مانیفستی برای مرکززدایی از شهرگرایی جهانی
اریک شپرد، هلگا لِیتنر، و آنانت مارینگانتی
برگردان: بهرنگ صدیقی
«جریان غالبِ دانش‌پژوهیِ شهری، شهری‌شدن را فرایندی جهانی تلقی می‏کند که در بهترین شکل از طریق کاربرد آن دسته از سازوکارهای توسعه در گستره‏ی جهانی حاصل می‌شود که نخستین بار در کشورهای سرمایه‌داریِ پیشرفته به کار گرفته شده‏اند. اما ناکامی‌های مکررِ این نگاه در تحققِ آرمان‌هایش مبنی بر دستیابی همگان به ثروت و پایداریِ زیست‌محیطی، دانش‌پژوهان شهری را به بازاندیشی در خصوص پیش‌فرض‌های غالب در این زمینه واداشته است. در این مقاله، ما با تکیه به بیانیه‌ای ده ‏بندی نشان می‌دهیم که مرکززدایی از شهرگراییِ جهانی به ما کمک می‌کند تا نظریاتِ شهری‌ای را که شهری‌شدنِ کشورهای شمال را هنجار تلقی می‌کند به نقد بکشیم. با مرکززدایی از شهرگرایی جهانی همچنین می‌توان توجهی ویژه به تخصص و رویکردهای نظریِ اکثریتِ شهرها، که زیر سایه‏ی شهرهای شمالی قرار گرفته‌اند داشت و آینده‌هایی بدیل برای شهرها تصوّر و محقق کرد».
برای خواندن و دانلود این متن به سایت «فضا و دیالکتیک» (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/provincializing-global-urbanism/
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»

مجموعه مقالات ۹۵
ویژه‌ی نوروز ۹۶
با آغاز بهار فضا و دیالکتیک پا در ۶ ماهگی خود می‌گذارد. پراکسیسی که در نفی بازنمایی مخدوش از مسئله شهر سر و شکل گرفت. بازنمایی‌ای که توسط سلبریتی‌های آکادمیک ترویج و به کمک نهادهای قدرت تحمیل می‌شود.
فضا و دیالکتیک با بازشناسایی گسست‌ها و پیوست‌های تاریخ، به ظهور دورانی نوپدید باور دارد که از سلف قرن نوزدهمی خود یعنی سرمایه داری صنعتی کیفیتاً متفاوت است. این دوران نوپدید را "عصر شهری" یا اوربان می‌نامیم و معتقدیم برای شناختش نیازمند مقولات، روشها و کارتوگرافی‌های جدید هستیم.
برای خواندن و دانلود این مجموعه مقالات به سایت «فضا و دیالکتیک» (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/space-and-dialectic-96-special-issue1/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

دیالکتیک اجتماعی‌ـ‌فضایی
ادوارد سوجا
برگردان و تلخیص: نرگس خالصی مقدم
«فضا یک ابژه علمی نیست که از ایدئولوژی و سیاست بریده شده باشد؛ بلکه همواره استراتژیک و سیاسی بوده است. اگر فضا با توجه به محتویات‌اش حال‌‌وهوای بیطرفی و بی‌تفاوتی دارد و در نتیجه به‌نظر می‌رسد که صرفاً فرمال است و فشرده‌ای از انتزاع منطقی، دقیقاً به این دلیل است که اشغال شده و مورد استفاده قرار گرفته است، و پیشاپیش محل همگرایی فرآیندهایی از گذشته بوده که رد پای آن‌ها همیشه در چشم‌انداز آشکار نیست. فضا از عناصر تاریخی و طبیعی سرشته شده و شکل گرفته است، اما این یک فرآیند سیاسی بوده است. فضا سیاسی و ایدئولوژیک است. محصولی است که به‌معنای واقعی کلمه، انباشته از ایدئولوژی است»
برای خواندن و دانلود این متن به سایت «فضا و دیالکتیک» (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/sociospatial-dialectics/
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

بازگشت به ریشه‌ها: تاملی انتقادی درباره‌ی فاجعه‌ی پلاسکو
بهزاد ملک‌پور اصل
«بررسی اجمالیِ شیوه‌ی تغییر و توسعه‌ی شهریِ تهران نشان‌دهنده‌ی روندی مغایر با اصول بنیادین حق به شهر است؛ چرا که این واژه بر حقوق شهروندان و برخورداریِ منصفانه‌ی عامه‌ی مردم از حقوق مرتبط با تغییر و توسعه‌ی شهری اشاره دارد و ساختار مدیریت شهری را ملزم به رعایت این حقوق می‌کند؛ موضوعی که با ساختار حقوقی مدیریت شهری تهران به‌ويژه در این دوازده سال سازگار نیست».
برای خواندن و دانلود این متن به سایت «فضا و دیالکتیک» (لینک زیر) مراجعه کنید:

http://dialecticalspace.com/return-to-the-root/
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

شورای شهر متخصص: مدِ فکری جدید!
در رد استدلال‌های حامی تخصص‌گرایی در شورای شهر
آیدین ترکمه
«در روز‌های اخیر با نزدیک‌شدن به زمان برگزاری انتخابات دوره‌ی پنجم شوراهای شهر و روستا در ایران گرایش شدیدی به تخصص‌گرایی در بخش‌هایی از جامعه به چشم می‌خورد. در شبکه‌های اجتماعی متن‌هایی در حمایت از یک شورای شهر متخصص منتشر شده و دست به دست می‌گردد. تمام این متن‌ها یک فرض/نوید مشترک دارند: اگر اعضای شورای شهر، متخصص ــ ترجیحاً شهرساز، معمار، جامعه‌شناس، حقوق‌دان، و جغرافیدان ــ باشند مسائل و مشکلات شهری برطرف خواهند شد یا دست کم وضعیت بهتر از آن‌چه هست خواهد شد. در این نوشته‌ می‌خواهم نشان دهم که چرا چنین فرضی از اساس گمراه‌کننده و ایدئولوژیک است.»
برای خواندن و دانلود این متن به سایت «فضا و دیالکتیک» (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/city-council1/
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

اهمیت فضاهای شهری جنسیتی برای عرصه‌ی عمومی
دافنه اسپین
هیلدا طهرانی، آتنا کامل
«در مجموع تحقیق من نشان می­‌دهد تفکیک جنسیتی اجباری در مکان­‌های منفرد، دسترسی زنان به عرصه‌ی عمومی را کاهش می‌­دهد، در حالی که تفکیک داوطلبانه موجب افزایش دسترسی زنان می­‌شود. هدف این مقاله کشف شرایطی است که زنان موفق به خلق فضاهای شهریِ جنسیتی برای خودشان می‌­شوند.»
برای خواندن و دانلود این متن به سایت «فضا و دیالکتیک» (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/importance-urban-gendered-spaces/
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

پنجاه سال با «حق به شهر»
اندی مریفیلد
برگردان: علی عزیزی
«باقی‌مانده‌ها مردمی هستند که حاشیه‌­ای‌­بودن را درون خود احساس می­‌کنند؛ کسانی که حاشیه هویت‌شان شده است، حتیٰ اگر برخی اوقات در مرکز قرار بگیرند. آن‌ها در دنیای کار یافت می‌­شوند: کارگران بی‌ثبات و تعدیل‌شده، کارگران اقتصاد غیررسمی و موقتی، کارگران بخش­‌های خدماتی کم‌­اهمیّت؛ کارگران بخش کشاورزی ــ باقی‌مانده‌ها کارگرانی هستند بدون مقررات [حمایتی]، بدون حقوق و امنیّت، بدون مزایا و مستمری؛ آن‌­ها کارگرانی هستند که هیچ سهم واقعی در آینده‌ی (بازار) کار ندارند. آن‌ها از نسل نینجنا (بدون درآمد، بدون شغل، بدون دارایی) هستند؛ یونانی­‌هایی که فشار عمده‌ی طرح­‌های ریاضت اقتصادی تروئیکا را بر دوش خود احساس می­‌کنند؛ جوانان عرب و آفریقایی حومه‌ی شهرهای فرانسه که اموال­‌شان مصادره شده است؛ فلسطینی­‌هایی که به تانک‌­های اسرائیلی سنگ پرتاب می‌­کنند؛ کردهای روژآوا در شمال سوریه و ...»
برای خواندن و دانلود این متن به سایت «فضا و دیالکتیک» (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/fifty-year-with-right-to-the-city/
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

فضا و دیالکتیک برگزار می‌کند:
کارگاه پژوهشی/آموزشیِ مسأله‌ی مسکن
زمان برگزاری: خرداد ۹۶
«در این کارگاه که فاز اول آن در ۴ جلسه‌ی ۴ ساعته تعریف شده است به واکاوی انتقادی مسأله‌ی مسکن در ایران می‌پردازیم. تصورمان این است که با اتکای به نظریه‌ی شهری انتقادی و با استفاده از تجارب تاریخی هم در ایران و هم در سایر کشورها می‌توان تصویری نسبتن جامع از مساله‌ی مسکن در ایران ارائه داد؛ تصویری که از دید ما در حال حاضر وجود ندارد.»
برای دانلود طرح کارگاه و اطلاعات بیشتر به سایت «فضا و دیالکتیک» (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/housing-problem/
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

عدالت، سیاست و خلق فضای شهری
سوزان فاینشتاین
برگردان: کامیار رئیسی‌فر
«نقایص تحلیل اقتصادسیاسی، در درجه‌‏ی اول، به دلیل تبیین پدیده‏‌ی شهر به منزله‌‏ی محصول نیروهای اقتصاد سرمایه‌‏داری نیست. بلکه، نخست به این دلیل است که گویی اقتصادسیاسی اطمینان دارد مسأله‌‏ای را که تشخیص داده، همان مسأله‏‌ای است که برای همه‏ بیشترین اهمیت را دارد (یا باید داشته باشد)؛ و دوم به دلیل استراتژی سیاسی آن است، که از دموکراسی قوی طرفداری می‌‏کند، اما همزمان انتخاب‌‏های اکثریت محافظه‌کار را نمی‌‏پذیرد. این که آیا می‌‏توان یک رویکرد اقتصاد سیاسی اتخاذ کرد که با بینش‌‏های حاصل از سایر سنت‏‌ها کنار بیاید، مسأله‌‏ای است که کمی بعد به آن پرداخته خواهد شد.»
برای خواندن و دانلود این متن به سایت «فضا و دیالکتیک» (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/justice-politics-and-the-creation-of-urban-space/
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

شهر و دموکراسی: نگاهی انتقادی به موضوع انتخاب شهردار از سوی شورای شهر
آیدین ترکمه
«اگر بپذیریم که شهر تولید می‌شود پرسش‌های اساسی که مسأله‌ی شهری حول آن‌ها تعریف می‌شود این‌ها خواهند بود: چه کسی/کسانی شهر را تولید می‌کنند؟ در راستای منافع چه کسی/کسانی چنین می‌کنند؟ و شاید مهم‌تر از همه، این‌که چگونه شهر را تولید می‌کنند. به این ترتیب می‌پذیریم که مسأله‌ی شهری را باید حول تولید دموکراتیک شهر صورت‌بندی کرد. در نتیجه بهتر است به جای آن‌که در سطح واقعیت‌های بی‌واسطه بمانیم نگاهی بی‌اندازیم به لایه‌های زیرین مسأله. آلودگی هوا (یا ترافیک سنگین یا نابودی جنگل‌ها یا تراکم‌فروشی یا ...) خود محصول شکل خاصی از تولید شهر است.»
برای خواندن و دانلود این متن به سایت «فضا و دیالکتیک» (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/urban-democracy/
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

تکامل تاریخی انباشت سرمایه در نظام سرمایه‌داری
سما ییلماز گنچ
برگردان: علیرضا فدائی‌پور

«انباشت سرمایه، جوهر نظام سرمایه‌داری است. هدف اصلی این نظام، بیشینه‌کردن سود است و هنگامی‌که انباشت سرمایه متوقف گردد، وضعیت منتج به بحران خواهد شد این بحران‌ها تداوم نظام سرمایه‌داری را مورد تهدید قرار داده و بدین طریق، تناقضات درونی سیستم به منصه‌ی ظهور خواهد رسید. انباشت سرمایه، فرایندی است که نمی‌بایست متوقف شود. چرا که با توقف آن، تداوم نظام سرمایه‌داری دچار خدشه خواهد شد. از این ‌رو روند انباشت سرمایه در نظام سرمایه‌داری از اهمیت بالایی برخوردار است و این مسئله از مدت‌ها پیش در ادبیات اقتصادی مورد تأکید واقع شده بود.»
برای خواندن و دانلود این متن به سایت «فضا و دیالکتیک» (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/historical-evolution-of-the-capital-accumulation-in-the-capitalist-system/
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

تبدیل‌شدن به اوربان، طبق کدام معیار؟
جان فریدمن
همن حاجی‌ میرزایی
«گفته‌ می‌شود که ما در عصر اوربان به سر می‌بریم: این عبارت به کلیشه تبدیل شده است، اما معنای آن چیست؟ نیل برنر و کریستین اشمید در مقاله‌ی اخیرشان حمله‌ی کوبنده‌ای به دوگانه‌ی اوربان/رورال کردند. سر‌شماری‌ها، تراکم‌های جمعیت، و تعداد چراغ‌های روشن در شب همه اشکالی از اوربانیته‌ را نشان‌‌ می‌دهند که به‌واسطه‌ی محدودیت‌های قلمرویی منفجر شده‌ است. و هنوز، ما در حال نقطه‌گذاری بر روی نقشه‌ها، به برداشت‌های منسوخ‌شده‌ی مرتبط با «سیتی» چسبیده‌ایم. اما طبق نظر برنر و اشمید، آن‌چه هنوز تحت عنوان «سیتی» به آن ارجاع می‌دهیم یک پدیده‌ی نظریه‌پردازی‌نشده است که توسط متخصصان آمار (که آن‌ها را «متخصصان دولت» نامیده‌اند) ساخته‌شده است؛ طبق نظر آن‌ها سیتی یک مفهوم «آشفته» است. من با آن‌ها موافقم. آن‌چه به دنبالش هستند یک زبان جدید و دارایِ بنیان نظری برای «اوربان» در مقیاسی سیاره‌ای است.»
برای خواندن و دانلود این متن به سایت «فضا و دیالکتیک» (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/becoming-urban-on-whose-term1/
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

فريدمن، جان زيبا!
عارف اقوامی مقدم
مقدمه‌ای بر مقاله‌ی «تبدیل‌شدن به اوربان، طبق کدام معیار؟»
«اغتشاش نظری فریدمن را می‌توان به‌وضوح در ارجاع نقش تلخکان دربار به برنامه‌ریز در دوره‌ی مدرن ديد. تلخكانی که باید مسئوليت «گفتن حقیقت به قدرت» را عهده‌دار شوند. او در ناسازه‌ای آشکار، مشخص نمی‌کند که این تلخلکان مدرن (برنامه‌ريزان) حقیقت را از کجا یافته‌اند؟ چه شرایطی مانع از آن شده است که قدرت حقیقت را نداند؟ و يا سرانجام، آیا دامن زدن به این تصور که قدرت حقیقت را نمی‌داند، مشارکت در سرکوب نیست؟
فریدمن ناظر بیرونی به جهان است! تصوری پاك‌دستانه و منزه‌طلبانه از شرهای جهان دارد. در مبارزه‌ی هرروزه درگیر نبوده است. آپارتوس نظری منسجمی ندارد. آكادمیسينی، كه در جوانی چوب نافرمانی را خورده است، و شايد همين به هراس روانی او از درگيری با نهادهای قدرت دامن زده است. همين امر به‌خوبی در مقاله‌ی حاضر، شايد به‌قول روانشناسان فرويدی از مجرای ضمير ناخودآگاه به زبان آورده می‌شود: «هنگام ارائه‌ی واقعیت بی‌پرده‌ی چیزها، ما یا با آن اندک شمارانی هستیم که قدرت را در دست دارند یا با ‌آن بسیارانی که ناتوانند و حق‌شان در مقام انسان از سوی نیروهای ویرانگر سیتی سرمایه‌داری نقض می‌شود. با افشای خطاهای اجتماعی، خودمان را در همبستگی با آن‌هایی نشان می‌دهیم که تحت ستم قرار گرفته‌اند. با نمایش علنی، همبستگی آن‌هایی را که مقاومت می‌کنند تقویت می‌کنیم»!!»
برای خواندن و دانلود این متن به سایت «فضا و دیالکتیک» (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/john-friedmann-memorial/
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

کشف «فضاهای متفاوتِ» فوکو
پیتر جانسون
برگردان: آتنا کامل
«هیچ الگو یا مسیر ثابتی برای دنبال‌کردن هتروتوپیاها وجود ندارد ولی وجود آنها نشانگر «گسست در زندگی عادی، عرصه‌های خیالی و بازنمایی‌های چندصدایی است». بر اساس مفهوم هتروتوپی لوفور،‌ بازی مسخره‌ای از تفاوت‌ها در جریان است که در آن منطق تضاد یا دیالکتیک منفی یا هیچ صورت‌بندیِ پیوسته‌ی اتوپیکی وجود ندارد. هتروتوپیاها هیچ راه‌حل یا تسلایی ارائه نمی‌دهند فقط در مفاهیم آشنای ما از خودمان خلل ایجاد می‌کنند و آن‌ها را مورد سنجش قرار می‌دهند. این فضاهای متفاوت که با اشکال پیش‌گویانه‌ی آرمان‌گرایی به ستیز برمی‌خیزند، حاوی هیچ وعده یا فضای آزادی نیستند. هتروتوپیاها با درجات مختلفی از شدت و حدت و تنوع نامتجانس‌شان با یکدیگر برخورد می‌کنند و نوری را در مسیر تخیل و تصور ما روشن می‌کنند.»
برای خواندن و دانلود این متن به سایت «فضا و دیالکتیک» (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/unravelling-foucaults-different-spaces/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

تأملاتی درباره‌ی اجتماع و شهر
مقدمه‌ای بر کتاب «ساختن اجتماع»، برایان الیوت
نریمان جهانزاد
«در این متن برآنیم که پس از مروری بر اتیمولوژی واژه[‌ی اجتماع] و برخی ملاحظاتِ مقدماتی، معنای اجتماع و نظریه‌های مرتبط با آن را با توجه به مضمون و هدفِ کتاب، در سه گفتمانِ جامعه‌شناسی، برنامه‌ریزی و طراحی شهری، و فلسفه‌ی سیاسی مورد بررسی قرار دهیم.»
برای خواندن و دانلود این متن به سایت «فضا و دیالکتیک» (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/on-community-and-city/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

به سوی استراتژی اوربان
هانری لوفور
علی عزیزی
«آیا می‌توان «بحران چپ» را بر اساس ناتوانی‌اش در تحلیل این موضوعات توضیح داد یا بر اساس این واقعیت که آن‌ها را بسیار محدود صورتبندی کرده است؟ مسئله‌ی شهری دیگر مسئله‌ای محدود به امور داخلی یک شهر و قلمروی شهرداری نیست بلکه امری ملی و جهانی شده است. تقلیل امری شهری به مسکن و زیرساخت، بخشی از کوته‌بینی حیات سیاسی راست و هم‌چنین چپ است. مهمترین حقیقت سیاسی که «چپ» فرانسوی (آن‌چه از آن باقی مانده) برای بقایش باید درک کند، وجود یک برنامه‌ی وسیع شهری است که هم‌چنین باید پروژه‌ای برای تحول امر روزمره باشد؛ پروژه‌ای که هیچ ارتباطی با اربنیسم سرکوب‌گر و مبتذل، یا محدودیت‌های برنامه‌های توسعه ملی ندارد.»
برای خواندن و دانلود این متن به سایت «فضا و دیالکتیک» (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/toward-an-urban-strategy/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

سیتی‌ها یا اوربانیزاسیون؟ (شهرها یا شهری‌شدن؟)
دیوید هاروی
برگردان: آیدین ترکمه
«مسئله‌ی ما خیره‌شدن به یک گوی بلورینِ تار برای پیش‌بینی‌های همواره ریسکی و معمولن اشتباه درباره‌ی اینکه آینده چه شکلی خواهد بود نیست، بلکه جلب حمایت مبارزاتی است که به دنبال پیشبرد آمیزه‌ی مشخصی از فرایندهای تولید فضایی‌ـ‌زمانی هستند و نه هر آمیزه‌ ای، و آن هم در تعقیب منافع و اهداف مشخص و نه هر منافع و اهدافی. اگر زبانِ سیاسی صریح‌تری را به کار بگیریم، این بدان معنا است که تولید فضا‌ـ‌زمانمندی‌هایی که اوربان را تعریف می‌کنند هدف/ابژه‌ی تمام شیوه‌های مبارزه (طبقاتی، قومی، نژادی، جنسیتی، مذهبی، نمادین و ...) است و قدرت‌های هژمونیک (از سرمایه‌ی مالی تا بانک جهانی) می‌توانند دستورکارهای‌شان را از طریق تحمیل سامان‌های فضایی‌ـ‌زمانی خودشان، تحمیل کنند. اگرچه ممکن است به نظر برسد که آن‌ها عاملیت دیگرانِ طردشده و به‌حاشیه‌رانده‌شده را انکار می‌کنند، اما این نهادهای هژمونیک هرگز نمی‌توانند تولید فضا را به طور کامل کنترل کنند و در نتیجه در شکاف‌های فقدان کنترل است که تمام انواع امکا‌ن‌های آزادی‌بخش و رهایی‌بخش می‌توانند نهفته باشند ...»
برای خواندن و دانلود این متن به سایت «فضا و دیالکتیک» (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/cities-or-urbanization/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

تبدیل شدنِ شهر به جهان: نانسی، لوفور و تصور جهانی-شهری
دیوید مدن
برگردان: نریمان جهانزاد
«گلوبالیزاسیون که به زعم نانسی، در طی قرن‌ها گسترش یافته، فرایندی است که «غرب از رهگذرِ آن جهان را احاطه کرده است»(ص. ۳۵)، و مدرنیته‌یِ علمی، سیاره را مستعمره‌یِ خود ساخته و همه‌یِ پیوندها به جهانِ دیگر را گسسته است. گلوبالیزاسیون از طریقِ یک فرایندِ طولانیِ سکولاریزاسیون و افسون‌زدایی ساخته شده است. نانسی «معمایِ مدرن»(ص. ۵۰) را به مثابهِ «پایانِ جهان »، به معنای فقدانِ نظم و ترتیب و جهت‌یابی تلقی می‌کند. «دیگر جهانی نیست: دیگر موندوسی نیست. دیگر کوسموسی نیست. دیگر نظمی مرکب و کامل که در آن فرد بتواند یک مکان، سکونت و عناصرِ جهت‌یابی بیابد، وجود ندارد.»(نانسی، ۱۹۹۷، ص. ۴). در حال حاضر فقط این جهان وجود دارد، بدون هیچ بیرونِ برسازنده یا جهانِ دیگری- نه یک خدای متعال و نه ذاتی بیرونی- که از سوی‌اش، حد یا معنایی ایجاد شود. فرایندِ جهانی‌شدن (تا این‌جا این فرایند صرفاً تکنولوژیکی و اقتصادی بوده است) جهانِ دیگر را که منبعِ «معنیِ جهانِ» ما بوده، حذف کرده است؛ و اینک معنای جهان باید به دستِ خودمان از درونِ همین جهان صورت‌بندی شود.»
http://dialecticalspace.com/city-becoming-world/
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

اوربان (امر شهری) در دنیای معاصر چیست؟
روبرتو لویس مونته-مور
برگردان: همن حاجی‌میرزایی
«بافت اوربان تکثیرشده، پخش‌شده، و باقی‌مانده‌ی زندگی شهری را تحلیل برده است. این واژه‌ها، یعنی «بافت اوربان»، حوزه‌ی گسترش سیتی‌ها را دقیقاً مشخص نمی‌کنند، بلکه مجموعه‌ای از تجلیات چیرگی سیتی بر کانتری‌ساید را نشان می‌دهند. از این دیدگاه، یک خانه‌ی دوم، یک بزرگراه، یا یک سوپرمارکت در کانتری‌ساید، همه بخشی از بافت اوربان هستند.»
برای خواندن و دانلود این متن به سایت «فضا و دیالکتیک» (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/what-is-urban-in-the-contemporary-world/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

جنسیت در شهر
لیندا پیک
برگردان: ساینا مقصودی و آتنا کامل
«آن‌چه به طور معمول به عنوان زوال فضاهای عمومی درک می‌شود در واقع زنانه شدن این فضاهاست که معمولاً در قالب فضاهای تجاری درآمده‌اند. فضاهایی که اگرچه حضور زنان در آن‌ها احتمالاً به طور فزاینده‌ای افزایش یافته، اما دیگرانی مانند فقرا، بی‌خانمان‌ها و مردم رنگین پوست از این امکان بهره‌مند نیستند. در نتیجه فمینیست‌ها مفهوم فضاهای عمومی شهری را برای هویت‌ها و شهروندان متفاوت مورد مطالعه قرار داده و نشان دادند چطور فضاهای شهری در گذر زمان به گونه‌ای تنظیم شده‌اند تا بازتولید اجتماعیِ گروه‌هایی را که نیازمند کنترل قلمداد می‌شوند همچون زنان، کارگران و بی‌خانمان‌ها تحت کنترل درآوردند.»
برای خواندن و دانلود این متن به سایت «فضا و دیالکتیک» (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/gender-in-the-city/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

اقتصاد سیاسیِ فضای عمومی
دیوید هاروی
برگردان: ایمان واقفی و آلا حسن‌خالی
«آن‌چه از دست رفته بود ایده‌ی شهر به‌سان شکلی از اجتماعیّت و مکانی بالقوه‌ بود که در آن امکان خلق آرزوهای آرمان‌گرایانه‌‌ برای نظم اجتماعی حمایت‌کننده مهیا باشد. «شیوه‌ی بازنماییِ سیاسی، اقتصادی و ایدئولوژیک که روزگاری شهر را واحدی تصویر می‌کرد که گویی پرکتیس های اجتماعی آینده آن را تغییر می دهد» از دست رفته بود. بخشی از علل محو این شیوه‌های بازنمایی را باید در سرکوب ۱۸۴۸ یافت. اما محو بیش از پیش این شیوه‌های بازنمایی مرهون قدرت مبهوت‌کننده‌ی فضای نمایش است. وقتی که سرمایه شهر را صرفاً به‌سان عرصه‌ی نمایش به تصویر می‌کشد آنگاه شهر دیگر نه از خلال مشارکت سیاسی مردم به‌صورت فعّالانه‌ای خلق، که فقط توسط آنان به‌شکل منفعلانه‌ای مصرف می‌شود. شهر در نظم اجتماعی پیشین «افق‌های امکان را برای کنش‌ و فهم جمعی پیش‌رویِ ما می‌گذاشت». اما آنچنان که کلارک در خاتمه ابراز می‌کند "در عصر امپراتوریِ کالا تمام آن افق‌ها محو می‌شود".»
برای خواندن و دانلود این متن به سایت «فضا و دیالکتیک» (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/the-political-economy-of-public-space/
ـــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace