We are taught to remember the idea, not the man, because a man can fail. He can be caught he can be killed and forgotten but 400 years later an idea can still change the world.

— V for Vendetta - 2005

واکنش غیرطبیعی به یک اتفاق غیرطبیعی، رفتاری طبیعی محسوب می‌شود.

— انسان در جستجوی معنا

تو زندگیم هیچوقت اینقدر خسته نبودم

یه فیلم دیده بودم به اسم Spontaneous.
داستانش اینطور بود که به دلیل یه مشکلی آدم‌ها یهو می‌مردن و ناپدید می‌شدن.
و ناپدید شدنشون هم در یک ثانیه اتفاق میوفتاد.
مثلا یک صحنه‌‌اش که از یک خطر بزرگ نجات پیدا کرده بودن دختره دست دوستش رو می‌گیره و باهم می‌خندن و میگه : خوشحالم که زنده‌ای!
و جمله‌ش تموم نشده که بوم! دوستش از بین میره یهو و اون می‌مونه و شوکی که بهش وارد شده در حالی که هنوز دست طرف تو دستشه!
این روزا خیلی حسش می‌کنم، شب داری با دوستت حرف می‌زنی تو توییتر واست منشن می‌ذاره و می‌ری می‌خوابی
صبح بیدار می‌شی می‌بینی بوم بازداشتش کردن
یا خدای ناکرده دیگه نفس نمی‌کشه.
یطوری شده که دوستت تو صفحه چتت آنلاینه و داره تایپ می‌کنه و هر لحظه ممکنه جمله‌ش رو تموم نکرده بیان ببرنش.

“I can do this. No, we can do this! Because we’ve all been special since the day we were born. We’re free!”

– Eren Yeager

"Bad az enghelab" is the new Inshallah.

اصلا نوشتن عبارت “اخراج جمهوری اسلامی” خودش یه برده حالا مهم نیست از کجا.

Happy 2023

برخلاف آن‌هایی که در یک جامعه‌ی خوب پدر خودشان را درمی‌آورند، ما مجبور نیستیم شرمنده‌ی نکبت هرروزه‌مان باشیم.
ما این جا یکی را جلو چشم داریم که تقصیرها را گردنش بیندازیم.

› جز از کل؛ استیو تولتز

کنکوری‌های عزیز امیدوارم از سکوت مطلق بعد از «یک صلوات نثار روح امام خمینی بنیان‌گذار جمهوری اسلامی و ... » سر جلسه لذت کافی رو برده باشید🫶🏻

Emily - 2022

Freedom in Thought!

من به شخصه از هرگونه جشنی که باعث خوشحالی و جشن گرفتن آدما بشه استقبال می‌کنم.
از ولنتاین و ایستر و کریسمس و تنکس گیوینگ گرفته
تا نوروز و یلدا و حتی جشن سال نوی چینی.
مهم هم نیست کادو رد و بدل بشه یا نشه.
مهم شادی کردن و داشتن کسیه که باهاش جشن بگیری.
یکی که بخواد با تو جشن بگیره.
بعد از سالها زندگی تازه متوجه این امر شدم که تمام پول و لاکژری‌های مادی دنیا رو داشته باشی اما تنها باشی، حقیقتاً زندگی شاد و رضایت‌بخشی نخواهی داشت.
همینه که گاوالدا اصلاً اسم کتابش رو گذاشت «دوست داشتم کسی جایی منتظرم باشد.»
ربات-گونه ترین افراد در دنیا هم گاهی دلشون می‌خواد یکی بهشون لبخند بزنه و بغلشون کنه.

داشتم مستند «2022 — Our Father»
رو می‌دیدم و تمام مدت اون قسمت آهنگ مارینا که می‌گه :
«I'm not afraid of God, I'm afraid of man»
تو ذهنم پلی می‌شد.

«دکتر دونالد کلاین که متخصص باروری بود، سال‌های سال به صورت مخفیانه از اسپرم خودش در درمان نازایی زنانی که به او مراجعه می‌کردند استفاده می‌کرد. وقتی آزمایش‌های دی‌ان‌ای انجام شد، معلوم شد که او حداقل پدر 94 نفر از کسانی است که طی این سال‌ها در نتیجۀ درمان‌های او به دنیا آمده‌اند.
این مرد 84 ساله متهم است ده‌ها سال زنان مراجعه‌کننده به مطب خود را که خواستار داشتن فرزند از طریق لقاح مصنوعی بودند با استفاده از اسپرم‌های خود باردار کرده است.
در طول سال‌ها تعداد بسیار زیادی از زنان به او مراجعه کردند؛ خیلی از آن‌ها فکر می‌کردند که اسپرمی که قرار است استفاده شود متعلق به اهداکننده‌های ناشناس و تایید صلاحیت شده است و خیلی از آن‌ها هم قرار بود با اسپرم همسرانشان بارور شوند. اما دکتر کلاین در همۀ موارد از اسپرم خودش استفاده می‌کرد.
تا وقتی که کار ساخت مستند به پایان رسید، این تعداد به 94 نفر رسیده بود و هنوز هم معلوم نیست که این آخر کار باشد.»

چیزی که ماجرا را ترسناک‌تر می‌کند این است که اکثر این آدم‌ها در یک شهر زندگی می‌کنند؛ یعنی این امکان وجود داره که آن‌ها بدون اینکه از رابطۀ خویشاوندی‌شان خبر داشته باشند با هم مواجه شده باشند یا حتی کارشان به ازدواج کشیده باشد.

یک آدم نزدیک به 100 نسخه از خودش رو تکثیر کرده، بدون رضایت بیمارانش، با وجود بیماری خودایمنی‌ش و انتقالشون داده به نسل بعدی-
حالا در پاسخ به این فاجعه دادگاه بهش چه حکمی داده؟ هیچی، جریمه نقدی 500 دلاری.
و در پایان هم یک پی‌نوشت وجود داشت که با این تست‌های DNA مشخص شده که 44 تا دکتر دیگه هم از اسپرم‌های خودشون برای لقاح مصنوعی بیمارهاشون استفاده کردن.
کل این سیاره رو کثافت برداشته.

«In 2018, the mothers and siblings successfully passed legislation in Indiana making illicit donor inseminations illegal.» =D

کلا وقتی در کالبد یک زن متولد می‌شی باید برای هر فاکینگ چیز مسخره‌ای بجنگی.

هشت مارس «روز زن» نیست و این غلط رایجی‌ست که مدام تکرار می‌شود. هشت مارس «روز زنان» است. وقتی از «روز زن» سخن می‌گوییم، در حال تاکید بر جنسیت زن هستیم اما وقتی از عبارت درست «روز زنان» استفاده می‌کنیم، از همه‌ی زنان با تکثر و تنوع و تفاوت‌شان حرف می‌زنیم که باید از فضای برابری برای رشد و پیشرفت خود برخوردار باشند.

به دلیل همین بی‌توجهی به عنوان اصلی است که در جامعه ایران، هشت مارس به یک مناسبت تقویمی برای تبریک گفتن تقلیل می‌یابد و به عنوان گرامیداشت مقام زن تلقی می‌شود. درحالی که از نظر تاریخی، به جنبش زنان کارگر برای بازپس‌گیری حقوق سلب شده‌شان اشاره دارد و نامگذاری آن به دلیل یادآوری مبارزات و تلاش‌های زنان برای رفع تبعیض جنسیتی است.

هشت مارس را به زنان تبریک بگویید، اما نه بخاطر این‌که زن هستند. بلکه بخاطر جسارت و پشتکارشان برای مبارزه هرروزه با نابرابری ها.

— از نزهت بادی.

دوباره اون موقع سال شده

می‌پرسند مطالعه رو از کجا شروع کنیم؟
اگه در حال پرسش هستید که از کجا شروع کنید یعنی هنوز اراده مطالعه رو پیدا نکردید.
به شما گفتند دانستن، نیاز به عطش داره. اما عطش که جهت و قبله نداره.
قبل از تلاش برای دانستن بیشتر، باید اتفاق درونی دیگه‌ای افتاده باشه. باید خودت، خودت رو به چالش کشیده باشه. و اینه که جهت هم میسازه، و اراده برای دانستن بیشتر هم خلق می‌کنه.
تمام کسانی که در نادانی غرق شده‌اند، کسانی بوده‌اند که خودشون رو به چالش نکشیده بودند. اون بیرون هیچ کتابی برای کسی که چالشی نداره، وجود نداره. و برای کسی که درگیر چالشه، اون بیرون پر از کتابه.

سال نو مبارک.
زنده‌ باد زن؛ زنده‌ باد زندگی؛ زنده‌ باد آزادی!

信念