آدم گاهی نیاز داره به خودش صدمه بزنه

اولین باری که انیمه‌ی اتک آن تایتان رو می‌دیدم زندگی واقعا هیت دیفرنت

Do not stand at my grave and weep
I am not there; I do not sleep.
I am a thousand winds that blow,
I am the diamond glints on snow,
I am the sun on ripened grain,
I am the gentle autumn rain.
When you awaken in the morning's hush
I am the swift uplifting rush
Of quiet birds in circled flight.
I am the soft stars that shine at night.
Do not stand at my grave and cry,
I am not there; I did not die.

واقعا دلم درس خوندن می‌خواد من مناسب تابستون و تعطیلات نیستم
درس می‌خوام درس‌های زیاد و کمرشکن

همیشه یک نسخه از آهنگ‌هایی که مرد‌ها خوندن با صدای زن‌ها وجود داره که از آهنگ اصلی هزار برابر بهتره

یه رشته توعیت داره در تیراژ بالا فوروارد میشه درباره کارهایی که باید تا قبل از ۳۰ سالگی انجام داد، که بیشترشون انقدر در ایران دست‌نیافتنی هستند که شبیه شوخی به نظر میاد. اما در مورد این ژانر از نصایح، فکر می‌کنم کارهایی که نباید کرد مهم‌تر است از کارهایی که باید کرد. بنابراین من چند اشتباه که در دوره جوانی نباید مرتکب شد رو لیست می‌کنم:


- ما فکر می‌کردیم مسیر شغلی از قبل سنگ‌فرش شده، فقط ما باید بار درس و مشق رو به دوش بکشیم. اما این تصور غلط بود. هیچ چیز برای کسی آماده نشده. اگه به نظر بیاد آماده شده، یک سرابه. ممکنه این سراب رو خانواده ایجاد کنند، ممکنه معلمان ایجاد کنند، یا رسانه‌ها. فرقی نداره کارگردانش کی باشه. همه‌چیز رو باید خودت برای خودت آماده کنی. از جمله یادگیری مهارت‌هایی که برای پیدا کردن شغل لازمه.

- ما فکر می‌کردیم اینکه می‌دونیم داره تو مدرسه وقت‌مون تلف میشه کافیه. اما نبود. نسبت به تلف شدن زمان، باید مثل تلف شدن پول، واکنش اکتیو نشون داد. نه پسیو. اگه در حین راه رفتن اسکناس‌های پول همینطور از جیبت بریزه بیرون، در همون حالت راه رفتن نمیگی خیلی بده که داره پولم هدر میره! و واکنش اکتیو اینه که یا بکشی بیرون از جایی که داره زمانت رو تلف می‌کنه، یا با انجام کارهای موازی به حداقل برسونیش.

- اگه فرض کنی داری تو جنگل زندگی می‌کنی و بعدها بفهمی عه یه آثاری از تمدن هم وجود داره، خیلی بهتر ازینه که فکر کنی داری تو یه تمدن انسانی زندگی می‌کنی، و بعد بفهمی مثل جنگله. هشتاد درصد تصمیمات غلط، یک ربطی پیدا می‌کنند به اینکه همه گرگ، خوک، و قاطر در نظر گرفته نشده‌اند.

- زیان‌بارترین ذهنیت اینه که فکر کنی پدر مادر داری. که البته داری، ولی اگه فکر کنی داری، کارت تمومه.

- بی‌کسی، حالتی برای لبه‌های حاشیه‌ای جامعه‌ست. یا در ناحیه فقر زیاد، که به فرد تحمیل میشه. یا در ناحیه ثروت زیاد، که داوطلبانه انتخاب میشه. همه بقیه افراد جامعه، برای زندگی نیاز به داشتن افرادی دارند که براشون کسی باشه. «من درونگرا هستم» واسه پولدارهاست. پس اگه متعلق به وسط جامعه هستی، باید بذاریش کنار. اشتباه خیلی‌ها در اینه که فکر می‌کنند این فرصت لاکشری رو دارند که برونگرا نباشند.

- از همون روزی که میتونی ده کیلومتر بدوئی، باید به فکر واکر و ویلچر باشی. نه به این دلیل که پیری ناگزیره. بلکه به این دلیل که بدن انسان یک خائن عوضیه، و میتونه درست زمانی که روش حساب باز کردی از کار بیفته و همه برنامه‌هات رو بهم بریزه. کسی که فرض برنامه‌هاش رو بر این بذاره که بدنش خیلی باش همکاری خواهد کرد، ضدحال خواهد خورد.

- و اشتباه مهلک نهایی: «حالا وقت برای داشتن پارتنر زیاد هست». نه نیست. اون پارتنری که باید صبر کرد قسمت‌های سخت زندگی تموم بشه بعد وارد زندگی بشه، پارتنر نیست. کوزه دکوریه. باید برای قسمت‌های سخت، پارتنر داشت.

به قول روژان
گاهی دلت می‌خواد مخفی‌ترین قسمت وجودت رو به یه نفر نشون بدی و ببینی چی‌کار می‌کنه "چطور فرار می‌کنه"

کاش دوربین گوشیم میتونست زیبایی نور ماه که از وسط پنجره‌ی اتاق افتاده روی تختم رو نشون بده

در همچین حالتی داشتم فیلم جایی که خرچنگ‌ها آواز می‌خوانند رو می‌دیدم
با اینکه کتابش رو خونده بودم و کل داستان رو می‌دونستم، باز هم دیدنش خالی از لطف نبود.
فضای فیلم دقیقا همون‌طور بود که تو ذهنم موقع خوندن کتابش تصور کرده بودم
داستانش، فضاش، موسیقی متنش، اسمش و خود کتابش حس همه‌ش برای من مثل گاز زدن یه تیکه ابر بوده و هست.

بدن درد بعد از باشگاه >>>>>

یکی از لازمه‌های زندگی پیدا کردن کسیه که با آهنگایی که براش می‌فرستید مثل طلا رفتار کنه

یه وقتاییم it's you and your چایی against the world.

کتاب انسان خردمند عمرم رو تموم می‌کنه تا تموم شه

جوری که کایا به داشته هاش علاقه داره و براش با ارزش هستن برای من خیلی قابل تحسینه و کمتر کسی رو دیدم که تا این حد درونی و محکم برای تک تک دستاورد هاش و وسایلش، خونش و اطرافش ارزش قائل باشه و اهمیت بده.
دلیل اصلی علاقم به کتاب "جایی که خرچنگ ها اواز میخوانند" هم همین بود. اون کتاب رو بخاطر زیبایی کایا خوندم و با اینکه شخصیتی ساخته شده بود ولی جایگاه خاصی توی قلبم براش دارم.

I miss you more than i remember you

به نظر میاد واچ‌لیستم از عمرم طولانی‌تره

چطور روز خوبی داشته باشم؟مگه تو این مملکت زندگی نمی‌کنم؟ عزاداریم ما! خوبی کجا بود!

Fear has no place in freedom

به معنای واقعی کلمه قدرت تشخیص درست از غلط رو کاملا از دست دادم

یک توضیح درمورد "زن، زندگی، آزادی":

شعار #ژن_ژیان_ئازادی اولین بار سال ۱۹۸۷ توسط جنبش آزادی‌بخشِ زنان کردستانِ ترکیه سر داده شد.
این شعار به معنای «تا زن آزاد نشود، جامعه آزاد نخواهد شد» هم هست

این شعار به ظلم و خشونت سیستماتیک و gender-based به زن‌ها اشاره داره و جامعه‌ای آزاد و سرزنده رو توی زنان آزاد اون جامعه می‌بینه. این شعار ریشه توی مشکلات و تبعیضات ریشه‌دار علیه زن‌ها داره. مثل "مرد، میهن، آبادی" واکنشی و بی ریشه نیست.

قبل از اینکه بخواید خودتونو "برابری خواه" نشون بدید، به معنا و تاریخ کلمات هم نگاه کنید.
اینکه یه عده به بهانه‌ی "برابری" می‌خوان شعارهای آزادی خواهی زنان رو حذف کنن و اون شعار رو به حذف مردها از جنبش و اعتراضات ربط میدن می‌تونن هرچیزی باشن به جز "برابری خواه".

ما شعار زن، زندگی، آزادی میدیم چون دختر جوون ٢٢ ساله بیگناه بدلیل زن بودن و زن‌ستیزی جمهوری اسلامی به قتل رسید.
پشت این شعار فریاد هزارن دختر مثل مهسا امینی خوابیده. هدف هیچوقت حذف مردها یا دلسرد کردن مردها نبوده، هدف اکو کردن صدای آزادی خواهی زنان در سطح جهانی بوده و هست.

اگه مطالبات زن‌ها باعث می‌شه از اعتراض کردن دلسرد بشید بابد بهتون بگم شما هیچوقت "برابری خواه" نبودید. شما فکر می‌کنید هرچیزی باید شاملتون بشه و اگه نشه یعنی اون چیز غیراخلاقی عه.
شما قبل از انقلاب کردن بهتره روی تعصبات و نفرت بی‌جاتون به فمینیسم کار کنید.

بزرگ ترین خبرگزاری ها و افراد سیاست‌مدار این انقلاب رو "بزرگ ترین انقلاب فمینیستی توی خاورمیانه" می‌دونن چون پشتش دغدغه زنان خوابیده و با اون شروع شده.

پس قبل از اینکه با شعار "برابری" بیاید اینجا گریه کنید که شما دارید مردها رو حذف می‌کنید اول خودتونو اجوکیت کنید.
ضمنا من نمی‌دونم چطور ما که فقط داریم مطالبه گری می‌کنیم می‌شیم تفرقه انداز اما شماها که از لیبل زنانه کنار انقلاب اتیش گرفتید می‌شید خیرخواه.

ضمنا اگه محوریت ماجرا روی حقوق زن‌ها نبود این مسئله اینقدر جهانی نمی‌شد!
حتی اون وایتای محافظه‌کار هم فمینیست‌های غربی رو صدا زدن که صدای خواهرتون مهسا امینی باشید. باور کنید هیچ عیبی توی فمینیستی بودن یه انقلاب نیست و برعکس ترقی خواهی اون کشور رو نشون میده.

عکس رو می‌بینی و می‌گی بمیرم برات. بعد می‌بینی واقعا داری از ته دلت می‌گی. یعنی حاضر بودی می‌مردی ولی این آدمی که تا چند دقیقه پیش نمی‌شناختی، تو اون حالت نبود که هست. نمرده بود، عزادار نبود.