ویروسِ کرونا و فلاسفه
فوکو، آگامبن، نانسی، اسپوزیتو، بنوِنوتو، دیوِدی، موهان
ترجمه و تلخیص: نریمان جهانزاد
«یادداشت مترجم
در بیست و ششم فوریه‌ی سال جاری میلادی، جورجو آگامبن متنی با عنوان «وضعیت استثناییِ برآمده از اضطراری بی‌دلیل» در نشریه‌ی «مانفیست» منتشر کرد که سپس در برخی نشریات اینترنتی دیگر با عنوان «ابداع یک اپیدمی» به انگلیسی ترجمه شد.در واکنش به این متن، اندیشمندان و فلاسفه‌ی معاصری نظیر ژان‌لوک نانسی، روبرتو اسپوزیتو و برخی دیگر دست به قلم شدند. آگامبن سپس دو متن دیگرِ «شیوع» و «شفاف‌سازی» را درخصوص ویروس کرونا و بحث‌های حاصل از آن، در نشریه‌ی Quodlibet منتشر کرد. «نشریه‌ی اروپاییِ روانکاوی» اخیراً ترجمه‌ی انگلیسی این مجموعه یادداشت‌ها، از جمله متنِ «شفاف‌سازی» آگامبن را یک‌جا منتشر کرده است. این ترجمه‌ی فارسی بر اساس همین منبع اخیر صورت پذیرفته است.»
برای خواندن و دانلود این متن به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/coronavirus-and-philosophers/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»

مجموعه مقالات ۹۸
ویژه‌ی نوروز ۹۹
سال گذشته فضا و دیالکتیک سومین سال فعالیت خود را پشت سر گذاشت و چهارساله شد. در این سال ۲۷ متن ترجمه‌ای و تألیفی در فضا و دیالکتیک منتشر شد. این متون منشی انتقادی دارند و به منظور جدال با گفتمان‌های غالب و نقدِ وضعیت انضمامی به میدان آمده‌اند. همچنین جلد نخستِ مجموعه‌ی «فلسفه، سیاست، شهر» که به آراء و اندیشه‌های آنری لوفور اختصاص دارد با همکاری نشر کتابکده‌ی کسری منتشر شد. در سال جاری امیدواریم مجلدات دوم و سوم این مجموعه که به آراءِ ژیل دلوز-فلیکس گتاری و دیوید هاروی اختصاص یافته است منتشر شوند.
در این پست می‌توانید درآمد مجموعه را بخوانید و فایل مجموعه مقالات را دانلود کنید
http://dialecticalspace.com/space-and-dialectic-98-special-issue5/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

پیوند اخلاق و ارزیابی در برنامه‌ریزی: مروری بر آرای ارنست الکساندر
نویسنده: سمیه زندیه
«از منظر اخلاق و ارزش‌، چه تمایزی میان برنامه‌ریزی و طراحیِ محیط مصنوع وجود دارد و این تمایز چگونه ارزیابی در این دو رشته را از هم متفاوت می‌کند؟
آیا می‌توان از یک «اخلاق یکپارچه» در برنامه‌ریزی و طراحی سخن گفت؟
برداشت‌ها و تعابیر مختلف از مفهومِ «منفعت عمومی» (به پشتوانه‌ی چارچوب‌های فلسفی و سیاسی مختلف) چه ارزش‌های رویه‌ای و‌ محتوایی را در نظریه(ها) و عمل برنامه‌ریزی آفریده‌اند؟
این برداشت‌ها از منفعت عمومی مشخصاً چه تغییراتی را در عمل ارزیابی در برنامه‌ریزی ایجاد می‌کنند؟
با توجه به ابهام و عدم توافق گسترده بر سر تعریف ارزش‌ها و منفعت عمومی چگونه می‌توان به یک معیارِ محتوایی قابل بکارگیری برای ارزیابی برنامه‌ها رسید؟
....
این مقاله مروری است بر کوششِ الکساندر در پاسخ به این پرسش‌ها»
برای خواندن و دانلود این متن به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/the-relation-between-ethics-and-evaluation-in-planning/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@dialecticalspace

دوگانه‌سازی وضعیت: ساختن-عمل-پراکتیس/نساختن-بی‌عملی-نظریه
علیرضا خادم
«قائل‌شدن به تضاد­های دودویی و نگاهی دوگانه‌­انگار به ایده­‌ها، تلاشی است برای توصیفِ وضعیت؛ طرح‌­واره‌­ای آشنا برای ذهن؛ روشی برای مواجهه با پرسش­‌های بنیادین؛ و شاید معمول­‌ترین راه برای فهمِ یک “موضوع”. اما دریدا نظرِ دیگری دارد؛ برای او این فرآیندِ به ظاهر معمول و متداول ذهنی، ریشه در یکی از عمیق‌­ترین چالش‌‌های پیشِ ­رویِ تفکرِ فلسفی [غرب] دارد؛ که تمایل آن به دوگانه‌‌انگاری و امتیاز دادن به یک طرف(جانبِ) دوگانه‌هاست.»
برای خواندن و دانلود این متن به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/dualization-of-situation/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@dialecticalspace

طراحی شهری و اقتصاد سیاسی فضایی
الکساندر کاتبرت 
برگردان: رضا بصیری مژدهی
«نوشتار حاضر از این اعتقاد راسخ نشأت می‌گیرد که طراحی شهری باید به‌مثابه یک حوزه‌ مستقل در جامعه و به‌عنوان یک برنامه‌ آموزشیِ مبسوط در دانشگاه‌ها در نظر گرفته شود. اما این مشروعیت‌بخشی مستلزم درگیری فکریِ جدی با “جهانی‌شدن”، و جهانی است که در آن به سر می‌بریم. هم افراد آکادمیک و هم حرفه‌مندان، دیگر نمی‌توانند چیستیِ مأموریت‌های‌شان را مفروض پندارند.»
برای خواندن و دانلود این متن به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/urban-design-and-spatial-political-economy/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@dialectialspace

آن‌جا که صدای مردم بر تن شهر نقش می‌بندد
عباس کیانی
«گرافیتی مثالی است از بازگشت به شهر به مثابه مکانی خلاق؛ روندی که در آن، شهر پیوسته در حال تغییر است و فرصت‌های دیدن متفاوتی را پیش روی مردم شهر قرار می‌دهد. گرافیتی تنها در خدمت گرافیست‌ها نمی‌باشد بلکه هنری است برای تمام آنان که شهر را می‌بینند و می‌خوانند؛ می‌تواند نمود شهروندان در شهرهایشان باشد. اجازه دادن به بروز خود در شهر و پراکنده نمودن معانی و پیام‌هایی در فضای شهر که حاصل تجربه‌های مشترک شهری است. در چنین فرایندی است که فضا_زمان مانند اثری هنری در عرصه شهر پدیدار می‌شود.»
برای خواندن و دانلود این متن به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/grffiti-and-city/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@dialectialspace

دولت و جامعه
آنری لوفور
برگردان: همن حاجی میرزایی
«درجاتی از دموکراسی و انقلاب وجود دارد. درجه‌ی دموکراسی، یا دقیق‌تر درجه‌ی دموکراتیک‌سازی زندگی عمومی، زندگی سیاسی و اجتماعی تاحد زیادی با شدت مبارزه برای دموکراسی متناسب ‌است. دموکراسی چیزی نیست به غیر از مبارزه برای دموکراسی. مبارزه برای دموکراسی خود جنبش است. دموکرات‌های بسیاری تصور می‌کنند که دموکراسی نوعی شرایط ثابت است که ما می‌توانیم به سویش برویم. نه. دموکراسی جنبش است، جنبش نیروهای فعال. دموکراسی مبارزه برای دموکراسی است، یعنی خودِ جنبش نیروهای اجتماعی. مبارزه‌ای دائمی است و حتی مبارزه‌ای است علیه دولتی که از دموکراسی بر آمده است. بدون مبارزه علیه خودِ دولت دموکراتیکی که تمایل به تبدیل خودش به یک بلوک یا تثبیت خودش به عنوان یک کل و یکپارچه‌شدن دارد و تمایل دارد تا جامعه‌ای را که از آن بر آمده خفه کند، هیچ دموکراسی ممکن نیست.»
برای خواندن و دانلود این متن به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/state-and-society/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@dialectialspace

مقدمه‌ای بر اندیشه‌ی نانسی
ماری-ایو مورین
برگردان: نریمان جهانزاد
«خواننده هنگام پیش رفتن در متون نانسی نباید انتظار داشته باشد که هر گامِ منفرد و خاص را [در مسیر بحث وی] بفهمد. [خواندن نانسی] مثل این می‌ماند که آدم شیرجه بزند وسط یک دایره: [نقطه‌ی] آغاز فقط در پایان فهمیده می‌شود یا در واقع بعد از بارها چرخش. این [دشواریابی] حاصل و پیامدِ امر «متکثر تکین» هم هست: هیچ حقیقتِ منفرد و مستقلی وجود ندارد که بشود آن را بلافاصله به عنوان [نقطه‌ی] آغاز شناسایی کرد. اما حتم دارم با دست نکشیدن از خواندن، اندیشه‌ی نانسی قدرتِ تغییرِ نگاه‌مان به جهان و درک‌مان از معنای وجود داشتن با دیگران را دارد.»
برای خواندن و دانلود این متن به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/an-introduction-to-nancy/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@dialectialspace

خوانش مارکس در ۱۹۶۵؛ روایتِ آلتوسر (و حلقه‌اش) و لوفور در ۲۰۱۶‏
 استوارت الدن
برگردان: امین علی‌محمدی
«جایگاه آلتوسر به عنوان یکی از کلیدی‌ترین نویسندگان فرانسوی در باب مارکس اثبات شده است: به همین سبب ارائۀ ترجمه‌ای کامل از «خوانش سرمایه» نقش مهم او و شاگردان ممتازش را در ارائۀ این تفسیر عمیق [از سرمایۀ مارکس] به درستی نمود خواهد داد. لوفور اما در بحث‌های مارکسیستی کمتر شناخته شده است. امروز اما [با ترجمۀ کامل از] «متافلسفه» آن‌چنان که دیود کانینگام نیز در ستایشی سخاوتمندانه‌ از کتاب اظهار می‌کند، لوفور را در زمرۀ بزرگترین متفکران مارکسیست قرن بیستم قرار می‌دهد»
برای خواندن و دانلود این متن به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/reading-marx-in-1965/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@dialectialspace

ژئوکریتیسیسم (نقدِ‎ ‎جغرافیایی) در میانه‌ی چیزها:‏ مکان، دگرگونی/واژگونی، و چشم‌اندازهای ادبیات تطبیقی
رابرت تی. تالی
برگردان: فریده شهریاری و آیدین ترکمه
«نظریه‌ی انتقادی امروزه، در میان سایر چیزها، باید شامل نوعی نظریه‌ی تخیل، یا شاید نظریه‌ی فقدان تخیل‌مان باشد. مساله این نخواهد بود که چگونه می‌توانیم با یقین مطلق جهان و مکان خود را در آن بشناسیم. این پروژه، پروژه‌ای شناخت‌شناسانه در آن معنا نیست. مساله در عوض این است که چگونه می‌توانیم داستان‌های جدید و متفاوت روایت کنیم، چطور می‌توانیم همزمان که به محدودیت‌های وضع موجود می‌اندیشیم بدیل‌هایی را نیز برای آن بپرورانیم. من دارم تا حدی به تکانه‌ای یوتوپیایی می‌اندیشم که می‌توان در نظریات ارنست بلوخ، هربرت مارکوزه، یا جیمسون یافت و در واقع جیمسون بارها در آثارش اظهار کرده است که اندیشه‌ی دیالکتیکی ـــ که اکنون می‌توانم بگویم که به درستی نام مستعار خودِ «نظریه» است ـــ واقعن شیوه‌ای است برای اندیشه‌ورزیِ آینده، یعنی دیالکتیک، نوع خاصی از اندیشه است که متناسبِ خودِ یوتوپیا است. اما تا حدی می‌توان گفت که این در واقع مطالعه‌ی موشکافانه‌ی متون و نظریه‌های گذشته از منظر ژئوکریتیسیسمی تخیلی/خلاقانه و نقشه‌نگارانه است که تاملِ عمیق درباره‌ی محدودیت‌های اندیشه در موقعیت کنونی را ممکن کرده است».
برای خواندن و دانلود این متن به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/geocriticism-in-the-middle-of-the-things/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@dialectialspace

فضا، سیاست و امر سیاسی
مصطفی دیکچ
ترجمه و تلخیص: ایمان واقفی
« پلیس بیش از هر چیز شیوه‌ی انضباط بدن است. نظمی که شیوه‌ی عمل، شیوه‌ی بودن و شیوه‌ی حرف زدن را تعیین می‌کند. نظمی که به هر بدن‌ نام‌، مکان‌ و وظیفه‌ی مناسب‌اش را تخصیص می‌دهد. پلیس نظمِ امور مشاهده‌پذیر و امور به‌کلام آمده‌است، نظمی که اجازه می‌دهد فلان فعالیت قابل مشاهده شود و دیگری خیر، فلان سخن در قالب گفتار درآید و دیگری در قالب پارازیت. »
برای خواندن و دانلود این متن به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/space-politic-and-the-political/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@dialectialspace

مروری بر اندیشه‌ی دیوید هاروی
نوئل کستری
 برگردان: همن حاجی‌میرزایی
«هاروی یکی از اولین جغرافی‌دانانی بود که تاکید کرد فضا پیشاداده/معین، مطلق یا «ظرفی» نیست که چیزهای ذاتاً «غیرفضایی» درون آن قرار داشته باشند. همان‌گونه که در کتاب عدالت اجتماعی و شهر نوشته است «پرسش “فضا چیست؟” [باید] … با پرسش چگونه پرکتیس‌های انسانیِ متفاوت، فضا[ها]ی متمایزی را خلق و مورد استفاده قرار می‌دهند؟”» جایگزین شود. از نظر هاروی، پرکتیس‌ها و فرایندهای اجتماعی، فضاهایی خلق می‌کنند و این فضاها نیز به سهم خود آن پرکتیس‌ها و فرایندها را محدود می‌کنند، تقویت می‌کنند یا تغییر می‌دهند »
برای خواندن و دانلود این متن به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/david-harvey/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@dialectialspace

هابرماس و فوکو: متفکرانی برای جامعه‌ی مدنی
بنت فلوبیر
برگردان: نریمان جهانزاد
«آثار یورگن هابرماس و میشل فوکو از تنشی ذاتی در قلب مدرنیته حکایت می­‌کنند. تنش میان اجماع و تعارض. هابرماس، که کانت را نقطه­‌ی عزیمت خود قرار می‌­دهد، فیلسوفِ اخلاقِ مبتنی بر اجماع است. فوکو به پیروی از نیچه، فیلسوفِ تاریخِ واقعی است؛ تاریخی که بر اساسِ تعارض و قدرت روایت شده است. این مقاله به بررسی تطبیقیِ دیدگاه­‌های اساسیِ هابرماس و فوکو درباره‌ی موضوع تقویتِ جامعه‌­ی مدنی و دموکراسی می­‌پردازد.»
برای خواندن و دانلود این متن به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/habermas-and-foucault/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@dialectialspace

عقلانیت و قدرت
بنت فلوبیر
برگردان: نریمان جهانزاد
«قدرت است که تعیین می‌کند چه چیزی دانش به حساب بیاید، چه نوع تفسیری به عنوان تفسیرِ غالب بر دیگر تفاسیر چیره شود. قدرتْ دانشی را که مدافع اهداف‌اش باشد از آنِ خود می‌کند، و همچنین آن دانشی را که در خدمت‌اش نباشد، منکوب می‌سازد. علاوه بر آن مناسبات میان دانش و قدرت برای کسی که در پیِ درکِ انواع فرایندهایی است که بر پویایی‌های سیاست، مدیریت و برنامه‌ریزی تاثیر می‌گذارند، حائز اهمیت است. برای به‌وجود‌آوردنِ چنین درکی سنتِ درازی وجود دارد که از توکودیدس تا ماکیاول و نیچه و فوکو ادامه داشته است. [تحقیق ما درباره‌ی] نمونه‌ی آلبا بر اساس همین سنت انجام شد و در نتیجه‌گیری‌های‌مان هم در درون همین سنت باقی خواهیم ماند. بنابراین سوال اصلی‌ای که باید در اینجا به آن پاسخ گفت این است که "چه مناسباتِ اساسی‌ای میان عقلانیت و قدرت به پروژه‌ی آلبا شکل بخشیدند و سببِ عدمِ تعادل، از هم پاشیدگی و نرسیدن به اهداف [پروژه] شدند؟"»
برای خواندن و دانلود این متن به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/rationality-and-power/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@dialectialspace

«حق بر شهر» در جنبش‌های اجتماعیِ شهری
مارگیت مایر
برگردان: آیدین ترکمه
«جنبش‌ها و نوآوری‌های متفاوت، هر یک به طریقی به مفهوم «حق بر شهر» متوسل شده‌اند. در برداشت لوفوری، شهری‌شدن مظهر دگرگونی جامعه و زندگی روزمره به واسطه‌ی سرمایه است. لوفور در مقابل این دگرگونی، به دنبال آفریدنِ حقوق به واسطه‌ی کنش اجتماعی و سیاسی بود: خیابان، و ادعای مالکیت نسبت به آن، و تاسیس چنین حقوقی. در این معنا، «حق بر شهر» کمتر یک حق قضایی/حقوقی، و بیشتر یک مطالبه‌ی اعتراضی است که ادعاهای ثروتمندان و قدرتمندان را به چالش می‌کشد. این حق، حق به بازتوزیع است، نه برای همه، بلکه برای محرومان از آن و نیازمندان به آن. و حقی است که فقط در صورتی وجود دارد که مردمْ آن، و خودِ سیتی را از آنِ خود کنند.»
برای خواندن و دانلود این متن به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/right-to-the-city-in-urban-social-movements/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@dialectialspace

نظریه سیاسی و طراحی شهری
مارگارت کوهن
برگردان: رضا بصیری مژدهی و حمیده فرهمندیان
«نوشتار پیش‌رو درصدد است تا جذابیّت و افسون این شکل از توسعه‌ را از دریچه‌ “نظریه‌ سیاسی” مورد حلاجی قرار دهد. دل‌مشغولیِ طراحی شهری، خلق فضاهای عمومیِ سرزنده و پُرچنب‌وجوش است، و “نظریه سیاسی” می‌تواند با تبیین و شفاف‌سازیِ معنای واژه‌ “عمومی“ و ارتباط آن با سایر ارزش‌هایی همچون “دموکراسی” و “برابری” به این مهم کمک نماید. “نوشهرگرایی” نمونه خوبی از نحوه‌ به‌کارگیریِ طراحی در حذف تمایز میان “فضای اشتراکی” و “فضای عمومی” است؛ [‌در حالی‌که] نظریه‌‌ سیاسی می‌تواند در تبیینِ تفاوت میان این دو نوع فضا، و در تشریح اینکه چرا شهروندان باید “فضای عمومی” را ارج نهند، موثر باشد. مفهوم “اجتماع محلّی” به این دلیل که بدیلی اغوا‌کننده‌ برای “حیات عمومی” محسوب می‌شود، بسیار گیرا و جذّاب است. “فضای اشتراکی” همچون یک چاشنیِ‌ شیرین‌کننده‌ی ساختگی که بدون تزریق هیچ‌گونه کالری به بدن، موجب لذّت فراوان می‌شود، بدون ایجاد حسِّ ناخوشایندِ ناشی از غریبگی، لذّتِ در‌جمع‌بودن و مردم‌آمیزی را نوید می‌دهد. افزون بر این، “فضای اشتراکی” صمیّمیتی برآمده از جهانی به‌اشتراک‌گذاشته‌شده را ارزانی می‌دارد؛ بدون الزام به فداکاریِ سهیم‌شدن با آنهایی که چیزی برای عرضه به این “جهانِ به‌اشتراک‌گذاشته‌شده” ندارند. در یک “اجتماع محلی”،[فضا و تسهیلات را] با دیگرانی سهیم می‌شویم [به اشتراک می‌گذاریم] که شبیه خودمان هستند. اما در یک “دموکراسی متکثّر”، باید با افرادی که با خودمان تفاوت دارند نیز سهیم شویم. “همبستگی دموکراتیک” وابسته به یک قلمروی عمومی است- یک کالای عمومی– که به افراد اجازه می‌دهد با دیگران، به رغم تفاوت‌های قومی، مذهبی و اقتصادی‌شان، همدردی کنند.»
برای خواندن و دانلود این متن به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/political-theory-and-urban-design/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@dialectialspace

مجادلات انتقادی در نظریه‌ی برنامه‌ریزی
بیش سانیال، جان فریدمن، ای. آر. الکساندر
مترجم: بهزاد ملک‌پور اصل
مقدمه مترجم:
«تعارض‌­های برآمده از جهانی‌شدن و پاسخ­‌های ارائه شده از سوی نظریه­‌ی برنامه‌­ریزی و برنامه‌­ریزان، محورِ اصلی بحث­‌های جدلی و انتقادیِ سانیال، فریدمن و آلکساندر است. سانیال بر مصالحه­‌ی اخلاقی در جهانِ سرشار از تعارضِ اصول تاکید دارد و در این ارتباط ارزیابی بدبینانه­‌ای نسبت به کارآمدی نظریه­‌ی برنامه­‌ریزی دارد. فریدمن در مقام دفاع از نظریه­‌ی برنامه‌­ریزی، معرفت­‌شناسیِ مبتنی بر یادگیری اجتماعی را برای مواجهه با تعارض­‌های یادشده برجسته می­‌کند و در نهایت آلکساندر، پاسخی رادیکال و مرتبط با دگرگونی اجتماعیِ دانش را مطرح می­‌کند و از دو راه‌­حلِ پیشین فراتر می‌­رود.»
برای خواندن و دانلود این متن به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/critical-debates-in-planning-theory/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@dialectialspace

دو یادداشت‌ درباره‌ی اندیشه‌ی ژان‌لوک نانسی
 ایلان وال 
برگردان: نریمان جهانزاد
«تمایز میان سیاست و امر سیاسی در اواخر دهه‌ی هفتاد توسط کلود لوفور برسر زبان‌ها افتاد. لوفور به امر سیاسی به عنوان حالتی می‌نگریست که در آن، جامعه به عنوان قسمی وحدت، از رهگذر جایگاه اینکْ تهیِ پادشاه، تولید شده بود. سیاست، از سوی دیگر، عبارت بود از برهم‌کنش قوای متعارض در این وحدت. لوفور گفت در دموکراسی، امر سیاسیْ فضای نمادینِ (تهی) مرجعیت [یا اتوریته] است. در غیاب پادشاه، مشروعیت همواره محل پرسش باقی می‌ماند. به این اعتنا، امر سیاسی دال بر فضای تنازع و ستیزه‌ی خودِ شالوده‌ی قدرت است. وقتی نانسی و لاکولابارت مرکز تحقیقات فلسفی در باب امر سیاسی را در 1982 راه انداختند، به آن به عنوان فضایی می‌نگریستند برای «پرسش‌گری فلسفی از امر سیاسی» و «پرسش‌گری از امر فلسفی درباب امر سیاسی.» آنها ادعا کردند که اتخاذ چنین رویکردی حائز اهمیت است چرا که امر سیاسی از سیاست روی گردانده است- امر سیاسی پس‌نشسته است. بنابراین، علوم سیاسی و نظریه‌ی سیاسی سنتی و متداول، قادر به اندیشیدن به امر سیاسی نبودند، چرا که صرفاً سیاست را به عنوان موضوع [ابژه] خود لحاظ می‌کرد. به این ترتیب، نانسی هم با اندیشه‌ی لوفور همدل و هم مخالف است: او می‌گوید امر سیاسی «سازمان جامعه را تعین نمی‌بخشد بلکه وضع و سرشت خود اجتماع را معین می‌کند.» باری، نانسی در عین حال با طی کردنِ مسیری فلسفی‌تر ادعا می‌کند که امر سیاسی ذاتِ سیاست است.»
برای خواندن و دانلود این متن به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید :
http://dialecticalspace.com/two-notes-on-the-thought-of-jean-luc-nancy/

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@dialectialspace

نه/ما: دموکراسیِ نیچه‌ایِ ژان‌لوک نانسی
فردریک نیرا
برگردان: نریمان جهانزاد
«معنای نیهیلیسم چیست؟ اینکه والاترین ارزش‌ها ارزش خود را از دست می‌دهند. هدفی در کار نیست؛ "چرا؟" پاسخی نمی‌یابد»: قول معروف نیچه ما را بر آن می‌دارد که نیهیلیسم را عملیاتی مخرب و ویرانگر تعبیر کنیم ... اما این تعبیر نمی‌تواند سویه‌ی سازنده‌ی نیهیلیسم را دریابد، سویه‌ای که می‌توان آن را دقیقاً همچون سازه‌ای پارادکسیکال و خطرناک تعریف کرد، یعنی حضورِ هم‌زمان نوعی ویرانگریِ ناتمام و قسمی ساختنِ مستمر و مداوم. این همان چیزی است که ژان‌لوک نانسی آن را«استراکشن» می‌نامد ... فلسفه‌ی نانسی می‌کوشد تا جای ممکن به استراکشن نزدیک بماند تا هم جنبه‌ی مثبت‌اش را نشان دهد و هم خطراتی را که در خود دارد. در واقع مخاطره‌ی عمده‌ی زمانه‌ی ما فقط پذیرفتنِ این وضعیتِ استراکشن نیست، بلکه مشارکتِ فعال در تولیدِ آن هم هست... مشارکت در استراکشن عبارتست از این نگاه که همه‌چیز می‌تواند بر روی یک صفحه‌ی افقیِ یکسان و واحد قرار گیرد... در اینجا ممکن است هستی‌شناسیِ مشهور به ابژه-محور در ذهن‌مان تداعی شود، شاید هم کابوس نیچه را به یاد آوریم. چگونه از شر این کابوس خلاص شویم؟»

برای خواندن و دانلود این متن به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید :
http://dialecticalspace.com/the-nietzschean-democracy-of-jean-luc-nancy/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@dialectialspace

دولت ملی، واحدی مقدس و بی‌تاریخ نیست: ضرورت فراروی از گفتمان غالب در روابط بین‌الملل
آیدین ترکمه
«این طور تصور می‌شود که دولت قلمرویی پیش از جامعه و همچون ظرفی دربرگیرنده‌ی آن وجود داشته است. از همین رو جامعه به پدیده‌ای ملی تبدیل شده است. این پیش‌فرض از دید اگنیو و کوربریج در تمام نظریه‌های روابط بین‌الملل مشترک است. بر همین اساس است که امنیت شدیداً در پیوند با دفاع از یکپارچگی فضای قلمرویی دولت (تمامیت ارضی) تعریف می‌شود. در نتیجه منظور از امنیت ملی دفاع از امنیت انسانی، فرهنگی یا اکولوژیکی یا حتی اقتصادی یا مواردی از این دست نیست. آنچه اینجا مهم است بقا و حفظ حاکمیت بر قلمروی دولت است نه چیزی دیگر. حاکمیت بر قلمرو بخش لاینفک دولت به شمار می‌رود و بدون آن، دولتی وجود نخواهد داشت زیرا بدون حاکمیت مطلق بر قلمرو، دولت به سازمانی در میان سازمان‌های دیگر تبدیل می‌شود. مهم‌تر اما اینکه این مفهوم از دولت جدید است و در اواخر سده‌های میانه در اروپای غربی شکل گرفته است. تا پیش از آن دوره اساساً محدوده‌های ثابت و فیکسی از قلمرو وجود نداشت و خشونت‌ها نه برآمده از جنگ بر سر مرز دولت‌ها بلکه بیشتر به خاطر تغییر نسبتاً دائمی اتحادهای سیاسی بود. در نتیجه جوامع/کامیونیتی‌ها فقط به واسطه‌ی بیعت، وفاداری و الزامات شخصی متحد و یکپارچه می‌شدند و نه به واسطه‌ی برداشت‌های انتزاعی از برابری فردی یا سیتیزنشیپ (کشوروندی) در یک قلمروی به لحاظ جغرافیایی تحدیدشده.»

برای خواندن و دانلود این متن به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید :
http://dialecticalspace.com/the-nation-state-is-not-a-sacrosanct-and-atemporal-entity/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@dialectialspace

معادله‌ی انسان-فضا/ گام اول: کدام انسان؟
علیرضا خادم
«طرحِ پرسش کدام انسان به هیچ وجه، موضوعِ جدیدی نیست؛ و پیش‌­تر به اشکالِ گوناگون به آن پرداخته شده است. بر این اساس در جستارِ پیشِ‌رو توهمِ طرحِ یک موضوعِ جدید و یا قسمی فتحِ باب در معادله­‌ی میان انسان و فضا وجود ندارد. بلکه تنها به ضرورتِ پرداختن به این پرسش در بستری تاریخ‌مند و زمان‌مند اشاره می­‌شود، که شاید در بزنگاهِ پاندمیِ معاصر بیش از هر زمانِ دیگر، معنی‌دار به نظر برسد. بر این اساس شاید در گامِ نخست باید پرسیده شود: «کدام انسان» و «کدامین فضا». بدون آن که میانِ این دو، تقدم و یا تأخری وضع شود.»
برای خواندن و دانلود این متن به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید :
http://dialecticalspace.com/space-human-relationship/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@dialectialspace