نگرانی‌ها را «بی‌اساس» خوانده و همچنان به اعمال فشار ادامه داده است.

در این بیانیه همچنین تاکید شد: «زنان بهائی در حال حاضر حدود دو سوم از تمامی زندانیان بهائی در ایران را تشکیل می‌دهند. بسیاری از آن‌ها بدون طی روند قانونی بازداشت شده‌اند و از محل نگهداری آن‌ها اطلاعی در دست نیست.»
در پایان، کارشناسان خواستار اقدام فوری جامعه جهانی و فشار بیشتر بر جمهوری اسلامی شدند. آن‌ها تصریح کردند که حکومت ایران باید به تعهدات حقوق بشری خود پایبند باشد و چرخه تبعیض علیه جامعه بهائی را متوقف کند. در بیانیه آمده است: «حکومت ایران باید توصیه‌های کارشناسان سازمان ملل را بپذیرد و چرخۀ رنج و تبعیضی را که ۴۵ سال قبل آغاز کرده، پایان دهد. اکنون زمان این کار است.»

این بیانیه و درخواست‌های مطرح‌شده در نشست بررسی ادواری جهانی، نقطه‌ای کلیدی برای بررسی عملکرد جمهوری اسلامی ایران در حوزه حقوق بشر خواهد بود.


#بهائی #بهائیان_ایران #آزادی_عقیده #داستان_ما_یکیست #گفتگو_توانا
@dialogue1402