ردیابی تفاوت سیاسی
الیور مارچارت
برگردان: نریمان جهانزاد
«برای نانسی نام دیگرِ رخدادِ غافلگیرکننده‌ی در-اشتراک-بودنِ تکینگیْ آزادی است. آزادی رخدادِ اجتماع است، یا شاید بشود گفت، آزادی یکی از نام‌های رخدادِ اجتماع و امر سیاسی است. آزادی را باید در سطحِ انتولوژیک لحاظ کرد. آزادی در قسمی رابطه‌ی تعین‌گریِ دوسویه با تسهیم، در-اشتراک-بودن، و تکینگی قرار دارد... به نظرم تمام این مقولات و مفاهیم به واقع شیوه‌های مختلف اندیشیدن به یک امر واحدند: نفسِ فقدانِ بنیاد... اگر فرض کنیم آزادی باید همچون نام دیگری برای سرشتِ بی‌بنیادِ اجتماع در نظر گرفته شود، یعنی نامِ بنیاد به مثابه غیاب/فقدان، آنگاه بنیادِ بی‌بنیادِ امر اجتماعی همچون/از طریقِ آزادی در فرم فضای سیاسی گشوده می‌شود. نانسی این موضوع را به شکلی که یادآور هانا آرنت است پیش می‌برد. آزادیْ فضای -یا فضاگذاری- امر سیاسی است: امر سیاسی در وهله‌ی نخست مبتنی بر ترکیب و پویاییِ قوا نیست... بلکه متکی است بر گشودگیِ یک فضا. این فضا از طریقِ آزادی گشوده می‌شود و آزادی در آنجا خود را در عمل نشان می‌دهد.»
برای خواندن و دانلود متن به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/retracing-the-political-difference/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

مجموعه مقالات ۹۷
ویژه‌ی نوروز ۹۸
«سال گذشته فضا و دیالکتیک دومین سال فعالیت خود را پشت سر گذاشت. شاید بتوان رسالتِ عمده‌ی این نشریه را تلاشِ جمعی برای فکر کردن دانست. یکی از میانجی‌های فکر کردن، در زمانه و وضعیتی که ما در آن به سر می‌بریم و با بحرانِ تهی شدنِ تجربه و از آن راه بغرنج شدنِ وضعیتِ تفکر مواجهیم، ترجمه است. بر همین اساس است که اغلبِ کارهای فضا و دیالکتیک همچنان بر محور ترجمه پیش رفته‌اند، و کوشش شده با متونِ نظری در حوزه‌ی علوم انسانی بطور اعم و مطالعات شهری بطور اخص، پیوند بر قرار گردد و زبان فارسی با آنها در گفتگو قرار گیرد.»
برای خواندن و دانلود مجموعه مقالات ۹۷ به سایت «فضا و دیالکتیک» (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/space-and-dialectic-98-special-issue3/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

پوپولیسم، دموکراسی و نوفاشیسم
ژان‌لوک نانسی
برگردان: پویا ایمانی
«پوپولیسم و دموکراسی زوج منحصربه‌فردی‌اند. اولی، یعنی پوپولیسم، نه‌تنها معنای تحقیرآمیزی را که نام‌ش برای دومی، یعنی دموکراسی، تداعی می‌کند نمی‌پذیرد، بلکه این دومی را به دورویی و تزویر هم متهم می‌کند. دومی اما خودش را یگانه شکل مشروع باهم‌بودن معرفی می‌کند. هردو هم مدعی بالاترین حد مقبولیت و مردمی‌بودن‌اند. تقابل خصمانه‌شان در تداول عام تنها هم‌سنگ بی‌تصمیمی‌ای‌ست که بر معانی‌شان سایه افکنده. اما این دو، با هم یا سوای هم، درباره‌ی کدام «مردم» حرف می‌زنند؟»
برای خواندن و دانلود متن به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/populism-democracy-and-neofascism/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

فضا و دیالکتیک با همکاری نشر کسری منتشر می‌کند:
مجموعه‌ دفاتر «فلسفه، سیاست، شهر»

آلفاویل و مَصدَر: آینده‌ی‌‌ فضا و فرم شهری؟
الکساندر کاتبرت
برگردان: رضا بصیری مژدهی
《شهرهایی که در تلاشند تا یک تصویر ذهنیِ تکین و فرصت‌هایی منحصر‌به‌فرد، چه از نوع واقعی و چه از نوع نمادین، از خود ارائه نمایند، برای کالایی‌کردنِ تاریخ، شبیه‌سازی اصالت، تأمین سایت‌هایی برای نمایش (spectacle)، یا حفظ بسترهای طبیعیِ غیرمعمول (اگزوتیک) بر بِرند‌سازی‌ اتکاء دارند. همین امروز هم شاهد رشد مراکزِ نوظهوری چون “ابوظبی”، “وینی‌پگ”[واقع در کشور کانادا‌]، “لس‌آنجلس”، و “لاس‌‌وگاس” برای نمایش و بت‌وارگی کالا هستیم. این مراکز، پیکره‌های جغرافیاییِ متمایز از یکدیگر نیستند، بلکه انعکاس‌دهنده‌ی توسعه‌ی‌ نامتوازن نهفته در سرمایه‌داری‌اند؛ چنانکه شهر جدید “مصدر” نماینده‌ی‌ شمایل‌وارِ این فرآیند است. آنها تبلور یک پدیده‌‌ی جدید جهانی‌اند:
«بخش‌بندی رو‌زافزون جهان به درون‌بوم‌ها یا جزایر لوکس، خوش‌ساخت، پیشرفته و گران‌قیمت [از یک سو]، و گتوهای وسیعِ بی‌قواره [از دیگر سو]؛ گتوهایی که در آنها حرفی از “پایداری” نیست»》
برای خواندن و دانلود متن به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/future-of-urban-space-and-form/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

از باغ‌ها و چشم‌اندازها
اَلن وایس
برگردان: ساره پیمان و پویا غلامی
از مقدمه مترجمین:
«پانزده اسفند ۱۳۹۷، درست در روز درخت‌کاری، شورای شهر تهران حکم به تخریب ۶۲ باغ کرد؛ این چند صفحه کرنشی است به تک‌تک آن باغ‌هایی که درختان‌شان در راه شهرکُشی و بیابان‌زایی مفقود و مقتول شدند؛ و نیز پیشکشی است به خاطره‌ی آوارگان و مهاجران گُرجی که پس از نسل‌کشی قفقازها به ایران کوچیدند و در پیکارهای مشروطه‌خواهی جنگیدند؛ و به ه. ب.، از تفلیس تا سرخس، از سنگلج تا سوادکوه؛ هم‌آواییِ باغ و باغبان. »
برای خواندن و دانلود متن کامل کتاب به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/from-gardens-and-landscapes/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

شورای سردبیری فضا و دیالکتیک برای تسهیل مراوده‌ی خود با محققان و مترجمان متنی تهیه کرده که با عنوان راهنمای نویسندگان در سایت قابل دسترسی است. بنا بر تجربه‌ی چند سال گذشته حدود و ثغوری را برای محتوا و فرم متون تنظیم کرده‌ایم تا از ناهمگونی و آشفتگی در این متون اجتناب کنیم. امیدواریم این اصولِ تالیفی و نگارشی کمکی باشد برای وزین‌تر شدن متون منتشره در فضا و دیالکتیک.
برای مطالعه این متن به سایت «فضا و دیالکتیک» (لینک زیر) مراجعه کنید.
http://dialecticalspace.com/authors-guide/

شهر گشوده یا حق به شهر؟
نیل برنر
برگردان: همن حاجی میرزایی
《طراحان شهری که دلمشغول عدالت اجتماعی‌اند- یعنی شهر گشوده در معنای واقعاً دموکراتیک و برابری‌طلبانه- نه تنها می‌توانند که باید از دیدگاه رسمی و به لحاظ فضایی تقلیل‌گرا درباره‌ی شهر به عنوان «مشتی ساختمان پوشیده در نماهای متغیر» فراتر بروند تا با آنچه که سوجا «تودرتویی از جهان‌های منطقه‌ای» نامیده «که به واسطه‌ی سطوح مختلف فعالیت و هویت انسانی از فضاهای بدن فردی و ساختمان تا مقیاس‌های مادرشهری، منطقه‌ای، زیرملی، ملی، و جهانی گسترده شده است» دست به گریبان شوند.》
برای خواندن و دانلود متن کامل کتاب به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/open-city-or-the-right-to-the-city/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

گروندریسه‌ی ماركس و منطق هگل
هیروشی اوشیدا
برگردان: آیدین ترکمه
《جامعه‌ی بورژوایی نه جامعه‌ای بسته/تمام‌شده، بلکه به گذشته وابسته و به آینده گشوده است. اما هگل بر عکس، این جامعه را به شکلی ناآگاهانه در منطق به‌سان نظامی بسته توصیف می‌کند که سوژه‌ی ایده‌آل [آن را] به‌سان ارگانیسمِ خاص متعلق به خودش از نو به‌وجود می‌آورد و بازتولید می‌‌کند. مارکس با خوانش «ایده‌»ی هگل به‌سان ارزش‌ـ‌آگاهیِ بین‌الاذهانیِ بورژوازی، از خودِ اقتصاد سرمایه‌دارانه درمنطق پرده برمی‌دارد.》
برای خواندن و دانلود متن کامل کتاب به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/marxs-grundrisse-and-hegels-logic/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

منتشر شد:
هستی در فقدان
گفتگو با ژان لوک نانسی
ترجمه: نریمان جهانزاد

مروری بر کتاب برنامه‌ریزی شهری و منطقه‌ای، رویکردی سیستمی. نوشته‌ی برایان مک‌لاکلین
نریمان جهانزاد
«متن پیش رو مروری است اجمالی بر کتاب برنامه‌ریزی شهری و منطقه‌ای نوشته‌ی برایان مک‌لاکلین. مک‌لاکلین از موسسان رویکردِ سیستمی در برنامه‌ریزی شهری و منطقه‌ای است. این کتاب، در کنار اثر مهم چادویک، نگرشی سیستمی به برنامه‌ریزی، از متون کلاسیک برنامه‌ریزی شهری به شمار می‌رود که هنوز ترجمه‌ی درخور و قابل استفاده‌ای از هیچ یک از آن دو صورت نگرفته است. علت تنظیم این نوشته هم همین است، اینکه مخاطبی که امکان خواندن متن اصلی را ندارد، بتواند از خلال این یادداشت با مهمترین مضامین و رئوس کتاب آشنا شود و به درکِ بهتری از اهمیت آن در تاریخ برنامه‌ریزی شهری دست یابد.»
برای خواندن و دانلود متن کامل کتاب به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/urban-and-regional-planning-a-systems-approach/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

معماری‌های افراط
الیزابت گروش
برگردان: ساره پیمان و پویا غلامی

«یک معماری افراط نباید صرفا ارضای نیازهای زمان حال را هدف بگیرد بل باید به تولید امیال آینده نظر داشته باشد، نباید صرفاً مصرف عملی را برآورده سازد بل باید به آن مصرف آینده نیز نائل شود که همه­‌ی نیات و مقاصدِ زمان حال را استحاله می­‌بخشد. معماری بنا بر شهود باتای صرفاً سکنی­‌دهی یا قلمروگذاری فضا نیست، هرچند عموماً بدین شیوه عمل کرده است؛ معماری همچنین در بهترین حالتش، پیش­بینی و خوش­‌آمدگویی به آینده­‌ای است که در آن، زمان حال دیگر نمی­‌تواند خودش را بازشناسی کند. به این معنا، معماری شاید بتواند برخی از شرایط ضروری برای آزمون‌گری­‌ها در زندگی آینده را فراهم آورد، آزمون‌گری­‌هایی که در آن، محذوفان، حاشیه‌­ای­‌شدگان و آن­ها که بیرون گذاشته شده‌­اند یا آن­ها که هیچ جایگاهی ندارند نیز خودشان را بازخواهند یافت.»
برای خواندن و دانلود متن به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/architectures-of-excess/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

سطوح تحلیل در اقتصاد سیاسی مارکسی: رویکردی اونویی
رابرت آلبریتون
برگردان: همن حاجی‌میرزایی

«من در این نوشتار از مفهوم بسیار پرمعنی سطوح سه‌گانه‌ی تحلیل آغاز کردم، و درنهایت به یک شناخت‌شناسی لایه‌مند پیچیده رسیدم که ترکیبی از عناصر هگلی، کانتی، هیومی، و حتی پست‌مدرن در سنتزی به‌کلی جدید است که به‌راحتی در هیچ یک از دسته‌های شناخت‌شناسی قدیمی قرار نمی‌گیرد؛ بلکه تکثری از شناخت‌شناسی‌هاست که به باور من با حفظ هویت‌های نسبتاً خودمختارشان به بهترین شکل می توانند با هم عمل کنند. و این منطق‌های مجزا به علت تفاوت‌های ابژه‌های نظری در هر سطح [از تحلیل]، ضروری هستند: یک نظام اقتصادی خودگسترِ تماماً شی‌واره، نوع مرحله‌مندی از انباشت سرمایه، و یک فرایند تاریخی تغییر از منظر سرمایه‌داری.»
برای خواندن و دانلود متن به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/levels-of-analysis-in-marxian-political-economy-an-unoist-approach/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

آب شهری: رویکرد اکولوژی سیاسی
 اریک سویینگدو, استبان کسترو, ماریا کایکا
برگردان و تلخیص: ایمان واقفی
《رویکرد اکولوژی سیاسی چرخه‌های آب شهری، گفتار پایداری و رویه‌های مربوط به آن را به چالش می‌کشد. اگرچه خود مفهوم «پایداری» بسیار مبهم و ناروشن است اما همچنان به‌صورت فراگیر در دانشگاه‌ها و نهادهای سیاست‌گذار مورد استفاده قرار می‌گیرد (این اقبال گاهی به‌خاطر همین ابهام و تفسیرپذیر بودنش است). رویکرد اکولوژی سیاسی باور دارد تا پیش از اینکه روشن نشود چه کسی تصمیم‌ می‌گیرد کدام نیاز برای کدام قشر در کجا و چرا باید در اولویت قرار گیرد، این ابهام و آشفتگی مفهومی در واژه‌ی پایداری همچنان بر جای خود باقی خواهد ماند. منافع و مضارِ اجتماعی، اقتصادی، زیست‌محیطی و فرهنگیِ فرآیندهای اجتماعی‌ـ‌اکولوژیکی عمیقاً نابرابر توزیع می‌شود. همچنین اثرات اکولوژیکی و پیامدهای اجتماعی‌ از یکدیگر جدا نیستند. رویکرد اکولوژی سیاسی می‌کوشد مکانیزم‌های اصلی و غالبی را که از رهگذر آن قدرت اجتماعی به‌شکلی برابرتر تقسیم می‌شود تحلیل و تبلیغ کند تا بلکه از این طریق محیط زیستِ اجتماعی‌ـ‌اکولوژیکیِ ویژه‌ای تولید شود.》
برای خواندن و دانلود متن به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/urban-water-a-political-ecology-perspective/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

با بودن-با
یادداشتی درباره‌ی بازنویسی ژان‌لوک نانسی از هستی و زمان
سایمون کریچلی
برگردان: نریمان جهانزاد
«یک دغدغه‌ی هدایتگر و اساسی در اواسط کتابِ متکثر تکین بودن مربوط است به مسأله‌ی امکانِ نقد، و اینکه چقدر کلیه‌ی اشکالِ قبلی نقد (از جمله موقعیت‌گرایی به عنوان آخرین نمونه‌ی برجسته) «... به طرزِ متناقض و ناخودآگاهی اسیرِ الگوی کلاسیک تقابلِ بود و نمود....» باقی مانده‌اند. این در جازدن در دوگانه‌ی بود/نمود، به آن معنی است که از نقدهای نیچه بر افلاطون‌گرایی هیچ نیاموخته‌اند، یعنی وقتی جهان حقیقی افسانه می‌شود، دیگر جهان نمود هم که تنها در تقابل با بود معنا داشت از میان خواهد رفت. با این تفاصیل پرسش بزرگی که این موضوع طرح می‌کند آن است که آیا اصلاً نگرشِ انتقادی ممکن است یا خیر، و اگر ممکن نیست، جز کناره‌جویی غیرانتقادی، چه بدیل‌هایی در دست است... درسِ نقد این است که آنچه با آن مواجه‌ایم، خواستی است معطوف به فراهم آوردنِ معنای در-اشتراک-بودن مطابق با آنچه در-اشتراک یا «با» است، و نه مطابق با نوعی ذاتِ متافیزیکی امرِ مشترک. به بیان ساده‌تر، ضمن لحاظ کردنِ نقدهای نیچه‌ای و هایدگری بر متافیزیک، یعنی نقدهای نقدِ متافیزیکی، آنچه ضروری است عبارتست از اندیشیدن به امر در-اشتراک یا به هستیِ امر اجتماعی که نقد را ممکن می‌سازد. این اندیشیدن برای نانسی چیزی نیست جز اندیشیدن به هم‌ظهوری. اگر این را به اصطلاحات انگلوامریکن ترجمه کنیم، می‌توان گفت نانسی در پی فهمی پسابنیادگرایانه از بیناسوژگی است که «پایه»‌ای غیرذات‌گرایانه برای سیاست و اخلاقِ انتقادی فراهم می‌آورد. »
برای خواندن و دانلود متن به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/with-being-with/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

به سوی شناخت‌شناسی جدید اوربان؟
 نیل برنر و کریستین اشمید
برگردان: آیدین ترکمه
«شکل‌های جدید شهری‌شدن/اوربانیزاسیون در سرتاسر جهان در حال آشکار‌شدن هستند و برداشت‌های موروثی را از امر شهری (اوربان) به سان یک گونه‌ی سکونتی ثابت، کراندار، و به طور جهان‌شمول تعمیم‌پذیر به چالش می‌کشند. در همین حال بحث‌ها درباره‌ی مسئله‌ی شهری در علوم اجتماعی، رشته‌های برنامه‌ریزی و طراحی، و در مبارزات سیاسی روزمره همچنان رو به تکثیر و تشدید هستند. این مقاله در  برابر این زمینه، مسئله‌ی شناخت‌شناسی امر شهری (اوربان) را بازبینی می‌کند: زندگی اوربان را به واسطه‌ی کدام مقوله‌ها، چه روش‌ها و چه کارتوگرافی‌هایی باید فهمید؟ پس از بررسی برخی از واکنش‌های جریان غالب و انتقادی معاصر به این مسئله به ضرورت بازاندیشی رادیکال فرض‌های شناخت‌شناختی موروثی درباره‌ی اوربان و اوربانیزاسیون اشاره می‌کنیم. با اتکای به رویکردهای بازتابی‌مان به نظریه‌ی اجتماعی انتقادی و پژوهش مستمرمان درباره‌ی شهری‌شدن سیاره‌ای یک شناخت‌شناسی جدید را برای امر شهری در قالب مجموعه‌ای از هفت تز ارائه می‌کنیم. این چارچوب شناخت‌شناسانه به دنبال آن است تا پایه‌های فکری و سیاسی بحث‌های معاصر را درباره‌ی مسئله‌ی اوربان توضیح دهد و مبنایی تحلیلی را برای رمزگشایی جغرافیاهای به سرعت متغیر اوربانیزاسیون و مبارزه‌ی شهری در سرمایه‌داری اوایل سده‌ی بیست ‌و یکم عرضه کند. استدلال‌های ما در راستای برانگیختن و پیشبرد بیشتر بحث درباره‌ی بنیان‌های شناخت‌شناسانه‌ی نظریه و پرکتیس شهری انتقادی کنونی هستند.»
برای خواندن و دانلود متن به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/towards-a-new-epistemology-of-the-urban/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

مالکیت را به‌خاطر می‌آوری؟
نیکلاس بلاملی
برگردان: همن حاجی‌میرزایی
《تمرکز بر مالک مستقل و مجزا از دیگران، رابطه‌ی حیاتی و کانونی مالکیت را رابطه‌ی بین مالک و چیزهای تحت تملکش جا می‌زند. در زبان عامه، ما در مورد «ملک من» بودنِ چیزها حرف می‌زنیم. در نتیجه، از مالکیت سیاست‌زدایی می‌شود. این واقعیت پنهان می‌شود که مالکیت اساساً به روابط بین مالکان و غیرمالکان می‌پردازد: حقوق من نسبت به «چیزهایم» بدون قدرتم برای منع دیگران از استفاده و منفعت بردن  از آن‌چیزها بی‌معنی است. آن قدرتی که دیگران را [از ورود و استفاده از مایملک من] منع می‌کند و توسط دولت حمایت می‌شود و به لحاظ اجتماعی تبعیض‌آمیزند، منافع آن‌هایی که مالکیت خصوصی دارند را به ضرر آن‌هایی که ندارند تقویت می‌کند. با توجه به آنکه اقلیتی از مردم صاحب بخش عمده‌ا‌ی از املاک مولداند، این قضیه موجب وابستگی غیرمالکان به مالکان و بنابراین روابط قدرتی که نابرابری نظام‌مند تولید می‌کند می‌شود.》
برای خواندن و دانلود متن به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/remember-property1/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت «فضا و دیالکتیک»
@DialecticalSpace

برنامه‌ریزی، اخلاق، منفعت عمومی؛ مروری بر اندیشه‌های هِدر کمبل
 نریمان جهانزاد
«در این مقاله می‌کوشم به میانجی بررسی آثار اصلیِ هدر کمبل، نظریه‌پرداز معاصر برنامه‌ریزی، به بررسی برخی از مهمترین مضامین و مقولات نظریه‌ی برنامه‌ریزی معاصر بپردازم. مقاله سه بخش دارد. بخش اول، که دیباچه‌ای است برای ورود به اندیشه‌ی کمبل، ملاحظاتی مقدماتی درباره‌ی موضوع، مبادی و مسائل نظریه‌ی برنامه‌ریزی است. بخش دوم گزارشی است از آراء و اندیشه‌های هدر کمبل. در این‌جا تأملی خواهم داشت بر دغدغه‌ی اساسی کمبل در باب نسبت میان اخلاق و داوریِ ارزشی با برنامه‌ریزی، موضوعی که از بنیادین‌ترین دغدغه‌های معاصر در نظریه‌ی برنامه‌ریزی شهری است. مقاله در بخش سوم با طرح چند نکته‌ی انتقادی به پایان خواهد رسید.»
برای خواندن و دانلود متن به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/planning-ethics-public-planning/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت
@DialecticalSpace

ایران‌مال به مثابه‌ی یک کلاژِ هویتی ناهمگون
 علیرضا خادم
«به طورِ قطع در شرایطِ امروز، موضوعِ هویت برای ما امری جدی و گفتمانی همیشه حاضر است. در این میان واژۀ کلیدی دیگری نقشِ مهمی ایفا می­‌کند و آن “سنت” است.  سنت ترجمانی از هویت است. به این معنا هر آن­چه نشانی از سنت داشته باشد، قرین هویت است و آن­چه نو باشد،  همواره موصوفِ صفاتی است از قبیلِ؛ منحط، وارداتی و البته سخیف. نگاهی که همواره ما را بدهکارِ گذشته نگه می­‌دارد. همواره بدهکار چیزی هستیم که بایستی امروز احیایش کنیم. زیر بار سنگینِ این تفکرِ مدام، زیستِ روزمره­‌مان به فراموشی سپرده شده است. گمان می­‌کنم موضوع از همین­‌جا آغاز می­‌شود. ما همواره سعی داریم با تفکرِ راجع به امرِ گذشته به هویتِ امروز­مان به طورِ خودآگاه شکل دهیم. غافل از آن­که موضوعی چون هویت تدریجاً و به صورتِ ناخودآگاه شکل می­‌گیرد. به تعبیرِ ژاک لاکان فیلسوف و روانکاوِ برجستۀ فرانسوی؛ “من وقتی می‌­اندیشم، نیستم و [اتفاقاً] آن­گاه که نمی­‌اندیشم، هستم”. با این تعبیر هویت، نه همچون یک “بود”، بلکه “شدن” معنا می­‌شود؛ چراکه امری یکبار و برای همیشه نیست و همواره در جریان و پویاست. بنابراین زیستِ روزمره­ ما نیز هویتِ خود را تولید می­‌کند. همین قابی که از “واقعیتِ پیرامون­‌مان” دیده می­‌شود و ما آن‌­را مبتذل می­‌خوانیم واجدِ هویت است؛ هویتِ امروزِ ما. این واقعیت حتی اگر با عباراتی چون: سطحی، مبتذل و سخیف توصیف شود به مراتب از ایجاد کاریکاتور­های بی­‌شکل و بی­‌محتوا و ناهمگون و نامتجانسی نظیرِ ایران­‌مال و بام­لند و… قابلِ اعتنا­تر است. چراکه در بدبینانه‌­ترین حالتِ ممکن ورژنی واقعی‌تر از حقیقتِ امروزمان است و نه یک کاریکاتور بزک­ شده و دلربا.»
برای خواندن و دانلود متن به سایت فضا و دیالکتیک (لینک زیر) مراجعه کنید:
http://dialecticalspace.com/iranmall/
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال تلگرام سایت
@DialecticalSpace