«محمود به ما گفت که از دست آویزانم کرده بودند و با ضربات متعدد شلاق تحت شکنجه قرار می‌دادند تا برگه‌هایی که مشخص نبود محتویات آن چیست را امضا کنم… برگه‌ها را امضا نکردم؛ در خودم نمی‌دیدم که اینقدر بتوانم مقاومت کنم».

این روایت محمود مهرابی است؛ ۳۵ ساله. اهل شهر مبارکه در استان اصفهان. کارمند پیشین شهرداری این شهر. مهرابی نخستین بار در تابستان ۱۳۹۶ بازداشت شد. پیش از بازداشت، او به علت استفاده از کراوات، سبک زندگی متفاوت و سفرهای خارجی به دفعات توسط حراست توبیخ شده بود.

حراست شهرداری به ریاست سعید باقری، رییس حراست، به او گفته بودند: «کراوات تحریک‌کننده و استفاده از آن مغایر با ارزش‌های شرعی است». به گفته خانواده مهرابی، فردی به نام اصغری نیز - که رییس اطلاعات مبارکه بود - در اعمال فشار علیه محمود مهرابی نقش بازی می‌کرد. بر اثر این فشارها محمود مهرابی از شغل خود در شهرداری استعفا داد.

در همان بازداشت مربوط به سال ۱۳۹۶ به او اتهام «توهین» به امام اول شیعیان نیز زدند. مصداق اتهام انتشار یک تصویر خاص از امام اول شیعیان بود. «دادسرا» تلاش داشت محمود مهرابی را نیز در انتشار تصویر، مسئول نشان دهد.

در بهار ۹۷ به قید وثیقه آزاد شد اما در نهایت به اتهام «توهین به مقدسات اسلام از طریق اهانت به امام علی، امام نقی و قرآن» و اتهام «اجماع و تبانی برای اقدام علیه امنیت ملی» به ۱۰ سال زندان محکوم شد. در دادگاه تجدید نظر این حکم شکست اما فشارها بر محمود مهرابی تداوم یافت. در بهمن ۱۴۰۱ و در بحبوبه خیزش انقلابی آن سال، محمود مهرابی بار دیگر بازداشت شد. تا مدت‌ها خانواده از وضعیت او بی‌خبر بود. در اسفند ۱۴۰۱ بود که محمود مهرابی خبر داد به «افساد فی‌الارض» متهم شده است.

این جوان ۳۵ ساله در پیامی از زندان به مناسبت سالروز تولدش، خود را ساکن «هتل‌های بی‌ستاره» نامیده بود که جزای حمایت او از «کیان‌های وطن» بود. حمایتی که به گفته محمود مهرابی، از سوی افراد «شبه هموطن» تاب آورده نشد. منظور او از «شبه هم‌وطن» عاملان دستگاه سرکوب بود. محمود مهرابی اکنون در زندان دستگرد با بیماری پارگی فتق دست و پنجه نرم می‌کند. او عمیقا نیازمند درمان است.

متن در وبسایت:
https://tolerance.tavaana.org/fa/Mahmood-Mehrabi

#گفتگو_توانا

کنش‌های اعتراضی علیه جمهوری اسلامی در درون مراسم عزاداری ماه محرم همچنان ادامه دارد.

نکته بسیار جالب توجه اینجاست که محرم ماه عزای شیعیان است اما بخشی از شیعیان مداراجوی ایرانی برای پاسداشت یاد خدانور لجه‌ای که یک جوان ایرانی اهل سنت بود خود را همچون او به میله می‌بندند.

در ماه عزای شیعیان برای یک جوان ایرانی اهل سنت عزادارند. شکوه مدارای ایرانی!

مداراجویی عمیق ایرانیان اختلافات مذاهب را در می‌نوردد و انسانیت و رواداری را محور قرار می‌دهد.

خدانور لجه‌ای جوان بلوچستانی توسط جمهوری اسلامی در سال ۱۴۰۱ به قتل رسید.

#ماه_محرم #گفتگو_توانا #مدارای_ایرانیان #خدانور_لجه_ای

@Dialogue1402

در اینجا می‌بینیم که یکی از مقامات طالبان درباره کراوات مدعی می‌شود:

«کراوات علامت صلیب است؛ حکم شریعت این است که محو شود، از بین برده شود. صلیب نشان کفر است. صلیب نشان شهادت عیسی در بین مسیحیان است».

نکته جالب توجه این است که یکی از دلایلی که محمود مهرابی، جوان اصفهانی، توسط حراست شهرداری آزار دید و نهایتا موجب از کار کنار رفتن او شد، کراوات بستن او بود.

چنانکه در گزارشی که در همین صفحه درباره محمود مهرابی قرار دادیم آمده است: «حراست شهرداری به ریاست سعید باقری، رییس حراست، به او گفته بودند: "کراوات تحریک‌کننده و استفاده از آن مغایر با ارزش‌های شرعی است"».

نظام‌های مداراستیز همچون طالبان و جمهوری اسلامی، در مخالفت خود با مظاهر تمدن و سبک زندگی آزادانه، استدلال‌های مشابهی می‌ورزند!

#محمود_مهرابی #روحانیت_شیعه #جمهوری_اسلامی #مدارای_مذهبی

@Dialogue1402

«بیزارم از دین شما / نفرین به آیین شما»

این نوحه‌ای است که در مراسم عزاداری در قزوین در ماه محرم امسال خوانده شده است.

پیش از این در این صفحه پرسیده بودیم دینداران مداراجو چگونه می‌توانند مانع سوءاستفاده حکومتی از دین شوند.

ماه محرم امسال پاسخ خوبی برای این پرسش بود. دینداران از ابزارهای دینی نهایت بهره را بردند تا پیام مداراجویانه‌ی خود را به غیردینداران و خداناباوران ایرانی برسانند.

آنان تاکید کردند ما همه - دیندار و دین‌ناباور - ایرانی هستیم و از هر باور تمامیت‌خواهانه‌ای دوری می‌جوییم.

#گفتگو_توانا #مذهب_شیعه #ماه_محرم #مدارای_مذهبی

@Dialogue1402

در ایران متعصبان همیشه تلاش کرده‌اند نزاع ایرانیان اهل سنت و ایرانیان باورمند به مذهب شیعه را زنده نگاه دارند.

از جانب متعصبان شیعه تلاش شده است از اهل سنت چهره‌ای غیرانسانی ترسیم شود.

این رویکرد اگرچه بین مردم عادی خریدار نداشت اما متاسفانه بعضا تاثیرات منفی قابل توجهی به جا می‌گذاشت.

امسال اما شاهد پدیده‌ای جالب توجه بودیم. با توجه به سرکوب سنگین مردم بلوچستان در سال گذشته توسط جمهوری اسلامی همدلی‌ دیگر اقشار ملت ایران با بلوچستان بسیار بالا رفته بود. منطقه‌ای که در آن اهل سنت ساکن هستند.

یکی از کسانی که مظلومانه در بلوچستان توسط جمهوری اسلامی کشته شد خدانور لجه‌ای بود که به روایتی ماموران سرکوب از دادن یک لیوان آب برای رفع تشنگی نیز اکتفا کردند.

مراسم عزاداری در ماه محرم امسال، که مراسم مختص شیعیان است، نمودی از گرامیداشت یاد خدانور تشنه‌لب بود.

این ویدئو را ببینم.

-ویدئو از آموزشکده توانا

#خدانور_لجه_ای #ماه_محرم #بلوچستان #مدارای_مذهبی

@Dialogue1402

طی سال‌ها این باور وجود داشت که آنچه مانع اصلی مدارای مذهبی در ایران است مختصات فرهنگ سیاسی ملت ایران است.

باورمندان به این عقیده بر این باور بودند مشکل از مردم است نه حکومت و مدعی بودند این حکومت برآمده از مردم است.

اگرچه شواهد فراوانی برای رد این ادعا وجود داشت اما ماه محرم امسال نیز نمود دیگری از وضعیت نشان داد.

هیئت‌های عزاداری امسال تجلی‌گاه مخالفت‌های نمادین و سنگین با حکومت بودند؛ قرارگاه ترویج مدارا و رواداری بودند.

تصاویر و ویدئوهای فراوانی از مردم عزادار در همدلی با خدانور لجه‌ای منتشر شده که یک جوان اهل سنت ایرانی بود. جوانی که در بلوچستان بدست جمهوری اسلامی به قتل رسید.

به نظر می‌رسد این پرسش بار دیگر شایستگی طرح دارد که مانع اصلی رواداری در ایران کدام است؟ فرهنگ ملت ایران یا رویکردهای جمهوری اسلامی؟

#گفتگو_توانا #خدانور_لجه_ای #فرهنگ_سیاسی #ماه_محرم

@Dialogue1402

باور برخی خبرها سخت است اما باید تلاش کنیم جدای از واکنش‌های لحظه‌ای و عاطفی، تحلیلی ریشه‌شناسانه نیز از آن داشته باشیم.

خبر این است: محمدتقی نجف‌زاده مدیر شبکه بهداشت و درمان شهر لاهیجان از روسای بیمارستان‌ها خواسته است: «ارائه خدمات درمانی منوط به رعایت حجاب در مراکز خصوصی و دولتی است».

تصویر نامه را در بالا می‌بینید. به عبارت دیگر کسی که وظیفه‌اش این است به همه اقشار ملت ایران خدمات درمانی ارائه کند و در جهت کیفیت این خدمات بکوشد رسما از روسای بیمارستان‌های می‌خواهد از ارائه چنین خدماتی امتناع کنند.

به بیان صریح، جمهوری اسلامی درمان بیماران را گروگان مداراستیزی خود کرده است. رواداری با باورهای مختلف را یا بر نمی‌تابند و یا بلد نیستند و جای آنکه آن را یاد بگیرند از قدرت خود مایه می‌گذارند برای مقابله و آزار بیماران.

دوستان دین‌دار و دین‌ناباور که رواداری را لازمه‌ی زندگی روی کره خاکی می‌دانید، فکر نمی‌کنید بایستی از هر اندیشه و مذهبی در کنار هم علیه این ستمگری فاحش ایستاد؟ برای تقویت همبستگی مقابل این ظلم آشکار چه راهی پیشنهاد می‌کنید؟

#جمهوری_اسلامی #ماه_محرم #پوشش_اجباری #مدارای_مذهبی

@Dialogue1402

در این ویدئو همدلی عزاداران محرم با تشنگان بلوچستان را می‌بینیم.

پیش از این در اینجا تاکید کرده بودیم یکی از راه‌های مبارزه با سوءاستفاده حکومت‌های مداراستیز از دین، ابتکارات دین‌داران مداراباور و ظلم‌ستیز است.

در ماه محرم امسال موارد زیادی از این ابتکارات مداراجویان و مردم‌مدارانه دیدیم.

این هم نمونه‌ای دیگر از شکوه مدارای ایرانیان.

نظر شما چیست؟

#گفتگو_توانا #خدانور_لجه_ای #فرهنگ_سیاسی #ماه_محرم

@Dialogue1402

«این افرادی که بدیهیات یک گفتگو را بلد نیستند چگونه می‌خواهند مشکلات مردم را حل کنند؟! اینجا گویا شورای شهر یک شهری در ایران است. خیلی هم جدید نیست ویدئو. اما حقیقتا به مثابه مشت نمونه خروار می‌تواند نشان دهد چگونه وقتی به فرهنگ گفتگو وارد نباشی، نهادی همچون شورای شهر که محل شور و مشورت و هم‌اندیشی است را شبیه به کوچه‌‌هایی می‌کنی که محل تجمع اوباش و قرارگاه نزاع آنان است. نکته جالب برای من آن است آن آخوند می‌گوید فردی به نام ناصری به عمامه او جسارت کرده است. خب اصلا چرا با لباس آخوندی می‌آیید تو شورای شهر که به آن جسارت بشود؟!»

-متن و ویدئو ارسالی از همراهان

— نظر شما درباره متن و نظر این همراه گرامی چیست؟‌

#گفتگو_توانا #شورای_شهر #فرهنگ_گفتگو ##روحانیت_شیعه

@Dialogue1402

حجاب اجباری از لحاظ فقهی مسئله پردردسری است. زیرا اگرچه در اسلام حجاب برای زنان آمده است اما عملا هیچ قاعده فقهی شیعه اجبار حکومتی و بیرونی در حجاب را تجویز نمی‌کند.

بر همین اساس موافقان حجاب اجباری از لحاظ فقهی، به قاعده امر به معروف و نهی از منکر متوسل می‌شوند و پرهیز از بی‌حجابی و اجبار به حجاب را بر آن اساس توجیه می‌کنند.

نکته اما این است گرچه بسیاری از مراجع تقلید نهی از منکر و حتی اجبار در آن را قبول دارند اما برخی از مراجع تقلید عملا هر گونه «نهی از منکر» را رد کرده‌اند. به عبارت دیگر و طبق این مسئله آن‌ها اجبار در حجاب اجباری را نیز قبول ندارند.

از جمله مراجعی که دستگاه فقهی آنان نهی از منکر را تجویز نمی‌کند ‌و بر این اساس در عمل اجبار در حجاب را قبول ندارند، «کاظم شریعتمداری»، «محمدجواد علوی بروجردی»، و «تقی طباطبایی قمی» هستند.

از میان این سه مرجع اکنون تنها محمدجواد علوی بروجردی زنده است و دو تن دیگر فوت شده‌اند.

*اطلاعات مندرج در متن بالا برگرفته از پژوهش «اجبار به حجاب در فقه شیعه» است که در مهر ۱۴۰۱ به سفارش «انجمن میراث اسلامی» منتشر شده بود.

#گفتگو_توانا #پوشش_اجباری #مراجع_تقلید #حوزه_قم

@Dialogue1402

ذبیح‌الله محرمی، پیش از انقلاب ۵۷ کارمند وزارت نیرو - و به روایت دیگری وزارت کشاورزی - بود. پس از ۵۷ و روی کارآمدن یک حکومت اسلامگرا که با بهائیان سر ستیز داشت، او نیز مانند دیگر بهائیان از کار اخراج شد. برای گذران زندگی شغل نصب پرده کرکره‌ای را انتخاب کرد. به روایت یکی از بستگان او، پس از پیروزی انقلاب ۵۷، یکی از دوستان او «به نیتی خیرخواهانه» اعلامیه‌ای مبنی بر تبری ذبیح‌الله محرمی از دیانت بهایی، به روزنامه‌ها ارسال می‌کند. ذبیح‌الله محرمی پس از اینکه متوجه این مسئله می‌شود به آن اعتراض می‌کند و تعلق خود به دیانت بهایی را اعلام می‌کند.

جمهوری اسلامی در سال ۱۳۷۴ ذبیح‌الله محرمی را دستگیر می‌کند. در آغاز، تلاش کردند او را از دیانت بهایی خارج کنند و به‌زور به اسلام باورمند کنند. در بخشی از حکم «دادگاه» او، درباره تلاش دادگاه چنین آمده است: «نامبرده صراحتا خود را بهائی و معتقد به مبانی مسلک مزبور معرفی نموده و علی‌رغم کم‌دانستن اطلاعات خود راجع به دیانت مقدس اسلام و فرقه ضاله مضله بهائیت حاضر نگردید پیشنهاد این دادگاه مبنی بر ارشاد‌نمودن وی توسط افراد خبیر و آگاه را بپذیرد».

دادگاه، ذبیح‌الله محرمی را به «ارتداد» محکوم کرد و تصمیم گرفت به علت باورمندی به آیین بهایی او را به قتل برساند. فشار بین‌المللی چنان سنگین بود که جمهوری اسلامی از تصمیم اولیه منصرف شد و حکم قتل ذبیح‌الله محرمی به «زندان ابد» بدل شد. دولت‌هایی چون استرالیا، کانادا، آلمان، آمریکا، فرانسه، و نهادهایی چون پارلمان اروپا این حکم را شدیدا محکوم کردند. سازمان عفو بین‌الملل نیز در سال ۱۳۷۵ ذبیح‌الله محرمی را «زندانی وجدان» نامید. جمهوری اسلامی به او اتهام «جاسوسی برای اسراییل» نیز زده بود.

باز به روایت بستگان او، در زندان‌های ابرقو و اردکان از ذبیح‌الله محرمی عملا بیگاری کشیدند و او را به کارهای طاقت‌فرسا وا داشتند. فشار زندان عملا چنان سنگین بود که او مجبور به جراحی زانو شد. همان‌گونه که در بالا اشاره شد با توجه به فشارهای سنگین زندان، ذبیح‌الله محرمی در آذر ۱۳۸۴ در زندان جان خود را از دست داد. البته با توجه به فضایی که اساسا در قبال نوع و چگونگی بازداشت و نیز کیفیت زندان او وجود داشت می‌توان گفت او به معنای واقعی کلمه به قتل تدریجی جمهوری اسلامی کشته شد. ذبیح‌الله محرمی هنگام فوت ۴ فرزند داشت.

#گفتگو_توانا #ذبیح_الله_محرمی

@Dialogue1402

«پیشنهاد میکنم این ویدئو رو منتشر کنید. یک کارشناس مذهبی در ترکیه داره روی اختیار خانم‌ها برای نوع پوشش تاکید میکنه و اینکه بسته به آدم‌هاست که حرام و حلال اسلامی رو چگونه انتخاب و تفسیر کنند. به نظرم مذهبی‌های ما هم به این درک برسند و از قرآن و اسلام تفسیری بدن که به قول خود شما مداراجویانه باشه نه شب و روز بهانه بشه برای دعوا و درگیری. البته در ایران هم دیدم چنین کسانی هستند که این حرفا رو میزنن. باید بیشتر بشه»

_متن و ویدئو ارسالی از همراهان

-- سپاس از این همراه گرامی و بحث پراهمیتی که مطرح کرده‌اند. ترویج نگاه‌ها و برداشت‌هایی از مذاهب که رواداری را توسعه دهند و آن را گرامی بدارند یکی از مهم‌ترین نیازهای جوامعی همچون کشور ایران است. نظر شما چیست؟

#گفتگو_توانا #پوشش_زنان #مدارای_مذهبی #جمهوری_اسلامی

@Dialogue1402

«یادم نمیاد در صفحه شما بود یا جای دیگر بود خوانده بودم که یکی از لوازم مدارا و تقویت آن، تقویت عقلانیت حتی در مذهبی‌ها است. زمانی که مذاهب تلاش کنند دایره تاثیرگذاری خود را رستگاری شخصی تعریف کنند نه رفتارهای آزاردهنده اجتماعی یا قصه‌های ضدعقلانیت و خردورزی. به نظرم قصه ماه محرم از آن دست پدیده‌هایی است که به چنان زوایدی آغشته شده که عملا موجب خنده و تمسخر است. نمونه‌اش این ویدئو».

_متن و ویدئو ارسالی از همراهان

-- بله در همین صفحه بود که رستگاری را کارکرد اصلی مذاهب دانستیم. همان چیزی که زمانی یکی از متفکران مذهبی گفته بود و خدا و آخرت را هدف بعثت انبیا تعریف کرده بود نه دخالت دین در دنیا و امور دنیا را.

#گفتگو_توانا #ماه_محرم #عقلانیت #مذهب_شیعه

@Dialogue1402

وقتی اخلاق را با مذهب گره بزنیم به چنین بن‌بست‌هایی می‌خوریم!

این روحانی در اینجا در تلویزیون مدعی می‌شود حضور روحانیت به عنوان نمایندگان مذهب کمک می‌کند اخلاق رشد پیدا کند و به عنوان نمونه زندانی وجود نداشته باشد.

خب مجری هم پرسشی بدیهی می‌پرسد؛ در قم که حوزه علمیه وجود دارد و این اندازه از روحانیون هستند زندانی نیست؟!

و روحانی وا می‌ماند!

اخلاق را به مذهب گره نزنیم؛ اگر این پیوند ناضروری را ایجاد کنیم عملا غیرمذهبی‌ها را غیراخلاقی می‌پنداریم.

- ویدئو ارسالی از همراهان

#گفتگو_توانا #اخلاق_فرامذهبی #حوزه_علمیه #روحانیت_شیعه

@Dialogue1402

قتل‌های زنجیره‌ای به ویژه‌ در دهه ۷۰ در ایران برجسته بودند.

این قتل‌ها عملا و مستقیما توسط وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی به عنوان یک وظیفه سازمانی پیگیری می‌شد.

شاید وجه «سازمانی» این قتل‌ها کمی غریب به نظر برسد ولی این واقعیتی است که خود عوامل وزارت اطلاعات به آن اذعان کرده بودند.

به عنوان نمونه در اعترافات کسانی که این قتل‌ها را انجام می‌دادند و در گزارش مربوط به قتل داریوش فروهر و پروانه فروهر، عبدالله اسدی کارمند وزارت اطلاعات چنین گفته بود:

«اینجانب به مقتضیات شغلی که دارم و طبق روال گذشته که در پرینت کاری که در وزارت برایم در نظر گرفته شده به جز موارد دستگیری، بازرسی و انتقال و ربایش و طراحی و هدایت عملیات، انجام حذف فیزیکی در برنامه کاری پیش‌بینی شده.

لذا طبق روال گذشته فقط اجرای حکم داریوش فروهر و همسرش به ما محول شد و آنهم طبق دستور سلسله مراتب یعنی از سوی مسئول اداره و مدیرکل مربوطه و ما هم از قدیم تا این حد را مجاز بودیم بدانیم به خاطر مسائل حفاظتی و امنیتی و طبق روال قبل که کار از سوی آن‌ها ابلاغ می‌شد و سپس انجام می‌شد، این کار را هم به اتفاق برادران قبول کردیم …».

علیرضا داوودی معروف به امیر اکبری، دیگر کارمند وزارت اطلاعات گفته بود: «اتهام را قبول ندارم. این امور در تشکیلات اطلاعات بسیار عادی است. … تمام برادران در هر کاری که شرکت کنند با وضو بوده و با ذکر مأموریت انجام می دهند... مجدداً باید بگویم که قتلی اتفاق نیافتاده بلکه حذف دو عنصر پلید که دستور آن توسط مقامات تشکیلات صادر گردیده. این نوع مأموریت‌ها را تیم‌های بسیار انجام داده‌اند و برای آن‌ها هم جوایز بزرگ دریافت کرده‌اند و بنده هم موظف به تشکیلات اطلاعات هستم».

محسنی، کارمند دیگر وزارت اطلاعات گفته بود: «کار حذف فیزیکی و دیگر کارها از قبیل دستگیری، انتقال متهم و مراقبت ثابت و غیره از سال ۱۳۷۰ در پرینت کاری از طرف وزارت برای ما مشخص شده بود و جزء وظایف قسمت ما بود».

این روایت‌ها خود به اندازه کافی گویای وجه سازمانی و سیستماتیک قتل‌های زنجیره‌ای هستند. قتل‌هایی که نمی‌توانست «خودسرانه» باشد آنگونه که وزارت اطلاعات در بیانیه خود در تبری از قتل‌های زنجیره‌ای مدعی شده بود.

بر این اساس می‌توان مدعی شد قتل‌های زنجیره‌ای روشنفکران و دگراندیشان نمونه‌ای از مداراستیزی سیستماتیک در ایران است.

شما چه می‌اندیشید؟

#گفتگو_توانا
@dialogue1402

در مرام باورمندان به جمهوری اسلامی اگر کسی حتی ولایت فقیه را تشریفاتی هم بداند، «مرتد» محسوب می‌شود و بایستی اعدام شود!

به جمهوری اسلامی خوش آمدید!

در این نظام حتی تردید در نوع جایگاه ولی فقیه نیز ارتداد و اعدام می‌آورد چه رسد به تردید و آزادی بیان در قبال شخصیت‌های تاریخی و مذهبی اسلام.

بارها در اینجا نوشته شده است مدارای مذهبی در ایران پیوند خورده است با ضرورت استقرار حکومت سکولار و دموکراتیک.

آیا در ذیل ولایت فقیه می‌توان به استقرار رواداری مذهبی اندیشید؟

#گفتگو_توانا #ولایت_فقیه #اقلیت_مذهبی #حقوق_خداناباوران

@Dialogue1402

یک تن از همراهان ارجمند این صفحه این ویدئو را برای ما فرستاد تا نظرمان را درباره آن بنویسیم.

گفتگو بین یک فرد روحانی هوادار جمهوری اسلامی و دکتر برهانی - استاد حقوق دانشگاه - است. این بخشی بسیار کوتاه از مناظره است.

سه نکته درباره همین بریده‌ی کوتاه می‌توان بیان کرد:

۱- نفس گفتگو و مناظره درباره مسائل پراهمیت و حیاتی کشور باید فراگیر شود. البته این بسیار ناگوار است که مسئله پوشش - که از شخصی‌ترین امور است - باید این اندازه در کشور ما مورد بحث شود اما به هرحال اکنون واقعیت ناگزیر این است. نفس گفتگو درباره این مسائل را باید فراگیر کرد. باید یاد بگیریم درباره مسائل مورد اختلاف گفتگو کنیم نه نزاع!

۲- راه تعامل و بسط مدارا نه تنها از راه انکار حقیقت نمی‌گذرد بلکه انکار واقعیت و حقیقت بیرونی مانع از فراهم‌آوری بستر لازم برای بسط رواداری است. این روحانی مدام تلاش می‌کند واقعیاتی همچون فشار و آزار جمهوری اسلامی بر خانم‌هایی که پوشش اختیاری دارند را انکار کند. این طبعا حیرت دکتر برهانی را بر می‌انگیزد. چون آن را با واقعیت ناهمخوان می‌بیند و می‌بینیم که بحث در این سطح می‌ماند که به این روحانی ثابت شود که حکومت در حال آزار شهروندان با پوشش اختیاری است!

۳- کسانی که به مردم‌مداری باورمند هستند و حکومت‌ها را تابع مردم می‌خواهند نه آقابالاسر، بهتر می‌توانند فضای مداراجویی را تقویت کنند حتی اگر خود به یک عقیده خاص باورمند باشند. در اینجا دکتر برهانی که از مردم دفاع می‌کند، خود یک مسلمان باورمند است اما از آنجا که به حاکمیت مردم باور دارد می‌گوید باید حقوق کسانی که پوشش اختیاری تن می‌کنند پاس داشته شود.

نظر شما چیست؟

#گفتگو_توانا #پوشش_اختیاری #حکومت_ملی #مردم_داری

@Dialogue1402

این توییت را می‌بینید؟ متعلق به ۵ سال پیش است. روایت یک هم‌میهن بهایی از رنجی که بر بهاییان ایران می‌گذرد.

اما دردآور این است که در این ۵ سال وضع نه تنها بهتر نشده بلکه بدتر شده است. همچنان بازداشت گسترده بهاییان و زندانی‌کردن و غصب اموال و محرومیت از اشتغال فقط و فقط به علت باور متفاوت مذهبی.

خامنه‌ای پیش از این گفته بود: «ایران آزادترین کشور دنیاست»!

بله! فقط در این آزادترین کشور دنیا نمی‌توان یک مذهب متفاوت داشت! درحالیکه در همه جای دنیا می‌توان بهایی بود و به آن به عنوان یک مذهب احترام می‌گذارند در ایران که خاستگاه دین بهایی است نمی‌توان بهایی بود.

بهاییان هموطنان ما هستند با حقوقی کاملا برابر با دیگر ایرانیان. آن‌ها پیش از بهایی بودن ایرانی هستند. چنان که من و شما قبل از شیعه بودن، سنی بودن، بی خدا بودن، مسیحی بودن، یهودی بودن، زرتشتی بودن، یک ایرانی هستیم. ایران برای همه ایرانیان است!

#گفتگو_توانا #مدارای_مذهبی #خامنه_ای #جمهوری_اسلامی #صدای_پای_صبح

@dialogue1402

در راستای ستمی که بر بهاییان ایران می‌رود اکنون در توییتر هشتگ #صدای_پای_صبح استفاده می‌شود.

هشتگ غم‌انگیزی نیز است؛ چه آنکه حامل این واقعیت است که اکنون بهاییان ایران در ظلمات ستم سیستماتیک جمهوری اسلامی بسر می‌برند.

ستمی که بایستی امیدوار باشیم فقط محدود به جمهوری اسلامی باشد و اگر حکومتی مردمی و مداراجو در ایران حاکم شد، بهاییان بتوانند از حقوق حقه لازم شهروندی در کنار دیگر شهروندان ایران برخودار باشند.

شما چه فکر می‌کنید؟ به نظر شما ستم بر بهاییان در ایران با رفتن جمهوری اسلامی خواهد رفت؟ به نظر شما می‌توان امیدوار به رفع ستم از بهاییان بود؟ به نظر شما #صدای_پای_صبح برای بهاییان شنیده می‌شود؟

#گفتگو_توانا #مدارای_مذهبی #خامنه_ای #جمهوری_اسلامی #صدای_پای_صبح

@dialogue1402

دکتر علی‌مراد داوودی در سال ۱۳۰۰ در خانواده‌ای بهایی در خلخال متولد شد. از دانشگاه تهران در رشته فلسفه دکترا گرفت و در همان دانشگاه به تدریس این رشته نیز مشغول شد. علی مراد داوودی در دانشگاه تهران استادی ممتاز و محبوب محسوب می‌شد. او در حوزه فلسفه چندین اثر را تالیف و ترجمه کرده بود.

دکتر داوودی در سال ۱۳۵۴ به عضویت محفل ملی بهائیان ایران برگزیده شد. با روی‌کار‌آمدن جمهوری اسلامی، خمینی که بهاییان را در فتوایی «کافر و نجس» نامیده بود، دستور به محدودیت و آزار آنان داد.

او در آبان ۱۳۵۸ در تهران ربوده شد و به قتل رسید. مرجان داوودی فرزند او درباره ناپدیدشدن و سپس قتل پدرش می‌گوید:

«با تعدادی از دوستان ایشان به پارک رفتیم تا تحقیق کنیم و ببینیم کجا هستند. نگهبان پارک توضیح داد که یک جیپ آمده و او را به زور داخل ماشین کرده است. ما حدس زدیم که این جیپ باید دولتی باشد، زیرا هر ماشینی اجازه‌ ورود به پارک را نداشت. وقتی چند ساعت بعد دوستانش دوباره سراغ نگهبان پارک رفتند او همه چیز را تکذیب کرد».

محققان او را از نخستین قربانیان قتل‌های زنجیره‌ای در ایران می‌دانند. نکته جالب‌توجه درباره علی‌مراد داوودی آن است که علی‌رغم باورمندی عمیق به آیین بهایی، عمیقا باورمند به آزادی مذاهب بود و اجازه نمی‌داد باورمندی شخصی او در حوزه پژوهشی، اثرگذار باشد. دکتر بهروز ثابت، محقق علوم اجتماعی درباره مشی آزادمنشانه‌ی دکتر علیمراد داوودی می‌گوید:

«استاد داودی تعلقی عمیق و ایمانی محکم به آئین بهائی داشت. در عین حال ایشان به‌‌ همان شدت معتقد بود و تعهد داشت که نگذارد آراء شخصی‌اش وارد حوزه پژوهش‌های آکادمیک فلسفی شود و یا کلاس درسش تحت تاثیر باور‌های خصوصی او قرار گیرد».

درواقع علیمراد داوودی جدای از آنکه استادی برجسته در حوزه فلسفه بود، به همان اندازه می‌تواند الگویی برای زیست صحیح آکادمیک نیز باشد. تلاش برای تفکیک باورهای مذهبی شخصی از مباحثی که در کلاس‌های درس در می‌گیرند، نکته‌ای است که در جمهوری اسلامی نه تنها غایب است بلکه برعکس عمل می‌شود.

جمهوری اسلامی تلاش می‌کند از معلمان و اساتیدی بهره بگیرد که مروج ایدئولوژی مذهبی این نظام باشند. بدیهی است که امثال علیمراد داوودی با چنین مشی و باورهایی تاب آورده نمی‌شوند به ویژه وقتی بهایی هم باشند!

#صدای_پای_صبح #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

مجموعه پادکست «دیگری‌نامه»،

به زودی هر هفته،

از صفحات «گفت‌وشنود در شبکه‌های اجتماعی.

در مجموعه پادکست‌های پیش رو، راجع به «دیگری» حرف می‌زنیم، راجع به تمامی آن‌ها که از ما نیستند و دقیقاً به همین طریق، در شکل‌دادن به هویت خود ما نقش مهمی ایفاء می‌کنند.

اگرچه بین ما و آن دیگری‌ها رابطه پیچیده‌ای از مهر و کین، خشم و همدلی، و زندگی و مرگ در جریان باشد.

در این مجموعه که امیدواریم بستری برای گسترش فرهنگ گفت‌وگو در مقولاتی باشد که سنتاً در حیطه ادیان و سنت‌های دینی بوده است، راهی بهتر ندیدیم که بر «دیگری» در فرهنگ دینی و به عبارت دیگر، بر دگرباشی دینی تمرکز کنیم.

بر همین اساس، تمامی باورمندان به ادیان رسمی و غیررسمی و حتی خداناباوران و منتقدان دین هم در دایره‌ی مخاطبان ما در این مجموعه قرار می‌گیرند.

وبسایت:
https://tolerance.tavaana.org/fa/Podcast_Others

#گفتگو_توانا #مدارای_مذهبی #دیگری_نامه #جمهوری_اسلامی #صدای_پای_صبح

@Dialogue1402